Poprzednio…
Wiedział, że się pomylił.
Usłyszał, jak Olivas żartuje, że sypiał z byłą partnerką.
Powiedział to w taki sposób,
jakby przekroczył granicę.
Próbował mnie zgwałcić. Na imprezie.
Niech o niej myśli, co chce.
Jeśli partaczy śledztwo, muszę wiedzieć.
Wczoraj w sprawie Pearlman to była nasza lista.
Dziś zawęziliśmy ją do 378 niebieskich fordów.
Praktycznie nie da się badać sprawy korupcji,
nie wchodząc na minę.
Mamy to zignorować?
Musimy być jednomyślni.
Musicie zacząć mi ufać.
Mamy zgodność z kulą.
Niejaki Javier Fuentes. Siedzi w okręgowym.
- Kto to? - Jakiś coyote z kartelu.
Gang gliniarzy handluje bronią.
Zabierają ją z ulicy i sprzedają kartelowi za dużą kasę.
- Kto ci ją dał? - Na pewno glina. Z Los Angeles.
Biały, po czterdziestce.
Mamy sześciu kandydatów.
Ten. Anthony Driscoll.
Jest na niego wiele skarg za nadużywanie siły.
To on. Jak go znajdziecie, znajdziecie też innych.
Marzę o robocie przy nierozwiązanych sprawach.
Chcę być detektywem.
No dobra.
Opowiadaj o dziewczynie.
- Margarita hibiskusowa. - A jeśli już, to…
- Dziękuję. - Proszę.
- I old-fashioned. - Dziękuję.
Pracuję nad kolejnym certyfikatem medycznym.
Żeby wreszcie zostać ratownikiem.
- Super. - Trudno jest
- pogodzić zajęcia z pracą. - Dokąd to, mała?
Ale już niedługo trafię na właściwe tory.
Ponoć pierwsza zmiana jest najgorsza.
No nie.
- Muszę wracać do pracy. - Co?
Buziak?
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
- To nic takiego… - Na pewno?
Jesteś jakaś nieswoja. Wszystko w porządku?
Przepraszam, ja…
Przez te sprawy wszędzie widzę przestępców.
A kuku!
To też.
- Mogę? - Jasne.
- Tylko bądź grzeczny. - Dobrze.
Dobra. Dzięki.
Nieźle. Muszę to przyznać.
- To patrz teraz. - Zaczekaj chwilę.
Wybacz, miałem zadzwonić.
- Co, rozkojarzony jesteś? - Skąd.
Wykluczone.
Na pewno? Bo nie powinienem musieć dzwonić po informacje.
Na czym stoimy?
Jest dobrze. Je mi z ręki.
Dobra, kochasiu. Bierz, co chcesz, a mnie daj to, czego ja chcę.
Inaczej będziemy rzeźbić.
Dobra, nie wariuj.
Nie prowokuj.
Co tam?
Coś ci pokażę.
Chodź tu.
Jesteś ekspertem?
Znam kilka sztuczek. Nogi szerzej. Dobrze.
Łokieć lekko w dół.
Wolę swój sposób.
Nie będę się spierał.
Cześć, Tony.
Dobrze cię wiedzieć. Spóźniłeś się.
Mama mówiła: „Nigdy z pustymi rękami”.
Chunky Monkey.
Van załadowany.
Są wszystkie zabawki.
Jak wodę w wino…
Mogę się przywitać?
Nie pomogę ci.
Jestem tylko dostawcą.
Dziś to broń. Wczoraj…
Wczoraj to byłeś ty. Ale nie narzekam.
Łatwy zarobek.
Co robią z moimi dostawami, to już nie moja sprawa.
A ty donosiłeś o nie swoich sprawach.
Było trzymać gębę na kłódkę.
Miło jak zawsze.
- Podwieźć cię? - Nie.
Mam transport.
Nic tylko te furgonetki.
Wciąż je sprawdzamy.
- Niezbyt to ekscytujące. - I niezbyt wydajne.
Dopóki nie mamy lepszego tropu, sprawdzamy to.
Na tropy się nie czeka, Rawls.
- Dzień dobry. - Cześć.
Detektyw Ballard.
Rawls informował mnie o waszych postępach.
Nie wątpię.
Sporo czasu poświęciliście na te samochody.
Nie kładziecie wszystkiego na jedną szalę?
Auta widziano przy dwóch zabójstwach powiązanych ze sprawą Sary.
Tak, jestem pewna, że to nasz najlepszy trop.
Sukces nowego wydziału może być kluczowy
w wyborach Jake’a.
Chcemy, żeby sprawa Sary została zamknięta
przed głosowaniem.
Byłoby miło.
Ale moje śledztwa nie idą według kalendarza politycznego.
Bez wpływów radnego w ogóle nie będą szły.
Co powiecie na cotygodniowe odprawy?
Żeby nie było nieporozumień.
Pewnie.
Świetnie.
Nie mogę się doczekać bliższej współpracy.
Źle to wygląda. 50 furgonetek to ślepe zaułki.
Ile zostało?
Cztery. Zezłomowane. Dlatego są na dole listy.
Sprawdźmy byłych właścicieli,
może coś ich łączyło z ofiarami.
Ale nie liczmy na jakiś fizyczny dowód.
- Szlag. - Nie słuchaj go.
Jeden wygląda obiecująco.
- Czyli? - Numer 53 na liście.
Mój mąż i ja pobraliśmy się 3 maja. Piątka i trójka.
O rety.
Co?
Podążam za swoimi przeczuciami. Wy postępujecie inaczej?
Nie myli się.
- Colleen. - Wóz nr 53 zezłomowano w 2009.
Wcześniej był zarejestrowany na Jenny Garrison.
- Mieszka w Valley. - Odwiedzę ją.
A wy sprawdźcie ostatnie trzy.
Jeśli mam zacząć od zera, to lepiej wcześniej niż później.
Mogę jechać z tobą?
Chodźmy.
Zostały trzy auta, po jednym dla każdego. Jeden.
Dwa.
Gdzie Laffont? Omija go zabawa.
Masz szczęście.
Robię serię smakowitych specjałów i potrzebuję degustatora.
- „Serię smakowitych specjałów”? - Dobra, minibabeczki.
Trzeba było od razu.
Moje upodobanie do aliteracji to dar, choć się na nim nie poznajesz.
Spróbuj.
- To jest… - Cytryna i lawenda.
Wiem, nie spodziewałeś się.
To wysublimowany profil smakowy.
Może trochę mniej lawendy.
Jest nieźle, skarbie.
- Naprawdę. - Mniej lawendy. Jasne.
Nad czym pracujesz? Od wieków nie przynosiłeś spraw do domu.
A już na pewno nie takich… kolorowych.
To tylko mały projekt,
który wymaga więcej przestrzeni i…
ciszy, niż mam w biurze.
Podoba mi się. Dobrze mieć cię w domu.
Wracam do pracy po twojej agresywnej uwadze.
Halo?
Jak idzie?
Idzie. Odtwarzam kroki Driscolla,
cofając się od czasu jego rezygnacji.
Ale w pewnym momencie jego ślady znikają.
Całe lata nikt w policji go nie wykrył.
Gość umie zacierać ślady.
Bez wątpienia.
Będę szukał dalej. Odezwę się.
Utknęliśmy w obu sprawach.
Oby któryś van coś dam dał.
Coś cię trapi?
Olivas był ci bliski?
Jak to kolega.
Nie znałam go dobrze. Zdecydowanie za słabo.
Wy byliście partnerami. Jak było?
Dobrze.
- Jenny Garrison? - Tak.
Mamy kilka pytań o vana zezłomowanego w 2009.
Mój były mąż, Mike, odjechał nim prawie 30 lat temu.
Jego powinnyście pytać.
Chętnie. Gdzie go znajdziemy?
Chciałabym wiedzieć.
Uciekł z kimś.
Z kobietą. Od tego czasu się nie odezwał.
Jak się nazywała?
Zdzira Denise.
Denise Mackenzie.
Śpiewała w chórze mormońskim w Utah.
Żadna z niej święta.
Czemu nie zgłosiła pani kradzieży?
Proszę pani,
Mike był agresywnym dupkiem.
Jeśli ten wóz to cena mojej wolności, to było warto.
O co chodzi?
Sądzimy, że widziano ten wóz
w kilku miejscach zbrodni.
Możemy potwierdzić, czy mąż był w to zamieszany, czy nie,
- badając jego DNA. - Chodzi o gwałty?
Mój Boże.
Zabił kogoś?
Nie możemy rozmawiać…
Zrobił to, tak?
- Był do tego zdolny. - Pani Garrison,
ma pani jakieś jego rzeczy z tamtych czasów?
Wszystko oddałam.
Została mi po nim tylko jedna dobra rzecz.
Moja córka.
Wystarczy wymaz z ust od obu pań
- i sprawdzimy… - Nie.
Z Trish nie jest najlepiej.
- Musimy z nią pomówić. - Całe życie boryka się
z tym, że ojciec ją zostawił.
Dopiero co wytrzeźwiała.
Ledwo utrzymuje pracę w Costco.
Nie będę ryzykować.
Coś mi mówi, że Trish się nie wywinie.
Pobierzemy jej DNA, nie zważając na zdanie matki.
Wydział spraw nierozwiązanych.
Tak.
Dobrze.
Stryjeczny dziadek to zrobił?
Powtórzysz nazwisko?
Przekażę detektyw.
Dziękuję.
Widziałam naszego futrzastego przyjaciela.
Dużo powiedziane.
CZARNA DALIA
- I nie mamy nic na szczury. - To mysz.
Chyba się urządza w konferencyjnej.
Mysz wróciła? Czas na boraks.
Przyniosę pułapki. Złapiemy ją żywą.
Albo i nie.
Zdaniem Colleen mysz urządza się w konferencyjnej.
Czas tu posprzątać.
Masz adres Trish Garrison?
Adres w Wydziale Komunikacji nieaktualny, matka milczy.
Potrzebujemy tego DNA.
Właśnie się dowiedziałam, że Denise Mackenzie zaginęła 28 lat temu.
Co takiego?
- Ja cię kręcę. - Właśnie.
Rodzice zgłosili zaginięcie w Salt Lake City w 1997.
Nic o Mike’u,
czyli raczej nie wiedzieli o ich związku.
PODEJRZANY
Wspólna ucieczka nabiera nowego znaczenia.
O ile z nim uciekła.
Jeśli to nasz zabójca, mogła być pierwszą ofiarą.
Jenny mówiła, że Trish dostała nową pracę?
- Costco. - Znajdź ją.
Coś nowego o Mike’u? Jakieś związki z Sarą?
Znikł na dobre. Po 1997
nie było telefonów, płatności kartą
- ani podatków. - Nie chce być znaleziony.
Ten van to nasz najlepszy trop.
Skontaktuj się z NICB,
zdobądź szczegółową historię.
Zadzwoń, jak ją dostaniesz.
Numer 53 może jednak okazać się szczęśliwy.
Chyba Driscoll wziął trzy miesiące urlopu.
Kiedy zacząłem to sprawdzać, znalazłem sporo artykułów,
w tym jeden duży w LA Times,
o wielkim nalocie na gang narkotykowy.
Ta luka się z tym pokrywa.
I jeszcze jedno.
„Śledztwo prowadzili policjanci pod przykrywką,
którzy stanowili część grupy zadaniowej DEA”.
- Jeśli Driscoll brał w tym udział… - Znajdziemy przestępców.
Albo skorumpowane gliny.
Pomówmy z dowódcą.
Nie!
Zaufaj mi.
- Wychodzimy, skarbie. - Pa.
POLICJA LOS ANGELES OŚRODEK SZKOLENIOWY
Parker?
Trish Garrison?
Dziękuję za przyjście.
O co chodzi?
Usiądzie pani?
Dziękuję.
Wiedziałam, że tata był frajerem, ale to…
to szaleństwo.
Czasami…
mylimy się co do ludzi.
Jedną z ofiar była Sarah Pearlman?
Słyszałam o niej.
Jeśli otworzę te drzwi,
może mi się to nie spodobać.
Proszę wierzyć,
gdyby była inna możliwość, nie prosiłabym o to.
Myślę, że…
niepewność byłaby gorsza.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- I jak poszło? - Spisała się.
Zadzwoniła do mamy.
Oberwało mi się, ale też pozwoli zrobić sobie wymaz.
Super.
Sama zaniosę próbkę do badania.
Po tym, co się stało z pociskiem,
nie będę ryzykować utraty kolejnego dowodu.
Rozumiem.
Jeśli Darcy nada temu priorytet,
- będę jej przyjaciółką. - OK.
Na pewno tam jest. Mówię ci.
Marble szczekał jak oszalały.
Dzięki.
Agent Trejano?
- Detektywi Ballard i Laffont. - Dziękujemy za spotkanie.
Jasne. W czym mogę pomóc?
Mamy kilka pytań o grupę, którą prowadził pan w 2018.
- Dużo tajniaków. - „Żarłacz biały”. Duża sprawa.
Pamięta pan detektywa Anthony’ego Driscolla?
Oczywiście. Należał do zespołu.
Aresztowaliśmy 13 osób, zgarnęliśmy mnóstwo fentanylu.
Zrobiliśmy dużo dobrego, choć mogło być więcej.
To znaczy?
Zgarnęliśmy grubą rybę w LA,
ale celowaliśmy w rekiny na granicy.
- Stąd Żarłacz. - Tiburón blanco. Tak.
Zależało nam na szefach kartelu. Prześlizgnęli się.
- Jak? - Informator.
Wydymali nas.
To Driscoll zajmował się źródłem.
Obiecał nam wszystko powiedzieć, jeśli go wyciągniemy.
Miał dziewczynę i dziecko. Chciał nowego życia.
Pamięta pan nazwisko informatora?
Coś na I.
Ibañez?
Nie, Ibarra.
- Luis Ibarra? - Luis Ibarra. Tak.
Szefie, lepiej niech pan spojrzy na to gówno.
Zanim wyjdziemy…
Co się stało z Ibarrą?
Jak was wydymał?
Dostał pietra i zniknął w Meksyku.
Jest pan pewien?
Driscoll był.
Po tym, jak Ibarra go wystawił,
śledził go aż do Jalisco,
przez granicę. Aż ślad się urwał.
Ibarra już się nie pojawił.
- Dziękujemy. - Jasne.
Trejano nie miał podejrzeń co do Driscolla?
Nie. Ibarra miał wydać kartel.
Zamiast go chronić, Driscoll go sprzątnął.
Łatwizna, skoro to on prowadził Ibarrę.
Ciekawy sposób „prowadzenia”.
Ibarra był bez szans.
To chore, zabić własnego informatora.
Driscoll jest lekkomyślny albo uważa się za nietykalnego.
Lub jedno i drugie.
DEA nie zainteresowało się jego wersją.
Nikt go nie ruszy.
Nieprawda. Musimy znaleźć jakiś sposób.
Złapiemy go, potrząśniemy klatką. Może się wysypie.
To ryzykowne.
Ale pierwsza kostka domina musi upaść.
Mamy tylko jedną szansę.
Nie ściągniemy go tu, nie mając czegoś mocnego.
Trzeba ustalić, gdzie był Driscoll
w dniu śmierci Ibarry.
Jak to zrobimy?
To byl zwykły dzień pięć lat temu.
Przeszłość zawsze jest obecna.
Sprawdźmy to jutro.
Wracam do domu, zanim Leo znów zacznie piec.
To, co on wyprawia…
to zbrodnia.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Słuchaj…
tak myślałam…
odkąd powiedziałaś mi o Olivasie.
Rozmyślam.
Widzę sprawy w innym świetle.
- Znam to. - Tak.
Część mnie chce to zostawić, ale…
coś mi mówi, że rozmyślanie może być gorsze.
Może wpadniesz do mnie?
Będą żeberka.
Pogadamy.
Dobrze.
Niesamowite. Odchodziło od kości.
Lata praktyki.
Możesz nie wierzyć, ale jakiś czas była weganką.
Wkurzała mnie.
Żartujesz.
Uwielbiasz sery.
Owszem.
Tak.
Wyobraź sobie jej humor po miesiącu bez serów.
Prawie wykopałam ją z domu.
Domyślam się.
Zabiorę Lolę na spacer.
Dziękuję.
Tyklko nie pływaj po zmroku.
Ty.
- Lola. - Pa, mała.
Dobra psina.
Chodźmy.
Długo z nią mieszkasz?
Będą już ze dwa lata.
Mój związek się zakończył,
to miało być tylko na krótko.
Ale nam się ułożyło.
Dobrze, że ją mam.
Mówiłaś, że coś przemyślałaś.
Tak.
Byłam ciekawa…
Jak cię dorwał samą?
O rety…
Byliśmy w barze.
Kolega został detektywem, świętowaliśmy.
Świetnie się bawiliśmy.
Proszę.
Olivas przynosił mi drinki.
Podwójne.
Mówił, że to mądre posunięcie, bo bar był oblegany.
No pij.
To cię zahartuje.
Dobrze.
- Przyzwyczajam się. - Dobrze.
Mocny drink.
Alkohol uderzył mi do głowy.
Potem…
Poszłam do łazienki, żeby ochlapać twarz wodą,
a on poszedł za mną.
Mówił, że chce sprawdzić, czy nic mi nie jest.
Kiedy wyjęłam telefon,
żeby wezwać Ubera,
próbował mi go odebrać.
Co ty wyprawiasz?
Nie marnuj kasy.
Odwiozę cię do domu.
Powiedział, że sam mnie odwiezie.
Tłumaczyłam mu, że nie ma sensu jechać aż do Malibu.
Kiedy nie mógł mnie przekonać…
ten miły facet nagle…
znikł.
Cisnął mnie na drzwi.
Broniłam się.
Nie było to łatwe, bo…
uparł się, że dostanie to, czego chce.
Ale w końcu się uwolniłam i wybiegłam…
prosto na mojego partnera,
Chastaina.
Od tego momentu wszystko się posypało.
Sporo z tego brzmi…
bardzo znajomo.
Czemu byłam tak ślepa?
Cały czas.
Cały ten czas.
Myślałam, że…
za robiłam za mało.
Myślałam…
że robiłam za dużo.
Dawałam sprzeczne sygnały.
Nie wiem, co myślałam.
Sądziłam…
że to moja wina.
Na terapii usłyszałam,
że jeśli zaatakuje cię obcy, przestajesz ufać całemu światu.
Ale gdy zaatakuje cię ktoś, kogo znasz,
przestajesz ufać sobie.
Powiedziałaś,
że większość brzmi znajomo. A co było inne?
Uważaj na głowę.
Ja to zrobię.
Hej.
Zajmę się tobą.
Pozwoliłam się odwieźć.
Na nic mu nie pozwoliłaś.
Dobre wieści?
Chyba nie mogę ci pomóc.
Sprawdziłem logi Wydziału Narkotykowego z dnia śmierci Ibarry.
Tego dnia Anthony Driscoll był przydzielony do 106.
- Sukinsyn był w sądzie. - Czekaj.
Gliny wykręcą się sądem jak uczniowie bólem żołądka.
- Pamiętasz, jak chciałeś… - Nie chciałem odpuścić Rihanny w Vegas.
Zanim go wykreślimy z listy,
sprawdźmy, czy na pewno był w sądzie.
Jak to zrobimy, nie wzbudzając podejrzeń?
Nawet rozmowa z urzędnikiem sądowym będzie ryzykowna.
Mam pomysł.
Ktoś dziś promienieje.
Dziękuję.
Co to za jeden?
Dobry humor z rana nie musi oznaczać faceta.
Jak chcesz. Tylko pytam.
Ale… może tym razem jest chłopak.
- Szczegóły później? - Tak.
Mam wieści z NICB.
Wóz Jenny Garrison zezłomowano w 2009 roku na R&T Scrapyard.
- Wiedziałam, że wóz coś nam da. - A co nam dał?
Złomowisko jest w Encino. Jedźmy, póki nie ma korków.
Encino, wpadnę po drodze do domu.
Nie. Ja to wykopałam, jadę z tobą.
Jeśli Mike jest zabójcą, potrzebny nam trop.
Na razie mamy tylko furę.
Świetnie.
Wracają wspomnienia.
Chcę wiedzieć?
Carolina Crusher.
Zawody zimowe, 2005 rok.
Chwila. Lubisz monster trucki?
I masę innych rzeczy.
Szukamy czegoś na temat pojazdu zmiażdżonego tu w 2009.
Potrzebujemy kopii dokumentów,
a jeszcze lepiej e-maili.
Oszczędźmy drzewa.
Tam są wszystkie akta.
Powodzenia.
To chyba jakiś żart.
Wielkie nieba.
Znalezienie czegoś w tych śmieciach to będzie cud.
Gdzie twój zachwyt i ciekawość?
Nie w takim miejscu.
Lubisz łowić ryby?
- Jaki to ma związek? - Na rybach
zarzucasz wędkę i patrzysz, czy coś bierze.
Czasem bierze, czasem nie.
Ale komuś, kto lubi łowić, i tak się to podoba.
Dlatego nazywają to łowieniem, a nie łapaniem.
Dobry Boże.
Jaki związek ma ta lista świadków ze spiskiem Javiego?
Nie dał mi nic konkretnego, więc szukam dalej.
Czego?
No dobrze.
Ale chcę podkreślić, że dając ci tę listę, wyświadczam ci przysługę.
Zapamiętam.
Serio, Ballard.
Nie powiesz mi, o co chodzi, to co będę z tego miał?
Co? Postawiłam ci bąbelki.
Jeśli znajdę to, czego szukam, pomożesz swojemu klientowi.
Już? Znalazłaś nazwisko?
Nie. I właśnie na to liczyłam.
- Driscoll wrócił do gry. - Jak?
Przejrzałam listę świadków
z dnia, kiedy rzekomo był w sądzie.
Jego nazwiska tam nie ma. Żadnych wezwań, zeznań. Nic.
Sfabrykował alibi.
Ten skurwiel zabił Ibarrę. Ja to wiem!
No dobrze…
Znalazłam.
USŁUGI HOLOWNICZE
Znalazłam furgonetkę.
Niewiele to daje.
Ten pesymizm szkodzi twojemu zdrowiu.
Mojemu też.
Przyholowano go tu ze składowiska w Oxnard.
- Chodź… - Teraz?
A żebyś wiedział! To nasza szansa.
Ty i te twoje dochodzenia.
Tu dzieje się magia.
Ślad, fart, a potem ślepy zaułek.
Tutaj to rozgryzamy.
Super.
To zdecydowanie lepsze niż sprawdzanie szczekających psów.
Psów?
Serio?
„Chronić i służyć”.
- Stąd ten detektyw. - Już niedługo.
To z powodu Sary powstał nasz wydział.
Mam nadzieję, że gość dostanie za swoje.
- Jeśli go złapiemy. - Kiedy go złapiecie.
A ta sprawa NN.
Od czego zaczęliście, nie znając jego tożsamości?
Właściwie to mój pomysł pomógł nam go zidentyfikować.
O ja cię.
Może mnie czegoś nauczysz.
Ale nic nam to nie dało.
Znaleźliśmy broń, ale mamy gościa z mocnym alibi.
Mimo to…
robi wrażenie.
Tu Zamira. Wiesz, co robić.
Parker, mówi Ballard.
Tak sprawdzam, co u ciebie.
Mam ważne wieści w sprawie Driscolla, oddzwoń.
Kiedyś narobimy tu takiego bajzlu,
że znikniemy.
A ja wrócę do coyotes.
Co masz dla mnie?
- Sprawa utknęła. - Jesteś pewien?
Nie mają tropów ani podejrzanych.
Wydział jest finansowany przed radnego,
który stracił siostrę.
Na tym się skupiają.
Co za pewność.
Jesteś młody, nic nie wiesz.
Ale oni gdzieś tam szukają wyrwy.
Mówię ci, nie mamy się czego obawiać.
Zadajesz pytania koleżance, jesteś miły. Doceniam to.
Nie jestem potworem. Ma swój urok. Ładna buźka.
Ale pracujemy z ludźmi,
których to nie obchodzi. Oni nie chcą być mili.
Jeśli to któryś z nich by z tobą tu rozmawiał,
chciałby, żebyś ją przycisnął.
Albo ja.
Nie jestem potworem.
Ale zrobię, co mi każą.
I już nie będzie taka ładna.
Ale nie dojdzie do tego, co?
Nie pozwól na to.
Z naszych danych wynika, że auto odholowano
w 2009 z magazynu E-36.
Należy do Mike’a Garrisona.
Chwileczkę.
„Należy”? Wciąż go używa?
Szczęściarz ma dawną stawkę.
Płaci jedną trzecią tego co inni.
O rety.
Złapaliśmy grubą rybę.
Ballard, potrzebujemy nakazu.
Już jedzie. Zaraz tu będzie.
Powtarza się pan.
- Miło, że dołączyłeś. - Nie przegapię zabawy.
Serio, mam rodzinę.
Muszę iść, a to znaczy, że i wy…
Mam kilka wozów w pogotowiu.
Dostałam SMS.
Dobrze, że jesteś.
Chodźcie.
Mamy coś o Garrisonie? Adres?
Niestety.
Podobno za magazyn płaci się gotówką do pudełka. Raz do roku.
Pytałem o kamery. Zmieniają je co 30 dni.
Może był tu niedawno.
To chyba przełom.
Jest. Numer 36.
Posłuchałaś intuicji.
Otwierajcie.
Zaczynamy.
Chryste.
O rety.
Co w nich może być?
Wszystko.
Zdjęcia.
Części ciała.
Jasna cholera.
To Laury Wilson.
Jak małe trumny.
To jest chore.
Fakt.
I tu się zakończy.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska Raz do roku.