เรื่องคุณยายทวดเธอเป็นตำนาน
ไว้เธอพร้อม เรามีเรื่องต้องคุยเยอะ
"ความเดิมตอนที่แล้ว"
ก่อนนั้นไม่มีปากีสถาน มีอินเดียประเทศใหญ่หนึ่งเดียว
- แล้วแม่คุณยายซาน่าไปไหน - หายตัวไปคืนนั้น
นี่อัมมิของนานิ นานิเองก็จำท่านได้แค่นี้
คนปากีทุกบ้าน มีเรื่องเล่าช่วงแยกประเทศ
นานิพลัดหลงกับอับบูของนานิ
จนเส้นทางดวงดาวปรากฏขึ้น นำนานิกลับไปสู่อ้อมกอดอับบู
- บนรถไฟ - ขบวนสุดท้ายคืนนั้น
เป็นความฝันไอชา ที่จะพาเรากลับบ้าน หนูต้องสานต่อ สิ่งที่เขาเริ่มไว้
ถ้าแคลนเดสไทน์ ใช้กำไลฉีกม่านมิติได้
โลกเขาจะไหลเข้าโลกเรา จนโลกเราไม่เหลือ
การคุ้มกันกำไลนั้นจึงสำคัญ
พาเธอหนีไป
วาลีด
เมื่อ นาฬิกาตีเที่ยงคืน ขณะโลกหลับใหล
อินเดียจะตื่น เฉิดฉายด้วยอิสรภาพ
นั่นคือคำกล่าวในคืนก่อนวันที่ 15 สิงหาคม 1947
โดยนายกที่ถูกแต่งตั้งใหม่ ยาวาฮาร์ลาล เนห์รู
ส่งสัญญาณเริ่มอินเดียยุคใหม่
หลังถูกอังกฤษยึดเกือบ 200 ปี อินเดียก็เป็นอิสระ
"อินเดียได้เอกราช"
ปากีสถานถูกตั้งเป็นรัฐศาสนาอิสลาม
อินเดียเป็นรัฐฆราวาส ที่ส่วนใหญ่เป็นฮินดู
ส่งผลให้เกิดการอพยพครั้งมโหฬาร
คนหลายล้านดิ้นรนข้ามพรมแดน
ผลจากการปกครองของอังกฤษ ที่ใช้หลักแบ่งแยกแล้วปกครอง
จลาจลทั่วอินเดีย
ความรุนแรงปะทุขึ้นทั่วประเทศ
ผู้คนหนีตายเอาชีวิตรอด
รถไฟเปื้อนเลือดวิ่งสู่ปลายทาง บ้านเรือนถูกเผาทั่วประเทศ
เพื่อเข้าใจสาเหตุ ต้องย้อนกลับไปที่จุดสำคัญ
เมื่ออินเดียเรียกร้องอิสรภาพ
ในปี 1942
"อังกฤษยึดครองอินเดีย ปี 1942"
หยุดนะ ไม่งั้นยิง!
ฮินดู มุสลิม และซิกข์ในอินเดีย
ขอปลดแอกจากอังกฤษ ด้วยเหตุผลเดียว
เราต้องการเอกราช โดยไม่มีจลาจล
แต่ทว่า อย่ามองการรักสงบ ว่าเป็นความอ่อนแอ
คานธีบอกถึงเวลาแล้ว
ที่ต้องทำอะไรสักอย่าง
ถ้าต้องสู้ เราก็จะสู้
แม้จะต้องพลีชีพ
นี่แผ่นดินของเรา
เราอุทิศเลือดเนื้อให้มันมาหลายพันปี
- เราจะเอามันคืน! - อิสรภาพ!
- ขอดังกว่านี้! - อิสรภาพ!
นั่นไงครับ
ออกไป!
ไปเลย!
แยกย้าย!
ออกไปจากนี่!
กลับบ้าน!
ไปเลย!
กลับบ้านไป กลับบ้านไป
กลับบ้าน เข้าไปข้างใน!
ขืนแตะข้า ขาหักแน่
อะไร ขานี่น่ะเหรอ
เชิญเลย ไม่ค่อยใช้อยู่แล้ว
ต้องการอะไร
ตอนแรกจะมาบอก อย่าเข้ามาย่ำต้นกุหลาบ
แต่ดูสภาพแล้ว เธอน่าห่วงกว่ากุหลาบ
- ให้ช่วยอะไรมั้ย - ไม่
ไม่ ขอบคุณ
มีของกิน กับที่นอนให้นะ ใช้กระต๊อบฉันได้
รู้หรอกว่าทำเป็นไม่หิว
ไม่มีใครทนกลิ่นพาราธาทอดใหม่ๆ ได้
ไง มีชื่อหรือเปล่า
หรือให้เรียกยัยหิว
ไม่ก็ บอกได้มั้ยมาจากไหน
ก็ได้
เธอไม่ใช่คนอังกฤษแน่
ไม่ใช่คนแถวนี้ด้วย นึกไงมาบ้านฉัน
ฉันชอบกุหลาบคุณ
ยอมพูดแล้ว
กรุณามาก ชอบพันธุ์ไหนที่สุดละ
รู้มั้ยตอนเห็นเธอ กวีบทโปรดผุดขึ้นมา
"เมื่อพบบางคนบนผืนหญ้า
"โลกก็เต็มใบเกินจะให้พูดถึง
"สิ่งที่เจ้าหา ก็ตามหาเจ้า"
ไอชา
ฉันชื่อไอชา
ไอชา
"เธอผู้มีชีวิต" ชื่อเพราะมาก
ฮาซาน
รู้แหละ คุณคุ้นกับ ไอ้กิ่งไม้ผุๆ อันเก่า
แต่คงดีกว่าถ้ามี
ไม้เท้าจริงๆ สำหรับช่วยเดิน
มานึกดู
เจอกันครั้งแรก คุณขู่จะหักขาผม
ก็ คนเราเปลี่ยนใจกันได้
ขอบคุณนะ
ขอบคุณที่เป็นบ้านที่นี่ให้กับฉัน
ยัยหนูมองแม่เหมือนต้องมนตร์
ไม่แปลกหรอก พ่อมันก็เป็น
ความขัดแย้งทางศาสนา ลามไปทั่วประเทศ
นายกอินเดียแถลงให้ประชาชน อยู่ในความสงบ ว่า...
รักหนูนะ
"เป้าหมายเร่งด่วนแรกคือยุติ
"ความขัดแย้งรุนแรงในประเทศ
"ที่ทำให้เราดูตกต่ำ และบั่นทอนหลักอิสรภาพ"
ทว่าความกลัวและอ่อนไหว ทำให้เกิดนองเลือด...
สันติเหรอ
นองเลือดแบบนี้เรียกสันติเหรอ
เราจะผ่านไปได้
นมกับผักนะ
ขอบคุณค่ะ ที่ตลาด...
ไม่ต้องขอบคุณ
บอกเขาว่าไม่ต้องบริจาค
นี่จะบ้าเหรอ
นายพูดเสมอ เราคือหนึ่งเดียว
ตอนนี้ กลับเล่นตามเกมอังกฤษเสียเอง
โรฮัน
เป็นนายก็พูดง่าย
ไม่ใช่คนถูกไล่จากบ้าน
ฉันติดอยู่นี่
ไม่มีใครซื้อดอกไม้ฉัน
ไม่มีใครขายนมให้เมียฉัน
ทำไมเหรอ
ฮาซาน
เพราะฉันเป็นมุสลิมเหรอ
อภัยเขาเถอะ เขาหงุดหงิด
อย่าห่วง ทุกคนกลัวหมด
เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
นาจม่า
เจ้ากบดานอยู่นี่สินะ
นึกว่าตายไปแล้ว
เราตามหาไปทั่ว หลายปี
ตอนนี้เจอเจ้าแล้ว
จะได้เริ่มแผนเราซะที
ไม่อยากกลับบ้านเหรอ ไอชา
อยากสิ
ต้องอยากสิ
แต่ข้าซ่อนกำไลไว้อย่างดี
จะไปเอาต้องใช้เวลา
จะรอถึงค่ำพรุ่งนี้
แล้วเราทั้งหมดจะกลับบ้าน ด้วยกัน
จลาจลลุกลาม
ทุกคนต้องหนีตอนยังหนีได้
ผมรู้จักแต่ที่นี่
พ่อผมสร้างบ้านนี้ให้อยู่
ย้ายไป ลูกเราจะเหลืออะไร
มุสลิมอยู่นี่จะเสี่ยง
เห็นอยู่ว่าเป็นไง
บ้านในชนบทถูกเผา
มีผู้คนตาย
เสี่ยงเกินจะให้ซาน่าอยู่นี่
เราพกความทรงจำไปได้
แค่ยังอยู่ด้วยกัน สร้างบ้านใหม่ได้ทุกที่ ฮาซาน
"สิ่งที่เจ้าหา ก็ตามหาเจ้า"
คุณเป็นคนสอนฉันเอง
นี่นะเบตา
การผจญภัยอาจน่ากลัว
เพราะงั้น ช่วยถือนี่ไว้แทนอัมมิที
มันจะคุ้มครองลูก ไม่ว่าไปไหน โอเค้
ไอชา ฟังก่อน
ไอชา
- ไอชา ขอร้อง ผมตามไม่ทัน - นี่รถไฟขบวนสุดท้าย ต้องรีบ
นี่เราหนีอะไรกันแน่!
ผู้หญิงที่คุยเมื่อคืนคือใคร
บอกความจริงมา
ฉันมีอะไรให้ดู
คุณชอบพูด ฉันมีมนตร์
นึกไงถึงมาบอกตอนนี้
คุณรู้ ฉันหนีบางอย่างมา
แต่ก็ไม่เคยซักไซ้
ก็เพราะผมไม่สน
คุณเลือกผมกับลูก แค่นั้นที่สำคัญ
นี่ฉันก็ยังเลือกคุณ
ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น
คืนนี้ต้องพาซาน่าขึ้นรถไฟให้ได้
รับปากฉัน ฮาซาน
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
ชานชาลา 1 รถไฟพร้อมออกแล้ว
ซาน่ามีภัย คุณต้องพาลูกไป
ไงนะ
- คุณต้องเชื่อฉัน ฮาซาน - ไอชา
- เพื่อลูก รับปากแล้วนะ - ไอชา ไอชา!
- รีบไป! - ไอชา!
ซาน่า ซาน่า ซาน่า
ไม่เป็นไรลูก
เจ้าหันหลังให้กับพวกเรา
เผ่าพันธุ์เจ้า พวกของเจ้า กำไลอยู่ไหน ไอชา
นาจม่า...
ไม่เป็นไร เดี๋ยวอัมมิมา อัมมิบอกเดี๋ยวมา
ต่อให้ต้องตาย ก็จะหาให้เจอ
มันไม่ได้ผลหรอก
นาจม่า อย่า
ชานชาลา 1 รถไฟพร้อมออกแล้ว
ซาน่า
- ซาน่า! - อัมมิ
- ซาน่า - อัมมิ
อัมมิ! อัมมิ! อัมมิ!
ซาน่า!
อัมมิ! อัมมิ!
ซาน่า
ซาน่า!
รถเต็มหมดแล้วทุกตู้
เดินยาวไป
ซาน่า!
อัมมิ!
"สิ่งที่เจ้าหา..."
ซาน่า!
"ก็ตามหาเจ้า"
คุณเอง
ไอชา
นี่โดนอะไรมา
กำไลใช้ได้ ซาน่า
มันพาลูกกลับมา
หนูไม่ใช่ซาน่า
ไม่มีเวลาแล้ว ส่งซาน่าขึ้นรถไฟ
ปกป้องกำไลให้ดี
เธอมีพลังทุกอย่างที่ต้องใช้
ไม่ คุณต้องไปช่วยลูก
คุณต้องช่วยนานิ แบบในเรื่องเล่า
ไม่เป็นไร
ซาน่ารอดแล้ว
มีเธอช่วยแล้ว
อัมมิ! อับบู! อัมมิ!
ซาน่า!
ไม่ต้องกลัว มาช่วยแล้ว
โอเค
ไปหานานาอับบูกัน
แทรกไปไม่ได้
ซาน่า!
ซาน่า
หนูทำดาวไม่ได้ นานิ แต่วงกลมพอได้
อยากเล่นเกมมั้ย เหรอ
งั้นกระโดดไปนะ
พร้อมนะ ไปเลย
ซาน่า!
ไปหานานาอับบู
ซาน่า!
ซาน่า
ไอชา
ซาน่า
ไปไหนมา
เป็นเราเอง
ม่านมิติ
มันเปิดแล้ว
รับสิ รับสิ กมลา รับโทรศัพท์เดี๋ยวนี้
ไม่ยอมรับสายโทรศัพท์เลย
อัมมิ กมลายังไม่กลับมา
รู้มั้ย เจ้าแม็กนั่มเคยหายไปทีนึง ฉันเอาไปฝังชิปเลย
เดี๋ยวนะอัมมิ แม็กนัม มันเป็นหมา แต่กมลาเป็นเด็กสาว โอเค้
แต่ถ้ากฎหมายให้ทำ หนูทำแน่
ไม่ต้องคิดมาก หลานไม่เป็นไรหรอก
- ป้าฮะ เขามีมือถือใช่มั้ย - ใช่จ้ะเบตา มีมือถือ
ถ้าเครื่องกมลา อยู่ในเครือข่ายครอบครัว
ป้าก็ล็อกอินเข้าไป
ใช้ "ไฟด์ มาย โฟน" หาที่อยู่เขาได้
- เหมือนสปายแวร์ตามหาลูกเหรอ - คล้ายๆ
ทำไมป้าเพิ่งรู้ว่ามีแบบนี้เนี่ย
นาจม่า เรากลับบ้านได้แล้ว
รีบพาคนออกไป เร็ว!
หนีเร็ว
เร็ว ออกไป!
เธอโอเคนะ
มันไม่ได้ผล มีแต่จะทำลายทุกอย่าง
ขอร้อง ช่วยหนูปิดมันเถอะ
ฉันกลับไปได้
คุณมีคัมรานนะ
ไม่มีแล้ว
ฉันทิ้งเขาไว้นู่น
งั้นก็กลับไปรับเขาสิ
ไอชาแค่อยากอยู่กับครอบครัว คุณก็พรากมันไปจากเธอ
อย่าพรากมันจากคัมรานด้วยเลย
ถูกของเธอ
ตอนนี้มีแค่ทางเดียว
ฉันปิดมันได้
อย่า!
คัมราน...
นั่นลูกทำอะไร
- อัมมิ มาไง - โอ้พระเจ้า
มือลูกเจ็บรึเปล่า
- ลูกปลอดภัยนะ - ปลอดภัยค่ะ
ไม่อยากเชื่อที่เห็น ลูก...
นั่นใคร
นี่ลูกก็คือ ยัยไลท์เกิร์ลเหรอ
ใช่ค่ะ
สายเลือดเรามันพิเศษ
มูนี ฉันพูดปากจะฉีกไม่รู้กี่ปี
สำหรับนานิค่ะ
มันจริงหมด นานิ
อัมมิ
อับบู
เดี๋ยวนะรูปนี้ กับแสงพวกนั้น มันเกิดขึ้นจริงได้ไง
ฉันไม่รู้
แต่อยากคิดว่า...
มีคนสองคนรักกัน และสร้างบางอย่างขึ้นมา
บางอย่างที่...
ยิ่งใหญ่มาก เกินกว่าเขาคนใดคนนึงจะทำได้
- กลับบ้านกันได้ยัง - ใช่
หนูต้องทำอีกอย่างนึง
แต่เดี๋ยวมา แป๊บเดียว
โอเค โอเค
คนปากีคงไม่ชอบไปเงียบๆ แบบคนไอริช
มีแต่ไม่ยอมไป แถมขอของกินกลับ
ฉันต้องไปแจ้งคนอื่นๆ
ให้เธออยู่กับครอบครัวด้วย
นายโอเคนะ
โอเค ฉันไม่เป็นไร
วาลีดต้องภูมิใจในตัวเธอ
ขอบใจนายนะ
สำหรับทุกอย่าง
ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็แค่โทรมา
แม้รัฐบาลสหรัฐฯ
อาจมีหรือไม่มีหมายจับฉันหลายใบ
ก็ ไม่รู้จากนี้ฉันจะงานงอกอะไรอีก
ก็เผื่อไว้
ให้เธอ
นี่อะไร
ของกมลา มันหักแล้ว
กมลา!
มานี่เบตา นานิจะให้ดูอะไร
โอ้ แม่ เจ้า ใครคะเนี่ย
ใครกันนะ
- อัมมิหลานตอนอายุเท่าหลาน - ไม่ ไม่จริง!
ตอนนั้นหัวขบถสุดๆ
เคยหนีไปด้วย ตอนอายุ 17 ไปตามไอ้นักร้องคนนั้น...
บรูซ สปริงฟิลด์
อย่ามาเล่าอะไรผิดๆ ให้ลูกหนูจำแบบนี้สิคะ
ตอนนั้นน่ะ บอนโจวีค่ะ
ทำไมหนูไม่เคยรู้เลย
ก็ลูกไม่เคยถามนี่นา
อับบูกับอัมมิผจญภัยกันมาเยอะ กมลา
แต่อันนี้ต้องบอกเลย
ไม่มีอันไหนตื่นเต้น เท่าได้เป็นอัมมิของลูก
หลังๆ นี้ที่อัมมิ คอยตามฉุดตามรั้งลูก
ก็เพราะอัมมิยังไม่พร้อมที่จะ ปล่อยลูกไปโต
ส่วนฉันคงรั้งแกน้อยไป มูนี
ไม่ค่ะแม่ ไม่จริงเลย
หนูต่างหาก ไม่เห็นสิ่งที่อัมมิบอก
โอเค้ หนูขอโทษนะคะ
ฟ้าอาจลิขิต ให้อัมมิต้องเดินเส้นทางนี้
เพื่อสุดท้าย เราจะกลับมาหากัน
ไบรอัน
มาทำอะไรที่นี่
ฉันไม่มีที่ไป
"อาร์กอน"
อาร์กอน
หนึ่งในธาตุโปรดฉัน
ใช่
"นิโคลา เทสลา"
นายก็ชอบรถเหรอ
ใช่ ไหงเราถึงไม่ได้ ซี้กันเนี่ย
ใช่
งั้นมาเริ่มกันใหม่ มันรู้สึกแปลกๆ
ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันคัมราน
บรูโน
อ้าวเวร นึกว่านายชื่อไบรอันมาตลอด
ไม่รู้สึกนะ แค่เรียกผิดสี่ห้าครั้ง
- โทษที - ช่างเหอะ
ไงก็ นายค้างนี่ก่อนคืนนี้ แล้วค่อย...
พรุ่งนี้ค่อยหาที่ใหม่
ไม่ ขออยู่เลย แม่ฉันจะได้ตามเจอ
แม่ทิ้งให้ตายดาบหน้า
ไหงคิดว่าเขาจะกลับมา
แม่ไม่ทิ้งให้ฉันกำพร้าหรอก
นายไม่เข้าใจ
พ่อแม่ฉันก็ไม่อยู่กับฉัน
- โทษที - ไม่เป็นไร
ฉันจะไม่ให้นายสู้กับ กรมควบคุมความเสียหายคนเดียว
อยู่นี่ ค่อยๆ คิดกัน
นายหิวมั้ย นอนน่าของฉันไปนอกเมือง
ทิ้งลาซานญาไว้ในตู้เย็น
ฉันถูกตาม ต้องหนีแล้ว
นายก็มีพลังเหรอ
คำบรรยายโดย ศักดิ์สิทธิ์ แสงพราย