ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Καλά;
Ναι. Εσύ;
Ναι.
Θέλεις ένα τοστ...
-Λοιπόν; -Τι;
Ρώτα με για το ραντεβού!
Σωστά. Καλό;
Ναι. Είναι αστείος, έτσι;
Σίγουρα.
Κάπως άγριος και...
σκληραγωγημένος;
Σαν να ζει κάτω από γέφυρα.
-Καλά; -Ναι.
Είναι μέσα η Ρόξι;
-Ναι, γιατί; -Πετάχτηκα να τη δω.
Δεν ήρθες για την αλληλογραφία μου;
Δεν έχεις τίποτα. Να περάσω;
Σαν ταινία με ζόμπι. Πάντα προσπαθείς να μπεις μέσα.
Μην είσαι αντικοινωνικός.
-Μπορώ να έχω την τελευταία φέτα τοστ; -Ναι.
Ευχαριστώ, μωρό.
-Θα βάλεις κάτι πάνω; -Όχι, κομπλέ.
-Έχεις φυστικοβούτυρο; -Όχι.
Μην ανησυχείς, σοβαρά.
Σίγουρα; Θα βγω...
-Σοβαρά, μην ανησυχείς. -Εντάξει.
Δεν σου το είπα, έτσι; Η Σου Φάιερς απολύθηκε.
Γιατί;
Ήταν επιδειξίας.
Από μπροστά ή πίσω;
Δεν ξέρω, ασχολείται το σωματείο. Δεν μπλέκομαι.
-Λοιπόν, πρέπει να φύγω. -Καλά. Τα λέμε, φίλε.
Βγες έξω!
Τι;
-Τι έχουμε; -Μήνυση για εγχείριση που στράβωσε.
-Μάλιστα. -Μία ζέστη, μία κρύο, ε;
Θα 'θελα ένα αβγό, αλλά ξέχνα το.
Τι έγινε χθες; Την έκανες νωρίς.
Ναι, συγγνώμη.
Τι ώρα γύρισες σπίτι;
Κατά τις δέκα.
Γύρισα στις τέσσερις.
Εντελώς λιώμα.
Καλυμμένος με κεμπάπ και σκατά.
Μη ρωτάς πώς.
Δεν σκόπευα.
Έκανα πολλή κόκα κι ήμουν έτσι κόκκαλο στο κρεβάτι...
χτύπησε το ξυπνητήρι, στα καπάκια ντους! Καφές.
Βολίδα το κοστούμι στο καθαριστήριο.
Δουλειά.
Γύρισα σπίτι κι έκλαψα λίγο.
Συνήθισαν στο καθαριστήριο. Έχω χεστεί δύο φορές.
Μάλιστα...
Συγγνώμη που θα το γυρίσω στα δικά μου...
Εγώ..
Μάλλον έκλαιγα επειδή ακόμη τη θέλω κι ελπίζω ότι μπορεί να σωθεί η σχέση μας.
Και το μόνο που θέλω να κάνω...
είναι να της μιλήσω και να την ικετεύσω
να γυρίσουμε πάλι στα παλιά.
-Ματ... -Δεν θέλω να την πιέσω. Δεν...
-Δεν αρέσει στις γυναίκες. -Ναι.
Εντάξει; Είναι αξιολύπητο.
Να ικετεύεις.
Πώς είναι καλό για μια οικογένεια;
Τα θηλυκά επιλέγουν ταίρι βάσει της δύναμής τους.
Εντάξει; Βάσει του σθένους τους.
Με την ικανότητά τους να παρέχουν...
και να τις προστατεύουν.
Είμαστε απόγονοι ανθρώπων των σπηλαίων, Ματ.
Βγαίνουμε έξω, σκοτώνουμε έναν σμιλόδοντα, τον πάμε σπίτι, τον μοιράζουμε,
και ρίχνουμε ένα πήδημα στο πιο ωραίο γκομενάκι.
Από εκεί καταγόμαστε.
Ναι, αλλά δεν νομίζω ότι είμαι έτσι εγώ.
Όχι, δεν είσαι.
Αν είσαι ο εαυτός σου δεν θα την κερδίσεις.
Είναι τόσο απλό.
-Το προσπάθησες, απέτυχε. -Ναι. Όχι.
Σε θεωρεί αποτυχημένο.
Η λύση;
Γίνε κάτι καλύτερο, γαμώτο!
Κάτι πιο δυνατό, γαμώτο!
Ναι; Πες ψέματα.
Απάτησε.
Απλώς, φέρσου σαν άντρας.
Αλλά όχι σαν εσένα.
Πότε ξεκίνησες να τα κάνεις όλα αυτά;
Πριν από πέντε χρόνια.
Ξεκίνησα με μπότοξ...
για να γεμίσω τις ρυτίδες και τέτοια.
Πόσων ετών ήσουν;
Λίγο μετά τα 20.
Τι ρυτίδες είχες;
Δεν ξέρω, ρυτίδες έκφρασης και τέτοια.
-Μάλιστα. -Και μετά έπεσα με τα μούτρα.
Δεν μπορούσα να σταματήσω.
Μετά έκανα τα χείλη μου,
και είχα μια μικρή αντίδραση.
Αλλά ηρέμησε τελικά.
Μετά ήθελα να κάνω περισσότερα και έγινε αυτό.
Το πρόσωπό μου ήταν παράλυτο. Μόλις τώρα ξανάγινε φυσιολογικό.
-Αλήθεια; -Ναι.
Τα βυζιά μου έχουν διαρροή.
Είναι ψεύτικα κι αυτά.
-Αλήθεια; -Ναι.
Σκληρά σαν πέτρα.
Σωστά.
Ναι.
Συγγνώμη, αυτός σου έκανε και το πρόσωπο;
Ναι. Ήμουν έξω φρενών.
-Ακόμα είμαι. -Αλήθεια;
Δεν φαίνεται.
Νομίζεις ότι χάλασε το πρόσωπο και το στήθος μου;
Πού να δεις το γουνάκι μου.
Έγινε κιμάς.
Με συγχωρείς,
ξαναπήγες στον ίδιο για να φτιάξεις...
-Το γουνάκι. -Το ξέρω. Δεν ήθελα να πω…
Το έκανε μισοτιμής όμως.
-Επειδή μου είχε καταστρέψει το πρόσωπο. -Σωστά.
Γιατί ήθελες να το φτιάξεις αυτό;
Νομίζω ότι έχω πρόβλημα.
Ναι.
Ίσως είναι...
κάτι σαν εθισμός.
Τι, δηλαδή, δεν μπορώ να αντισταθώ;
Υποθέτω, αλλά...
αν το παραδεχτείς, υπάρχει περίπτωση να...
Ξέρεις, να βοηθηθείς.
Νομίζεις ότι είμαι τρελή;
Όσο όλοι μας.
Όπως λέω, είμαστε όλοι σκατά.
Οπότε είσαι φυσιολογική.
-Γελάς; -Όχι.
Κλαις;
Όχι, γάμησαν τους δακρυϊκούς πόρους μου.
-Βγάλε μια φωτογραφία. -Ναι.
-Την πήρες; -Ναι. Τέλεια.
-Γεια. -Γεια.
Θα πας σ' εκείνο το καμπαρέ AmDram;
Δεν ξέρω. Γιατί;
Αναρωτιόμουν αν θες να πάμε μαζί.
-Τι εννοείς; Εννοείς ότι θα πας; -Ναι.
Σκέφτηκα να πιούμε ένα ποτό και να κάτσουμε μαζί.
Μάλιστα. Δεν ξέρω αν θα πάω.
Θα ήθελες να πάμε...
μαζί;
Με όλους, βασικά. Όλοι θα πάμε εκεί.
Ναι, ρωτάω αν θες να καθίσεις μαζί μου;
Δεν ξέρω αν θα πάω. Ούτε τι θέσεις θα 'χει.
Αν δεν θες να πάμε μαζί, πες το.
Δεν είναι αυτό.
Θα δω αν θα πάω. Δεν έχω δει την ατζέντα μου.
Άντε, δες την.
-Τι; -Κοίτα την. Εκεί είναι.
Όχι. Δεν είναι καν στη σωστή σελίδα.
-Δεν υπάρχει τίποτα εκεί μέσα. -Ναι.
Μάλιστα. Λοιπόν, θα...
το σημειώσω τότε.
Θα ελέγξω και την κύρια ατζέντα μου.
-Έχεις κύρια ατζέντα; -Ναι.
Εδώ έχω της δουλειάς και την προσωπική στο σπίτι,
και τις συνδυάζω, βασικά, οπότε... Τόνι;
Μπορώ να... Συγγνώμη, Καθ, έχω…
Τόνι, έχουμε...
τη συνάντησή μας.
Κλείσε την πόρτα.
Η Καθ μού ζήτησε να κάτσουμε μαζί στο καμπαρέ.
Τέλεια.
-Πρέπει να το αποφύγω. -Γιατί;
Βοήθησέ με. Σε παρακαλώ.
Πώς;
Πες ότι σκέφτεσαι πάλι να αυτοκτονήσεις.
Ότι σκέφτομαι να αυτοκτονήσω την επόμενη Πέμπτη;
Θα της το πω εγώ, τότε.
Ότι δεν μπορείς να πας μαζί της επειδή σκέφτομαι να αυτοκτονήσω;
Δεν θα πω ότι θέλω να αυτοκτονήσω
επειδή κωλώνεις να πεις ότι δεν θες να βγείτε.
Για όνομα, ρε γαμώτο, μια χάρη θέλω.
Ξέρεις τον μύθο Το Αγόρι Που Φώναζε "Λύκος";
-Ναι. -Ναι. Λοιπόν.
Τι θα γίνει όταν όντως θέλω να αυτοκτονήσω,
και όλοι πουν "Μπα, θέλει να γλιτώσει τον δειλό κουνιάδο του από ένα ραντεβού";
Αυτό είναι διαφορετικό όμως, έτσι;
Γιατί το παραδέχτηκε. Είπε "Πλάκα κάνω".
Όλοι έμαθαν ότι έλεγε ψέματα.
Και συνέχισε να το κάνει, ήταν προφανές.
Εμείς θα πούμε ένα ψέμα χωρίς να το παραδεχτούμε.
Άρα το ηθικό δίδαγμα του μύθου είναι "Μην παραδεχθείς ποτέ ότι είπες ψέματα,
-ποτέ..." -Ναι.
"Και πάντα να λες διαφορετικά ψέματα κάθε φορά";
Ναι.
Ωραίο μήνυμα.
-Όχι. -Έλα.
Όχι.
-Για όνομα, ρε γαμώτο. -Είσαι μόνος σου.
Πάμε, μπαμπά.
Ωραία.
Εκεί είσαι. Εντάξει.
-Γεια. -Γεια.
Τόνι, δεν θα κάτσω να περιμένω να κάνεις κίνηση,
πρέπει να ζήσω.
Γιατί φέρεσαι περίεργα;
Εγώ φέρομαι περίεργα; Για όνομα, ρε, Τόνι!
Με έχει πάρει από κάτω, εντάξει;
-Η γυναίκα μου πέθανε. Ο μπαμπάς μου... -Ξέρω.
Συγγνώμη αν πλήττεις.
Σοβαρά; Γαμώ την τύχη μου.
Ήταν απλώς ένα ποτό;
-Για όνομα, ρε γαμώτο. -Απλώς ρωτάω.
-Ήταν απλώς ένα ποτό; -Ναι, ένα ποτό ήταν μόνο!
Εντάξει. Ωραία.
Μπορεί να μην είναι πάντα μόνο ένα ποτό.
Μπαμπά, πες "Ο Σάιμον είναι κουφάλα".
Τι;
"Ο Σάιμον είναι κουφάλα".
Πες το.
-Ναι. -"Ο Σάιμον είναι κουφάλα".
Να το θυμάσαι.
Μάλιστα.
Εντάξει;
-Εντάξει; Δεν καίει πολύ; -Όχι, είναι καλό.
Ναι. Θες άλλη μία;
Θα νιώσεις πολύ καλύτερα αν το φας. Αυτό είναι.
Καλύτερα, ε; Εντάξει;
-Ναι. -Ναι;
Γεια.
-Γεια. -Σου έφερα μερικά πουλόβερ.
-Άρχισε να πέφτει η θερμοκρασία. -Τέλεια. Ευχαριστώ.
Όσο περισσότερα, τόσο το καλύτερο.
Θα σου τηλεφωνούσα, βασικά.
Ξέρεις αυτό το καμπαρέ που κάνουν;
Ναι.
Θέλεις να έρθεις;
Πρέπει να βρω νταντά.
Ας έρθει κι ο Τζορτζ. Είναι για όλους.
Δεν είμαι σίγουρη.
Ναι. Θα μου έκανες χάρη, βασικά.
-Η Καθ μού ζήτησε να πάω μαζί της. -Γιατί;
Νομίζω ότι της αρέσω.
Πες της ότι δεν μπορείς επειδή θα πας με τη γυναίκα και το παιδί σου.
Σωστά. Ναι.
Ευγενικό εκ μέρους της, αλήθεια,
μάλλον νόμιζε ότι ένιωθες μοναξιά.
-Μάλλον. -Ναι.
Σκεφτόμουν να έρθω,
δεν ήξερα αν μπορώ να πάρω και τον Τζορτζ.
-Μπορείς. -Ωραία.
Εντάξει.
-Φεύγω. -Ναι.
Ευχαριστώ για τα…
Θα σε δω αργότερα.
-Γεια. Καλά; -Ναι, εσύ;
Ναι, καλά.
Καλά;
Καθ, για το... θέμα του καμπαρέ.
Ναι;
Θα πάω με την Τζιλ και τον Τζορτζ.
Ναι, μια χαρά. Τέλεια.
Ωραία.
Θα αυτοκτονήσω εκείνη τη νύχτα!
Μη...
Τι;
Τίποτα, ήταν...
Περίεργο!
Θέλεις καφέ;
Γιατί;
Ξέρω γω; Επειδή έχει ωραία γεύση;
Πάμε για ένα ωραίο καφεδάκι...
να κουβεντιάσουμε για ενδιαφέροντα θέματα όπως η διαφήμιση.
-Ναι; -Ναι, εντάξει.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Έγινα ρεζίλι στον Ματ, έτσι δεν είναι;
Όχι βέβαια.
Γιατί να ντραπείς που ήσουν ειλικρινής
και του είπες κάτι ωραίο; Τιμή του.
Νομίζω ότι φοβήθηκε!
Προφανώς δεν είμαι ο τύπος του.
Απλώς σε πρόλαβε άλλη.
Πάντως... δεν έκανες τίποτα κακό.
Έδειξες τα συναισθήματά σου.
Καλό αυτό.
Μακάρι να έδειχνα τα συναισθήματά μου.
Με τη Λίσα.
Εγώ..
Μερικές φορές, ντρεπόμουν να της κρατήσω το χέρι δημοσίως.
Αν μιλούσαμε στο τηλέφωνο και μας άκουγαν,
εκείνη έλεγε "Γεια σου. Σ' αγαπώ".
Κι εγώ έλεγα "Κι εγώ".
Και γελούσε, γιατί το 'χε καταλάβει.
Ναι.
Καμιά φορά, δούλευα ως αργά.
Χτυπούσε το τηλέφωνο και σκεφτόμουν "Θεέ μου".
Έλεγα "Ναι; Τι συμβαίνει;" Και…
εκείνη απαντούσε "Τίποτα, απλώς σ' αγαπώ".
Λοιπόν... Μια μέρα, θα γνωρίσεις κάποιον και...
η ζωή θα 'ναι υπέροχη.
Οπότε...
Δεν χρειάζεται να νιώθεις άσχημα. Όχι ακόμα.
Θα περπατήσω για…
Εντάξει.
-Ευχαριστώ για τον καφέ. -Φυσικά.
Ευχαριστώ που μου είπες για τα τηλεφωνήματα με τη γυναίκα σου.
Ήταν πολύ όμορφο.
-Τα λέμε. -Τα λέμε.
Άσχημη μέρα, δυστυχώς.
Το χειρότερο που μπορείς να κάνεις είναι να πίνεις μόνος.
Ωραίο.
Η Λίσα ήταν το σπουδαιότερο επίτευγμά μου.
Δεν έχω καταφέρει τίποτα άλλο, βασικά. Που να αξίζει.
Τίποτα για το οποίο να νιώθω περήφανος.
Μόνο αυτό.
Κέρδισα στη ζωή.
Όντως.
Δεν είμαι τόσο καλός όσο εκείνη και είμαι περήφανος γι' αυτό.
Απλώς είσαι διαφορετικός.
Είμαι θυμωμένος. Είμαι μικροπρεπής. Λυπημένος.
Ζηλεύω όποιον έχει ακόμα κάποιον.
Πώς κατάφερες τη Λίσα αν ήσουν τόσο κακός;
Δεν είμαι σίγουρος.
Ήμουν καλός μαζί της, νομίζω.
Να το ξαναπροσπαθήσεις.
Μου λείπει τόσο πολύ.
Νιώθω λυπημένος συνέχεια.
Δεν είμαι αυτός που ήμουν.
Η Λίσα πέθανε και νιώθω...
ότι έχασα τον εαυτό μου, όλα τα θετικά, όλη την ευτυχία...
τη χαρά για οτιδήποτε...
Νιώθω ότι δεν είμαι τίποτα.
Δεν είναι αλήθεια.
Οι άλλοι πιστεύουν ότι είμαι σχετικά καλά,
ότι το ξεπερνάω, πού και πού είμαι σαρκαστικός
και ότι είναι μια φάση, αλλά δεν είναι.
Είμαι έτσι πλέον συνέχεια.
Όλα τα άλλα είναι ένα προσωπείο.
Δεν είμαι καλά αλλά θυμάμαι πώς ήμουν,
και παριστάνω εκείνον.
Αλλά τώρα είμαι έτσι.
Θέλω να γίνω φυσιολογικός πάλι, αλλά είμαι αδύναμος.
Όταν πέθαινε η Λίζα, προσπάθησα να είμαι γενναίος...
και φόρεσα το προσωπείο του αισιόδοξου,
και ακόμα κι έτσι, λύγιζα μερικές φορές και εκείνη...
παρηγορούσε εμένα.
Ούτε αυτό δεν της πρόσφερα. Πέθαινε κι ήταν ακόμα στο καθήκον.
Να με φροντίζει.
Θα το λάτρευε.
Δεν ξέρω.
Ξέρω εγώ.
Κι εγώ είμαι γυναίκα.
Και είναι ωραίο να σε χρειάζονται.
Να είσαι δυνατός.
Όλοι ζορίζονται. Δεν φταίνε πάντα γι' αυτό.
Ένας επιστάτης εδώ έχει πρόβλημα προσωπικής υγιεινής.
Χαίρομαι που δεν τον πέτυχες, να σου πω την αλήθεια. Βρομάει.
Και ξέρεις γιατί;
Επειδή δουλεύει διπλά από όλους τους άλλους.
Πάντα τρέχει να κάνει πράγματα για τους άλλους.
Δεν το 'χει καταλάβει.
Θα του έλεγα κάτι, αλλά ξέρεις τι είπα τελικά;
"Ευχαριστώ που δουλεύεις τόσο σκληρά".
Παραλίγο να κλάψει.
Απλώς λέγε στον κόσμο ότι τους εκτιμάς, πού και πού, εντάξει;
Γεια, συγγνώμη.
Γεια σου.
-Μπορώ; -Ναι.
-Ο Τόνι είσαι; -Ναι. Γεια.
Σου ζήτησε κανείς να μην κλείσεις την εφημερίδα ούτε να πουλήσεις το κτίριο;
Όχι.
Μάλιστα.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις.
Πολλοί βασίζονται σε αυτό. Και…
Πόσα θα βγάλεις από την πώληση;
Μισό εκατομμύριο.
Μάλιστα... Ναι.
Πολλά είναι.
Τι θα τα κάνεις;
Καινούργιο αμάξι, ίσως.
Δεν ξέρω...
Θα χαζολογήσω λίγο.
Όχι, απλώς, ξέρεις, αν...
Αν δεν αποκτήσω ρευστό σύντομα, ξέρεις, κανένα...
Μπορεί να τα τινάξω και θα 'ναι αργά.
Εννοώ ότι δεν χρειάζομαι κάτι...
Αν και...
δεν θα απέρριπτα τη συντροφιά μιας καλής κυρίας.
Μόνο αυτό έχει σημασία.
Είχα τον καλύτερο γάμο που μπορείς να φανταστείς.
Μαγικό.
Όταν η Λίσα, η γυναίκα μου,
όταν πέθανε,
ήθελα να αυτοκτονήσω, είχα κατάθλιψη.
Όλοι ήταν τόσο καλοί, προσπάθησαν να με βοηθήσουν...
και με έσωσαν κατά κάποιο τρόπο.
Ήθελα να κάνω κάτι καλό γι' αυτούς.
Τέλος πάντων,
είσαι καλός τύπος και θέλω να ξέρεις,
όλη την ιστορία...
Αν δεν τα πουλούσες,
θα μπορούσαμε να ξαναπροσπαθήσουμε.
Αν αποτύχουμε, θα μπορούσες να πουλήσεις του χρόνου.
Ίσως τα καταφέρουμε...
χρειαζόμαστε κάποιον που νοιάζεται για την επιτυχία,
γιατί είμαστε ένα μάτσο από ανεπανάληπτα ρεμάλια.
Αλλά...
είμαστε καλά παιδιά.
Ίσως είναι καλό να έχω μια πρόκληση πάλι.
Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Δεν είναι τρελό;
Δεν ταιριάζουμε απίστευτα;
Δεν λες καν τους σωστούς στίχους. Πάλι.
-Πάμε. -OK. Εντάξει.
Μην το σκέφτεσαι, κάν' το.
Τραγούδα σαν να σημαίνει κάτι.
Δεν είναι τρελό;
Από την αρχή, να το ακούω!
-Δεν είναι τρελό; -Δεν είναι τρελό!
-Δεν... -Δεν ταιριάζουμε απίστευτα;
Όχι, πάλι. "Δεν είναι τρελό;"
Κεν, δεν μπορώ.
Ποιος θα γίνει σούπερ σταρ αν ακούει τον σκηνοθέτη;
-Δεν μπορώ να αναπνεύσω. -Εσύ. Έλα. Πάλι.
-Μόνο με χορό; -Και τραγούδι.
-Τι μου λες, Τζέιμς; -Να κάνω μόνο τον χορό;
-Να έκανα μόνο τον χορό. -Δεν δουλεύει καλά υπό πίεση.
Κεν, μην του φωνάζεις!
-Συγγνώμη γι' αυτό. -Εντάξει.
Συνήθως δεν ξεφεύγω έτσι. Απλώς...
προσπαθώ να δημιουργήσω το καλύτερο σενάριο.
Κάν' το χωρίς τα λόγια.
-Ευχαριστώ. -Μόνο χορό.
-Αυτό θες να κάνεις; -Ναι.
Αν σε κάνει ευτυχισμένο, ακόμα κι αν είναι σκατά, που θα 'ναι,
θέλω να είσαι ευτυχισμένος.
-Ευχαριστώ, Κεν. -Γι' αυτό το κάνουμε.
Σου είπα για τον πρωκτό της αδερφής μου;
-Δεν νομίζω. -Λοιπόν, άκου.
Η βλαμμένη θα του κάνει λεύκανση.
Λεύκανση! Παίζει πολύ στις μέρες μας, η λεύκανση του πρωκτού.
-Σωστά. -Είπα "Για όνομα του Θεού, γιατί;"
"Φαίνεται ωραίο" λέει. "Γαμώτο μου, ποιος θα το δει;" της λέω.
Πιο πολλοί θα δουν τον δικό μου που μοιάζει και με κομπόστ.
Καλύτερα να παρακολουθήσουμε.
-Τι λέγατε; -Της έλεγα για τον πρωκτό της αδερφής μου.
Με συναρπάζει ο πρωκτός. Ανέκαθεν και για πάντα.
Ο άνθρωπος που βαρέθηκε τον πρωκτό, βαρέθηκε τη ζωή.
Γράψτε ότι το είπα.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Πώς πάει το υλικό σου;
Θα αυτοσχεδιάσω.
Είμαι των παραστατικών τεχνών και...
δεν μπαίνω σε καλούπια.
Έχεις δέκα λεπτά, κανόνισε να σου φτάσουν.
Δέκα λεπτά; Δεν θα προλάβω να τα κάνω όλα.
Γάμα το! Βρείτε τα μεταξύ σας. Πάω να ατμίσω.
Αν με θέλετε, θα 'μαι στις τουαλέτες των ΑΜΕΑ.
Όλα καλά;
-Ναι. -Πώς πάει;
Έπιασα λαβράκι για τον πρωκτό της αδελφής του Κεν Ότλι.
Έκανε λεύκανση.
Ωραία. Λοιπόν...
ίσως χρειαστεί να καλύπτεις αυτές τις ιστορίες για λίγο ακόμα,
γιατί ο Πολ δεν θα κλείσει την εφημερίδα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Σ' ευχαριστώ!
Μην κλάψεις.
Εργάζεσαι πολύ σκληρά.
Είσαι υπέροχη.
Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Κοίτα την!
-Μπράντι! Τι είναι αυτό; -Μοιάζει με...
-Μοιάζει με ποντίκι καρτούν. -Τι είναι αυτό;
Δεν...
Πιάσε τον δονητή σου, Μπραντ.
Μπράβο το κορίτσι!
Μπράντι, πες "Λουκάνικα!"
Υποτιτλισμός: Μαρία Μπαρδάνη