Πολύ εύκολο το κάνουν να φαίνεται στην τηλεόραση.
-Στους Ολυμπιακούς; -Ναι.
Δεν νομίζω να καταφέρεις να πας φέτος.
-Όχι; -Όχι.
-Θεέ μου. -Θεέ μου!
-Ναι. -Κάνουμε κύκλους.
-Μας κοιτάνε όλοι. -Σιγά.
Με κοιτάνε και κάνουν…
Εμένα κοιτάνε και κάνουν έτσι.
Λένε "Κοίτα τον. Θέλει να τη βοηθήσει, αλλά εκείνη…"
Δεν θέλει να τη βοηθήσει!
Την κοροϊδεύει και τη βγάζει βίντεο. Δεν βοηθάς έτσι!
-Γεια. -Γεια.
Μπήκα από την πίσω πόρτα, ήταν ανοιχτή.
-Εντάξει. Πεινάς; -Ναι.
-Πού πάμε; -Σε κάτι απλό.
-Δουλεύω στις 10. -Ωραία.
Πάμε για κωπηλασία μια μέρα;
-Κωπηλασία; -Ναι.
Έτσι για να περάσουμε καλά. Στη λιμνούλα.
Στη λιμνούλα; Γιατί;
Σκέφτηκα ότι μπορεί να σ' αρέσει.
Δεν θα το 'λεγα.
Γεια σου!
Έλα, Εμ.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑΜΠΟΥΡΙ
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Έτοιμος;
Περίμενε.
Όλα καλά;
-Τι; -Κάθισε.
"Τι;" Τι χαιρετισμός είναι αυτός; Γεια.
-Θες να έρθεις… -Όχι.
Δεν τελείωσα.
Στο σπίτι για φαγητό.
Φέρε και την Έμα. Θα είμαστε τετράδα.
Εμείς δεν είμαστε δυάδα.
Εννοώ ότι θα είμαστε τέσσερις.
Θα φέρω τον Μπράιαν, αν είναι θέμα αριθμών.
Όλα περίπλοκα τα κάνεις.
Φέρε την πλατωνική φίλη σου την Έμα.
Να διασκεδάσουμε, όπως κάνουν οι ενήλικοι.
Ειλικρινά, θα μας κάνει καλό. Εμένα και την Τζιλ.
Είναι ωραία να έχεις καλεσμένους. Δεν βγαίνουμε πολύ…
Ήταν κι αυτό μέρος του προβλήματος με τον γάμο μας.
Το ότι δεν καλούσατε κόσμο;
-Όχι. Ξέρεις τι εννοώ. -Όχι.
Καλά, άκου.
Η Τζιλ δεν με θεωρεί περιπετειώδη. Το πιστεύεις;
Ναι.
Σοβαρά.
Είναι γελοίο. Έχω δύο αδιάβροχα μπουφάν.
Αν δεν είμαι, γιατί τα έχω;
Πόσο περιπετειώδης είναι ένας άντρας που δεν θέλει βρεγμένα μαλλιά;
Ψάχνω εξοπλισμό για κάμπινγκ. Θέλω αυτές τις μπότες.
Άντε, έλα. Σε παρακαλώ.
Βοήθα με να αποδείξω ότι κάνει λάθος για μένα.
Να πας στην Όπρα.
Υπάρχει τρόπος να το κάνεις χωρίς εμένα;
Μην το κάνεις μεγάλο θέμα. Ελάτε για λίγο.
Έρχεστε με την Έμα, διασκεδάζουμε και τέλος.
-Δεν θα ενημερώσεις την Τζιλ; -Αυθόρμητο.
Θα την πάρω να της το πω. Αλλιώς, θα αγχωθεί χωρίς λόγο.
Θα θέλει να κάνει ετοιμασίες. Δεν θα είναι μεγάλο γεύμα.
Βασικά, φάτε πριν έρθετε και μετά θα πιούμε τα ποτάκια μας,
θα βάλουμε μουσική, θα γελάσουμε.
Δεν θα γελάσουμε.
Στις 7:30;
Τέτοια ώρα έχω πιει πολύ κρασί.
Τέλεια. Πιες στο σπίτι μου.
-Καλά. -Ναι;
-Καλά. -Τέλεια.
Αν θέλει κι η Έμα.
Ευχαριστώ.
Γαμώ την τύχη μου!
-Σ' ακούω. -Το ξέρω.
-Πρώτα βγες από το γραφείο… -Έλα.
Τι σκατά μέρα.
ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ ΤΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑ ΦΥΛΛΑ
-Γεια σου. -Γεια.
Πώς τα πάτε με τον φίλο σου;
Αυτό είναι το θέμα. Είμαστε μόνο φίλοι.
Κι ακόμη κι έτσι, νιώθω άβολα μερικές φορές.
Ούτε σέλφι δεν έχουμε βγει μαζί.
Πρέπει να 'ναι τρελός που δεν ασχολείται πιο πολύ.
Σωστά.
Θέλω να καταγράψω τη συγγραφή του 50ού βιβλίου μου.
Πενήντα; Πόσα χρόνια γράφετε;
Όλη μου τη ζωή γράφω. Μόνο αυτό ήθελα να κάνω.
Έγραψα το πρώτο μου βιβλίο στα 15
κι από τότε γράφω τουλάχιστον ένα τον χρόνο.
Ο εκδότης σας;
Εγώ, καλέ μου.
Έφτιαξα και το εξώφυλλο. Όλα με επαγγελματισμό.
Δεν βγάζω και πολλά λεφτά, βέβαια.
Βασικά, έχω χάσει πολλά, μα είναι το πάθος μου.
Θα είναι η κληρονομιά μου.
Δεν παντρεύτηκα ούτε έκανα παιδιά. Καταλαβαίνετε…
Και πώς βγάζετε λεφτά;
Είμαι μέντιουμ.
Μάλιστα.
Διαβάζω αύρες, παλάμες, κρυστάλλινες σφαίρες, φύλλα τσαγιού.
Το πάθος μου, όμως, είναι αυτό. Τα βιβλία.
Και πρωταγωνιστεί το ίδιο άτομο σε όλα, έτσι;
Ναι.
Ο δρ Μπάρναμπι Λαβ.
Συνδυάζω ιατρικό και ερωτικό μυθιστόρημα.
"Ο Δρ Μπάρναμπι Λαβ στο Δύο στο Νεκροκρέβατο".
Γιατί βάζετε και το "στο";
Πάντα ήλπιζα ότι θα γινόταν σειρά που θα παιζόταν χρόνια.
Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε.
Τότε ήθελα τον Ρότζερ Μουρ.
Τώρα μάλλον θα διάλεγα τον Τζορτζ Κλούνεϊ.
Έχει παίξει ξανά γιατρό. Ξέρει τι κάνει.
-Θα ξέρει περισσότερα από μένα. -Δεν έχετε σπουδάσει;
Όχι.
-Κι οι ιατρικές λεπτομέρειες; -Ακούω διάφορα από δω κι από κει.
Μάλιστα.
Θέλετε να σας διαβάσω λίγο;
Ναι.
Το Άνοιξε Διάπλατα.
Όχι αυτό. Πολύ πρόστυχο.
Να ένα καλό σημείο.
Ο δρ Μπάρναμπι εγχειρίζει κάποιον
που οι καλύτεροι χειρούργοι του κόσμου θεωρούσαν αβοήθητο.
Όμως, ο δρ Μπάρναμπι διαφωνεί.
Εντάξει. "Η νοσοκόμα σκούπισε το φρύδι του.
'Καλύτερα, γιατρέ;'
Τα βλέμματά τους συναντιούνται πάνω από τις χειρουργικές μάσκες.
'Λέγε με Μπάρναμπι'.
Εκείνη κοκκινίζει. 'Ξεκινάμε'.
Εγχέει το φάρμακο στη βασική αρτηρία.
'Τον σώσαμε. Ράψ' τον, νοσοκόμα.
Δείπνο στις οκτώ;' 'Ευχαρίστως'. 'Τα λέμε'".
Αυτό ήταν.
-Θα ζήσει; -Ποιος;
Ο ασθενής.
Δεν είπα. Δεν ασχολήθηκα.
Αφού του έβαλαν το φάρμακο στην αρτηρία, όλα καλά.
Ακριβώς.
Πώς και δεν το σκέφτηκαν οι καλύτεροι χειρούργοι;
Ο Μπάρναμπι είναι μοναδικός.
Ο καλύτερος στον κόσμο.
Και είναι και σεξουλιάρης.
-Ωραία. Βγάλε φωτογραφία. -Ναι.
Χαμογελάστε.
Τέλεια.
-Θα βγει την επόμενη βδομάδα; -Ναι.
Θα γράψεις κι ότι θα κάνω ανάγνωση κι υπογραφή βιβλίων στην Έκθεση;
Βεβαίως.
Φέρε και τη σύζυγο. Είναι κυρίως για γυναίκες.
Δεν έχω σύζυγο.
Γκέι; Καλύτερα.
Δεν είμαι γκέι. Απλώς…
Την έχασα τη γυναίκα μου.
Λυπάμαι.
-Θες να της μιλήσεις; -Με όλη μου την καρδιά.
-Τότε… -Όχι, δεν…
Δεν πιστεύω σε όλα αυτά. Ευχαριστώ, πάντως.
Για σένα.
Άνοιξε διάπλατα…
Σε τέτοιο βιβλίο, μόνο ένα πράγμα σημαίνει.
-Ναι. -Έτσι δεν είναι;
Εξοργιστικό!
Ήξερε ότι περνούσαμε, αλλά έπρεπε να γλιτώσει δέκα δεύτερα,
γιατί είναι μαλάκας πλήρους απασχόλησης!
Μακάρι να είχα τούβλο να του πετάξω.
Μόνο αυτό λείπει.
Να κουβαλάς ένα τούβλο και να στήνεσαι σε διαβάσεις.
Κοινωνική υπηρεσία. Σαν τον Μπάτμαν.
Τρελός, όμως.
Ναι. Ίσως να μη θρηνώ.
Ίσως να είμαι μαλάκας. Να μ' αρέσει να τιμωρώ.
Συνηθισμένη ιστορία τιμωρού.
Είμαι σαν τον Μπάτμαν ή τον Ντέξτερ.
Ήταν δολοφόνος, αλλά ο μπαμπάς του του έμαθε να σκοτώνει κακούς.
Ήταν τρελός, όμως.
Ή τον Σπάιντερμαν.
Σκότωσαν τον θείο του και τα έβαλε με τους κακούς.
Αράχνη δεν τον δάγκωσε; Τον θείο δεν τον θυμάμαι.
Ναι, και μετά έφτιαξε και μια ηλίθια στολή.
Εμένα δεν με νοιάζουν αυτά, θα φορούσα τα ρούχα μου.
Και τον Σπάιντερμαν θα τον κατατρόπωνα.
Ενοχλητικός σπόρος με παιδικές πιτζάμες.
-Έχει αραχνοαισθήσεις, όμως. -Ναι; Ορίστε, τον έλιωσα.
"Ο δρ Μπάρναμπι έγειρε σκεπτικός στη δερμάτινη καρέκλα του.
Ανησυχούσε για έναν ασθενή που είχε τον χειρότερο όγκο που είχε δει.
Κάποιος χτύπησε την πόρτα. 'Περάστε', είπε.
Η πόρτα άνοιξε και πρόβαλε η νοσοκόμα Σίντι,
η πιο ελκυστική νοσοκόμα". Φυσικά.
"'Συγγνώμη, τα αποδυτήρια των γυναικών είναι κλειστά
κι αναρωτιόμουν αν μπορώ να αλλάξω εδώ'.
'Φυσικά', είπε ο Μπάρναμπι.
'Χειρούργος είμαι,
ένα γυναικείο σώμα,
δεν είναι για μένα ό,τι θα ήταν για έναν απλό άντρα'".
Δεν μπορώ άλλο.
-Συνέχισε. -Εσύ.
Θεέ μου.
"Η νοσοκόμα Σίντι άρχισε να γδύνεται. Ήταν τρελά σέξι.
Ο δρ Μπάρναμπι δεν την κοιτούσε
όπως θα κοιτούσε μια ασθενή.
'Είμαι εντάξει, γιατρέ;'
'Πολύ εντάξει', είπε ο δρ Μπάρναμπι.
'Καλύτερα να ελέγξεις τον σφυγμό μου'".
Γλυκούλι είναι. Κάπως παλιομοδίτικο κι αισιόδοξο.
Είναι και μέντιουμ.
-Έτσι λέει. -Γιατί να πει ψέματα;
-Επειδή είναι αδύνατο. -Τίποτα δεν είναι.
Τα παρατάω.
Επειδή δεν βλέπεις κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
Αν δεν το βλέπει κανείς;
Ίσως είναι αόρατο.
-Ναι. -Να την επισκεφτώ;
Να ερευνήσω το θέμα;
-Αν θέλεις. -Θα πάω με ανοιχτό μυαλό.
Αν πιστεύεις εξαρχής κάτι, δεν θα αλλάξεις γνώμη.
Να το κανονίσω;
Ναι.
Μακάρι να ήταν δικό μου θέμα.
Να τος πάλι.
Σου είπα να περιμένεις έξω.
Θα με πάει σε μια συνάντηση. Δεν είμαστε μαζί, προφανώς.
Απλώς μ' αρέσει η Rolls-Royce του. Το ξέρεις, έτσι;
-Ναι. -Ναι, καλά πάει.
-Εσύ τι κερδίζεις; -Νομίζουν ότι έχει σχέση.
Αλλά ξέρει ότι αυτό δεν θα γίνει ποτέ. Κρίμα.
Έχει Rolls-Royce και είναι εκατομμυριούχος και καλός.
Θα ήταν τέλειος χωρίς το πρόβλημά του.
-Ποιο; -Το πρόσωπό του!
Ναι, το πρόσωπο. Ακόμα και η μαμά μου με λέει άσχημο.
Δεν σε πειράζει αυτό;
Είναι θλιβερό.
Έχω πολλά ψυχολογικά.
Παλιά ευχόμουν να πεθάνω. Αλλά τι να κάνεις;
Ακριβώς. Και για αυτό θέλω να ξέρουν όλοι ότι δεν τα 'χουμε.
Ίσως να φοράς καπέλο σοφέρ.
Ή μάσκα σοφέρ.
-Παλιά ήθελε αυτόν, έτσι; -Ναι, Κόλιν.
Έχει τύπο.
Τέλος πάντων, θα αργήσουμε.
Έλα.
Σαν σκύλος.
-Μπορείτε να γυρίσετε στη δουλειά; -Μπα, δεν αξίζει.
Σε παρακαλώ. Αρκετό χρόνο χάσαμε.
Άκου ένα καινούριο.
-Τι χειρότερο από σκουλήκι στο μήλο σου; -Δεν ξέρω.
Να βλέπεις την πρώην σου σε πάρκινγκ
να κάνει παρτούζα με νταλικέρηδες.
Το σκουλήκι στο μήλο δεν είναι τίποτα μετά.
Τέλος πάντων, θα αρχίσω να παίρνω το σταντ απ πιο σοβαρά.
Η ζωή με σακάτεψε τα τελευταία χρόνια,
αλλά έπιασα πάτο, μόνο βελτίωση με περιμένει τώρα.
Εμένα ο Κεν μού βρίσκει μερικές οντισιόν από δω κι από κει.
Μικρούς ρόλους και τέτοια.
-Σκατά. -Τι;
Δεν το πιστεύω.
Η πρώην μου κι ο Μίκι ο Τσιγγάνος.
Είναι βίαιος;
Κανονικός ψυχοπαθής.
Κι εκείνη έχει κοπανήσει τροχονόμο.
Κάνε εσύ τους υπολογισμούς.
Γεια χαρά.
-Όλα καλά; -Μια χαρά.
Όλα καλά, Μίκι; Ναι;
Τζέιμς, ο Μίκι. Και η πρώην μου, η Ελίζαμπεθ.
Γεια.
-Όλα καλά; -Είστε ακόμη μαζί;
Μια ναι, μια όχι.
Πηδιόταν με τον Σπαντ Χεντ.
Μας έπιασε στα πράσα.
Άβολο.
Δεν ήταν.
Μου έδωσε τη δικαιολογία να τον σπάσω στο ξύλο.
Λουτρό αίματος.
Χάλια όλα.
-Καλά πήγε, δηλαδή. -Με ξέρεις.
Βλέπω τα πράγματα με θετική ματιά.
Το ξέρω, φίλε.
Το πρόβλημά μου είναι ότι θέλω να τους ευχαριστώ όλους.
Είναι τσούλα.
Το ξέρει.
Είστε καλά, όμως;
Δεν έχω παράπονο.
Τέλος πάντων, χάρηκα που σας είδα.
Εγώ… Τα λέμε.
-Καλή τύχη. -Ναι.
Γεια.
Θα περάσουμε με ευκολία δίπλα από τον γοφό της.
Έτσι. Το κόλπο με τη μία ρόδα.
Τόσο αξιοθρήνητο κολλητό έχεις.
-Δεν είσαι αξιοθρήνητος. -Αποτυχημένος.
-Όχι συγκριτικά μ' εμένα. -Πλάκα κάνεις;
-Όχι. -Εσύ χορεύεις, τραγουδάς.
Παίζεις δύο φλογέρες με τη μύτη σου. Έχεις μεγάλο ταλέντο στο πλέξιμο.
Αν είσαι άχρηστος, οι υπόλοιποι τι να πούμε;
Ευχαριστώ, φίλε.
Πάμε στη χωματερή; Μήπως βρούμε τίποτα.
Φυσικά! Πρέπει μόνο να περάσω από τον ατζέντη μου πρώτα.
-Θα έρθω μαζί σου. -Ωραία.
Όλα καλά;
Ναι.
Τώρα έλεγα στον Σταν ότι θα ερχόσουν σύντομα.
Σωστά.
-Καλή μέρα στη δουλειά; -Ναι.
-Ακόμη του μιλάς; -Κάθε μέρα.
Όχι μόνο εδώ. Παντού.
Στο σπίτι, όμως, δεν με κοιτούν παράξενα.
Βοηθάει πολύ.
Να τα λες δυνατά.
Ακούς τον εαυτό σου.
Εγώ δεν μιλάω και πολύ στον εαυτό μου. Μάλλον θα μαλώναμε κιόλας.
Δεν θα μιλούσες στον εαυτό σου.
Όχι.
Νιώθω ότι είναι ακόμα εδώ.
Είναι σαν να έχω δύο μυαλά.
Το ένα ξέρει την αλήθεια.
Πέθανε.
Λογικό.
Δεν υπάρχει Παράδεισος. Ούτε μετενσάρκωση ή φαντάσματα.
Το ξέρω.
Αλλά μετά τη νιώθω,
μέσα μου.
Όλη την ώρα.
Σαν να είναι μέρος μου, με καθοδηγεί.
Είναι παράξενο.
Επειδή είσαι άνθρωπος.
Και τίποτα δεν βγάζει νόημα.
Πολύ Κίρκεγκωρ το είδες.
Δεν είναι κακό να έχεις αισθήματα.
Να νιώθεις παράλογα πράγματα.
Η επιστήμη μάς δίνει τρόπο να ζούμε περισσότερο.
Τα αισθήματα είναι ο λόγος που το θέλουμε.
Ή που δεν το θέλουμε.
Και τα πήγαινα τόσο καλά.
Καλά είμαι.
-Μαμά. -Τι κάνεις εδώ, αγάπη μου;
Έχω επαγγελματική συνάντηση.
-Τι καλά. -Εσύ τι κάνεις εδώ;
-Μου κάνει ανταύγειες. -Βοηθάω.
Ξέχνα το αυτό. Μ' εσένα τι θα γίνει;
Ακόμα διανέμεις εφημερίδες; Έλεος.
Χρειάζομαι λεφτά. Είμαι αρκετά μεγάλος για να πληρώνω νοίκι.
Δίκαιο δεν είναι, Κεν;
Κάνεις παρέα με άχρηστους, όμως.
-Χωρίς παρεξήγηση. -Καμία.
Είμαστε ομάδα.
-Θέλει κι αυτός ατζέντη. -Για τι;
-Για το σταντ απ. -Θα το κυνηγήσω.
Είμαι έτοιμος. Το θέλω.
Βαρέθηκα να μου καταστρέφουν την αυτοπεποίθηση
και να είμαι άχρηστος.
Είσαι άχρηστος.
Δεν έχεις καμία πιθανότητα να πετύχεις.
-Η μαγκιά μου εξατμίζεται. -Εσύ τους κάνεις όλους αστέρες.
Δεν είμαι και μάγος!
-Δεν είναι. -Θα χάσω τον χρόνο μου.
-Άσκοπο. -Δεν είναι σωστή στάση!
-Όχι; -Όχι, δεν είναι!
-Κάν' το εσύ. -Θα το κάνω!
Θα έχεις και κάτι να κάνεις. Δεν σου βρίσκω δουλειά.
Τέλεια.
-Δεν έχει σημασία. -Ποιο πράγμα;
Που είσαι άχρηστος.
Εγώ και πάλι σ' αγαπώ.
Ωραίο αυτό.
-Όλα καλά; -Ναι, εσύ;
Καλά. Όσο μπορώ δηλαδή, υπό αυτές τις συνθήκες.
-Ποιες συνθήκες; -Τη Ρόξι.
Τι έπαθε η Ρόξι;
-Ξέρεις. -Όχι, τι;
-Είμαστε μαζί τώρα. -Ναι.
Και;
Και παίρνει πίπες από δω κι από κει.
Σωστά.
Δεν ξέρω.
-Το ξέρεις επειδή σ' το λέω. -Γιατί;
-Το σκέφτομαι συνέχεια. -Εντάξει.
Δεν ξέρω τι να πω.
Λογαριασμός.
Καλά.
Τα λέμε.
Ωραία δεν είναι;
Που καθόμαστε.
-Στο τέλος της μέρας. -Ναι.
Βασικά, εγώ όλη μέρα καθόμουν στο…
Στη δουλειά δεν φορούσες ροζ, όμως.
Σομόν είναι.
Ροζ σομόν, ναι.
Χωρίς φανελάκι από κάτω. Ενδιαφέρον.
Σ' αρέσει η αίσθηση του μάλλινου στο δέρμα σου;
Είναι μαλλί μαρίνο, πολύ μαλακό.
-Ζεσταινόσουν λίγο. -Φορούσα φανελάκι.
Οπότε, είπα
να βγάλω το φανελάκι.
Φυσικά.
Δεν το μετάνιωσα ποτέ.
-Η Τζιλ σού πήρε ένα φυτό. -Και για τους δυο σας.
Και για τους δυο μας;
-Ζω μόνος. -Εγώ απλώς…
Θα το φροντίζω όταν έρχομαι.
Από ευγένεια το είπε.
-Για χάρη της Έμα. -Σωστά.
Ευχαριστώ.
Μην το ποτίζεις πολύ.
Είναι κάκτος, οπότε…
Ωραίος πίνακας.
Της Λίσα είναι.
-Έχει και καλύτερους. -Δηλαδή;
-Δεν… -Αν δεν σ' αρέσει, δώσ' τον.
Μ' αρέσει. Λέω ότι ήταν τόσο καλή,
που είχε και καλύτερους.
-Μάλιστα. -Μην κάνεις έτσι, σε παρακαλώ.
Λέω να φύγω.
-Να έρθω μαζί σου; -Όχι.
Δεν έχω όρεξη. Το ήξερα ότι δεν θα έχω. Μείνε, όμως.
Θα είμαι μια χαρά.
Ευχαριστώ.
Εγώ…
Λυπάμαι για αυτό.
-Ακόμη δεν είναι καλά. -Μια χαρά είναι.
Προφανώς, είναι ακόμη ερωτευμένος με τη Λίσα. Δεν θα γίνω ποτέ υποκατάστατο.
Θέλει μόνο να το ξέρουν όλοι.
-Σε θεωρούμε πολύ… -Κουλ.
-Τέλεια για… -Πολύ καλή.
-Υπομονετική. -Ευγενική.
Ενήλικη είμαι.
Μην το ποτίζεις πολύ.
Μαλάκα.
Σκέψεις;
Ο καλύτερος χιονάνθρωπος!
-Ή η χιονάνθρωπος. -Σωστά.
-Ναι. -Λάθος μου.
Ίσως είναι γυναίκα.
Το καρότο είναι το τεράστιο πουλί της.
-Σωστά! -Δεν το σκέφτηκες πολύ.
Πας και μου λες για σεξιστική γλώσσα.
Είναι υπέροχο πουλί.
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης