ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
-Αργό κομμάτι, έλα. -Όχι!
-Ναι. -Δεν χορεύω Λάιονελ Ρίτσι.
Γιατί όχι;
Επειδή... είναι σαν αντρικός κανόνας.
Βαρετός κανόνας!
Μπορώ να έχω την τιμή;
-Ορίστε. -Ναι! Ευχαριστώ, Ρέι.
Δεν θέλω να το γκαντεμιάσω...
αλλά μάλλον θα τα ξαναβρούμε με την Τζιλ.
Ίσως ήταν απλώς μια κρίση.
Μου έφυγε ένα βάρος. Νιώθω τόσο...
Νιώθω πολύ χαρούμενος.
Χαίρομαι για σένα!
Ευχαριστώ.
-Είσαι καλά; -Όχι, δεν είμαι, για την ακρίβεια.
Βαρέθηκα.
Τα σιχάθηκα όλα αυτά!
Ακούω ανθρώπους να γκρινιάζουν όλη μέρα και με χαλάει.
Μερικές φορές θέλω να πω
"Βούλωσέ το, γκρινιάρη χέστη".
Με βλέπω να τα παρατάω σύντομα.
Θα κάνω podcast με τον Αρουραίο και τον Ανώμαλο, θα πουλήσει.
Καλύτερα απ' αυτές τις παπαριές.
Τι είδους podcast;
Συμβουλές για άντρες.
-Σωστά. -Πώς να αποκτήσεις αρχίδια.
Πώς να απαλλαγείς απ' τις φλωριές και τις μαλακίες.
Άκου να σου πω, Ματ.
Τα κυρίαρχα αρσενικά...
σώζουν τα έθνη.
Είναι γεγονός.
Ναι...
Τι θα κάναμε αν ο Χίτλερ αποφάσιζε να εισβάλει;
Θα του κάναμε φιλάκια κι αγκαλίτσες;
Θα του χαϊδεύαμε τα μαλλάκια;
-Όχι, δεν... -Όχι.
Θα τον βάζαμε να σκύψει
να του γαμήσουμε τον ναζιστικό κώλο του,
θα τον βιάζαμε απ' την κωλοτρυπίδα μέχρι να ξεράσει,
θα του κόβαμε τα παπάρια και θα του τα δίναμε να τα φάει,
και θα τον γυρνούσαμε στη γη του λουκάνικου.
Τέλεια. Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Έχεις φίλους ψυχολόγους που μπορείς να τους μιλήσεις;
Για ποιο πράγμα;
Που θες να βιάσεις τον Χίτλερ.
Όποιος δεν θέλει να βιάσει τον Χίτλερ είναι αδελφή.
Ναι, λέω να φύγω.
Τα λέμε.
Γεια.
Θα αναφέρεις το ατύχημά μου στην κριτική της επιθεώρησης;
Εννοεί που χέστηκε πάνω στη σκηνή.
Κατάλαβα τι εννοούσε, Μπράιαν.
Επειδή, σε παρακαλώ...
μην το κάνεις.
Είμαι ήδη για γέλια.
-Δεν είσαι για γέλια. -Κι όμως, είμαι.
Δεν θα το αναφέρω. Θα πω "Περάσαμε όλοι καλά".
Θα πεις ότι κανείς δεν γέλασε με τ' αστεία μου;
Επειδή αυτό συνέβη.
Κλασικό. Παγώνεις και τα χάνεις,
κάνεις ό,τι να 'ναι.
Θόλωσα.
Μάλλον μ' έπιασε άγχος στη σκηνή.
Ξέχασα πολλά απ' τα καλύτερα αστεία μου.
Ποια αστεία ξέχασες;
Τι βγαίνει αν διασταυρώσεις την πρώην μου με τον Μπαζ Όλντριν;
Ένας αστροναύτης που πηδάει τσιγγάνους.
Ναι... πετυχημένο.
Θα συνεχίσω το γράψιμο...
-Είσαι καλά; -Πέθανε ο μπαμπάς μου χθες το βράδυ.
Φίλε μου.
Ενημέρωσέ τους όλους. Πες τους να μη μου μιλήσουν, γιατί...
η συμπόνια με κάνει χειρότερα.
Ναι. Μπορώ να κάνω κάτι; Χρειάζεσαι βοήθεια με την κηδεία;
Δεν νομίζω ότι έχω να κάνω πολλά, για να είμαι ειλικρινής.
Είχε μόνο εμένα.
Δεν είχε διαθήκη,
γιατί δεν είχε τίποτα.
Δεν έχω να χωρίσω τίποτα με κανέναν. Αλλιώς οι κηδείες είναι εφιάλτης.
Δέκα μέλη της οικογένειας να πετάνε σκατά ιδέες.
Λένε "Αυτό θα ήθελε".
Μα δεν έχει σημασία. Είναι νεκρός.
Εννοείς ότι αυτό θες εσύ, για να πάρεις κι εσύ τα εύσημα.
Τίποτα απ' αυτά. Εγώ είμαι επικεφαλής.
Θα διαλέξω μια μέρα που να με βολεύει.
Μπορεί να μην πάω καν. Πλήρωσα.
Είναι νεκρός.
Ωραίος επικήδειος.
Ήταν ο μπαμπάς μου.
Θα πιω ένα ποτό στη μνήμη του.
Ήταν υπέροχος άνθρωπος.
Έχεις δίκιο, δεν είχε πολλά, αλλά ήταν πάντα χαρούμενος.
Είχε τη μαμά.
Αυτό ήταν το μυστικό.
Δεν το καταλάβαινα μικρός.
Δεν είχαμε λεφτά, αλλά ήταν πάντα τόσο αισιόδοξος.
Δεν το καταλάβαινα, ώσπου γνώρισα τη Λίσα...
Είναι το παν το να είσαι ερωτευμένος.
Δεν χρειάζεσαι τίποτα άλλο.
Το συνειδητοποιείς ακόμα περισσότερο όταν τους χάνεις.
-Όχι αγκαλιές. -Ναι.
-Φυσικά.
Θα στείλω υπόμνημα "Όχι αγκαλιές".
Εντάξει.
-Πάω στο γηροκομείο. -Ναι.
Πώς σου φάνηκε το σόου;
Ναι, ήταν υπέροχο.
Πολύ αστείο.
Κι εσύ ήσουν τέλειος, Τζέιμς.
Μπράβο.
Λοιπόν, ακούστε.
Πέθανε ο μπαμπάς του Τόνι,
αλλά δεν θέλει να το συζητήσει με κανέναν.
Απλώς θέλει να τελειώνει μ' αυτό.
Δεν τα πάει καλά με τη συμπόνια.
Οπότε, ούτε αγκαλιές...
ούτε τίποτα.
Εντάξει.
Κάντε τη δουλειά σας. Συνεχίστε.
ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ ΤΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑ ΦΥΛΛΑ
Αυτά είναι τα πράγματά του.
Τα ρούχα του τα δίνουμε σε φιλανθρωπίες.
Ναι, βέβαια.
Μάλλον δεν θα έρχομαι κάθε μέρα πια.
Όχι. Σωστά.
-Όχι, εννοώ... -Ξέρω.
Θα 'θελα να σε βλέπω.
Αλλά ξέρω ότι έχουμε πολλά να...
ξέρω ότι βιάζεσαι να γίνει κάτι,
-αλλά... -Δεν βιάζομαι!
Όχι, δηλαδή, ξέρεις.
Τέλος πάντων, έχεις τον Σάιμον.
Δεν έχω τον Σάιμον.
Απλώς έχω λίγη παρέα, αυτό μόνο.
Εντάξει;
-Ξέρεις πώς νιώθω για σένα. -Ξέρω.
Μα δεν ενδιαφέρεσαι.
Ενδιαφέρομαι, αλλά γιατί να μη συνεχίσουμε έτσι; Αφού...
βρισκόμαστε συνέχεια. Είναι τέλειο.
Μου αρέσεις, σου αρέσω. Γιατί να 'χουμε ταμπέλα; Ας συνεχίσουμε,
και δεν αλλάζει τίποτα, όπως στη Μέρα της Μαρμότας.
Δεν ξέρω αν θέλω τη Μέρα της Μαρμότας.
Το ξέρω.
Εντάξει.
Σ' ευχαριστώ.
Τα λέμε.
Εγώ είμαι!
Γεια σου, φίλε.
-Καλά; -Καλά;
Ναι.
-Λυπάμαι για τον μπαμπά σου. -Να 'σαι καλά.
Τι είναι αυτά;
Υπνωτικά.
Γιατί;
Για να κοιμηθώ.
Αλήθεια;
Ναι, απλώς…
Γιατί είναι εδώ κάτω;
Για να μη σηκώνομαι για να αυτοκτονήσω.
Τόνι, σοβαρά...
Τι; Παλιότερα ήθελα να το κάνω, αλλά αφού ξέρεις...
Μπορείς να μου τα πάρεις, αλλά αν ήθελα όντως να κάνω κάτι,
έχει μαχαίρια στην κουζίνα,
θα μπορούσα να κρεμαστώ σε μια ντουλάπα με μια ζώνη.
-Γιατί σκέφτεσαι έτσι; -Δεν το κάνω, ιδιαίτερα.
Όχι συνέχεια.
Ήρθες για να με πρήξεις;
Όχι, ήρθα...
να δω αν είσαι καλά.
Πώς πάει με τον ταχυδρόμο;
Πες μου ότι είσαι καλά.
Είμαι καλά.
Πώς πάει με τον ταχυδρόμο;
Ναι...
είναι αστείος.
Ωραία περιγραφή.
Ανησυχώ, ξέρεις, ότι το παρελθόν μου θα με ακολουθεί παντού
κι εκείνος δεν θα το αντέξει.
Ξέχνα το παρελθόν σου.
Σκέψου το μέλλον σου.
Για το δικό σου μέλλον ανησυχώ.
Μου θυμίζεις τη Λίσα μερικές φορές.
Όλοι οι άλλοι έπρεπε να είναι καλά για να είναι κι εκείνη.
Το βράδυ, στο κρεβάτι,
έλεγε,
"Καληνύχτα".
Και μερικές φορές, δεν της απαντούσα, για να την πειράξω.
Και έλεγε "Πες το! Αλλιώς δεν μπορώ να κοιμηθώ".
Και έλεγα "Γιατί; Είναι ηλίθιο". Έλεγε "Πες το!"
Κι έπρεπε να το πω και τελευταίος.
Τελικά, έλεγα...
"Καληνύχτα".
Μετά κοιμόταν.
Η ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΒΑΦΤΗΚΕ ΚΑΦΕ
Θες ένα τσάι;
Όχι, ευχαριστώ.
Τι διάολο, ποιος πέθανε;
Ο μπαμπάς του Τόνι πέθανε χθες.
Όχι.
Όχι, μην...
Λυπάμαι για τον μπαμπά σου.
Δεν είδε το υπόμνημα.
Ευχαριστώ, Καθ.
Έφυγε πλήρης ημερών, όπως λένε.
Συνεχίστε.
Ήρθε μια δουλειά,
αλλά θα το καλύψω μόνος μου, μη σ' απασχολεί.
Καλά είμαι. Κοιτάξτε...
Παιδιά, είμαι καλά, σας λέω.
Τον έχασα πριν από καναδυό χρόνια, για να πω την αλήθεια...
το είχα πάρει απόφαση.
Δεν είναι σαν τη Λίσα, είναι η φυσική πορεία της ζωής.
Θα μου λείψει, προφανώς,
περισσότερο απ' το αν ήταν ξαφνικό.
Όταν αρρώστησε, τον έβλεπα κάθε μέρα.
Πριν αρρωστήσει, τον έβλεπα μία φορά τον μήνα.
Η ζωή συνεχίζεται. Οπότε...
συνεχίζουμε όπως πριν.
Ναι.
Φαίνεσαι θλιμμένος.
Μπράβο.
Ποια είναι η ιστορία;
"Πενηντάχρονος αυτοπροσδιορίζεται ως οχτάχρονη μαθήτρια".
Τώρα μάλιστα!
Και, Τρέισι,
τι νομίζεις εσύ για όλα αυτά;
Είναι γελοίο, ρε γαμώτο.
Δεν είναι.
Είναι, ντρέπομαι. Ένα μάτσο παπαριές είναι.
Είμαι τρανς, δέξου το.
Δεν είσαι τρανς, περνάς κρίση.
Τρανσφοβική.
-Δεν είμαι τρανσφοβική, δεν είσαι τρανς. -Είμαι.
Δεν έχω πρόβλημα με τους αυθεντικούς τρανς.
Χέστηκα για το φύλο που θέλουν να είναι ή να γίνουν,
πώς θέλουν να τους αποκαλούν ή πώς να ντύνονται,
αν θα κρατήσουν το πουλί ή το πιπί τους.
Χέστηκα!
Αλλά εσύ δεν είσαι τρανς, περνάς κρίση.
-Αυτοπροσδιορίζομαι ως οχτάχρονο κορίτσι. -Δεν είσαι οχτάχρονο κορίτσι.
Είσαι αυτό που νιώθεις.
Όλο τέτοιες μαλακίες κάνει.
Είχε δει ντοκιμαντέρ για τη χρόνια κόπωση και την απέκτησε.
Εφιάλτης ήταν!
-Ήμουν όλο κουρασμένος. Πώς να εργαστείς; -Μαλακίες ήταν.
Υπάρχει πολλή παρεξήγηση και κυνισμός για την αρρώστια.
Ναι, και δεν την είχες, πανίβλακα.
Ο κόπανος νόμιζε πως κόλλησε σύνδρομο Ντάουν πέρυσι.
Ήμουν επτά!
Γαμώτο μου!
Είσαι 50χρονος υδραυλικός από το Σέφιλντ.
Λέγεσαι Ντένις, για όνομα, ρε γαμώτο.
-Ντενίς. -Δεν σε λέω Ντενίς.
Τρανσφοβική, βλέπετε. Αν με αγαπούσες, θα το δεχόσουν.
Σ' αγαπώ. Αλλά παντρεύτηκα τον Ντένις Τσάρλτον.
Αν δεν λέγεσαι έτσι πια, δεν είμαι παντρεμένη μαζί σου.
Σωστά. Για τελευταία φορά...
αυτοπροσδιορίζομαι ως η οχτάχρονη Ντενίς.
Επομένως, είμαι ένα οχτάχρονο κορίτσι.
Αυτό πες το στον πούτσο σου, χαζομαλάκα.
Ξέρουμε τι έχεις στο σώβρακό σου, Ντένις. Κι αν είσαι οχτάχρονη,
τότε ψείρισες λουκάνικο απ' το κρεοπωλείο.
-Τι γίνεται; -Γεια, αγάπη.
Είναι απ' την τοπική εφημερίδα. Θα γράψουν για μας.
Μπαμπά!
Θες να παίξουμε κούκλες μετά;
Βγάλε φωτογραφία.
-Ναι. -Ναι.
Θα μπει στην εφημερίδα;
Ναι, μάλλον.
Θέλω ν' αυτοκτονήσω!
Όχι, δεν θες. Δεν θα σε αναφέρουμε.
-Παραμένει ο μπαμπάς σου. -Πώς είναι μπαμπάς μου αν είναι οχτάχρονη;
Ξέρουμε ότι δεν είναι οχτάχρονη.
Είναι ο μπαμπάς σου,
και θα σου λείψει όταν δεν θα είναι εδώ.
-Ο δικός μου πέθανε χθες. -Αλήθεια;
Ναι. Μου λείπει.
Και είμαι μεγάλος.
-Τον αγαπάς, έτσι; -Ναι.
Φυσικά, είναι ο μπαμπάς σου.
Ίσως πρέπει να του το θυμίζεις πού και πού, αλλά...
μια μέρα θα γελάτε γι' αυτό.
-Πότε; -Δεν ξέρω.
Όταν φτάσει τα 12;
Τα λέμε.
Καημένο παιδί.
Ούτε στη σύζυγο αρέσει.
Ξέρω, περνάει κρίση.
-Λες; -Τι εννοείς;
Δεν πιστεύεις ότι είναι απλώς τρανς;
Δεν ξέρω. Όπως είπα, είμαι μεγάλος.
-Ίσως είναι τρανς και περνάει κρίση. -Ναι. Όλα είναι πιθανά στις μέρες μας.
-Υπάρχουν ακόμα τραβεστί; -Τι εννοείς;
Βασικά,
τώρα, κάποιοι είναι διεμφυλικοί ή με ρευστό φύλο, σωστά;
Οπότε, κάποιος μπορεί να πει "Αυτοπροσδιορίζομαι ως άντρας ή γυναίκα",
και αυτό θα είναι το φύλο τους, ό,τι πουν.
-Ναι... -Λοιπόν, πριν από χρόνια,
υπήρχαν οι τρανσέξουαλ,
που έκαναν εγχείριση και γίνονταν γυναίκες.
Και υπήρχαν οι τραβεστί,
άντρες που τους άρεσε να ντύνονται σαν γυναίκες πού και πού.
Δεν τους βλέπεις πολύ πια αυτούς.
Αλλά ήταν σαν αυτόν τον τύπο.
Δεν έλεγαν όμως "Νιώθω γυναίκα" και τέτοια.
Υπήρχαν και οι νέοι που είχαν κάπως ανδρόγυνο στιλ,
φορούσαν μακιγιάζ λόγω μόδας, και μετά το ξεπερνούσαν.
-Τι εννοείς; -Τώρα όλα έχουν σοβαρέψει κάπως.
Κανείς δεν ντύνεται πια γυναίκα για πλάκα.
Ωραία. Ποτέ δεν ήταν τόσο αστείο.
Ο μπαμπάς μου πέθανε.
Τόνι.
-Λυπάμαι πολύ. -Να 'σαι καλά.
Χαίρομαι που τον έζησες τόσο πολύ.
Τι καλός γιος.
Μη.
Μ' αρέσει που...
είπες κάτι καλό για μένα επειδή ξέρεις
-ότι όπου να 'ναι θα αρχίσουν οι ενοχές. -Όχι.
Είσαι καλό παιδί.
Γεια.
Η Ρόξι δεν είναι εδώ.
Εγώ...
Ταχυδρομική κάρτα.
"Λυπάμαι για τον μπαμπά σου. Πατ".
-Να 'σαι καλά. -Φίλε...
Όχι, δεν φταίει που πέθανε ο μπαμπάς μου.
Με την καλοσύνη έχω θέμα.
Προς εμένα, εννοώ.
Δεν νομίζω ότι μου αξίζει.
Συγγνώμη για τις φορές που σου φέρθηκα σαν μαλάκας, ξεσπούσα.
Μαλάκας; Νόμιζα κάναμε πλακίτσα.
Τουλάχιστον δεν με αγνοούσες.
Οι περισσότεροι με αγνοούν.
Μου έστειλες και κάρτα μια φορά.
Και μου έκανες κονέ με πόρνη.
Ιερόδουλη.
Σύζυγος, ίσως.
Είναι οι καλύτερες.
Σ' ευχαριστώ.
Μπράβο το κορίτσι.
Βρισκόμαστε εδώ σήμερα για να τιμήσουμε
τη μνήμη του Ρέι Τζόνσον,
να εκφράσουμε την αγάπη και τον θαυμασμό μας.
Επίσης, να προσφέρουμε παρηγοριά
στους συγγενείς και τους φίλους του που πενθούν.
Σήμερα είναι και μέρα αναπόλησης.
Δεν ήξερα καλά τον Ρέι,
αυτός που τον ήξερε είναι ο αγαπημένος του γιος, Τόνι,
που θα μοιραστεί τις σκέψεις του μαζί σας.
Τόνι.
Ο μπαμπάς γεννήθηκε το 1939.
Έλεγε...
ότι ήταν τόσο άσχημο μωρό που ο Χίτλερ κήρυξε πόλεμο.
Ήταν καλόβολος άνθρωπος.
Μπορείς να πεις ότι δεν είχε μεγάλες φιλοδοξίες, δούλευε πολύ,
έπινε κάνα ποτάκι,
ερωτεύτηκε, παντρεύτηκε, έκανε παιδί,
έκανε ό,τι χρειαζόταν για να μας παρέχει τα πάντα,
και να ζήσει μια ζωή όπως όλοι, υποθέτω.
Όταν πέθανε η μαμά,
την οποία υπεραγαπούσε...
Δεν είχα ξαναδεί...
τόσο υπέροχο ζευγάρι.
Νομίζω ότι έτσι απέκτησα αυτό το όμορφο όνειρο,
ότι μπορούσα... να βρω την απόλυτη αδελφή ψυχή μου
στη Γη των εφτά ή οχτώ δισεκατομμυρίων ανθρώπων.
Τέλος πάντων,
όταν πέθανε η μαμά, κατέρρευσε.
Αλλά το έκανε κι αυτό μόνος του.
Ήταν της παλιάς σχολής.
Το ότι είσαι δυστυχισμένος,
δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις και τους άλλους δυστυχισμένους.
Το αντίθετο από τη δική μου προσέγγιση.
Το πάλευε.
Μέχρι που δεν μπορούσε πια.
Και τότε εμφανίστηκε η Έμα.
Σ' ευχαριστώ που τον φρόντιζες.
Σε...
Σ' αγαπούσε.
Καταλαβαίνω γιατί.
Ευχαριστώ. Να 'σαι καλά. Ευχαριστώ που ήρθες.
Αντίο. Ευχαριστώ.
Ναι. Να 'σαι καλά. Ευχαριστώ που ήρθες.
Ευχαριστώ. Να 'σαι καλά. Τα λέμε.
Αντίο. Τα λέμε.
Να 'σαι καλά, φίλε. Ευχαριστώ που ήρθες, Καθ.
Λοιπόν;
Λοιπόν... σε βλέπω κάθε μέρα.
Είναι υπέροχο. Νιώθω όμορφα.
Γιατί να μη συνεχίσουμε έτσι και μετά να πεθάνουμε;
Ναι. Η Μέρα της Μαρμότας.
Ίσως δεν είναι πάντα έτσι. Είμαι καλύτερα από πριν.
Ίσως μια μέρα να μη νιώθω...
σαν να είμαι άπιστος στη γυναίκα μου, αλλά..
δεν μπορώ να το υποσχεθώ...
Ξέρεις...
Το λατρεύω όλο αυτό, αλλά δεν μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο.
Καταλαβαίνεις;
Λυπάμαι για τον μπαμπά σου.
Γεια σου.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Εσύ...
Ευχαριστώ για όλα.
-Κάθεται κανείς εδώ; -Όχι.
Έπρεπε να καθίσω λίγο.
Δεν μπορώ να περπατάω πολύ πλέον.
Όλα αρχίζουν να πονάνε.
Δεν θ' αργήσω.
Κάτσε όσο θέλεις.
Ο άντρας σου;
Ναι.
Έχασα τη γυναίκα μου πριν λίγο καιρό.
Ακόμα δεν το 'χω ξεπεράσει.
Δεν είναι κάτι το πρωτάκουστο, το ξέρω.
Σίγουρα νιώθεις το ίδιο κι εσύ.
Ναι.
"Με τρεις λέξεις, μπορώ να συνοψίσω όσα έμαθα για τη ζωή.
Η ζωή συνεχίζεται".
Ρόμπερτ Φροστ.
-Ναι! -Θαυμάσιο.
Ναι.
Η ζωή συνεχίζεται.
Δεν είναι τόσο καλή βέβαια...
αλλά τι να κάνουμε.
Καληνύχτα, όμορφε.
Πες το μου κι εσύ.
Πρέπει να το πεις, αλλιώς δεν θα κοιμηθώ.
Καληνύχτα.
Το είπες;
Ναι.
Ωραία. Τώρα μπορώ να κοιμηθώ.
Γεια.
Τη θέλω την Ημέρα της Μαρμότας.