ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Δεν θέλω να θρηνείς για πάντα.
Να θρηνήσεις λίγο.
Θέλω να πλαντάξετε όλοι στην κηδεία.
Αλλά μην πέσεις σε κατάθλιψη.
Συνέχισε.
Σήκω, μη μένεις όλη μέρα στο κρεβάτι.
Βγες έξω, άνοιξε τις κουρτίνες,
απόλαυσε τον ήλιο...
όσο μπορείς.
Πεινάς;
Αν μπορούσες να ανοίξεις κονσέρβα, θα ήμουν νεκρός.
Δεν μπορείς όμως.
Γιατί είσαι άχρηστη.
Ποια είναι άχρηστη;
Εσύ.
Εσύ είσαι άχρηστη.
Μπράβο, κορίτσι μου.
Να το ρίξω απ' την πόρτα;
Όχι, δώσ' το μου.
Μια καρτ ποστάλ από τον Μάικ και την Μπεθ,
όποιοι κι αν είναι.
Φίλοι.
Τι λέει;
Λέει "Περνάμε τέλεια και ο Μάικ έπαθε διάρροια".
Ωραία.
Ελπίζω να είσαι ακόμη ο ταχυδρόμος μου όταν τυφλωθώ.
Προχώρα.
Πήγαμε σε εκείνο το ελληνικό εστιατόριο που πάμε συνήθως.
Ξέρεις, στο τέλος του δρόμου.
Η Σίλα είχε πάλι τα νεύρα της. Λοιπόν...
Τρελαίνομαι.
Μόνο αν απαντήσουν.
Μου απαντά.
Τι λέει;
Αναλόγως την ερώτηση.
Φυσικά.
Η μαμά σου;
Σύζυγος.
Λυπάμαι.
Ο Σταν ήταν ο άντρας μου.
Ανν.
Τόνι.
Χαίρω πολύ.
Φαίνεται συμπαθής.
-Συμφωνεί; -Φυσικά.
Ποτέ δεν διαφώνησε μαζί μου.
Επί 48 χρόνια.
Εγώ δεν είχα τόσα χρόνια.
Γνώρισα μια καλή κυρία στο νεκροταφείο, μπαμπά.
Μην το πεις στη Λίσα.
Γαμώτο.
Είναι της ηλικίας σου.
Με λίγο βιάγκρα...
το 'χεις.
Τι έχω;
Μ' αρέσει να μιλάω μαζί σου.
Λοιπόν, ορίστε. Επιτέλους.
-Γεια. -Συγγνώμη. Γεια.
Έφτιαξα τσάι.
Δύο ζάχαρες.
Κάτσε να σε περιποιηθώ, να σε χτενίσω.
Δεν είναι πολύ χάλια, έτσι;
Ωραία μέρα σήμερα. Θα βγεις αργότερα στον κήπο;
Δεν ξέρω πώς το κάνεις.
Ποιο πράγμα;
Πώς δεν τρελαίνεσαι.
Δεν ξέρει για τι πράγμα μιλάς.
Σίγουρα δεν σε θυμάται.
Δεν ξέρει ότι ζει. Ποιο είναι το νόημα;
Τι εννοείς;
Μας βοήθησαν όταν μπορούσαν.
Τώρα δεν μπορούν. Οπότε τον βοηθάω εγώ.
Το ξέρω. Είναι για καλό όμως;
Δεν ξέρουμε πώς νιώθουν.
Ούτε οι ίδιοι ξέρουν.
Για σιγουριά λοιπόν, να είσαι καλός μαζί τους.
Ο μπαμπάς το έχει χάσει τελείως πια.
Νιώθω άσχημα που δεν...
Τον επισκέπτομαι κάθε μέρα. Θα ένιωθα άσχημα αν δεν πήγαινα κάθε μέρα.
Και όταν πάω κάθε μέρα,
νιώθω άσχημα όταν φεύγω, γιατί ήταν θλιβερό.
Δεν σκέφτομαι λογικά, αλλά δεν θέλω να σκέφτομαι λογικά.
Όταν σκέφτομαι λογικά, πέφτω κι άλλο,
γιατί θέλω μόνο να κοιμάμαι.
Ξέρεις, δεν...
Συγγνώμη, βαριέσαι;
Τσακώθηκα στο Twitter με έναν ηλίθιο φοιτητή ιατρικής.
Τώρα με μπλόκαρε, γιατί δεν άντεξε.
Είναι γελοίο.
Είναι, ναι.
Θα ήθελα να τον γνωρίσω.
Ναι;
Θα τον γαμούσα στο ξύλο.
Πας να πάρεις πρέζα;
Ναι.
Πόσο παίρνεις μ' αυτά;
Μόνο...
ένα μικρό σακουλάκι.
Ίσως δοκιμάσω μια μέρα.
Ναι, όποτε θες.
Απόψε;
Τι εννοείς;
Θέλω να δοκιμάσω ηρωίνη απόψε.
Εσύ; Αλήθεια;
Ναι.
Γιατί όχι;
Πόσα για μία φορά;
Μία φορά, μία δόση, τι θες ακριβώς;
Όχι ένεση.
Δεν μπορώ τις βελόνες.
Ούτε το AIDS. Δεν θέλω να πεθάνω έτσι.
Κολλάς μόνο αν μοιράζεσαι βελόνες. Και πλέον δεν πεθαίνεις απ' αυτό...
Όλα προχωράνε, έτσι;
Ακόμη και το AIDS.
Ναι, καλύτερα να καπνίσεις λίγο σε τσιγάρο.
-Δεν είναι τίποτα. -Σαν όπιο.
Ναι.
Εντάξει.
Πάρε μου...
είκοσι λίρες.
Θέλω μόνο να δοκιμάσω.
Εντάξει.
Μπορείς να περάσεις στις εφτά;
-Εντάξει; -Ναι.
-Ξέρεις πού μένω; -Ναι.
Και κράτα το...
-Εντάξει; -Ναι.
-Έτοιμος, πολυλογά; -Ένα λεπτό.
Πιάνεις ένα κομμάτι απ' τον αυχένα του.
Σαν παγκ.
Είσαι καλά;
Πώς είσαι;
Είμαι ακόμη μόνος, θυμωμένος και πονάω. Ανυπομονώ να τελειώσει. Εσύ;
Καλά, ευχαριστώ.
Αν δεν αυτοκτονήσεις απόψε, θα προσέχεις τον Τζορτζ;
Ναι.
Τι ώρα είπαμε;
Γύρω στις πέντε.
Έχω να πάω κάπου με την Τζιλ. Θα γυρίσουμε στις εφτά.
Στις εφτά;
Πριν τις εφτά. Πρέπει... Έχω κάτι στις εφτά.
Ναι.
Εντάξει. Τι έκανες με τον αυχένα του;
Έδειχνα στη Σάντι πώς είναι η υφή.
Δεν είναι καθόλου σαν αυχένας.
Είναι σαν στήθος ή όσχεο.
Δεν θα τα αγγίξεις.
Σε ενοχλεί;
-Όχι. -Έγνεψε.
-Εσένα σε ενοχλεί; -Όχι.
Γιατί να την ενοχλεί;
Σήμερα είναι επικίνδυνο.
-Θα γράψεις εκείνο το άρθρο; -Ναι, τώρα πάμε. Έλα.
Έτσι σε κουβαλούσαν μικρό;
Τα λέμε.
-Τα λέμε. -Τα λέμε.
Δεν έχω λόγια. Είναι...
Πόσο καιρό σού πήρε να μάθεις να παίζεις φλογέρες με τα ρουθούνια;
Λίγες ώρες τη μέρα μερικές βδομάδες.
-Ναι. Κόντεψε να με τρελάνει. -Ναι.
Άξιζε όμως.
-Ναι. -Ναι.
-Τέλεια. -Δεν έχω δουλειά.
-Όχι; -Όχι. Έχω πολύ χρόνο.
Τον αξιοποίησες.
Είναι ενδιαφέρον, γιατί το πρωί
σκεφτόμουν ότι η ζωή μου είναι άχρηστη
και ότι πρέπει να αυτοκτονήσω.
Και τότε...
Σε βάζει σε σκέψεις.
Ναι.
Να σας φωτογραφίσω;
Βάλε τις φλογέρες.
Βάλ' τες μέσα. Έτσι.
Γαμώτο.
-Γεια. -Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε.
Γαμώτο.
Είχε πλάκα.
Αλήθεια;
Ένα χοντρό παιδί που μένει ακόμη με τη μαμά του, χωρίς δουλειά,
οπότε χώνει φλογέρες στη μύτη του και θέλει να το μάθουν όλοι.
Γιατί θέλουν κάποιοι να γίνουν γνωστοί ως άχρηστοι; Πότε άρχισε αυτό;
Έχει πλάκα.
Ο κόσμος διαβάζει αυτά τα άρθρα και λέει "Ενδιαφέρον".
Όπως σε ένα τροχαίο.
Όταν κόβεις ταχύτητα και λες
"Ενδιαφέρον. Μακάρι να μην είχα κοιτάξει".
Μπορώ να παίξω δύο ταυτόχρονα;
-Τι έλεγες στη μητέρα του; -Αν μπορώ να της τηλεφωνήσω.
-Γιατί; -Τι εννοείς;
-Γιατί να την πάρεις; -Για να βγούμε.
-Της είπες να βγείτε; -Ναι.
-Απίστευτο. -Γιατί;
Είναι ντροπιαστικό.
Για ποιον;
Για μένα, γι' αυτήν μάλλον.
Είπε ναι.
Γνωρίζεις κάποια που θέλει να κάνει τον γιο της διάσημο
και της την πέφτεις αμέσως.
Έχω ανεβασμένη λίμπιντο.
Μην το ξαναπείς αυτό.
Έρχεται αυτό.
Μην κουνηθείς. Ίσως να μη μας δει.
Όχι, τη βάψαμε.
Σταματά.
-Είσαι καλά; -Γεια.
Βλέπεις περίεργα όνειρα;
Μερικές φορές.
Ναι...
Εσύ;
Δεν βλέπω όνειρα τελευταία, γιατί δεν κοιμάμαι.
Και να 'βλεπα, δεν θα τα διηγιόμουν σε κανέναν,
γιατί είναι βαρετό να ακούς τα όνειρα των άλλων.
Ακούστε αυτό, τότε.
-Θα το πει τελικά. -Κοιταζόμουν στον καθρέφτη.
Και φαινόμουν περίεργα. Μπορούσα να βγάλω τα μαλλιά μου.
-Σε νιώθω. -Και...
έπιασα τα δόντια μου, και ήταν χαλαρά.
Μετά όμως δεν ήμουν εγώ, ήταν ένα μωρό.
Τι σημαίνει αυτό;
Είδες αυτό το όνειρο με το μωρό, τα δόντια και τα μαλλιά;
Ο Φρόιντ ή ο Γιουνγκ είπε ότι αν δεις αυτό το όνειρο και το πεις σε άλλους
είσαι πολύ βαρετός.
Είσαι αγενής.
-Δεν θα γινόταν καλή στήλη, Τζέιμς; -Όχι.
Ξέρεις τι θα ήταν καλό; Επειδή δεν κοιμάμαι,
αν ερχόσουν κάθε βράδυ να μου μιλάς πέντε λεπτά
και μετά έφευγες καθώς θα έπεφτα σε κώμα,
αυτό θα ήταν πολύ καλό.
Σκέφτηκα ένα αφιέρωμα για την εφημερίδα.
Φανταστικοί καλεσμένοι σε τραπέζι.
Τέλειο, έτσι; Ποια πέντε άτομα θα διαλέγατε και γιατί;
Όντως, γιατί;
Εσύ ποιους θα διάλεγες; Νεκρούς ή ζωντανούς.
Νεκρούς.
-Ποιους; -Αρκεί να είναι όλοι νεκροί.
-Εγώ ξέρω. -Φυσικά.
Πρώτον, τον Τζέιμς Κόρντεν.
-Γαμώτο. -Θα κάναμε καραόκε στο αμάξι.
Κάν' το "καμικάζι στο αμάξι".
Μπορεί να κάνει τα πάντα.
-Και τα κάνει. -Δεν αρέσει στους κουλ.
Αλλά δουλεύει σκληρά.
-Ως σοφέρ κυρίως. -Είναι δουλευταράς, όπως εγώ.
Τη λαίδη Νταϊάνα.
Θα ήξερε γιατί πέθανε, τι συνέβη.
Έτσι, θα μαθαίναμε επιτέλους.
Δηλαδή ζωντάνεψες αυτή την άμοιρη γυναίκα
για να τη ρωτήσεις πώς πέθανε;
Οι νεκροί θέλουν να πουν την ιστορία τους για να αναπαυτούν.
Πώς; Είναι σε ένα δωμάτιο με σένα και τον Τζέιμς Κόρντεν.
-Τον κο Μπιν. -Μη υπαρκτός.
Ξεκαρδιστικός.
Έχεις καλέσει τον πολυεκατομμυριούχο Ρόουαν Άτκινσον
σε ένα τραπέζι με σένα, μια νεκρή και τον Τζέιμς Κόρντεν.
Και περιμένεις να παίζει τον κο Μπιν επί τρεις ώρες;
Εγώ αποφασίζω ποιους θα καλέσω.
Τον Κέβιν Χαρτ.
Είναι πολύ αστείος.
-Είναι τέσσερις, έτσι; -Ναι.
Τον Μάικλ Τζάκσον.
Ο Κόρντεν θα έχυνε αν έμπαινε ο Τζάκσον.
Θα έχυνε παντού.
Ωρίμασε.
Το χειρότερο τραπέζι.
Ωραία.
Δουλεύεις;
-Προσπαθώ. -Από το γραφείο, δεν φαίνεται.
Την είδες που μας ενοχλούσε ενώ δουλεύαμε;
Θα κάνεις αυτό που σου είπα;
-Είπα να μάθεις στη Σάντι... -Μαθαίνει πολλά.
Σε παρακαλώ.
Εντάξει, γράφει. Έλα.
-Όχι, έλα τώρα. -Ναι.
-Είναι χαζό. Θα τραυματιστείς. -Γιατί;
-Είσαι μεγάλος. -Όχι. Κάν' το.
Εγώ είμαι μεγάλη. Έχω πιει.
-Το ξέρω. Καλύτερα. -Όχι. Είναι χαζό.
Οι μεθυσμένοι αναπηδούν. Έλα.
Αν πέσω πάνω σου, δεν σε πάω στα Επείγοντα.
Λοιπόν, πάμε.
Είναι χαζό.
Πετάω!
Ναι!
Αφέσου, γλυκιά μου.
Τι είδους δημοσιογραφία σε ενδιαφέρει;
Δεν χρειάζεται να με νταντεύεις.
Μου αρκεί να κάθομαι εδώ.
Μ' αρέσει η ησυχία.
Μένω με γονείς κι αδέλφια, οπότε...
το σπίτι είναι γεμάτο ζωή.
-Τι; -Συγγνώμη.
Τι; Τι τρέχει;
Είσαι θλιμμένος.
Μην ανησυχείς. Σοβαρά.
Ήμουν παντρεμένος 25 χρόνια. Ήταν τέλεια.
Τώρα τέλειωσε. Δεν σ' αφορά.
-Δεν ήθελες παιδιά; -Όχι.
Μου τη δίνουν τα κωλόπαιδα.
-Μπορείς να 'σαι ευτυχισμένος. -Θα προσπαθήσω,
αλλά μην κλαις, γιατί θα νομίζουν ότι είπα κάτι κακό.
-Εντάξει. -Εντάξει;
Γι' αυτό δεν θέλω παιδιά.
Είναι πολύ μυξιάρικα.
Θα φάει μάλλον. Κοίτα.
Σου είπε να δεις πώς τρώω;
Ναι.
Λοιπόν;
Μια χαρά.
Ακριβώς.
Βάζω το φαΐ στο στόμα μου, μασουλάω και καταπίνω όπως όλοι.
Από δω όμως μοιάζει σαν αυτές τις σούπερ φωτογραφίες
όπου μεγεθύνουν ένα σαλιγκάρι χίλιες φορές ενώ τρώει ένα λάχανο.
Καμία σχέση. Εγώ δεν τρώω ποτέ λάχανο.
Ο παππούς μου δεν έτρωγε λάχανα.
Πέθανε από διαβήτη, όπως θα πεθάνει αυτός;
Από καρκίνο εντέρου.
Τρως καθόλου φυτικές ίνες;
-Ναι, πολλές. -Φρούτα και λαχανικά;
-Εγώ τρώω πέντε τη μέρα. -Εσύ πόσες μερίδες τρως;
-Δέκα. -Όχι πατάτες.
Καθόλου, τότε.
Θεέ μου, Τόνι!
Είσαι πολύ μαλάκας!
-Πολύ καλό. -Ευχαριστώ.
Θέλω να πιστεύω ότι βοήθησα...
Ναι, εδώ. Μπορείς να υπογράψεις εδώ.
Ναι, εδώ που πετάχτηκα.
-Γεια. Είσαι καλά; -Ναι. Εντάξει, Τζορτζ.
-Θα γυρίσω στις εφτά. -Μην αργήσεις. Έχω να κάνω... κάτι.
Εντάξει.
-Τα λέμε. -Ναι.
Να είσαι φρόνιμος, Τζορτζ.
Καλύτερα να μην πεις ότι θες να αυτοκτονήσεις.
Δεν θα το 'λεγα.
Συγγνώμη, ξέρω. Εντάξει.
Αν το αναφέρει αυτός;
Γιατί να το αναφέρει;
Δεν θα το ανέφερε.
Πλάκα έκανα.
-Εντάξει, τα λέμε. -Γεια.
Θες να πιεις κάτι;
Ναι, παρακαλώ.
Ουίσκι;
Έχουμε..
κόκα κόλα.
Ο μπαμπάς λέει ότι έχεις στεναχωρηθεί που πέθανε η θεία Λίσα.
Ναι.
Κι εγώ είμαι στεναχωρημένος.
Την ονειρεύομαι μερικές φορές.
Κι εγώ.
Γιατί δεν την έκαναν καλά οι γιατροί;
Προσπάθησαν.
Γιατί δεν την έσωσε ο Χριστός;
Γιατί είναι μαλάκας.
-Μην το πεις στους γονείς σου. -Όχι.
-Θες τσάι; -Όχι.
Πεινάς;
Ναι.
Πάμε στο καφέ;
-Ναι. -Ναι.
Πάμε, τότε.
Έχεις λεφτά;
-Όχι. -Άχρηστε.
Τι θες να φας;
-Ψαροκροκέτες με φασόλια. -Καλή επιλογή.
Θα πάρω το ίδιο.
-Τι θα θέλατε; -Θα πάρουμε ψαροκροκέτες με φασόλια.
Είναι μόνο στο παιδικό μενού.
Ναι, δεν πεινάω πολύ.
Δεν γίνεται να το παραγγείλετε.
Τι εννοείς;
Είναι για παιδιά.
Μπορώ να τρώω ό,τι τρώνε τα παιδιά.
Ναι, αλλά κάνει 4,99 λίρες.
Ναι, γιατί είναι μικρότερη μερίδα.
Πληρώνω παιδική τιμή, αλλά παίρνω παιδική μερίδα.
Ναι, είναι φτηνότερο γιατί είναι για παιδιά.
Το ξέρω, γιατί είναι μικρότερα.
Και είναι μικρότερο γιατί είναι μικρά.
Δεν είναι ότι είναι άνεργα.
Και πληρώνει ένας ενήλικας.
-Έτσι... -Είναι κανόνας.
Αλήθεια;
Μάλιστα.
Τότε, αυτός θα πάρει ψαροκροκέτες με φασόλια...
εις διπλούν.
-Θα φας εσύ τη μία μερίδα. -Όχι.
Εσύ τι θα πάρεις;
Όπως είπα, δεν πεινάω. Θα πάρω καφέ.
Και τα δύο γι' αυτόν;
Καλό;
Γαμώτο.
Πού είναι ο μπαμπάς σου;
Κάνε να μην είναι ο Τζούλιαν.
Ναι!
-Τζορτζ. -Συγγνώμη...
Δεν πειράζει. Τα λέμε. Γεια.
Να τος. Εντάξει;
-Τα λέμε αύριο. -Όλα καλά;
-Περάσατε καλά; -Ναι.
Άντε... Γαμώτο.
-Τι γυρεύεις εδώ; -Γιατί...
ήρθε να μιλήσουμε για να πιάσει δουλειά στην εφημερίδα.
-Μάλιστα. -Όχι γι' αυτό.
-Τέλεια. -Ναι.
-Λοιπόν... -Έφερες φαγητό;
-Είναι ναρκωτικά. -Μην απαντήσεις...
Και είναι εφτά. Φύγε.
-Εντάξει. -Πέρνα.
Όλα εντάξει;
Γιατί είπες "ναρκωτικά";