Poprzednio…
Zabójca Sary Pearlman zostawił DNA na innym miejscu zbrodni.
Też zabójstwo. Niejaka Laura Wilson.
Przeczucia?
Harmon Harris.
Nie miałem jego motywu, ale miał kiepskie alibi.
Kula z ciała Yulii Kravetz wyszła z rewolweru, który znaleźliście.
- Coś w systemie? - Nic.
Nawet o moim NN?
Kuli z tamtej sprawy
- nigdy nie zbadano. - Na pewno?
Sama prosiłam o analizę tej kuli.
Mówię ci, ktoś z policji to tuszuje.
Nie wiem, czy prowadzenie starych spraw nie powoduje urazu wtórnego.
Zostałaś do tego zmuszona,
bo twoi koledzy wypięli się na ciebie.
Miłego dnia, Renée.
Sprawa zamknięta. Aresztowała sprawcę.
To ślepy zaułek. Gość zdania nie skleci.
Jasne, mogę się zabawić. Nie spodziewa się tego.
Dlaczego nie odsypiasz w domu po nocnej zmianie?
Myśl o tobie w tym klubie łamie mi serce.
W porządku, mamo.
To co, nie będziesz spała?
Muszę coś załatwić.
On śpi za nas obie.
Kocham cię, tato.
Byli wojskowi, zgodnie z życzeniem.
Ale popytaj.
Może znajdziesz tańszy pakiet w innej firmie ochroniarskiej,
ale lepsi nie będą. O coś cię zapytam, Craig.
Czy w sprawach bezpieczeństwa najważniejsze są pieniądze?
Świetnie. April z naszego biura jeszcze dziś wyśle ci dokumenty.
Do usłyszenia.
Cześć.
Jak jest?
Spokojnie, małe fale.
Idealny dzień na naukę. Dzięki.
Dobra psina.
Czas na bekon.
Marti, potrzebna mi dycha.
Jest w torebce.
Ralph, wystarczy. Już dobrze.
Dzień dobry, słońce.
Niespodzianka!
STWÓRZ WŁASNĄ DESKĘ
Uwielbiałaś patrzeć, jak tata robi deski.
Nie teraz, Tutu.
Hobby zdrowa rzecz. Przenieśmy to do szopy.
Mam spotkanie z kapitanem.
Tam jest dużo miejsca.
- I dobre światło… - Tutu, oddaj to.
Wiesz, o co chodziło?
Według Waze będę za 34 minuty.
Są szybsze trasy.
Wiesz, że lubię wybrzeże.
- O czym kapitan chce rozmawiać? - Też się zastanawiam.
Ale pracowałam. Wysłałam Parker po tę kulę
ze sprawy NN.
Pewnie zanim wstałeś.
Pewnie tak. Ale ja też coś wykopałem.
O wilku mowa, dzwoni Berchem.
Poczekam. Szefostwo ważniejsze.
- Dzień dobry. - Jedziesz już?
- Tak. Miałam być na 9. - Komendant mnie zamęcza,
bo jakaś sprawa wypłynęła w sieci.
Potrzebuję cię.
Już wjeżdżam do centrum.
Świetnie.
Przepraszam. Mówiłeś, że coś wykopałeś?
Tak. Chodzi o podejrzanego o zabójstwo Wilson. Harmona Harrisa.
Belfra od aktorstwa?
Bosch mówił, że miał słabe alibi. Masz adres?
Cmentarz. Zawał serca, dwa lata temu.
To jest to, co dosłownie wykopałeś?
Możesz poprosić Berchema o nakaz ekshumacji?
Nie sądzisz, że przesadzamy?
Jeśli jego DNA pasuje do odcisku dłoni z sypialni Sary,
sprawa zamknięta, a Jake Pearlman utrzyma nasz wydział.
A jeśli nie, to zakłócę spokój niewinnych zwłok.
Berchem to mój jedyny sojusznik. Nie mogę go wkurzać.
Rozumiem.
Poszukam gościa, który mówił, że był wtedy z Harmonem.
Może coś z niego wyciągniemy.
Dobra. Na razie.
„Coś wykopałem”…
To bractwo zamordowało mojego brata!
Mój brat był w domu. Aresztujecie mnie?
Aresztujecie mnie?
Zamordowali mojego brata!
Raquel Thatcher. Dzieciak na koszulce to jej brat, Nick.
Spadł z balkonu w domu bractwa w 2006.
Powód śmierci nieokreślony.
Nie dla niej.
Jest pewna, że byli w to zamieszani dawni członkowie.
Wciąż miała nakaz za ostatni raz.
Aresztowano ją, a social media zrobiły swoje?
Właśnie.
Rano było o niej w wiadomościach.
Bojownicy o sprawiedliwość społeczną naskoczyli
na komendant. Teraz to nasz problem.
- „Nasz problem”? - Twój.
Pierwszy śledczy zmarł w 2020 roku.
Zbierz zespół. Wszystkie ręce na pokład.
Sprawdźcie wszystko. Dokładnie.
- A Pearlman? Naciska… - Odłóż to na bok.
Zajmę się radnym. Ty skup się na tym.
Tak jest.
Białko w proszku spłukałoby ten twój Gen Z kac
lepiej niż kofeina.
Ona nie ma kaca, jest wykończona. Uczy się po nocach.
Skąd wiesz?
Bo rozmawiamy. Ty też spróbuj.
Mamy gryzonia.
Widziałaś mysz!
Wiedziałaś o niej?
To dobry znak!
One przenoszą choroby.
Ballard mówi: zmiana planów.
Kapitan dał nam nową sprawę. Jakieś bractwo.
Wezmę pudełko. I robimy nową tablicę.
Kici, kici.
To ta ofiara z motelu?
Yulia.
Chciałam znaleźć jej rodziców.
Zasługują na prawdę.
Słusznie.
Moja mama wariuje, jak nie odbieram.
Brat dzwonił w środku nocy.
Czasami był tak pijany, że ledwo mówił.
A czasem nie wiem. Próbował to ukryć,
ale wiedziałam, że się boi.
Czego?
Zmuszania do picia.
Ryzykownych akcji. Przemocy.
Mówił, że nad sobą nie panują.
Pierwszy śledczy,
- czy on… - Nie słuchał.
Uznał, że „chłopcy, jak to chłopcy”.
A tak zwani „bracia” Nicka
nabrali wody w usta, chroniąc się nawzajem.
Wciąż to robią.
Nick nie mógł…
ot tak spaść z balkonu.
RAPORT Z SEKCJI ZWŁOK
Miał we krwi 0,2 promila.
Niski poziom zatrucia alkoholowego,
ale był wstawiony.
Co bardziej pasuje do wypadku niż zabójstwa.
Tak uznał pierwszy śledczy.
Miał na głowie zabójstwa gangów, które wstrząsnęły miastem.
No i zamknął sprawę.
Jedyna rzecz, która się wyróżnia
to kłótnia Nicka z kimś z bractwa.
- Widzę, Kyle Barnett. - Tak.
Na kilka godzin przed śmiercią Nicka.
Kyle mówił, że poszło o dziewczyny, bez rękoczynów,
ale też to on znalazł ciało, wraz z kolegami z bractwa,
więc może warto mu się przyjrzeć.
Potrzebujemy nowych zeznań.
- Sprawdźmy, kto będzie na zjeździe. - Robi się.
Świetnie.
Czytałeś raport w sekcji?
Wszystko pasowało do upadku z sześciu metrów.
Pęknięta piszczel, prawa strona,
dwa złamane żebra, po prawej,
otarcia, po prawej.
Obraz jest dość jasny.
I odklejona lewa siatkówka.
Lewa?
Coś zaszło przed upadkiem?
Możliwe.
Poszukajmy ich, może teraz będą bardziej rozmowni.
To nowy… zestaw koszula-krawat?
Tak.
Od Leo.
Co tam?
Teraz?
O co chodzi?
Nie mogę gnać przez miasto, bo nie masz pełnego dostępu.
Wydział jest mały.
- Mając odznakę… - Wiem.
Pearlman przesunął cię na początek.
Wiem. Muszę tylko załatwić strzelnicę.
To ją załatw.
Twoje podejrzenia co do NN i kuli
łatwiej będzie sprawdzić, kiedy wrócisz.
Wiem.
Witam panie. Czy w końcu mamy odznakę?
Tak, możesz wydać kulę.
Nie mogę, ona nie istnieje.
Sprawdź jeszcze raz. Sama przywiozłam ją z kostnicy.
Widziałem to w raporcie, ale potem kuli się pozbyto.
- Nie żartuj. - Tak jest w dzienniku.
Kto to zrobił?
Kopia zlecenia utylizacji.
A co ja, magik? To było pięć lat temu.
Wierzę w ciebie.
Dajcie mi czas. Spróbuję go namierzyć.
Przyznasz, że miałam rację?
Nie tu.
Nierozwiązanie sprawy NN to jedno.
Ale niszczenie dowodów?
Zacierają ślady.
Nie mamy dowodów.
- Nie słyszałaś, co mówił? - Słyszałam.
Nie wiemy, czy to nie był przypadek.
„Przypadek”?
Ballard.
Nie widzisz oczywistego?
Znam ryzyko oskarżeń bez mocnych dowodów.
Chcesz mi pomóc?
Zdobądź cholerną odznakę.
Kto kazałby zniszczyć kulę z nierozwiązanej sprawy?
Czasem popełniamy błędy.
Ten był wielki.
Na razie pracujemy nad tym, co mamy.
Odłóżmy to. Tego się nie da wyjaśnić.
Tak powstają nierozwiązane sprawy.
Nie odkładamy tematu.
Berchem chce się skupić na bractwie. Co wiemy?
Chyba nam się poszczęściło.
Kyle Barnett przyjechał na zjazd.
Ma publiczne konto na Insta.
Szykuje się popijawa w ekskluzywnym klubie golfowym w Valley.
Wpadłbym na szprycera.
Co z alibi Harmona Harrisa?
Myślałem, że nie pracujemy nad sprawą Pearlman.
Nie zapomniałam o niej.
I zgaduję, że ty również.
Nazywa się Adam Lennox.
Adres był nieaktualny, ale znalazłem go na LinkedInie.
Pracuje w cateringu.
Aktorstwo nie wypaliło, ale nie zrezygnował z show-biznesu.
Jak ja i nierozwiązane sprawy.
Czy ty nie myślisz…
o tym za dużo?
Berchem jako twój jedyny sojusznik…
Koledzy jakoś nie okazywali mi wsparcia
w ostatnich miesiącach.
Gliny to czasem dupki.
To nic osobistego.
Z dupkami sobie poradzę,
ale nie powinni byli wywalać mnie z Zabójstw.
WITAMY ABSOLWENTÓW KZE
Nie trafiłem do bractwa na Michigan.
Może to i lepiej.
Na pewno miałbym się z czego spowiadać.
Boże!
Oto i nasz człowiek.
Zostaw to.
Pewnie.
Kyle Barnett? Detektyw Ballard.
Ma pan chwilę?
Niech zgadnę. Nick?
Wyciągnęliśmy krótszą słomkę i badamy sprawę.
Współczuję jego siostrze.
Ale to był wypadek.
To nie potrwa długo. Co pan pamięta z tamtego wieczoru?
Musimy pogadać też z innymi.
Czy w ten weekend widział pan Dana Gibsona albo Joeya Lucasa?
Tak. To jest Dan. A tam jest Joey. Poprosić ich tu?
Dziękuję, sami się tym zajmiemy.
Joey, Dan i ja sprzątaliśmy rano po imprezie.
Wróciliśmy do domu około siódmej. Wtedy go znaleźliśmy.
Z początku myśleliśmy, że zemdlał.
Poprzedniego wieczoru piliście?
Pewnie niemało.
Pod przymusem?
Mieliśmy otrzęsiny, owszem.
Ale to była zabawa. Nick też się bawił.
Czy widział pan jego bójkę z Kyle’em?
Byłem przy tym.
Ale nie nazwałbym tego bójką.
Zaszło nieporozumienie. To było… głupie.
Nie doszło do rękoczynów?
Na pewno nie.
Za dużo wypili.
Pamięta pan kogoś, kto żywił urazę do Nicka?
Miał masę przyjaciół.
Był spoko. Wszyscy go lubili.
Skąd pomysł, że ktoś żywił urazę?
Obrażenia wskazują, że przed upadkiem mógł dostać w głowę.
Dziwne.
Chciałbym jakoś wam pomóc.
Szkoda.
Jeśli coś pan sobie przypomni, proszę zadzwonić.
Jasne.
Oni coś ukrywają.
Kto pierwszy pęknie?
Kyle i Dan to prawnicy.
Żonaci, dzieciaci. Joey Lucas jest menedżerem w Kohl’s.
Świetny sklep.
Dobre promocje.
Nie ma dzieci.
Rozwiódł się kilka lat temu. Ma mniej do stracenia.
Myślę, że on.
Od tego zaczniemy. Rawls, byłeś braciszkiem?
Bratem, owszem.
- Nie zdrabniałabyś… - Dość! Już rozumiemy.
Menażeria. Idziesz ze mną.
- Wszystko wam powiedziałem. - Na pewno?
Nie mam nic do ukrycia.
Też byłem w bractwie.
- Tak? - Tak.
Odwalaliśmy głupie akcje.
I za każdym razem, gdy ktoś miał kłopoty,
bractwo zwierało szeregi.
Zasada milczenia itp.
Ale to nie jest kradzież kega czy kupowanie zaliczenia.
- Zabójstwo to inna kategoria. - Chwila…
Czy teraz też zewrą szeregi?
Będą chronić swoje wielkie domy, rodziny, kancelarie.
Przy pierwszej okazji pana wystawią.
Ale ja nic nie zrobiłem.
Coś ukrywacie.
Przysięgam, myśleliśmy, że Nick spadł z balkonu.
Ale to, co wczoraj powiedzieliście,
że mógł oberwać w głowę…
dało nam do myślenia.
To znaczy?
Była tam księga.
Rano znaleźliśmy ją obok ciała Nicka.
Kazałem Danowi ją zabrać, zanim przyjechały gliny.
Dlaczego?
Uznaliśmy, że to nic złego. Przeglądał ją przed upadkiem.
A teraz myśli pan, że ktoś mógł go nią uderzyć.
Sam nie wiem. Może.
Po co ją zabierać?
Były w niej różne rzeczy.
Tajemnice bractwa.
Nie chcieliśmy, żeby gliny to widziały.
Nie jestem z tego dumny.
Hej, gliny!
- Jazda! - Spokojnie. My po księgę.
Ja nic nie wiem. Nie potrzebujecie nakazu?
Młody, zmuś ją, żeby wróciła z nakazem,
a rozniesie ten dom w pył.
- Słowo. - Dajcie mi chwilę.
Jasne, mamy czas.
To ten balkon?
Tak.
To by wystarczyło.
Tędy.
Też tak mieszkaliście?
Tak. Jake i ja.
Dwa lata razem w Fullerton.
Przed śmiercią Sary.
Nie wiedziałam.
Od lat nikt tam nic nie dodawał. To historia tego domu.
Ale to wszystko.
ALEXA – NIEZŁA, ALE PASZTET
INTEGRACJA! POTRÓJNA WIEŻA EIFFLA. BYŁOBY LEPIEJ, GDYBY NIE ZASYPIAŁA.
DWA KCIUKI, GŁĘBOKO.
DARMOWY PARKING NA WSTECZNYM.
Kto jeszcze o tym wie?
Tylko bracia. To tajemnica.
Już nie.
To jak pokręcony system ocen.
„Spisała się”.
A myśłałem, że widziałem już wszystko.
Colleen. Martina.
Kiedy śledczy je sprawdzą,
przejrzyjcie je wszystkie.
Wynotujcie wszystko, na co mogło nie być zgody,
i damy to do Biura Przestępstw Seksualnych.
- A coś do naszej sprawy? - Jest wpis ofiary.
Dzień przed śmiercią Nick przespał się z Lucy Duncan.
Nie przesłuchali jej?
Nie wiedzieli o księgach.
Przesłuchiwali tylko członków bractwa.
Znajdźmy ją
i zapytajmy, co wie o albumie.
Przeniosłaś pudło do szopy. Prosiłam, żebyś je zwróciła.
„Niewdzięczna” na siedem liter.
Już mam.
Wnuczka.
Dobra, zrobię ognisko na plaży.
Przyniosę pianki.
Ale najpierw…
Patrz, co mam.
Pierwszy egzemplarz nie wypłynął za daleko, ale ta…
Tutu? Nie będę robić deski.
Spóźnię się na spotkanie.
Weź półkofeinową i batonika!
WYDZIAŁ KOMUNIKACJI W KALIFORNII CASTRO, MARTINA
To już ostatnia z obowiązkowych sesji,
ale czuję, że mamy więcej do omówienia.
Trudno być kimś, kogo nikt nie chce widzieć.
Znam to uczucie.
Ale teraz jest już dobrze.
Prawie ci uwierzyłam.
Ale ja wiem lepiej.
Dość zabawne, że zajmujesz się nierozwiązanymi sprawami.
Masz kilka własnych do ogarnięcia.
Śmierć ojca.
Olivas.
Traumy, które odłożyłaś na bok.
Ale ukrywanie tego jest niebezpieczne.
Kiedy będziesz gotowa,
będę tutaj.
Zamknęli cię tutaj?
Boże, zasnęłam.
W pracy?
Przepraszam.
W domu nie mogę się uczyć.
Potrzebuję cichego miejsca.
To się nie powtórzy.
- Ile lat ci zostało? - To już ostatni rok.
Już bym skończyła, ale zrobiłam przerwę, żeby pomóc rodzicom.
Dostaniesz całodobowy wstęp do budynku.
Kanapa jest twoja do 9 rano.
Dzięki.
Jest 9.20.
- Jasne. - Ballard.
Czyli jednak jesteś magikiem.
Charlie Grant. Jasne.
Przyślesz mi kopię dyspozycji?
Znaleźliśmy Lucy Duncan, ostatnią laskę Nicka.
Mieszka w San Diego.
Przyjedzie tu jutro.
Mamy pokój przesłuchań?
Zorganizujesz coś?
Parker.
- Dyspozycja? - Tak.
Kto podpisał?
Niejaki Charlie Grant.
Nic mi to nie mówi. Nie pracował przy sprawie NN.
Masz adres? Pogadajmy z nim.
Sprawdziłam go.
Razem z Laffontem zajmował się gangami.
- Wciągnę go. - Czy to dobry pomysł?
Mieliśmy siedzieć cicho, aż zyskamy więcej informacji.
To prawda, ale Laffont przez siedem lat był moim partnerem.
Najlepszym.
Możemy mu ufać i potrzebujemy go.
Wizyta domowa. Czy to przełom w sprawie Thatchera?
Nie, ale opowiem ci po drodze.
Cześć.
Witaj w Drużynie B.
Może to nic takiego.
Tuszowanie sprawy to lekka przsesada.
Zaczynałeś z nim, ale to nie znaczy, że nie zszedł na złą drogę.
Kiedy zginął NN, Grant był w obyczajówce.
- Nie miał nic wspólnego ze sprawą. - To skąd jego nazwisko?
Nie miał powodu niszczyć kuli. Dziwna sprawa.
Podstawa systemu karnego: „Niewinny
do czasu uznania za dziwnego”.
Co tam, Tommy?
Podobno byłeś ochroniarzem w teatrze.
Emerytury trzeba chcieć.
Nie umiałem odejść.
Z detektyw Ballard przeglądaliśmy sprawę NN,
nad którą pracowałeś przez miesiąc.
Nie ja, stary.
Przez ostatnie cztery miesiące służby wymykałem się po cichu.
Kapitan pozwalał mi
marnować czas.
Ofiara bez dokumentów, znaleziona na pogórzu.
Byłem w obyczajówce.
Co mogę wiedzieć o zaciukanym nielegalnym?
Z magazynu zniknęła kula,
a ty podpisałeś dyspozycję.
O czym ona mówi?
Ma w zwyczaju rzucać fałszywe oskarżenia.
Prawie zniszczyła karierę porządnego człowieka.
Skoro nie miałeś z tym nic wspólnego, skąd twój podpis?
To nie jest mój podpis.
Tak samo wyglądają?
Właśnie.
Znaj swoje miejsce.
Zabierz ją z mojego domu.
Tommy, uważaj na siebie.
Wilczycę zawsze ciągnie do lasu.
Zapomnij o nim.
- Miałaś sobie radzić z dupkami. - Tak.
O ile partner mnie wspiera.
Nie musisz się ze mną zgadzać, ale musisz mi wierzyć.
Jeśli sfałszowali podpis pijaczka,
żeby pozbyć się kuli,
to tuszują fakty. Kropka.
Musimy działać po cichu.
Ludzie zrobią wszystko, by ukryć swoje tajemnice.
A kiedy mają broń i odznakę, jest jeszcze gorzej.
Ty, ja i Parker. Nikt więcej.
Muszę wiedzieć, co myśli.
Jeszcze jedno, Renée.
Zawsze będę cię wspierał.
Hej.
Pamiętam tamten dzień.
Tak.
W czasie ceremonii odholowali auto mamy.
Ale była wściekła.
Nie dlatego go pamiętam.
Tego dnia wiedziałem, że mam kogoś, kto zrozumie, ile przeszedłem.
A jeśli nie rozumiem?
Papo, chcę wrócić.
Chcę, ale tam wszystko gnije.
Od środka. I…
Nie wiem, co robić.
ZAJAZD PATRICKA
Zapraszam po odbiór.
Dzięki.
Mówi Zamira. Wiesz, co robić.
Parker, szukam cię. Oddzwoń, musimy pogadać.
Ktoś cię unika?
Kiepskie uczucie, co?
Tak czułem, że cię tu znajdę.
Czego chcesz, Ken?
Nawet się nie przywitasz?
Przyjechałeś tu?
- Wypiłem parę piw. - Jezu.
Posłuchaj…
Wtedy w windzie
- przegięli. - Tak?
Wstawiłeś się za mną?
- Nie, ty tak nie robisz… - Boże, Renée,
nie ułatwiasz.
Próbuję cię przeprosić.
Za co?
Za Olivasa
i wszystko.
Że mnie zaatakował
czy że mi nie uwierzyłeś?
Byłaś moją partnerką. Powinienem był cię wspierać.
Nie tylko partnerką. Byliśmy przyjaciółmi!
Wiesz, co mnie dobija?
Nie jesteś tu dla mnie, tylko dla siebie.
Z poczucia winy.
Dupek!
- Chcę się pogodzić… - Nie!
Puszczaj!
W porządku?
Nie daj mu jechać.
Zadzwoń po ubera.
Podgrzać ci skrzydełka na śniadanie?
Wczoraj ich nie tknęłaś. Jak wtedy, kiedy Lola połknęła zabawkę.
Chcesz pogadać?
Nie, dzięki. Mam robotę.
Ostatnio często tak mówisz.
Budujesz wokół siebie mur.
I ograniczasz sobie widok.
Tutu…
Nie potrzebuję psychiatry.
Niezbyt tu zachęcająco.
Chyba tak ma być.
Podejrzani jak najdalej od drzwi, detektywi blokują drogę.
Kumam.
Mamy budżet na kamery?
To zabawki Rawlsa.
Nieźle.
Lucy Duncan będzie za 10 minut.
Wszystko gra.
- Nie oddzwoniłaś. - Byłam zajęta.
Chciałam ci powiedzieć, że miałaś rację.
Podrobiono podpis Granta.
Miło, że dostałaś potwierdzenie.
Wiem, że naciskałam, żebyś zdobyła odznakę,
ale teraz rozumiem twoje wahanie
i uszanuję każdą twoją decyzję.
- Duncan jest na górze. Gotowa? - Tak.
To nie był prawdziwy związek. Spiknęliśmy się.
Przepraszam.
Już kiedyś mi się za to oberwało.
Mówiąc „spiknęliśmy się”, ma pani…
Przespaliśmy się.
To był seks.
Może ze trzy razy.
A ten ostatni raz?
Wieczór przed imprezą. I przed jego śmiercią.
Była pani na imprezie?
Jak wszystkie dziewczyny z Chi-O. Zawsze spędzaliśmy razem czas.
Wie pani o księdze dziewczyn, z którymi się przespali?
„Książka numerków”?
- „Książka numerków”? - Tak ją nazywali.
Wiedziała pani?
Robili z tego tajemnicę, ale słyszałyśmy ich rozmowy.
Zwłaszcza po pijaku.
Szukałam jej w wieczór imprezy.
I wpisu o pani?
No dobrze.
Dziś wiem, że ta księga to syf, a faceci to świnie,
ale wtedy nie byłam o to zła.
To szaleństwo, ale…
byłam ciekawa, co o mnie napisał.
A co napisał?
Chyba miałam szczęście.
Ale wszyscy wiedzieli, że Nick miał dziewczynę.
Poczułam się okropnie, bo mieszkała na moim piętrze.
Meredith jakaś tam.
Gdybym wiedziała…
Byłam zwariowana, ale nie byłam suką.
Tak okropnie o niej pisał.
Nazywał ją zdesperowaną frajerką.
- Były też inne rzeczy. - Jakie?
Napisał o jej… braku doświadczenia.
Nazwał ją „zimną rybą” i dał jej ksywkę „Sushi”.
Znajdzie mi pani stronę o Meredith?
Jasne.
To tylko kilka stron przede mną.
Powinna być tutaj.
Proszę usiąść.
Tak, tutaj.
Przepraszam za prowizorkę…
Prowadzimy stare sprawy.
Napije się pani kawy?
Czegoś zimnego?
Dziękuję. O co chodzi…
- Jestem w rezerwie. - Meredith?
Wolę zaczekać na detektyw Ballard.
Delikatna sprawa.
Chyba kobieta będzie miała większe szanse.
Zastąpisz go?
Nie byliśmy razem długo, ale strata Nicka…
to była trauma.
To znaczy?
Jestem sama.
Ciągle boję się,
że się do kogoś zbliżę
i go stracę.
Mam już 39 lat i…
Czy w wieczór jego śmierci zaszło coś dziwnego?
To była zwyczajna impreza.
Picie i tańce.
Dobrze wam się układało?
Jak to parze studentów.
Pokażę pani coś, co znaleźliśmy.
Widziałam różne okropne rzeczy, ale to…
napawa mnie wstrętem.
Co to jest?
Nazwali to „Książką numerków”.
Zajrzy pani?
Nie winię pani.
Te zdjęcia, ich język,
bezduszny brak szacunku dla kobiet.
Odrażające.
Szczerze mówiąc,
to chyba powód śmierci Nicka.
Ci faceci
robią straszne rzeczy i nie ponoszą konsekwencji.
W przeciwieństwie do nas.
Długo czujemy ból, jesteśmy wyzywane,
cierpi nasza reputacja.
Wiem, że była tu strona o pani
i że pani ją wyrwała.
- Nie… - Nie winię pani.
Po tym, co zrobił? Co o pani napisał?
Zrobiłabym to samo.
Bez wątpienia.
Ale chyba wciąż nie ma pani tego za sobą.
Wcisnęła to pani
w bardzo ciemny kąt
i utknęła pani na dobre na tym balkonie.
Kiedy zobaczyłam księgę
i to, co napisał…
Kochałam go.
Był moim pierwszym… wszystkim.
Jak mógł mnie zranić?
Byłam strasznie głupia.
Myślałam…
Myślałam, że przeprosi.
Ale tylko zaśmiał się
mi w twarz.
Powiedział, że jestem wariatką
i desperatką.
Może miał rację.
A potem się wściekł.
Bo wyrwałam tę kartkę z jego cennej księgi.
Mówił, że dostanie mu się od kumpli.
Od braci.
Ja stałam przed nim zapłakana, a on myślał o braciach.
Chciałam, żeby cierpiał. Tak jak ja.
Więc go uderzyłam.
Czym?
Tym… czymś.
Uderzyłam go w głowę.
Widziałam, że go zabolało.
Próbował mi ją wyrwać,
a ja nagle pomyślałam,
że jeśli popchnę, kiedy pociągnie,
to po prostu spadnie.
I co pani zrobiła?
Popchnęłam.
O Boże!
PODEJRZANA: MEREDITH HAINES
Czasem sukces nie cieszy.
Do przestępstw seksualnych.
Niektóre z nich mogłyby podjąć kroki prawne.
- Co z siostrą Nicka? - Wkrótce tu będzie.
Dowie się, że brat nie był święty. Gorzka pigułka.
Ale nie myliła się co do bractwa.
Całe to toksyczne gówno jednak miało na niego wpływ.
Hej, Parker.
Pamiętasz, co mówiłam o odznace?
Musisz czuć, że postępujesz słusznie.
Nie wiem, co robić.
W 1991 prawie odszedłem.
Rodney King. Potem było coraz gorzej.
Nie było wiadomo, komu ufać.
Wszystkich się podejrzewało.
No i te zamieszki.
Nasza rodzina cierpiała, całe miasto cierpiało.
Uwierz mi,
nie umiałem znaleźć powodu, by zostać.
Czemu zostałeś?
Wiedziałeś, do czego zdolni są tak zwani bracia.
Bo…
kiedy już to wiesz, masz cel.
Ktoś musi być stróżem stróży prawa.
Zostań.
Dobra dziewczynka.
Nie oceniaj, ona wciąż rośnie.
Nie oceniam jej.
Subtelnie. Ulubiona kolacja taty.
Zmarnowałam 25 lat na subtelności.
Utknęłaś, Renée.
Jakiś czas temu.
I może to moja wina.
Powinnyśmy były częściej o nim mówić.
Każdy ma swoje powody do tajemnic.
Masz to zdjęcie?
Ta deska była piękna.
Fakt.
- Nauczył mnie na niej pływać. - I nie tylko.
Wiem.
Kocham cię, Tutu.
Tak, tak.
POLICJA
Jesteś gliną?
Przepraszam, co?
- Nie wiedziałem… - Potrzebujesz czegoś?
Nie wiem, czy mój tekst był tego wart.
Zaciekawiłeś mnie.
Pytałem, czy jesteś gliną.
Nie, tylko stażystką.
Ale nie umawiam się z gliniarzami.
Ranisz mnie.
A może to dlatego, że jeszcze mnie nie poznałaś.
No dobra. Siadaj.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska yw.