ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
นั่นคือความจริง
ว่ากันว่าแมมม็อธมีความจำดีมาก
แต่ยิ่งฉันอายุมากขึ้น ฉันก็พบว่าพวกเราเริ่มจำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว
ฉันเลยตัดสินใจบันทึกทุกอย่างไว้ในนี้ เรื่องราวจะได้คงอยู่ ประวัติของฝูงพวกเรา
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มที่แมนนี่ แมมม็อธขี้หงุดหงิดสุดที่รักของฉัน
เขาสูญเสียครอบครัวให้กับพวกนักล่า
ความเศร้าทำให้เขาเป็นแมมม็อธสันโดษ
แล้วก็มีซิด สล็อธใจดี
เขาถูกครอบครัวทอดทิ้ง
เพราะเขาแบบว่า พูดง่ายๆ คือน่ารำคาญนิดหน่อย
และดิเอโก้ เสือเขี้ยวดาบผู้ดุดัน
เขาเสี่ยงชีวิตโดยการท้าทาย ฝูงที่โหดเหี้ยมของตัวเอง
และถูกทิ้งให้ไม่มีที่ไป
โชคชะตาพาทั้งสามที่ต่างกันสุดขั้วมาเจอกัน
เมื่อพวกเขาต้องช่วยกันดูแลเด็กทารกที่หลงทาง
และในระหว่างการส่งเด็กน้อยกลับสู่ครอบครัว พวกเขาก็ได้กลายเป็นครอบครัวเดียวกัน
ทีนี้ แมนนี่คิดว่า เขาเป็นแมมม็อธตัวสุดท้ายในยุคน้ำแข็ง
และเชื่อว่าเขาจะไม่มีวันได้พบกับความรัก
จนเขาได้มาเจอฉัน เอลลี่
เราตกหลุมรักกัน
ต้องหนัก 19 ตันถึงทำแบบนั้นได้
ฉันเข้าร่วมฝูงพร้อมกับพี่น้องบุญธรรมตัวพอสซัม แครชและเอ็ดดี้
พวกเราทั้งหกผ่านการผจญภัยมากมาย
แต่ทุกครั้งที่เราคิดว่ามันจะเป็นจุดจบของโลก
เราก็ยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้นไปอีก
แม้แต่ตอนที่เราบังเอิญเข้าไปในโลกไดโนเสาร์
ที่อาศัยอยู่ใต้น้ำแข็ง
พวกเราได้เจอกับตัววีเซิลผู้กล้าหาญชื่อบั๊ค
เขาใจกล้า รักการผจญภัย และออกจะเพี้ยนๆ หน่อย
แครชกับเอ็ดดี้อยากเป็นเหมือนเขามาก
ในเมื่อพวกเราได้มาอยู่ด้วยกันแล้ว
ฉันก็อยากจะบันทึกทุกช่วงเวลาที่เรามีร่วมกันไว้
เพราะคุณไม่มีทางรู้ว่า สิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนไปเมื่อไหร่
และช่วงนี้ ดูเหมือนว่าพี่น้องของฉัน จะอยู่กับที่ไม่ค่อยเป็นซะด้วยสิ
อยากให้พวกหนุ่มๆ เห็นจังเลย
แครช เอ็ดดี้
นี่จะเป็นการเล่นผาดโผน ที่อันตรายที่สุดของเราเลย
อันตรายสุดๆ
อันตรายระดับขั้นเทพ
สุดยอดแห่งความอันตราย
ลงไปไกลมากเลยนะเนี่ย
ถ้าเรารอดไปถึงข้างล่างได้นะ
แครช เอ็ดดี้
อย่าพากันเล่นอะไรอันตรายนะ
คืองี้นะ ฉันกำลังคิดว่า…
อะไรนะ นายเริ่มคิดเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
สัปดาห์ก่อน
แล้วนายก็ไม่พูดอะไรเลยเนี่ยนะ
นายทำแบบนั้นทำไม แครช ทำไม
เราเป็นพี่น้องกันนะ
ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา
คือฉันกำลังนั่งอยู่ แล้วฉันก็คิดว่า
"นายไม่เบื่อเหรอที่ต้องมาฟังเอลลี่ คอยห้ามไม่ให้เราทำอะไร"
เบื่อสิ
"อย่าใช้บ่อน้ำมันดินเป็นอ่างฟองสบู่" "อย่าใช้มดคันไฟบ้วนปาก"
"อย่าปีนหน้าผาน้ำแข็งที่ไม่มั่นคง สูง 3,000 เมตร"
เธอจู้จี้กับเราด้วยคำแนะนำที่มีเหตุผลมากเกินไป
แล้วถ้าเราย้ายออกไปหาที่อยู่ของตัวเองล่ะ
นายหมายถึงถ้ำหนุ่มโสดเหรอ
ไม่ใช่ ฉันกำลังคิดถึงที่สำหรับหนุ่มโสดสองตัว ไว้สนุกด้วยกันได้น่ะ
เจ๋งกว่าเดิมอีก
ลองนึกภาพดูสิ
หนุ่มๆ อย่าให้ฉันต้องออกไปหานะ
ฟังนะ ฉันคิดว่าถึงเวลาแล้ว ที่เราจะกลายเป็นพอสซัมเสรี
ข้าขออ้างสิทธิ์ภูเขานี้ในนามของพอสซัมเสรี
แครช
เอ็ดดี้
หายไปไหนกันนะ
มันก็เลยเป็นเหตุผลให้ฉันคิดมาตลอดว่า สุขอนามัยที่ดีเป็นแค่เรื่องเกินจริง
แต่เรื่องที่ทำให้ฉันรู้สึกดีจริงๆ คือพวกนายฟังฉัน
นายฟังจริงๆ แล้วก็…
จ้า เดี๋ยวไปทำให้นะ ที่รัก สัญญาจ้ะ
แมนนี่ เราต้องไปแล้ว
หิมะถล่ม
สุดยอด
เจ๋ง
เย้
กว่าเราจะสร้างที่อยู่ตอนฤดูร้อนเสร็จ ต้องใช้เวลาทั้งฤดูใบไม้ผลิเลยนะ
ตลอดทั้งฤดูใบไม้ผลิ
แล้วพวกนายก็ทำลายมันในเสี้ยววินาที
สถิติใหม่เลยนะนั่น
เราเคยใช้เวลาแปดนาที ทำลายที่อยู่ตอนฤดูใบไม้ร่วง
แล้วนายจะสร้างขึ้นมา กลางลานหิมะถล่มของเราทำไมล่ะ
นายนี่มือใหม่จริงๆ นะ
ดิเอโก้ จัดการพวกเขาได้ตามสบาย
กำลังหิวพอดี
เยี่ยม ตอนนี้ฉันติดเชื้อบ้าแล้ว
เอาละๆ เรามาแก้ปัญหานี้กันแบบครอบครัวดีกว่านะ
แมนนี่ พูดความรู้สึกของนายออกมาสิ "ฉันรู้สึก…"
พูดเร็ว "ฉันรู้สึก…"
ฉันรู้สึกอยากจะขยี้นายให้เละเป็นโจ๊ก
ดีมาก เริ่มต้นได้ดี
เอาละ ฟังนะ มันเป็นอุบัติเหตุ
ตอนนี้เราไปหาที่นอนใหม่ก่อน
แล้วพรุ่งนี้เช้าเธอค่อยดุพวกเขาก็ได้
ก็เหมือนพูดใส่ก้อนหิน
ถ้าไม่มีเธอคอยปกป้อง พวกนายคงไม่รอดไปนานแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ เราก็คงได้ออกไปผจญภัยในโลกกว้าง
ใช่ ทักษะการเดินทางเราสุดยอดมากนะ
ไม่ กลิ่นตัวนายต่างหากที่สุดยอด นายไม่มีทางรอดด้วยตัวเองหรอก
- เราทำได้ถ้าเราอยากทำ - งั้นเหรอ
- ฉันขอท้าให้นายเลย - แมนนี่ อย่าไปท้าพวกเขาสิ
ฉันก็แค่จะบอกว่า พวกเขาอาจจะถึงจุดอิ่มตัวในชีวิต
ที่พวกเขาพร้อมจะออกไปจากชีวิตฉันแล้ว
คือฉันหมายถึง ออกไปตามหา โชคชะตาของพวกเขาเองไง ไม่ดีเหรอ
- ห้ามใครไปไหนทั้งนั้น - ทำไมล่ะ
เพราะนายทำอะไรด้วยตัวเองไม่ได้เลยไง
อะไรที่พี่ทำได้ เราก็ทำได้เกือบๆ เหมือนกันแหละ
พวกนายทำความสะอาดรังตัวเองได้ไหม
พวกนายหาอาหารเองได้ไหม
พวกนายป้องกันตัวเองจากสัตว์นักล่าได้ไหม
เอาเลย พูดมาให้หมด เพราะเราทำแต่เรื่องสำคัญๆ
เช่นทำแบบนี้
เจ๋งไหมล่ะ
รู้ไหม ถึงพวกนายจะเป็นพี่น้องฉัน แต่บางครั้งฉันก็อยากให้
นายเป็นแมมม็อธมากกว่านี้ และเป็นพอสซัมน้อยลงหน่อย
เธอเพิ่งดูถูกความเป็นพอสซัมสุดเจ๋งของเรา
ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของตัวตนเราเลยนะ
พอกันที ฉันเบื่อกับการถูกกระทำเหมือนเด็กๆ แล้ว
ถึงเวลาที่เราจะย้ายออกไป แล้วสร้างชื่อให้โลกรู้จักแล้ว
ฉันก็สร้างชื่อให้ตัวเองทุกวันนะ
ฉันแค่ยกขาแล้วก็ฉี่ อย่างต้นไม้ต้นนั้นก็เป็นของฉัน
แล้วก็ต้นนั้น ต้นนั้นด้วย
ก้อนหินตรงนั้นด้วย หมอนนายก็ด้วยนะ
ไปนอนตรงนั้นสิ
แล้วก็นอนตะแคงนะ ฉันไม่อยากฟังเสียงกรนเธอทั้งคืน
ฉันไม่ได้นอนกรนนะ
เชื่อฉันเถอะ เธอกรนลั่นสนั่นงวงทั้งคืนเลย
โอเคๆ ฉันขอโทษที่พูดใส่แครชกับเอ็ดดี้แบบนั้น
มันก็แค่… ครอบครัวไม่ใช่เรื่องง่าย
เรามันฝูงพิลึก มีแต่พวกสันโดษกับถูกขับไล่มารวมกัน
ครอบครัวฉันก็แบบนั้นแหละ
ใช่ แล้วเธอได้ยินฉันบ่นอะไรไหมล่ะ
ครอบครัวฉันดูแลกันเอง
ใช่ ดิเอโก้ก็ทำแบบนั้น
แล้วเราสองคนก็ดูแลซิด
ไม่ แล้วนายไม่ต้อง… นายต้องเก็บไว้ใช้ทีหลัง
ก็ครอบครัวพอสซัมไม่ได้เป็นแบบนั้น
ฉันรู้ แต่บางครั้งเธอก็น่าจะปล่อยให้พวกเขา เจอผลที่ตามมาดูบ้าง แค่พูดเฉยๆ นะ
ยังไงล่ะ ด้วยการไล่พวกเขาออกไปเหรอ เธอก็รู้ว่าพวกเขาเอาตัวรอดกันเองไม่ได้
น่าสนใจ
เธออาจจะกำลังกลัวว่า พวกเขาไม่ได้ต้องการเธออีกแล้ว
หรือความจริงที่ว่าการป้องกันตัวตามธรรมชาติ ของพวกเขาเพียงอย่างเดียวคือแกล้งตาย
พวกเขาเป็นพี่น้องฉัน
พวกเขาเป็นครอบครัวเดียวที่ฉันมี ก่อนมาเจอเธอ
พวกเขาช่วยชีวิตฉันไว้ แมนนี่
คุณแม่พอสซัม เลี้ยงฉันเหมือนเป็นลูกของเธอเอง
ฉันมีความสุขมากจริงๆ
ในที่สุดฉันก็รู้สึกเหมือนได้อยู่บ้าน
ตอนที่เราเสียเธอไป ฉันใจสลาย
แต่ฉันรู้ว่าพี่น้องของฉันกับฉันจะมีกันและกันเสมอ
พี่สาว ฉันคิดว่า พี่คงต้องเป็นหัวหน้าครอบครัวพอสซัมแล้วล่ะ
รู้ไหม ฉันก็เสียแม่ไปเหมือนกันนะ
พูดให้ถูกก็คือ แม่ย้ายไปโดยไม่ได้ทิ้งที่อยู่ใหม่ไว้ให้
แต่ฉันก็ได้มาเจอแมนนี่
แล้วพอดิเอโก้เข้ามาและพยายามจะฆ่าเรา
เรารู้เลยว่าฟ้าลิขิตมาให้เป็นครอบครัวเดียวกัน
ซิด นายไม่มีที่ให้นอนแล้วหรือไง
แล้วเธอล่ะ
เราจะไปโดยไม่บอกลาไม่ได้นะ
ลาก่อนนะ พี่ ถึงเวลาที่เราต้องออกไป สร้างโชคชะตาของเราเองแล้ว
และอาจจะทำอาหารกลางวันเองด้วย
เราอาจไม่ได้เจอพี่อีก
เธอได้ยินไหม
อะไร… ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย
ใช่ไง มันเงียบเกินไป ไม่มีเสียงอะไรพัง ไม่มีเสียงใครสู้กัน
นั่นอาจหมายถึงสิ่งเดียวเท่านั้น
พวกเขาไปแล้ว ขนของออกไปหมดเลย
พวกเขาไม่มีของอะไรนะ
ก็ใช่ไง
แย่แล้ว นายงานเข้าแล้วล่ะ
แมนนี่ พี่น้องฉันอยู่ในป่า แล้วมันก็เป็นความผิดของเธอ
อะไร ความผิดฉันได้ไง
ก็นายไปท้าทายพวกเขา ให้พยายามเอาชีวิตรอดด้วยตัวเอง
ผลก็คือการส่งพวกเขาไปเจอหายนะ
ขอบใจมาก ซิด
ไม่เป็นไร เพื่อน ฉันพร้อมช่วยนายตลอดอยู่แล้ว
ไม่ต้องห่วงหรอก ที่รัก
ถ้าแครชกับเอ็ดดี้เจอปัญหา พวกเขาจะหาทางกลับมาเองได้
หาทางกลับมาเองเหรอ
ทักษะเดียวที่แย่กว่า การเอาตัวรอดของพวกเขา
คือการจำทิศทาง
ทักษะทางคณิตศาสตร์ก็ไม่ได้ดีเลย
ไปเถอะ เราต้องไปตามหาพวกเขา
ทักษะทางดนตรีก็เป็นศูนย์ แถมทำเสียงนกได้ห่วยมาก
คู่หู ออกมาใช้ชีวิตเองนี่มันดีจริงๆ นะ
แถมเราก็ไม่ต้องกังวลอะไรด้วย เพราะเรามีเก้าชีวิต
ไม่ใช่แล้ว ใครๆ ก็รู้ว่านั่นมันหมา
แล้วพวกเรามีกี่ชีวิตเหรอ
ลืมไปแล้ว สี่หรือสิบเอ็ดเนี่ยแหละ
โชคชะตารอเราอยู่
โชคชะตาทำร้าย
เราเคยมาที่นี่กันไหม
ดูคุ้นๆ นะ
เดี๋ยวนะ นี่ทางไปโลกไดโนเสาร์ใช่หรือเปล่า
เป็นสถานที่ที่น่าตื่นเต้นที่สุดที่เราเคยไปเลย
อันตรายที่สุดด้วย นายคิดว่าเราจะหาเจอไหม
ทักษะการจำทิศทางของเรามันระดับไหนแล้ว
ไม่เอาน่า ไปโลกไดโนเสาร์กันเลย
ทางตัน
ไปโลกไดโนเสาร์กัน
หมดหวัง เราคงไม่มีวันหาเจอ
เจอแล้ว
เอลลี่บอกเราว่าห้ามกลับไปที่นั่นอีกเด็ดขาดเลย
นายคิดเหมือนที่ฉันคิดไหม
- ไปโลกไดโนเสาร์ - ไปโลกไดโนเสาร์
ฉันได้กลิ่นแมมม็อธ
ได้เวลากินขนม
กลิ่นลมหายใจนายน่ะ คู่หู แปรงฟันบ่อยๆ สิ
ฉันว่าฉันเพิ่งกลืนลูกกระเดือกตัวเองลงไป
พวกเราสักตัวควรเสียสละตัวเอง เพื่อให้อีกตัวหนีไปได้
ไอเดียดี ฉันขออาสาให้นายทำ
เกือบไปแล้ว
แครช ที่นี่ยังเหมือนที่ฉันจำได้เลย
ที่นี่ทำให้ฉันประหลาดใจเสมอ โลกทั้งใบอยู่ข้างล่างนี่
ใต้ฝ่าเท้าเราเลย
แล้วก็มีแมงมุมยักษ์อยู่เหนือหัวเรา
พวกเราไม่รอดแน่
นั่นสิ แล้วเราก็จะเหลือแค่สามหรือสิบชีวิต
นายรู้เรื่อง "การใช้ชีวิตด้วยตัวเอง" ด้วยเหรอ
ฉันเริ่มสงสัยการตัดสินใจของเราแล้วล่ะ
แหม เวลานี้เหมาะจริงๆ
ฉันจำหมอนี่ได้ เขาแพ้ตัวพอสซัม
หวัดดี หนุ่มๆ
- บั๊ค - บั๊ค
ใช่แล้ว บั๊คขาโหด ยินดีให้บริการ
ฮีโร่ของเรา
ตำนานแห่งโลกไดโนเสาร์
พ่อมดของเหล่าวีเซิล
คู่หูที่สมบูรณ์แบบ
วิถีชีวิตของนายทั้งแปลกและลึกลับจริงๆ บั๊ค
แต่ส่วนใหญ่จะแปลกนะ
ขอบคุณที่ลงมาเยี่ยมกันนะ
แล้วตัวอื่นในฝูงที่เหลือจะร่วงตามลงมาด้วยไหม
ฉันว่าฉันคงจับแมมม็อธไม่ได้ ถ้าตัวเดียว ก็ไม่แน่
เมย์เดย์ เมย์เดย์ เรากำลังร่วงแล้ว
นี่เป็นประกาศจากกัปตันของคุณ
โปรดเก็บหนวดและก้นของคุณไว้ ในแดคทิลตลอดเวลา
- บั๊ค - รอยแตก
พวกนายเลือกเวลามาเที่ยวพักผ่อน ในเขตร้อนชื้นผิดไปหน่อยนะ
ไดโนเสาร์ชื่อออร์สันเพิ่งหนีจากการถูกเนรเทศ
และเขาอยากจะครองโลกไดโนเสาร์
ตอนนี้เขามีแร็พเตอร์สองสามตัวแล้ว
และถ้าเขาทำสำเร็จ พวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจะไม่ปลอดภัยอีกต่อไป
ดีนะที่ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
- นายเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม - เสียใจด้วย พี่
ดูเหมือนว่าชีวิตนายจะโชคร้ายหน่อยนะ
นายก็สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
เป็นไปไม่ได้
มีโอกาสที่พอสซัมสองตัว เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมด้วยเหรอ
ก็เหมือนกับที่นายทั้งคู่มีโอกาส จะเป็นอาหารมื้อสายของพวกแร็พเตอร์
ถ้าฉันไม่พาพวกนายออกไปจากที่นี่
ต้องให้อาหารเพเนโลพีก่อน
เธอต้องเติมพลังหน่อย ผลเบอร์รี่พวกนี้ช่วยได้
ไม่ได้นะ เบรนด้า พวกเขาเป็นเพื่อนฉัน
เบรนด้า
คายออกมา
คายสิ
ก็ยังเป็นวันที่ดีที่สุดอยู่
เอาละ บอกหน่อย พวกนายสองคนมาที่โลกของฉันทำไม
เราย้ายออกมาแล้ว
ใช่ เราเป็นผู้ใหญ่แล้ว
จริงเหรอ
คือตอนแรก เอลลี่ก็แบบว่า "บลาๆๆ"
แล้วแมนนี่ก็แบบว่า "บลาๆๆ"
ใช่ เสียงเหมือนเขาเลย
แล้วดิเอโก้ก็แบบว่า…
นายก็รู้ว่าเขาเป็นไง
แล้วเอลลี่ก็พูดว่า "ฉันก็ไม่เห็นด้วยนะ
แต่ฉันคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว ขอให้โชคดีกับโลกกว้างนะ"
แล้วเธอก็กอดเรา ซิดเริ่มเกาตัวเอง เผลอแป๊ปเดียวเราก็มาอยู่นี่แล้ว
นายจะบอกว่าเอลลี่เห็นดีด้วย
กับภารกิจเสี่ยงอันตรายนี่น่ะเหรอ
ใช่ ตามนั้นเลย
โอเคๆ เราแอบออกมา
นายลองให้เขาจ้องตาดูสิ
ฉันยอมรับก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร
ฉันต้องพานายกลับบ้านแล้วล่ะ เพื่อน
ฉันเป็นคนเดียวที่หยุดออร์สันได้
แต่ฉันคงทำไม่ได้ ถ้าฉันต้องคอยดูแลพวกนายสองคน
แต่บั๊ค เรามาที่นี่เพื่อจะใช้ชีวิตผจญภัย เหมือนนายไง
ทักษะการเอาตัวรอดของพวกนายมีน้อยมากนะ
แล้วที่นี่ก็เป็นสถานที่อันตรายสุดๆ เลยด้วย
ว้าว เหมาะกับคู่ของเราพอดีเลย
เดี๋ยวฉันกลับมานะ สาวน้อย
บั๊ค อย่าส่งเรากลับเลยนะ
ใช่ๆๆ เราอยากอยู่ที่นี่กับนาย
ขอร้องล่ะ เราเป็นอิสระแล้ว
เราทั้งคู่เลย
เป็นแก๊งเดียวกันไง
หินก้อนนี้ไม่ควรอยู่ตรงนี้นะ มันมาอยู่นี่ได้ไงเนี่ย
แล้วนายคิดว่าไง
ฉันจะไปรู้เหรอ
สุดยอด ความไม่รู้ของนายนี่น่าทึ่งจริงๆ
อย่าใช้น้ำเสียงแบบนั้นกับฉันนะ เจ้าหิน
ทีนี้ ฉันต้องขอให้นายกลิ้งออกไปซะ
ฉันว่าที่พูดไม่ใช่ก้อนหินนะ
แหงล่ะ คงไม่กล้าแล้ว เห็นได้ชัดว่าฉันขู่เขาได้ผล
ดูเหมือนว่าคุณก้อนหินจะเก่งแต่ปากนะ
เอาละ โอเค พอได้แล้ว
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
เฮ้ ฉันอยู่ทางนี้ เจ้าอีกไม่นานจะกลายเป็นอดีตตัววีเซิล
มองฉันนี่ มองฉันด้วยตาซื่อบื้อของนาย
ออร์สัน
บั๊ค
เอ็ดดี้
แครช
ฉันได้ยินว่านายกลับมาแล้ว แต่ยังไงล่ะ
ไม่มีใครหนีจากเกาะลาวาได้
ก็ไม่ใช่ว่าสัตว์ทุกตัวจะฉลาดเป็นเลิศเหมือนฉัน
ซึ่งถูกบดบังด้วยอีโก้และปมด้อยของนาย
นายปิดทางออกทำไม ออร์สัน
ไม่มีเหตุผล แค่อยากป้องกัน ไม่ให้สัตว์ไร้อนามัยอย่างนาย
เข้าไปในนั้นและแพร่เชื้อในระบบนิเวศของเรา ด้วยขนและเลือดอุ่นของนาย
โลกไดโนเสาร์มีไว้สำหรับสายพันธุ์ที่สูญหายไป โดโนเสาร์คุม พวกเลี้ยงลูกด้วยนมต้องสยบ
ก็จริงนะ นั่นนายเลย
เดี๋ยวนะ พวกไดโนเสาร์พูดไม่เป็นนี่
พวกเขาทำได้แต่ขู่คำรามเหมือนคนสติไม่ดี
มุกนี้เด็ด ตลกดี ตลกจริงๆ นะ
พวกไดโนเสาร์สมองเล็กเท่าเม็ดถั่ว
ฉันเคยได้ยินแบบนั้นมาเป็นล้านรอบแล้ว
สมองฉันดูเล็กขนาดนั้นไหมล่ะ
คุณพระช่วย อย่างใหญ่
พูดจริงนะ นึกว่าดาวเคราะห์
แปลกใจนะเนี่ย ที่ไม่เห็นพระจันทร์ดวงเล็กๆ โคจรรอบๆ
คำล้อเลียนแบบนั้นเคยทำร้ายฉัน ฉันเคยคิดว่าตัวเองเป็นตัวประหลาด
แล้วฉันก็คิดได้ว่าสมองอันมหึมาของฉัน ทำให้ฉันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดที่สุด
แล้วสุดท้ายจะเป็นยังไงรู้ไหม นายนั่นแหละที่ดูโง่
สมองของฉัน สมองที่ทุกคนหัวเราะเยาะ
เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันได้แก้แค้น
ฉันจะปกครองทุกชีวิตที่อยู่ใต้น้ำแข็ง
คราวนี้นายก็หยุดฉันไม่ได้ บั๊คมินสเตอร์
บั๊คมินสเตอร์ ต่างหากล่ะ
แต่ส่วนใหญ่เรียกฉันว่าบั๊ค
"บั๊คมินสเตอร์" ไม่ใช่ชื่อด้วยซ้ำ
ก็เหมือนกับที่ฉันเรียกนายว่า "ชมอร์สัน"
เอาเถอะ บั๊คกี้ ตอนนี้ฉันมีพวกแร็พเตอร์คอยหนุนหลังฉันแล้ว
เกมพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย
เราจะเล่นเกมกันเหรอ
ลองดูสิ
ดูสิ เห็นไหม พวกเขาตายแล้ว
ไม่มีใครอยากกินพอสซัมที่ตายแล้วหรอก
เนื้อมันเหนียวไป เหมือนเคี้ยวหมากฝรั่งมีขนเลย
โอเค
ฉันเห็นชัดเลยว่านายกำลังหายใจอยู่
เห็นไหม นั่นไง เจ้าบื้อพวกนั้นยังเห็นเลย
ได้เวลารับประทานตัวพอสซัมแล้ว
ไว้สู้กันใหม่นะ เจ้าอีกัวน่ายักษ์
ไม่มีใครฉลาดกว่าออร์สัน
ตอนนี้เราต้องเล่นเกมเด็กๆ ที่ชื่อว่า
"ตามล่าพวกวีเซิล"
ซึ่งหมายความว่า โค่นบั๊คให้ได้
คุณพระ… ตกใจหมด
ฉันพูดว่าไงเรื่องขอบเขต
แล้วก็นายน่ะ หยุดเลียนแบบฉันได้แล้ว
ที่นี่ไม่ปลอดภัยนะ สาวน้อย กลับไปพักผ่อนเถอะ
ระวังตัวด้วยนะ
ไปไหนต่อดี บั๊ค
เรามาถึงที่แล้ว
ถ้ำหนุ่มโสดของบั๊ค
โอ้โฮ
ดินแดนสวรรค์ของพอสซัม
รอเดี๋ยวนะ ต้องจ่ายค่าพี่เลี้ยงเด็กให้แตงกวาก่อน
แครช นายว่าไม่ดีเหรอถ้าเราได้อยู่ที่นี่กับบั๊ค
รู้ว่าฉันบอกว่าสามชั่วโมง
แต่จริงๆ แค่สอง แล้วฉันจะไม่จ่ายอีกชั่วโมง
ที่เธอไม่ได้ทำอะไรเลย
- เขามีทุกอย่างเลย - จ่ายสามชั่วโมงก็ได้
เธอนี่ต่อราคาเก่งมากนะสำหรับโจรขโมยสลัด
ก็ได้ อย่าให้รู้นะว่าเธอมัวแต่นั่งคุย กับแฟนตลอดเวลาก็แล้วกัน
พวกนายจำลูกสาวฉันได้ไหม
บรอนวิน
เธอโตขึ้นแล้วก็อ้วนท้วนดี แล้วก็ตัวใหญ่ขึ้น
พวกเขาคือคุณอาพอสซัมของหนูไง
เธอจำพวกนายไม่ได้ เพราะเธอยังเด็กมาก
แล้วเธอก็เป็นฟักทองด้วย
บั๊ค เรารู้ว่านายชอบอยู่ที่นี่คนเดียว กับลูกสาวผักสดจากฟาร์มของนาย
แต่จะดีกว่าไหม ถ้ามีเพื่อนร่วมถ้ำเพิ่มอีกสักสองหน่อ
พร้อมดูแลฟักทองให้ฟรี
แล้วเราก็คิดค่าแรงน้อยกว่าแตงกวาด้วย
ขอโทษนะ สหาย ฉันเป็นสายลุยเดี่ยว ไม่ผูกมัดกับใครน่ะ
พวกนายอยู่ได้จนถึงวันที่ฉันจัดการออร์สัน แต่หลังจากนั้น
ฉันจะหาทางพาพวกนายกลับบ้าน
บางทีเราอาจช่วยนายหยุดออร์สันได้นะ
คู่หู ขอมือหน่อย
แครช
เอ็ดดี้
ฉันไม่ได้อยากมองโลกในแง่ร้ายนะ แต่พวกเขาหายไปพักหนึ่งแล้ว
ฉันว่าตอนนี้เราน่าจะหากระดูกพวกเขาแทนนะ
ฉันขอถอนคำพูดด้วยความเต็มใจ
นี่ นักแกะรอย นายได้กลิ่นอะไรบ้างหรือยัง
นอกจากนายแล้ว ก็ไม่มีกลิ่นเหม็นอะไรอีก เพราะงั้นยัง
แมนนี่ พวกเขาอยู่กันลำพังกลางความหนาว ตอนนี้พวกอาจจะกลัวมากก็ได้
เย็นไว้ ไม่ต้องห่วง เราจะหาพวกเขาเจอ
เพราะถ้าเราหาพวกเขาไม่เจอ ฉันจะฆ่าพวกเขาให้ตายเลย
แค่เปรียบเปรยเฉยๆ น่า แล้วก็…
นายหนีไปไหนไม่ได้แล้ว ออร์สัน
หรือฉันควรเรียกนายว่าชมอร์สันดี
แล้วนายจะเอาชนะเจ้าชมอร์สันนี่ได้ยังไง
เป็นคำถามที่ดี แครช
- ผมเอ็ดดี้ ตัวที่หล่อกว่า - โอเค
ในอดีต ออร์สันแข็งแกร่งด้วยตัวเขาเอง
แต่ตอนนี้เขามีแร็พเตอร์ที่ฝึกมาอย่างดีเป็นพวก
การจะโค่นเขาลงคงยากขึ้นอีกหน่อย
แล้วทำไมเขาถึงนิสัยเสียแบบนั้นล่ะ
เป็นคำถามที่ดีอีกหนึ่งข้อ เอ็ดดี้
ผมแครช ตัวที่หล่อกว่าอีกตัว
ตอนเขาเด็กๆ ออร์สันถูกล้อเลียน และมีปมด้อยเรื่องหัวขนาดใหญ่ของเขา
ยิ่งหัวเขาขยายใหญ่ขึ้น สมองเขาก็ใหญ่ตาม
แล้วเขาก็คิดได้ว่านี่คือจุดแข็งที่สุดของเขา
แต่เขากลับเชื่อว่าตัวเขาเหนือกว่าสัตว์ตัวอื่นๆ
ฉันพยายามแสดงให้เขาเห็นว่า เราทุกคนเท่าเทียมกัน
ฉันเคยเชิญเขามาเป็นส่วนหนึ่งของทีม ที่ฉันอยู่ด้วยซ้ำ
พวกเราสร้างบ่อน้ำที่เป็นเหมือนสถานที่
ที่สัตว์ทุกสายพันธุ์ได้เรียนรู้ ที่จะอยู่ร่วมกันอย่างสันติ
ทีมของฉันทุ่มเทเพื่อปกป้องบ่อน้ำไว้
และทำให้แน่ใจว่าสัตว์ทุกตัวที่นี่ จะอยู่กันอย่างสันติ
เหมือนทีมซูเปอร์ฮีโร่น่ะเหรอ
แหม ฉันจะไม่ใช้คำว่า "ซูเปอร์ฮีโร่" หรอกนะ
แต่ก็ไม่ได้ห้ามไม่ให้พวกนายเรียกแบบนั้น เล่าต่อนะ
ออร์สันปฏิเสธข้อเสนอของฉัน
เขาไม่เชื่อเรื่องสันติ
เขาเชื่อในโลกที่ผู้แข็งแกร่งต้องปกครองผู้อ่อนแอ
นายพูดอีกทีได้ไหม พอดีมาร์ชเมลโล่เข้าหูน่ะ
ฉันบอกว่า…
ออร์สันเชื่อในโลก
ที่ผู้แข็งแกร่งต้องปกครองผู้อ่อนแอ และเขาควรได้ครอบครองทั้งหมด
แต่พอฉันไปหยุดเขา เขาก็วางกับดักเพื่อกำจัดฉัน
วันนั้นเราโค่นออร์สันได้
แต่ต้องสูญเสียสิ่งสำคัญไป
เพื่อให้โลกไดโนเสาร์ปลอดภัย เราเลยเนรเทศออร์สัน
ไปสถานที่ที่เรียกว่าเกาะลาวา
และไม่ใช่เกาะสวรรค์แน่นอน
เราคิดว่าการอยู่กับตัวเองสักพักอาจช่วยออร์สัน
เปลี่ยนใจได้
แต่ใจเขากลับแข็งกระด้างมากขึ้น
แล้วเขาก็หมกมุ่นอยู่กับการแก้แค้น
เราไม่รู้ว่าเขาจะมีพรรคพวก
เราไม่รู้ว่าเขารอดชีวิตมาได้ยังไง หรือจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
พวกนายชอบไฟเหรอ
ที่เรารู้คือออร์สันหาวิธีหนีออกจากเกาะลาวาได้
พร้อมแร็พเตอร์อีกสองตัวภายใต้คำสั่งเขา
นั่งลง
ยืนขึ้น
คำนับฉันสิ
เจ้าพวกโง่ แค่ใช้ไฟนิดหน่อย พวกนายก็เชื่อฟังฉันแล้ว
ในที่สุดโลกไดโนเสาร์ก็จะเป็นของฉัน
แล้วเขาก็เป็นอิสระ
แล้วเกิดอะไรขึ้น
แล้วพวกนายก็โผล่มา แถมยังเกือบเอาชีวิตไม่รอดด้วย
เย้ เรามีบทในเรื่องแล้ว
โอเค สหาย ได้เวลานอนแล้ว
บั๊ค เล่าเรื่องทีมซูเปอร์ฮีโร่ให้เราฟังอีกได้ไหม
ใจเย็น เอาไว้รอฟังคืนต่อไปนะ
ฉันละอยากจะบ้าตาย
กลิ่นอะไรน่ะ
อ๋อ กลิ่นตดไง
ของนายเหรอ
ซี
บั๊ค
พอสซัมสองตัวนั้นล่ะ
แก๊สทำอะไรเราไม่ได้ สหาย
เราคุ้นเคยกับกลิ่นเหม็นน่ะ
หานี่อยู่เหรอ
ว้าว
ซี นั่นเธอเหรอ
ก็ต้องมีคนคอยช่วยเธอนี่นะ
ฉันก็เลยมา
เดี๋ยว แล้วบรอนวินล่ะ
เธอปลอดภัยดี ฉันให้เธออยู่กับแตงกวา
ดีมาก เพราะแตงกวาเรียนคาราเต้มา
นี่ เธอก็รู้ใช่ไหมว่าบรอนวินเป็นฟักทอง
รู้สิ แล้วฉันก็รู้ด้วยว่าบั๊คมีญาติเป็นลูกสน
จริงด้วย ฟิลลิปไง
บั๊ค เพื่อนสกั๊งค์สุดเจ๋งของนายนี่ใครเหรอ
ฉันไม่ใช่สกั๊งค์นะ พวก ฉันเป็นโซริลล่า
แล้วต่างกันตรงไหน
ความแตกต่างคือ ฉันเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ทำภารกิจ
นำความเท่าเทียมและความยุติธรรม มาสู่โลกไดโนเสาร์
แล้วพวกสกั๊งค์หางจะสั้นกว่าด้วย
เธอเป็นสกั๊งค์แน่นอน
สกั๊งค์ที่ปลอมตัวมา
เจ๋ง
เดี๋ยวนะ… คือฉัน… โอเค ก็ได้
ถ้าพวกนายสบายใจ ก็ตามนั้น
ไปเถอะ พวกหัวขี้เลื่อยนั้นฟื้นแล้ว
- เราจะตามนายไปทุกที่ - ไม่ว่าจะเป็นหน้าผา ใต้น้ำ หรือภูเขาไฟ
ฉันชอบเพื่อนใหม่นายนะ
พวกเขาทำให้ฉันรู้สึกฉลาดดี
ไม่ต้องห่วง ถึงพวกเขาจะไม่ค่อยฉลาด
แต่ก็ชดเชยด้วยการทำตัวไม่ได้เรื่องแทน
บั๊ค เราเรื่องค้างคาที่ต้องสะสางอยู่นะ
คือแบบว่า ฟังนะ ฉันรู้ว่าเราไม่ได้เห็นตรงกันเสมอไป
หรือที่ฉันหมายถึงคือ การจ้องตา
ใจเย็น ฉันมานี่ด้วยเหตุผลเดียว แล้วมันก็เป็นเรื่องใหญ่มากด้วย
ถ้าเราไม่หยุดออร์สัน เขาจะทำลายความสันติ ที่พวกเราอุตส่าห์สร้างไว้
ถ้าเขาเข้ามาคุม โลกไดโนเสาร์คง…
ได้สาบสูญจริงๆ
ก็จริง
แล้วตอนนั้นมันก็จะเป็น "โลกไดโนเสาร์ที่สาปสูญ"
ซึ่งเป็นอะไรที่ทั้งเศร้าและสับสน
แล้วทีมจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งไหม
นายไม่ต้องยุ่งเลย
นี่พวกนายกลับมาคุยกันแล้วเหรอ
เราเคลียร์ปัญหากันแล้ว
แล้วก็ไม่ เจ้ามือซ้าย ทีมจะไม่กลับมารวมตัวกันอีก
พอเราหยุดออร์สันได้แล้ว ฉันจะไปจากที่นี่
นั่นมันความลับของสกั๊งค์เลยนะ
พวกเขาไม่ชอบอยู่ที่เดิมนานๆ
แต่กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ยังคงอยู่
ไม่ๆๆ หัวฉันไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น นี่มันใหญ่ไป
- รู้นะว่าอยู่ตรงนั้น - รู้นะว่าอยู่ตรงนั้น
ฉันบอกว่าไงเรื่องเลียนแบบฉัน
ไม่… อย่านะ อย่า… อย่าเชียวนะ
อย่าเลียนแบบฉัน
รู้งี้ทำงานกับพวกนกดีกว่า
เห็นได้ชัดว่าพวกนายทั้งคู่ ยังไม่เจ๋งพอจะทำงานให้เสร็จ
ถึงเวลาที่ฉันจะเพิ่มกองทหารให้ตัวเองแล้ว
สิ่งที่ฉันจะทำต่อไป
จะทำลายทุกอย่าง ที่นายเคยสร้างไว้ บั๊คมินสเตอร์
จะเข้ามาใกล้ทำไมเนี่ย
เธอรู้ได้ไงว่าแร็พเตอร์พวกนั้นจะโจมตี
ข่าวร้ายคือออร์สันกำลังตามรอยนายอยู่
ส่วนข่าวดีคือฉันกำลังตามรอยออร์สัน
งั้นฉันก็เดาว่า การจะหยุดพวกเขามันขึ้นอยู่กับนายแล้ว
สองฮีโร่กลับมารวมพลังกันอีกครั้ง
บั๊คขาโหดกับสกั๊งเคเทอร์
ฉันไม่อยากเชื่อว่านายบอกพวกเขา ว่าเราเป็นซูเปอร์ฮีโร่
ฉันไม่เคยพูดนะ พวกเขาพูดเองต่างหาก
พวกนายต้องเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมมากแน่ๆ
ก็ถ้าเราเห็นตรงกันนะ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นเลย
ฉันเห็นด้วยเรื่องนั้น
มีปัญหาอะไรเหรอ บั๊ค
พลังกลิ่นของเธอนี่สุดยอดมากเลยนะ
จริงสิ แล้วพลังวิเศษนายคืออะไร
สหาย สิ่งที่ทำให้เป็นซูเปอร์ฮีโร่ไม่ใช่พลังวิเศษ
แต่มันคือไหวพริบและความกล้าหาญ
ใช่ พวกที่ไม่มีพลังจริงๆ ก็ชอบพูดแบบนี้แหละ
แต่ช่างเถอะ กลับไปที่แผนของเรา
เรามีไดโนเสาร์สติแตกจอมบงการที่ต้องจัดการ
ใช่ แล้วเราต้องหยุดออร์สันด้วย
นี่มันสถานการณ์เลวร้ายที่สุดที่ฉันคาดไว้ พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปบ่อน้ำ
ไม่ได้การ ออร์สันจะจัดบุฟเฟ่ต์ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมให้แร็พเตอร์ของเขา
โอเค แผนเป็นแบบนี้นะ
ไม่มีเวลาวางแผนแล้ว
มีเวลาสำหรับแผนเสมอแหละ…
โอเค เขาไม่ได้ยินแล้วล่ะ
นี่
ทุกคน เรากำลังเผชิญกับภัยคุกคามร้ายแรง
เครื่องดื่มผลไม้หมดอีกแล้วเหรอ
เราต้องออกจากพื้นที่ ช่วยเข้าแถวออกไปอย่างมีระเบียบด้วย
จับกลุ่มสองต่อสอง หนึ่งต่อสาม ห้าต่อเก้า
ไม่ได้ ยังบินไม่ขึ้นแฮะ
ไม่นะ
ไปๆๆ
ได้เวลาของบั๊คขาโหดแล้ว
เธอทำแบบนั้นทำไม
ดูสิ
บั๊ค ไงเพื่อน ฉันมีเซอร์ไพรส์มาให้นายด้วย
ดูให้เต็มตา
เขาทำสำเร็จ เขาสร้างกองทัพได้แล้ว
ฉันว่าจะขอไม่เข้าร่วมปาร์ตี้นี้นะ
เราต้องออกไปจากที่นี่ก่อน
แล้วเจอกันนะ บั๊คกี้
คราวหน้านายหนีไม่รอดแน่
นายปกป้องพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ตลอดไปไม่ได้หรอก บั๊ค
กองทัพแร็พเตอร์ชุดใหม่ของฉันจะไล่ล่านาย
ตอนนี้เราต้องมีแผนจริงๆ แล้ว
เราไม่มีทางชนะออร์สันได้ ถ้านายยังฉายเดี่ยว แบบ "บั๊คขาโหด" โดยไม่คิดก่อน
คำถามที่สำคัญกว่าคือ "ซี" ย่อมาจากอะไร
นายนี่ซื่อดีนะ มาวางแผนกันต่อเถอะ โอเคไหม
พวกเราเสียเปรียบเห็นๆ
ถ้าเราอยากชนะออร์สัน เราก็ต้องการความช่วยเหลือครั้งใหญ่
ไม่อยากจะเชื่อเลย ฉันเห็นด้วยกับซีนะ พวกเราต้องการความช่วยเหลือ
และมีสิ่งมีชีวิตเดียวเท่านั้นที่จะทำงานนี้ได้
ได้ยินที่เขาพูดไหม เขาพูดว่าพวกเรา เขาเห็นเราเท่าเทียมกัน
ที่จริงฉันคิดว่าเขาพูดถึง…
เรื่องเท่าเทียม พวกนายคิดถูกแล้ว
แล้วก็นะ สหาย เรื่องชื่อฉันน่ะ ก็แค่ซีเฉยๆ
เอาเถอะ ฉันไม่เชื่อเธอหรอก
เรือกระดูกของฉันเอง
เรือกระดูกของบั๊ค
ฉันเชื่อว่ามันเป็นเรือกระดูกของเรานะ
เรือกระดูกของบั๊คกับซี
- ฉันสร้างมันขึ้นมา - แต่ฉันออกแบบมัน
ไม่เห็นต้องออกแบบอะไรเลย
เรือลำแรกถึงจมไง
มันไม่ได้จม น้ำมันขึ้น
รู้สึกถึงความตึงเครียดระหว่างพวกเขาไหม
ก็นิดหน่อยนะ
(บ่อน้ำ)
(บ่อน้ำมันดิน)
(แม่น้ำแร็พเตอร์)
เราจะไปถึงบึงไดโนเสาร์ตอนเช้า
รู้ไหมว่าฉันกำลังสงสัยอะไร
เราจะไปบึงไดโนเสาร์ทำไม แล้วใครจะช่วยเราเอาชนะออร์สันใช่ไหม
ไม่ใช่ ฉันกำลังสงสัยว่า ทำไมก้นฉันถึงติดอยู่กับที่นั่ง
ยางไม้ไง
รู้ไหมว่าฉันสงสัยอะไรอีก
พวกเขาเป็นทีมที่เก่งกาจขนาดนี้
แต่ทำไมถึงเข้ากันไม่ได้ล่ะ
ฉันพนันได้เลยว่าเพราะซีไม่เคยบอกเขา ว่า "ซี" ย่อมาจากอะไร
โอเค บอกเรามาเถอะ ใช่ซีว่าไหม
- เซลด้า - ซีน่า
- ซาซ่า - ซาแมนธา
ซิปปี้
โทษนะ นายพูดว่าซิปปี้เหรอ
ฉันบอกนายแล้วไงว่าไม่ใช่ซิปปี้
ขอบอกอีกครั้งนะ ซีไม่ได้ย่อมาจากอะไรทั้งนั้นแหละ
แล้วก็ไม่ใช่เพราะเรื่องชื่อด้วย
แล้วมันเรื่องอะไรกันล่ะ
- ก็เพราะว่าเขา… ช่างเถอะ - ก็เพราะว่าเธอ… ช่างเถอะ
เรามาแก้ปัญหานี้กันแบบครอบครัวดีกว่า
ใช่ พูดความรู้สึกของเธอออกมา
ฉันรู้สึก…
โอเค ฉันรู้สึกว่าบั๊คหัวรั้นและบุ่มบ่าม
ส่วนฉันรู้สึกว่าซีขี้ระแวงมากเกินไป
ฉันยังรู้สึกเศร้ากับเรือลำแรกของฉันอยู่เลย
ดีมาก ฉันคิดว่าเรากำลังคืบหน้าแล้ว
นายไม่มีความรับผิดชอบ สมองทึบ
- เธอเรื่องมาก แล้วก็ชอบ… - ฉันเบื่อที่นาย…
- ว่าฉันอย่างนั้นอย่างนี้ - ไม่ชอบคิดก่อนทำอะไร
- ทำให้พวกเราเจอปัญหาตลอด - แต่คนอื่นในทีมไม่เคยว่าเลย
เราจำเป็นต้องมีกลยุทธ์
วิธีของเธอมันไม่ได้ผล
เราเสียทีมเราไปแล้วนะ
ฉันรู้ ซี แต่มันอาจไม่มีอะไรที่เราทำได้ เพื่อช่วยพวกเขา
อาจจะไม่มี แต่นายเคยเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
แล้วฉันก็เสียนายไปอีกคน
ซี
ฉันก็คิดว่าทุกอย่างจะดีขึ้นซะอีก
แครช ฉันเริ่มคิดนะ
ไม่นะ นายกำลังคิดแล้ว
ตอนเราออกจากฝูงมา
เราสาบานว่าจะเป็นอิสระแล้วสร้างชื่อให้ตัวเอง
ก็ใช่ แต่ทำยังไงล่ะ
บั๊คต้องพักสายตาหน่อย ส่วนเราเป็นพวกออกหากินตอนกลางคืน
นี่เป็นโอกาสที่เราจะพิสูจน์ตัวเอง ตามฉันมา
โอเค บึงไดโนเสาร์อยู่ทางทิศใต้
เราต้องหันเรือลำนี้กลับไป
นายถือแผนที่กลับด้านอยู่
อ้าวเหรอ งั้นเรามาถูกทางแล้ว
เรากำลังขับเรือจริงๆ แตะมือหน่อย
ชาเสร็จตอนไหนเหรอ แม่
- บั๊ค - บั๊ค
บั๊ค
บั๊คๆๆ
ฉันเผลอหลับไปเหรอ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี บั๊ค เราคอยดูให้เรืออยู่ในเส้นทาง
และทำมื้อเช้าอร่อยๆ ให้นายด้วย
นายไปสอยมาจากต้นไม้เหรอ
น่ากินมากเลย แต่มันก็มีพิษเพียบเลยเหมือนกัน
จากนี้ไป เก็บอุ้งเท้ากับหางให้อยู่แต่ในเรือ
นายไม่รู้หรอกว่าข้างนอกมีอะไรบ้าง
งั้นเราก็ไม่ควรเล่นกระโดดเชือกแบบนี้สินะ
พวกนาย เจ้านั่นมีพิษเยอะกว่าผลเบอร์รี่อีกนะ
พิษงูทำอะไรพวกเราไม่ได้น่ะ
ก็รู้ แต่ฉันทนไม่ได้ไง มันฆ่าฉันได้เลยนะ
ผิวหนังฉันคงจะอักเสบแล้วไม่นานฉันก็ตาย
เราผิดเอง
ขอโทษนะ ซาซ่า
แล้วเรารับเลี้ยงกิ้งก่าน่ารักๆ สองตัวนี้ได้ไหม
บางทีเราอาจยังไม่พร้อมจะพิสูจน์ตัวเอง
แค่นายคนเดียวมั้ง
โอเค เราทั้งคู่ก็ได้
(บึงไดโนเสาร์)
เรามาถึงจนได้ ถึงเวลาเรียกเพื่อนเก่าออกมาแล้ว
แครช นั่นคุณแม่ทีเร็กซ์
เดี๋ยวนะ รู้จักคุณแม่ทีด้วยเหรอ
รู้สิ ซิด เพื่อนเราเคยเป็นพี่เลี้ยงให้ลูกเธอ
เธอจะช่วยเราจัดการออร์สัน
ก็สมเหตุสมผลดี เธอหนัก 15 ตัน แถมร้ายกาจสุดๆ
ไม่ได้ว่านะ คุณแม่
เป็นอะไรไป สาวน้อย
ปวดฟันเหรอ มาสิ ขอหมอบั๊คดูหน่อย
ฟันหน้าฝั่งซ้ายบนเป็นฟันคุด ฟันกรามล่างฝั่งขวาหายไป
นั่นไงฟันซี่ที่ผุ
โอเค ฉันต้องถอนฟันซี่ที่ 23 ทิ้ง
นั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นถ้าเธอไม่รู้จักขัดฟัน สาวน้อย
เราถึงต้องใช้หางขัดฟันไง
แล้วเธอจะช่วยเราเอาชนะออร์สัน ด้วยฟันสภาพแบบนั้นได้ไง
เป็นคำถามที่ดี
ฉันต้องถอนมันออก
ก็ได้ ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันช่วย งั้นฉันไปก็ได้
ขั้นเทพ
เร็วเข้า
ฉันกำลังผ่าตัดอยู่นะ
ถ้าฉันปล่อย เธอได้กัดนายขาดครึ่งแน่
เกือบแล้ว
โอเค ซี เรียบร้อย ปลุกเธอได้เลย
ฉันทำให้หลับได้ แต่ปลุกให้ตื่นไม่ได้หรอก
ศัตรูมาแล้ว พวกแร็พเตอร์กำลังมา
พวกนาย มานี่เร็ว มาช่วยกันปลุกเธอ
เราต้องเรียกกำลังเสริม
ก็เธอไงกำลังเสริม
สวัสดี มีใครอยู่ไหม
ไว้ค่อยหลับตอนตายก็ได้
ทำไมทำให้เธอหมดสติล่ะ
ก็นายบอกให้ทำ
- ไม่ได้บอก - นายขยิบตาให้ฉัน
ฉันมีตาเดียวนะ แล้วฉันก็แค่กะพริบตา
- หมดเวลางีบแล้ว - กินอะไรมาเนี่ย ก้อนหินหรือไง
เอาละ มาลองเสี่ยงกันดู
ตื่นได้แล้ว แม่ยอดขมองอิ่ม
ไปๆๆ
น่าสมเพชจริงๆ บั๊ค
นายคิดจริงๆ เหรอว่าการกลับไปรวมทีมกับซี
แล้วก็รับทีเร็กซ์เข้าทีมจะเอาชนะกองทัพฉันได้
ก็นะ ตอนแรกฉันคิดไว้แบบนั้น ใช่แล้ว
กลายเป็นว่าฉันคำนวณผิด แต่โลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
ยกเว้นฉันไง ฉันเป็นอัจฉริยะ ที่กำลังจะครองโลกไดโนเสาร์
ข้ามศพพวกเราไปก่อนเถอะ
ฉันก็คิดจะทำอยู่แล้ว อีกไม่นานสัตว์ทุกตัว จะโค้งคำนับฉันและเรียกฉันว่าราชา
โทษนะ
ฉันพยายามทำตัวโหดอยู่นะ
ฉันกำลังอินเลย
แต่ไม่ต้องพูดมากกันแล้ว
เริ่มเทศกาลบุฟเฟ่ต์ได้
บั๊ค
หนีเร็วๆ ระวังนะ
พ่นกลิ่นใส่พวกมันเลย ซี
ฉันเพิ่งพ่นไปเอง ต้องใช้เวลาเติมหน่อย โอเคไหม
รายละเอียดเยอะไป สหาย
คืองี้นะ ซี มันเป็นความผิดของฉันเอง
เธอพูดถูก เราเสียทีมไปเพราะฉัน
ไม่หรอก เป็นเพราะฉันต่างหาก
ไม่ ฉันขอรับผิดเอง
งั้นฉันก็ขอให้นายส่งความผิดคืนมาให้ฉัน
ฟังนะ ไม่ใช่เพราะเธอ ไม่ใช่เพราะฉัน
- เป็นเพราะเรา - เป็นเพราะเรา
ถ้าเราอยากสร้างสันติในโลกไดโนเสาร์จริงๆ
มันต้องเริ่มที่นายกับฉันร่วมมือกัน
พาคุณแม่กับพวกพอสซัมไปที่ปลอดภัย
เขาจะทำอะไรน่ะ
ถ่วงเวลาให้เราหนีไง
โอเค พ่อคนอัจฉริยะ
นายอยากได้ตัวฉันไง
นายจับฉันได้แล้ว
ฉันชนะ
พาเขาไปที่บ่อน้ำ
ฉันจะทำให้เขาเป็นตัวอย่าง ต่อหน้าพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหลาย
สะใจจริงๆ
เป็นไง ไอเดียบรรเจิดไหม
รู้ไหมใครคิด ฉันไง แหงอยู่แล้ว
เดี๋ยวๆ ใจเย็นก่อน
พักเอาแรงก่อนนะ คุณแม่ที
ออร์สันกำลังพาบั๊คกลับไปที่บ่อน้ำ ไปเจอเราที่นั่นนะ
ทั้งหมดเป็นความผิดของเรา เอ็ดดี้
บั๊คบอกว่าช่วงนี้ไม่เหมาะที่เราจะลงมาเยี่ยม
ใช่ ถ้าเขาไม่ต้องมาคอยดูแลเรา
เรื่องนี้ก็อาจไม่เกิดขึ้น
ฉันอยากให้เราช่วยอะไรเขาได้บ้างจัง
- ยังไงล่ะ - ฉันก็ไม่รู้
อะไรเจ๋งๆ เช่นคุมพลังแห่งสายฟ้าได้ไง
ถ้าเป็นงั้นคงเจ๋งมากเลยเนอะ
แครชกับเอ็ดดี้ ปรมาจารย์แห่งสายฟ้า
ใช่ เราจะสั่งให้ฟ้าผ่าตรงนั้น ตรงนี้ แล้วก็ผ่าใส่ที่เดิมอีกรอบ
ยอมรับเถอะ เราเป็นปรมาจารย์สายฟ้า หรือสร้างชื่อให้ตัวเองไม่ได้หรอก
หรือทำอะไรไม่ได้เลย
เอลลี่พูดถูกเรื่องเรา
เรายังไม่พร้อมจะออกมาใช้ชีวิตกันเอง
นายว่าบั๊คจะทำแบบนี้เหรอ ยอมแพ้ ถอดใจ
แต่เราทำเขาผิดหวังนะ
นั่นหมายความว่าได้เวลาลุกขึ้นสู้แล้วยังไงล่ะ
เธอหมายถึงบุกเข้าไปโดยไม่วางแผนก่อนเหรอ
ใช่ ถ้าเป็นเขาก็คงทำแบบนั้น
แต่ฉันจะไม่ไปโดยไม่มีแผนช่วยเขา
แต่ฉันต้องให้พวกนายช่วย
เราช่วยได้แน่ถ้าเรามีพลังวิเศษ
จำสิ่งที่บั๊คสอนพวกนายไว้สิ
พลังวิเศษไม่ได้ทำให้นายเป็นซูเปอร์ฮีโร่
แต่มันคือความกล้าหาญ
และไหวพริบ
นั่นอาจเป็นปัญหาของพวกเรานะ แครช
เพราะเมื่อไหร่ที่เราเจอปัญหา เราก็ทำได้แค่แกล้งตาย
ทำไงได้ มันเป็นท่าประจำของเรานี่
ฉันรู้ แต่มันค่อนข้างตรงข้ามกับความกล้าหาญน่ะ
จริงด้วย ฉันเข้าใจแล้ว
ว่าแต่เราจะไปหาความกล้าหาญได้ที่ไหน
พวกนายมีอยู่ในตัวแล้ว…
ตรงนี้
ในขนหน้าอกเราเหรอ
เธอหมายถึงม้ามเราต่างหากล่ะ
จริงด้วย
ถ้าเราควบคุมพลังม้ามของเราได้ เราก็ควบคุมสายฟ้าได้
เรามาถึงแล้ว แม่น้ำแร็พเตอร์
ออร์สันพาบั๊คไปที่นี่ บ่อน้ำ
เราจะโจมตีแบบไม่ให้พวกมันตั้งตัว
เหมือนปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ด้วยอาวุธ
ไม่รู้สินะ ซี หรือเธอจะชื่อจริงว่าอะไรก็เถอะ
พวกเราสามคนปะทะกับ กองทัพไดโนเสาร์ของออร์สันเนี่ยนะ
นี่
นายต้องแปลกใจแน่ ว่าเราสามารถทำอะไรได้บ้าง
ฉันแค่อยากรู้ว่า ออร์สันควบคุมพวกแร็พเตอร์ได้ยังไง
เขาอาจให้ขนมพวกมัน เพราะฉันทำทุกอย่างเพื่อมาร์ชเมลโลว์ได้
กล้าแต่งงานกับกบไหม
- กบพันธุ์อะไรล่ะ - อย่านอกเรื่องสิ พวกนาย
ได้เวลาฝึกปฏิบัติภารกิจแล้ว
โดนจุดสำคัญพอสซัมพอดีเลย
ยอมรับเถอะนะ พวกนาย แครชกับเอ็ดดี้ไม่รอดแล้วล่ะ
พวกเขาหายตัวไปแบบไร้ร่องรอย
ฉันเจอรอยเท้า
นั่นหมายความว่ารอยเท้าพวกเขาอยู่ที่นี่
ขอบคุณพระเจ้า เจอร่องรอยพวกเขาสักที
ดูเหมือนว่าร่องรอยพวกเขาจะพาไปที่…
ไม่นะ เจ้าพวกติ๊งต๊องนั้นกลับไปโลกไดโนเสาร์
ฉันก็นึกว่าตัวเองตัดสินใจผิดแล้วนะ
เราโชคดีมาก พวกแร็พเตอร์ของออร์สันตัวเล็กลงเยอะเลย
ใช่ ตัวนิดเดียวเอง
ฉันว่าเราบี้พวกมันเหมือนมดซะ เสร็จแล้วไปเล่นบาสที่บ่อน้ำกัน
หนุ่มๆ พวกมันไม่ได้ตัวเล็ก แต่มันอยู่ไกล
ถ้างั้นเราก็เจอปัญหาใหญ่แล้วล่ะ
จำไว้ให้ดี
ถึงเวลาที่เราจะไปช่วย…
บั๊คขาโหด
ทางเข้าถูกปิดไว้ เธอว่าพวกเขาผ่านเข้าไปได้ไหม
มีทางเดียวที่จะรู้
เปิดสิ
การออกกำลังกายร่างกายส่วนบนนี่ เห็นผลจริงๆ แฮะ
มาเร็ว เราต้องตามหาบั๊ค
บั๊คเป็นความหวังเดียวของพวกเขา
เยี่ยมมาก ชีวิตพวกเขาอาจขึ้นอยู่กับ ตัววีเซิลนิสัยแปลกๆ ที่คุยกับมือตัวเอง
ซิด
วิ่ง
คุณแม่
เธอว่าอะไรนะ
บ่อน้ำเหรอ
ไม่นะ แครชกับเอ็ดดี้กำลังเดือดร้อน
นายพูดเหมือนไม่เคยเจองั้นแหละ
นี่เป็นการอำลานะ บั๊ค
ได้เวลาเปลี่ยนนายเป็นของแทะเล่น สำหรับเพื่อนๆ ผู้หิวโหยของฉันแล้ว
นายหนีไม่รอดหรอก
ฉันไม่มีทางปล่อยให้ลูกสาวฟักทองของฉัน
เติบโตมาโดยไม่มีพ่อ
อะไรนะ โอเค ฉันพอแล้ว
มื้อเย็นพร้อมเสิร์ฟ อภินันทนาการจากราชาออร์สัน
ฟังดูดีแฮะ
นี่แน่ะ
เจ้าพวกโง่
ทำได้ดีมาก พรรคพวก
เจอกลิ่นสกั๊งค์หน่อย
ดมซะ
นี่แน่ะ
ฉันละชอบกลิ่นสกั๊งค์ในยามเช้าจริงๆ
ลาก่อน บั๊คกี้
ไปเลย
รอก่อนนะ แครช เอ็ดดี้ ทีเร็กซ์สายด่วนกำลังไปแล้ว
บั๊ค
ฮึบ
นายเสี่ยงมากเลยนะ ที่พาตัวเองมาอยู่สถานการณ์แบบนี้
นั่นเป็นสิ่งที่เราทำกันในฝูง
แล้วอีกอย่าง ฉันรู้ว่าเธอต้องมาช่วยฉัน
แล้วเอาไงต่อ ฉันมั่นใจว่าเธอมีแผนเด็ด
เรามาด้นสดกันเลยดีไหม
ค่อยดูเป็นแผนสำหรับฉันหน่อย
จัดไป
โอเค ฉันสับสนแล้ว เมื่อกี้มันอะไรน่ะ
ฉันคิดว่าแครชกับเอ็ดดี้เพิ่งจัดการศัตรูไปนะ
- เป็นไงล่ะ - เยี่ยมมาก คุณแม่
รอฉันด้วยสิ พวกนาย
เอาเลย
นายนี่มันเป็นหอกข้างแคร่มาตลอดจริงๆ
นายไม่เคยเข้าใจเลย ออร์สัน
โลกไดโนเสาร์ไม่ได้มีไว้ให้ใครมาปกครอง
ไม่ใช่แค่ใครก็ได้ แต่เป็นฉันนี่ไง
ตั้งการ์ด
โอเค ใครอยากเจ็บตัวบ้าง
เอานี่ไปกิน
แล้วก็นี่ด้วย
ได้เวลาลดความเป็นแมมม็อธลง และเพิ่มความเป็นพอสซัมแล้ว
สุดยอด
ถอยไป เขาเป็นครอบครัวฉัน
แล้วอีกอย่าง หมอนี่มีแต่ไขมันอิ่มตัว
ฟังนะ ความจริงก็คือพวกเราต่างก็ต้องพึ่งพากัน
ข้างล่างนี้ สิ่งมีชีวิตทั้งหมด สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกับไดโนเสาร์ก็เหมือนกัน
เราต้องอยู่กันอย่างสันติสิ
นายนี่มันใสซื่อจริงๆ
ฉันเลยรู้สึกสงสารนายไง บั๊ค
นายมันเพ้อฝันเกินไป
ในโลกความจริงผู้อยู่รอดคือผู้ที่เหมาะสม หรือพูดง่ายๆ คือผู้ที่ฉลาดที่สุด
เป๊ะมาก
ไม่นะ
จัดการพวกมัน
พริ้วไหว
หยุดนะ นั่งลง
ไดโนเสาร์นิสัยไม่ดี ห้ามกัดนะ ห้ามกัด
เข้ามา ครัวซองต์
บาแกตต์
ชีส
ดูเหมือนว่าฉันจะแพ้นายแล้วนะ บั๊คกี้
หรือนายจะแพ้กันแน่
ดูเหมือนว่าฉันจะฉลาดกว่านายอีกแล้วนะ
พวกมันจะฉีกเพื่อนๆ นายเป็นชิ้นๆ
แล้วนายก็จะเป็นรายต่อไป
ดูนี่นะ บั๊คมินสเตอร์
โชว์เริ่มแล้ว
ใช้ไฟไง
นั่นเป็นวิธีที่เขาทำให้แร็พเตอร์ทำตามทุกอย่าง
จำที่ซีพูดได้ไหม คำตอบอยู่ในขนหน้าอกเรา
สาม สอง หนึ่ง แกล้งตาย
ไม่เอาน่า พวกนาย เราไม่หลงกลหรอกน่า
ไม่ได้หลงกลตั้งแต่ครั้งแรกแล้วนี่
อะไรกัน เจ้าพวกโง่
พวกนายเป็นแร็พเตอร์นะ ไม่ใช่พอสซัม ลุกขึ้น
เจ๋ง
เยี่ยมมาก นั่นเพื่อนฉันเอง
สุดยอด ทำได้ดีมาก สองพี่น้อง
นี่แหละถึงเรียกว่าการใช้ม้าม
นายรู้อะไรไหม เอ็ดดี้ พวกเรามีพลังวิเศษแหละ
- ใช่ - การแกล้งตาย
อะไรนะ
ดูเหมือนว่านายจะยังฉลาดไม่พอนะ
ไม่ๆๆๆ
ฉันไม่เป็นไร
คิดใหม่ได้นะ
- ได้เวลาเอาคืน - ใช่เลย
ของแทะเล่นอยู่ไหนนะ ไปจับมาสิ
เดี๋ยวสิ พวกนายไม่รู้เหรอ ฉันเป็นราชาของพวกนายนะ
ฉันขอสั่งให้พวกนาย…
เกือบไปแล้ว ขอร้องล่ะ อย่ากินฉันเลยนะ
พวกนายจะพรากอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ของโลกนี้ไปนะ
ตัวฉันมีแต่กระดูกชิ้นเล็กๆ มันจะติดคอพวกนายเปล่าๆ
ฉันเคยบอกพวกนายเรื่องขอบเขตไว้ว่าไง
หนุ่มๆ พวกนายทำได้ดีมาก
ยิ่งกว่าดีซะอีก ขอบอกเลยว่าสุดยอด
นายทำให้วีเซิลแก่ตัวนี้ภูมิใจมาก
นายว่าใครแก่
แครช เอ็ดดี้
เอลลี่
เราขอโทษจริงๆ นะ
เราไม่น่าจากมาโดยไม่บอกลาเลย
พี่อุตส่าห์ลงมาที่นี่เพื่อตามหาเรา
พี่ยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อเรา
พี่ไม่คิดว่าเราจะดูแลตัวเองได้
ด้วยเจตนาที่ดี แล้วพี่ก็เป็นห่วงเรา
พี่เป็นห่วงพวกเราจริงๆ
พวกนาย ใจเย็นๆ ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ
ฉันกลัวว่าจะเสียพวกนายไป ฉันรักพวกนายนะ
เราก็รักพี่เหมือนกัน
ไง
พวกนายทำได้จริงๆ
ฉันภูมิใจในตัวพวกนายนะ
ฉันไม่เคยสงสัยพวกเขาเลย
โอเค อาจจะเคยสงสัยนิดเดียว
ฉันไม่รู้ว่าพวกนายมีความสามารถอยู่ในตัว
เพราะพวกนายชอบทำตัว เหมือนไร้สมองตลอดเวลา
ฉันละชอบการรวมตัวของครัวครอบจริงๆ
แต่ที่นี่ไม่มีบุฟเฟ่ต์ เพราะงั้นได้เวลากลับบ้านแล้ว
- เรื่องนั้น… - หวัดดี เพื่อนๆ
นี่ซีนะ เพื่อนรักของฉันเอง
ยินดีที่ได้รู้จักนะ ซี
วิธีที่เธอคุมสถานการณ์ ฉันสาบานได้เลยว่าเธอมีเชื้อสายพอสซัม
จริงๆ แล้วเธอเป็นโซริลล่า
เหมือนสกั๊งค์ แต่เจ๋งกว่า
แล้วชื่อฉันก็อาจจะใช่ซาซ่าหรือไม่ใช่ก็ได้
เราโชคดีที่มีพอสซัมมาเข้าทีมซูเปอร์ฮีโร่ของเรา
พูดจริงเหรอ ทีมซูเปอร์ฮีโร่เลยนะ
เธอพูดนะ ฉันเปล่า
พวกนายอยากได้ลายเซ็นเราไหมล่ะ
- ไม่ละ ขอบคุณ - ไม่เป็นไร
เอาละ พวกนายก็ได้มีการผจญภัยของตัวเองแล้ว
ก็หวังว่าพวกนายคงจะกลับบ้านแล้วนะ
เพราะสุดท้ายแล้วนายก็อาจจะเบื่อตาเแก่บั๊ค
และวิถีชีวิตที่เร้าใจ เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของเขา
ใช่ๆ ฉันเบื่อแล้ว เบื่อมากเลย
เบื่อสุดๆ
อันที่จริงแล้ว ฉันกับเอ็ดดี้กำลังคิดว่า…
ซึ่งพวกเราคิดว่ากำลังทำได้ดีขึ้น
ใช่
ที่จะบอกก็คือเราค่อนข้างชอบที่นี่
เอ็ดดี้ ตานายพูดบ้าง
เราอยากอยู่ที่นี่ แต่เราอยากรู้ว่าพี่จะโอเคไหม
เหมือนเราเพิ่งจะเป็นเด็กกันอยู่เลย
ฉันคิดว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
พวกนายแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าต้องการแบบนี้
ถ้างั้นฉันก็ไม่ว่าอะไร
เราจะอยู่ที่นี่
ยอดเยี่ยม
ฉันอยู่คนเดียวมานานเกินไป
ซีทำให้ฉันคิดได้ว่าถ้าเราอยู่รวมกัน เราจะแข็งแกร่งกว่า
ถึงเวลาที่ฉันจะมีครอบครัวจริงๆ สักที
- เยี่ยมๆๆๆ - ยอดไปเลย
- ลุยเลย บั๊ค - ลุยเลย บั๊ค
- ลุยเลย บั๊ค เย้
บั๊คๆๆ
ฉันก็ไม่คิดว่าตัวเองจะพูดแบบนี้ แต่ฉันจะคิดถึงพวกนายนะ
เราก็จะคิดถึงพวกนายนะ
ได้เลย โอเค เลิกน้ำเน่าได้แล้ว
นายร้องไห้เหรอ ดิเอโก้
เปล่านะ ฉันไม่เคยร้องไห้
โธ่เพื่อน นายนี่อ่อนไหวจังเลยนะ
สัญญานะว่าจะแวะมาเยี่ยมกันตลอด
เราสัญญา
โดยเฉพาะเวลาที่เราขาดเหลืออะไร
การเปลี่ยนแปลงเป็นอะไรที่น่ากลัว แต่มันคือวิถีของโลก
และตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันช่วยให้เราเติบโตขึ้นได้ ในแบบที่เราควรจะเป็น
ถึงแม้ว่าสิ่งนั่นจะพาไปเจอสถานที่ใหม่ๆ
แต่สิ่งเดียวที่ยังคงอยู่คือความรักที่เรามีให้กัน
นั่นคือความสำคัญของฝูง
ถึงคุณจะแยกออกไปแล้ว แต่คุณก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของฝูง
เธอเชื่อไหม
พวกเขากลับมาแล้ว
มาอีกแล้ว
แล้วพวกเขาก็อยากกินมื้อกลางวัน
มีเรื่องหนึ่งที่มั่นใจได้
ถ้ามีสองพี่น้องอยู่ที่นี่ โลกไดโนเสาร์จะไม่มีวันเหมือนเดิมแน่
คำบรรยายโดย เอกพงศ์ เชื้อพรวน