ถ้ากำไลนี้ทำให้เรา มีโอกาสกลับบ้าน ก็ต้องลองดู
"ความเดิมตอนที่แล้ว"
- ฮาโหล - นานิ
- เรื่องกำไล... - กำไลนั้น เป็นของแม่ของนานิ ไอชา
พวกเราคืออะไร
เราคือพวกแคลนเดสไทน์
แต่ที่คนเรียกเราส่วนใหญ่...
ฉันเป็นจินน์ และเขาให้ฉันช่วย เลยมาให้นายช่วย
ถ้าช่วยพวกเขากลับบ้าน อาจเกิดระเบิดตู้ม
- ดูแล้วมันอันตราย - อันตรายอยู่แล้ว ถ้าไม่สิแปลก
กมลา เธอมีภัย ทั้งครอบครัวเธอด้วย
- นี่ฉันมาเตือน - ฉันล่อไปเอง
ทำไมทำงี้ ไหนว่าจะปกป้องหนู
ฉันจะปกป้องพวกทรยศทำไม
- มาเลย - กมลา
เป็นเธอมาตลอด แต่ไม่พูดสักคำ
ไว้จะอธิบายทุกอย่าง สาบาน
หวัดดี กมลา หลานเห็นรถไฟใช่มั้ยเบตา
- นานิรู้ได้ยังไง - เพราะนานิก็เห็นไง
หลานต้องมาที่การาจี
- มาปากีครั้งแรกเหรอ - ทำไมถึงคิดงั้นคะ
เธอกอดตุ๊กตาแน่นมาก
- มันไว้กอดนอนน่ะค่ะ - เออใช่
ยังพูดได้นี่
นึกว่าลูกฉันจะพูดอะไรไม่ได้แล้ว นอกจากขอน้ำอัดลม
ก็นึกว่าหนูถูกห้ามพูด
หรือคำสั่งทำโทษ ไม่มีผลเหนือน่านน้ำสากลคะ
หลังพังงานแต่งพี่ชายน่ะรึ ถามจริง
ลูกต้องรับโทษอีกหลายปีเลยล่ะ
แต่ตอนนี้ เห็นแก่ที่นานิลูกแก่แล้ว
และยืนกรานให้เรามาปากีสถาน
อัมมิว่าเราต้องสงบศึกกันชั่วคราว
ไม่รู้สิ ไม่แน่นานิอาจเข้าใจปัญหา
อะไรก็ตามที่ลูกเข้าไปพัวพันอยู่
"นาเคีย ฉันขอโทษ ตอบทีนะ จะอธิบายทั้งหมด"
"บอกที เธอกับบรูโนโอเค"
คุณคะ ช่วยนั่งด้วยค่ะ
"ขอต้อนรับสู่การาจี"
กมลา กมลา ทางนี้
- เฮ้ - ไง
ไง
เป็นไงบ้าง
- เป็นไงบ้าง เป็นไงบ้าง - เป็นไงมั่งครับ
กมลา จำลูกพี่ลูกน้องได้นะ
ลูกๆ คาคูชาชา
ค่ะ เซแน็บกับโอเวส นายสูงขึ้นเยอะ
แต่เธอเตี้ยเหมือนเดิมนะ
ขอบใจ
- กมลา - นานิ
หลานคนดีของนานิ
ดึกแล้ว นึกว่านานินอนแล้ว
นอนอะไรล่ะ เพิ่งออกมาจากปาร์ตี้
- กำไลสวยจังค่ะ - เนี่ยนะ
- ของเก่าแล้ว แต่ยกให้ได้นะ - ไม่เป็นไรค่ะ
นี่ กมลา
- มูนี - หวัดดีค่ะแม่ ดีใจที่ได้เจอ
- ต้อนรับกลับบ้าน เบตา - ขอบคุณค่ะ ดีใจที่ได้มา
ผิวแห้งมากเลย กินอะไรแปลกๆ ไดเอตอีกใช่มั้ย
- กมลา ไปบ้านกันเลยมั้ย - ค่ะ
- ไปกันเลย - งั้นเจอกันพรุ่งนี้
- บาย - บ๊ายบาย
"การาจี เมืองแห่งแสงไฟ"
ไงแม็กนัม มานี่ มานี่ ไงหมาน้อย
แม็กนัมตัวใหญ่ขึ้นเยอะเลย
- เมื่อก่อนบ้านก็ใหญ่งี้เหรอคะ - ใช่ แต่น่าจะทาสีใหม่มั่งนะ
ทาสีทับเสน่ห์มันเนี่ยนะ
หนูแค่พูดค่ะแม่
มาเถอะ เข้าบ้านกัน
โอเค ไปกัน
กมลา ห้องหลานทางขวานะ
นี่เหรอคะ
ไม่ใช่
"หญิงที่ถูกจับไปช่วงแยกประเทศ"
ไม่ยักรู้นานิวาดเก่ง
สูญเสียไปเยอะช่วงแยกประเทศ
เลยคิดว่าทางเดียว ที่จะเก็บ สิ่งที่สูญเสียไปไว้ คือวาดมันขึ้น
นี่ เป็นภาพนานิตอนเด็กภาพเดียว ที่อับบูนานิมี
- นานาฮาซานเหรอคะ - ใช่ และ...
นี่อัมมิของนานิ ไอชา ยายทวดของหลาน
นานิเองก็จำท่านได้แค่นี้
นานิ ทำไมส่งเจ้านี่ไปให้หนูคะ
หนูเป็น...
จินน์เหรอ แน่นอน อย่างน้อยก็ตามที่อับบูของนานิบอก
ไหงทำเหมือนเรื่องปกติ
ก็ไม่เห็นต้องตีโพยตีพายอะไร มันแค่กรรมพันธุ์
หลานพุ่งเป้าผิดประเด็นแล้ว
มันไม่ได้อยู่ที่ นานิเห็นนิมิตได้ไง หรือหลานเป็นจินน์รึเปล่า
ประเด็นสำคัญของมันคือ ครั้งสุดท้ายที่กำไลนี้ถูกใช้
มันช่วยชีวิตนานิไว้
หมายถึงเส้นทางดวงดาว วันที่ออกจากอินเดีย
มันเป็นช่วงแยกประเทศ
เป็นคืนที่อบอ้าวในฤดูร้อน
นานิพลัดหลงกับอับบูของนานิ
จนเส้นทางดวงดาวปรากฏขึ้น นำนานิกลับไปสู่อ้อมกอดอับบู
- บนรถไฟ บนรถไฟ - ใช่ ขบวนสุดท้ายในคืนนั้น
นานิ ใช่ขบวนเดียวกันมั้ย กับในนิมิต
- ใช่รถไฟคืนนั้นมั้ย - ใช่เลย
กำไลจะบอกบางอย่างกับหลาน เบตา
ไม่รู้ว่าอะไร
แต่ที่รู้แน่ๆ หลานต้องมาอยู่นี่ กับนานิ เพื่อคิดหาคำตอบ
หนูจนปัญญาจะหาแล้ว
เหมือนยิ่งต่อจิ๊กซอว์แต่ละชิ้น
ยิ่งทำพังเกินจะเยียวยา
จิ๊กซอว์เกมนี้ยาก
แต่ถ้าหาก...
หลานได้ผ่านชีวิตเหมือนนานิ สูญเสีย เหมือนนานิ
หลานจะรู้จักมองความงามในแต่ละชิ้น
กมลา
หยุดก่อน
กมลา เธอโกหกฉัน
กำไลอันนั้นถูกสร้างขึ้นมา เพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าเธอ
- กมลา - ตามหารถไฟ
- กมลา - ตามหารถไฟ กมลา
กมลา ตื่นได้แล้ว ลูกพี่ลูกน้องมารอแล้วนะ
โทษที ไม่ทันนึกว่าเธอมีใครนอนด้วย
- หมอนไว้กอดต่างหาก - เร็ว ลุกได้แล้ว
บ่ายนี้คิวแน่น อีกชั่วโมงนึง มีกินมื้อเที่ยงที่โบ๊ตคลับ
ไม่ไปกินได้มั้ยอะ
มาเลย ลุกเลย
กมลา อย่าแปลกแยก เรามาเยี่ยมคนที่นี่
ก็ต้องออกไปเยี่ยมเยียน ฉะนั้นมา ไปเร็ว
อุ้มน้องหมีบินไปด้วยได้นะ
โดนนั่งข้างนอก สั่งตามเมนู
- ชวดบุฟเฟต์ข้างใน - ไม่มีแอร์ด้วย
ก็ไม่มีใครบอก ห้ามใส่ยีนส์
ที่เจอร์ซีย์ เข้าได้หมด
งั้นหลังเดินดูเมืองเก่า ไปห้างกัน
หาอะไรที่เข้ากับเธอ
เข้าท่า อยู่กับสองคนนี้ไว้
ต่างบ้านต่างเมือง ไม่ควรเสี่ยงก่อเรื่อง
- ไม่ก่ออยู่แล้ว - หวัดดี มาแล้วจ้า
- อ้าว สวัสดี ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร - ขอโทษจริงๆ ที่มาช้า
- รักษณา นี่ลูกสาวฉัน กมลา - อัสสลามุอะลัยกุม ค่ะป้า
- หน้าตาน่าเอ็นดู - ขอบคุณค่ะ
กมลาเหรอ ไม่ใช่ชื่อแบบปากีทั่วไปนะ
เหรอคะ
มูนีบาก็เป็นงี้แหละ ชอบแหกกรอบนู่นนี่อยู่แล้ว
เธอคงไม่ว่านะ ต้องนั่งข้างนอก กมลาใส่ยีนส์มา
มิน่า ร้อนเหงื่อแตกพลั่ก กมลา
ไม่ได้เหงื่อแตก เพราะอากาศค่ะ แต่เพราะ...
ปานีปูรี
ไม่เตือนกันเลยว่าเผ็ดนรก
ทางขวา สถาปัตยกรรมยุคอาณานิคม สร้างโดยพวกบริติชราห์จิ ปี 1891
ไม่สิ ต้องทางซ้าย
โทษที แอปมันค้าง ก็ ดูรอบๆ
กมลา ดูสิ ย่านที่คนเก่าคนแก่ในการาจีอยู่กัน
แบบฟลอริดาเหรอ
ย่านเมืองเก่า ที่ตั้งรกรากแห่งแรก ของคนที่มาจากอินเดีย
500 รูปี
- 300 ได้มั้ย - โนๆ
สวยเลย!
ยังไม่แปลกตาพอให้ ม.ม.ก.ก. ถ่ายลงไอจีเหรอ
ย่อจาก มนุษย์มึนที่เกิดที่อเมริกา
- รู้จักคำนี้หรอก - เนอะ ก็ว่าอยู่
หมดชั่วโมงประวัติศาสตร์ ไปเถอะ
นัดเพื่อนไว้ กินกาแฟ
สถานีรถไฟก็น่าแวะไปดูนะ
สถานีรถไฟ ทำไม จะนั่งไปไหน
เปล่า ประวัติศาสตร์ไง
เป็นประตูด่านแรก ที่นานิเข้ามาประเทศนี้
เราต้องไปแล้ว ตามมาแล้วกัน ระวังตัวด้วยละ
- เฮ้ย - หลงทางใช่มั้ยเนี่ย
ของเธอ ดูรูปสิ ชอบมั้ยละ
เอาไปเลย แค่ 1,500 รูปี
1,500 ไม่โก่งราคานักท่องเที่ยว
เอ้อ เอางี้
จ่ายเลย ถ้าบอกทางไปสถานีรถไฟ
สถานีรถไฟ ได้เลย ได้ๆๆ
- สถานีรถไฟ ไปทางซ้าย - ทางนี้เหรอ
ใช่ ซ้าย จากนั้นซ้ายอีกที
แล้วซ้ายอีกที แล้วก็ขวา ขวานิดๆ โอเค้
แล้ววนรอบรถเทียมลาตรงนั้น เข้าใจมั้ย ใช่ ซ้าย
"สถานีการาจี ก่อตั้งปี 1898"
เจอตัวแล้ว
ไม่รู้อะไรเห่ยกว่า หน้ากากนี้หรือแว่นที่เธอลองที่ตลาด
- นี่แอบตามฉันเหรอ - ก็สัมผัสนูร์ได้
คนอเมริกันใส่หน้ากาก มีพลังทุกคนมั้ย
รู้ได้ไง ไม่ใช่คนแคนาดา
เสื้อเธอเขียนอยู่ว่า "นิวเจอร์ซีย์" นี่แต่งแนวไหน
ชุดไม่ถูกใจใครเลยเนอะ
จัดมา
ฝึกโดดจากไหน นินจาเต่าเหรอ
เธอล่ะจากไหน ดองกี้คองเหรอ
- นายเป็นใคร - เธอแหละคืออะไร
- ไม่น่าใช่แคลนเดสไทน์ - รู้จักด้วยเหรอ
แต่เธอมีกำไล เอามาจากไอชาได้ไง
เดี๋ยว รู้เรื่องไอชาได้ไง
- มากับฉันถ้าอยากมีชีวิต - ไงนะ
ล้อเล่น อยากพูดแบบคนเหล็กมานานแล้ว
แต่อยากให้มา มีคนที่เธอต้องเจอ
หลอกมาฆ่าปะเนี่ย
ฉันไม่อยากเป็นข่าวหน้าหนึ่งนะ
ใจเย็น บางทีต้องมองลึกกว่าสิ่งที่เห็น
กลุ่มเรดแดกเกอร์ขอต้อนรับ ไว้จะฝึกให้เธอตาแหลมขึ้น
เรดแดกเกอร์ วงบอยแบนด์ของปากีเหรอ
ก็ไม่เชิงเท่าไหร่
- ที่กบดานลี้ลับมาก - ปกติไม่รับนักท่องเที่ยวนะ
แต่ถ้าเป็นทายาทไอชา ยกเว้นให้ได้อยู่แล้ว
- รู้ได้ไง ฉันเป็น... - ฉันชื่อวาลีด
เรื่องคุณทวดเธอเป็นตำนาน
ไว้เธอพร้อม เรามีเรื่องต้องคุยเยอะ
- ไหงซุปเผ็ดเปรี้ยวสีแดงจัดงี้ - นั่นแหละสีที่ถูกต้อง
หรืออเมริกันจะเคลม ว่าเป็นตัวจริงเรื่องอาหารจีน
หายากมั้ย ผ้าพันคอที่เป็นตะกร้อ ปิดปากนายได้ด้วยแบบนี้
หลายร้อยปี ที่ผ้าพันคอแบบนี้ ช่วยปกปิดตัวตน
ให้นักรบอาสาเรดแดกเกอร์
หน้าที่เราง่ายๆ
ปกป้องคนจากภัยจากสิ่งลับแล
เช่นจินน์
พวกแคลนเดสไทน์ ไม่เหมือนจินน์ในเรื่องเล่า
หรือตำราศาสนา
ถ้าธอร์ลงมาโลกที่เทือกเขาหิมาลัย
เขาก็ถูกเรียกว่าจินน์
- งั้นพวกนั้น กับฉันเป็นตัวอะไร - เดี๋ยวให้ดู
เชิญ
พวกแคลนเดสไทน์และไอชา มาจากอีกมิติ
นี่แผนผังการอยู่ร่วมกัน ของสองมิติ
มีอีกหลายมิติรอบตัวที่เรามองไม่เห็น
นี่ แค่หนึ่งในนั้น
นี่อะไร
บ้านของไอชา
เชื่อมกับโลกเรา แต่ถูกซ่อน
อยู่หลังม่านแห่งนูร์ ที่กั้นทั้งสองมิติจากกัน
นูร์คือพลังงานของโลกจินน์
ม่านมิติ แคลนเดสไทน์
แม้พลังเธอ ก็มาจากมัน
ถ้าแคลนเดสไทน์ ใช้กำไลฉีกม่านมิติได้
โลกเขาจะไหลเข้าโลกเรา
จนโลกเราไม่เหลือ
การคุ้มกันกำไลนั้นจึงสำคัญ
ฉันไม่เคยเห็นนี่
ที่ผ่านมา เท่าที่เคยรู้เรื่องกำไล
ไม่มีพูดถึงคำจารึก
รู้มั้ยมันว่าไง
"สิ่งที่เจ้าหา ก็ตามหาเจ้า"
เป็นข้อความสำคัญอะไรมั้ย หรือ...
ไม่รู้สิ แต่มันต้องเป็นสารถึงบางคน
"เรือนจำซูเปอร์แม็กซ์ คคสห. กรมความคุมความเสียหาย"
ไปเร็ว ไป
เดินไป
มองตรง
ไอ้เวรเอ๊ย
ไม่!
ใช่ เอาเลย!
ไม่!
เธอไหว เธอไหว จัดการมันเลย
เร็ว
ไป!
มาเร็ว
- เขาเป็นไง - เดี๋ยวก็หาย
มา ลุกขึ้น
ไปกัน
มาเร็ว
ปล่อยเขาไป เราไม่เอาไปด้วย
- ไงนะ - เขาเลือกข้างแล้ว
เลือกแล้วต้องรับผล
- ไปชิงกำไลกัน - โทษที
อัมมิ...
นานิ
ไงคะ นานิ
เจอจุดปลีกวิเวกของนานิ
อัมมิหลานไล่เก็บกวาดข้างล่าง
นานิเลยขอปลีกวิเวก
ไง เจอคำตอบที่มาหามั่งยัง
ยังค่อยๆ เรียนรู้ไปน่ะค่ะ
นานิแก่ปูนนี้ ยังสรุปไม่ได้ ตัวเองเป็นใคร
พาสปอร์ตเป็นปากี รากเหง้าเป็นอินเดีย
และสิ่งที่อยู่ระหว่างสองอย่างนี้ คือพรมแดนกั้น
พรมแดนแห่งรอยเลือดและความเจ็บช้ำ
ผู้คนถูกยัดเยียดตัวตนให้ ตามความต้องการของพวกคนอังกฤษแก่ๆ
ที่ถอยออกไปจากแผ่นดิน
ไม่ใช่สิ่งที่ทำใจง่าย
คิดว่าจะหาคำตอบได้มั้ยคะ
ก็ไม่รีบร้อน
ไป ใช้ชีวิตวัยรุ่น เดี๋ยวรับหน้าอัมมิให้
- ชุมนุมรอบกองไฟเรดแดกเกอร์เหรอ - รับรอง เพื่อนฉันน่ารักทุกคน
- เธอต้องถูกใจแน่ - ไง คีโม
- ไงทุกคน - นายมีฉายาว่าขี้โม้เหรอ
ไม่ใช่ ออกเสียงว่าคีโม ชื่อเล่นของคารีม
เราทุกคนมีชื่อเล่น แล้วเธอล่ะ
สล็อธเบบี้
- สล็อธเบบี้เหรอ - สล็อธเบบี้
เชิญทุกคน เรียกเธอสล็อธเบบี้
- สล็อธเบบี้ เก๋ดี - ขอบคุณ ขอบคุณ
อย่างน้อยก็มีคนชอบ
พร้อมกินมื้อเด็ดสุดในชีวิตรึยัง
- พร้อม - ชอบบิรยานีมั้ย
ชอบ แต่ยังไม่เคยตักกินจากถุงแบบนี้
ขอบคุณ
มันเผ็ดมั้ยอะ
ชิมก็รู้
เธอถามว่ามันเผ็ดมั้ย
กมลาออกไปกับลูกพี่ลูกน้อง
คืนนี้คงมีแต่เธอกับฉัน
อัมมิ ทำไมอยู่รกๆ แบบนี้
เก็บหนังสือพิมพ์ นิตยสารเก่าไว้ทำไม
แล้วทำไมมีกล่องท็อฟฟี่ วางไว้ทั่วไปหมด
ท็อฟฟี่พวกนี้ ก็ไว้ให้เธอไง
ตอนเด็กๆ เธอชอบจะตาย
ก็เลยเก็บไว้ เผื่อเธอกลับมา
ฉันอาจเผลอกินมันไปบ้างอะนะ
เดี๋ยวฉันช่วยเอง
- นั่งค่ะ แม่ นั่งลง - ทำไม
นั่งก่อนแป๊บนึง
จะทำอะไร
เอามานี่
ยกขาขึ้นมา ยกขาขึ้นมาค่ะ
เจ็บใช่มั้ย
นี่นวดแน่เหรอ
หรือหงุดหงิด แล้วมาลงกับขาฉัน
คิดได้นะแม่
แม่คะ หนูคิดว่าน่าจะดี
ตอนนี้อาจเป็นเวลาเหมาะ ที่แม่จะลองคิด...
เรื่องย้ายไปอยู่กับเรา ที่อเมริกา
อะไร
ก็ฉันคิดว่า เธอถึงกับถ่อไป อยู่อีกซีกโลก เพื่อหนีให้พ้นฉัน
หนูไม่ได้จะหนีจากอัมมิ แค่อยากไปอยู่ที่อื่น
อยู่ที่นี่ หนูต้องทนกับการไม่มีใครคบ
เพราะหนูมี แม่ที่เพ้อเจ้อกับทฤษฎีบ้าๆ บอๆ
ผิด
ที่เธอพูดมันผิดหมด
มันถูกหมดต่างหาก
ขนาดหลังบาบาทิ้งอัมมิไป
อัมมิก็ยังหมกมุ่นกับ ทฤษฎีมโนแจ่มทั้งหลาย
อุตส่าห์เล่าทฤษฎีพวกนั้นให้ฟัง
หนูไม่ได้ต้องการเรื่องพวกนั้นค่ะแม่ แต่หนูต้องการแม่
- ไงคะ - ไง เบตา กลับมาแล้ว
ไปกับญาติๆ สนุกมั้ย
ค่ะ
- อัมมิโอเคมั้ย - โอเค คนเป็นแม่ก็งี้แหละ
นั่งสิ นั่ง ลองกินท็อฟฟี่ เอ้าลองดู
- กินกันไปได้ไงเนี่ย - ต้องฟันแข็งแรงกว่านี้
เราเชื่อว่าด้วยพันธุกรรม
อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอ ควบคุมนูร์ในโลกนี้ได้
ความเป็นมนุษย์เชื่อมเธอกับโลกนี้
ทำให้พลังเธอแตกต่าง
เราอาจไม่มีเกราะหรูหรา
แต่รู้ไว้
ผ้าผืนนี้เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์
เธอจะได้ไม่ลืมรากเหง้า
เธอไม่ได้ลุยเดี่ยว
- ฉันเป็นเรดแดกเกอร์แล้วป๊ะ - เหมาะกับเธอมาก
- เซอร์ไพรส์ - พาเธอหนีไป
จับเธอมา
นี่ทำอะไร
- มาเร็ว - ไปๆๆ
ไป
มา ขึ้นมาเร็ว
ลงไป
ไปเลย
ไปๆๆ
อย่าให้หนีไปได้
- ซิ่งกว่านี้ก็ดีนะ - ตุ๊กตุ๊กเนี่ยนะ
- นี่ทำอะไรสักอย่างสิ - ให้ทำอะไรล่ะ
- ซิ่งกว่านี้ไม่ได้รึไง - ซิ่งสุดได้แค่นี้
รีบซิ่งโลด โลดเลย โลด!
ไม่รอดแล้ว
- ข้างหน้า ครอบครัวมีเด็กด้วย - รู้แล้วๆ หลบไป หลบ
งานนี้ชนแน่ ทำอะไรสักอย่าง
ดัน! เอาเลย!
ไปๆๆ
ไม่ทันแน่ ไปซ้อนมอเตอร์ไซค์
ไม่ว่ายังไง อย่าร่วงเด็ดขาด ไปๆๆ
เกาะแน่นๆ
โธ่ นึกแล้ว นายต้องพาฉันมาตาย
ยังไม่ตายสักหน่อย
ซวยแล้ว ไม่พ้นแน่
- เป็นไรมั้ย - ไม่
พวกเธอหนีไปก่อน ฉันล่อมันเอง
ต้องไปแล้ว มาเร็ว
โอเค แค่รถวิ่งคนละฝั่ง กับเกียร์กระปุก
เฮ้ย ใครน่ะ
โทษค่า
โห นี่ มาได้จังหวะ มาเร็ว ต้องหนีแล้ว
- ไป ไป - หลบ
ไปซ้าย
หลบ
อย่ามาขวาง ไป
- วาลีด - วาลีด
ซวยแล้ว
"คำเตือน ไวไฟ"
ไม่ ไม่!
- ต้องไปช่วยเขา - กมลา ไม่ทันแล้ว
เขาตายแล้ว
ต้องหนีก่อน
ไปไงต่อล่ะ นี่ทางตัน
- เจ็บมั้ย - สบาย เมื่อกี้สวย
ต้องคิดถึงมากแน่
เหมือนกัน
พ่อแก่เกินแล้ว ไปไม่ไหว
เอาเงินนี่ไป ลูกต้องใช้
ไปได้แล้ว รีบขึ้นรถไฟ
ใกล้ออกแล้ว
จะมีที่พอให้เราเหรอคะ
นี่ขบวนสุดท้ายคืนนี้ ไงก็ต้องลอง
"สร้างจากหนังสือการ์ตูนของมาร์เวล"
"มาร์เวล สตูดิโอส์ เสนอ"
คำบรรยายโดย ศักดิ์สิทธิ์ แสงพราย