Poprzednio…
Detektyw Ballard? Słyszałam, co zrobiłaś.
- Nie ruszaj się. - Policja.
- Kim pani jest? - Renée Ballard.
- Czego pani chce? - Akt, które mi ukradliście.
Dziewczyny Kwiaty. Przydzielono mi ich sprawy.
Myślisz, że to ciągle twoja sprawa, Bosch. Już nie.
- Odcinają mnie. - Tato, jesteś na emeryturze.
Policja!
Dobra robota. Uratowaliśmy człowieka.
Może kiedyś znów będziemy razem pracować.
Parker prowadziła sprawę NN.
Pamiętasz mnie? Zabójstwo w 2020.
Meksykanin i dziecko.
To z dworca autobusowego w San Diego.
Tam widziano NN żywego.
Dziecka nie znaleziono.
Co się stało?
Yulia nie żyje.
Ktoś ją zabił.
Yulia?
Główną sprawą wydziału jest zabójstwo siostry radnego.
Był głównym podejrzanym w 2001.
Zabił ją.
Zabójca zostawił DNA na innym miejscu zbrodni.
Laura Wilson. 2008.
Możemy mieć pieprzonego seryjnego zabójcę.
Kto prowadził dochodzenie?
Harry Bosch.
Nie spodziewałem się gości.
Cześć. Renée Ballard, wydział zabójstw.
Detektyw Neylon z Valley.
To moja sprawa.
Mało seksowna dla Zabójstw.
Ponoć napad z przypadkową ofiarą. Ty też tak myślisz?
Strzały padły około 10.05.
Weszła w czasie kradzieży,
wystraszyła złodzieja i oberwała w plecy.
- Co w tym ciekawego? - To może mieć związek
- z moją sprawą. - Tak?
- Była tu moja ofiara. - No i?
Zabójstwo przypominało egzekucję.
Ciało porzucono na pogórzu pięć lat temu.
Bywa tu sporo podejrzanych typów.
Głównie na godziny, a to tylko kolejny smutny efekt.
Nic egzotycznego, jak ta twoja egzekucja.
Mogę się rozejrzeć?
- Skoro już tu jestem. - Śmiało.
A mogę zrobić kilka zdjęć?
Jasne.
Czy coś skradziono?
Trudno powiedzieć.
Trzy osoby płaciły wczoraj gotówką.
Tu pewnie dawali w żyłę. Może nasz człowiek szukał resztek.
- Masz nazwisko? - A co ja, sekretarka?
Potrzebuję czegoś dla kapitana.
Yulia Kravetz.
Kravetz przez E?
Tak.
Sprawdzałeś tu?
Pewnie.
A co?
Yulia tu była, gdy zjawił się podejrzany.
Skąd wiesz?
Papier toaletowy.
Widzisz ozdobne złożenie?
A na lustrze nie ma plam.
Zanim zginęła, sprzątnęła łazienkę.
Napatrzyłaś się?
Tak.
Podzielisz się balistyką?
Do porównania ze starą sprawą.
Jasne. W pierwszej kolejności.
Jak tam?
Mogę zerknąć na nagrania z kamer?
Już rozmawiałem z tamtym.
Wiem, ale chcę jeszcze coś sprawdzić.
Proszę.
Bardzo dziękuję.
No, dalej.
- Hej. - Co ty tu jeszcze robisz?
Wróciłam dać ci wizytówkę. Wiesz, balistyka.
- Idź już. - Jasne.
Ten gość to dupek.
Neylon? On tylko znaczy swój teren.
Myślisz, że to ona szukała cię w wydziale?
Jeśli tak, może ktoś próbował ją uciszyć?
Dowiemy się.
Kiedy złapiemy zabójcę i zmusimy go do gadania.
Jak, skoro Neylon nas odcina?
Nic z tego. Pracujemy nad tą sprawą.
Ale mu o tym nie powiemy.
- Halo? - Jestem w motelu. Mam nazwisko.
Wal.
Yulia Kravetz, K-R-A-V-E-T-Z.
Poszukaj czegoś o niej, ale po cichu.
Detektyw prowadzący sprawę jest przewrażliwiony.
Znam ten typ.
- Skoro o tym… - Harry Bosch.
Jego kapitan przekazał sprawę Laury Wilson,
jak wysłali Boscha na urlop.
Ale z akt wynika, że tylko on zrobił coś konkretnego.
Chyba powinniśmy mu powiedzieć,
że zabójca zostawił DNA na naszym miejscu zbrodni.
Na razie się z tym wstrzymaj.
Mam co robić.
Dobra.
Na razie.
Zaczynają z Yulią.
A na razie spójrz na to.
Zabójca Yulii?
Tak sądzę. Nagranie sprzed zabójstwa.
Spójrz. Tam może być broń.
Neylon mówi, że to kradzież, ale nie.
Yulia zdążyła posprzątać łazienkę.
Nie nakryła zabójcy. On przyszedł po niej.
- Była celem… - Nie wiemy.
Dziwne miejsce. Czułam to
- już pięć lat temu. - Powoli.
Czy to z nią rozmawiałaś?
Claudia. Zamilkła, kiedy domyśliła się, że jestem z policji.
Może powie więcej z dala od świateł i syren.
STUDIO FRYZUR
Claudia?
- ¿Habla inglés? - Nie.
To pani detektyw.
Zada ci parę pytań, dobrze?
Nie. Ja nic nie wiem. Przepraszam.
Dziewczyny z motelu nie rozmawiają z glinami.
Nie mają papierów?
Możesz iść.
Nie rozmawiają z glinami. A z panią?
Niektóre.
- A Yulia? - Ona tak.
Była urocza.
Robiła tu włosy.
Dzika orchidea.
To był jej kolor.
Sporo przeszła.
Też nie miała papierów?
Przyjechała z Ukrainy.
Przez Polskę i Meksyk.
Zapłaciła coyote, żeby ją przemycił.
Kto mógł chcieć ją skrzywdzić?
Może chłopak?
Nie wiem.
Poznaje go pani?
Widywałam go.
Czasem tu wpadał.
Prosił o wodę. Drobne.
Może bezdomny.
Musimy to rozpracować nieoficjalnymi kanałami,
bo to nie nasza sprawa.
Nie sprawdzimy odcisków czy DNA.
Czemu bierzemy nową sprawę?
Nie słyszałeś, że Yulia może mieć związek z NN?
To nasz jedyny podejrzany.
Jeśli nie zabił Yulii, może być świadkiem.
Jak głąba złapiemy?
Pobieżnie obejrzałyśmy z Ballard obozowiska wokół motelu.
Ale jest ich więcej.
Sprawdzamy schroniska, jadłodajnie, kościoły.
I biblioteki.
Z naszej korzysta dużo bezdomnych.
Spory teren.
Wiem. Do roboty.
Nie wiemy, czy to nasz człowiek. I dziś jest 35 stopni.
Weź czapkę.
Przyszły dowody w sprawie Laury Wilson.
Otwórz je i na tablicę. Zobaczmy, co mamy.
Jasne.
7 września 2008.
Godzina 13.00.
Jestem na 877 Tamarynd Avenue w związku ze zgłoszeniem zabójstwa.
Ale bajzel.
Siedemnaście lat bez sprawcy.
Laura Wilson, 26 lat, czarna.
Początkująca aktorka.
Uduszona ręcznie. Ślady walki na rękach i paznokciach.
Brak śladów gwałtu.
Singielka, mieszkała sama.
Znalazła ją matka, kiedy Laura nie przyszła do kościoła.
Znajomi widzieli ją w sobotę w Barney’s Beanery w West Hollywood.
Oblewali reklamę z udziałem Laury.
Czas zgonu: następnego dnia, 7 września, około godziny 1.00 w nocy.
Ballard?
Martina, znajdź ładowarkę do tego BlackBerry.
Parker, Colleen, może coś łączyło Briana Richmonda i Laurę.
Laffont, dane świadków z wydziału komunikacji.
Dzwoń, jak będzie coś nowego o Yulii.
- Ja jadę do mamy Laury Wilson. - Robi się, szefowo.
Wystarczy „Ballard”.
No, dalej.
Trochę wcześnie na fajrant.
Jadę przesłuchać członka rodziny ofiary.
Chodzi o sprawę Laury Wilson czy tę nową, z rana?
Otwiera pani sprawy szybciej, niż je zamyka.
- Przykro mi, że tak pan to widzi. - Przejmując wydział,
mówiła pani, że sprawa mojej siostry będzie najważniejsza.
Laurę Wilson w 2008 roku udusiła ta sama osoba co pańską siostrę.
Zajmując się nią, pracuję nad sprawą Sary.
A nawet gdyby nie,
to pańska siostra jest równie ważna jak inne moje ofiary.
Ich rodziny też cierpią.
Laurę zamordowano w 2008 roku?
Tak.
7 września 2008. A co?
Brian Richmond nie mógł tego zrobić.
To znaczy?
W 2008 był poza krajem.
Przez lata miałem go na oku.
Był w Iraku od października 2007 do maja 2009 roku. Na dwóch misjach.
Ani razu nie przyjechał.
- Powiązaliśmy sprawy przez DNA! - Więc to złe DNA!
- Mało prawdopodobne. - A ja w panią wierzyłem!
To, o czym pani mówi, jest niemożliwe.
Jest możliwe.
Jeśli Richmond nie jest zabójcą.
Boże…
Jeśli jego udział w misjach to prawda,
to nie on zabił Laurę…
czy Sarę.
Przez 24 lata nienawidziłem tego faceta.
Wkurzało mnie, że chodzi wolny, gdy moja siostra była pod ziemią.
Moja mama zmarła w zeszłym roku.
Nie miała pewności co do Briana i chyba to ją zabiło.
Niewiedza zżerała ją od środka.
Nie pozwolę, by to samo spotkało mojego ojca.
Albo mnie.
No to muszę wrócić do pracy.
Boże!
Halo?
Brian Richmond odpada.
Żartujesz.
Musimy to potwierdzić w NPRC,
ale według Pearlmana, gdy zginęła Laura, służył w Iraku.
No to chyba czas ściągnąć Boscha i posłuchać,
co powie o Laurze Wilson.
Nie. Muszę się zająć Pearlmanem,
unikać Neylona. No i mam Rawlsa.
Nie chcę tu kolejnego fiuta.
Bez urazy.
Nie ma sprawy.
Po ostatniej akcji z Boschem na razie nie chcę.
Vivian Wilson?
Renée Ballard, policja.
Nie słyszałam o waszym wydziale.
Działamy od kilku tygodni. Kiedy otworzyłam
- sprawę córki… - Nie wiedziałam, że ją zamknięto.
Coś się ruszyło.
Poznaje pani tę dziewczynę? To Sarah Pearlman.
Znalazłam dowody sugerujące, że zabił je ten sam człowiek.
Od dziewięciu lat policja nie przysłała nikogo,
kto pomówiłby ze mną o córce.
Ale jak w grę wchodzi biała dziewczyna,
nadciąga kawaleria.
Laura też jest dla mnie ważna.
Rozumie pani ból po stracie jedynego dziecka?
Nie.
Przykro mi.
Muszę zadać kilka pytań, bo zabójca jest na wolności
i może dalej działa.
Nigdy jej nie widziałam. Laura o niej nie wspominała.
Nic więcej nie mogę zrobić.
Nikt nie chce pomóc.
Nikt na mnie nie patrzy. A Windel ucieka.
Przecież nie uciekł.
Aresztowałaś go w pralni.
Zastanawiam się, jaki związek ma ten sen
z innym wydarzeniem w twoim życiu.
Renée, często ofiary gwałtu
- czy przemocy… - Nie zgwałcił mnie.
Bo się obroniłaś.
Ale może prowadzenie dawnych spraw okazuje się
- traumą wtórną. - Naciągane.
Tak?
Wcisnęli ci to stanowisko,
bo twoi koledzy z pracy wypięli się na ciebie.
W pewnym sensie
może trudniej przełknąć ich zdradę niż to,
- co Olivas… - Wiesz co?
Skupmy się na strzelaninie.
O tym kazali mi z tobą rozmawiać, tak?
Jedyna kobieta, jaką znam, która wchodzi do pralni ze strzelbą.
Na VI piętrze są psychiatrzy. Z kim rozmawiałaś?
Z Sandoval.
Lubię ją. Niezłe zderzaki.
Kretyn z ciebie, Pintero.
No co? Żartuję.
- Zawsze jesteś taka spięta… - Odpuść.
Oby nie było korków. Do Ahmanson jest daleko.
- Miłego dnia. - Pospiesz się, Chastain.
OŚRODEK SZKOLENIOWY POLICJI
Nagranie Laury Wilson z przesłuchań do reklamy.
Znalezione w mrocznych zakamarkach Internetu.
Nakręciła kilka spotów, ale wstrzymali kampanię
po jej śmierci.
Martina, masz coś?
Nie wiem, czy to…
Nie ma złych pomysłów.
Przeglądałam album szkolny Sary.
Była w kółku teatralnym, więc mogłoby je łączyć aktorstwo.
W LA to nie rzadkość.
Może tak się spotkały.
Warto to sprawdzić.
Dostałem maila z NPRC.
Potwierdzają alibi Briana Richmonda. Irak, 2008.
W porządku.
Czyli wracamy do punktu wyjścia.
Warto to sprawdzić.
- Jak poszukiwania Rawlsa? - Na razie nic.
Ale sama tam pójdę, jeśli mnie nie potrzebujesz.
Idź. Sprawdź, czy nie utknął gdzieś, gdzie jest klima.
Halo? Cześć, Ravi.
Kostnica.
Nie, dziękuję.
Dzięki za telefon.
Neylon nie pojawił się na autopsji Yulii.
To jego sprawa.
Musimy sami zabrać kulę do balistyki.
Oberwiesz, działając za jego plecami.
Ty to zrobisz.
Im szybciej ustalimy, czy kula Yulii ma związek z NN, tym lepiej.
Dobra.
Mogę iść z nim?
- Chcesz iść do kostnicy? - Pewnie.
Chcę się poczuć jak prawdziwa policjantka.
Podobno ostatnio mieliście tu zwariowaną noc.
Tak, 11 zabójstw. Ale wyrobiłem trochę nadgodzin.
Skończyłem godzinę temu.
Kula, którą wyjęliśmy z jej pleców.
Neylon się zgodził?
Tak jakby.
Hej!
W porządku?
Dzięki.
Nie ma za co.
Potrzebujesz nakazu.
To namiot.
Przepisy to przepisy.
Przepraszam.
Co?
Koc z motelu.
Tylko się tak nie pusz.
Ktoś wie, czyj to namiot?
Chcę porozmawiać.
Znaleźliśmy DNA wiążące zabójcę Sary z inną sprawą.
To też zwalicie na mnie?
Do zabójstwa doszło w 2008.
Byłeś na misji.
Wiemy, że to nie ty.
Wiemy, że nie zabiłeś Sary.
Muszę zapytać, czy widziałeś kiedyś Laurę Wilson.
Czy Sarah mogła ją znać?
To jakiś żart?
Przepraszam.
Wiem, ile przeszedłeś. Pomyślałam,
że to mogłoby ci dać jakieś ukojenie.
Miałem 19 lat, gdy Sarah zginęła.
Przez was od początku musiałem się bronić.
Jak chcesz mi dać ukojenie?
Możesz już iść?
Proszę.
Uważaj na siebie.
Rawls, co jest?
Mamy trop.
Ta bezdomna… przepraszam, w kryzysie bezdomności,
miała koc z motelu.
Mówiła, że dał go jej niejaki Frosty. Nawet rozpoznała go na zdjęciu.
Wolontariusz powiedział, że Frosty to Sean Wright.
Jeśli go tu nie ma, może siedzieć
w melinie przy San Fernando.
Masz adres?
Gliny!
- Policja! Ręce do góry! - Gliny! Uciekaj!
Policja! Ręce do góry!
Sean!
Sean, ręce do góry!
Wszyscy wychodzić!
Idź za mną, Rawls. Ręce!
Jazda!
Nie zatrzymuj się.
Rawls!
- W porządku? - Idź.
Sean Wright, ręce za głowę!
Ręce za głowę! Na kolana!
Na ziemię!
Ja pierdzielę!
O cholera!
Szlag!
Kajdanki!
Już dobrze.
Chryste! Biega ze złamaną nogą.
Nie mogło być za łatwo.
Cześć.
Co ci się stało?
To nic takiego. Wejdź.
Tutu nie ma w domu?
Jest na turnieju pokera w La Jolli.
Nie czuję się dobrze bez przyzwoitki.
Lola cię przypilnuje.
Ten drugi wygląda gorzej?
Sam się bardziej poturbował, niż ja go urządziłam.
Nastawiają mu w szpitalu kość strzałkową
i jest na odwyku.
Są dni, kiedy w pracy grożą mi tylko poparzenia słoneczne.
Lepiej uważaj.
Dbaj dla mnie o tę młodzieńczą cerę.
Wiedziałem, że masz zły dzień, kiedy zadzwoniłaś.
Jak to?
Szczerze?
Tylko wtedy dzwonisz.
Nieprawda.
Czasem lepiej jest
kiedy nic nie wiesz,
bo wtedy mogę udawać, że też nic nie wiem.
Mógłbym się przyzwyczaić.
Ja też.
Ale wstyd.
Nie bądź głupi, różne już widziałam.
Renée mówiła, że pani jest…
W La Jolli?
Wróciłam dziś rano.
Odpadłam po pierwszej rundzie.
Wielka szkoda.
Ren nie było, kiedy wróciłam. Podobno kapitan dzwonił rano.
- Ja tylko… - Siadaj!
Robię śniadanie. Chcesz kawy?
Tak.
10 września 2008 roku, godzina 16.40.
Rozmowa ze świadkiem, Adamem Lennoxem.
Kolegą Laury Wilson.
Lennox widział niebieskiego vana pod domem Wilson.
Ballard, chodźmy.
Usiądź.
Detektywa Neylona znasz.
Tak.
Dzień dobry.
Miałaś pracować nad sprawą Pearlman, zgadza się?
To jedna ze spraw, na których się skupiam.
Czy ma związek z zabójstwem,
które zwędziłaś Neylonowi?
- Nie zwędziłam… - Tak czy nie?
Nie. Sprawa Sunbeam nie ma nic wspólnego z Pearlman,
ale chyba ma związek z inną sprawą
- i chciałam… - Mówiłaś, że jesteś z Zabójstw.
Jestem.
Stare sprawy się nie liczą.
Ukradła dowody balistyczne. Przesadziła!
Zgadzam się.
Ale ostro cię wyprzedziła.
O czym pan mówi?
Wczoraj aresztowała sprawcę.
Zanim trafiłeś na pierwszy trop.
- Ścigałem… - Teraz to sprawa Ballard. Zasłużyła.
Możesz odejść.
Podobno trochę cię poturbowali.
- Nie lubię takich afer. - Miałam wsparcie.
Rezerwistę i wolontariuszkę.
Parker była gliną
i jest już w rezerwie, więc…
Podejrzany trafił do okręgówki, sprawa się nie klei.
Albo powiąż go z narzędziem zbrodni,
albo niech się przyzna.
Tak jest.
Nadstawiłem za ciebie karku.
Poleciłem cię do starych spraw,
kiedy szef i reszta mieli inną wizję.
Tak, wiem.
Ogarnij to.
CENTRUM MEDYCYNY SĄDOWEJ
Wsuń pod drzwi.
Renée Ballard.
Z prezentem.
Cześć, Freddie.
Ślicznota.
Duża przysługa?
Liczyłam, że trafię na początek kolejki.
Chodzi o tę kulę Laffonta?
Tak. Zabójstwo Yulii Kravetz.
Kapitan mnie ponagla. Im szybciej, tym lepiej.
Proszę.
Porównasz to z wynikami drugiej sprawy, nad którą pracuję?
Wspominałam, że donica jest ręcznie malowana?
Załatwione. Numer sprawy?
23 kwietnia 2011 roku.
Ponowne przesłuchanie Adama Lennoxa.
1 lutego 2012 roku.
Brak nowych informacji.
1 czerwca 2013 roku.
Brak nowych informacji.
SZPITAL OKRĘGOWY LOS ANGELES
Mamo.
Co jest…
Przyjadę do niego jutro.
Obiecuję, że…
Dr Gellar proszony
- na oparzenia. - Co?
Nie, to nic takiego.
Jakaś kobieta w sklepie.
No nie wiem.
Muszę kończyć.
Ja też cię kocham.
Chyba wyczuwa,
że wróciłam do policji.
A jeśli wywęszy, czym się teraz zajmuję, będzie gorzej.
Nie przeciągaj tego.
Jak poszło z Berchemem?
Oficjalnie dał mi tę sprawę.
Świetnie.
Ale kradnąc sprawę Neylonowi, wystawiam się na cel,
więc musimy się spisać.
Zmuśmy gościa do zeznań.
Dobra.
Czy znał pan Yulię Kravetz?
Nie lubiłem jej.
Zastrzelił ją pan?
Nie znałem jej.
Nie znał jej pan, ale nie lubił?
W pańskiej kieszeni znaleźliśmy 600 $.
Skąd pan je ma?
Jakiś mężczyzna mi zapłacił.
Za co?
Za moją duszę.
Mówił panu coś o Yulii?
Że jest zepsuta i przez nią ja też taki będę.
Może go pan opisać?
Był niesamowity. Jego oczy…
Miał pan zabić Yulię?
- Miał już być trzeźwy. - Jest trzeźwy.
Z akt wynika, że ma ciężką chorobę psychiczną.
Po prostu taki jest.
Ten, kto mu zapłacił, o tym wie.
Użyto go jako broni.
Co pan zrobił z bronią?
Zasadziłem ją. Jak ziarno w ziemi.
Proszę powiedzieć, gdzie pan ją zostawił.
Zasadziłem ją.
I wyrósł ogród różany.
Dziękuję.
Pracę w Sunbeam zaczęła w lutym, tak?
Co jest?
Nic, w porządku.
Nie mogę przestać myśleć o kostnicy.
Tyle smutku w jednym miejscu.
Kiedy byłem w Zabójstwach,
mój pierwszy partner powiedział mi, że mamy czcić zmarłych.
Zastanawiam się…
Gdyby mogli mówić,
czego by ode mnie chcieli?
Czyli Sean Wright to porażka?
Gość nie kontaktuje.
Nawet gdyby się przyznał, sąd tego nie uzna.
Musimy znaleźć tę broń.
To prawda.
Wysłałam Rawlsa i Parker do meliny,
ale zorganizuj metodyczne przeszukanie.
Wspomniał, że zakopał broń,
więc sprawdźcie zadrzewione ulice i okoliczne parki.
Ballard.
Harry.
Na słówko.
Od lat dbam o swoje układy z Vivian Wilson,
- a ty wszystko psujesz? - Pozmieniało się.
Akurat! Chcesz pokazać radnemu,
- że się starasz. - Wcale nie.
Próbujesz powiązać śmierć Laury i Sary.
Nie próbuję.
Są powiązane.
Przez DNA.
Przy Pearlman nie było DNA,
- wszyscy to wiedzą. - Mylą się.
Zdjęłam DNA z taśmy do odcisków.
Sprytnie.
Dzięki.
Postawię ci lunch.
Chętnie.
- Mam to wziąć do siebie? - Ale co?
Że nie zadzwoniłaś i…
nie zaprosiłaś do klubu.
Nie nadajesz się.
- Jesteś samotnym wilkiem. - Fakt.
Mówi detektyw, która postanowiła
nie prosić o informacje o sprawie Laury Wilson.
Próbuję tylko ogarnąć ten wydział.
Nie miałam tego w planach.
Ale szefostwo nie dało mi wyboru. Wkurzyłam parę osób.
Słyszałem. Przykro mi, że nie wyszło.
Jak na ironię, bronię instytucji, która mnie dyma.
To by się zgadzało.
Nieważne, czy to członek rodziny, czy były podejrzany.
Każdy jest wściekły na policję.
- I walą we mnie. - Nie zazdroszczę.
Szukanie zabójcy jest jak…
szukanie igły w stogu siana.
Ale w starych sprawach
stóg siana jest rozwalony po polu.
- Na niczym innym się nie znam. - Amen, siostro.
Ale są gorsze sposoby…
zarabiania pieniędzy.
Pracujesz z zespołem, który sama wybrałaś,
z dala od wścibskich oczu.
Brak mi Zabójstw.
Rozumiem.
Tak myślę, że jeśli się wykażę przy nierozwiązanych,
wszystko będzie jak dawniej.
To już może nie być możliwe.
Spójrzmy na akta Laury Wilson.
Większość wydziałów ma od tego ludzi.
I nie dopuszcza cywilów do zabójstw.
Nie jestem cywilem.
Rezerwiści mogą robić wszystko.
Nie ma sprawy, mogę tu być cały czas.
Też chcę wyjaśnić sprawę śmierci Yulii.
Wątpię.
Ale jeśli broń Frosty'ego jest taka istotna,
to potrzebujemy więcej ludzi, mundurów, oficerów, nawet kadetów.
Na co tak patrzysz?
Frosty mówił, że posadził broń i tak powstał ogród różany.
Nie mam nic do dodania. Frustrująca sprawa.
- Fakt. - Bez przełomów.
Tak wynika z akt. Przeczucia?
Harmon Harris.
Nie miałem motywu, ale nie podobało mi się jego alibi.
- To znaczy? - On i ten drugi, Adam Lennox,
mieli razem spędzić cały wieczór.
Ich wersje były identyczne.
Wyraźnie przećwiczone.
Jak na ironię, Lennox chodził na zajęcia aktorskie u Harrisa.
Sarę Pearlman pociągało aktorstwo.
Może Harris ją też uczył.
Dobry trop.
Gotowa się poddać?
Gość ma nierówno pod sufitem.
- Te róże to bzdury. - Zamkniesz się wreszcie?
Hej.
Chryste.
To Adam Lennox był przed domem Laury i widział niebieskiego vana?
Kilka dni wcześniej.
Nie wiedziałem, czy to nie część historii, którą wymyślili,
fałszywy trop, żeby zdjąć podejrzenia z Harrisa.
Lennox mówił o niebieskim vanie. Tablice zaczynały się na „A”.
A4.
Tak. Sprawdziłem to.
W tym czasie na drogach były 3000 aut pasujących do opisu.
Igła w stogu siana.
Tak, Parker?
Znaleźliśmy broń.
- Serio? - Rewolwer.
Obok muralu z różami. Dasz wiarę?
Zabierzmy go do laboratorium, niech sprawdzą,
czy to z niej zabito Yulię.
Tam się spotkamy.
Laura Wilson?
Nie, to inna sprawa, ale muszę iść.
W razie czego gwiżdż.
Dzięki, Harry.
Analiza potwierdziła, że kula z ciała Yulii Kravetz
została wystrzelona z tego rewolweru.
A że na broni były odciski Seana Wrighta…
Mamy Frosty'ego.
Jest coś w systemie?
Nie, nic.
Nawet o moim NN?
Dokładnie to sprawdziłem.
Kuli z tamtej sprawy nawet nie zbadano.
Jesteś pewien?
Mogła się zapodziać. Zdarza się.
Nic dziwnego, że zamknęli sprawę.
Prosiłam o analizę tej kuli.
Jesteś pewna?
Tak. To było tuż przed moim odejściem.
Inaczej bym tego dopilnowała.
Mówię ci, ktoś z policji tuszuje sprawę.
Jeśli masz rację, choć nie wiem,
pakujemy się na grząski teren.
Hej.
Jest bueno. Sprawa zamknięta.
Aresztowała strzelca.
To ślepy zaułek. On nawet zdania nie skleci.
Nie powiążą nas z tym.
Jasne, mogę się pobawić.
Szlag.
Nie domyśli się.
POLICJA LOS ANGELES
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska z