NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Güçlü ol.
Arkadaşlarına iyi davran.
İyi şeyler yapmayı hep sevmişsindir.
Tabii bu genelde...
...söylediğin korkunç şey için özür dilemek oluyor.
Korkunç değil de fazla dürüst.
Dokuz köyden kovulursun öyle.
Kahvaltını mı istiyorsun?
Öyle mi?
Gel bakalım.
STANLEY OLIVER PEARSON'IN ANISINA 1941 - 2017 RUHU ŞAD OLSUN
TAMBURY GAZETESİ
-Ne haber? -Selam.
Şu, dün geceden.
Bu da evdeki son şişe.
Kendime çeki düzen vermem, toparlanmam lazım.
Bugün ne yapıyoruz?
-Tambury'nin en yaşlı kadını. -Kaç yaşında?
100 yaşında. Kraliçe'den telgraf almış.
-İyi misin? -Evet.
Aslında...
...pek keyfim yok.
-Hadi be dostum. Gayet iyi gidiyordun. -Keder bastı.
O da vicdan azabı veriyor.
Her gün hayatları benden beter insanlar görüyorum,
onlar idare ediyor.
Daha zen olmaya çalışacağım.
Kancıklar tepemi attıramayacak.
Buda'nın sözü mü bu?
Aynen öyle.
Hemşireyle nasıl gidiyor?
Sadece arkadaşız...
Önemli değil.
Lisa'yı unutamadığımı söyledi.
Haklı.
Treni kaçırma derim. Seni sonsuza dek beklemez.
Hâlâ Lisa'yı özlüyorum.
Sürekli.
Ama böyle olmamı istemezdi.
Bu kadar acı çekmemi istemezdi.
Ama her gün...
...biraz daha iyiye gidiyorum.
Hadi.
Telgrafı alınca ne hissettiniz?
Ne?
Kraliçe'nin telgrafını alınca ne hissettiniz?
Her gün ne hissediyorsam onu.
Rezalet. Acı içinde. Bu geceyi çıkaramasam keşke, diyerek.
Ama Kraliçe'den gelmiş.
Bir uşağı göndermiştir.
Sizin gibi uzun yaşamak isteyen birine ne tavsiyeleriniz olur?
Yaşamasınlar. Bok gibi bir şey.
Hayatta olmak acı veriyor.
Bir ayım nasıl geçiyor, dinle.
İlk hafta, ishal.
Sonraki üç hafta mı?
Hiç sıçamıyorum!
Ama çok şey görmüşsünüzdür. 100 yıl.
Tambury'de doğdum. Tambury'de öleceğim. Umarım çok yakında.
Hiçbir bok görmedim!
Ağaç da olsam aynıydı.
Aileniz bu konuda ne düşünüyor?
Ailem yok, hepsi öldü.
Evet... Ama burada arkadaşlarınız var.
Onlar arkadaş değil.
Kancık sürüsü.
Hepsi.
Hepsinden tek tek nefret ediyorum.
Aralarından biri öldüğünde
yerine yeni bir kancık getiriyorlar.
Kancıklar!
Güzel.
-Fotoğraf çek. -Peki.
Gülümseyin.
Siktirin.
Harika.
-Ne haber? -Merhaba.
Şöyle geçeyim mi?
Bu sabah evde sabah telaşesi vardı da.
Burada kaldığını biliyorum.
Evet.
Bak, ben artık June'la yaşıyorum,
yani benim ev boş duruyor.
Belediye konutu, o yüzden çıkmak istemiyorum.
Orada istediğin kadar kalabilirsin.
Çok makbule geçer. Sağ ol.
Ne oldu ki?
Belirli bir şey olduğunu sanmam.
Bence rahat bir nefes almak ve karar vermek için...
...biraz zamana ihtiyacı vardı.
Ona bu zamanı veriyorum.
Ben de bir kıyak istesem?
June, oğluna iş deneyimi kazandırmam için biraz sıkıştırıyor da.
Bunu karşılayamayız.
-Kusura bakma. -Deneyim olsun, para istemez.
Sanırım evden çıksın istiyor.
Evet.
Evet, tabii.
-Harika. -Evet.
June'a söylerim.
Sağ ol Matt.
Teşekkürler Lenny.
Selam.
-Merhaba. -Meşgul müsün?
Hayır, gel.
Evliliğinin bitmesine üzüldüm.
Sağ ol.
Oysa ne hoş adamsın.
-Pardon, ne? -Nazik. Akıllı.
Zeki.
Yakışıklı.
Mükemmel.
Teşekkürler.
İlişkimizi hep profesyonellik sınırında tuttuk.
Buna saygım sonsuz.
Ama şunu bilmeni isterim ki yazılmak istersen...
Yazılmak mı?
Anlarsın ya.
Seni hep beğenmişimdir.
Yani aklında olsun, bir ara...
...iş dışında...
...buluşup...
...biraz eğlenmek istersen...
...ben varım.
Öyle mi?
Görüşürüz.
Sandalyeme oturma.
Nasıl gidiyor?
Kath beni beğendiğini söyledi.
İyi.
Yok, yani hoşlanıyormuş.
13 yaşında mısın?
Çok tuhaf.
Merak etme.
Tamam.
Sen iyi misin?
Evet, daha zen olmaya çalışıyorum.
Vay canına. Tamam.
Bak ne diyeceğim, işten sonra benimle meditasyona gel.
Her salı.
Biraz yoga,
biraz... Öyle kafanı sallama, lafım bitmedi.
Yoga, biraz felsefe.
-Felsefe sevmez misin? -Evet.
Evet. Ne diyorsun?
-Hemen.. -Hayır.
Hadi be, lütfen.
Ben de boktan bir dönemdeyim.
Yalnızım. Yerde uyuyorum.
Al sana zen.
Miyagi Usta gibi. Yer olayını severler.
Severler mi? Sen...
Neyse.
-Lütfen. -Hay sikeyim.
Tamam.
-Sağ ol. -Bu kadar mı?
Evet. Bu...
-...kadar. -İyi.
Kimseye söyleme... Kath'i.
Çoktan unuttum bile.
-Güzel. -Tamam mı?
-İyi. Tamam. -Peki.
Söyleme mi demiştin?
İKİNCİ BAHAR HUZUREVİ
Bak, yine derli toplu oldun.
-Arkası biraz dağınıktı. -Selam.
-Merhaba. -Merhaba baba.
100 yaşında bir kadınla röportaj yaptım.
-Öyle mi? -Komikti.
Bir de...
...Lenny, hemşireyle nasıl gittiğini sordu.
Ben de sadece arkadaş olduğumuzu
çünkü Lisa'yı unutamadığımı söylediğini söyledim.
Bunu kabul ettiğini de söyledin mi?
Evet, tabii ki.
O ne dedi?
Sonsuza kadar beklemememi yoksa treni kaçıracağımı.
Yani...
Ona adımı söylemedin mi?
Nasıl?
"Hemşireyle nasıl gidiyor?" demiş.
Eminim söylemişimdir. Hikâyenin ana fikri bu değildi.
-Joe? -Ne?
Sen Joe'sun.
Kardeşin Joe mu?
Selam dostum.
Ona biraz benzerim. Gerçi on yıl önce öldü ama yine de…
Ne, Joe öldü mü?
Doğru ya. Joe ölmüştü. Evet. Tatlı herifti.
O zaman sen Joe'nun oğlu musun?
Senin oğlunum baba.
Ben Joe muyum?
Hay sikeyim.
Bu arada, bilgin olsun, ben arkadaş kalalım demedim.
Karını unutamadığını söylediğimde
bu sana hazır olmak için biraz gaz verir diye düşünmüştüm.
"Biliyor musun? Önemli değil. Arkadaş kalalım." dedin.
Tek yaptığım senin gözlemine katılmaktı. Lisa'yı unutamadığımı...
Bak, önemli değil. Canını sıkma.
-Peki. -Tamam mı?
Selam güzellik.
Selam.
Nerede bizimki?
Odasında.
Tamam. Görüşürüz bebeğim.
Kim bu?
Simon. Yeni sakinlerden birinin oğlu.
Peki.
Hoş biri.
Göz kırptı.
"Görüşürüz bebeğim." deyip göz kırptı.
Yani?
Yani...
Peki. Neyse...
Ben gideyim.
Görüşürüz bebeğim.
Panik hissi yaşıyorum.
Hem de sürekli.
Yanlış şeyi yapacakmışım gibi.
O yüzden...
...hiçbir şey yapmıyorum.
Galiba bu yüzden hemşireyle işleri berbat ettim...
Sen iyileşmeye odaklan. Seni bekler.
Beklemesini istiyorsan.
Beklenmeye değer miyim bilmiyorum.
Utanıyorum...
...öyle davrandığım için.
İyileşmek için bir yoldu.
Evet. Daha iyi değilim ama...
...kafamı fırına sokup intihar etmem.
Fırının yerini bile bilmiyorsundur.
Taşı gediğine koydun.
Acı çekiyordun.
Evet, beni utandıran da o.
Kanserden ölmek.
Esas acı çekmek o.
Gerçek acı.
Ben kendime acıyordum.
Hâlâ acıyorum.
Ama...
Fark ettim ki
ölüm zaten çok geçmeden gelecek.
Bunda korkacak da bir şey yok çünkü...
...bir şey hissetmeyeceksin.
En azından ben hissetmeyeceğim. Sadece...
...huzur ve sessizlik.
Öldükten sonra da
insanların sinirini bozmanın bir yolunu bulmaya çalışıyorum.
Henüz bulamadım.
O yüzden hayattayken bunun tadını çıkarmam lazım.
-Bu bir hobi. -Evet.
Kesinlikle öyle.
Sadece götlere yapıyorum ama...
İnsanlara iyi davranmaya çalışıyorum.
En azından bana iyi davrananlara.
Herkesin cebelleştiğini fark ettim.
Yardım etmem gerektiğini hissediyorum.
Onlar da bana etti.
Hatta bu akşam bir meditasyon yoga şeyine gidiyorum.
İyilik olsun diye.
Kayınbiraderim için.
Karısından ayrıldı...
...ve yanında biri olsa iyi olur.
Böyle işte.
Harika.
Kahve. İçmem şart.
-İçeri gelsene. -Ne?
Yok bir şey.
-İçeri dalmama mı dedin? -Yani,
bazıları kapı çalar. Çıplak olabilirdim.
Çıplak olmadığını kapıdan gördüm.
Hiç mantıklı değil ki.
Çıplak olsaydım ve sen kapıdan baksaydın beni çıplak görürdün.
Evet, girmezdim o zaman.
Ama çıplak görmüş olurdun.
Rahatsız olmazdım.
Tamam o zaman. Ne yapardın?
-Nasıl yani? -Kapıya geliyorsun,
beni çıplak görüyorsun, girmiyorsun,
sonra ne?
Kapıyı çalardım.
Şimdi burada çıplağım,
kapı çalıyor, kafamı kaldırıyorum, bana baktığını görüyorum,
ne yapacaksın, el mi sallayacaksın?
Bilmem!
Belki kapıyı çalmazdım, belki de sıvışırdım.
Bu arada
niye tuhaf bir Monty Python skeci gibi masada çıplak oturuyorsun?
Orası bana kalmış.
Benim evim, benim kurallarım.
-Çıplak oturur musun peki? -Hayır.
Köpeğim var. Görmesini istemem.
Onun nesini özlüyorsun peki?
Her şeyini. Yani...
Beni beğenmesini özlüyorum.
Onu üzdüğümü düşünmekten nefret ediyorum.
Beni artık sevmediğini düşünmekten de.
Takma kafana.
Ne demek istiyorsun?
Tavsiye mi bu?
Evet.
Takma kafana işte dostum.
Evet de o kadar kolay değil.
"Kanamanı kafana takma." demek gibi bir şey.
Öyle deyince geçmiyor.
Geçen sene bir ay boyunca anüsümden kan geldi,
hiç doktora gitmedim.
Peki.
Geçti gitti.
Ama bu hikâyede doktor sensin.
Yani sana gelmeyeyim mi?
Onu demiyorum. Karını kafana takmayı bırakıp
bir şeyler yapmaya başla, diyorum.
Evet.
Benimle dışarı çık, Ratty ve Sübyancı da var.
-Sübyancı mı? -Gerçek adı Ian Trouton.
Ama biz "Sübyancı" veya "Pedo Ian" diyoruz.
Yani gerçekten çocuk düşkünü değil. Aramızda bir şaka.
Bir keresinde kafası iyiyken bir cüce becermiş.
Çocuk becermeye benziyor, demişti.
Ama yasal. Gerçi, olmalı mı yani?
Bu arada, ben olsam anüs için doktora giderdim.
Selam. Tuvaletini kullanabilir miyim?
-Olur. Yukarıda. -Sağ ol.
Gel, bir şey göstermek istiyorum.
Tony, bunun ne olduğunu açıklamak ister misin?
Evliliklerin ne kadar süreceğine dair bir bahis bu.
Bahse girebiliyorsunuz.
Seçenekler "bir aydan az," "bir ila altı ay,"
"altı ay ila bir yıl,"
"bir ila iki yıl," "iki ila dört yıl," veya "dört ila on yıl."
-"Dört ila on yıl" dedim. -Sağ ol.
-Rica ederim. -Evet.
Ben "İki ila dört yıl" diyorum.
-Beşlikleri görelim. -"Bir aydan az" dedim.
Evet...
Ne yapıyor acaba?
Akıllı kızım.
Arkadaşım, çıkmam lazım.
Tamam, görüşürüz. Kapıyı kilitlerim.
Hayır, olmaz. Çık hadi.
Ne oluyor lan?
Hassiktir!
Çişe geldin sandım.
Yok. İşten sonra çıkacağım da banyo yapayım dedim.
İnanılmaz!
Çık dışarı.
Dışarı!
Arkanı dön o zaman.
Lanet olsun!
Tertemiz oldum.
Postacının geldiği evde yıkanması ne manyakça, haberin var mı?
-Niye ki? -Öyle işte.
Bir arkadaşa yardımcı olmanın nesi tuhaf?
Biriyle ev paylaşma görüşmem var. Evsiz kaldım.
Depoda kalıyorum.
Görüşmede leş gibi kokmak istemedim, çok mu yani?
Hep aynı şey oluyor. Sakin olmaya çalışıyorum.
Acelem var çünkü meditasyon dersim var.
Sırf daha zen olmak için.
Ama böyle bir halt oluyor, tepemin tası atıyor.
Dalai Lama böyle yapmazdı.
Görelim. Yarın ona gidip
lavabosunda götünü yıka, bakalım ne yapacak.
-Losyonumu mu sürdün? Yok deve. -Güzel, değil mi? Pahalı.
Dışarı.
Görüşürüz dostum.
Lavuk.
Böyle salla.
Pozisyon alın lütfen.
Merhaba.
Merhaba Matt. Merhaba.
-Simon, bu Tony. -Hoş geldin.
İlk kez yapıyor, yani fazla zorlama.
Korkacak bir şey yok. Dost canlısı bir tayfayız.
Tamam.
Aklın nerede?
-Aklım mı... -Aklın nerede?
Fazla düşünme, cevap ver.
Beynimde.
-Hayır. -Hayır mı?
Bağırsaklarımda.
-Hayır. -Bilmem. Nerede aklım?
Vücudunun her hücresinde.
Tamam.
Bunu gerçekten düşünmeni istiyorum.
Dört ayak üstünde.
-Lütfen. -Peki.
-Ayakkabını çıkar. -Olmaz.
-Olmaz mı? -Olmaz.
Derin bir nefesle başlayalım.
Nefes alın.
Kuyruk kemiğini kaldırın.
Göğüs dışarı, yere bastırın.
Nefes verin, acıyı dışarı atın.
Göğsünüzü öne itin.
Leğen kemiğinize bakın.
Üçüncü gözünüzle bakın.
-Duydun mu? -Bunu on kez yapalım.
Şaka mı bu?
Yeşil çay. Çok lezzetli.
-Belli! -Tony...
Çüş be.
İyi misin Tony?
-Evet. -Öyle mi?
Tamam, güzel.
Siktir!
-Duymazdan gel. -Devam edin arkadaşlar.
Nezle misin?
Asla olmam. Hayır, değilim.
Hastalık bir ruh hâlidir.
Hastalanmak istemiyorum, acı çekmek istemiyorum.
Yanlış yapıyorsun.
-Lütfen Tony. -Başına gelen her kötü şeyi
sen çağırmışsındır.
Hayır. Öyle değil.
Seçeneğimiz var.
Hay sikeyim!
-Lütfen. -Çok saçma.
Rüzgâr çanı, höpürdetme, burun çekme. Böyle mi rahatlayacağız?
Mide bulandırıcı.
Vücudumdaki tüm hücrelerle körkütük sarhoş olmaya gidiyorum.
Hoşça kal.
Onu doğru dedin, hoş adam kılığında balgamlı bir çakal!
Tamam...
Plank pozisyonuna lütfen.
Harika. Çok sağ ol. İki dakika falan mı sürdü?
Bilmiyorum, yapamadım.
Daha iyi oldun sanıyordum.
Şimdi daha iyiyim.
Şuna bakın yahu! Yine zom olmuş!
-Sen ayıksın sanki! Yapma. -Ben en azından edebimle içiyorum.
İyi de sen erkeksin, karaciğerin daha büyük.
"Karaciğer" mi?
Gecede iki şişe şarap içmek
beni senden erken gebertiyor!
Birimiz önce öleceğiz, o kesin.
Ne yani, ben mi olayım o?
Buna içerim.
İyi, peki. Şerefe. Önce benim ölmemin şerefine.
-Şerefe! -Şerefe.