NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-Gel de benimle dans et. -Terliyim.
-Hadi. -Yanıyorum.
Sarhoş olup ayakta duramayacaksın. Lütfen! Hadi.
Tango yapabiliriz.
Aman be! Yapma şunu!
Evet!
Beni düşürmedi!
Şerefe!
Gel hadi.
Evet.
İşte.
Evet.
Kiminmiş bu?
Brandy'nin kahvaltısı, değil mi?
Gel bakalım.
Gel böyle.
Aferin kızıma.
Yeni bir gün daha. Enseyi karartmamalı.
Dünyayla yüzleşmeli.
Haber vereyim dedim, ev işi oldu.
İyi.
-Banyo işe yaradı. -Kimin aklına gelirdi?
Belki bir gün yine yıkanırsın. Kim tutar seni?
Hayatım yoluna girdi.
Açıkçası bu bana biraz öz güven verdi.
Çok değil. Ama işe yarıyor.
Geçen gün yanında gördüğüm piliç kim?
Buradan çıkıyordu. Hoştu.
-Hangi piliç? -Sarışın. Bir içim su.
Seninki değil, değil mi?
Hayır. Roxy o.
Şansımı denesem olur mu?
Düşündüğün kadar icraatım olmuyor da.
-Senden bahsederim. -Fazla övme beni.
Görünce hüsrana uğrar. Bir şey yapacaksan düşük göster.
-Düşük mü göstereyim? -Evet.
Nasıl olacak bu?
Bilmem. Sence?
Şöyle demem lazım,
"Polisin nehirden çıkardığı bir şeye benziyor."
Olur ama nehrin temiz tarafından değil. Lağıma yakın bir yerinden falan.
Posta var mı?
Yok, sanmam.
İyi o zaman.
-İyi günler. -Eyvallah. Görüşürüz.
TAMBURY GAZETESİ
Meditasyon olayı için özür dilerim.
-Suç sende değil, biliyordur. -Evet.
Suç ondaydı. Sinir bozucu dallama.
Baksana, gitmeden önce içmiş miydin?
Hayır. Sonrasında sakinleşmek için içtim.
-Bu da onun suçu herhâlde. -Hayır.
Sırf onun değil. Çoğu şey, içki için iyi bahane.
Hep sarhoş olurum da eskiden mutluyken içerdim.
O sorun olmuyordu.
Ama şimdi üzülünce içiyorum, bu da iyi değil çünkü...
...hem sık hem de erken saatte oluyor.
İçme o zaman.
-Zekice. -Bu ciddi.
Alkol sorunun varsa Adsız Alkolikler veya tedavi...
Niye?
İyileşmek için.
Hastalığım, içmek değil ki.
-Hayır da sana zararlı. -Her şey zararlı.
Hepimiz ölüyoruz.
Sağlıklı olmak, yavaş ölmek o kadar.
Ama uzun yaşayacaksın.
İyi de neden?
Nasıl neden? Zevk aldığın şeyleri daha çok yapabilmek için.
İçkiden zevk alıyorum.
-Peki. -Ayyaşların zararı kendine.
İşin sırrı, iyi ayyaş olup başkasına zarar vermemek.
Ama kendine ayyaş diyorsun Tony.
Her zaman değil. Ama neyse ne, illa ad koymak istiyorsan
zor dönemlerde içiyorum.
Dünya zorlukla doluysa ne yapayım?
Burası korkunç bir yer.
Herkesin bir arızası var. Bu da benimki.
Herkesin bir derdi var.
Ne bileyim, para, sağlık, açlık, savaş.
Şempanzeyiz ama beynimiz gezegen kadar.
Sarhoş olup birbirimizi öldürmeye çalışmamıza şaşmamalı. Saçmalık.
Sohbetine doyulmuyor.
-Selam. -Merhaba.
-Ne haber? -Sohbette misiniz?
-Evet. -Evet.
Yeni planımı anlatıyordum. Ölene kadar içip
kendi evrimimi sabote etmeyi planlıyorum.
Bunlara inanıyor musun?
Kanıtlanmış evrim gerçeğine mi? Evet.
Sorun da bu, değil mi? Bilimin sadece gerçeklerle ilgileniyor.
-Ben daha açık görüşlüyüm. -Güzel.
-Paranormal şeylere bayılırım. -Öyle mi?
Geçmiş yaşamlar. Telepati.
Aslında biraz bende de var.
Ne diyorsun?
Odaya bir meleğin girdiğini nasıl anlarsın biliyor musun?
-Bak... -Pardon,
benimle konuşmaya devam edecek misin?
Tarçına benzer kokudan.
Ne çocukça.
Bir dakika.
Odaya bir melek mi girdi?
Yok, çörek yiyormuşsun.
Evet...
...zen olma planım
pek işe yaramadı.
-Yaramadı mı? -Hayır.
Meditasyon şeyine gittim.
Ama adam çok sinir bozucuydu. Ona bağırıp hışımla çıktım oradan.
-Nesi sinir bozucuydu? -Her şeyi.
Çayı höpürdetip burnunu çekiyordu.
-Bir de şey yapıyordu... -Ne?
Aynen öyle!
Ne diye bağırdın?
Galiba "balgamlı çakal" dedim adama.
Evet.
Ah, canım.
Eve gidip sarhoş oldum,
sonra da Lisa'nın videolarını izledim.
Kurbağa ve akrep masalını bilir misin?
Hayır.
Akrep nehrin karşısına geçmek istiyormuş.
Kurbağaya sırtında geçip geçemeyeceğini sormuş.
Kurbağa da "Olmaz, beni sokarsın." demiş.
Akrep "Niye sokayım? İkimiz de boğuluruz." demiş.
"Doğru. Peki o zaman." demiş kurbağa.
Akrep nehrin ortasında kurbağayı sokmuş.
Kurbağa demiş ki
"İkimiz de öleceğiz. Niye soktun ki beni?"
Akrep cevap vermiş,
"Çünkü ben bir akrebim."
Evet...
Evet, sanırım doğamı değiştiremem.
Hayır, sen kurbağasın.
-Kurbağa mı? -Evet.
Cidden mi? Neden?
Meditasyondan hoşlanmayacağını biliyordun
ama başkasını memnun etmek için gittin.
Sonra tepen attı,
bir de vicdan azabı çekiyorsun.
Sen kurbağasın.
Doğru.
Hassassın. Karşındakine güveniyorsun.
Vücut şeklimle ilgisi yok yani?
Ya da boğazımla?
Demek kurbağa...
-Akrep olmayı umuyordum. -Eminim.
-Anladın mı? -Evet.
Çünkü daha havalı. Kurbağaları severim.
Ama demek istediğim, kimse şöyle demez, "Beğendiğim erkeğin
tıknaz ve yapış yapış olmasını isterim."
Haksız mıyım? "Bir yaprak üstünde durabilmeli.
Erkek dediğin ön ayaklarıyla ağzına bir kurtçuğu tıkabilmeli."
Selam millet. Bu, June'un oğlu James.
-Artık senin de oğlun. -Hayır, değil.
Bugün staja başlıyor.
-Herkese merhaba. -Merhaba.
Uslu dur. Söz dinle. Gel bakayım. Kimsenin sinirini bozma.
Şuna bak.
-Öpücük ver. -Anne ya!
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Gel bakalım. -Tamam.
Güle güle.
Muhtemelen asabınızı bozacak. Ama iyi kalplidir.
-Peki. -Tam da öyle denemez.
Çocuk obez, organları bayağı kötü durumda.
Felaket kapıda. Beslenmesi rezalet.
Bir haftadır kaka yapmadı.
Gerçi genelde öyledir.
Tuvalete çıktığında sesi evi inletir. Kıvranır, çığlık atar.
"Suç sende, azıcık meyve ye!" diyorum. Ama dinleyen kim.
Bence ölümü öyle olacak.
Tuvalette zorlanırken kalp krizi,
felç falan geçirecek.
Elvis gibi.
Ama tabii Elvis'in öncesinde yaptığı heyecanlı şeyler olmadan.
Görüşürüz.
Gazeteyi okumakla başlasan iyi olur.
-Niye? -Burada çalışıyorsun.
-Herhâlde. -James?
-Ben Matt Braden. Editör. -Merhaba.
-Selam Matt. Memnun oldum. -Ben de.
Arkadaşlar sana her şeyi gösterir ama sorun olursa...
-Evet. AmDram'ı haber yapıyor muyuz? -Ne?
-O ne? -Amatör drama topluluğundanım.
Halk merkezinde prova yapıyoruz.
Müthiş bir şey. Oyunculuk dersleri var, dans var.
Dans mı ediyorsun?
Evet, hem de ne dans.
Dans, şarkıcılık.
Oyunculuk, jonglörlük. Çok yönlü biriyim.
Hadi, sen herkese çay yap.
-İyi bir başlangıç noktası. -Peki.
-Kim çay ister? -Ben istemem.
Almayayım, sağ ol.
-İsteyen yok. -Ben alırım.
-Tamam. -Şurada.
Tabii.
-Aile sahibi olmak sana yaramış. -Evet.
Artık durulmanın vaktidir.
Tek bir kadınla!
Çapkın biri miydin?
Hem de ne çapkındım. Evet.
-Peki. -Evet.
Bu işlere geç başladım, arayı kapatmam gerekti.
20'li yaşlarıma kadar sahalarda yoktum.
Öyle mi?
Evet, gençliğimde çok utangaçtım.
Hep böyle havalı değildim.
-Değil miydin? -Yok.
-Tipim biraz tuhaftı. -Siktir oradan!
-Eskiden nasıldı tipin? -Bilmem,
ama Çirkin Ördek Yavrusu'ndan çok ilham aldım.
Şu tuhaf tipli ördek yavrusu masalı mıydı o?
Öbür ördekler hep dalga geçiyor,
ama bizimki büyüyünce ördek değil de böyle kocaman...
...90 kiloluk bir tembel bir adama dönüşüp
ücretsiz yerel gazetede çalışıyor.
-Evet, o. -Tamam.
Sahalarda yoktum, diyor... Siktir oradan!
Sorun değilse AmDram'ı haber yapmak isterim.
Tabii. Birlikte gidip bakalım.
-Bisküvi! -Gitmek şart.
Yorgunluktan bittim be.
-Ne haber? -İyilik.
Bu da kim?
Merhaba, ben James.
-Brian'a dağıtımda yardım edebilirsin. -Olayım değil.
Her şeyden biraz yapman lazım.
-Aman be, tamam baba! -Hayır...
Gel hadi. Yardım etsen iyi olur. Belim koptu.
Tamam ama saat beşte provam var.
-Ne provası? -AmDram grubumun.
Katılabilir miyim?
Evet. Yeteneği olan herkes katılabilir.
İşte yetenek!
-Ne yapıyorsun? -Ne yapmıyorum ki?
Kuklacıyım.
Fıkra yazarım.
Bak şimdi...
Ne haber Valerie?
İyidir.
Gri ve galonla gelen şey nedir?
-Bilmem. -Fil.
Sırılsıklam oldun!
-İğrençsin! -Hadi ya?
Yüzü atmık kaplı olan ben değilim canım!
İyi günler Tambury Oyuncuları.
-İyi günler Ken. -Millet!
-İyi günler Ken. -Selam. Nasılız bakalım?
-İyi miyiz? -Fena değil.
Evet, Brian, Tambury Oyuncularına hoş geldin.
-Selam Brian. -Selam.
Hızla isim oyunu oynayalım. Yeni oyuncu gelince yaparız.
Adını, yaşını ve sevmediğin bir şeyi söyleyeceksin.
Sinirini bozan, tepeni attıran bir şey.
Adım Brian, 45 yaşındayım.
Eski karımı hiç sevmiyorum.
-Ah canım. -Hiç.
Peki. Neden?
-Kaltaktır. -Tamam.
Hadi, iyi izlenim bırakalım.
-Merhaba. Gazeteden mi? -Evet.
Bu topluluğu yönetiyorum. Adım Ken Otley, duymuşsunuzdur.
-Hayır. -Hayır mı?
Profesyonel olarak gösteri işindeyim.
-Peki. -Bu iş eğlencesine.
Her yıl birkaç gösteri yapıyoruz.
Hatta haftaya da var.
Bir revü gösterisi.
1000 Yıldızın Gecesi.
-Grup bu mu? -Evet, bu arkadaşlar.
Herkesin gösterisi ayrı, o yüzden tartışma olmaz.
-Özgür ifade! -Bu Brian, yeni katıldı.
-Tanıyor musunuz? -Evet.
Stand-up yapacağım.
-Evet. -Ben feminist şiir yapıyorum.
Ben de "Send in the Clowns"ı dansla yorumluyorum.
Neyse, konuştuğumuz yeter. Hadi gösterelim.
-Kalkın. Şu sandalyeleri çekelim. -Evet, benim!
Merhaba. O akşam için kusura bakma. Kendimde değildim.
Çok yazık. Pek eğlenmiştim.
Benim kadar aksi biriyle tanışmak güzeldi.
Bu rezaleti niye haber yapıyorsunuz?
Merhum kocam evdeyken sırf evden çıkmak için geliyordum.
Hepsi dangalak ama kocamla oturmaktan iyiydi.
Doğrudur.
Guguk Kuşu gibi. Kendimi Hemşire Ratched gibi hissediyorum.
Şu şişko var ya,
ona elektroşok vermek isterdim.
-Merhaba Brian! -Daha büyük ifadeler.
-Ken. -Büyük. Çok büyük.
Gel, başlıyoruz Rebecca. Birazcık zıplayalım.
Hafif hafif. Bir yerinizi sakatlamayın.
Elimde değil, onu çok özlüyorum.
Yatıp kalktığı biri var mı?
-Hayır. -Senin?
Hayır, tabii ki yok.
İş yerinde benden hoşlandığını söyleyen biri vardı ama...
İlgilenmiyorum, şu an her şeyden bıkmış hâldeyim.
Aman be, hepimiz bıkıp depresyona giriyoruz.
Pardon, böyle...
Peki depresyona girince sen ne yapıyorsun?
Ratty ve Sübyancı'yla kafa çekiyorum.
-Evet. -Maça gidiyorum. Kavga çıkarıyorum.
Bu mızmızlıklara gıcık oluyorum, tamam mı?
Kanayan yürekler falan. "Zehirli erkeklik,
ağlamakta sorun yok."
Beş bira devirip bir Ecstasy atmakta,
bir sürtüğü çöpün yanında arkadan becermekte de sorun yok.
Nasıl rahatlayacağın sana kalmış.
Galiba parmağımı bir pilicin kıçında kırdım.
İyi hikâye istiyorsanız bana gelin.
Dolu dolu yaşadım, o kadarını söyleyeyim.
Okurlarınız duymak ister, yazın.
Oyunculuk okudum, hâlâ profesyonel oyuncuyum.
Ama bugünlerde rol bulmak zor,
hele beyazsanız. Üstünüze alınmayın.
Bir süre liselerde drama dersi verdim.
O işi bilir misiniz? Riyakâr doludur.
Ciddiyim, hiç bulaşmayın. Resmen yılan dolu.
Ayrıca 25 yıldır menajerlik yapıyorum.
Herkesi temsil ettim.
En üsttekilerden en alttakilere kadar. Aradakileri de.
Gösteri dünyasıyla ilgili öyle hikâyelerim var ki
küçük dilinizi yutarsınız.
Ne gibi?
Nereden başlasam acaba?
Bakın, aklıma ne geldi?
Anılarımdan dedikodu köşesi.
-Evet. -Süper olur. Evet!
Hadi. Gel yapalım.
-Sandalye kap. -Evet.
Hadi yapalım şu işi yahu!
Sağ ol.
İşin aslı, sana kendilerini sunuyorlarsa fırsatı kaçırmayacaksın oğlum.
Mesela iş yerindeki yavru.
-Evet. -Zaman geçirmeden becer.
Geçen hafta...
...şehir merkezindeki Tamburger'deydik. Körkütük hâldeydik.
Yemeğimizi getiren garson fıstık gibiydi.
Dedi ki
"Yapabileceğim başka bir şey var mı beyler?"
O an ampul yandı.
Beş dakika sonra engelli tuvaletinde Ratty'yle, kızı piliç çevirme yaptık.
Ben arkadan beceriyordum.
Aniden kız Ratty'nin sikini ağzından çıkardı,
"Patates kızartması da olsun mu?" dedi.
Kıza bak!
Neyse, tuvaletten çıktık.
Tekerlekli sandalyede bir herif.
Çok beklediği için fitil olmuş.
Bana söylenmeye başladı.
Ona eğilip dedim ki
"Umarım sen de içeride bizim kadar eğlenirsin."
Evet.
-Çok verimli bir konuşmaydı. -Şerefe.
Bir hikâyem var. Bunu dinleyin.
Bir keresinde bir ruhla seks yaptım.
Hem de rızam olmadan.
İşler sarpa sarıyor!
PCS.
Paranormal cinsel saldırı. Var böyle bir şey, tamam mı?
Ben anadan üryan şekilde yüzüstü yatmayı severim, tamam mı?
Bu benim seçimim.
Ama bazıları bunun benim hatam olduğunu söylüyor,
bu resmen kurbanı suçlamak değil mi?
Kimse bunu beklemez.
Bir şey daha var. Yapanı biliyorum.
Beni arkadan düdükleyen
Liberace'nin hayaletiydi.
Al sana manşet.
Kulamparanın işini kolaylaştırdım.
Niçin sizi seçti sizce?
Bir tek ben olmayabilirim.
Duyulunca başkaları da çıkacaktır.
Genelde böyle olmuyor mu?
Güzel. Evet...
O zaman sizi yetenekli arkadaşımız...
-...Sandy'yle bırakalım. Her şeyi anlatın. -Harika. Tabii.
Tamam mı? Güzel.
-İyi günler. -Güle güle.
-Hoşça kalın. -Tamam.
Şimdi, Sandy. Liz Taylor'ı hatırlar mısın?
Bir arkadaşımın arkadaşı otopsisinde çalışmış, tamam mı?
Kadının içi minik vibratörlerle doluymuş.
-Bilmek isterim. -Yumuşaktı, değil mi?
Evet, çok.
Evet, yumuşatıcı kullanıyoruz, masraftan kaçınmıyoruz.
-Sen mi yapıyorsun? -Yok.
Çamaşır makinesine koyuyorum, havluları elde çitilemiyorum.
Merhaba baba.
Bu annemindi.
Bana okurdu.
Şiirler.
Sen çok umursamazdın. Ben de. Sadece bana okumasını severdim.
"Bu koru kimin, bilirim galiba
Onun evi köydedir ama
Görmeyecek burada durup
-Korusunu..." -"Korusunu seyrettiğimi
Karlar dolarken ona."
-Selam. -Selam.
Simon'la sohbet ettiğinizi gördüm, rahatsız etmeyeyim dedim.
Evet, Simon'la sohbet ediyordum, zaten...
...seninle aramızda bir şey yok.
-Hemen de bulmuşsun. -Hayır.
Hemen olmadı.
Çok kaypağım, özür dilerim.
Önemli değil.
Haklıydın, daha hazır değilim ama...
İyiye gidiyorum. Yavaş yavaş.
Güzel.
Evet, öyle. Daha iyi biri olmaya çalışıyorum.
Eski hâlimi düşünsene, neredeyse kendimi öldürecektim.
Köpek olmasa ölmüş olurdum. Yani ufak ufak iyileşiyorum.
Aman ne güzel. Eksik olma.
Demek hayatındaki tek iyi şey köpek.
Aman be.
Öyle mi dedim ben?
Hâlimi görmedin mi? Herkese bok gibi davranıyordum.
Herkesten nefret ediyordum. Peki niye?
Lisa gibi kanserden ölmedikleri için.
Ölmediğim için kendimden de nefret ediyordum.
Elimde olsa anında yerine geçerdim.
Özür dilerim.
Lisa kanser mi?
Hayır. Artık değil.
Aman iyi.
Çünkü o kızı çok severim.
Canım benim.
Ona bir şey olmasına dayanamam.
Evet.
Afiyet olsun.
Vay canına!
Açlıktan ölüyorum.
Vay be!
Acı mı?
İğrenç olmuş yahu!
Öyle mi?
Lisa tadı güzelmiş gibi yapardı.
Evet ama Lisa seni seviyordu!
Severdi.
-Öyle demek... -Hayır, çok haklısın.
İyi davranışı teşvik için yalan söylerdi. Denemiş olmamı teşvik için.
Kadınlar erkeklerden iyi.
Bizi seviyelerine çekmeye çalışmaktan vazgeçmezler.
Sen bana yemek pişiren tek erkeksin.
Yani teknik olarak bu, bir erkeğin sana yaptığı en iyi yemek.
Yani...
Ne kadar kötü?
Şöyle söyleyeyim,
bugün ağzıma aldığım en kötü şey.
-Üstelik ağzım bugün çok çalıştı. -Güzel.
Evet.
Onsuz hep işe yaramazın teki olacağım.
Hayır. Öyle söyleme. İşe yaramaz değilsin.
Onsuz bir şey yapamadığımdan değil, yapmak istemezdim.
Eğlenceli olmazdı.
Eve gelirdim,
mutfakta yemek yapıyor olurdu, bir şeyler doğrar,
köpeği besler, bana günümü sorar,
tavsiyeler verirdi. "Şuradan tuzu uzatsana." deyince
"Siktir, her şeyi ben mi yapacağım?" derdim.
Onu çok özlüyorum.
Gerçek bir ilişki kurmayı düşündün mü?
Seninki gibi bir şey isterim.
-Evlilik... -O zaman...
...sadede geleyim.
Seninle çok ilgilenen biri var,
görüşmek istiyor.
Üniformalı erkekleri sever misin?
-Yoksa polis mi? -Hayır.
Asker mi?
Postacı.
-Ne kusuru var? -Açıkçası nereden başlasam bilmem.
-Hassiktir! -Öyle değil.
Kendisini küçük göstermemi istedi.
-Mütevazı. -Aslında değil.
-Değil. -Peki.
Tipi nasıl?
Şey gibi... Sakallı.
Hipster mı?
Aslında daha çok hipster'ların ilham aldığı tarz.
-Hippi mi? -Evsiz.
-Evsiz olmakta sorun yok. -Amma duyarlısın.
Ne diyorsun?
Peki. Ne diyorsun?
Tamam. Evet.
Sadece... Ona benimle ilgili her şeyi söyle ki
-sonra bir tuhaflık olmasın. -Peki.
-Güzel. -Güzel.
Havalara uçacak.
Harika.
Gitmem lazım çünkü işe çıkmadan
karnımı doyurmam şart.
Haklısın. Sorun değil.
-Çok özür dilerim! -Özür dileme.
Sen kendin çık çünkü bize yaptığım yemeği yemem şart.
-Üzgünüm. Sağ ol! -Sorun değil.
-Görüşürüz. -Görüşürüz canım.
Postacıya söylerim.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Anne, jonglör toplarımı gördün mü?
Nerede bıraktıysan oradadır canım.
Belki bir yere koymuşsundur dedim.
En son mutfakta görmüştüm.
Evet, orada pratik yapıyordum.
Aferin. İyi geceler hayatım.
İyi geceler anne.
Sana da Lenny. Sana baba diyebilir miyim?
-Şu an olmaz. -Peki.
İyi geceler.
Aptal herif.
Kojak'ım benim.
Seni seven kim bebek?
Sen.
Mankafa.
Söyleyene bak.
Ayrıca...
...o kadar güzelsin ki.
Hayatım!
Alt yazı çevirmeni: Ece Eroğlu