1
00:00:46,125 --> 00:00:47,792
ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

2
00:00:48,500 --> 00:00:49,792
นั่นคือความจริง

3
00:00:52,083 --> 00:00:54,500
ว่ากันว่าแมมม็อธมีความจำดีมาก

4
00:00:54,583 --> 00:00:58,458
แต่ยิ่งฉันอายุมากขึ้น
ฉันก็พบว่าพวกเราเริ่มจำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว

5
00:00:58,542 --> 00:01:04,375
ฉันเลยตัดสินใจบันทึกทุกอย่างไว้ในนี้
เรื่องราวจะได้คงอยู่ ประวัติของฝูงพวกเรา

6
00:01:05,458 --> 00:01:09,375
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มที่แมนนี่
แมมม็อธขี้หงุดหงิดสุดที่รักของฉัน

7
00:01:09,875 --> 00:01:12,125
เขาสูญเสียครอบครัวให้กับพวกนักล่า

8
00:01:12,208 --> 00:01:14,375
ความเศร้าทำให้เขาเป็นแมมม็อธสันโดษ

9
00:01:15,542 --> 00:01:18,625
แล้วก็มีซิด สล็อธใจดี

10
00:01:18,709 --> 00:01:20,417
เขาถูกครอบครัวทอดทิ้ง

11
00:01:20,500 --> 00:01:25,041
เพราะเขาแบบว่า
พูดง่ายๆ คือน่ารำคาญนิดหน่อย

12
00:01:28,667 --> 00:01:31,875
และดิเอโก้ เสือเขี้ยวดาบผู้ดุดัน

13
00:01:31,959 --> 00:01:34,875
เขาเสี่ยงชีวิตโดยการท้าทาย
ฝูงที่โหดเหี้ยมของตัวเอง

14
00:01:34,959 --> 00:01:36,917
และถูกทิ้งให้ไม่มีที่ไป

15
00:01:37,500 --> 00:01:40,375
โชคชะตาพาทั้งสามที่ต่างกันสุดขั้วมาเจอกัน

16
00:01:40,458 --> 00:01:43,583
เมื่อพวกเขาต้องช่วยกันดูแลเด็กทารกที่หลงทาง

17
00:01:43,667 --> 00:01:48,709
และในระหว่างการส่งเด็กน้อยกลับสู่ครอบครัว
พวกเขาก็ได้กลายเป็นครอบครัวเดียวกัน

18
00:01:48,792 --> 00:01:51,959
ทีนี้ แมนนี่คิดว่า
เขาเป็นแมมม็อธตัวสุดท้ายในยุคน้ำแข็ง

19
00:01:52,041 --> 00:01:54,792
และเชื่อว่าเขาจะไม่มีวันได้พบกับความรัก

20
00:01:54,875 --> 00:01:57,792
จนเขาได้มาเจอฉัน เอลลี่

21
00:01:57,875 --> 00:01:59,709
เราตกหลุมรักกัน

22
00:02:00,542 --> 00:02:02,834
ต้องหนัก 19 ตันถึงทำแบบนั้นได้

23
00:02:03,625 --> 00:02:08,500
ฉันเข้าร่วมฝูงพร้อมกับพี่น้องบุญธรรมตัวพอสซัม
แครชและเอ็ดดี้

24
00:02:10,250 --> 00:02:12,792
พวกเราทั้งหกผ่านการผจญภัยมากมาย

25
00:02:13,875 --> 00:02:16,917
แต่ทุกครั้งที่เราคิดว่ามันจะเป็นจุดจบของโลก

26
00:02:17,000 --> 00:02:19,375
เราก็ยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้นไปอีก

27
00:02:19,875 --> 00:02:23,166
แม้แต่ตอนที่เราบังเอิญเข้าไปในโลกไดโนเสาร์

28
00:02:23,250 --> 00:02:24,709
ที่อาศัยอยู่ใต้น้ำแข็ง

29
00:02:27,083 --> 00:02:29,458
พวกเราได้เจอกับตัววีเซิลผู้กล้าหาญชื่อบั๊ค

30
00:02:29,542 --> 00:02:33,417
เขาใจกล้า รักการผจญภัย
และออกจะเพี้ยนๆ หน่อย

31
00:02:33,500 --> 00:02:35,959
แครชกับเอ็ดดี้อยากเป็นเหมือนเขามาก

32
00:02:36,458 --> 00:02:38,291
ในเมื่อพวกเราได้มาอยู่ด้วยกันแล้ว

33
00:02:38,375 --> 00:02:41,750
ฉันก็อยากจะบันทึกทุกช่วงเวลาที่เรามีร่วมกันไว้

34
00:02:41,834 --> 00:02:44,375
เพราะคุณไม่มีทางรู้ว่า
สิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนไปเมื่อไหร่

35
00:02:44,458 --> 00:02:49,709
และช่วงนี้ ดูเหมือนว่าพี่น้องของฉัน
จะอยู่กับที่ไม่ค่อยเป็นซะด้วยสิ

36
00:02:51,875 --> 00:02:54,166
อยากให้พวกหนุ่มๆ เห็นจังเลย

37
00:02:55,375 --> 00:02:57,250
แครช เอ็ดดี้

38
00:03:02,041 --> 00:03:05,000
นี่จะเป็นการเล่นผาดโผน
ที่อันตรายที่สุดของเราเลย

39
00:03:10,417 --> 00:03:12,208
อันตรายสุดๆ

40
00:03:12,291 --> 00:03:13,834
อันตรายระดับขั้นเทพ

41
00:03:13,917 --> 00:03:15,667
สุดยอดแห่งความอันตราย

42
00:03:27,709 --> 00:03:29,625
ลงไปไกลมากเลยนะเนี่ย

43
00:03:29,709 --> 00:03:31,750
ถ้าเรารอดไปถึงข้างล่างได้นะ

44
00:03:32,417 --> 00:03:34,583
แครช เอ็ดดี้

45
00:03:34,667 --> 00:03:37,291
อย่าพากันเล่นอะไรอันตรายนะ

46
00:03:38,583 --> 00:03:40,333
คืองี้นะ ฉันกำลังคิดว่า…

47
00:03:40,417 --> 00:03:42,291
อะไรนะ นายเริ่มคิดเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

48
00:03:42,375 --> 00:03:43,375
สัปดาห์ก่อน

49
00:03:43,458 --> 00:03:45,542
แล้วนายก็ไม่พูดอะไรเลยเนี่ยนะ

50
00:03:45,625 --> 00:03:47,709
นายทำแบบนั้นทำไม แครช ทำไม

51
00:03:48,333 --> 00:03:50,208
เราเป็นพี่น้องกันนะ

52
00:03:50,291 --> 00:03:51,333
ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา

53
00:03:51,417 --> 00:03:53,792
คือฉันกำลังนั่งอยู่ แล้วฉันก็คิดว่า

54
00:03:53,875 --> 00:03:57,083
"นายไม่เบื่อเหรอที่ต้องมาฟังเอลลี่
คอยห้ามไม่ให้เราทำอะไร"

55
00:03:57,166 --> 00:03:58,375
เบื่อสิ

56
00:03:58,458 --> 00:04:01,750
"อย่าใช้บ่อน้ำมันดินเป็นอ่างฟองสบู่"
"อย่าใช้มดคันไฟบ้วนปาก"

57
00:04:01,834 --> 00:04:04,959
"อย่าปีนหน้าผาน้ำแข็งที่ไม่มั่นคง
สูง 3,000 เมตร"

58
00:04:08,166 --> 00:04:10,875
เธอจู้จี้กับเราด้วยคำแนะนำที่มีเหตุผลมากเกินไป

59
00:04:11,750 --> 00:04:14,750
แล้วถ้าเราย้ายออกไปหาที่อยู่ของตัวเองล่ะ

60
00:04:15,667 --> 00:04:17,083
นายหมายถึงถ้ำหนุ่มโสดเหรอ

61
00:04:17,166 --> 00:04:20,667
ไม่ใช่ ฉันกำลังคิดถึงที่สำหรับหนุ่มโสดสองตัว
ไว้สนุกด้วยกันได้น่ะ

62
00:04:20,750 --> 00:04:22,041
เจ๋งกว่าเดิมอีก

63
00:04:22,125 --> 00:04:23,792
ลองนึกภาพดูสิ

64
00:04:41,500 --> 00:04:44,875
หนุ่มๆ อย่าให้ฉันต้องออกไปหานะ

65
00:04:47,458 --> 00:04:51,542
ฟังนะ ฉันคิดว่าถึงเวลาแล้ว
ที่เราจะกลายเป็นพอสซัมเสรี

66
00:04:58,208 --> 00:05:03,375
ข้าขออ้างสิทธิ์ภูเขานี้ในนามของพอสซัมเสรี

67
00:05:21,667 --> 00:05:22,667
แครช

68
00:05:23,291 --> 00:05:24,542
เอ็ดดี้

69
00:05:24,625 --> 00:05:25,834
หายไปไหนกันนะ

70
00:05:25,917 --> 00:05:29,625
มันก็เลยเป็นเหตุผลให้ฉันคิดมาตลอดว่า
สุขอนามัยที่ดีเป็นแค่เรื่องเกินจริง

71
00:05:29,709 --> 00:05:33,917
แต่เรื่องที่ทำให้ฉันรู้สึกดีจริงๆ คือพวกนายฟังฉัน

72
00:05:34,041 --> 00:05:37,458
นายฟังจริงๆ แล้วก็…

73
00:05:47,083 --> 00:05:51,083
จ้า เดี๋ยวไปทำให้นะ ที่รัก สัญญาจ้ะ

74
00:05:51,166 --> 00:05:53,500
แมนนี่ เราต้องไปแล้ว

75
00:05:58,458 --> 00:06:00,709
หิมะถล่ม

76
00:06:01,667 --> 00:06:03,125
สุดยอด

77
00:06:14,000 --> 00:06:15,250
เจ๋ง

78
00:06:17,458 --> 00:06:18,625
เย้

79
00:06:28,166 --> 00:06:31,792
กว่าเราจะสร้างที่อยู่ตอนฤดูร้อนเสร็จ
ต้องใช้เวลาทั้งฤดูใบไม้ผลิเลยนะ

80
00:06:31,875 --> 00:06:32,917
ตลอดทั้งฤดูใบไม้ผลิ

81
00:06:33,000 --> 00:06:35,333
แล้วพวกนายก็ทำลายมันในเสี้ยววินาที

82
00:06:35,417 --> 00:06:36,542
สถิติใหม่เลยนะนั่น

83
00:06:36,625 --> 00:06:39,500
เราเคยใช้เวลาแปดนาที
ทำลายที่อยู่ตอนฤดูใบไม้ร่วง

84
00:06:39,583 --> 00:06:42,667
แล้วนายจะสร้างขึ้นมา
กลางลานหิมะถล่มของเราทำไมล่ะ

85
00:06:42,750 --> 00:06:44,041
นายนี่มือใหม่จริงๆ นะ

86
00:06:45,375 --> 00:06:47,875
ดิเอโก้ จัดการพวกเขาได้ตามสบาย

87
00:06:49,333 --> 00:06:50,375
กำลังหิวพอดี

88
00:06:55,458 --> 00:06:57,709
เยี่ยม ตอนนี้ฉันติดเชื้อบ้าแล้ว

89
00:06:57,792 --> 00:07:00,834
เอาละๆ
เรามาแก้ปัญหานี้กันแบบครอบครัวดีกว่านะ

90
00:07:00,917 --> 00:07:05,208
แมนนี่ พูดความรู้สึกของนายออกมาสิ
"ฉันรู้สึก…"

91
00:07:05,291 --> 00:07:07,792
พูดเร็ว "ฉันรู้สึก…"

92
00:07:08,375 --> 00:07:12,250
ฉันรู้สึกอยากจะขยี้นายให้เละเป็นโจ๊ก

93
00:07:12,333 --> 00:07:14,375
ดีมาก เริ่มต้นได้ดี

94
00:07:14,458 --> 00:07:16,750
เอาละ ฟังนะ มันเป็นอุบัติเหตุ

95
00:07:16,834 --> 00:07:18,834
ตอนนี้เราไปหาที่นอนใหม่ก่อน

96
00:07:18,917 --> 00:07:21,000
แล้วพรุ่งนี้เช้าเธอค่อยดุพวกเขาก็ได้

97
00:07:21,083 --> 00:07:22,667
ก็เหมือนพูดใส่ก้อนหิน

98
00:07:22,750 --> 00:07:26,125
ถ้าไม่มีเธอคอยปกป้อง
พวกนายคงไม่รอดไปนานแล้ว

99
00:07:26,792 --> 00:07:31,041
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
เราก็คงได้ออกไปผจญภัยในโลกกว้าง

100
00:07:31,125 --> 00:07:33,375
ใช่ ทักษะการเดินทางเราสุดยอดมากนะ

101
00:07:33,458 --> 00:07:37,375
ไม่ กลิ่นตัวนายต่างหากที่สุดยอด
นายไม่มีทางรอดด้วยตัวเองหรอก

102
00:07:37,458 --> 00:07:40,125
- เราทำได้ถ้าเราอยากทำ
- งั้นเหรอ

103
00:07:40,208 --> 00:07:43,208
- ฉันขอท้าให้นายเลย
- แมนนี่ อย่าไปท้าพวกเขาสิ

104
00:07:43,291 --> 00:07:46,875
ฉันก็แค่จะบอกว่า
พวกเขาอาจจะถึงจุดอิ่มตัวในชีวิต

105
00:07:46,959 --> 00:07:49,166
ที่พวกเขาพร้อมจะออกไปจากชีวิตฉันแล้ว

106
00:07:49,250 --> 00:07:55,208
คือฉันหมายถึง ออกไปตามหา
โชคชะตาของพวกเขาเองไง ไม่ดีเหรอ

107
00:07:55,291 --> 00:07:57,625
- ห้ามใครไปไหนทั้งนั้น
- ทำไมล่ะ

108
00:07:57,709 --> 00:08:01,208
เพราะนายทำอะไรด้วยตัวเองไม่ได้เลยไง

109
00:08:01,291 --> 00:08:04,583
อะไรที่พี่ทำได้
เราก็ทำได้เกือบๆ เหมือนกันแหละ

110
00:08:04,667 --> 00:08:06,625
พวกนายทำความสะอาดรังตัวเองได้ไหม

111
00:08:07,208 --> 00:08:08,917
พวกนายหาอาหารเองได้ไหม

112
00:08:09,000 --> 00:08:11,208
พวกนายป้องกันตัวเองจากสัตว์นักล่าได้ไหม

113
00:08:12,417 --> 00:08:15,792
เอาเลย พูดมาให้หมด
เพราะเราทำแต่เรื่องสำคัญๆ

114
00:08:16,291 --> 00:08:17,375
เช่นทำแบบนี้

115
00:08:25,208 --> 00:08:26,709
เจ๋งไหมล่ะ

116
00:08:26,792 --> 00:08:30,792
รู้ไหม ถึงพวกนายจะเป็นพี่น้องฉัน
แต่บางครั้งฉันก็อยากให้

117
00:08:30,875 --> 00:08:34,709
นายเป็นแมมม็อธมากกว่านี้
และเป็นพอสซัมน้อยลงหน่อย

118
00:08:37,959 --> 00:08:40,709
เธอเพิ่งดูถูกความเป็นพอสซัมสุดเจ๋งของเรา

119
00:08:40,792 --> 00:08:44,125
ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของตัวตนเราเลยนะ

120
00:08:44,208 --> 00:08:47,583
พอกันที
ฉันเบื่อกับการถูกกระทำเหมือนเด็กๆ แล้ว

121
00:08:47,667 --> 00:08:51,291
ถึงเวลาที่เราจะย้ายออกไป
แล้วสร้างชื่อให้โลกรู้จักแล้ว

122
00:08:51,375 --> 00:08:53,583
ฉันก็สร้างชื่อให้ตัวเองทุกวันนะ

123
00:08:53,667 --> 00:08:57,125
ฉันแค่ยกขาแล้วก็ฉี่ อย่างต้นไม้ต้นนั้นก็เป็นของฉัน

124
00:08:57,208 --> 00:08:59,041
แล้วก็ต้นนั้น ต้นนั้นด้วย

125
00:08:59,834 --> 00:09:02,750
ก้อนหินตรงนั้นด้วย หมอนนายก็ด้วยนะ

126
00:09:14,917 --> 00:09:16,083
ไปนอนตรงนั้นสิ

127
00:09:16,166 --> 00:09:18,792
แล้วก็นอนตะแคงนะ
ฉันไม่อยากฟังเสียงกรนเธอทั้งคืน

128
00:09:18,875 --> 00:09:20,208
ฉันไม่ได้นอนกรนนะ

129
00:09:20,291 --> 00:09:23,250
เชื่อฉันเถอะ เธอกรนลั่นสนั่นงวงทั้งคืนเลย

130
00:09:23,333 --> 00:09:28,125
โอเคๆ ฉันขอโทษที่พูดใส่แครชกับเอ็ดดี้แบบนั้น

131
00:09:28,208 --> 00:09:31,375
มันก็แค่… ครอบครัวไม่ใช่เรื่องง่าย

132
00:09:31,875 --> 00:09:35,709
เรามันฝูงพิลึก
มีแต่พวกสันโดษกับถูกขับไล่มารวมกัน

133
00:09:36,333 --> 00:09:38,333
ครอบครัวฉันก็แบบนั้นแหละ

134
00:09:38,417 --> 00:09:41,625
ใช่ แล้วเธอได้ยินฉันบ่นอะไรไหมล่ะ

135
00:09:41,709 --> 00:09:43,750
ครอบครัวฉันดูแลกันเอง

136
00:09:45,125 --> 00:09:46,709
ใช่ ดิเอโก้ก็ทำแบบนั้น

137
00:09:48,291 --> 00:09:50,208
แล้วเราสองคนก็ดูแลซิด

138
00:09:50,709 --> 00:09:54,208
ไม่ แล้วนายไม่ต้อง… นายต้องเก็บไว้ใช้ทีหลัง

139
00:09:54,291 --> 00:09:56,959
ก็ครอบครัวพอสซัมไม่ได้เป็นแบบนั้น

140
00:09:57,041 --> 00:10:02,500
ฉันรู้ แต่บางครั้งเธอก็น่าจะปล่อยให้พวกเขา
เจอผลที่ตามมาดูบ้าง แค่พูดเฉยๆ นะ

141
00:10:02,583 --> 00:10:07,083
ยังไงล่ะ ด้วยการไล่พวกเขาออกไปเหรอ
เธอก็รู้ว่าพวกเขาเอาตัวรอดกันเองไม่ได้

142
00:10:07,166 --> 00:10:08,458
น่าสนใจ

143
00:10:08,542 --> 00:10:11,625
เธออาจจะกำลังกลัวว่า
พวกเขาไม่ได้ต้องการเธออีกแล้ว

144
00:10:11,709 --> 00:10:15,959
หรือความจริงที่ว่าการป้องกันตัวตามธรรมชาติ
ของพวกเขาเพียงอย่างเดียวคือแกล้งตาย

145
00:10:16,875 --> 00:10:18,166
พวกเขาเป็นพี่น้องฉัน

146
00:10:18,250 --> 00:10:20,917
พวกเขาเป็นครอบครัวเดียวที่ฉันมี
ก่อนมาเจอเธอ

147
00:10:21,000 --> 00:10:23,041
พวกเขาช่วยชีวิตฉันไว้ แมนนี่

148
00:10:48,875 --> 00:10:51,208
คุณแม่พอสซัม
เลี้ยงฉันเหมือนเป็นลูกของเธอเอง

149
00:10:51,834 --> 00:10:53,667
ฉันมีความสุขมากจริงๆ

150
00:11:17,917 --> 00:11:20,583
ในที่สุดฉันก็รู้สึกเหมือนได้อยู่บ้าน

151
00:11:36,291 --> 00:11:39,542
ตอนที่เราเสียเธอไป ฉันใจสลาย

152
00:11:40,041 --> 00:11:43,709
แต่ฉันรู้ว่าพี่น้องของฉันกับฉันจะมีกันและกันเสมอ

153
00:11:46,375 --> 00:11:50,166
พี่สาว ฉันคิดว่า
พี่คงต้องเป็นหัวหน้าครอบครัวพอสซัมแล้วล่ะ

154
00:12:07,333 --> 00:12:10,000
รู้ไหม ฉันก็เสียแม่ไปเหมือนกันนะ

155
00:12:10,959 --> 00:12:13,834
พูดให้ถูกก็คือ
แม่ย้ายไปโดยไม่ได้ทิ้งที่อยู่ใหม่ไว้ให้

156
00:12:13,917 --> 00:12:15,291
แต่ฉันก็ได้มาเจอแมนนี่

157
00:12:15,375 --> 00:12:18,000
แล้วพอดิเอโก้เข้ามาและพยายามจะฆ่าเรา

158
00:12:18,083 --> 00:12:20,125
เรารู้เลยว่าฟ้าลิขิตมาให้เป็นครอบครัวเดียวกัน

159
00:12:20,667 --> 00:12:23,083
ซิด นายไม่มีที่ให้นอนแล้วหรือไง

160
00:12:23,166 --> 00:12:24,542
แล้วเธอล่ะ

161
00:13:25,583 --> 00:13:28,125
เราจะไปโดยไม่บอกลาไม่ได้นะ

162
00:13:32,792 --> 00:13:36,792
ลาก่อนนะ พี่ ถึงเวลาที่เราต้องออกไป
สร้างโชคชะตาของเราเองแล้ว

163
00:13:36,875 --> 00:13:39,166
และอาจจะทำอาหารกลางวันเองด้วย

164
00:13:39,709 --> 00:13:41,417
เราอาจไม่ได้เจอพี่อีก

165
00:14:18,709 --> 00:14:19,792
เธอได้ยินไหม

166
00:14:20,750 --> 00:14:23,792
อะไร… ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย

167
00:14:23,875 --> 00:14:27,792
ใช่ไง มันเงียบเกินไป
ไม่มีเสียงอะไรพัง ไม่มีเสียงใครสู้กัน

168
00:14:27,875 --> 00:14:29,667
นั่นอาจหมายถึงสิ่งเดียวเท่านั้น

169
00:14:29,750 --> 00:14:32,667
พวกเขาไปแล้ว ขนของออกไปหมดเลย

170
00:14:32,750 --> 00:14:34,291
พวกเขาไม่มีของอะไรนะ

171
00:14:34,375 --> 00:14:35,417
ก็ใช่ไง

172
00:14:35,500 --> 00:14:38,125
แย่แล้ว นายงานเข้าแล้วล่ะ

173
00:14:38,625 --> 00:14:42,625
แมนนี่ พี่น้องฉันอยู่ในป่า
แล้วมันก็เป็นความผิดของเธอ

174
00:14:42,709 --> 00:14:43,709
อะไร ความผิดฉันได้ไง

175
00:14:43,792 --> 00:14:47,291
ก็นายไปท้าทายพวกเขา
ให้พยายามเอาชีวิตรอดด้วยตัวเอง

176
00:14:47,375 --> 00:14:49,458
ผลก็คือการส่งพวกเขาไปเจอหายนะ

177
00:14:49,542 --> 00:14:50,625
ขอบใจมาก ซิด

178
00:14:50,709 --> 00:14:53,250
ไม่เป็นไร เพื่อน ฉันพร้อมช่วยนายตลอดอยู่แล้ว

179
00:14:53,333 --> 00:14:54,458
ไม่ต้องห่วงหรอก ที่รัก

180
00:14:54,542 --> 00:14:58,375
ถ้าแครชกับเอ็ดดี้เจอปัญหา
พวกเขาจะหาทางกลับมาเองได้

181
00:14:58,458 --> 00:14:59,667
หาทางกลับมาเองเหรอ

182
00:14:59,750 --> 00:15:01,917
ทักษะเดียวที่แย่กว่า
การเอาตัวรอดของพวกเขา

183
00:15:02,000 --> 00:15:03,625
คือการจำทิศทาง

184
00:15:03,709 --> 00:15:05,583
ทักษะทางคณิตศาสตร์ก็ไม่ได้ดีเลย

185
00:15:05,667 --> 00:15:07,250
ไปเถอะ เราต้องไปตามหาพวกเขา

186
00:15:10,834 --> 00:15:15,667
ทักษะทางดนตรีก็เป็นศูนย์
แถมทำเสียงนกได้ห่วยมาก

187
00:15:21,500 --> 00:15:24,583
คู่หู ออกมาใช้ชีวิตเองนี่มันดีจริงๆ นะ

188
00:15:24,667 --> 00:15:27,834
แถมเราก็ไม่ต้องกังวลอะไรด้วย
เพราะเรามีเก้าชีวิต

189
00:15:27,917 --> 00:15:30,417
ไม่ใช่แล้ว ใครๆ ก็รู้ว่านั่นมันหมา

190
00:15:31,000 --> 00:15:32,625
แล้วพวกเรามีกี่ชีวิตเหรอ

191
00:15:32,709 --> 00:15:34,542
ลืมไปแล้ว สี่หรือสิบเอ็ดเนี่ยแหละ

192
00:15:38,709 --> 00:15:41,125
โชคชะตารอเราอยู่

193
00:15:45,834 --> 00:15:47,417
โชคชะตาทำร้าย

194
00:15:53,834 --> 00:15:55,333
เราเคยมาที่นี่กันไหม

195
00:15:55,834 --> 00:15:58,000
ดูคุ้นๆ นะ

196
00:15:58,083 --> 00:16:01,000
เดี๋ยวนะ นี่ทางไปโลกไดโนเสาร์ใช่หรือเปล่า

197
00:16:01,625 --> 00:16:04,333
เป็นสถานที่ที่น่าตื่นเต้นที่สุดที่เราเคยไปเลย

198
00:16:04,875 --> 00:16:08,208
อันตรายที่สุดด้วย นายคิดว่าเราจะหาเจอไหม

199
00:16:08,709 --> 00:16:10,875
ทักษะการจำทิศทางของเรามันระดับไหนแล้ว

200
00:16:11,542 --> 00:16:14,500
ไม่เอาน่า ไปโลกไดโนเสาร์กันเลย

201
00:16:16,750 --> 00:16:17,917
ทางตัน

202
00:16:18,750 --> 00:16:20,125
ไปโลกไดโนเสาร์กัน

203
00:16:36,667 --> 00:16:39,291
หมดหวัง เราคงไม่มีวันหาเจอ

204
00:16:40,375 --> 00:16:41,375
เจอแล้ว

205
00:16:48,291 --> 00:16:50,959
เอลลี่บอกเราว่าห้ามกลับไปที่นั่นอีกเด็ดขาดเลย

206
00:16:58,542 --> 00:17:01,458
นายคิดเหมือนที่ฉันคิดไหม

207
00:17:02,667 --> 00:17:05,625
- ไปโลกไดโนเสาร์
- ไปโลกไดโนเสาร์

208
00:17:15,792 --> 00:17:19,250
ฉันได้กลิ่นแมมม็อธ

209
00:17:31,625 --> 00:17:32,709
ได้เวลากินขนม

210
00:17:41,917 --> 00:17:44,417
กลิ่นลมหายใจนายน่ะ คู่หู แปรงฟันบ่อยๆ สิ

211
00:17:47,041 --> 00:17:49,208
ฉันว่าฉันเพิ่งกลืนลูกกระเดือกตัวเองลงไป

212
00:17:53,792 --> 00:17:56,458
พวกเราสักตัวควรเสียสละตัวเอง
เพื่อให้อีกตัวหนีไปได้

213
00:17:56,542 --> 00:17:58,250
ไอเดียดี ฉันขออาสาให้นายทำ

214
00:18:06,875 --> 00:18:08,208
เกือบไปแล้ว

215
00:18:10,000 --> 00:18:12,417
แครช ที่นี่ยังเหมือนที่ฉันจำได้เลย

216
00:18:18,417 --> 00:18:21,625
ที่นี่ทำให้ฉันประหลาดใจเสมอ
โลกทั้งใบอยู่ข้างล่างนี่

217
00:18:21,709 --> 00:18:23,000
ใต้ฝ่าเท้าเราเลย

218
00:18:23,083 --> 00:18:25,500
แล้วก็มีแมงมุมยักษ์อยู่เหนือหัวเรา

219
00:18:39,750 --> 00:18:41,542
พวกเราไม่รอดแน่

220
00:18:41,625 --> 00:18:45,083
นั่นสิ แล้วเราก็จะเหลือแค่สามหรือสิบชีวิต

221
00:18:46,834 --> 00:18:49,125
นายรู้เรื่อง "การใช้ชีวิตด้วยตัวเอง" ด้วยเหรอ

222
00:18:49,208 --> 00:18:51,083
ฉันเริ่มสงสัยการตัดสินใจของเราแล้วล่ะ

223
00:18:51,166 --> 00:18:53,625
แหม เวลานี้เหมาะจริงๆ

224
00:19:02,250 --> 00:19:05,542
ฉันจำหมอนี่ได้ เขาแพ้ตัวพอสซัม

225
00:19:16,291 --> 00:19:17,583
หวัดดี หนุ่มๆ

226
00:19:17,667 --> 00:19:19,125
- บั๊ค
- บั๊ค

227
00:19:20,291 --> 00:19:22,834
ใช่แล้ว บั๊คขาโหด ยินดีให้บริการ

228
00:19:22,917 --> 00:19:24,250
ฮีโร่ของเรา

229
00:19:24,834 --> 00:19:26,667
ตำนานแห่งโลกไดโนเสาร์

230
00:19:26,750 --> 00:19:28,333
พ่อมดของเหล่าวีเซิล

231
00:19:28,417 --> 00:19:29,917
คู่หูที่สมบูรณ์แบบ

232
00:19:30,417 --> 00:19:32,792
วิถีชีวิตของนายทั้งแปลกและลึกลับจริงๆ บั๊ค

233
00:19:32,875 --> 00:19:34,083
แต่ส่วนใหญ่จะแปลกนะ

234
00:19:34,166 --> 00:19:35,375
ขอบคุณที่ลงมาเยี่ยมกันนะ

235
00:19:35,458 --> 00:19:38,333
แล้วตัวอื่นในฝูงที่เหลือจะร่วงตามลงมาด้วยไหม

236
00:19:38,417 --> 00:19:41,041
ฉันว่าฉันคงจับแมมม็อธไม่ได้ ถ้าตัวเดียว ก็ไม่แน่

237
00:19:42,792 --> 00:19:45,291
เมย์เดย์ เมย์เดย์ เรากำลังร่วงแล้ว

238
00:19:52,375 --> 00:19:53,792
นี่เป็นประกาศจากกัปตันของคุณ

239
00:19:53,875 --> 00:19:57,500
โปรดเก็บหนวดและก้นของคุณไว้
ในแดคทิลตลอดเวลา

240
00:20:05,125 --> 00:20:06,959
- บั๊ค
- รอยแตก

241
00:20:16,500 --> 00:20:19,875
พวกนายเลือกเวลามาเที่ยวพักผ่อน
ในเขตร้อนชื้นผิดไปหน่อยนะ

242
00:20:19,959 --> 00:20:22,959
ไดโนเสาร์ชื่อออร์สันเพิ่งหนีจากการถูกเนรเทศ

243
00:20:23,041 --> 00:20:26,083
และเขาอยากจะครองโลกไดโนเสาร์

244
00:20:26,166 --> 00:20:27,875
ตอนนี้เขามีแร็พเตอร์สองสามตัวแล้ว

245
00:20:27,959 --> 00:20:31,333
และถ้าเขาทำสำเร็จ
พวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจะไม่ปลอดภัยอีกต่อไป

246
00:20:31,917 --> 00:20:33,917
ดีนะที่ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

247
00:20:34,000 --> 00:20:35,750
- นายเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
- เสียใจด้วย พี่

248
00:20:35,834 --> 00:20:37,834
ดูเหมือนว่าชีวิตนายจะโชคร้ายหน่อยนะ

249
00:20:37,917 --> 00:20:39,000
นายก็สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

250
00:20:39,083 --> 00:20:40,166
เป็นไปไม่ได้

251
00:20:40,250 --> 00:20:42,792
มีโอกาสที่พอสซัมสองตัว
เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมด้วยเหรอ

252
00:20:42,875 --> 00:20:46,750
ก็เหมือนกับที่นายทั้งคู่มีโอกาส
จะเป็นอาหารมื้อสายของพวกแร็พเตอร์

253
00:20:46,834 --> 00:20:48,625
ถ้าฉันไม่พาพวกนายออกไปจากที่นี่

254
00:20:56,875 --> 00:20:58,083
ต้องให้อาหารเพเนโลพีก่อน

255
00:20:59,875 --> 00:21:02,792
เธอต้องเติมพลังหน่อย ผลเบอร์รี่พวกนี้ช่วยได้

256
00:21:03,291 --> 00:21:06,166
ไม่ได้นะ เบรนด้า พวกเขาเป็นเพื่อนฉัน

257
00:21:07,000 --> 00:21:08,291
เบรนด้า

258
00:21:09,083 --> 00:21:10,750
คายออกมา

259
00:21:12,125 --> 00:21:13,917
คายสิ

260
00:21:17,583 --> 00:21:19,083
ก็ยังเป็นวันที่ดีที่สุดอยู่

261
00:21:19,166 --> 00:21:22,000
เอาละ บอกหน่อย
พวกนายสองคนมาที่โลกของฉันทำไม

262
00:21:22,083 --> 00:21:23,166
เราย้ายออกมาแล้ว

263
00:21:23,250 --> 00:21:25,542
ใช่ เราเป็นผู้ใหญ่แล้ว

264
00:21:25,625 --> 00:21:26,917
จริงเหรอ

265
00:21:27,000 --> 00:21:29,667
คือตอนแรก เอลลี่ก็แบบว่า "บลาๆๆ"

266
00:21:29,750 --> 00:21:32,250
แล้วแมนนี่ก็แบบว่า "บลาๆๆ"

267
00:21:32,875 --> 00:21:34,291
ใช่ เสียงเหมือนเขาเลย

268
00:21:34,375 --> 00:21:35,750
แล้วดิเอโก้ก็แบบว่า…

269
00:21:36,917 --> 00:21:38,291
นายก็รู้ว่าเขาเป็นไง

270
00:21:38,375 --> 00:21:40,458
แล้วเอลลี่ก็พูดว่า "ฉันก็ไม่เห็นด้วยนะ

271
00:21:40,542 --> 00:21:43,125
แต่ฉันคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว
ขอให้โชคดีกับโลกกว้างนะ"

272
00:21:43,208 --> 00:21:46,667
แล้วเธอก็กอดเรา ซิดเริ่มเกาตัวเอง
เผลอแป๊ปเดียวเราก็มาอยู่นี่แล้ว

273
00:21:46,750 --> 00:21:49,750
นายจะบอกว่าเอลลี่เห็นดีด้วย

274
00:21:49,834 --> 00:21:52,083
กับภารกิจเสี่ยงอันตรายนี่น่ะเหรอ

275
00:21:52,166 --> 00:21:53,667
ใช่ ตามนั้นเลย

276
00:21:55,083 --> 00:21:57,125
โอเคๆ เราแอบออกมา

277
00:21:58,583 --> 00:22:00,083
นายลองให้เขาจ้องตาดูสิ

278
00:22:03,542 --> 00:22:06,000
ฉันยอมรับก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร

279
00:22:07,000 --> 00:22:09,208
ฉันต้องพานายกลับบ้านแล้วล่ะ เพื่อน

280
00:22:09,291 --> 00:22:11,291
ฉันเป็นคนเดียวที่หยุดออร์สันได้

281
00:22:11,375 --> 00:22:14,583
แต่ฉันคงทำไม่ได้
ถ้าฉันต้องคอยดูแลพวกนายสองคน

282
00:22:14,667 --> 00:22:19,667
แต่บั๊ค เรามาที่นี่เพื่อจะใช้ชีวิตผจญภัย
เหมือนนายไง

283
00:22:19,750 --> 00:22:22,417
ทักษะการเอาตัวรอดของพวกนายมีน้อยมากนะ

284
00:22:22,500 --> 00:22:25,125
แล้วที่นี่ก็เป็นสถานที่อันตรายสุดๆ เลยด้วย

285
00:22:25,208 --> 00:22:27,625
ว้าว เหมาะกับคู่ของเราพอดีเลย

286
00:22:36,667 --> 00:22:38,375
เดี๋ยวฉันกลับมานะ สาวน้อย

287
00:22:39,667 --> 00:22:41,125
บั๊ค อย่าส่งเรากลับเลยนะ

288
00:22:41,709 --> 00:22:43,667
ใช่ๆๆ เราอยากอยู่ที่นี่กับนาย

289
00:22:43,750 --> 00:22:45,291
ขอร้องล่ะ เราเป็นอิสระแล้ว

290
00:22:45,375 --> 00:22:46,625
เราทั้งคู่เลย

291
00:22:46,709 --> 00:22:47,750
เป็นแก๊งเดียวกันไง

292
00:22:48,250 --> 00:22:51,667
หินก้อนนี้ไม่ควรอยู่ตรงนี้นะ มันมาอยู่นี่ได้ไงเนี่ย

293
00:22:52,166 --> 00:22:53,542
แล้วนายคิดว่าไง

294
00:22:53,625 --> 00:22:54,792
ฉันจะไปรู้เหรอ

295
00:22:54,875 --> 00:22:59,208
สุดยอด ความไม่รู้ของนายนี่น่าทึ่งจริงๆ

296
00:22:59,291 --> 00:23:02,041
อย่าใช้น้ำเสียงแบบนั้นกับฉันนะ เจ้าหิน

297
00:23:02,125 --> 00:23:04,500
ทีนี้ ฉันต้องขอให้นายกลิ้งออกไปซะ

298
00:23:05,542 --> 00:23:07,500
ฉันว่าที่พูดไม่ใช่ก้อนหินนะ

299
00:23:07,583 --> 00:23:10,375
แหงล่ะ คงไม่กล้าแล้ว
เห็นได้ชัดว่าฉันขู่เขาได้ผล

300
00:23:10,458 --> 00:23:13,792
ดูเหมือนว่าคุณก้อนหินจะเก่งแต่ปากนะ

301
00:23:13,875 --> 00:23:15,667
เอาละ โอเค พอได้แล้ว

302
00:23:16,500 --> 00:23:18,000
ฉันทนไม่ไหวแล้ว

303
00:23:18,083 --> 00:23:21,000
เฮ้ ฉันอยู่ทางนี้
เจ้าอีกไม่นานจะกลายเป็นอดีตตัววีเซิล

304
00:23:21,959 --> 00:23:24,417
มองฉันนี่ มองฉันด้วยตาซื่อบื้อของนาย

305
00:23:26,333 --> 00:23:27,500
ออร์สัน

306
00:23:28,750 --> 00:23:30,166
บั๊ค

307
00:23:30,250 --> 00:23:31,375
เอ็ดดี้

308
00:23:32,375 --> 00:23:33,834
แครช

309
00:23:33,917 --> 00:23:36,625
ฉันได้ยินว่านายกลับมาแล้ว แต่ยังไงล่ะ

310
00:23:37,166 --> 00:23:39,166
ไม่มีใครหนีจากเกาะลาวาได้

311
00:23:39,250 --> 00:23:42,417
ก็ไม่ใช่ว่าสัตว์ทุกตัวจะฉลาดเป็นเลิศเหมือนฉัน

312
00:23:42,500 --> 00:23:46,208
ซึ่งถูกบดบังด้วยอีโก้และปมด้อยของนาย

313
00:23:46,291 --> 00:23:48,208
นายปิดทางออกทำไม ออร์สัน

314
00:23:48,291 --> 00:23:51,750
ไม่มีเหตุผล แค่อยากป้องกัน
ไม่ให้สัตว์ไร้อนามัยอย่างนาย

315
00:23:51,834 --> 00:23:56,959
เข้าไปในนั้นและแพร่เชื้อในระบบนิเวศของเรา
ด้วยขนและเลือดอุ่นของนาย

316
00:23:57,041 --> 00:24:02,041
โลกไดโนเสาร์มีไว้สำหรับสายพันธุ์ที่สูญหายไป
โดโนเสาร์คุม พวกเลี้ยงลูกด้วยนมต้องสยบ

317
00:24:02,625 --> 00:24:04,083
ก็จริงนะ นั่นนายเลย

318
00:24:04,959 --> 00:24:07,000
เดี๋ยวนะ พวกไดโนเสาร์พูดไม่เป็นนี่

319
00:24:07,083 --> 00:24:09,458
พวกเขาทำได้แต่ขู่คำรามเหมือนคนสติไม่ดี

320
00:24:09,542 --> 00:24:12,291
มุกนี้เด็ด ตลกดี ตลกจริงๆ นะ

321
00:24:12,375 --> 00:24:14,166
พวกไดโนเสาร์สมองเล็กเท่าเม็ดถั่ว

322
00:24:14,250 --> 00:24:16,333
ฉันเคยได้ยินแบบนั้นมาเป็นล้านรอบแล้ว

323
00:24:16,417 --> 00:24:19,208
สมองฉันดูเล็กขนาดนั้นไหมล่ะ

324
00:24:19,291 --> 00:24:21,500
คุณพระช่วย อย่างใหญ่

325
00:24:21,583 --> 00:24:23,667
พูดจริงนะ นึกว่าดาวเคราะห์

326
00:24:23,750 --> 00:24:26,291
แปลกใจนะเนี่ย
ที่ไม่เห็นพระจันทร์ดวงเล็กๆ โคจรรอบๆ

327
00:24:26,834 --> 00:24:30,333
คำล้อเลียนแบบนั้นเคยทำร้ายฉัน
ฉันเคยคิดว่าตัวเองเป็นตัวประหลาด

328
00:24:30,417 --> 00:24:35,667
แล้วฉันก็คิดได้ว่าสมองอันมหึมาของฉัน
ทำให้ฉันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดที่สุด

329
00:24:36,583 --> 00:24:39,417
แล้วสุดท้ายจะเป็นยังไงรู้ไหม
นายนั่นแหละที่ดูโง่

330
00:24:39,500 --> 00:24:42,250
สมองของฉัน สมองที่ทุกคนหัวเราะเยาะ

331
00:24:42,333 --> 00:24:45,125
เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันได้แก้แค้น

332
00:24:45,834 --> 00:24:48,125
ฉันจะปกครองทุกชีวิตที่อยู่ใต้น้ำแข็ง

333
00:24:48,667 --> 00:24:52,417
คราวนี้นายก็หยุดฉันไม่ได้ บั๊คมินสเตอร์

334
00:24:54,917 --> 00:24:56,458
บั๊คมินสเตอร์ ต่างหากล่ะ

335
00:24:58,625 --> 00:25:00,417
แต่ส่วนใหญ่เรียกฉันว่าบั๊ค

336
00:25:00,500 --> 00:25:02,709
"บั๊คมินสเตอร์" ไม่ใช่ชื่อด้วยซ้ำ

337
00:25:02,792 --> 00:25:06,625
ก็เหมือนกับที่ฉันเรียกนายว่า "ชมอร์สัน"

338
00:25:07,208 --> 00:25:11,542
เอาเถอะ บั๊คกี้
ตอนนี้ฉันมีพวกแร็พเตอร์คอยหนุนหลังฉันแล้ว

339
00:25:11,625 --> 00:25:14,291
เกมพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย

340
00:25:15,417 --> 00:25:17,291
เราจะเล่นเกมกันเหรอ

341
00:25:18,917 --> 00:25:20,208
ลองดูสิ

342
00:25:25,625 --> 00:25:27,625
ดูสิ เห็นไหม พวกเขาตายแล้ว

343
00:25:28,166 --> 00:25:29,875
ไม่มีใครอยากกินพอสซัมที่ตายแล้วหรอก

344
00:25:29,959 --> 00:25:32,500
เนื้อมันเหนียวไป เหมือนเคี้ยวหมากฝรั่งมีขนเลย

345
00:25:32,583 --> 00:25:33,583
โอเค

346
00:25:33,667 --> 00:25:35,250
ฉันเห็นชัดเลยว่านายกำลังหายใจอยู่

347
00:25:35,333 --> 00:25:38,625
เห็นไหม นั่นไง เจ้าบื้อพวกนั้นยังเห็นเลย

348
00:25:40,375 --> 00:25:43,000
ได้เวลารับประทานตัวพอสซัมแล้ว

349
00:25:52,083 --> 00:25:55,208
ไว้สู้กันใหม่นะ เจ้าอีกัวน่ายักษ์

350
00:26:04,166 --> 00:26:07,417
ไม่มีใครฉลาดกว่าออร์สัน

351
00:26:08,125 --> 00:26:10,750
ตอนนี้เราต้องเล่นเกมเด็กๆ ที่ชื่อว่า

352
00:26:10,834 --> 00:26:12,875
"ตามล่าพวกวีเซิล"

353
00:26:12,959 --> 00:26:16,000
ซึ่งหมายความว่า โค่นบั๊คให้ได้

354
00:26:17,417 --> 00:26:19,333
คุณพระ… ตกใจหมด

355
00:26:19,417 --> 00:26:21,875
ฉันพูดว่าไงเรื่องขอบเขต

356
00:26:22,542 --> 00:26:24,834
แล้วก็นายน่ะ หยุดเลียนแบบฉันได้แล้ว

357
00:26:34,917 --> 00:26:38,041
ที่นี่ไม่ปลอดภัยนะ สาวน้อย
กลับไปพักผ่อนเถอะ

358
00:26:40,041 --> 00:26:41,291
ระวังตัวด้วยนะ

359
00:26:45,875 --> 00:26:46,959
ไปไหนต่อดี บั๊ค

360
00:26:47,458 --> 00:26:48,959
เรามาถึงที่แล้ว

361
00:27:14,583 --> 00:27:16,458
ถ้ำหนุ่มโสดของบั๊ค

362
00:27:18,166 --> 00:27:19,500
โอ้โฮ

363
00:27:20,917 --> 00:27:22,875
ดินแดนสวรรค์ของพอสซัม

364
00:27:23,583 --> 00:27:26,291
รอเดี๋ยวนะ
ต้องจ่ายค่าพี่เลี้ยงเด็กให้แตงกวาก่อน

365
00:27:27,542 --> 00:27:31,208
แครช นายว่าไม่ดีเหรอถ้าเราได้อยู่ที่นี่กับบั๊ค

366
00:27:31,291 --> 00:27:33,166
รู้ว่าฉันบอกว่าสามชั่วโมง

367
00:27:33,250 --> 00:27:35,542
แต่จริงๆ แค่สอง แล้วฉันจะไม่จ่ายอีกชั่วโมง

368
00:27:35,625 --> 00:27:36,959
ที่เธอไม่ได้ทำอะไรเลย

369
00:27:37,041 --> 00:27:39,542
- เขามีทุกอย่างเลย
- จ่ายสามชั่วโมงก็ได้

370
00:27:39,625 --> 00:27:41,709
เธอนี่ต่อราคาเก่งมากนะสำหรับโจรขโมยสลัด

371
00:27:41,792 --> 00:27:45,208
ก็ได้ อย่าให้รู้นะว่าเธอมัวแต่นั่งคุย
กับแฟนตลอดเวลาก็แล้วกัน

372
00:27:47,041 --> 00:27:48,500
พวกนายจำลูกสาวฉันได้ไหม

373
00:27:48,583 --> 00:27:50,000
บรอนวิน

374
00:27:50,500 --> 00:27:54,834
เธอโตขึ้นแล้วก็อ้วนท้วนดี แล้วก็ตัวใหญ่ขึ้น

375
00:27:54,917 --> 00:27:56,417
พวกเขาคือคุณอาพอสซัมของหนูไง

376
00:27:56,917 --> 00:27:59,667
เธอจำพวกนายไม่ได้ เพราะเธอยังเด็กมาก

377
00:27:59,750 --> 00:28:01,166
แล้วเธอก็เป็นฟักทองด้วย

378
00:28:01,250 --> 00:28:05,667
บั๊ค เรารู้ว่านายชอบอยู่ที่นี่คนเดียว
กับลูกสาวผักสดจากฟาร์มของนาย

379
00:28:05,750 --> 00:28:08,625
แต่จะดีกว่าไหม
ถ้ามีเพื่อนร่วมถ้ำเพิ่มอีกสักสองหน่อ

380
00:28:08,709 --> 00:28:10,166
พร้อมดูแลฟักทองให้ฟรี

381
00:28:10,250 --> 00:28:11,959
แล้วเราก็คิดค่าแรงน้อยกว่าแตงกวาด้วย

382
00:28:12,041 --> 00:28:15,625
ขอโทษนะ สหาย ฉันเป็นสายลุยเดี่ยว
ไม่ผูกมัดกับใครน่ะ

383
00:28:15,709 --> 00:28:18,166
พวกนายอยู่ได้จนถึงวันที่ฉันจัดการออร์สัน
แต่หลังจากนั้น

384
00:28:18,250 --> 00:28:20,917
ฉันจะหาทางพาพวกนายกลับบ้าน

385
00:28:21,000 --> 00:28:23,542
บางทีเราอาจช่วยนายหยุดออร์สันได้นะ

386
00:28:23,625 --> 00:28:25,375
คู่หู ขอมือหน่อย

387
00:28:37,375 --> 00:28:38,667
แครช

388
00:28:38,750 --> 00:28:39,792
เอ็ดดี้

389
00:28:40,291 --> 00:28:44,375
ฉันไม่ได้อยากมองโลกในแง่ร้ายนะ
แต่พวกเขาหายไปพักหนึ่งแล้ว

390
00:28:44,458 --> 00:28:47,458
ฉันว่าตอนนี้เราน่าจะหากระดูกพวกเขาแทนนะ

391
00:28:48,875 --> 00:28:51,500
ฉันขอถอนคำพูดด้วยความเต็มใจ

392
00:28:52,125 --> 00:28:54,792
นี่ นักแกะรอย นายได้กลิ่นอะไรบ้างหรือยัง

393
00:28:54,875 --> 00:28:58,709
นอกจากนายแล้ว
ก็ไม่มีกลิ่นเหม็นอะไรอีก เพราะงั้นยัง

394
00:28:59,875 --> 00:29:04,041
แมนนี่ พวกเขาอยู่กันลำพังกลางความหนาว
ตอนนี้พวกอาจจะกลัวมากก็ได้

395
00:29:04,125 --> 00:29:06,834
เย็นไว้ ไม่ต้องห่วง เราจะหาพวกเขาเจอ

396
00:29:06,917 --> 00:29:10,000
เพราะถ้าเราหาพวกเขาไม่เจอ
ฉันจะฆ่าพวกเขาให้ตายเลย

397
00:29:11,291 --> 00:29:13,583
แค่เปรียบเปรยเฉยๆ น่า แล้วก็…

398
00:29:21,917 --> 00:29:24,500
นายหนีไปไหนไม่ได้แล้ว ออร์สัน

399
00:29:25,250 --> 00:29:28,166
หรือฉันควรเรียกนายว่าชมอร์สันดี

400
00:29:35,375 --> 00:29:38,875
แล้วนายจะเอาชนะเจ้าชมอร์สันนี่ได้ยังไง

401
00:29:38,959 --> 00:29:40,709
เป็นคำถามที่ดี แครช

402
00:29:40,792 --> 00:29:43,125
- ผมเอ็ดดี้ ตัวที่หล่อกว่า
- โอเค

403
00:29:43,208 --> 00:29:45,417
ในอดีต ออร์สันแข็งแกร่งด้วยตัวเขาเอง

404
00:29:45,500 --> 00:29:47,333
แต่ตอนนี้เขามีแร็พเตอร์ที่ฝึกมาอย่างดีเป็นพวก

405
00:29:47,417 --> 00:29:50,417
การจะโค่นเขาลงคงยากขึ้นอีกหน่อย

406
00:29:50,500 --> 00:29:52,125
แล้วทำไมเขาถึงนิสัยเสียแบบนั้นล่ะ

407
00:29:52,208 --> 00:29:53,542
เป็นคำถามที่ดีอีกหนึ่งข้อ เอ็ดดี้

408
00:29:53,625 --> 00:29:55,458
ผมแครช ตัวที่หล่อกว่าอีกตัว

409
00:29:55,542 --> 00:29:59,917
ตอนเขาเด็กๆ ออร์สันถูกล้อเลียน
และมีปมด้อยเรื่องหัวขนาดใหญ่ของเขา

410
00:30:00,000 --> 00:30:02,291
ยิ่งหัวเขาขยายใหญ่ขึ้น สมองเขาก็ใหญ่ตาม

411
00:30:02,375 --> 00:30:05,291
แล้วเขาก็คิดได้ว่านี่คือจุดแข็งที่สุดของเขา

412
00:30:05,375 --> 00:30:09,208
แต่เขากลับเชื่อว่าตัวเขาเหนือกว่าสัตว์ตัวอื่นๆ

413
00:30:09,291 --> 00:30:11,166
ฉันพยายามแสดงให้เขาเห็นว่า
เราทุกคนเท่าเทียมกัน

414
00:30:11,250 --> 00:30:14,208
ฉันเคยเชิญเขามาเป็นส่วนหนึ่งของทีม
ที่ฉันอยู่ด้วยซ้ำ

415
00:30:16,542 --> 00:30:18,542
พวกเราสร้างบ่อน้ำที่เป็นเหมือนสถานที่

416
00:30:18,625 --> 00:30:22,041
ที่สัตว์ทุกสายพันธุ์ได้เรียนรู้
ที่จะอยู่ร่วมกันอย่างสันติ

417
00:30:23,166 --> 00:30:25,500
ทีมของฉันทุ่มเทเพื่อปกป้องบ่อน้ำไว้

418
00:30:25,583 --> 00:30:28,875
และทำให้แน่ใจว่าสัตว์ทุกตัวที่นี่
จะอยู่กันอย่างสันติ

419
00:30:32,417 --> 00:30:34,083
เหมือนทีมซูเปอร์ฮีโร่น่ะเหรอ

420
00:30:34,166 --> 00:30:37,417
แหม ฉันจะไม่ใช้คำว่า "ซูเปอร์ฮีโร่" หรอกนะ

421
00:30:37,500 --> 00:30:40,417
แต่ก็ไม่ได้ห้ามไม่ให้พวกนายเรียกแบบนั้น
เล่าต่อนะ

422
00:30:41,667 --> 00:30:43,417
ออร์สันปฏิเสธข้อเสนอของฉัน

423
00:30:46,083 --> 00:30:47,667
เขาไม่เชื่อเรื่องสันติ

424
00:30:47,750 --> 00:30:51,041
เขาเชื่อในโลกที่ผู้แข็งแกร่งต้องปกครองผู้อ่อนแอ

425
00:30:53,375 --> 00:30:56,458
นายพูดอีกทีได้ไหม พอดีมาร์ชเมลโล่เข้าหูน่ะ

426
00:30:57,041 --> 00:30:58,750
ฉันบอกว่า…

427
00:30:58,834 --> 00:31:00,417
ออร์สันเชื่อในโลก

428
00:31:00,500 --> 00:31:04,583
ที่ผู้แข็งแกร่งต้องปกครองผู้อ่อนแอ
และเขาควรได้ครอบครองทั้งหมด

429
00:31:05,959 --> 00:31:11,333
แต่พอฉันไปหยุดเขา เขาก็วางกับดักเพื่อกำจัดฉัน

430
00:31:25,542 --> 00:31:27,166
วันนั้นเราโค่นออร์สันได้

431
00:31:29,000 --> 00:31:30,333
แต่ต้องสูญเสียสิ่งสำคัญไป

432
00:31:35,166 --> 00:31:37,583
เพื่อให้โลกไดโนเสาร์ปลอดภัย
เราเลยเนรเทศออร์สัน

433
00:31:37,667 --> 00:31:39,500
ไปสถานที่ที่เรียกว่าเกาะลาวา

434
00:31:40,208 --> 00:31:41,792
และไม่ใช่เกาะสวรรค์แน่นอน

435
00:31:43,500 --> 00:31:46,000
เราคิดว่าการอยู่กับตัวเองสักพักอาจช่วยออร์สัน

436
00:31:46,083 --> 00:31:47,542
เปลี่ยนใจได้

437
00:31:47,625 --> 00:31:49,709
แต่ใจเขากลับแข็งกระด้างมากขึ้น

438
00:31:49,792 --> 00:31:52,542
แล้วเขาก็หมกมุ่นอยู่กับการแก้แค้น

439
00:31:52,625 --> 00:31:54,709
เราไม่รู้ว่าเขาจะมีพรรคพวก

440
00:31:58,792 --> 00:32:01,709
เราไม่รู้ว่าเขารอดชีวิตมาได้ยังไง
หรือจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

441
00:32:18,291 --> 00:32:20,333
พวกนายชอบไฟเหรอ

442
00:32:20,834 --> 00:32:24,583
ที่เรารู้คือออร์สันหาวิธีหนีออกจากเกาะลาวาได้

443
00:32:24,667 --> 00:32:27,041
พร้อมแร็พเตอร์อีกสองตัวภายใต้คำสั่งเขา

444
00:32:31,917 --> 00:32:33,083
นั่งลง

445
00:32:34,542 --> 00:32:35,875
ยืนขึ้น

446
00:32:38,083 --> 00:32:39,917
คำนับฉันสิ

447
00:32:45,375 --> 00:32:50,125
เจ้าพวกโง่ แค่ใช้ไฟนิดหน่อย
พวกนายก็เชื่อฟังฉันแล้ว

448
00:32:50,709 --> 00:32:54,000
ในที่สุดโลกไดโนเสาร์ก็จะเป็นของฉัน

449
00:32:56,125 --> 00:32:58,250
แล้วเขาก็เป็นอิสระ

450
00:33:00,333 --> 00:33:01,458
แล้วเกิดอะไรขึ้น

451
00:33:02,792 --> 00:33:05,500
แล้วพวกนายก็โผล่มา
แถมยังเกือบเอาชีวิตไม่รอดด้วย

452
00:33:06,083 --> 00:33:07,583
เย้ เรามีบทในเรื่องแล้ว

453
00:33:13,041 --> 00:33:15,208
โอเค สหาย ได้เวลานอนแล้ว

454
00:33:16,583 --> 00:33:19,500
บั๊ค เล่าเรื่องทีมซูเปอร์ฮีโร่ให้เราฟังอีกได้ไหม

455
00:33:21,041 --> 00:33:23,792
ใจเย็น เอาไว้รอฟังคืนต่อไปนะ

456
00:34:51,875 --> 00:34:53,417
ฉันละอยากจะบ้าตาย

457
00:35:06,291 --> 00:35:07,583
กลิ่นอะไรน่ะ

458
00:35:08,500 --> 00:35:10,500
อ๋อ กลิ่นตดไง

459
00:35:10,583 --> 00:35:11,625
ของนายเหรอ

460
00:35:12,500 --> 00:35:14,583
ซี

461
00:35:23,000 --> 00:35:24,375
บั๊ค

462
00:35:24,917 --> 00:35:26,208
บั๊ค

463
00:35:26,291 --> 00:35:27,458
บั๊ค

464
00:35:28,125 --> 00:35:29,250
บั๊ค

465
00:35:31,458 --> 00:35:33,125
พอสซัมสองตัวนั้นล่ะ

466
00:35:33,208 --> 00:35:35,208
แก๊สทำอะไรเราไม่ได้ สหาย

467
00:35:35,291 --> 00:35:36,834
เราคุ้นเคยกับกลิ่นเหม็นน่ะ

468
00:35:40,542 --> 00:35:42,333
หานี่อยู่เหรอ

469
00:35:51,959 --> 00:35:53,375
ว้าว

470
00:35:53,458 --> 00:35:55,709
ซี นั่นเธอเหรอ

471
00:35:56,208 --> 00:35:58,333
ก็ต้องมีคนคอยช่วยเธอนี่นะ

472
00:36:02,542 --> 00:36:03,667
ฉันก็เลยมา

473
00:36:03,750 --> 00:36:05,500
เดี๋ยว แล้วบรอนวินล่ะ

474
00:36:05,583 --> 00:36:07,875
เธอปลอดภัยดี ฉันให้เธออยู่กับแตงกวา

475
00:36:07,959 --> 00:36:10,542
ดีมาก เพราะแตงกวาเรียนคาราเต้มา

476
00:36:11,166 --> 00:36:14,792
นี่ เธอก็รู้ใช่ไหมว่าบรอนวินเป็นฟักทอง

477
00:36:14,875 --> 00:36:17,917
รู้สิ แล้วฉันก็รู้ด้วยว่าบั๊คมีญาติเป็นลูกสน

478
00:36:18,000 --> 00:36:19,417
จริงด้วย ฟิลลิปไง

479
00:36:19,500 --> 00:36:22,125
บั๊ค เพื่อนสกั๊งค์สุดเจ๋งของนายนี่ใครเหรอ

480
00:36:22,208 --> 00:36:25,250
ฉันไม่ใช่สกั๊งค์นะ พวก ฉันเป็นโซริลล่า

481
00:36:25,333 --> 00:36:26,792
แล้วต่างกันตรงไหน

482
00:36:27,375 --> 00:36:30,417
ความแตกต่างคือ
ฉันเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ทำภารกิจ

483
00:36:30,917 --> 00:36:33,875
นำความเท่าเทียมและความยุติธรรม
มาสู่โลกไดโนเสาร์

484
00:36:35,041 --> 00:36:37,125
แล้วพวกสกั๊งค์หางจะสั้นกว่าด้วย

485
00:36:37,208 --> 00:36:38,625
เธอเป็นสกั๊งค์แน่นอน

486
00:36:38,709 --> 00:36:41,333
สกั๊งค์ที่ปลอมตัวมา

487
00:36:41,417 --> 00:36:43,041
เจ๋ง

488
00:36:43,125 --> 00:36:45,583
เดี๋ยวนะ… คือฉัน… โอเค ก็ได้

489
00:36:45,667 --> 00:36:47,500
ถ้าพวกนายสบายใจ ก็ตามนั้น

490
00:36:48,792 --> 00:36:50,792
ไปเถอะ พวกหัวขี้เลื่อยนั้นฟื้นแล้ว

491
00:36:50,875 --> 00:36:55,250
- เราจะตามนายไปทุกที่
- ไม่ว่าจะเป็นหน้าผา ใต้น้ำ หรือภูเขาไฟ

492
00:36:58,291 --> 00:36:59,750
ฉันชอบเพื่อนใหม่นายนะ

493
00:37:01,542 --> 00:37:02,959
พวกเขาทำให้ฉันรู้สึกฉลาดดี

494
00:37:03,041 --> 00:37:04,792
ไม่ต้องห่วง ถึงพวกเขาจะไม่ค่อยฉลาด

495
00:37:04,875 --> 00:37:07,291
แต่ก็ชดเชยด้วยการทำตัวไม่ได้เรื่องแทน

496
00:37:08,583 --> 00:37:11,000
บั๊ค เราเรื่องค้างคาที่ต้องสะสางอยู่นะ

497
00:37:11,583 --> 00:37:15,250
คือแบบว่า ฟังนะ
ฉันรู้ว่าเราไม่ได้เห็นตรงกันเสมอไป

498
00:37:15,333 --> 00:37:17,792
หรือที่ฉันหมายถึงคือ การจ้องตา

499
00:37:17,875 --> 00:37:23,041
ใจเย็น ฉันมานี่ด้วยเหตุผลเดียว
แล้วมันก็เป็นเรื่องใหญ่มากด้วย

500
00:37:23,875 --> 00:37:29,000
ถ้าเราไม่หยุดออร์สัน เขาจะทำลายความสันติ
ที่พวกเราอุตส่าห์สร้างไว้

501
00:37:29,667 --> 00:37:32,750
ถ้าเขาเข้ามาคุม โลกไดโนเสาร์คง…

502
00:37:33,917 --> 00:37:34,917
ได้สาบสูญจริงๆ

503
00:37:37,375 --> 00:37:38,500
ก็จริง

504
00:37:39,542 --> 00:37:42,000
แล้วตอนนั้นมันก็จะเป็น
"โลกไดโนเสาร์ที่สาปสูญ"

505
00:37:42,083 --> 00:37:44,208
ซึ่งเป็นอะไรที่ทั้งเศร้าและสับสน

506
00:37:44,709 --> 00:37:46,834
แล้วทีมจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งไหม

507
00:37:46,917 --> 00:37:48,333
นายไม่ต้องยุ่งเลย

508
00:37:48,417 --> 00:37:50,083
นี่พวกนายกลับมาคุยกันแล้วเหรอ

509
00:37:50,166 --> 00:37:51,375
เราเคลียร์ปัญหากันแล้ว

510
00:37:51,875 --> 00:37:54,834
แล้วก็ไม่ เจ้ามือซ้าย
ทีมจะไม่กลับมารวมตัวกันอีก

511
00:37:55,333 --> 00:37:57,709
พอเราหยุดออร์สันได้แล้ว ฉันจะไปจากที่นี่

512
00:37:57,792 --> 00:37:59,458
นั่นมันความลับของสกั๊งค์เลยนะ

513
00:37:59,542 --> 00:38:01,667
พวกเขาไม่ชอบอยู่ที่เดิมนานๆ

514
00:38:01,750 --> 00:38:03,875
แต่กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ยังคงอยู่

515
00:38:15,583 --> 00:38:18,709
ไม่ๆๆ หัวฉันไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น นี่มันใหญ่ไป

516
00:38:19,792 --> 00:38:21,709
- รู้นะว่าอยู่ตรงนั้น
- รู้นะว่าอยู่ตรงนั้น

517
00:38:22,208 --> 00:38:24,000
ฉันบอกว่าไงเรื่องเลียนแบบฉัน

518
00:38:24,667 --> 00:38:27,875
ไม่… อย่านะ อย่า… อย่าเชียวนะ

519
00:38:28,375 --> 00:38:30,500
อย่าเลียนแบบฉัน

520
00:38:33,250 --> 00:38:34,959
รู้งี้ทำงานกับพวกนกดีกว่า

521
00:38:41,709 --> 00:38:44,542
เห็นได้ชัดว่าพวกนายทั้งคู่
ยังไม่เจ๋งพอจะทำงานให้เสร็จ

522
00:38:45,333 --> 00:38:48,375
ถึงเวลาที่ฉันจะเพิ่มกองทหารให้ตัวเองแล้ว

523
00:38:48,458 --> 00:38:50,041
สิ่งที่ฉันจะทำต่อไป

524
00:38:50,125 --> 00:38:53,542
จะทำลายทุกอย่าง
ที่นายเคยสร้างไว้ บั๊คมินสเตอร์

525
00:38:55,750 --> 00:38:57,166
จะเข้ามาใกล้ทำไมเนี่ย

526
00:38:58,792 --> 00:39:01,083
เธอรู้ได้ไงว่าแร็พเตอร์พวกนั้นจะโจมตี

527
00:39:01,166 --> 00:39:03,583
ข่าวร้ายคือออร์สันกำลังตามรอยนายอยู่

528
00:39:03,667 --> 00:39:05,917
ส่วนข่าวดีคือฉันกำลังตามรอยออร์สัน

529
00:39:07,792 --> 00:39:10,500
งั้นฉันก็เดาว่า
การจะหยุดพวกเขามันขึ้นอยู่กับนายแล้ว

530
00:39:10,583 --> 00:39:12,959
สองฮีโร่กลับมารวมพลังกันอีกครั้ง

531
00:39:13,041 --> 00:39:15,625
บั๊คขาโหดกับสกั๊งเคเทอร์

532
00:39:15,709 --> 00:39:18,166
ฉันไม่อยากเชื่อว่านายบอกพวกเขา
ว่าเราเป็นซูเปอร์ฮีโร่

533
00:39:18,250 --> 00:39:21,208
ฉันไม่เคยพูดนะ พวกเขาพูดเองต่างหาก

534
00:39:21,291 --> 00:39:23,458
พวกนายต้องเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมมากแน่ๆ

535
00:39:23,542 --> 00:39:26,500
ก็ถ้าเราเห็นตรงกันนะ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นเลย

536
00:39:26,583 --> 00:39:27,959
ฉันเห็นด้วยเรื่องนั้น

537
00:39:28,041 --> 00:39:29,333
มีปัญหาอะไรเหรอ บั๊ค

538
00:39:29,417 --> 00:39:32,291
พลังกลิ่นของเธอนี่สุดยอดมากเลยนะ

539
00:39:32,375 --> 00:39:34,250
จริงสิ แล้วพลังวิเศษนายคืออะไร

540
00:39:34,875 --> 00:39:38,375
สหาย สิ่งที่ทำให้เป็นซูเปอร์ฮีโร่ไม่ใช่พลังวิเศษ

541
00:39:41,083 --> 00:39:43,333
แต่มันคือไหวพริบและความกล้าหาญ

542
00:39:43,834 --> 00:39:46,458
ใช่ พวกที่ไม่มีพลังจริงๆ ก็ชอบพูดแบบนี้แหละ

543
00:39:47,125 --> 00:39:48,875
แต่ช่างเถอะ กลับไปที่แผนของเรา

544
00:39:49,417 --> 00:39:52,458
เรามีไดโนเสาร์สติแตกจอมบงการที่ต้องจัดการ

545
00:39:52,542 --> 00:39:55,375
ใช่ แล้วเราต้องหยุดออร์สันด้วย

546
00:40:00,959 --> 00:40:04,458
นี่มันสถานการณ์เลวร้ายที่สุดที่ฉันคาดไว้
พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปบ่อน้ำ

547
00:40:13,709 --> 00:40:18,750
ไม่ได้การ ออร์สันจะจัดบุฟเฟ่ต์
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมให้แร็พเตอร์ของเขา

548
00:40:22,542 --> 00:40:24,417
โอเค แผนเป็นแบบนี้นะ

549
00:40:25,208 --> 00:40:26,709
ไม่มีเวลาวางแผนแล้ว

550
00:40:27,291 --> 00:40:29,959
มีเวลาสำหรับแผนเสมอแหละ…

551
00:40:30,041 --> 00:40:32,917
โอเค เขาไม่ได้ยินแล้วล่ะ

552
00:40:43,166 --> 00:40:44,166
นี่

553
00:40:45,875 --> 00:40:49,208
ทุกคน เรากำลังเผชิญกับภัยคุกคามร้ายแรง

554
00:40:49,834 --> 00:40:51,750
เครื่องดื่มผลไม้หมดอีกแล้วเหรอ

555
00:40:51,834 --> 00:40:54,917
เราต้องออกจากพื้นที่
ช่วยเข้าแถวออกไปอย่างมีระเบียบด้วย

556
00:40:55,000 --> 00:40:58,667
จับกลุ่มสองต่อสอง หนึ่งต่อสาม ห้าต่อเก้า

557
00:41:07,458 --> 00:41:09,125
ไม่ได้ ยังบินไม่ขึ้นแฮะ

558
00:41:16,792 --> 00:41:17,834
ไม่นะ

559
00:41:20,083 --> 00:41:21,458
ไปๆๆ

560
00:41:29,417 --> 00:41:32,500
ได้เวลาของบั๊คขาโหดแล้ว

561
00:41:36,834 --> 00:41:38,083
เธอทำแบบนั้นทำไม

562
00:41:38,667 --> 00:41:39,709
ดูสิ

563
00:41:47,500 --> 00:41:51,375
บั๊ค ไงเพื่อน ฉันมีเซอร์ไพรส์มาให้นายด้วย

564
00:41:52,166 --> 00:41:53,333
ดูให้เต็มตา

565
00:42:00,083 --> 00:42:02,792
เขาทำสำเร็จ เขาสร้างกองทัพได้แล้ว

566
00:42:03,291 --> 00:42:05,709
ฉันว่าจะขอไม่เข้าร่วมปาร์ตี้นี้นะ

567
00:42:06,208 --> 00:42:07,583
เราต้องออกไปจากที่นี่ก่อน

568
00:42:23,542 --> 00:42:25,875
แล้วเจอกันนะ บั๊คกี้

569
00:42:25,959 --> 00:42:28,792
คราวหน้านายหนีไม่รอดแน่

570
00:42:28,875 --> 00:42:31,834
นายปกป้องพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
ตลอดไปไม่ได้หรอก บั๊ค

571
00:42:31,917 --> 00:42:35,583
กองทัพแร็พเตอร์ชุดใหม่ของฉันจะไล่ล่านาย

572
00:42:36,166 --> 00:42:38,291
ตอนนี้เราต้องมีแผนจริงๆ แล้ว

573
00:42:39,667 --> 00:42:44,417
เราไม่มีทางชนะออร์สันได้ ถ้านายยังฉายเดี่ยว
แบบ "บั๊คขาโหด" โดยไม่คิดก่อน

574
00:42:44,500 --> 00:42:48,500
คำถามที่สำคัญกว่าคือ "ซี" ย่อมาจากอะไร

575
00:42:49,542 --> 00:42:52,083
นายนี่ซื่อดีนะ มาวางแผนกันต่อเถอะ โอเคไหม

576
00:42:52,166 --> 00:42:54,709
พวกเราเสียเปรียบเห็นๆ

577
00:42:54,792 --> 00:42:58,709
ถ้าเราอยากชนะออร์สัน
เราก็ต้องการความช่วยเหลือครั้งใหญ่

578
00:42:59,709 --> 00:43:03,667
ไม่อยากจะเชื่อเลย ฉันเห็นด้วยกับซีนะ
พวกเราต้องการความช่วยเหลือ

579
00:43:03,750 --> 00:43:06,917
และมีสิ่งมีชีวิตเดียวเท่านั้นที่จะทำงานนี้ได้

580
00:43:10,125 --> 00:43:14,875
ได้ยินที่เขาพูดไหม เขาพูดว่าพวกเรา
เขาเห็นเราเท่าเทียมกัน

581
00:43:16,500 --> 00:43:18,041
ที่จริงฉันคิดว่าเขาพูดถึง…

582
00:43:20,333 --> 00:43:22,250
เรื่องเท่าเทียม พวกนายคิดถูกแล้ว

583
00:43:22,917 --> 00:43:27,083
แล้วก็นะ สหาย เรื่องชื่อฉันน่ะ ก็แค่ซีเฉยๆ

584
00:43:28,041 --> 00:43:29,709
เอาเถอะ ฉันไม่เชื่อเธอหรอก

585
00:43:36,500 --> 00:43:38,625
เรือกระดูกของฉันเอง

586
00:43:39,583 --> 00:43:41,333
เรือกระดูกของบั๊ค

587
00:43:41,417 --> 00:43:43,208
ฉันเชื่อว่ามันเป็นเรือกระดูกของเรานะ

588
00:43:44,208 --> 00:43:46,458
เรือกระดูกของบั๊คกับซี

589
00:43:47,083 --> 00:43:49,125
- ฉันสร้างมันขึ้นมา
- แต่ฉันออกแบบมัน

590
00:43:49,208 --> 00:43:50,667
ไม่เห็นต้องออกแบบอะไรเลย

591
00:43:53,542 --> 00:43:55,417
เรือลำแรกถึงจมไง

592
00:43:55,500 --> 00:43:59,125
มันไม่ได้จม น้ำมันขึ้น

593
00:43:59,208 --> 00:44:01,000
รู้สึกถึงความตึงเครียดระหว่างพวกเขาไหม

594
00:44:01,083 --> 00:44:02,083
ก็นิดหน่อยนะ

595
00:44:03,583 --> 00:44:07,917
(บ่อน้ำ)

596
00:44:09,959 --> 00:44:12,500
(บ่อน้ำมันดิน)

597
00:44:12,583 --> 00:44:14,792
(แม่น้ำแร็พเตอร์)

598
00:44:20,375 --> 00:44:22,834
เราจะไปถึงบึงไดโนเสาร์ตอนเช้า

599
00:44:24,166 --> 00:44:25,458
รู้ไหมว่าฉันกำลังสงสัยอะไร

600
00:44:25,542 --> 00:44:28,667
เราจะไปบึงไดโนเสาร์ทำไม
แล้วใครจะช่วยเราเอาชนะออร์สันใช่ไหม

601
00:44:28,750 --> 00:44:31,417
ไม่ใช่ ฉันกำลังสงสัยว่า
ทำไมก้นฉันถึงติดอยู่กับที่นั่ง

602
00:44:31,500 --> 00:44:32,500
ยางไม้ไง

603
00:44:32,583 --> 00:44:34,000
รู้ไหมว่าฉันสงสัยอะไรอีก

604
00:44:34,083 --> 00:44:36,375
พวกเขาเป็นทีมที่เก่งกาจขนาดนี้

605
00:44:36,458 --> 00:44:37,875
แต่ทำไมถึงเข้ากันไม่ได้ล่ะ

606
00:44:37,959 --> 00:44:40,792
ฉันพนันได้เลยว่าเพราะซีไม่เคยบอกเขา
ว่า "ซี" ย่อมาจากอะไร

607
00:44:40,875 --> 00:44:43,834
โอเค บอกเรามาเถอะ ใช่ซีว่าไหม

608
00:44:43,917 --> 00:44:45,417
- เซลด้า
- ซีน่า

609
00:44:45,500 --> 00:44:47,458
- ซาซ่า
- ซาแมนธา

610
00:44:47,542 --> 00:44:48,583
ซิปปี้

611
00:44:49,333 --> 00:44:51,250
โทษนะ นายพูดว่าซิปปี้เหรอ

612
00:44:51,333 --> 00:44:53,000
ฉันบอกนายแล้วไงว่าไม่ใช่ซิปปี้

613
00:44:53,083 --> 00:44:56,083
ขอบอกอีกครั้งนะ
ซีไม่ได้ย่อมาจากอะไรทั้งนั้นแหละ

614
00:44:56,166 --> 00:44:57,875
แล้วก็ไม่ใช่เพราะเรื่องชื่อด้วย

615
00:44:57,959 --> 00:44:59,750
แล้วมันเรื่องอะไรกันล่ะ

616
00:45:00,375 --> 00:45:04,125
- ก็เพราะว่าเขา… ช่างเถอะ
- ก็เพราะว่าเธอ… ช่างเถอะ

617
00:45:04,667 --> 00:45:06,375
เรามาแก้ปัญหานี้กันแบบครอบครัวดีกว่า

618
00:45:06,458 --> 00:45:09,125
ใช่ พูดความรู้สึกของเธอออกมา

619
00:45:09,208 --> 00:45:10,500
ฉันรู้สึก…

620
00:45:10,583 --> 00:45:12,417
ฉันรู้สึก…

621
00:45:12,500 --> 00:45:17,000
โอเค ฉันรู้สึกว่าบั๊คหัวรั้นและบุ่มบ่าม

622
00:45:17,083 --> 00:45:20,250
ส่วนฉันรู้สึกว่าซีขี้ระแวงมากเกินไป

623
00:45:20,333 --> 00:45:23,000
ฉันยังรู้สึกเศร้ากับเรือลำแรกของฉันอยู่เลย

624
00:45:23,083 --> 00:45:25,959
ดีมาก ฉันคิดว่าเรากำลังคืบหน้าแล้ว

625
00:45:26,041 --> 00:45:28,208
นายไม่มีความรับผิดชอบ สมองทึบ

626
00:45:28,291 --> 00:45:30,333
- เธอเรื่องมาก แล้วก็ชอบ…
- ฉันเบื่อที่นาย…

627
00:45:30,417 --> 00:45:32,500
- ว่าฉันอย่างนั้นอย่างนี้
- ไม่ชอบคิดก่อนทำอะไร

628
00:45:32,583 --> 00:45:35,333
- ทำให้พวกเราเจอปัญหาตลอด
- แต่คนอื่นในทีมไม่เคยว่าเลย

629
00:45:35,417 --> 00:45:36,917
เราจำเป็นต้องมีกลยุทธ์

630
00:45:37,000 --> 00:45:38,500
วิธีของเธอมันไม่ได้ผล

631
00:45:38,583 --> 00:45:40,125
เราเสียทีมเราไปแล้วนะ

632
00:45:41,583 --> 00:45:46,500
ฉันรู้ ซี แต่มันอาจไม่มีอะไรที่เราทำได้
เพื่อช่วยพวกเขา

633
00:45:47,000 --> 00:45:50,041
อาจจะไม่มี แต่นายเคยเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

634
00:45:50,917 --> 00:45:52,333
แล้วฉันก็เสียนายไปอีกคน

635
00:45:54,542 --> 00:45:55,750
ซี

636
00:46:00,208 --> 00:46:02,083
ฉันก็คิดว่าทุกอย่างจะดีขึ้นซะอีก

637
00:46:27,750 --> 00:46:29,834
แครช ฉันเริ่มคิดนะ

638
00:46:29,917 --> 00:46:31,917
ไม่นะ นายกำลังคิดแล้ว

639
00:46:32,500 --> 00:46:33,959
ตอนเราออกจากฝูงมา

640
00:46:34,041 --> 00:46:37,375
เราสาบานว่าจะเป็นอิสระแล้วสร้างชื่อให้ตัวเอง

641
00:46:37,458 --> 00:46:39,333
ก็ใช่ แต่ทำยังไงล่ะ

642
00:46:39,917 --> 00:46:43,000
บั๊คต้องพักสายตาหน่อย
ส่วนเราเป็นพวกออกหากินตอนกลางคืน

643
00:46:43,083 --> 00:46:46,917
นี่เป็นโอกาสที่เราจะพิสูจน์ตัวเอง ตามฉันมา

644
00:46:53,417 --> 00:46:56,125
โอเค บึงไดโนเสาร์อยู่ทางทิศใต้

645
00:46:56,208 --> 00:46:57,792
เราต้องหันเรือลำนี้กลับไป

646
00:46:57,875 --> 00:46:59,750
นายถือแผนที่กลับด้านอยู่

647
00:46:59,834 --> 00:47:01,250
อ้าวเหรอ งั้นเรามาถูกทางแล้ว

648
00:47:01,333 --> 00:47:03,041
เรากำลังขับเรือจริงๆ แตะมือหน่อย

649
00:47:07,041 --> 00:47:08,959
ชาเสร็จตอนไหนเหรอ แม่

650
00:47:28,125 --> 00:47:29,959
- บั๊ค
- บั๊ค

651
00:47:30,041 --> 00:47:31,250
บั๊ค

652
00:47:31,333 --> 00:47:33,750
บั๊คๆๆ

653
00:47:33,834 --> 00:47:36,709
บั๊คๆๆ

654
00:47:37,417 --> 00:47:38,542
ฉันเผลอหลับไปเหรอ

655
00:47:38,625 --> 00:47:41,375
ทุกอย่างเรียบร้อยดี บั๊ค
เราคอยดูให้เรืออยู่ในเส้นทาง

656
00:47:41,458 --> 00:47:44,125
และทำมื้อเช้าอร่อยๆ ให้นายด้วย

657
00:47:44,208 --> 00:47:47,000
นายไปสอยมาจากต้นไม้เหรอ

658
00:47:48,291 --> 00:47:52,333
น่ากินมากเลย แต่มันก็มีพิษเพียบเลยเหมือนกัน

659
00:47:52,417 --> 00:47:55,291
จากนี้ไป เก็บอุ้งเท้ากับหางให้อยู่แต่ในเรือ

660
00:47:55,375 --> 00:47:57,417
นายไม่รู้หรอกว่าข้างนอกมีอะไรบ้าง

661
00:47:57,500 --> 00:47:59,917
งั้นเราก็ไม่ควรเล่นกระโดดเชือกแบบนี้สินะ

662
00:48:01,750 --> 00:48:04,792
พวกนาย เจ้านั่นมีพิษเยอะกว่าผลเบอร์รี่อีกนะ

663
00:48:04,875 --> 00:48:06,417
พิษงูทำอะไรพวกเราไม่ได้น่ะ

664
00:48:06,500 --> 00:48:09,166
ก็รู้ แต่ฉันทนไม่ได้ไง มันฆ่าฉันได้เลยนะ

665
00:48:09,250 --> 00:48:12,458
ผิวหนังฉันคงจะอักเสบแล้วไม่นานฉันก็ตาย

666
00:48:12,542 --> 00:48:13,583
เราผิดเอง

667
00:48:14,500 --> 00:48:15,750
ขอโทษนะ ซาซ่า

668
00:48:17,125 --> 00:48:20,375
แล้วเรารับเลี้ยงกิ้งก่าน่ารักๆ สองตัวนี้ได้ไหม

669
00:48:25,000 --> 00:48:27,125
บางทีเราอาจยังไม่พร้อมจะพิสูจน์ตัวเอง

670
00:48:27,208 --> 00:48:28,750
แค่นายคนเดียวมั้ง

671
00:48:33,125 --> 00:48:34,834
โอเค เราทั้งคู่ก็ได้

672
00:48:42,667 --> 00:48:46,417
(บึงไดโนเสาร์)

673
00:48:49,667 --> 00:48:53,375
เรามาถึงจนได้
ถึงเวลาเรียกเพื่อนเก่าออกมาแล้ว

674
00:49:10,667 --> 00:49:13,000
แครช นั่นคุณแม่ทีเร็กซ์

675
00:49:13,083 --> 00:49:15,250
เดี๋ยวนะ รู้จักคุณแม่ทีด้วยเหรอ

676
00:49:15,333 --> 00:49:18,041
รู้สิ ซิด เพื่อนเราเคยเป็นพี่เลี้ยงให้ลูกเธอ

677
00:49:18,125 --> 00:49:20,542
เธอจะช่วยเราจัดการออร์สัน

678
00:49:20,625 --> 00:49:25,417
ก็สมเหตุสมผลดี เธอหนัก 15 ตัน
แถมร้ายกาจสุดๆ

679
00:49:26,166 --> 00:49:27,333
ไม่ได้ว่านะ คุณแม่

680
00:49:31,250 --> 00:49:32,667
เป็นอะไรไป สาวน้อย

681
00:49:34,000 --> 00:49:37,875
ปวดฟันเหรอ มาสิ ขอหมอบั๊คดูหน่อย

682
00:49:40,625 --> 00:49:46,125
ฟันหน้าฝั่งซ้ายบนเป็นฟันคุด
ฟันกรามล่างฝั่งขวาหายไป

683
00:49:47,375 --> 00:49:48,625
นั่นไงฟันซี่ที่ผุ

684
00:49:49,125 --> 00:49:51,166
โอเค ฉันต้องถอนฟันซี่ที่ 23 ทิ้ง

685
00:49:52,125 --> 00:49:55,166
นั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นถ้าเธอไม่รู้จักขัดฟัน สาวน้อย

686
00:49:55,250 --> 00:49:57,041
เราถึงต้องใช้หางขัดฟันไง

687
00:49:57,625 --> 00:50:00,834
แล้วเธอจะช่วยเราเอาชนะออร์สัน
ด้วยฟันสภาพแบบนั้นได้ไง

688
00:50:00,917 --> 00:50:02,250
เป็นคำถามที่ดี

689
00:50:02,333 --> 00:50:03,875
ฉันต้องถอนมันออก

690
00:50:07,000 --> 00:50:12,500
ก็ได้ ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันช่วย งั้นฉันไปก็ได้

691
00:50:28,458 --> 00:50:29,625
ขั้นเทพ

692
00:50:35,083 --> 00:50:36,333
เร็วเข้า

693
00:50:36,417 --> 00:50:38,291
ฉันกำลังผ่าตัดอยู่นะ

694
00:50:38,375 --> 00:50:42,000
ถ้าฉันปล่อย เธอได้กัดนายขาดครึ่งแน่

695
00:50:42,083 --> 00:50:43,458
เกือบแล้ว

696
00:50:45,792 --> 00:50:48,250
โอเค ซี เรียบร้อย ปลุกเธอได้เลย

697
00:50:48,333 --> 00:50:51,083
ฉันทำให้หลับได้ แต่ปลุกให้ตื่นไม่ได้หรอก

698
00:50:53,709 --> 00:50:55,375
ศัตรูมาแล้ว พวกแร็พเตอร์กำลังมา

699
00:50:55,458 --> 00:50:57,625
พวกนาย มานี่เร็ว มาช่วยกันปลุกเธอ

700
00:50:57,709 --> 00:50:59,375
เราต้องเรียกกำลังเสริม

701
00:50:59,458 --> 00:51:01,333
ก็เธอไงกำลังเสริม

702
00:51:02,083 --> 00:51:03,792
สวัสดี มีใครอยู่ไหม

703
00:51:03,875 --> 00:51:05,917
ไว้ค่อยหลับตอนตายก็ได้

704
00:51:06,000 --> 00:51:07,125
ทำไมทำให้เธอหมดสติล่ะ

705
00:51:07,208 --> 00:51:08,291
ก็นายบอกให้ทำ

706
00:51:08,375 --> 00:51:09,750
- ไม่ได้บอก
- นายขยิบตาให้ฉัน

707
00:51:09,834 --> 00:51:12,500
ฉันมีตาเดียวนะ แล้วฉันก็แค่กะพริบตา

708
00:51:14,166 --> 00:51:16,792
- หมดเวลางีบแล้ว
- กินอะไรมาเนี่ย ก้อนหินหรือไง

709
00:51:18,417 --> 00:51:20,500
เอาละ มาลองเสี่ยงกันดู

710
00:51:21,917 --> 00:51:23,208
ตื่นได้แล้ว แม่ยอดขมองอิ่ม

711
00:51:24,625 --> 00:51:25,709
ไปๆๆ

712
00:51:38,291 --> 00:51:39,875
น่าสมเพชจริงๆ บั๊ค

713
00:51:39,959 --> 00:51:42,834
นายคิดจริงๆ เหรอว่าการกลับไปรวมทีมกับซี

714
00:51:42,917 --> 00:51:46,875
แล้วก็รับทีเร็กซ์เข้าทีมจะเอาชนะกองทัพฉันได้

715
00:52:07,083 --> 00:52:09,083
ก็นะ ตอนแรกฉันคิดไว้แบบนั้น ใช่แล้ว

716
00:52:09,166 --> 00:52:12,625
กลายเป็นว่าฉันคำนวณผิด
แต่โลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ

717
00:52:12,709 --> 00:52:17,542
ยกเว้นฉันไง ฉันเป็นอัจฉริยะ
ที่กำลังจะครองโลกไดโนเสาร์

718
00:52:17,625 --> 00:52:19,542
ข้ามศพพวกเราไปก่อนเถอะ

719
00:52:19,625 --> 00:52:24,667
ฉันก็คิดจะทำอยู่แล้ว อีกไม่นานสัตว์ทุกตัว
จะโค้งคำนับฉันและเรียกฉันว่าราชา

720
00:52:25,375 --> 00:52:26,792
โทษนะ

721
00:52:26,875 --> 00:52:29,333
ฉันพยายามทำตัวโหดอยู่นะ

722
00:52:29,417 --> 00:52:31,417
ฉันกำลังอินเลย

723
00:52:31,500 --> 00:52:34,291
แต่ไม่ต้องพูดมากกันแล้ว

724
00:52:34,375 --> 00:52:37,000
เริ่มเทศกาลบุฟเฟ่ต์ได้

725
00:52:50,208 --> 00:52:51,458
บั๊ค

726
00:53:04,500 --> 00:53:06,625
หนีเร็วๆ ระวังนะ

727
00:53:08,583 --> 00:53:10,208
พ่นกลิ่นใส่พวกมันเลย ซี

728
00:53:10,291 --> 00:53:13,709
ฉันเพิ่งพ่นไปเอง
ต้องใช้เวลาเติมหน่อย โอเคไหม

729
00:53:14,583 --> 00:53:15,834
รายละเอียดเยอะไป สหาย

730
00:53:53,875 --> 00:53:56,625
คืองี้นะ ซี มันเป็นความผิดของฉันเอง

731
00:53:57,125 --> 00:54:00,000
เธอพูดถูก เราเสียทีมไปเพราะฉัน

732
00:54:00,083 --> 00:54:02,834
ไม่หรอก เป็นเพราะฉันต่างหาก

733
00:54:02,917 --> 00:54:05,583
ไม่ ฉันขอรับผิดเอง

734
00:54:06,333 --> 00:54:08,792
งั้นฉันก็ขอให้นายส่งความผิดคืนมาให้ฉัน

735
00:54:08,875 --> 00:54:12,458
ฟังนะ ไม่ใช่เพราะเธอ ไม่ใช่เพราะฉัน

736
00:54:14,041 --> 00:54:15,458
- เป็นเพราะเรา
- เป็นเพราะเรา

737
00:54:15,959 --> 00:54:18,917
ถ้าเราอยากสร้างสันติในโลกไดโนเสาร์จริงๆ

738
00:54:19,000 --> 00:54:21,709
มันต้องเริ่มที่นายกับฉันร่วมมือกัน

739
00:54:31,625 --> 00:54:33,625
พาคุณแม่กับพวกพอสซัมไปที่ปลอดภัย

740
00:54:41,500 --> 00:54:42,834
เขาจะทำอะไรน่ะ

741
00:54:42,917 --> 00:54:44,417
ถ่วงเวลาให้เราหนีไง

742
00:54:45,458 --> 00:54:47,500
โอเค พ่อคนอัจฉริยะ

743
00:54:48,000 --> 00:54:49,208
นายอยากได้ตัวฉันไง

744
00:54:49,709 --> 00:54:51,583
นายจับฉันได้แล้ว

745
00:54:52,792 --> 00:54:53,959
ฉันชนะ

746
00:54:57,375 --> 00:54:59,333
พาเขาไปที่บ่อน้ำ

747
00:54:59,417 --> 00:55:03,458
ฉันจะทำให้เขาเป็นตัวอย่าง
ต่อหน้าพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหลาย

748
00:55:05,667 --> 00:55:07,417
สะใจจริงๆ

749
00:55:08,500 --> 00:55:10,709
เป็นไง ไอเดียบรรเจิดไหม

750
00:55:11,208 --> 00:55:14,083
รู้ไหมใครคิด ฉันไง แหงอยู่แล้ว

751
00:55:26,834 --> 00:55:28,625
เดี๋ยวๆ ใจเย็นก่อน

752
00:55:28,709 --> 00:55:31,083
พักเอาแรงก่อนนะ คุณแม่ที

753
00:55:31,166 --> 00:55:35,000
ออร์สันกำลังพาบั๊คกลับไปที่บ่อน้ำ
ไปเจอเราที่นั่นนะ

754
00:56:56,875 --> 00:56:58,625
ทั้งหมดเป็นความผิดของเรา เอ็ดดี้

755
00:56:59,125 --> 00:57:01,792
บั๊คบอกว่าช่วงนี้ไม่เหมาะที่เราจะลงมาเยี่ยม

756
00:57:01,875 --> 00:57:04,250
ใช่ ถ้าเขาไม่ต้องมาคอยดูแลเรา

757
00:57:04,333 --> 00:57:06,125
เรื่องนี้ก็อาจไม่เกิดขึ้น

758
00:57:06,208 --> 00:57:08,083
ฉันอยากให้เราช่วยอะไรเขาได้บ้างจัง

759
00:57:08,583 --> 00:57:10,125
- ยังไงล่ะ
- ฉันก็ไม่รู้

760
00:57:10,667 --> 00:57:13,917
อะไรเจ๋งๆ เช่นคุมพลังแห่งสายฟ้าได้ไง

761
00:57:15,083 --> 00:57:16,834
ถ้าเป็นงั้นคงเจ๋งมากเลยเนอะ

762
00:57:16,917 --> 00:57:19,709
แครชกับเอ็ดดี้ ปรมาจารย์แห่งสายฟ้า

763
00:57:19,792 --> 00:57:24,166
ใช่ เราจะสั่งให้ฟ้าผ่าตรงนั้น ตรงนี้
แล้วก็ผ่าใส่ที่เดิมอีกรอบ

764
00:57:25,417 --> 00:57:30,041
ยอมรับเถอะ เราเป็นปรมาจารย์สายฟ้า
หรือสร้างชื่อให้ตัวเองไม่ได้หรอก

765
00:57:30,125 --> 00:57:31,917
หรือทำอะไรไม่ได้เลย

766
00:57:32,542 --> 00:57:34,333
เอลลี่พูดถูกเรื่องเรา

767
00:57:34,417 --> 00:57:36,458
เรายังไม่พร้อมจะออกมาใช้ชีวิตกันเอง

768
00:57:38,834 --> 00:57:41,917
นายว่าบั๊คจะทำแบบนี้เหรอ ยอมแพ้ ถอดใจ

769
00:57:42,000 --> 00:57:43,792
แต่เราทำเขาผิดหวังนะ

770
00:57:43,875 --> 00:57:47,000
นั่นหมายความว่าได้เวลาลุกขึ้นสู้แล้วยังไงล่ะ

771
00:57:47,083 --> 00:57:49,166
เธอหมายถึงบุกเข้าไปโดยไม่วางแผนก่อนเหรอ

772
00:57:50,625 --> 00:57:52,458
ใช่ ถ้าเป็นเขาก็คงทำแบบนั้น

773
00:57:52,542 --> 00:57:56,125
แต่ฉันจะไม่ไปโดยไม่มีแผนช่วยเขา

774
00:57:56,667 --> 00:57:58,458
แต่ฉันต้องให้พวกนายช่วย

775
00:57:58,542 --> 00:58:00,500
เราช่วยได้แน่ถ้าเรามีพลังวิเศษ

776
00:58:01,750 --> 00:58:03,542
จำสิ่งที่บั๊คสอนพวกนายไว้สิ

777
00:58:03,625 --> 00:58:06,125
พลังวิเศษไม่ได้ทำให้นายเป็นซูเปอร์ฮีโร่

778
00:58:07,125 --> 00:58:09,000
แต่มันคือความกล้าหาญ

779
00:58:09,083 --> 00:58:10,709
และไหวพริบ

780
00:58:12,583 --> 00:58:14,542
นั่นอาจเป็นปัญหาของพวกเรานะ แครช

781
00:58:14,625 --> 00:58:17,709
เพราะเมื่อไหร่ที่เราเจอปัญหา
เราก็ทำได้แค่แกล้งตาย

782
00:58:17,792 --> 00:58:19,458
ทำไงได้ มันเป็นท่าประจำของเรานี่

783
00:58:19,542 --> 00:58:22,375
ฉันรู้ แต่มันค่อนข้างตรงข้ามกับความกล้าหาญน่ะ

784
00:58:22,959 --> 00:58:24,417
จริงด้วย ฉันเข้าใจแล้ว

785
00:58:24,917 --> 00:58:27,083
ว่าแต่เราจะไปหาความกล้าหาญได้ที่ไหน

786
00:58:27,166 --> 00:58:28,667
พวกนายมีอยู่ในตัวแล้ว…

787
00:58:29,667 --> 00:58:30,750
ตรงนี้

788
00:58:31,250 --> 00:58:32,834
ในขนหน้าอกเราเหรอ

789
00:58:33,500 --> 00:58:35,792
เธอหมายถึงม้ามเราต่างหากล่ะ

790
00:58:35,875 --> 00:58:37,041
จริงด้วย

791
00:58:37,125 --> 00:58:41,583
ถ้าเราควบคุมพลังม้ามของเราได้
เราก็ควบคุมสายฟ้าได้

792
00:58:46,917 --> 00:58:48,583
เรามาถึงแล้ว แม่น้ำแร็พเตอร์

793
00:58:49,083 --> 00:58:51,750
ออร์สันพาบั๊คไปที่นี่ บ่อน้ำ

794
00:58:51,834 --> 00:58:53,625
เราจะโจมตีแบบไม่ให้พวกมันตั้งตัว

795
00:58:53,709 --> 00:58:56,500
เหมือนปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ด้วยอาวุธ

796
00:58:57,834 --> 00:59:00,750
ไม่รู้สินะ ซี หรือเธอจะชื่อจริงว่าอะไรก็เถอะ

797
00:59:00,834 --> 00:59:04,208
พวกเราสามคนปะทะกับ
กองทัพไดโนเสาร์ของออร์สันเนี่ยนะ

798
00:59:04,291 --> 00:59:05,250
นี่

799
00:59:05,333 --> 00:59:07,583
นายต้องแปลกใจแน่
ว่าเราสามารถทำอะไรได้บ้าง

800
00:59:08,250 --> 00:59:10,917
ฉันแค่อยากรู้ว่า
ออร์สันควบคุมพวกแร็พเตอร์ได้ยังไง

801
00:59:11,000 --> 00:59:14,667
เขาอาจให้ขนมพวกมัน
เพราะฉันทำทุกอย่างเพื่อมาร์ชเมลโลว์ได้

802
00:59:14,750 --> 00:59:16,125
กล้าแต่งงานกับกบไหม

803
00:59:16,208 --> 00:59:18,166
- กบพันธุ์อะไรล่ะ
- อย่านอกเรื่องสิ พวกนาย

804
00:59:18,250 --> 00:59:20,000
ได้เวลาฝึกปฏิบัติภารกิจแล้ว

805
00:59:56,625 --> 00:59:58,875
โดนจุดสำคัญพอสซัมพอดีเลย

806
01:00:41,125 --> 01:00:44,166
ยอมรับเถอะนะ พวกนาย
แครชกับเอ็ดดี้ไม่รอดแล้วล่ะ

807
01:00:44,250 --> 01:00:46,917
พวกเขาหายตัวไปแบบไร้ร่องรอย

808
01:00:48,125 --> 01:00:49,375
ฉันเจอรอยเท้า

809
01:00:50,750 --> 01:00:53,417
นั่นหมายความว่ารอยเท้าพวกเขาอยู่ที่นี่

810
01:00:54,667 --> 01:00:57,000
ขอบคุณพระเจ้า เจอร่องรอยพวกเขาสักที

811
01:00:57,083 --> 01:00:59,250
ดูเหมือนว่าร่องรอยพวกเขาจะพาไปที่…

812
01:00:59,917 --> 01:01:03,917
ไม่นะ เจ้าพวกติ๊งต๊องนั้นกลับไปโลกไดโนเสาร์

813
01:01:04,792 --> 01:01:06,834
ฉันก็นึกว่าตัวเองตัดสินใจผิดแล้วนะ

814
01:01:26,709 --> 01:01:29,542
เราโชคดีมาก
พวกแร็พเตอร์ของออร์สันตัวเล็กลงเยอะเลย

815
01:01:29,625 --> 01:01:31,000
ใช่ ตัวนิดเดียวเอง

816
01:01:31,083 --> 01:01:34,959
ฉันว่าเราบี้พวกมันเหมือนมดซะ
เสร็จแล้วไปเล่นบาสที่บ่อน้ำกัน

817
01:01:35,041 --> 01:01:37,750
หนุ่มๆ พวกมันไม่ได้ตัวเล็ก แต่มันอยู่ไกล

818
01:01:39,417 --> 01:01:41,750
ถ้างั้นเราก็เจอปัญหาใหญ่แล้วล่ะ

819
01:01:46,208 --> 01:01:47,250
จำไว้ให้ดี

820
01:01:53,625 --> 01:01:55,000
ถึงเวลาที่เราจะไปช่วย…

821
01:01:56,000 --> 01:01:57,291
บั๊คขาโหด

822
01:02:01,959 --> 01:02:04,542
ทางเข้าถูกปิดไว้
เธอว่าพวกเขาผ่านเข้าไปได้ไหม

823
01:02:04,625 --> 01:02:06,583
มีทางเดียวที่จะรู้

824
01:02:16,458 --> 01:02:18,542
เปิดสิ

825
01:02:30,750 --> 01:02:33,917
การออกกำลังกายร่างกายส่วนบนนี่
เห็นผลจริงๆ แฮะ

826
01:02:34,417 --> 01:02:36,417
มาเร็ว เราต้องตามหาบั๊ค

827
01:02:36,500 --> 01:02:38,250
บั๊คเป็นความหวังเดียวของพวกเขา

828
01:02:38,333 --> 01:02:43,542
เยี่ยมมาก ชีวิตพวกเขาอาจขึ้นอยู่กับ
ตัววีเซิลนิสัยแปลกๆ ที่คุยกับมือตัวเอง

829
01:02:52,959 --> 01:02:54,250
ซิด

830
01:02:57,166 --> 01:02:58,375
วิ่ง

831
01:03:20,709 --> 01:03:22,041
คุณแม่

832
01:03:24,125 --> 01:03:25,417
เธอว่าอะไรนะ

833
01:03:27,041 --> 01:03:28,500
บ่อน้ำเหรอ

834
01:03:30,667 --> 01:03:33,709
ไม่นะ แครชกับเอ็ดดี้กำลังเดือดร้อน

835
01:03:33,792 --> 01:03:35,875
นายพูดเหมือนไม่เคยเจองั้นแหละ

836
01:03:44,417 --> 01:03:46,125
นี่เป็นการอำลานะ บั๊ค

837
01:03:46,208 --> 01:03:50,667
ได้เวลาเปลี่ยนนายเป็นของแทะเล่น
สำหรับเพื่อนๆ ผู้หิวโหยของฉันแล้ว

838
01:03:51,458 --> 01:03:53,166
นายหนีไม่รอดหรอก

839
01:03:53,250 --> 01:03:55,583
ฉันไม่มีทางปล่อยให้ลูกสาวฟักทองของฉัน

840
01:03:55,667 --> 01:03:57,000
เติบโตมาโดยไม่มีพ่อ

841
01:03:57,458 --> 01:03:59,125
อะไรนะ โอเค ฉันพอแล้ว

842
01:03:59,208 --> 01:04:04,000
มื้อเย็นพร้อมเสิร์ฟ
อภินันทนาการจากราชาออร์สัน

843
01:04:04,083 --> 01:04:05,542
ฟังดูดีแฮะ

844
01:04:19,625 --> 01:04:20,917
นี่แน่ะ

845
01:04:24,208 --> 01:04:25,208
เจ้าพวกโง่

846
01:04:25,917 --> 01:04:27,458
ทำได้ดีมาก พรรคพวก

847
01:04:27,542 --> 01:04:28,917
เจอกลิ่นสกั๊งค์หน่อย

848
01:04:29,000 --> 01:04:30,166
ดมซะ

849
01:04:31,041 --> 01:04:32,166
นี่แน่ะ

850
01:04:40,000 --> 01:04:43,458
ฉันละชอบกลิ่นสกั๊งค์ในยามเช้าจริงๆ

851
01:04:51,917 --> 01:04:53,583
ลาก่อน บั๊คกี้

852
01:05:04,250 --> 01:05:06,542
ไปเลย

853
01:05:12,041 --> 01:05:15,959
รอก่อนนะ แครช เอ็ดดี้
ทีเร็กซ์สายด่วนกำลังไปแล้ว

854
01:05:22,166 --> 01:05:23,458
บั๊ค

855
01:05:24,125 --> 01:05:25,291
ฮึบ

856
01:05:45,500 --> 01:05:48,125
นายเสี่ยงมากเลยนะ
ที่พาตัวเองมาอยู่สถานการณ์แบบนี้

857
01:05:48,208 --> 01:05:50,417
นั่นเป็นสิ่งที่เราทำกันในฝูง

858
01:05:50,500 --> 01:05:54,125
แล้วอีกอย่าง ฉันรู้ว่าเธอต้องมาช่วยฉัน

859
01:05:54,709 --> 01:05:59,166
แล้วเอาไงต่อ ฉันมั่นใจว่าเธอมีแผนเด็ด

860
01:05:59,250 --> 01:06:01,417
เรามาด้นสดกันเลยดีไหม

861
01:06:01,500 --> 01:06:03,792
ค่อยดูเป็นแผนสำหรับฉันหน่อย

862
01:06:11,959 --> 01:06:13,250
จัดไป

863
01:06:21,500 --> 01:06:24,625
โอเค ฉันสับสนแล้ว เมื่อกี้มันอะไรน่ะ

864
01:06:24,709 --> 01:06:27,875
ฉันคิดว่าแครชกับเอ็ดดี้เพิ่งจัดการศัตรูไปนะ

865
01:06:35,458 --> 01:06:37,625
- เป็นไงล่ะ
- เยี่ยมมาก คุณแม่

866
01:06:38,125 --> 01:06:39,458
รอฉันด้วยสิ พวกนาย

867
01:06:50,500 --> 01:06:51,542
เอาเลย

868
01:07:02,250 --> 01:07:05,458
นายนี่มันเป็นหอกข้างแคร่มาตลอดจริงๆ

869
01:07:05,542 --> 01:07:08,083
นายไม่เคยเข้าใจเลย ออร์สัน

870
01:07:08,166 --> 01:07:11,000
โลกไดโนเสาร์ไม่ได้มีไว้ให้ใครมาปกครอง

871
01:07:11,083 --> 01:07:13,458
ไม่ใช่แค่ใครก็ได้ แต่เป็นฉันนี่ไง

872
01:07:15,500 --> 01:07:16,583
ตั้งการ์ด

873
01:07:26,083 --> 01:07:27,959
โอเค ใครอยากเจ็บตัวบ้าง

874
01:07:28,041 --> 01:07:29,375
เอานี่ไปกิน

875
01:07:30,041 --> 01:07:31,291
แล้วก็นี่ด้วย

876
01:07:32,750 --> 01:07:35,917
ได้เวลาลดความเป็นแมมม็อธลง
และเพิ่มความเป็นพอสซัมแล้ว

877
01:07:39,000 --> 01:07:40,166
สุดยอด

878
01:07:44,792 --> 01:07:46,667
ถอยไป เขาเป็นครอบครัวฉัน

879
01:07:46,750 --> 01:07:49,000
แล้วอีกอย่าง หมอนี่มีแต่ไขมันอิ่มตัว

880
01:07:49,083 --> 01:07:52,500
ฟังนะ ความจริงก็คือพวกเราต่างก็ต้องพึ่งพากัน

881
01:07:56,583 --> 01:07:59,667
ข้างล่างนี้ สิ่งมีชีวิตทั้งหมด
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกับไดโนเสาร์ก็เหมือนกัน

882
01:08:00,208 --> 01:08:01,917
เราต้องอยู่กันอย่างสันติสิ

883
01:08:02,417 --> 01:08:04,875
นายนี่มันใสซื่อจริงๆ

884
01:08:04,959 --> 01:08:07,208
ฉันเลยรู้สึกสงสารนายไง บั๊ค

885
01:08:07,291 --> 01:08:08,792
นายมันเพ้อฝันเกินไป

886
01:08:08,875 --> 01:08:13,166
ในโลกความจริงผู้อยู่รอดคือผู้ที่เหมาะสม
หรือพูดง่ายๆ คือผู้ที่ฉลาดที่สุด

887
01:08:24,125 --> 01:08:25,458
เป๊ะมาก

888
01:08:31,375 --> 01:08:32,458
ไม่นะ

889
01:08:38,458 --> 01:08:39,500
จัดการพวกมัน

890
01:08:39,583 --> 01:08:40,583
พริ้วไหว

891
01:08:42,875 --> 01:08:44,000
หยุดนะ นั่งลง

892
01:08:44,083 --> 01:08:46,417
ไดโนเสาร์นิสัยไม่ดี ห้ามกัดนะ ห้ามกัด

893
01:08:46,500 --> 01:08:47,959
เข้ามา ครัวซองต์

894
01:08:50,375 --> 01:08:51,959
บาแกตต์

895
01:08:52,041 --> 01:08:53,333
ชีส

896
01:08:53,875 --> 01:08:55,583
ดูเหมือนว่าฉันจะแพ้นายแล้วนะ บั๊คกี้

897
01:08:56,417 --> 01:08:57,667
หรือนายจะแพ้กันแน่

898
01:08:58,959 --> 01:09:01,500
ดูเหมือนว่าฉันจะฉลาดกว่านายอีกแล้วนะ

899
01:09:01,583 --> 01:09:04,375
พวกมันจะฉีกเพื่อนๆ นายเป็นชิ้นๆ

900
01:09:04,458 --> 01:09:07,166
แล้วนายก็จะเป็นรายต่อไป

901
01:09:07,250 --> 01:09:09,333
ดูนี่นะ บั๊คมินสเตอร์

902
01:09:10,500 --> 01:09:11,709
โชว์เริ่มแล้ว

903
01:09:15,709 --> 01:09:16,959
ใช้ไฟไง

904
01:09:17,041 --> 01:09:19,333
นั่นเป็นวิธีที่เขาทำให้แร็พเตอร์ทำตามทุกอย่าง

905
01:09:19,417 --> 01:09:23,166
จำที่ซีพูดได้ไหม คำตอบอยู่ในขนหน้าอกเรา

906
01:09:38,959 --> 01:09:42,583
สาม สอง หนึ่ง แกล้งตาย

907
01:09:49,959 --> 01:09:52,709
ไม่เอาน่า พวกนาย เราไม่หลงกลหรอกน่า

908
01:09:52,792 --> 01:09:55,041
ไม่ได้หลงกลตั้งแต่ครั้งแรกแล้วนี่

909
01:10:04,333 --> 01:10:06,667
อะไรกัน เจ้าพวกโง่

910
01:10:06,750 --> 01:10:09,166
พวกนายเป็นแร็พเตอร์นะ ไม่ใช่พอสซัม ลุกขึ้น

911
01:10:10,291 --> 01:10:11,333
เจ๋ง

912
01:10:12,083 --> 01:10:15,083
เยี่ยมมาก นั่นเพื่อนฉันเอง

913
01:10:15,792 --> 01:10:17,875
สุดยอด ทำได้ดีมาก สองพี่น้อง

914
01:10:17,959 --> 01:10:20,125
นี่แหละถึงเรียกว่าการใช้ม้าม

915
01:10:20,208 --> 01:10:24,250
นายรู้อะไรไหม เอ็ดดี้ พวกเรามีพลังวิเศษแหละ

916
01:10:24,333 --> 01:10:26,083
- ใช่
- การแกล้งตาย

917
01:10:26,166 --> 01:10:27,500
อะไรนะ

918
01:10:28,250 --> 01:10:30,291
ดูเหมือนว่านายจะยังฉลาดไม่พอนะ

919
01:10:30,375 --> 01:10:32,250
ไม่ๆๆๆ

920
01:10:46,625 --> 01:10:47,875
ฉันไม่เป็นไร

921
01:10:48,792 --> 01:10:50,000
คิดใหม่ได้นะ

922
01:10:50,625 --> 01:10:52,166
- ได้เวลาเอาคืน
- ใช่เลย

923
01:10:54,625 --> 01:10:56,875
ของแทะเล่นอยู่ไหนนะ ไปจับมาสิ

924
01:10:59,583 --> 01:11:02,875
เดี๋ยวสิ พวกนายไม่รู้เหรอ
ฉันเป็นราชาของพวกนายนะ

925
01:11:02,959 --> 01:11:04,166
ฉันขอสั่งให้พวกนาย…

926
01:11:05,709 --> 01:11:07,542
เกือบไปแล้ว ขอร้องล่ะ อย่ากินฉันเลยนะ

927
01:11:07,625 --> 01:11:09,917
พวกนายจะพรากอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ของโลกนี้ไปนะ

928
01:11:10,000 --> 01:11:12,875
ตัวฉันมีแต่กระดูกชิ้นเล็กๆ
มันจะติดคอพวกนายเปล่าๆ

929
01:11:13,375 --> 01:11:15,792
ฉันเคยบอกพวกนายเรื่องขอบเขตไว้ว่าไง

930
01:11:18,625 --> 01:11:21,000
หนุ่มๆ พวกนายทำได้ดีมาก

931
01:11:21,500 --> 01:11:24,417
ยิ่งกว่าดีซะอีก ขอบอกเลยว่าสุดยอด

932
01:11:24,500 --> 01:11:27,083
นายทำให้วีเซิลแก่ตัวนี้ภูมิใจมาก

933
01:11:27,166 --> 01:11:28,417
นายว่าใครแก่

934
01:11:29,291 --> 01:11:31,291
แครช เอ็ดดี้

935
01:11:36,917 --> 01:11:38,083
เอลลี่

936
01:11:43,166 --> 01:11:44,417
เราขอโทษจริงๆ นะ

937
01:11:44,500 --> 01:11:46,208
เราไม่น่าจากมาโดยไม่บอกลาเลย

938
01:11:46,291 --> 01:11:47,917
พี่อุตส่าห์ลงมาที่นี่เพื่อตามหาเรา

939
01:11:48,000 --> 01:11:49,083
พี่ยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อเรา

940
01:11:49,166 --> 01:11:50,875
พี่ไม่คิดว่าเราจะดูแลตัวเองได้

941
01:11:50,959 --> 01:11:52,709
ด้วยเจตนาที่ดี แล้วพี่ก็เป็นห่วงเรา

942
01:11:52,792 --> 01:11:54,417
พี่เป็นห่วงพวกเราจริงๆ

943
01:11:54,500 --> 01:11:58,417
พวกนาย ใจเย็นๆ ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ

944
01:11:58,917 --> 01:12:02,667
ฉันกลัวว่าจะเสียพวกนายไป ฉันรักพวกนายนะ

945
01:12:03,375 --> 01:12:04,750
เราก็รักพี่เหมือนกัน

946
01:12:05,333 --> 01:12:06,542
ไง

947
01:12:08,125 --> 01:12:09,959
พวกนายทำได้จริงๆ

948
01:12:10,458 --> 01:12:11,750
ฉันภูมิใจในตัวพวกนายนะ

949
01:12:13,000 --> 01:12:14,375
ฉันไม่เคยสงสัยพวกเขาเลย

950
01:12:16,500 --> 01:12:18,083
โอเค อาจจะเคยสงสัยนิดเดียว

951
01:12:18,166 --> 01:12:20,333
ฉันไม่รู้ว่าพวกนายมีความสามารถอยู่ในตัว

952
01:12:20,417 --> 01:12:23,041
เพราะพวกนายชอบทำตัว
เหมือนไร้สมองตลอดเวลา

953
01:12:23,875 --> 01:12:26,041
ฉันละชอบการรวมตัวของครัวครอบจริงๆ

954
01:12:26,125 --> 01:12:29,667
แต่ที่นี่ไม่มีบุฟเฟ่ต์ เพราะงั้นได้เวลากลับบ้านแล้ว

955
01:12:29,750 --> 01:12:32,458
- เรื่องนั้น…
- หวัดดี เพื่อนๆ

956
01:12:32,542 --> 01:12:35,875
นี่ซีนะ เพื่อนรักของฉันเอง

957
01:12:35,959 --> 01:12:38,125
ยินดีที่ได้รู้จักนะ ซี

958
01:12:38,208 --> 01:12:42,291
วิธีที่เธอคุมสถานการณ์
ฉันสาบานได้เลยว่าเธอมีเชื้อสายพอสซัม

959
01:12:42,375 --> 01:12:44,417
จริงๆ แล้วเธอเป็นโซริลล่า

960
01:12:44,500 --> 01:12:46,792
เหมือนสกั๊งค์ แต่เจ๋งกว่า

961
01:12:46,875 --> 01:12:50,291
แล้วชื่อฉันก็อาจจะใช่ซาซ่าหรือไม่ใช่ก็ได้

962
01:12:53,542 --> 01:12:56,834
เราโชคดีที่มีพอสซัมมาเข้าทีมซูเปอร์ฮีโร่ของเรา

963
01:12:56,917 --> 01:12:59,083
พูดจริงเหรอ ทีมซูเปอร์ฮีโร่เลยนะ

964
01:12:59,166 --> 01:13:00,834
เธอพูดนะ ฉันเปล่า

965
01:13:00,917 --> 01:13:03,041
พวกนายอยากได้ลายเซ็นเราไหมล่ะ

966
01:13:03,125 --> 01:13:04,333
- ไม่ละ ขอบคุณ
- ไม่เป็นไร

967
01:13:04,417 --> 01:13:07,083
เอาละ พวกนายก็ได้มีการผจญภัยของตัวเองแล้ว

968
01:13:07,166 --> 01:13:09,709
ก็หวังว่าพวกนายคงจะกลับบ้านแล้วนะ

969
01:13:10,667 --> 01:13:13,417
เพราะสุดท้ายแล้วนายก็อาจจะเบื่อตาเแก่บั๊ค

970
01:13:13,500 --> 01:13:16,709
และวิถีชีวิตที่เร้าใจ
เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของเขา

971
01:13:19,000 --> 01:13:24,000
ใช่ๆ ฉันเบื่อแล้ว เบื่อมากเลย

972
01:13:24,083 --> 01:13:25,667
เบื่อสุดๆ

973
01:13:30,083 --> 01:13:35,417
อันที่จริงแล้ว ฉันกับเอ็ดดี้กำลังคิดว่า…

974
01:13:35,500 --> 01:13:38,125
ซึ่งพวกเราคิดว่ากำลังทำได้ดีขึ้น

975
01:13:38,709 --> 01:13:40,083
ใช่

976
01:13:41,709 --> 01:13:45,417
ที่จะบอกก็คือเราค่อนข้างชอบที่นี่

977
01:13:49,750 --> 01:13:51,000
เอ็ดดี้ ตานายพูดบ้าง

978
01:13:53,750 --> 01:13:58,458
เราอยากอยู่ที่นี่ แต่เราอยากรู้ว่าพี่จะโอเคไหม

979
01:14:01,000 --> 01:14:04,291
เหมือนเราเพิ่งจะเป็นเด็กกันอยู่เลย

980
01:14:04,917 --> 01:14:07,000
ฉันคิดว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

981
01:14:07,750 --> 01:14:09,750
พวกนายแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าต้องการแบบนี้

982
01:14:14,125 --> 01:14:15,917
ถ้างั้นฉันก็ไม่ว่าอะไร

983
01:14:20,917 --> 01:14:22,000
เราจะอยู่ที่นี่

984
01:14:22,667 --> 01:14:23,667
ยอดเยี่ยม

985
01:14:24,917 --> 01:14:27,166
ฉันอยู่คนเดียวมานานเกินไป

986
01:14:27,250 --> 01:14:30,583
ซีทำให้ฉันคิดได้ว่าถ้าเราอยู่รวมกัน
เราจะแข็งแกร่งกว่า

987
01:14:31,208 --> 01:14:34,000
ถึงเวลาที่ฉันจะมีครอบครัวจริงๆ สักที

988
01:14:34,083 --> 01:14:36,834
- เยี่ยมๆๆๆ
- ยอดไปเลย

989
01:14:36,917 --> 01:14:38,792
- ลุยเลย บั๊ค
- ลุยเลย บั๊ค

990
01:14:38,875 --> 01:14:40,959
- ลุยเลย บั๊ค
- ลุยเลย บั๊ค เย้

991
01:14:41,041 --> 01:14:42,375
บั๊คๆๆ

992
01:14:42,458 --> 01:14:46,792
ฉันก็ไม่คิดว่าตัวเองจะพูดแบบนี้
แต่ฉันจะคิดถึงพวกนายนะ

993
01:14:46,875 --> 01:14:48,875
เราก็จะคิดถึงพวกนายนะ

994
01:14:49,875 --> 01:14:53,417
ได้เลย โอเค เลิกน้ำเน่าได้แล้ว

995
01:14:53,959 --> 01:14:56,458
นายร้องไห้เหรอ ดิเอโก้

996
01:14:56,542 --> 01:14:58,375
เปล่านะ ฉันไม่เคยร้องไห้

997
01:14:58,458 --> 01:15:00,625
โธ่เพื่อน นายนี่อ่อนไหวจังเลยนะ

998
01:15:41,917 --> 01:15:44,166
สัญญานะว่าจะแวะมาเยี่ยมกันตลอด

999
01:15:44,667 --> 01:15:45,792
เราสัญญา

1000
01:15:46,709 --> 01:15:48,417
โดยเฉพาะเวลาที่เราขาดเหลืออะไร

1001
01:16:15,166 --> 01:16:19,125
การเปลี่ยนแปลงเป็นอะไรที่น่ากลัว
แต่มันคือวิถีของโลก

1002
01:16:19,208 --> 01:16:23,792
และตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันช่วยให้เราเติบโตขึ้นได้
ในแบบที่เราควรจะเป็น

1003
01:16:23,875 --> 01:16:26,458
ถึงแม้ว่าสิ่งนั่นจะพาไปเจอสถานที่ใหม่ๆ

1004
01:16:26,959 --> 01:16:30,959
แต่สิ่งเดียวที่ยังคงอยู่คือความรักที่เรามีให้กัน

1005
01:16:31,709 --> 01:16:33,667
นั่นคือความสำคัญของฝูง

1006
01:16:33,750 --> 01:16:37,000
ถึงคุณจะแยกออกไปแล้ว
แต่คุณก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของฝูง

1007
01:16:41,125 --> 01:16:42,500
เธอเชื่อไหม

1008
01:16:43,041 --> 01:16:44,250
พวกเขากลับมาแล้ว

1009
01:16:44,792 --> 01:16:45,834
มาอีกแล้ว

1010
01:16:46,417 --> 01:16:47,917
แล้วพวกเขาก็อยากกินมื้อกลางวัน

1011
01:17:45,625 --> 01:17:47,333
มีเรื่องหนึ่งที่มั่นใจได้

1012
01:17:47,417 --> 01:17:51,542
ถ้ามีสองพี่น้องอยู่ที่นี่
โลกไดโนเสาร์จะไม่มีวันเหมือนเดิมแน่

1013
01:21:03,458 --> 01:21:05,458
คำบรรยายโดย เอกพงศ์ เชื้อพรวน