ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Να είσαι δυνατός.
Να είσαι καλός με τους φίλους σου.
Πάντα σου αρέσει όταν κάνεις κάτι καλό, έτσι;
Εννοώ... ξέρεις τώρα,
αν και συνήθως ζητάς συγγνώμη για κάτι απαίσιο που είπες,
όχι απαίσιο ακριβώς, απλώς πολύ ειλικρινές.
Δεν είναι πάντα η καλύτερη τακτική.
Θέλεις το πρωινό σου;
Ναι;
Έλα, λοιπόν.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΣΤΑΝΛΙ ΟΛΙΒΕΡ ΠΙΡΣΟΝ 1941-2017
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑΜΠΟΥΡΙ
-Καλά; -Ναι.
Από χθες είναι αυτά.
Είναι το τελευταίο στο σπίτι.
Πρέπει να συνέλθω. Να γίνω καλά.
Τι κάνουμε σήμερα;
-Η Γηραιότερη του Τάμπουρι. -Σωστά. Πόσο είναι;
Εκατό. Πήρε τηλεγράφημα από τη Βασίλισσα.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Είμαι λίγο πεσμένος.
-Έλα. Τα πήγαινες τόσο καλά. -Λυπάμαι τον εαυτό μου.
Νιώθω ένοχος γι' αυτό.
Κάθε μέρα γνωρίζω άτομα με χειρότερες ζωές από μένα,
και μπορούν και συνεχίζουν.
Θα προσπαθήσω να γίνω πιο ζεν.
Δεν θα με εκνευρίσει καμία κουφάλα.
Απόφθεγμα του Βούδα;
Ακριβώς.
Πώς πάει με τη νοσοκόμα;
Είμαστε απλώς φίλοι, οπότε...
Όλα καλά.
Είπε ότι δεν έχω ξεπεράσει τη Λίσα.
Έχει δίκιο.
Μη χάσεις αυτό το πλοίο. Δεν θα περιμένει για πάντα.
Μου λείπει η Λίσα.
Συνέχεια.
Αλλά δεν θα το 'θελε.
Όχι ενώ πονάω τόσο πολύ.
Εγώ...
βελτιώνομαι καθημερινά.
Πάμε.
Πώς νιώθετε για το τηλεγράφημα;
Ορίστε;
Πώς νιώσατε όταν πήρατε τηλεγράφημα από τη Βασίλισσα;
Τα ίδια όπως κάθε μέρα.
Φριχτά. Πονάω. Μακάρι να μην είχα βγάλει τη νύχτα.
Η Βασίλισσα, όμως;
Ένας μπάτλερ το έστειλε.
Τι συμβουλή θα δίνατε σε κάποιον για να ζήσει τόσο όσο εσείς;
Μην το κάνετε. Είναι απαίσιο, γαμώτο.
Πονάει και μόνο που είσαι ζωντανός.
Ο μήνας μου κυλάει συνήθως έτσι,
πρώτη εβδομάδα, διάρροια.
Τις επόμενες τρεις εβδομάδες;
Δεν μπορώ να χέσω καθόλου!
Θα έχετε δει πολλά, όμως; Εκατό χρόνια.
Γεννήθηκα στο Τάμπουρι. Θα πεθάνω στο Τάμπουρι, σύντομα, ελπίζω.
Δεν έχω δει τίποτα άλλο, γαμώτο.
Ούτε δέντρο να ήμουν.
Πώς φάνηκε στην οικογένειά σας;
Δεν έχω οικογένεια, έχουν πεθάνει όλοι.
Μάλιστα... Οι φίλοι σας εδώ;
Δεν είναι φίλοι.
Κουφάλες είναι.
Όλοι τους.
Τους μισώ όλους ανεξαιρέτως.
Κι όταν πεθαίνει ο ένας,
φέρνουν άλλη κουφάλα στη θέση του.
Κουφάλες!
-Ωραία. Βγάλε μια φωτογραφία. -Ναι!
Χαμογελάστε.
Παπαριές.
Τέλεια.
-Όλα καλά; -Γεια.
Μπορώ να...
Ήμουν...
Τρελή φούρια φεύγοντας από το σπίτι το πρωί.
Ξέρω ότι κοιμάσαι εδώ.
Μάλιστα.
Κοίτα, συγκατοικώ με την Τζουν τώρα,
οπότε το διαμέρισμά μου είναι άδειο.
Είναι εργατική κατοικία, δεν θέλω να το αφήσω.
Μπορείς να μείνεις όσο χρειαστεί.
Το εκτιμώ. Ευχαριστώ, Λένι.
Τι έγινε τελικά;
Δεν νομίζω ότι έγινε κάτι συγκεκριμένο.
Ήθελε απλώς να πάρει μια ανάσα και...
να ξεκαθαρίσει τα πάντα...
και της δίνω αυτό το περιθώριο.
Θα μου κάνεις κι εσύ μια χάρη;
Η Τζουν με πιέζει λίγο να βρω στο παιδί της κάπου να κάνει πρακτική.
Δεν βγαίνουμε οικονομικά.
-Λυπάμαι. -Όχι, απλώς πρακτική, χωρίς λεφτά.
Θέλει να τον βγάλει απ' το σπίτι.
Μάλιστα.
Ναι, φυσικά.
-Τέλεια. -Ναι.
Θα το πω στην Τζουν.
Ευχαριστώ, Ματ.
Ευχαριστώ, Λένι, ναι.
Γεια.
-Γεια. -Έχεις δουλειά;
Όχι, πέρασε.
Λυπάμαι που ο γάμος σου τελείωσε.
Ευχαριστώ, ναι.
Είσαι πολύ καλός άντρας, πάντως.
Συγγνώμη, τι;
Ευγενικός. Ευφυής.
Κομψός.
Όμορφος.
Τέλειος.
Ευχαριστώ.
Κρατήσαμε τη σχέση μας επαγγελματική μέχρι τώρα,
και το καταλαβαίνω,
αλλά αν έκανες ποτέ κίνηση, είμαι απόλυτα...
Κίνηση;
Ναι, ξέρεις.
Πάντα μ' άρεσες.
Οπότε, ξέρεις, αν ήθελες ποτέ...
να βρεθούμε...
εκτός δουλειάς...
ξέρεις, για λίγη διασκέδαση;
Τότε... εγώ είμαι μέσα.
Μέσα, ε;
Τα λέμε αργότερα.
Μην κάτσεις στην καρέκλα μου.
Είσαι καλά;
Η Καθ μόλις είπε ότι της αρέσω.
Ωραία.
Όχι, με γουστάρει.
Τι, είσαι 13;
Νιώθω άβολα.
Μην ανησυχείς.
Εντάξει.
Εσύ, όλα καλά;
Ναι, απλώς προσπαθώ να είμαι πιο ζεν.
Μάλιστα.
Λοιπόν, έλα στο μάθημα διαλογισμού μαζί μου μετά τη δουλειά.
Κάθε Τρίτη.
Είναι λίγη γιόγκα και λίγη...
Μην κουνάς το κεφάλι, δεν τέλειωσα.
Γιόγκα, λίγη φιλοσοφία,
-που σ' αρέσει, έτσι; -Ναι.
Ορίστε. Τι λες, λοιπόν;
-Μην το... -Όχι.
Έλα, σε παρακαλώ.
Κι εγώ περνάω σκατά.
Είμαι μόνος. Κοιμάμαι στο πάτωμα.
Αυτό είναι ζεν.
Όπως ο κύριος Μιγιάγκι. Τους αρέσει το πάτωμα.
"Τους;" Τι... ;
Μάλιστα.
-Σε παρακαλώ. -Για όνομα, ρε γαμώτο.
Εντάξει.
-Ευχαριστώ. -Αυτό ήταν;
Ναι. Αυτό...
-ήταν. -Ωραία.
Μην πεις σε κανέναν για την Καθ.
Το είχα ξεχάσει ήδη.
-Τέλεια. -Εντάξει;
-Ναι, ωραία. Είμαι... ναι. -Ωραία.
Μην το πεις σε κανέναν.
ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ ΤΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑ ΦΥΛΛΑ
Σ' έκανα καθώς πρέπει πάλι.
Είχαν πατηθεί απ' τον ύπνο.
Γεια.
-Γεια. -Γεια σου, μπαμπά.
Μόλις πήρα συνέντευξη από μια γυναίκα εκατό ετών.
-Αλήθεια; -Πλάκα είχε.
Και...
ο Λένι με ρώτησε πώς πήγε με τη νοσοκόμα.
Είπα ότι είμαστε απλώς φίλοι επειδή...
μου είπες ότι δεν είχα ξεπεράσει τη Λίσα.
Είπες ότι συμφωνείς;
Ναι, φυσικά. Ναι.
Τι είπε;
Μου είπε να μην περιμένω πολύ αλλιώς θα χάσω το πλοίο.
Λοιπόν...
Δεν του έχεις πει πώς με λένε;
Τι εννοείς;
Είπε "Πώς πάει με τη νοσοκόμα;"
Ναι, σίγουρα το 'χω πει. Δεν ήταν αυτό το θέμα της ιστορίας.
-Τζο; -Τι;
Είσαι ο Τζο.
Ο αδερφός σου;
Γεια σου, φίλε.
Του μοιάζω λίγο. Πέθανε πριν δέκα χρόνια,
αλλά και πάλι...
Πέθανε ο Τζο;
Σωστά. Ο Τζο πέθανε. Ναι. Ωραίος τύπος.
Είσαι ο γιος του Τζο;
Δικός σου γιος είμαι.
Εγώ είμαι ο Τζο;
Γαμώτο μου.
Και για να ξέρεις, δεν είπα ποτέ ότι θα ήμασταν απλώς φίλοι.
Είπα ότι δεν έχεις ξεπεράσει τη γυναίκα σου,
μπας και σε ενθαρρύνει λίγο και νιώσεις έτοιμος.
Για να μην πω "Ξέρεις κάτι; Δεν πειράζει, ας μείνουμε φίλοι".
Το μόνο που έκανα ήταν να συμφωνήσω πως δεν έχω ξεπεράσει τη Λίσα...
Ξέρεις κάτι; Όλα καλά. Μην ανησυχείς.
-Ναι... -Ξέρεις.
Όλα καλά, κούκλα;
Γεια.
Πού είναι;
Είναι στο δωμάτιό της.
Εντάξει. Τα λέμε μετά, μωρό.
Ποιος είναι αυτός;
Ο Σάιμον. Είναι ο γιος ενός νέου ενοίκου.
Μάλιστα.
Είναι καλός.
Σου 'κλεισε το μάτι!
Είπε "Τα λέμε μετά, μωρό" και σου 'κλεισε το μάτι.
Και λοιπόν;
Και λοιπόν...
Μάλιστα. Τέλος πάντων.
Πάω να συνεχίσω.
Τα λέμε μετά, μωρό.
Νιώθω πανικόβλητος,
συνέχεια.
Λες και πρόκειται να κάνω κάποιο σφάλμα.
Και τελικά... δεν κάνω τίποτα.
Γι' αυτό νομίζω ότι θα τα θαλασσώσω με τη νοσοκόμα...
Κοίτα να γίνεις καλά. Θα περιμένει.
Αν θέλεις.
Δεν ξέρω αν το αξίζω... να με περιμένει.
Ντρέπομαι...
που φέρθηκα μ' αυτόν τον τρόπο.
Ό,τι σε βοηθάει να γίνεις καλά.
Ναι. Δεν είμαι καλά, αλλά...
τουλάχιστον δεν θα φουντάρω.
Δεν θα ΄ξερες καν από πού.
Καλό!
Πονούσες.
Γι' αυτό ντρέπομαι, να σου πω την αλήθεια.
Το να πεθαίνεις από καρκίνο,
αυτό είναι πόνος.
Πραγματικός πόνος.
Λυπόμουν τον εαυτό μου λίγο.
Ακόμα το κάνω.
Αλλά..
Συνειδητοποίησα ότι...
ο θάνατος θα 'ρθει σύντομα...
Οπότε δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι επειδή...
δεν θα υπάρχει συναίσθημα να σε ανησυχεί.
Όχι για μένα, τουλάχιστον. Απλώς...
η απόλυτη ηρεμία.
Προσπαθώ να βρω τρόπο να συνεχίσω να ενοχλώ τους άλλους,
αφού πεθάνω, δεν το έχω καταφέρει ακόμα.
Οπότε, πρέπει να βάλω τα δυνατά μου όσο ακόμη ζω.
-Είναι χόμπι. -Ναι.
Ακριβώς.
Μόνο τους μαλάκες, όμως,
προσπαθώ να είμαι καλός με τους ανθρώπους...
που είναι καλοί μαζί μου.
Συνειδητοποίησα ότι όλοι παλεύουν και...
νιώθω ότι πρέπει να βοηθήσω τους ανθρώπους
που με βοήθησαν.
Θα πάω σε διαλογισμό με γιόγκα απόψε.
Το κάνω σαν χάρη...
για τον γαμπρό μου, που...
είναι σε διάσταση με τη γυναίκα του και...
χρειάζεται παρέα, οπότε...
καταλαβαίνεις.
Υπέροχα.
Καφέ. Δεν λέει ν' ανοίξει το μάτι μου.
-Σαν στο σπίτι σου. -Τι;
Τίποτα.
-Που μπήκα χωρίς να ρωτήσω; -Ξέρεις,
κάποιοι θα χτυπούσαν. Μπορεί να ήμουν γυμνός.
Έβλεπα από την πόρτα ότι δεν ήσουν.
Αυτό δεν βγάζει νόημα.
Αν ήμουν όμως γυμνός, θα με έβλεπες γυμνό.
Ναι, και δεν θα έμπαινα.
Αλλά θα με είχες δει γυμνό.
Δεν θα με ενοχλούσε.
Εντάξει, τότε. Τι θα έκανες;
-Τι εννοείς; -Έρχεσαι στην πόρτα,
με βλέπεις γυμνό, δεν μπαίνεις μέσα,
τι θα έκανες;
Θα χτυπούσα.
Οπότε, τώρα, είμαι εδώ, γυμνός,
ακούω την πόρτα, κοιτάζω, σε βλέπω να με κοιτάζεις,
τι θα κάνεις, θα μου γνέψεις;
Δεν ξέρω!
Ίσως να μη χτυπούσα, ίσως να 'φευγα στα κρυφά.
Τέλος πάντων...
γιατί να κάθεσαι γυμνός στο τραπέζι λες και παίζεις στους Μόντι Πάιθον;
Αυτό είναι δικό μου θέμα.
Σπίτι μου είναι, ό,τι θέλω κάνω.
-Κάθεσαι γυμνός στο τραπέζι; -Όχι.
Έχω σκύλο, δεν θέλω να το δει αυτό.
Τι σου λείπει από εκείνη, όμως;
Τα πάντα. Ξέρεις...
Μου λείπει που της άρεσα.
Δεν αντέχω στη σκέψη ότι την αναστάτωσα.
Ή ότι δεν με αγαπάει πια.
Μην ανησυχείς.
Τι εννοείς;
Είναι συμβουλή;
Ναι.
Απλώς, μην ανησυχείς, φίλε.
Ναι. Αλλά δεν είναι τόσο εύκολο, έτσι;
Είναι σαν να λες "Μην ανησυχείς που αιμορραγείς".
Δεν θα λυθεί απλώς επειδή το λες.
Αιμορραγούσα από τον πρωκτό για έναν μήνα πέρυσι
και δεν πήγα στον γιατρό.
Μάλιστα.
Απλώς σταμάτησε.
Αλλά τώρα εσύ είσαι ο γιατρός.
Άρα κακώς ήρθα σε εσένα;
Όχι, βέβαια. Απλώς πρέπει να πάψεις
ν' ανησυχείς για κείνη, κάνε άλλα πράγματα.
Ναι.
Να βγούμε με τον Αρουραίο και τον Ανώμαλο.
-Τον Ανώμαλο; -Τον λένε Ίαν Τράουτον κανονικά,
αλλά τον φωνάζουμε "Ανώμαλο" ή "Παιδέρα Ίαν".
Δεν ασελγεί πραγματικά σε παιδιά...
Είναι αστειάκι δικό μας.
Γάμησε έναν νάνο μια φορά, ενώ ήταν λιώμα.
Είπε ότι ήταν σαν να γαμάς παιδί.
Αλλά είναι νόμιμο.
Θα 'πρεπε να είναι νόμιμο, όμως;
Θα πήγαινα στον γιατρό για το θέμα με τον πρωκτό σου.
Γεια. Μπορώ να πάω στο μπάνιο;
-Εντάξει. Πάνω. -Ευχαριστώ.
Εντάξει. Έλα, θέλω να σου δείξω κάτι.
Τόνι, θέλεις να μας εξηγήσεις τι είναι αυτό;
Κάνω λοταρία για το πόσο θα κρατήσει ο γάμος,
πόνταρε αυτό που νομίζεις.
Επιλέγεις: "λιγότερο από μήνα", "έναν ως έξι μήνες",
"έξι μήνες με χρόνο",
"ένα ως δύο χρόνια", "δύο ως τέσσερα" ή "τέσσερα ως δέκα".
-"Τέσσερα με δέκα χρόνια". -Ευχαριστώ.
-Παρακαλώ. -Ναι.
Θα βάλω "δύο με τέσσερα" εγώ.
-Δώστε από πέντε λίρες. -"Λιγότερο από μήνα" εγώ. Mία νύχτα...
Γεια.
Τι κάνει αυτός;
Τι καλό κορίτσι.
Φίλε, πρέπει να φύγω.
Τα λέμε μετά. Κλειδώνω εγώ.
Όχι, δεν πρόκειται. Βγες έξω.
Τι διάολο;
Γαμώτο μου!
Νόμιζα θα κατουρούσες.
Όχι, θα βγω μετά και είπα να πλυθώ.
Απίστευτο!
Βγες έξω.
Έξω!
Γύρνα απ' την άλλη!
Γαμώ την τύχη μου!
Πεντακάθαρος!
Πόσο τρελό είναι να κάνει μπάνιο ταχυδρόμος εν ώρα υπηρεσίας;
-Γιατί; -Απλώς είναι.
Δεν είναι περίεργο να βοηθάς έναν φίλο.
Πρέπει να συνεννοηθώ για μία συγκατοίκηση. Έμεινα άστεγος.
Κοιμάμαι στο κέντρο διανομής.
Δεν ήθελα να εμφανιστώ σαν τον βρομύλο, να ζέχνω.
Τα ίδια πάλι. Θα προσπαθήσω να χαλαρώσω.
Βιάζομαι επειδή απόψε έχω μάθημα διαλογισμού
για να γίνω πιο ζεν
και γίνονται αυτές οι μαλακίες να μ' εκνευρίσουν πάλι.
Έτσι θα έκανε ο Δαλάι Λάμα;
Ναι; Πέρνα απ' το σπίτι του,
πλύνε τον κώλο σου στον νιπτήρα του και μετά βλέπουμε.
-Το αφτερσέιβ μου έβαλες; -Ναι. Καλό.
-Γαμώτη μου. -Ακριβό.
Έξω.
Τα λέμε, φίλε.
Βλήμα!
Απλώς, κουνήσου.
Πηγαίνετε στις θέσεις σας, παρακαλώ.
Γεια.
Γεια σου, Ματ. Γεια.
-Σάιμον, ο Τόνι. -Καλώς ήρθες.
Δεν το έχει ξανακάνει, οπότε να είσαι επιεικής.
Μη φοβάσαι τίποτα. Η φυλή μας είναι πολύ φιλική.
Εντάξει.
Πού είναι το μυαλό σου;
-Πού... -Πού είναι το μυαλό σου;
Μην το σκέφτεσαι πολύ, απλώς απάντησε.
Στον εγκέφαλό μου.
-Όχι, -Όχι;
Στην κοιλιά μου.
-Όχι. -Δεν ξέρω. Πού είναι το μυαλό μου;
Είναι μέσα...
σε κάθε κύτταρο του σώματός σου.
Εντάξει.
Θέλω να το σκεφτείς καλά.
Στα τέσσερα.
-Σε παρακαλώ. -Εντάξει.
-Βγάλε τα παπούτσια. -Όχι.
-Όχι; -Όχι.
Ας ξεκινήσουμε με μια βαθιά ανάσα.
Εισπνοή.
Σηκώστε την ουρά σας.
Η καρδιά έξω, σπρώξτε το πάτωμα.
Και εκπνοή, διώξτε τον πόνο.
Και προτάξτε την καρδιά να λάμψει.
Το βλέμμα στη λεκάνη σας.
Κοιτάξτε από το τρίτο σας μάτι.
-Το άκουσες αυτό; -Ας το κάνουμε δέκα φορές.
Πλάκα μού κάνεις;
Πράσινο τσάι. Πεντανόστιμο.
-Ακούγεται! -Τόνι...
Γαμώ την τύχη μου.
-Όλα καλά, Τόνι; -Ναι.
Ωραία.
Γαμώτο!
-Μην τον ακούς. -Συνεχίστε, παιδιά.
Κρυολόγησες;
Ποτέ. Όχι.
Η ασθένεια είναι κατάσταση του νου.
Δεν θέλω να νιώθω άρρωστος, δεν θέλω να νιώθω πόνο.
Δεν βλέπω να το εφαρμόζεις.
-Σε παρακαλώ, μη... -Ό,τι κακό σας έχει συμβεί,
εσείς το επιτρέψατε.
Όχι. Αποκλείεται.
Έχουμε επιλογή.
Γάμα το!
-Σε παρακαλώ. -Είναι γελοίο.
Μελωδοί. Ρουφάς το τσάι. Ρουφάς τη μύτη σου. Είναι χαλαρωτικό αυτό;
Είναι αηδιαστικό.
Πάω να γίνω λιώμα σε κάθε κύτταρο του σώματός μου.
Τα λέμε την Τρίτη.
Εμείς δεν θα τα πούμε, παλιομαλάκα μυξιάρη!
Εντάξει...
Όλοι σανίδα, παρακαλώ.
Τέλεια.
Ευχαριστώ. Τι ήταν αυτό; Δύο λεπτά;
Δεν ξέρω, δεν γινόταν.
Νόμιζα ένιωθες καλύτερα.
Τώρα ναι.
Γαμώ την τύχη μου, κοίτα! Πάλι λιώμα!
-Κι εσύ είσαι νηφάλιος; Ναι, καλά. -Ναι, αλλά εγώ το αντέχω το ποτό.
Ναι, αλλά είσαι άντρας, έχεις μεγαλύτερο συκώτι!
"Συκώτι..."
Όταν κατεβάζουμε δύο μπουκάλια κρασί τη βραδιά,
με σκοτώνει γρηγορότερα από εσένα!
Κάποιος πρέπει να πεθάνει πρώτος.
Τι, οπότε καλύτερα να είμαι εγώ;
Θα πιω σ' αυτό!
Σωστά. Εντάξει. Στην υγειά μας. Να πεθάνω πρώτη.
-Γεια μας! -Γεια μας.