Poprzednio…
Zamknięta sprawa z 2008.
Rodzina zgłosiła zaginięcie złotej bransoletki.
To Eleny. Skąd to macie?
Z magazynu człowieka, który zabił pańską narzeczoną.
Spisek policyjny i seryjny morderca.
Żadna sprawa nie może czekać.
Co z dziewczyną Ibarry?
Jest dobrze. Mam jej nazwisko.
- Abril Cortez? - Tak.
Czy kartel ma mojego syna?
Będziemy go dalej szukać.
Hej! Co jest grane?
- Co jest? - Wydział Zabójstw bierze Pearlman.
- Kim jest Anthony Driscoll? - Zabójcą.
W jednej z moich spraw.
Pośredniczył w handlu bronią
między kartelem a policją.
- Chryste. - Musiał być mocno umoczony,
bo wyciągnął rurkę, żeby nie dać się aresztować.
Nie!
W porządku? Wszystko będzie dobrze.
Najpierw muszę oddać telefon na policję.
Już się tym zająłem.
Pracuję z Mo.
Namierzyliśmy kolejny numer.
Musisz to zobaczyć.
Rozumiem. Czekam.
Nic jej nie jest?
Bywało lepiej.
Co tu robisz, Bobby?
Raczej się nie przyjaźnicie.
Wciąż jest jedną z nas.
Kryminalni muszą to szybko ogarnąć.
Wiemy coś o tym gnoju?
Miał portfel?
Telefon?
Ballard go rozpoznała.
To były glina.
No coś ty! Kto?
Anthony Driscoll. Z narkotykowego.
Ścigała go w związku ze starą sprawą zabójstwa.
Chryste.
W porządku?
Jedziemy!
Policja, mamy nakaz!
Przejście.
Czysto!
- Czysto! - Jazda!
Nierozwiązane sprawy?
Szeryf robi swoje, ale też chciałbym je zobaczyć.
- Chciał zabić glinę. - A jeśli sypnął?
Mógł jej powiedzieć o operacji.
Wtedy Ballard zmusiłaby go do składania zeznań.
Ja odpadam. Za dużo komplikacji.
I co, Pincher? Po prostu odejdziesz?
Jeszcze jacyś samobójcy?
Widziałem jej akta. Powiązała Driscolla
z zabójstwem Ibarry sprzed pięciu lat. Tylko tyle.
Nie wie o naszym istnieniu.
Róbcie swoje, a kasa będzie płynąć.
Przekażę kartelowi, że działamy dalej.
Teraz ty tu rządzisz?
Chyba że ty chcesz.
Właśnie.
Idźcie.
Odezwę się.
Driscoll kazał mi pracować ze stażystką z ośrodka.
Miła dziewczyna, ale Ballard trzymała ją na dystans.
Trzymamy ją dalej
- czy odpuszczamy i… - Nie.
Pilnuj jej. Ballard może kopać głębiej.
Idź.
Ale się ubrudziłeś.
Tylko pogorszyłam sprawę.
- Dokąd idziecie? - Powoli!
Chyba sobie jaja robisz.
Zależy mi na bezpieczeństwie, ale trochę tu ciasno.
Mamy do czynienia z korupcją i kartelami.
Żadnych tablic i wystaw.
Zwieramy szyki, aż znajdziemy dowody dla Berchema.
To na pewno był Olivas?
Bez wątpienia.
Człowiek Boscha wyciągnął 14 numerów. Bez abonamentów.
Wczoraj jeden z nich doprowadził nas do Olivasa.
Jest czwarty na liście. Numer kończy się na 0666.
Trochę to zbyt oczywiste.
Trzy numery są w Meksyku, jeden w więzieniu stanowym,
a dziewięć w LA.
- Nadal działają? - Tak.
- Nie wiedzą, że ich szukamy. - Właśnie.
Dlatego musimy działać szybko.
Nazwiska, o których wiemy. Po kolei.
Jesús Velasco.
Podejmuje decyzje w kartelu. Wiemy od Abril.
Pozostała czwórka to gliny.
Chuck Tolli,
Damen Pincher,
Cindi Bundshu
i oczywiście Olivas.
Przynoszą hańbę odznace.
Może być ich więcej.
Mo wciąż sprawdza pozostałe numery.
To może być policjant, ktoś od szeryfa…
Przyjrzyjcie się zdjęciom. Na razie je ściągam. Pilnujemy się.
Poszukam informacji o tych glinach. Pomożesz mi?
To moja specjalność.
Ja połączę telefony. Sprawdzę komunikację tych typków.
Co z tym wozem, który przyjechał do Driscolla?
Hollywoodzki wóz w Inglewood.
Jeśli uda ci się kogoś powiązać…
- Mam kumpla w wydziale w Hollywood. - Ufasz mu?
Nie piję z nim. Za resztę ręczę głową.
Weź mnie ze sobą, nie chcę tu siedzieć.
Jeszcze jedno.
Nie wiedzą, że ich śledzimy, i tak musi pozostać.
Pracujcie nad innymi sprawami, niech to wygląda jak zwykle.
No to robimy przystanek przed Hollywood.
Dobrze.
Powinnam się cieszyć.
Człowiek, który zabił Luisa, nie żyje.
Ale…
odebrał mi rodzinę.
Nigdy tego nie odzyskam.
Sprawa Luisa jest zamknięta,
ale wciąż szukamy pani syna.
Ostatni raz widziałam go…
jak pił z butelki
i jeszcze kołysałam go do snu.
Śpiewałam Arrorró Mi Niño.
Teraz jest duży.
Nie rozpozna mnie.
A jeśli i ja nie poznam jego?
Niech się pani nie zamartwia.
Jeśli znajdziemy Gaela,
będzie nam potrzebna próbka DNA.
W porządku?
Trochę za wcześnie, co?
DNA? Nie mamy ani śladu dzieciaka.
Przyszedł portret postarzonego Gaela.
Zawężamy opcje.
No dobrze.
Proszę.
Masz być w formie.
Nie cieszysz się?
Dorwiemy go.
Ale nie za to, co mi zrobił. Co nam zrobił.
Będzie wiedział, że to nasza sprawka.
No tak.
Może tak będzie lepiej.
Nie wszyscy muszą wiedzieć, dlaczego odeszłam.
I po co wróciłam.
W tym wydziale nie musisz się tłumaczyć.
Nie mówię o wydziale.
Chodzi o mamę.
Wciąż się tego uczę…
Czasem, pokazując ludziom swój ból,
trochę go łagodzisz.
Tak, jesteś zajęty.
Przyślij mi, co masz o tych dzieciach, i sam się tym zajmę.
Dzięki.
Skoro masz zdjęcia potencjalnych Gaelów,
może pokaż je Abril?
Nie chcę jej niepotrzebnie denerwować.
Poza tym ona ma rację.
Może go nie rozpoznać.
Zbierzemy adresy, DNA, znajdziemy dzieciaka.
Nie możemy ich testować ot tak.
Musimy ograniczyć ich liczbę. Ale to jest w aktach.
Gdzie i kto ich oddał. Może będzie jakieś nazwisko.
Dziecko w stogu.
Popracuj nad metaforą.
Cześć.
Udało się?
Dla nikogo innego bym tego nie robił.
Sprawdziłem listę wozów z dnia, o którym mówiłeś.
Wszyscy byli na służbie, oprócz jednego.
Chuck Tolli.
Wziął wóz i pojechał do sądu.
Tolli? Jesteś pewien?
Na bank. Dziwne, co?
Zwykle ludzie biorą własny wóz i potem jadą do domu.
Dzięki, Duff.
Pamiętaj, nigdy o to nie pytaliśmy.
O co?
- Wzięłaś je? Tak. - Tak.
Tu detektyw Lidell.
OCHOA BRANSOLETKA
Mówi Ballard, ze Spraw Nierozwiązanych.
Dzwoniłam wczoraj.
Mam nowe informacje w sprawie Pearlman.
Podobno ją prowadzicie. Prośba o telefon.
To Tolli spotkał się z Driscollem tamtego wieczoru.
To ma sens.
Driscoll dzwonił do niego godzinę przed spotkaniem.
Kiepsko to wygląda.
Co jeszcze masz ciekawego?
Driscoll głównie dzwonił do Jesúsa i do Meksyku,
ale spójrzcie na to.
Numer kończący się na 1922.
Ile połączeń.
Człowiek Boscha już go sprawdza.
- A inni policjanci? - Damen Pincher.
Partner Driscolla z narkotykowego.
Tyle lat jest tajniakiem, że mógł się pogubić.
- Driscoll musiał wcześnie go wciągnąć. - A kobieta?
Cindi Bundshu. Dwa razy oblała egzamin na sierżanta
i ma spore długi.
Jakieś 200 tysi.
Łatwo zgadnąć, skąd się u nich wzięła.
Olivas wydaje się czysty.
Oczywiście.
Ale coś znajdziemy.
Kończmy już. Zdejmijcie wszystko z tablicy.
Świetna robota jak na jeden dzień.
Na ich miejscu bym wiała.
Wiesz, jak jest.
Dobra szkoła daje ci przewagę.
Tu rodzina mi nie pomoże.
Nie potrzebujesz tego. Dostaniesz się tam, gdzie chcesz.
Łudzisz się.
Ale to urocze.
Co tam w pracy?
Mówiłaś, że odebrali wam tego seryjnego?
I tak mamy dużo roboty.
Na przykład?
Policja ma 6000 nierozwiązanych spraw.
Jasne.
A to szaleństwo z twoją szefową?
I gość, który ją zaatakował?
Mówiłam ci, nic jej nie jest.
Marti, nie przeszkolili cię z samoobrony.
Jeśli nie jest bezpieczna…
Mój chłopak to glina.
Nie mam się czym martwić.
Chodź. Czas na Miłość jest ślepa.
Nie myśl, że będę oglądać bez ciebie.
- Pomóż, będzie szybciej. - Nie, dzięki.
NOWA WIADOMOŚĆ
I co? Wyciągnąłeś coś z dziewczyny?
Hej.
W porządku?
Nie czuję się najlepiej.
Chyba wrócę już do domu.
- Ile wypiłaś? - To nie to.
Tylko… mój brzuch.
Myślę, że to… no wiesz…
kobiece sprawy.
Odwiozę cię do domu.
Nie, dzięki.
I bez ciebie nie będę oglądać.
Słowo.
Napiszę, jak dojadę.
Hej. Co ty tu robisz?
To on.
O czym ty mówisz? Kto?
- Mogę wejść? - Oczywiście.
Zrobiłam zdjęcie.
Co to jest?
Dostawał SMS-y od Olivasa.
- 0666. - Martina, kto dostawał SMS-y?
Manny Santos, mój chłopak.
Manny wie, że wiesz?
Powiedziałam, że wracam do domu, bo mi niedobrze.
Po części prawda.
Co się stało?
Nie wiem.
On…
O rety, on…
wypytywał mnie o pracę.
I o ciebie.
Ale nic mu nie powiedziałam. Przysięgam.
Daj mi swój telefon.
Sprawdzę twoje wiadomości.
Musisz mi wszystko powiedzieć.
Ja pierdzielę.
Na pewno?
Tak. Martina się domyśliła.
- Przyjechała do mnie. - Biedactwo. Musi być zdruzgotana.
To cię teraz martwi?
Naraziła nas.
Widziałam jej SMS-y. Odsłuchałam wiadomości.
Nie jest w to zamieszana, ale kiedyś go tu przyprowadziła.
Nieumyślnie nas wystawiła.
Właśnie.
To nie Martina jest problemem, ale Manny.
Jego telefon to 1922. Często kontaktował się z Driscollem.
Czyli dużo wie.
Mógłby nam pomóc rozwikłać tę sprawę.
Chodzi na patrole, tak? To dajmy mu trochę roboty.
Nakaz przeszukania, aresztowanie za pijaństwo.
- Potem szansa na nawrócenie. - Będzie ślad w papierach.
A jego mieszkanie?
- Mieszka sam? - Nie wiemy, kto go obserwuje.
Mamy gości.
Prosiłem komendant, żeby oddała wam sprawę Sary,
ale mówi, że to za duża rzecz na wasz wydział.
Myślę, że martwi się o wizerunek.
Wiem, jak to brzmi w ustach polityka,
ale twierdzi, że Lidell to jeden z najlepszych.
Wiem, ile włożyliście w tę sprawę czasu i wysiłku.
Przykro mi.
Niepotrzebnie.
Panu też nie jest łatwo.
Panie radny…
Sprawa Sary dała nam poczucie misji.
Nie zapomnę o niej.
Dziękuję, pani detektyw.
Nie ma za co.
Cześć. Tu detektyw Lidell.
Lidell, mówi Ballard.
Jeśli jesteś zajęty, chętnie przejmę sprawę Pearlman.
I oddzwoń, żeby niewinny człowiek nie gnił w więzieniu.
Fiut.
Martina.
Przysyła mi SMS-y, ja mu odsyłam rzygającą emotkę,
a on i tak chce się spotkać.
Co mam zrobić?
Z całym szacunkiem, szefowo,
ale to najgorszy pomysł, jaki słyszałem.
To przez nią jesteśmy w tym bagnie.
- Hej! - Co? No tak!
Dzięki niej mamy wtykę.
Nie ma przeszkolenia jako tajniak.
O tym nie było mowy.
- Dobra, przynęta. - To ma więcej sensu.
No dobrze.
Kto ma lepszy pomysł?
On jej ufa. Ja też.
Ona tylko umówi się na spotkanie.
Musi być przy tym obecna?
Chcę zobaczyć jego minę na wieść, że jest spalony.
Zachowałeś się jak palant. Każdy mógł się tak pomylić.
Każdy, kto ma uczucia.
Uczucia nie mają tu nic do rzeczy.
To przez uczucia wpakowała się w kłopoty.
Nigdy nie stajesz po naszej stronie. Pomóż jej.
Oddanie tego w jej ręce to ryzyko dla operacji i dla niej samej.
Jest tylko stażystką.
A ty cywilem przebranym za policjanta.
Może nie chcę, żeby ucierpiała.
Pomyślałaś o tym?
Jeśli wejdziemy od tyłu, zostań i osłaniaj ich.
Jeśli wysiądziesz z samochodu…
- Wejdź tędy… - Jasna cholera. Ballard.
Tak?
Ja…
Zawęziłem grupę do siedmiorga dzieci, które mogą być Gaelem.
- Gaelem? - Tak.
To adresy, spod których wchodzili do systemu.
Ale tego…
oddano w remizie, sześć przecznic od Sunbeam.
- To już coś. - Kobieta, która go oddała,
to Renata Cardenas.
- Masz jej adres? - Nie, ale znajdę.
Jakiś czas będzie w szoku.
KOBIETY
Hej.
Jak tam?
Czuję się jak klaun.
A teraz i tak wyglądam.
Chciałam cię przeprosić.
- Gdybym wcześniej była z wami szczera… - To nie twoja wina.
Tylko moja.
Nie rób tego.
- Za dużo nałożyłam. - Nie możesz
przez niego myśleć źle o sobie.
Ochronimy cię.
Ale muszę wiedzieć, czy Manny nosi broń po służbie.
Jak idzie pić, chowa ją w schowku w aucie.
Na pewno dasz radę?
Spisałaś się.
Manny Santos?
Detektyw… Hej!
Nie wstawaj!
Pomóż mi.
Do kogo biegniesz?
Do Tolliego?
Do Pinchera?
A może Bundshu albo Olivasa?
Nie byli lojalni wobec odznaki. Będą lojalni wobec ciebie?
Nie mogę…
Nie mogę tego zrobić.
Zastanów się.
To twoja jedyna szansa.
Nie zabierajcie mnie na komisariat. Jeśli wyjdzie, że z wami gadam,
będzie po mnie.
Było o tym myśleć, zanim wciągnąłeś Martinę.
Chryste.
Właśnie.
Zaczęłabym się modlić.
Nie wyciągajcie zeznań, zastraszając klienta.
Pański klient prosił o neutralny grunt,
bo boi się jechać na komisariat.
Jeśli ktoś go zastraszył, to nie my.
Pomożemy ci.
Ładne biuro.
Zazdroszczę budżetu.
Prywatni klienci, lepsze zabawki.
Wydaj pozostałych, zeznawaj,
to może coś zyskasz.
Driscoll wyciągnął rurkę z tchawicy,
bo wiedział, że kartel zgotuje mu piekło.
Jesteś spalony, Manny.
Ale na razie tylko ty o tym wiesz.
Nie lepiej, by tak zostało?
No mów już.
Dobrze.
Nazywam się Emmanuel Santos.
Współpracuję z własnej woli.
Należałem do grupy policjantów w LAPD
współpracujących
z kartelem Zacatecas Nuevas.
Ja nie jestem taki.
Ja tylko…
wyświadczałem Driscollowi przysługi.
On się mną opiekował. Z niczym się nie zdradzał.
Aż nagle poprosił, żebym zaczął robić powalone rzeczy.
Za to ci płacili.
Tak, ale nie mogłem odmówić.
Próbowałem.
Daję słowo, próbowałem odciągnąć ich od Martiny,
ale Olivas kazał mi się jej trzymać.
Olivas tam rządzi?
Teraz tak.
Chcę wszystko.
Nazwiska, numery, miejsca, spotkania.
A potem powiem prokuratorowi, że nam pomogłeś.
Jest tu Martina?
Proszę.
Chcę ją przeprosić.
Nie ja decyduję.
Wracam do domu.
Dobrze.
Zaczynaj.
To jest Chuck Tolli.
Organizował większość akcji.
- Driscoll tym zarządzał? - Tak.
Teraz Olivas kontaktuje się z kartelem.
Prowadzi całą operację.
I zarządza gotówką.
Jak to?
- Rozdziela forsę. - Wystarczy.
Dlaczego nie mówiłaś wcześniej?
Bez dowodu by pan nie uwierzył.
Zwłaszcza w zaangażowanie Olivasa.
Manny jest tym dowodem. Pogrąży wszystkich.
No dobrze. Powiadomię górę.
Manny wciąż nie zidentyfikował dwóch numerów.
Mogą należeć do każdego. Wydział Spraw Wewnętrznych to za mało.
Tu potrzeba FBI, a może i prokuratora.
Coś wymyślę.
Na razie niech go ktoś przewiezie do więzienia okręgowego.
Już siedzi w radiowozie.
Odprowadzę pana.
Świetna robota, Ballard.
Ale od teraz wtajemniczaj mnie we wszystko,
jeśli mam ci pomóc.
Zgłosi to wyżej.
Mam go, Tutu.
Mam tego sukinsyna.
Czemu nie mówiłaś?
Bo wiedziałam, co powiesz.
Że zdradzam naszą społeczność,
instytucja jest toksyczna…
Tu nie chodzi o instytucję.
Nigdy nie chodziło.
Kiedy przypięłaś odznakę, straciłam cię.
Uszło z ciebie całe światło.
Nie chcę znów na to patrzeć.
Teraz będzie inaczej.
Odzyskam to, co straciłam.
To znaczy?
Chodzi o coś więcej, tak?
O co?
Moja córeczka…
Cześć.
Całą noc myślałam o wszystkich sukinkotach, jakich znasz.
I mam tylko jednego.
Dorwałaś go?
Tak.
I będzie za to długo siedział.
Żebym już nie musiała o nim myśleć.
Ale on będzie myślał o tobie.
Każdego dnia.
Tacy jak on nie mogą znieść, kiedy jesteśmy górą.
Kochanie…
Cześć. Tu detektyw Lidell.
Co tam? Już jadę.
Byliśmy z Laffontem u kobiety, która oddała Gaela.
- U Renaty? - Tak.
Pracowała wtedy w Sunbeam.
Rozpoznała Ibarrę.
Zapłacił jej 20 $ za opiekę, ale już nie wrócił.
Mamy nasze dziecko.
Na to wygląda.
Nie miała pieniędzy i po paru tygodniach go oddała.
Gael wciąż jest w opiece zastępczej.
Świetna wiadomość.
Napiszcie wniosek o jego DNA. Przejrzę go.
Najpierw jadę do Berchema.
Wszystko OK?
Mam nową teorię w sprawie Pearlman.
Szkoda, że nam ją odebrali.
Dlatego jadę do Berchema. Potem wam wszystko powiem.
Cześć.
Skończyłem pierwszą zmianę w karetce.
Zapomniałam. Jak poszło?
Było ciężko.
Pewnie byłeś świetny.
Muszę jechać.
Zadzwonię później. Obiecuję.
Potrafisz wykończyć człowieka.
Już to słyszałam.
Mam nową teorię, ale Lidell nie oddzwania.
Od teorii do wyroku długa droga.
Dlatego muszę odzyskać tę sprawę.
Żeby potwierdzić teorię, muszę mieć dowody.
Ile razy mam udowadniać, że zasługuję na tę pracę?
Odkryłam korupcję w policji,
która jeszcze niedawno była nierozwiązaną sprawą.
Kapitanie, miałam pana wtajemniczać.
Dostaniesz Pearlman.
Ale daj mi kilka godzin, muszę przekonać komendant.
To nie odległość łączy te ofiary.
Zgadza się?
Nie wygląd czy codzienne zwyczaje.
Chodzi o zachowanie.
Te kobiety awansowały.
Narzeczona Ochoi została asystentką prawną.
Żeby to uczcić, kupiła dwie drogie złote bransoletki.
Laura Wilson podpisała umowę na pierwszą kampanię reklamową.
A Josie Culver agitowała za kobietą,
która chciała przebić
najgrubszy szklany sufit w historii USA.
A jeśli nasz zabójca
karał te kobiety, bo za bardzo się wychyliły?
Domyślamy się, że śledził ofiary.
Pewnie poznał ich życie.
Podoba mi się.
A te trofea to symbole ich… zuchwałości.
Antykoncepcja. Zgoda.
Kobiety, które same o sobie decydują.
Zwykle kurczowo trzymasz się dowodów,
a teraz… przeczucia?
Przeczucia mogą dać nam dowody.
Ale… jest już późno.
Wieczorem to przemyślę, a rano będziemy działać.
Sama nie wiem.
Może coś z tego będzie. Może nic.
Trzeba to sprawdzić.
To na razie.
Dobranoc.
Sarah mi tu nie pasuje.
Żadnej zuchwałości.
Właśnie.
Nie wiemy, która pamiątka jest po niej.
Jak Martina?
- Pewnie potrzebuje czasu. - Zaraz się dowiem.
Jadę do niej.
Mogę trochę z tobą zostać.
Potem mam dyżur w klubie.
No i…
mogę ci pomóc.
Dziękuję.
Przy okazji.
Prokurator dzwonił do Berchema.
Jutro się tym zajmą.
Fajnie.
Moja mama wie.
O odznace.
O wszystkim.
I…?
Nie wiem, czego się tak bałam.
No tak, tutaj siedzisz.
Przed Mannym to był mój bar.
I tak zostanie.
Dwie tequile.
W razie czego dajcie znać.
Co teraz?
Podziwiam twoją determinację.
I teraz…
by mi się przydała.
Paskudne.
Czemu ludzie to piją?
Co to?
Szminka.
Była pod łóżkiem Sary, jakby ją upuściła,
ale kosmetyki trzymała w łazience.
To nie jej.
Skąd wiesz?
To Othella.
Marka dla czarnych kobiet.
Sprawdzili DNA?
Nie wiem.
Były na niej jej odciski, ale ani słowa o DNA.
Nie sprawdzono szminki w środku.
Sukinsyn.
Jeśli to nie jej, to czyja?
Bądź dziś grzeczny, mijo.
Ja będę pracował do późna,
ale mama cię odbierze.
Kocham cię. Idź.
Bobby, idę z mamami na kawę. Przyłączysz się?
Nie dzisiaj, Gina.
Ostatnio podpadłem żonie. Może jutro.
Nie dzwoń, Manny. Ja dzwonię do ciebie.
- Czego chcesz? - Zobaczyć twoją minę.
Co?
- Olivas, ręce do góry! - Spokojnie!
Ręce za głowę!
Pokaż ręce! Ręce do góry!
Jazda!
Nie masz pojęcia, co narobiłaś.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska