10 sierpnia 2017 r.
Dziennikarka Kim Wall wybrała się z Peterem Madsenem, wynalazcą,
na wycieczkę w zbudowanej przez niego łodzi podwodnej UC3 Nautilus.
Nim nastał świt, ślad po nich zaginął.
Nautilus, jaka jest wasza pozycja?
Nautilus FPET jeden zero siedem, jaka jest wasza pozycja?
Do wszystkich statków w rejonie Kopenhagi.
Poszukiwana prywatna łódź podwodna Nautilus, czarna, 18 metrów długości.
Wszelkie informacje zgłaszać Towarzystwu Ratunkowemu.
KOPENHASKIE RATOWNICTWO LOTNISKOWE
Najnowsze wiadomości.
Na morzu wokół Kopenhagi trwają poszukiwania
prywatnej łodzi podwodnej, która zaginęła w czwartek.
Była na niej dziennikarka i właściciel łodzi,
duński wynalazca Peter Madsen,
znany z programu budowy rakiet
prowadzonego przez wolontariuszy.
Peter wypłynął wczoraj łodzią podwodną z jakąś dziennikarką.
Niepokoimy się.
Nie wrócił.
Nie wiemy, co się z nim dzieje.
Oczywiście poszukuje go też straż przybrzeżna.
Nie tylko my.
Jest jeszcze nadzieja, że wrócą żywi.
Powietrza starcza na 24 do 30 godzin.
Znacie tę dziennikarkę?
- Nie. - Nie wiem kto to ani kiedy ruszyli.
Od tego może wiele zależeć.
Wspominał wam o czymś?
Nie. Nie wiedziałem, że wypływa.
To na pewno wycieczka zawodowa, a nie randka?
To mógłby być jakiś wybryk Petera, ale najwyraźniej nie jest.
Właśnie słyszałem, że ktoś widział łódź podwodną przy Amager.
Znaleźli ją?
Nie, ale wysyłają helikopter na zwiady.
Ktoś coś widział przy moście do Szwecji.
Coś jest przed nami. Widzę ją. Nautilus.
Znaleźli go!
Co, gdzie? Poczekajcie.
Będą tu za kilka godzin. Są w drodze do Refshaleøen.
Niewiele jeszcze wiemy. Tylko tyle, że go znaleźli.
Co za pobudka.
Wyobraziłem sobie ich uwięzionych pod wodą, mających tylko parę godzin.
To ulga, że jest cały.
Dwie i pół godziny.
Będzie tu za dwie i pół godziny.
Zatonęła.
Przepraszam, nie słyszałam po angielsku.
Ktoś wrzucił coś takiego.
„Wiemy od załogi helikoptera ratowniczego, że łódź podwodna zatonęła.
Peter stał w kiosku”.
- Czyli zatonęła. - Tak.
Trzymajmy się faktów.
Wiemy tylko,
że UC3 Nautilus z jakiegoś powodu zatonął, nie wiemy dlaczego.
Wiedzą to tylko dziennikarka i Peter, którzy byli na pokładzie.
Wrócimy do tego.
Ale oboje są cali, a to…
jest najważniejsze.
Do zobaczenia.
Problem w tym, że…
ratownicy znaleźli tylko Petera.
Podobno wysadził dziennikarkę na brzeg wczoraj wieczorem.
Ale jej chłopak i rodzina nie mają z nią kontaktu.
To dziwne, że nikt nic nie wie o pasażerce.
Skoro wieczorem wyszła na brzeg,
czemu z nikim się nie skontaktowała?
- Coś tu nie gra. - Ciekawe, gdzie jest.
Peter!
Nic ci nie jest?
Wszystko dobrze. Trochę mi smutno.
- Smutno? - No pewnie.
Przykro mi, że Nautilus zatonął.
To teraz? Na żywo?
Byłem na rejsie próbnym i testowałem parę rzeczy.
Pojawił się problem ze zbiornikiem balastowym.
Nic poważnego, dopóki nie zacząłem go naprawiać.
Pojawiły się kłopoty.
Nautilus zatonął w 30 sekund, a ja nie mogłem zamknąć włazów.
Ale to dobrze. Inaczej wciąż bym tam był.
Co się stało z pasażerką?
Na pokładzie nie było nikogo poza mną.
Gdzie ona jest? Co się z nią dzieje?
- Z kim? - Z dziennikarką.
Wiem tylko tyle, co powiedział Peter.
Wyjaśnia teraz policji, co zaszło?
Tak. Mam nadzieję, że ją znajdą.
…na brzeg. Obecnie jest zaginiona.
Madsen został na razie zatrzymany w policyjnym areszcie.
Przeszukiwałam Internet
i znalazłam TED Talk Petera Madsena.
Jest słynnym Duńczykiem, który zbudował trzy łodzie podwodne,
a teraz chce samodzielnie zbudować rakietę i polecieć w kosmos.
Jego finansowanie ogranicza się do darowizn
i zarobków z wykładów.
Co ciekawe, ludzie z całego świata zjeżdżają do Danii, by mu pomóc.
Napisałam do niego z propozycją zrobienia dokumentu o jego rakiecie.
Oto co odpisał.
„Emmo, zamierzasz wpakować się w niezłe tarapaty.
Piszę do ciebie z wnętrza mechanicznego wieloryba,
łodzi podwodnej z wyrzutnią rakiet Nautilus.
Jest dziś moim domem. Czuję się w niej bardzo bezpiecznie.
Ale laboratorium, jak mówimy na RML,
to więcej niż Nautilus.
To szalona historia o pracy zespołowej,
ogromnej ambicji
i zaangażowaniu i odwadze wielu ludzi
krążących po orbicie laboratorium.
Pozdrawiam, Peter Madsen”.
- Dobrze. - Tak.
Jak się masz?
Oto światowa premiera.
Pierwszy raz w historii laboratorium kosmicznego
przedstawiam Gwiezdnego Niszczyciela Imperium,
który wyniesie moją szanowną osobę w wysoką stratosferę
i dalej w kosmos.
Oto nad czym pracujemy.
To nasz statek pasażerski z międzykontynentalną rakietą balistyczną.
W budowie.
Widzisz?
Wygląda spoko.
Wygląda zajebiście.
Jaka jest główna misja RML?
Spełniać marzenia.
Bawić się w starej, opuszczonej stoczni…
i urzeczywistniać każdy szalony pomysł.
To wspaniałe dzieło.
Siedemset dwadzieścia trójkątów.
Będzie z nich stacja kosmiczna.
To także miejsce, gdzie bawią się stażyści i wolontariusze.
Nie dostają wynagrodzenia,
ale przybywają tu, by zostać częścią czegoś wielkiego.
Przejdziemy do historii jako bohaterowie
albo kryminaliści. Obstawiam to drugie.
Naszym celem jest wysłanie człowieka w kosmos.
Wystrzelimy trzy rakiety z Morza Bałtyckiego
w lecie 2017 roku.
Niedługo to marzenie się spełni.
Tak.
Nie. Usiądź.
Już. Jestem spokojny. A ty?
Ja nie.
Tu kontrola lotu.
Potwierdzam, że silniki zgasły. Teren jest bezpieczny i otwarty.
Dobra.
Doskonale. Hej, Meyer.
Żółwik.
Nie.
Od wielu lat jednym z moich marzeń było pływanie łodzią podwodną.
W ramach prezentu świątecznego od mojej żony dostałem możliwość
przepłynięcia się łodzią Petera.
Odnalazłem kogoś, kto podziela moją pasję
do nauki i inżynierii.
Można powiedzieć, że w 2007 r.
rozpoczęła się nasza znajomość i przyjaźń.
To już ponad dziesięć lat temu.
Wciąż wracamy do tego, że jeśli stworzymy rdzeń zespołu,
będziemy mogli go rozbudowywać i realizować marzenia.
Na początku spojrzałam za okno
i zobaczyłam coś jak laboratorium,
wszędzie mnóstwo sprzętu. Pytam: „Co to jest?”,
a on na to: „To laboratorium kosmiczne”.
Momentalnie opadła mi szczęka.
Laboratorium kosmiczne?
Rakiety kosmiczne?
Jaja sobie robisz?
Muszę zostać częścią tego, co tu robicie.
Tworzymy historię.
Jedno trzeba przyznać o Peterze. To najbardziej…
Oto Peter Madsen.
…wyjątkowa osoba, jaką poznałam.
Jest artystą.
Ma osobowość artysty.
Mawia: „Jesteś do mnie podobna. Lecisz z wiatrem, bywasz porywcza”.
Dlatego dobrze się dogadujemy.
Rozumiemy swoje emocje
i fascynacje.
Wie, jak postawić mnie na nogi, gdy czuję,
że nic nie jestem warta.
Mówi mi, że jestem świetna taka, jak jestem.
Przygotujmy się na odprawę.
Dzisiaj wystawimy astronautę-pilota na duże przyspieszenie.
Będziemy go obracać w wirówce, którą zbudowaliśmy na zewnątrz.
Zaaplikowałem na staż ze względu na Petera.
Wydaje się kimś wyjątkowym.
Zawsze czułem, że jest inny niż wszyscy i chciałem go poznać.
Miał niesamowite filmy na Youtube i był w telewizji.
Mówią, że jestem szalony i się zabiję.
Oni też kiedyś zginą,
ale ominie ich cała zabawa.
Pomyślałem, że chcę być taki jak on.
Byliście już w łodzi podwodnej? Fajnie tam jest.
Peter ma koncept, jak wszystko mogłoby działać.
To mieszanka jakiegoś szaleństwa
i robienia czegoś zupełnie nowego.
Kontrola radiowa, sektor 1.
Sektor jeden czysty.
Sektor drugi?
Sektor drugi czysty.
Wsiadłbyś do rakiety?
Rany, to się dzieje naprawdę.
Po to tu jestem.
Sześć,
pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Wszystko w porządku!
Wszystko gra. Ale super!
To wielki dzień.
Mówiłem, że jeszcze się zobaczymy.
- Jesteś dobry z matmy. - Dzięki.
Wszyscy mówią: „Tak!”.
- Tak! - Tak!
Tak!
DZIEŃ PO ZAGINIĘCIU 11 SIERPNIA 2017 R.
Nie znamy żadnych faktów.
- Nie. - Racja.
Wiemy tylko, że Peter jest bezpieczny.
Nic nie wiemy o drugiej pasażerce.
Chcielibyśmy się dowiedzieć, kto był z nim na pokładzie.
Szwedzka dziennikarka?
Nie wiem.
Nie ma nic dziwnego w tym, że zaprosił na pokład dziennikarkę.
Jednak okropne jest to,
że ona wciąż nie została odnaleziona.
To naprawdę straszne.
Znam Petera Madsena i wiem, jak się zachowuje.
Jeśli była w łodzi, gdy zaczęli tonąć,
ręczę, że w pierwszej kolejności udzieliłby jej pomocy.
Są przesłanki, że wieczorem wysadził ją na ląd
w Kopenhadze i wypłynął ponownie sam.
Nikt nie wie, co się z nią dzieje. To coś okropnego.
Ma rodzinę i chłopaka, którzy nie wiedzą, gdzie jest
i muszą być zdruzgotani.
A może Peter zawiózł ją do celu,
a potem odpłynął albo chciał wrócić,
a ona o tym nie wiedziała.
Ciekawi mnie ta dziennikarka.
Najnowsze wieści.
Peter Madsen został oskarżony o zabicie szwedzkiej dziennikarki.
Partner kobiety powiadomił służby, że nie wróciła do domu na noc.
Madsen twierdzi, że zostawił ją w Refshaleøen.
- Jest oskarżony o morderstwo. - Tak.
Co mówili?
Peter mówi, że wieczorem wysadził tę szwedzką dziennikarkę
na brzeg w Refshaleøen.
No tak.
To by miało sens, żeby odezwała się do swojego chłopaka.
Tylko on jeden twierdzi, że wysadził ją na brzeg.
- Tak. - Tak.
To jest podejrzane.
Tak.
Policja wciąż poszukuje szwedzkiej dziennikarki.
Prosi o kontakt każdego,
kto ma jakiekolwiek wieści.
Teksty Kim Wall były publikowane w wielu magazynach na całym świecie,
w tym w New York Timesie,
Harper's Magazine i w Guardianie.
Nagrodzona za reportaż o globalnym ociepleniu
i próbach jądrowych na Wyspach Marshalla.
Napisała do Madsena parę miesięcy temu z prośbą o wywiad,
który miał się ukazać w Wired Magazine.
Policja kontynuuje poszukiwania, a Madsen przebywa w areszcie.
Wznowimy raport, gdy będą nowe informacje.
DWA DNI PO ZAGINIĘCIU 12 SIERPNIA 2017 R.
Peter Madsen został oskarżony o zabójstwo 30-letniej kobiety.
Kto to jest?
Łódź została znaleziona w zatoce Køge.
Zostanie wyłowiona i przeszukana.
Na zewnątrz jest jakiś dziennikarz.
Jedyne co możemy zrobić, to nie zwracać na siebie uwagi
przez następnych parę dni.
Mam nadzieję, że pojawią się jakieś szczegóły na temat zaginięcia,
bo rodzina tej kobiety i wszyscy inni
muszą zrozumieć, co się jej stało.
Naprawdę ciężko mi pojąć, czemu Peter miałby być w to zamieszany.
Poczekajmy parę dni.
Pa.
Co byście zrobili, gdyby ktoś wypadł za burtę?
Może nie miał kogo zawiadomić,
że ta osoba zniknęła, nie miał koła ratunkowego i nic nie widział.
- Tak. - Bo było ciemno, więc spanikował.
Policja nie wie, co się stało. Tylko Peter to wie.
Zobaczymy.
- Teraz wyciągają łódź. - Tak.
Oby była w niej żywa kobieta.
- Tak. - Tak.
Mam nadzieję.
Twierdzi, że wysadził kobietę na ląd przy restauracji Halvandet.
Policja sprawdza nagrania z kamer w restauracji i na nabrzeżu.
11 MIESIĘCY PRZED ZAGINIĘCIEM 2 WRZEŚNIA 2016 R.
Za nami jest laboratoryjna łódź podwodna,
jednostka sterująca systemem wystrzału rakiet.
Jest w trakcie przeglądu,
a gdy go przejdzie, będzie gotowa wypłynąć.
Nieźle.
Cześć.
Chciałabym dziś z tobą pogadać. Kiedy tylko ci pasuje.
Każda pora jest równie kiepska.
No tak.
Cztery, trzy, dwa, jeden, zero.
Start.
Rzadko zdarza mi się liczyć w drugą stronę.
RML to nie jedyne amatorskie laboratorium na tej wyspie.
Opowiedz mi o Copenhagen Suborbitals,
drugiej grupie, której celem jest
zostać pierwszymi astronautami-amatorami.
Co było, zanim wasze drogi się rozeszły?
Dobrze.
Początki Copenhagen Suborbitals sięgają 2008 r.
Już od paru lat pracowałem nad Nautilusem.
Wiedziałem, że gdy zwoduję łódź,
mój następny projekt będzie dotyczył rakiet.
Założyłem Copenhagen Suborbitals z Kristianem von Bengtsonem.
Zainwestowałem w CS sześć lat mojego życia.
Każdy zarobiony grosz wkładałem w ten projekt.
Mieliśmy kilka wspaniałych startów…
o których pisano na całym świecie.
Niedługo przed naszym ostatnim wspólnym startem
zostałem wezwany do biura Kristiana.
Powiedział: „Peter, nie wiem, czy możesz brać udział w wystrzeleniu rakiety”.
„Czyli ja mam tylko zbudować rakietę,
a ty doprowadzisz do jej wystrzelenia?”
„Coś w tym stylu”.
Czułem, że to nie w porządku.
Znowu doszło do tego, że zostałem czyimś podwładnym.
Jak czegoś chcę, mogę poprosić o pozwolenie.
Przy odrobinie szczęścia może nawet będę przy starcie.
Mojej cholernej rakiety. Niby po co?
Bycie członkiem tego klubu nic dla mnie nie znaczyło, więc odszedłem.
To był czas, gdy wszyscy, których znałem,
z wyjątkiem kilkorga przyjaciół i mojej żony
nie tylko przestali być przyjaciółmi, ale stali się rywalami.
Są w zasięgu wzroku. Jakieś…
Są 85 metrów stąd.
Traktuję to jak dystans z I wojny światowej.
Ziemia niczyja. Otoczyli się nawet drutem kolczastym.
Powiedzieli: „Nigdy nie rozwiążemy tego sporu.
Będziemy cię ignorować do samego końca.
Żadnego pokoju”.
To wszystko, co mam do powiedzenia.
Mamy tę rozmowę z głowy.
Wracamy do sprawy jak z powieści kryminalnej.
Co się stało z dziennikarką, którą uważa się za zmarłą
po tym, jak wypłynęła prywatną łodzią podwodną
ze sławnym wynalazcą?
Wall zbierała materiały do artykułu dla Wired Magazine
o wyścigu między Madsenem
a jego poprzednią organizacją, Copenhagen Suborbitals,
znaną jako CS.
Od tamtej pory słuch po Kim Wall zaginął.
Łódź została wyciągnięta z wody w sobotę.
W środku nie znaleziono nikogo – ani żywego, ani martwego.
Poszukiwania pani Wall, albo jej zwłok, trwają dalej.
Tutaj jest moje studio,
a w tamtą stronę
jest studio Kim i Olego.
We wtorek mają się przeprowadzać do Pekinu.
Nautilus zwykle stoi w porcie, który jest pięć minut spacerem stąd.
Myślałam, że może się zgubiła i poszła tędy.
Może upadła albo…
Bo tu bywa kompletnie ciemno,
jak zajdzie słońce, nic nie widać.
Minęły już trzy dni.
Nie czuję mojego ciała.
Powiedzieli: „Peter jest oskarżony o morderstwo”.
Gdy słyszy się taką informację,
wszystko dookoła zamiera.
Momentalnie.
Rozmawiałaś z nim w tym tygodniu?
Każdego dnia.
Ostatnia wiadomość, jaką mi przysłał, brzmiała:
„Nautilus świetnie pływa. Chodźmy jutro na wycieczkę”.
To było w dniu zaginięcia Kim?
Tak.
Spotkałam Kim tylko raz.
Mieszkała z chłopakiem u mojego znajomego.
Chciałabym znaleźć jakikolwiek dowód na to, że została porwana.
Teraz zależy mi przede wszystkim na tym, żeby ją odnaleźć
i pomóc Peterowi.
Myślę, że mogę mu pomóc, jeśli szybko ją odnajdę.
W głębi serca wiem, że jest niewinny.
Dlatego gdy chłopak Kim
zapytał mnie…
czy uważam, że Peter mógł ją zgwałcić i zabić,
odpowiedziałam tylko: „Nie.
Nie. Nigdy w życiu.”
Dziwne, że policja nie oznaczyła tu miejsca zbrodni.
Nie zabrali żadnego dysku ani pendrive'a. Nie rozumiem.
- Jakiegoś… - To jakieś poszlaki.
Zwykle są w tym bardzo skrupulatni.
Dziwię się, że jeszcze ich tu nie było.
Na górze są wciąż wszystkie laptopy Petera.
To dziwne. Nikt mnie nie spytał,
czy tu była ani czy ją widziałem.
Na miejscu policji przyszedłbym tutaj,
wypytał ludzi, czy czegoś o niej nie wiedzą.
Z nikim nie rozmawiali.
Rozwiesiłbym wszędzie jej zdjęcia.
„Czy ktoś widział tę kobietę?”
Zdecydowanie. Tam, gdzie podobno wysiadła, nie ma żadnych kamer.
Przecież kamery są wszędzie.
Może wiedzą więcej niż my.
Tak.
Duńscy śledczy twierdzą, że łódź podwodna,
na której ostatnio widziano zaginioną dziennikarkę, została zatopiona celowo.
Policja wciąż przesłuchuje właściciela okrętu, Petera Madsena.
Tutaj?
Początkowo twierdził, że wysadził dziennikarkę,
Kim Wall, wcześniej na ląd.
Jasna cholera.
Nie wiem.
Musiała jakoś zatonąć.
Jak myślisz, jak?
Zawór był otwarty. To najprostszy sposób, by ją zatopić.
Tu jest główny rurociąg powietrza.
Powietrze jest sprężone.
To panel rozdzielczy, dzięki któremu napełnia się wszystkie zbiorniki.
To jest do głównego, wszyscy możemy tego używać.
Fajnie.
Łódź da nam władzę nad światem.
Będziemy mogli ogłosić stan nieograniczonej wojny podwodnej.
- Powinniśmy spróbować. - Tak.
Niezauważenie wpłyniemy pod ich platformę startową
i zaatakujemy.
Szaleństwo.
Każdy głupi może zobaczyć,
że oba zawory są otwarte.
Nie trzeba być geniuszem, by zrozumieć,
że to zostało zrobione celowo.
Wciąż mogło być tak,
że coś złego wydarzyło się na łodzi
z dwojgiem ludzi na pokładzie.
PIĘĆ MIESIĘCY PRZED ZAGINIĘCIEM 23 KWIETNIA 2017 R.
Emmo, słyszysz mnie?
Nagrasz ster i śrubę? Poruszę sterem.
Wszystko działa.
Musisz mi dawać znać, czy nagrywasz, czy nie, Emmo.
Chcesz, żeby twój film był o łodzi podwodnej?
Mam taką nadzieję. Dzięki niej cię znalazłam.
Wiesz…
Nie będzie wiadomo, do czego ten film dąży.
Zamiast iść w górę albo w dół, ciągnie w obie strony. Tak nie może być.
Dostanie oznaczenie „tylko dla dorosłych”.
Za zgodą rodziców.
Podsuwasz dzieciom złe pomysły.
Sam powiedziałeś, że nie wiesz,
czy zostaniecie bohaterami, czy przestępcami.
To fakt, powiedziałem, że przejdziemy do historii
jako bohaterowie albo jako przestępcy.
I tak umrzemy. Pytanie, czy to będzie bolesne.
Każdego na końcu czeka upadek. Nieważne, jak żył.
- Tak. - Każdego.
Możemy jedynie trochę się zabawić
w oczekiwaniu na ten upadek.
Albo uczynić go spektakularnym.
Nautilus jest po serwisie i wraca na wodę.
- Emmo, świetnie się bawisz. - Tak.
Widzę to. Chcesz dźwięk?
Poproszę. Mam go w kieszeni.
Mamy to, Allan. Załóżmy łańcuchy.
Wodujemy ją dzisiaj, bo jest potrzebna w bitwie.
Zostanie jednostką sterującą wystrzałem rakiety.
Jak się czujesz, Peter?
Jestem bardzo szczęśliwy,
bo to kolejny duży krok
po moim zawodowym rozwodzie z Copenhagen Suborbitals.
To wielki dzień dla laboratorium.
Jej rufa będzie wysoko!
Rufa będzie bardzo wysoko. Zobaczymy.
Jesteśmy pochyleni do przodu.
Za daleko. Cała wstecz.
W łodzi podwodnej
jest bezpiecznie po zanurzeniu.
Zamyka się włazy, otwiera zawory
i zanurza pod powierzchnię,
w cichy i spokojny świat.
Na Nautilusie zacząłem zdawać sobie sprawę, że wszystko jest możliwe.
Nawet najbardziej niewyobrażalne marzenie może się spełnić,
jeśli tak postanowię.
W związku ze sprawą łodzi podwodnej
chcielibyśmy wydać oświadczenie dla prasy.
Zakładamy, że poszukujemy zwłok.
Szukamy głównie w okolicach zatoki Køge,
po duńskiej i szwedzkiej stronie.
Nie mamy żadnych wskazań, żeby szukać w jakimś konkretnym miejscu.
11 DNI PO ZAGINIĘCIU 21 SIERPNIA 2017 R.
Właściciel łodzi podwodnej zeznał duńskiej policji,
że dziennikarka zginęła
w wypadku na pokładzie i pochował ją…
Teraz mówi, że zginęła, a on pochował ją w morzu.
Na morzu trwają intensywne poszukiwania Kim Wall.
Jej chłopak zgłosił jej zaginięcie.
To dlatego zatopił łódź. Teraz to ma sens.
Myślał, że zbajeruje wszystkich swoim gadaniem.
Potraktują to jako wypadek i nigdy jej nie znajdą.
Ale jednocześnie przecież mógł ją zabić.
Czemu tak mówisz? Czemu miałby to zrobić?
A czemu miałby pochować ją w morzu?
Jak można coś takiego zrobić?
Jest 28 lipca 20…
Piętna… Szesna… 17?
Kolejny dzień w raju.
Dziś inaugurujemy płytę wyrzutni rakietowej.
DWA TYGODNIE PRZED ZAGINIĘCIEM 28 LIPCA 2017 R.
- Nie przeszkadzacie sobie? - My tylko…
- Mam ją stąd zabrać? - Nie.
Prawidłowo.
- Nie zadzieraj z Australią. - Wybacz, Emmo, na tym koniec.
To koniec.
Kupiłem twoją firmę, więc teraz pracujesz dla mnie.
- Mam pracę? - Tak.
Mam wracać do roboty?
Tak.
Mamy jakieś dwa tygodnie do wystrzelenia.
To kluczowy dzień. Bóg wie, czy wszystko zadziała, jak trzeba.
Zbudowałem już jedną płytę wyrzutni z Copenhagen Suborbitals.
Ale ta jest zdecydowanie najbardziej zaawansowanym
kluczowym elementem, jaki stworzyłem.
Tiry mi nie wadzą, o ile pracują dla nas.
Co tu robisz?
Rekwiruję cię, potrzebujemy cię.
Wysłanie Petera w kosmos jest priorytetem.
Stop, musimy obrócić. Nie może tak być.
Chuj, nie równolegle. Użyj oczu.
Peter zgromadził ludzi, którzy z zapałem studiują inżynierię.
Z tego co wiem, Peter nigdy
nie ukończył żadnego inżynieryjnego kierunku.
Ciężko jest mu dobrze się zorganizować,
zaplanować projekt i trzymać się założeń.
Nie przychodzi mu to łatwo.
Po co ja to buduję, skoro już raz to zrobiłem?
Ja pierdolę.
Będzie ciemno, zanim dotrzemy do punktu, w którym mieliśmy być
wczesnym popołudniem.
Chcesz wejść na pokład? Nie zatoniemy.
Wszystko działa, jak powinno.
Jest znacznie większa niż w CS.
Kiedy startują?
Ene, due, rike, fake. Nie wiem.
Wiem, że ta działa, a ta jest eksperymentalna.
Tak.
Ale w głębi duszy wiem też,
niezależnie, co myślą w CS,
że obie są projektu Petera.
Mogą sobie myśleć, że to był ich pomysł,
niech myślą, co chcą.
Koniec końców oba te okręty mają jednego ojca.
Wydaliśmy dziś znacznie za dużo pieniędzy.
No więc
na południe od Kopenhagi
znaleziono korpus kobiety.
W tej samej zatoce, w której znaleziono Petera i jego łódź.
Pewnie będzie kolejne obwieszczenie ze strony policji.
Nowe informacje w sprawie zaginięcia szwedzkiej dziennikarki,
Kim Wall.
Jedna z większych gazet nazywa to
„najbardziej spektakularną sprawą morderstwa w historii Danii”.
Tajemnicze zabójstwo jak ze skandynawskiego kryminału.
Tajemnica wokół konstruktora łodzi podwodnej Nautilus…
Peter Madsen to znany w całej Danii wynalazca.
Madsen jest w Danii znaną postacią. Sprawa zaszokowała cały kraj.
Dziennikarka, która opowiadała fascynujące historie,
znalazła się w centrum własnej zagadki.
Peter Madsen twierdzi, że zmarła wskutek wypadku,
po którym wyrzucił jej ciało do morza.
Dzień dobry.
Chciałbym przekazać wyrazy współczucia bliskim Kim Wall.
Wczoraj przekazałem im, że badania DNA potwierdziły,
że odnaleziony korpus należał do niej.
Odnośnie do sekcji zwłok mogę dodać,
że na tułowiu zaobserwowano uszkodzenia.
Prawdopodobnie zostały zadane celowo,
by sprawić, żeby z ciała ulotniło się powietrze i inne gazy,
które mogłyby sprawić, że wypłynie na powierzchnię wody.
Do ciała zostały przymocowane metalowe elementy,
które prawdopodobnie miały zagwarantować, że opadnie na dno.
Nurkowie i ratownicy przeszukują wody otaczające miejsce znalezienia ciała,
ale innych części nie znaleziono.
Duńscy prokuratorzy prowadzący sprawę śmierci Kim Wall
chcą oskarżyć o morderstwo
mężczyznę przebywającego w policyjnym areszcie.
Myślisz, że ją zamordował? Czy to był wypadek?
Mam nadzieję, że to był wypadek, ale jeśli spojrzeć na fakty,
nie ma na to szans. To nie był wypadek.
Chciał spróbować.
Jak to jest
odebrać komuś życie.
Przeszliśmy całą okolicę, żeby sprawdzić, czy zdołamy znaleźć Kim.
Przeszukaliśmy wszystko.
Każdy krzak.
Z nadzieją, że tak powiem, że znajdziemy ją
ze złamaną nogą czy czymś.
Ale nie udało nam się, z oczywistych powodów.
Cała historia, którą opowiedział,
wszystkie wyjaśnienia, jakie przekazywały nam media,
to nic tylko kłamstwo.
Po prostu…
Nie rozumiem tego.
- Nie. - Wciąż nie rozumiem.
Ten człowiek był w moim domu.
Dzieliłem się z nim moim życiem prywatnym.
Ufałem mu bezgranicznie.
No tak.
W sobotę był u nas na urodzinach,
a w czwartek zrobił coś takiego.
Po prostu…
Wciąż nie chcę postrzegać go jako złego człowieka.
Chciałabym wierzyć, że spanikował,
ale to, co zrobił, nie wskazuje…
na działanie w panice.
Musiał to przemyśleć, żeby odciąć jej kończyny,
wypompować powietrze z płuc
i obciążyć tułów metalem, żeby zatonął.
Sąsiad powiedział,
że morze nie chciało dotrzymać tajemnicy.
Czy jestem szalona, że się tego nie spodziewałam?
Były znaki, których nie zauważyłam?
Czy w wiadomości, którą mi wysłał, było coś,
co sugerowało, że chce to zrobić?
Jakiej wiadomości?
Wysłał mi coś dziwnego, ale to było tylko dla zabawy.
Trochę nie chcę o tym mówić,
bo ciężko nie zrozumieć tego opacznie.
CZWARTEK, 4 SIERPNIA, 13:47
Chciałam, żeby Peter mi pogroził,
bo nie nadążałam z pracą.
Napisałam mu, żeby przysłał mi jakieś pogróżki,
to może zacznę szybciej pracować.
Odpisał: „Jak nie skończysz, to zwiążę cię na łodzi podwodnej.
Mam już plan morderstwa.
Będzie świetna zabawa.
Nagramy z tobą film. Nie będziesz miała wyboru”.
Pisał: „A teraz pokroimy cię na kawałeczki”.
Ale to jest pojebane.
Świeci się? Żeby było wiadomo, że…
Ekspozycja automatyczna, zmień na manualną.
Teraz trzeba to odkręcić
i zamknąć te drzwi.
Będzie nagrywać do woli.
Otwieram drzwi.
I widzę, że nagrywa.
Prosto na łóżko.
Ona pyta: „Czy to kamera?”, a ja na to: „Tak.
ale trzeba na to spojrzeć z perspektywy
prawdopodobieństwa”.
Jesteśmy tutaj.
Dobrze.
Chciałabyś się przedstawić do kamery?
Zastanów się uważnie.
Dziennikarka Kim Wall zmarła
wskutek przypadkowego uderzenia ciężką pokrywą włazu
na pokładzie łodzi podwodnej.
Madsen rzekomo przytrzymywał pokrywę,
wypadła mu z rąk i uderzyła ją w głowę.
Dziennikarka…
Jego wyjaśnienia są nie do zweryfikowania.
Trwają poszukiwania reszty zwłok Kim Wall.
Biegli sądowi mówią, że jeśli nie poznamy twardych dowodów
ani motywu do dnia rozprawy,
Madsen teoretycznie może zostać zwolniony.
Z punktu widzenia policji, w kwestii dowodów
muszą znaleźć jakiś kluczowy dowód, który zaprzeczy temu,
że została uderzona w głowę pokrywą od włazu.
To nie był wypadek. Nie ma szans.
Nie nazywajmy tego tak.
Po prostu…
Nie wierzę, że to był wypadek.
Wymyśla nowe wersje wydarzeń,
w miarę jak pojawiają się nowe dowody.
Wygląda na to, że oszukał wszystkich.
Jak ci się uda polecieć rakietą,
co powiedzą ludzie?
Jak myślisz, co się stanie?
„Ja cię kręcę”.
Tak powiedzą. „To bardzo niebezpieczne”.
…potem kontakty z policją?
Odkąd byłem małym chłopcem, moim hobby było
bajerować władze, sprawiać, by uwierzyły,
że wszystko gra, i wtedy działać.
Tak było, odkąd z mojego domowego warsztatu wyleciała smuga dymu
i spotkałem się z pierwszą władzą w życiu, moim ojcem,
którego musiałem przekonać, że wcale nie płonie proch.
Zapewnił mi trening w bajerowaniu władz
i sprawianiu, że nie wiedzą, co się dzieje.
Do czasu.
- Przesłuchiwano cię? - Tak.
O co cię pytali?
Dużo pytali o łódź podwodną, zwłaszcza o narzędzia.
Moje przesłuchanie przebiegło podobnie,
ale pytali głównie o zdjęcia, które zrobiliśmy dziesiątego.
- Tak. - Czyli w dniu, w którym wypłynęli.
Tak.
Obawiam się, że wciąż brakuje im dowodów,
by oskarżyć go o morderstwo, a nie nieumyślne pozbawienie życia.
Według niektórych interpretacji może mu to ujść na sucho.
Wiele przemawia przeciwko niemu.
Mówi, że została uderzona pokrywą.
- To wiarygodne? - To nie ma sensu.
Dziwne, że nie dał policji zgody
na dostęp do komputera.
- Nie? - Nie wiedzieliście?
- Co tam miał? - Właśnie.
Po południu ktoś widział, jak niósł piłę.
Piłkę do metalu?
- Taką pomarańczową? - Do metalu czy drewna?
Chyba do drewna.
Po co mu piła do drewna na stalowej łodzi?
Właśnie. To nie ma sensu.
Pytali was o kobiety pracujące w warsztacie?
Pytali mnie, czy widziałem Kim Wall
w warsztacie, ale nie.
I czy słyszałem, żeby Peter o niej mówił, i też nie.
Dowiedziałem się o niej dopiero następnego dnia.
Ale jeśli to planował,
może po prostu chciał zabić następną osobę albo następną kobietę.
„Jak będę z kimś sam na łodzi
i będę miał okazję to zrobić, zrobię to”.
Może dlatego policja nie może znaleźć powodu, że padło na nią.
Może po prostu to była jego pierwsza okazja.
W tamtym tygodniu pytał mnie, czy wejdę z nim na łódź podwodną.
Nie zapraszał na nią mężczyzn,
tylko wybrane kobiety.
Czy przypadkiem dziesiątego nie napisał ci:
„Chodźmy jutro na łódź podwodną”?
Tak.
Napisał: „Nautilus tak pięknie teraz pływa,
chodźmy jutro się przepłynąć”.
To Kim nalegała, żeby spotkali się tego wieczoru.
Dlatego padło na nią.
Dwóch stażystów ma kontuzje.
Poparzenie i zwichnięcie.
Poparzone stopy, połamane nogi, rany szarpane,
chory kot, zajęty kierowca ciężarówki.
Święta odwołane, nadchodzi zima.
Zabiję kogoś łyżką.
Wybiorę ofiarę losowo.
Zdrada.
Jak człowiek dorasta, musi się oswoić z nowym zjawiskiem – zdradą.
Będą cię zdradzać, deptać i miażdżyć.
Dziesiątego dostanę prawo jazdy.
- Wspaniale. - Tak.
- Mówicie o mnie? - Tak.
Tak.
Utopimy cię na śmierć.
To brutalne.
Tulenie jest…
Powiedziałeś: „utulimy”?
To milsze niż „utopimy”.
Nie utopimy cię na śmierć.
Usłyszałaś: „utopimy”, ale powiedziałem: „utulimy”.
- Tak. - Do tulenia nie potrzeba narzędzi.
To by było nieprzyjemne.
Będziesz przyciśnięta do miękkiego kociego brzuszka.
Bez możliwości ucieczki.
Tylko się z tego cieszyć.
Nie nagrywasz, jak gotuję w warsztacie, prawda?
- Owszem. - Przecież wiem.
To nie trafi do filmu.
Nie.
Choć wiem, że byś tego chciała.
Nic dziwnego, świetne ujęcie.
12 DNI PRZED ZAGINIĘCIEM 30 LIPCA 2017 R.
Tu jesteś.
Dzisiaj robimy symulację operacji wystrzelenia.
Chcemy zholować platformę i skontrolować ją z łodzi podwodnej.
Bardzo jestem ciekaw, jak nam się to uda.
Stefanie, weźmiesz linę z nowej platformy?
- Tak. - Super.
Ach, ci amatorzy.
Mają jakiś plan?
Nie. Widziałaś tu kiedykolwiek jakiś plan?
Po prostu daj mi linę, a ja ją naciągnę.
Mów do mnie.
- Tu czy wyżej? - Nie szoruj o nabrzeże.
Ja pierdolę.
Tamta nakrętka jest poluzowana.
- Żartujesz? - Nie.
Wszystkie śruby latają luźno?
Będzie musiał to jutro wyjąć. Inaczej się rozpadnie.
- Naprawdę? - Tak.
Nie wiem, czy będziemy w stanie wystrzelić w tym roku.
- Dziękuję. Świetnie się pływało. - Niczego nie zepsuliśmy.
Było wspaniale.
Namierzyłeś usterkę?
Nie. Technicy się tym zajmą.
Nagrywamy film.
To zajmie pół minuty.
Nagrywam.
Wróciliśmy na brzeg.
Wszystko przebiegło pomyślnie.
Holowaliśmy platformę,
przechylaliśmy ją niemal o dziesięć stopni.
Była jak tonący Titanic.
Dobrze nam poszło.
Najpierw holowaliśmy platformę silnikiem elektrycznym.
W ten sposób możemy uzyskać 1,7 węzła,
co jest idealne do startu.
Po drodze nie było żadnych problemów
z czasem ani…
Wszystko wyszło doskonale. Łódź działa rewelacyjnie.
Za jakieś siedem czy osiem dni zabieramy ją na Bornholm,
by przygotować start rakiety.
Nie wiem, jaki dzisiaj jest dzień,
ale na Bornholm jedziemy jedenastego.
Jest wokół tego dużo napięcia.
Zobaczymy, jak nam pójdzie.
Pewnie na początku dnia będę zrozpaczony,
a potem będę szczęśliwy.
Gdy rozmawiałem z Peterem,
czułem, że mogę mu zaufać.
Z czasem okazało się, że jest świetnym kłamcą.
Wielu ludzi, którzy mają mnóstwo pieniędzy, mu wierzy.
Początkowo mówił, że w tym roku wystartują trzy rakiety.
A teraz może uda mu się z jedną.
Teraz wszyscy mówią o tym, że Peter i CS wybrali
to samo miejsce i czas na wystrzelenie swoich rakiet.
Kopenhaski wyścig kosmiczny sięgnął zenitu.
Nie zostało mu wiele zasobów,
więc nie ma zbyt dużego wyboru.
Władzom nie udało się namierzyć telefonów
Kim Wall ani Petera Madsena.
Policja usiłuje uzyskać dostęp
do laptopa znalezionego w warsztacie Madsena.
DWA MIESIĄCE PO ZAGINIĘCIU 3 PAŹDZIERNIKA 2017 R.
Dzień przed śmiercią Kim Wall miałeś dziwne spotkanie z Peterem.
To była dziwna sytuacja.
Rozmawialiśmy o czymś,
a on nagle zaczął mówić o stronie internetowej,
na której można znaleźć informacje o ofiarach morderstw
i zobaczyć, jak potem wyglądały.
Coś takiego.
Opowiadał o tym i spytał, czy znam tę stronę.
Ja na to: „Rany, o czym ty mówisz?”.
Ni z tego, ni z owego zaczął o tym opowiadać.
Czasami mówił o…
Dawniej ciągle mówił o karabinach maszynowych i działach,
„Chcemy strzelać do ludzi” itp.
Ale mówił to dla żartów,
nie tak, jak gdyby chciał zobaczyć…
jak ktoś umiera na jego oczach.
Ale policja odnalazła dowody na jego twardym dysku.
To było coś, czego się po nim nie spodziewałem.
Muszę przyznać, że mnie to zaskoczyło.
Duńska prokuratura ujawniła nowe szczegóły
w sprawie morderstwa Kim Wall.
Nagrania tortur i morderstw na kobietach z komputera Madsena.
W jego warsztacie znaleziono dysk z fetyszystycznymi filmami,
przedstawiającymi kobiety torturowane, pozbawiane głów, a nawet palone żywcem.
Inżynier twierdzi, że to nie jest jego dysk.
DWA MIESIĄCE PO ZAGINIĘCIU 7 PAŹDZIERNIKA 2017 R.
Dzień dobry.
Chcielibyśmy przekazać nowe informacje w śledztwie w sprawie łodzi podwodnej.
Wielu nurków przeszukiwało w czwartek i piątek zatokę Køge.
Wczoraj rano najpierw znaleźliśmy torbę,
w której były ubrania Kim Wall,
koszula, spódnica, skarpetki i buty.
Był tam też nóż oraz ołowiane ciężarki, które miały obciążyć torbę.
Około południa odnaleźliśmy jedną nogę, a potem drugą.
Wkrótce potem znaleźliśmy głowę leżącą w torbie,
którą obciążono kawałkami metalu.
Na czaszce nie widać śladów pęknięcia
ani żadnego innego tępego urazu.
WYJAŚNIENIA RAKIETOWEGO MADSENA TRACĄ WIARYGODNOŚĆ
Znaleziono głowę i nogi.
Na głowie nie widać żadnych śladów urazu
od uderzenia pokrywą włazu.
Wcześniej Peter mówił, że pokrywa uderzyła ją w głowę
i złamała jej czaszkę.
Ale gdy znaleźli jej głowę, okazało się, że było inaczej.
To znaczy, że Peter znowu kłamał.
Madsen znowu zmienił zeznania.
Twierdzi teraz, że Wall otruła się tlenkiem węgla.
…zatrucie tlenkiem węgla.
Przyznaje się jednak do rozczłonkowania jej ciała i wyrzucenia go za burtę.
Śledczy uznają to za sadystyczną zbrodnię na tle seksualnym.
Przed śmiercią Wall była związana i torturowana.
Zbrodnia prawdopodobnie była zaplanowana.
O NAPAŚĆ SEKSUALNĄ „WYJĄTKOWO NIEBEZPIECZNEJ NATURY”
Mam wrażenie, że duch Kim jest na mnie zły
i że nienawidzi mnie, bo jestem przyjaciółką Petera.
Jak śmiem być przyjaciółką takiego potwora
i nawet nie ostrzec przed nim świata?
Jestem taka naiwna.
Dlaczego?
Nie wiem, chyba byłam przez niego zmanipulowana.
Staje się coraz bardziej oczywiste,
że może to ja miałam znaleźć się na tej łodzi.
Następnego dnia miałam się z nim przepłynąć łodzią.
Gdybyś poszła z nim na łódź, czułabyś się bezpieczna?
Tak. Oczywiście.
Dlaczego?
Bo był moim przyjacielem.
DZIEŃ PRZED ZAGINIĘCIEM 9 SIERPNIA 2017 R.
W laboratorium jest cicho.
Chyba nikt nie przyszedł.
Dzisiaj RML będzie jednoosobowym programem kosmicznym?
Nie powinno tak być.
Potrzebuję ludzi, żeby posuwać projekt do przodu.
Ale nikogo tu nie ma.
To tragiczne, głupie,
absurdalne, szalone, sprzeczne z intuicją.
Ludzie przybyli tu, żeby pomóc Peterowi polecieć w kosmos.
I co niby robią? Pomagają?
Co tu się odpierdala?
Chyba zawsze chciał być dyktatorem.
Kontrolować innych.
Ale stażyści odeszli.
A ja straciłem motywację.
Nie potrafił zbudować zespołu i zapanować nad nim,
bo brakowało mu władzy.
A jak można zdobyć najwięcej władzy?
Wyrządzając komuś krzywdę.
Mam takie powiedzenie.
We wszystkich najważniejszych momentach życia
jesteśmy sami.
Jesteśmy sami, gdy się rodzimy i gdy umieramy.
Jesteśmy całkowicie sami
w najważniejszych momentach życia.
Wiadomości z Kopenhagi.
Duńczyk oskarżony o zamordowanie dziennikarki
na pokładzie swojej łodzi podwodnej jest w mieście na rozprawie.
Duńska prokuratura wnosi o dożywocie dla Petera Madsena.
Jego prawnicy skupiają się na braku sądowych dowodów,
które zaprzeczają jego zeznaniom.
Madsen się nie przyznaje…
Wnoszą o pół roku pozbawienia wolności za rozczłonkowanie ciała.
Akt oskarżenia zarzuca mu zabójstwo z premedytacją,
niestosowne potraktowanie zwłok
oraz czynności seksualne
inne niż stosunek, wyjątkowo niebezpiecznej natury.
Język prawniczy przysłania brutalność zarzuconej mu zbrodni.
Problem w tym, że na pokładzie łodzi były tylko dwie osoby
i tylko one wiedzą, co się tam wydarzyło.
Co się stało naprawdę?
Prokuratura zamierza przedstawić w sądzie
dowody na to, że Madsen planował, jak popełni zbrodnię
i pozbędzie się zwłok.
Proces ma potrwać do końca kwietnia.
Dziś pierwszy dzień procesu.
Dostałam maila z policji, że wzywają mnie na świadka.
Teraz robię wszystko, żeby nie musieć stawiać się w sądzie
ze względu na prasę i obecność Petera na sali.
Tak.
Dostaję napadów lękowych za każdym razem, gdy pojawia się wiele szczegółów.
Szczegóły sprawiają, że wszystko staje się bardziej realistyczne.
Do tego…
nagle w głowie pojawiają mi się realistyczne obrazy.
Cholera, przepraszam.
Doznaję po prostu takiego dziwnego
lęku przed Peterem.
Nie wiesz, kiedy przyjdzie?
Nie, wiem tylko, że będę miała ataki paniki
jakieś 15 razy w tym miesiącu.
Wszyscy będą do siebie dzwonić i…
I te wszystkie wiadomości:
„Pamiętaj, że jestem przy tobie”
i wiesz, że nie jest dobrze.
Tak się pisze, gdy coś się stało.
„Wszystko w porządku?” „Co się stało tym razem?”
Przeczytajmy wiadomości.
Przeczytajmy nagłówki.
Co się dzieje w sądzie?
Prokurator mówi, że będzie wiele
bardzo brutalnych, szczegółowych zdjęć.
Mówią, że na jego komputerze są filmy
z egzekucji.
O 8.20,
zanim wypłynął z Kim,
wyszukiwał hasła „ścięcie głowy”, „agonia”, „ból”…
Film przedstawia nieznaną młodą kobietę,
której podcinane jest gardło.
Na filmie widać, jak młoda kobieta umiera,
bo poderżnięto jej gardło.
Z 10 sierpnia?
O 8.23 rano.
To na chwilę przed tym, jak przyszliśmy nagrywać.
Mniej więcej wtedy napisałam mu, że jesteśmy w drodze.
A on mi odpisał: „Niewiele się dzisiaj dzieje,
ale jasne, przyjdźcie”.
DZIEŃ ZAGINIĘCIA 10 SIERPNIA 2017 R.
Co teraz będzie?
Przyjdą czy nie?
- Powinni. - Dobrze.
Coś mi przeszkadza.
Przypiąłeś go po tej stronie, ale wolę, żeby był po drugiej.
Mogę to zrobić? Tak.
Możesz.
Jednak lepiej było po drugiej.
Wiele zadań jednocześnie.
- Tak. - Dobrze.
Już.
Wspominają, że tego dnia
na twoich nagraniach widać piłę.
Na filmie widać piłę z pomarańczową rączką.
Tak. Była na ścianie w tle.
Następnego dnia, gdy go szukaliśmy i byliśmy w warsztacie,
tej piły już tam nie było.
Widziałam, jak wysyła wiadomości.
Pewnie pisał wtedy do ciebie
i zapraszał na łódź.
MOŻEMY PRZEPŁYNĄĆ SIĘ JUTRO ŁODZIĄ PODWODNĄ
TAK PIĘKNIE TERAZ PŁYWA
OK, DOBRY POMYSŁ
Poczekajmy, aż motocykl przejedzie.
Co jakiś czas będzie trochę hałasu.
Ale co się dzieje?
Co się dzieje?
Jest 10 sierpnia 2017 r.
Na weekend 26-27 sierpnia zaplanowaliśmy
start rakiety na Bałtyku,
podobnie jak w weekend 2-3 września.
A nasi znajomi z Copenhagen Suborbitals, mojej byłej firmy,
wybrali te same daty.
Nie potrafię znaleźć słów,
żeby wyjaśnić wam, jak bardzo dołująca jest ta sprawa
z Peterem i jego poprzednim projektem.
W związku z obecną sytuacją odwołuję piątkowe wypłynięcie łodzią podwodną
do czasu aż wystrzelą swoją rakietę, a my zbierzemy pieniądze.
- Przerwa? - Tak.
Ciekawi mnie, co się dzieje na tyłach.
Tam jest…
Nie lubię, jak drzwi są otwarte. Bjarke, wszystko gra?
Nie mogę znaleźć klucza do łodzi podwodnej.
Jest w moim… Kilka z nich wisi tam. Z podpisem UC3.
Prokurator chce wiedzieć, czemu Peter utrzymywał, że Kim zmarła
wskutek uderzenia klapą w głowę,
a po dwóch miesiącach zmienił wersję.
Wszystko się zmienia.
Odpowiedział, że…
Trzeba zasłonić zasłony.
Przestać mówić innym, co się myśli,
przestać się dzielić.
„Wstrzymuję się od składania wyjaśnień,
dopóki nie będę zmuszony przyznać, w jaki sposób zginęła”.
Wyobraź sobie, że jesteś w sądzie.
„Proszę nam powiedzieć, co pan robił w czwartek, 27 kwietnia 2016 r.
o godzinie 21.00”.
Zeznaje, że ukrywa prawdę.
To jakiś absurd.
Kiedy na sali sądowej ktoś prosi,
żeby powiedzieć, co się robiło danego dnia o danej godzinie,
nie robi tego z ciekawości.
Chodzi o to, żeby sprawdzić, czy odpowiesz:
„Właśnie mordowałem żonę mojego sąsiada”, czy coś takiego.
Gdybym miał być szczery.
Jak się jest „oblężonym”,
jak się jest oskarżonym…
nie powinno się nic mówić.
Dlaczego miałbym się otwierać przed ludźmi, którzy mnie przesłuchują?
Nie ma opcji.
Mam prawo zachować milczenie,
a wszystko, co powiem i zrobię, może zostać użyte przeciwko mnie
w sądzie.
Tak to wygląda.
Więc trzymam język za zębami.
Nauczyłem się słowa „dyskrecja”.
Dużo opowiedziałem o tym konflikcie.
Chcę, żeby tu było…
Dobrze. Bjarke?
Znalazłeś?
Idziesz do łodzi podwodnej z suszarką i butelką, prawda?
Tak.
Weź sobie wolne w piątek.
Co?
Dlaczego?
Zobaczymy, jak to będzie wyglądało.
Ale nie jestem przeszkolony jak wojskowi, którzy potrafią się zamknąć.
Peter trzymał wielką, metalową rurę.
Mówił, że musi coś naprawić.
No dobrze.
- Muszę coś zrobić dla Alexa. - Wracaj do pracy.
Ja pewnie przyjdę na parę dni w przyszłym tygodniu.
Robi się zabawnie.
Twój telefon jest tu, a wiesz, gdzie jest mój?
Cztery minuty później ktoś zadzwonił. Odebrał i wyszedł.
Gdy machaliśmy mu na pożegnanie, właśnie skończył.
Rozmawiał wtedy z Kim.
Wkrótce miała się wyprowadzać do Pekinu, ale chciała tego wywiadu.
Zaprosił ją na łódź podwodną.
WSPANIALE. BĘDĘ ZA PARĘ MINUT.
Tego wieczoru miała imprezę pożegnalną.
Wyszła z niej, by z nim pogadać.
Gdy żegnała się z przyjaciółmi,
Peter musiał znosić na łódź narzędzia.
PRZYNIÓSŁ NA ŁÓDŹ NARZĘDZIA
WEDŁUG PROKURATURY MADSEN MIAŁ NA POKŁADZIE PIŁĘ, NÓŻ,
Wypłynęli z Refshaleøen o 19.20.
Ostatnie cztery wiadomości, jakie Kim wysłała do swojego chłopaka, brzmiały:
„Jakby co, to jeszcze żyję, ale już schodzimy. Kocham cię.
Kupił kawę i ciasteczka”.
„Jakby co, to jeszcze żyję, ale już schodzimy. Kocham cię”.
W SĄDZIE POKAZANO BRUTALNE SZKICE
MADSEN PRZYWIĄZAŁ OFIARĘ DO ŁODZI,
TORTUROWAŁ JĄ, WYKORZYSTAŁ SEKSUALNIE, A POTEM ZABIŁ.
SĄD ZOBACZYŁ SZKIC.
PRZEDSTAWIA TORS I BRZUCH KIM WALL,
SĄ NA NIM ZAZNACZONE OBRAŻENIA.
W 37 MIEJSCACH ZAZNACZONO, GDZIE PRZEBIŁ JEJ CIAŁO
NOŻEM LUB ŚRUBOKRĘTEM.
Nautilus, słyszycie mnie?
Peter, nic ci nie jest?
Chyba nazywała się Kim. Nie interesuję się dziennikarzami.
RATOWNIK ZEZNAJE: „NIE WYGLĄDAŁ NA ZSZOKOWANEGO”
MADSENA PRZEWIEZIONO Z PORTU DO INSTYTUTU KRYMINALISTYKI.
MIAŁ ŚWIEŻE ZADRAPANIA NA OBU PRZEDRAMIONACH,
A NA LEWYM NOZDRZU ZASCHNIĘTY ŚLAD KRWI KIM WALL.
Na pokładzie nie było nikogo poza mną.
MAM GOTOWY PLAN (MORDERSTWA), CO MNIE BARDZO CIESZY…
Rozumiem, czemu boisz się zobaczyć go w sądzie.
To, co się tam stało, tak bardzo przypomina wiadomości, które ci wysyłał.
Za bardzo.
Przyczyna śmierci jest niejednoznaczna.
Jeśli nie uda się znaleźć dowodu na morderstwo, a to wciąż prawdopodobne…
Przyznał, że ją poćwiartował.
Tak, ale to jest zbezczeszczenie zwłok.
Cholera.
Za to jest znacznie łagodniejszy wyrok.
Ten proces jeszcze nie jest wygrany.
To, co wiesz, może być kluczowe.
Muszę zadzwonić na policję.
Moja ostatnia rozmowa z Peterem
miała miejsce 10 sierpnia.
Mogę podać dokładną godzinę, była 18.48.
Jeśli dobrze rozumiem, to było 12 minut przed tym,
jak zabrał Kim Wall do Nautilusa
na ostatnią przejażdżkę.
Ta godzina na zawsze będzie mnie prześladować.
Dlaczego?
Bo w jego głosie nie było nic,
co by mogło na coś wskazywać.
Nic.
To było jak każda inna rozmowa między nami.
No tak.
Tak.
Peter Madsen nie przyznaje się
do zamordowania szwedzkiej dziennikarki,
ale przyznał, że poćwiartował jej ciało.
Uśmiechał się, gdy mówił w sądzie, że nie wie, jakie to ma znaczenie,
bo ona i tak już nie żyła.
NA ŻYWO: PROCES TRWA DZIŚ MADSEN ZNÓW ZEZNAJE.
DRUGI DZIEŃ PROCESU PETERA MADSENA
BADANIE WYKAZAŁO, ŻE JEST PATOLOGICZNYM KŁAMCĄ
Drugiego dnia procesu, podczas swoich zeznań,
Madsen zrobił z rozprawy cyrk.
Ciągnął za sobą w dół każdego, kogo tylko mógł.
Obarczał winą młodych ludzi, którzy z nim współpracowali.
Peter mówił, że stażyści wgrali coś na jego komputer.
Zwłaszcza jeden stażysta, który mieszkał w warsztacie
i miał do niego dostęp. Oczywiście chodzi o mnie.
Nie obchodzą go inni ludzie.
Chce tylko uratować siebie.
Straciłem już wszystkie związane z nim dobre wspomnienia.
Dlaczego to robi?
Teraz chcę już tylko zrobić, co w mojej mocy,
żeby wesprzeć Kim Wall i odzyskać sprawiedliwość.
Sprawa łodzi podwodnej trwa dalej.
Dziś będą zeznawać stażyści i wolontariusze z laboratorium Madsena.
Dziś go zobaczę.
Potem nie zobaczę go już nigdy więcej.
Świadek twierdzi, że wcześniej nie widział na łodzi narzędzi
i że nie ma dobrego powodu, dla którego miałyby tam być.
Świadek zeznał, że nie miał dostępu do komputera Madsena,
ale Madsen powiedział mu, że są na nim kontrowersyjne treści.
Peter, którego znałam, nie żyje.
Odbywam teraz żałobę.
Dziś sąd usłyszy zeznania anonimowego świadka.
Odbędą się za zamkniętymi drzwiami.
W mowie końcowej prokuratura ujawniła,
że Peter Madsen opisał swój plan morderstwa w wiadomości tekstowej.
Madsen usunął ją z telefonu,
ale policji udało się uzyskać ją z innego źródła.
Wyrok ma zostać wydany za dwa dni.
To była najtrudniejsza rzecz, jaką zrobiłam,
ale to było ważne.
Byłam to winna rodzinie Kim.
Zaczęłam mieć bardzo mroczne myśli
na temat mnie samej i mojego życia.
Bo to my…
To my powinniśmy byli wiedzieć,
że on był w stanie to zrobić.
Powinniśmy powiedzieć całemu światu, co widzieliśmy,
o czym wiedzieliśmy.
Jest mi jeszcze bardziej wstyd, bo dostałam tę wiadomość.
W duńskim mamy takie powiedzenie, że można kogoś „zamilczeć” na śmierć.
W pewnym sensie…
Jeśli się o czymś nie mówi, to to nie istnieje.
Ale część prawdy tej historii się zatraci,
jeśli nie będziemy mówić o losach tych, którzy zostali.
Nie żałuję, że przez pierwszych parę dni stałem po stronie Petera.
Co miałem robić?
Wierzyłem w naszą przyjaźń i wartości, które myślałem, że wyznaje.
Gdzie można znaleźć miejsce,
w którym ktoś buduje rakiety albo łodzie podwodne?
Ludzie do niego dołączali, bo fajnie było z nim pracować.
Kiedyś opowiadałem o nim z dumą. Teraz unikam tego tematu.
Moja rodzina i przyjaciele pytali:
„Czemu byłeś tego częścią? Też taki jesteś?
Nie wiedziałeś o tym?”.
Ciężko to wytłumaczyć komuś,
kogo tam nie było, gdy wszystko wydawało się w porządku.
Odchodzę.
Moja stopa więcej nie postanie w tym miejscu.
I mam nadzieję…
że mnie i innym osobom stąd wszystko się ułoży.
To by było na tyle.
DZIEŃ WYDANIA WYROKU 25 KWIETNIA 2018 R.
Będziecie odwoływać się od wyroku?
Bez komentarza.
Tak.
- Która godzina? - 13.00.
Trwa odczytywanie wyroku.
Sąd ogłasza wyrok w sprawie.
Sąd skazuje Petera L. Madsena na dożywotnie pozbawienie wolności.
Dożywocie.
- Dożywocie. - Dożywocie.
Muszę…
Wiesz co, Emmo?
Przytul mnie.
Ja pierdolę.
Kim Wall była niewinną ofiarą.
To nie było zabójstwo z premedytacją Kim Wall,
ale zabójstwo z premedytacją pierwszej kobiety,
która zgodziła się wejść z nim sama na łódź podwodną.
Peter, którego znałem 10 lat
i ten, który wypłynął 10 sierpnia
i wrócił 11 sierpnia,
to dwie różne osoby.
Bardzo różne.
To jest…
Uważam, że to…
To straszne, że jako ludzie możemy mieć w sobie taki dualizm.
A równie straszne, że go nie widziałem.
Jedyne, co mnie pociesza, to że inni też tego nie dostrzegali.
Cześć.
Cztery, trzy, dwa,
jeden, zero.
Start.
To wszystko, co mam do powiedzenia.
Mamy tę rozmowę z głowy.
- Tak. - Dobrze.
Dobrze.
To rozdział, do którego nie musimy wracać.
Ale teraz już wiemy, że istnieje.
Powiem ci, bez żadnych porównań,
byłem w tym bardzo szczery i może nawet zbyt otwarty, ale…
Z jednej perspektywy…
Mówię ci o tym jak człowiek człowiekowi.
Może jesteś świadoma,
że żyją wśród nas psychopaci?
Ludzkie drapieżniki, które krążą, łapią ofiary,
wykorzystują je, wyrzucają, a potem może jeszcze śledzą.
Wśród nas są ludzkie drapieżniki.
Osoby psychopatyczne są często bardzo charyzmatyczne,
są świetnymi mówcami, bardzo przekonującymi.
Mają manię wielkości.
I nie liczą się z nikim poza sobą.
Starają się pokarać osoby, które wcześniej ulegały ich czarowi.
Karzą je poprzez śledzenie ich,
mówienie o nich źle i tym podobne.
Możliwe, że po prostu natrafiłaś na ludzkiego drapieżnika.
Ja tego nie wiem.
Bo czy psychopata wie, że jest psychopatą?
Nie jestem pewny.
Łódź UC3 Nautilus została zniszczona
pod nadzorem kopenhaskiej policji.
Peter Madsen został uznany za winnego morderstwa z premedytacją
i obecnie odsiaduje w Danii wyrok dożywocia.
Podczas procesu dziesięcioro stażystów
i wolontariuszy RML zeznawało przeciwko niemu.
W swoim orzeczeniu sąd stwierdził,
że materiał wykorzystany w tym filmie okazał się kluczowy dla jego skazania.
Z uwagi na wrażliwy charakter tej historii niektóre głosy zostały zmienione.
Napisy: Zofia Sław