1
00:00:07,880 --> 00:00:11,240
‪พวกเขาทำให้มันดูง่ายใช่ไหม บนทีวีน่ะ

2
00:00:11,320 --> 00:00:12,560
‪- ในโอลิมปิกเหรอ
‪- ใช่

3
00:00:12,640 --> 00:00:15,240
‪อือ ผมว่าปีนี้คุณคงไม่ติดโอลิมปิกหรอก

4
00:00:15,320 --> 00:00:16,320
‪- ไม่เหรอ
‪- ไม่

5
00:00:17,760 --> 00:00:19,240
‪- พระเจ้า
‪- พระเจ้าช่วย

6
00:00:19,320 --> 00:00:20,960
‪- ใช่
‪- เราวนไปรอบๆ เลย

7
00:00:21,040 --> 00:00:22,720
‪- คนมองอยู่นะ
‪- ไม่หรอก

8
00:00:22,800 --> 00:00:25,160
‪คนมองผมแล้วพูดว่า "โถ"

9
00:00:25,240 --> 00:00:27,000
‪พวกเขามองฉันแล้วพูดว่า "โถ"

10
00:00:27,080 --> 00:00:30,240
‪พวกเขาคิดว่า "ดูเขาสิ
‪เขาพยายามจะช่วยเธอแต่เธอ..."

11
00:00:30,320 --> 00:00:31,800
‪เขาไม่ได้พยายามช่วยเลย

12
00:00:31,880 --> 00:00:36,760
‪เขาหัวเราะเยาะใส่แล้วก็อัดวิดีโอไว้ด้วย
‪นั่นมันไม่ได้ช่วยเลยนะ

13
00:00:41,920 --> 00:00:42,760
‪- หวัดดี
‪- หวัดดี

14
00:00:42,840 --> 00:00:45,400
‪ประตูหลังบ้านเปิดอยู่ฉันเลยเข้ามา

15
00:00:45,480 --> 00:00:46,720
‪- ดี หิวไหม
‪- ค่ะ

16
00:00:46,800 --> 00:00:48,520
‪- ไปที่ไหนกันดี
‪- ที่ไหนก็ได้ง่ายๆ เร็วๆ

17
00:00:48,600 --> 00:00:50,360
‪- ต้องไปทำงานตอนสิบโมง
‪- โอเค

18
00:00:50,880 --> 00:00:52,560
‪อยากไปพายเรือกันไหม

19
00:00:52,640 --> 00:00:54,080
‪- พายเรือเหรอ
‪- ใช่

20
00:00:54,160 --> 00:00:57,040
‪แค่ขำๆ น่ะ เรือพายในสระน้ำ

21
00:00:57,640 --> 00:00:58,920
‪เรือพายในสระเหรอ ทำไม

22
00:00:59,440 --> 00:01:02,600
‪ฉันแค่คิดว่ามันอาจเป็นอะไรที่คุณชอบทำ

23
00:01:03,520 --> 00:01:04,680
‪ก็ไม่เชิงนะ

24
00:01:05,600 --> 00:01:06,680
‪ไว้เจอกัน

25
00:01:06,760 --> 00:01:07,640
‪เร็วเข้า เอ็ม

26
00:02:52,800 --> 00:02:54,960
‪(เดอะ แทมบูรี กาเซ็ตต์)

27
00:02:56,040 --> 00:02:57,480
‪- อรุณสวัสดิ์ครับ
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ

28
00:03:00,520 --> 00:03:01,360
‪พร้อมหรือยัง

29
00:03:01,440 --> 00:03:02,480
‪เดี๋ยวก่อน

30
00:03:08,280 --> 00:03:09,200
‪สบายดีไหม

31
00:03:09,280 --> 00:03:10,480
‪- อะไรนะ
‪- นั่งก่อน

32
00:03:10,560 --> 00:03:13,200
‪"อะไรนะ" ทักทายภาษาอะไรเนี่ย สวัสดีสิ

33
00:03:14,640 --> 00:03:15,920
‪- อยากมา...
‪- ไม่

34
00:03:16,000 --> 00:03:16,880
‪ฉันยังพูดไม่จบเลย

35
00:03:18,120 --> 00:03:19,840
‪กินมื้อเย็นที่บ้านไหม

36
00:03:19,920 --> 00:03:22,240
‪นายพาเอ็มมามาด้วยก็ได้ จะได้กินกันสี่คนไง

37
00:03:23,080 --> 00:03:24,440
‪ฉันกับเอ็มมาไม่ได้เป็นคู่กัน

38
00:03:25,520 --> 00:03:27,400
‪ฉันแค่หมายความว่าจะได้เจอกันสี่คน

39
00:03:27,480 --> 00:03:30,080
‪งั้นฉันพาไบรอันไปแล้วกัน ถ้าแค่จะนับตัวเลข

40
00:03:30,160 --> 00:03:31,840
‪กับนายนี่มันไม่มีอะไรง่ายเลยนะ

41
00:03:33,400 --> 00:03:35,640
‪แค่พาเอ็มมาเพื่อนแสนดีของนายมา

42
00:03:35,720 --> 00:03:37,680
‪เราจะได้ใช้เวลาดีๆ แบบผู้ใหญ่กัน

43
00:03:38,720 --> 00:03:42,080
‪บอกตามตรงนะ มันจะดีสำหรับเรา ฉันกับจิลล์น่ะ

44
00:03:42,840 --> 00:03:45,960
‪เวลามีคนมาที่บ้านมันสนุกดีใช่ไหม
‪เราไม่ได้ออกไปข้างนอกบ่อยนักและ...

45
00:03:46,560 --> 00:03:49,760
‪ฉันคิดว่านั่นคือส่วนหนึ่งของปัญหา
‪ที่ทำให้ชีวิตแต่งงานเราสะดุดนิดหน่อย

46
00:03:49,840 --> 00:03:51,640
‪อะไร การที่คนอื่นไม่ไปหาที่บ้านเหรอ

47
00:03:52,240 --> 00:03:54,040
‪- เปล่า นายรู้นี่ว่าฉันหมายถึงอะไร
‪- ไม่

48
00:03:55,600 --> 00:03:56,840
‪โอเค ฟังนะ

49
00:03:58,200 --> 00:04:01,240
‪จิลล์คิดว่าฉันไม่ชอบผจญภัยอะไรเลย
‪เหลือเชื่อเลยใช่ไหม

50
00:04:01,320 --> 00:04:02,160
‪อือ

51
00:04:03,200 --> 00:04:04,120
‪แต่พูดจริงๆ นะ

52
00:04:04,720 --> 00:04:07,600
‪มันไร้สาระมาก ฉันมีเสื้อกันลมกันฝนตั้งสองตัว

53
00:04:08,200 --> 00:04:10,120
‪ฉันจะมีไว้ทำไมถ้าฉันไม่ชอบออกไปผจญภัย

54
00:04:10,200 --> 00:04:14,160
‪หรือจะบอกอย่างนี้ก็ได้นะว่าผู้ชายที่
‪ไม่ชอบให้ผมตัวเองเปียกนั้นชอบผจญภัยแค่ไหน

55
00:04:14,240 --> 00:04:17,360
‪ฉันกำลังมองหาอุปกรณ์ตั้งแคมป์อยู่
‪ฉันอาจซื้อรองเท้าบูทพวกนั้นด้วย

56
00:04:20,920 --> 00:04:23,160
‪เถอะนะ มาบ้านเราเถอะ ได้โปรด

57
00:04:23,240 --> 00:04:25,920
‪ช่วยฉันพิสูจน์ว่าเธอผิด
‪ฉันรู้สึกเหมือนถูกเข้าใจผิดนิดหน่อย

58
00:04:26,000 --> 00:04:26,880
‪ไปรายการโอปราห์สิ

59
00:04:27,520 --> 00:04:30,320
‪มีทางไหนที่นายจะพิสูจน์ว่า
‪เธอผิดโดยไม่เอาฉันไปเกี่ยวด้วยไหม

60
00:04:30,400 --> 00:04:32,840
‪มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
‪นายไม่ต้องอยู่นานด้วยซ้ำ

61
00:04:32,920 --> 00:04:36,200
‪แค่นายมากับเอ็มมา แล้วเราสนุกกันแค่นั้น

62
00:04:37,360 --> 00:04:39,760
‪- นายไม่ต้องเตือนจิลล์ก่อนเหรอ
‪- ไม่ ปล่อยไปตามธรรมชาติ

63
00:04:41,840 --> 00:04:46,000
‪คือว่า ฉันจะโทรบอกเธอตอนนี้
‪ไม่อย่างนั้นเธอจะกังวลเปล่าๆ

64
00:04:46,520 --> 00:04:49,680
‪เธออยากเตรียมตัวให้พร้อม
‪และปกติเราไม่ได้ทำอาหารมื้อใหญ่กันบ่อยนัก

65
00:04:49,760 --> 00:04:53,880
‪กินอะไรก่อนมาแล้วกัน เราจะได้นั่งดื่มกัน

66
00:04:53,960 --> 00:04:56,160
‪ฟังเพลงกัน หัวเราะกัน

67
00:04:56,240 --> 00:04:57,600
‪คงไม่ได้หัวเราะอะไรกันหรอก

68
00:04:58,280 --> 00:04:59,200
‪ทุ่มครึ่งนะ

69
00:04:59,280 --> 00:05:01,360
‪ปกติเวลานั้นฉันดื่มไวน์ขวดที่สองแล้ว

70
00:05:01,440 --> 00:05:03,280
‪เยี่ยม นายมาดื่มที่บ้านฉันได้

71
00:05:03,360 --> 00:05:04,560
‪- เหรอ
‪- นะ

72
00:05:04,640 --> 00:05:05,480
‪- โอเค
‪- เยี่ยม

73
00:05:05,560 --> 00:05:06,760
‪ถ้าเอ็มมาอยากไปนะ

74
00:05:07,480 --> 00:05:08,320
‪ขอบใจนะ

75
00:05:09,240 --> 00:05:11,200
‪แม่เจ้า

76
00:05:11,280 --> 00:05:13,120
‪- ฉันได้ยินอยู่นะ
‪- ฉันรู้

77
00:05:13,200 --> 00:05:15,480
‪- รอจนกว่านายจะออกไปจากห้อง...
‪- มาเถอะ

78
00:05:17,560 --> 00:05:19,080
‪วันนี้เป็นวันห่วยแตกไปแล้ว

79
00:05:22,840 --> 00:05:29,040
‪(บ้านพักคนชราออทัมนัล ลีฟส์)

80
00:05:31,760 --> 00:05:32,840
‪- สวัสดี
‪- สวัสดี

81
00:05:33,360 --> 00:05:35,160
‪เป็นไงบ้างกับโทนี่เพื่อนเธอ

82
00:05:35,680 --> 00:05:39,080
‪จริงๆ ก็เป็นแบบนั้นเลย เราเป็นแค่เพื่อนกัน

83
00:05:40,040 --> 00:05:42,480
‪พูดตามตรงแม้จะแค่นั้นแต่ก็ยังตึงๆ กันอยู่

84
00:05:43,160 --> 00:05:45,400
‪เรายังไม่เคยถ่ายเซลฟี่ด้วยกันเลย

85
00:05:47,040 --> 00:05:50,000
‪เขาคงโกรธที่ไม่ได้ใส่ใจเธอให้มากกว่านี้

86
00:05:51,160 --> 00:05:52,000
‪เหรอ

87
00:05:54,120 --> 00:05:56,880
‪ฉันคิดว่ามันคงจะดี
‪ถ้าได้บันทึกนิยายเรื่องที่ 50 ของฉัน

88
00:05:56,960 --> 00:06:00,480
‪ห้าสิบเหรอครับ คุณเขียนมานานแค่ไหนแล้ว

89
00:06:01,000 --> 00:06:03,880
‪ฉันเขียนมาทั้งชีวิตเลยจ้ะ
‪มันคือสิ่งเดียวที่ฉันอยากทำ

90
00:06:04,600 --> 00:06:06,680
‪ฉันเขียนนิยายที่ได้ตีพิมพ์เรื่องแรกตอนอายุ 15

91
00:06:06,760 --> 00:06:09,480
‪แล้วตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
‪ฉันก็เขียนอย่างน้อยปีละหนึ่งเล่ม

92
00:06:09,560 --> 00:06:11,160
‪ว้าว คุณพิมพ์กับสำนักพิมพ์ไหนครับ

93
00:06:11,800 --> 00:06:12,840
‪ฉันตีพิมพ์เองจ้ะ ที่รัก

94
00:06:12,920 --> 00:06:15,680
‪ฉันออกแบบหน้าปกและทำทุกอย่างเอง
‪เป็นมืออาชีพมาก

95
00:06:16,360 --> 00:06:19,760
‪ไม่ใช่เรื่องทำเงินหรอก

96
00:06:19,840 --> 00:06:22,720
‪ที่จริงแล้วฉันขาดทุนน่ะ
‪แต่มันคือความปรารถนาแรงกล้าใช่ไหมล่ะ

97
00:06:22,800 --> 00:06:24,560
‪ฉันต้องทิ้งอะไรไว้เบื้องหลัง

98
00:06:24,640 --> 00:06:27,520
‪ฉันไม่เคยแต่งงานมีลูกหรือมีอะไรเลย
‪ดังนั้นมันก็แบบ...

99
00:06:28,680 --> 00:06:30,240
‪แล้วคุณหารายได้จากทางไหนครับ

100
00:06:30,320 --> 00:06:31,440
‪ฉันเป็นร่างทรง

101
00:06:31,520 --> 00:06:32,640
‪เหรอครับ

102
00:06:32,720 --> 00:06:37,280
‪ฉันอ่านออร่า ดูลายมือ
‪ดูลูกแก้ว ดูใบชา ทำได้หมด

103
00:06:38,400 --> 00:06:41,040
‪แต่นี่คือความปรารถนาอันแรงกล้าของฉัน
‪นวนิยายพวกนี้

104
00:06:41,120 --> 00:06:44,960
‪และเป็นเรื่องของคนๆ เดียวใช่ไหมครับ

105
00:06:45,040 --> 00:06:45,920
‪ใช่แล้ว

106
00:06:46,000 --> 00:06:48,240
‪ดร.บาร์นาบี้ เลิฟ พ.บ.

107
00:06:48,840 --> 00:06:51,280
‪ฉันผสมผสานเรื่อง
‪ดราม่าในวงการแพทย์เข้ากับเรื่องอิโรติก

108
00:06:52,320 --> 00:06:55,320
‪"ดร.บาร์นาบี้ เลิฟ พ.บ. ใน
‪สองเราบนเตียงรอความตาย"

109
00:06:55,400 --> 00:06:59,400
‪ทำไมต้องเป็น"ดร.บาร์นาบี้ เลิฟ พ.บ. ใน
‪สองเราบนเตียงรอความตาย" ครับ

110
00:07:00,240 --> 00:07:04,360
‪ฉันหวังเสมอว่าจะมีคนเอาไปทำ
‪เป็นซีรีส์ยาวๆ อย่างเรื่องโคลัมโบ

111
00:07:05,000 --> 00:07:06,760
‪แต่น่าเศร้าที่ไม่มีเลย

112
00:07:07,880 --> 00:07:09,600
‪ดาราคนแรกที่ฉันเลือกคือโรเจอร์ มัวร์

113
00:07:09,680 --> 00:07:12,480
‪แต่ตอนนี้คงต้อง
‪เปลี่ยนเป็นคนแบบจอร์จ คลูนีย์แล้ว

114
00:07:12,560 --> 00:07:16,000
‪เขาแสดงเป็นหมอ เขาน่าจะรู้เรื่อง

115
00:07:16,080 --> 00:07:17,480
‪บางทีอาจจะรู้มากกว่าฉัน

116
00:07:17,560 --> 00:07:19,760
‪คุณไม่เคยเรียนรู้เรื่องทางการแพทย์เลยเหรอ

117
00:07:19,840 --> 00:07:20,840
‪ไม่ค่ะ

118
00:07:21,600 --> 00:07:25,120
‪- แล้วคุณจะเขียนเรื่องทางเทคนิคถูกได้ยังไง
‪- ฉันแค่เอามาจากเรื่องรอบๆ ตัว

119
00:07:26,080 --> 00:07:26,920
‪อ๋อครับ

120
00:07:27,960 --> 00:07:29,600
‪อยากให้ฉันอ่านให้ฟังสักหน่อยไหม

121
00:07:30,480 --> 00:07:31,320
‪ได้ครับ

122
00:07:32,680 --> 00:07:33,600
‪เปิดกว้าง

123
00:07:35,280 --> 00:07:36,840
‪ไม่ใช่ตอนนั้น นั่นมันลามก

124
00:07:36,920 --> 00:07:38,680
‪มาดูหน่อย ตรงนี้ดี

125
00:07:38,760 --> 00:07:41,280
‪ดร.บาร์นาบี้กำลังผ่าตัดใครบางคน

126
00:07:41,360 --> 00:07:44,760
‪ที่ศัลยแพทย์ชั้นนำทั่วโลก
‪บอกว่าไม่สามารถรักษาได้

127
00:07:44,840 --> 00:07:46,680
‪แต่ดร.บาร์นาบี้ไม่เห็นด้วย

128
00:07:46,760 --> 00:07:49,320
‪โอเค "พยาบาลสเตซีย์ช่วยปัดคิ้วเขาด้วย"

129
00:07:49,920 --> 00:07:51,720
‪"ดีขึ้นหรือยังคะ หมอ"

130
00:07:51,800 --> 00:07:55,080
‪"สายตาของพวกเขาประสานกัน
‪เหนือหน้ากากที่พวกเขาต้องใส่ในห้องผ่าตัด"

131
00:07:55,800 --> 00:07:57,160
‪"เรียกผมว่าบาร์นาบี้เถอะ"

132
00:07:57,800 --> 00:08:00,200
‪"เธอหน้าแดง 'โอเค เราเข้าไปแล้ว'"

133
00:08:00,280 --> 00:08:03,000
‪"เขาฉีดยาเข้าไปในเส้นเลือดใหญ่ของคนไข้"

134
00:08:03,080 --> 00:08:06,080
‪"'นั่นน่าจะได้ผล' บาร์นาบี้กล่าว
‪'เย็บแผลให้เขาด้วย คุณพยาบาล'"

135
00:08:06,160 --> 00:08:08,880
‪"'ไปกินมื้อเย็นกันไหม' 'ไปค่ะ'
‪เธอตอบ 'เจอกันตอนสองทุ่ม'"

136
00:08:09,960 --> 00:08:11,000
‪นั่นแหละ

137
00:08:14,280 --> 00:08:16,200
‪- เขารอดไหม
‪- ใครจ้ะ

138
00:08:16,280 --> 00:08:17,400
‪คนไข้

139
00:08:17,480 --> 00:08:19,560
‪ฉันไม่ได้บอก ไม่ได้สนใจเรื่องนั้น

140
00:08:20,520 --> 00:08:23,640
‪ผมมั่นใจว่าเขาจะไม่เป็นไร
‪ถ้าเขาฉีดยาเข้าเส้นเลือดใหญ่ไปแล้ว

141
00:08:23,720 --> 00:08:25,040
‪ใช่เลย

142
00:08:25,120 --> 00:08:28,360
‪ผมสงสัยจังว่าทำไม
‪ศัลยแพทย์ชั้นนำทั่วโลกไม่ได้คิดเรื่องนี้มาก่อน

143
00:08:28,920 --> 00:08:30,680
‪ดร.บาร์นาบี้เป็นคนพิเศษใช่ไหมล่ะ

144
00:08:30,760 --> 00:08:32,440
‪เขาเก่งที่สุดในโลก

145
00:08:33,000 --> 00:08:35,200
‪เป็นคนชอบเซ็กส์ด้วย ซึ่งก็ไม่ผิดอะไร

146
00:08:37,280 --> 00:08:38,960
‪- ดีครับ ถ่ายรูปกัน
‪- ได้

147
00:08:40,440 --> 00:08:41,280
‪ยิ้มหน่อย

148
00:08:42,920 --> 00:08:43,760
‪เยี่ยม

149
00:08:44,680 --> 00:08:47,280
‪- นี่จะตีพิมพ์ลงหนังสือพิมพ์อาทิตย์หน้าใช่ไหมจ้ะ
‪- ครับ

150
00:08:47,360 --> 00:08:50,280
‪ช่วยเขียนด้วยได้ไหมว่า
‪ฉันจะจัดงานอ่านและเซ็นหนังสือ

151
00:08:50,360 --> 00:08:51,280
‪ที่แทมบูรีแฟร์

152
00:08:51,360 --> 00:08:52,520
‪ได้ครับ

153
00:08:52,600 --> 00:08:56,240
‪ดีค่ะ แล้วก็พาภรรยามาด้วยนะ
‪เพราะส่วนมากมันเป็นเรื่องสำหรับผู้หญิง

154
00:08:56,320 --> 00:08:58,680
‪ผม... ผมไม่มีภรรยาครับ

155
00:08:59,320 --> 00:09:00,400
‪เป็นเกย์เหรอ ยิ่งดีเลย

156
00:09:00,480 --> 00:09:02,040
‪ผมไม่ใช่เกย์ ผมแค่...

157
00:09:03,760 --> 00:09:04,720
‪ผม...

158
00:09:04,800 --> 00:09:05,880
‪ผมเสียภรรยาของผมไป

159
00:09:05,960 --> 00:09:06,920
‪เสียใจด้วยค่ะ

160
00:09:07,680 --> 00:09:09,120
‪อยากติดต่อกับเธอไหม

161
00:09:09,200 --> 00:09:10,360
‪สุดหัวใจเลยครับ

162
00:09:10,880 --> 00:09:12,800
‪- โอเค งั้น...
‪- เปล่า ผมหมายถึง...

163
00:09:13,880 --> 00:09:14,880
‪ผมไม่...

164
00:09:14,960 --> 00:09:17,440
‪ผมไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ขอบคุณนะครับ

165
00:09:18,640 --> 00:09:19,600
‪นี่สำหรับคุณค่ะ

166
00:09:21,440 --> 00:09:22,880
‪แต่คำว่าเปิดกว้าง

167
00:09:22,960 --> 00:09:25,560
‪ในบริบทนี้มันหมายความได้แค่อย่างเดียว

168
00:09:25,640 --> 00:09:26,720
‪- ใช่
‪- ใช่ไหม

169
00:09:31,080 --> 00:09:32,320
‪ฉันเกลียดชะมัด

170
00:09:32,920 --> 00:09:36,080
‪เขารู้ว่าเรากำลังจะข้ามถนน
‪แต่เขาต้องรักษาเวลาสิบวินาทีนั่นไว้

171
00:09:36,160 --> 00:09:38,840
‪เพราะเขามีงานที่สำคัญมาก
‪คือการเป็นไอ้สารเลวเต็มขั้น

172
00:09:40,360 --> 00:09:43,200
‪ฉันล่ะอยากมีก้อนอิฐไว้ปาใส่กระจกรถห่านั่น

173
00:09:43,280 --> 00:09:45,160
‪นั่นคงจะเป็นสิ่งที่ช่วยทำให้ครบสมบูรณ์ได้

174
00:09:45,240 --> 00:09:47,400
‪นายพกอิฐติดตัวไปด้วยตลอด

175
00:09:47,480 --> 00:09:48,960
‪เดินป้วนเปี้ยนแถวทางม้าลาย

176
00:09:49,040 --> 00:09:51,280
‪มันคงเป็นการบริการสังคม
‪ฉันจะเป็นเหมือนแบทแมน

177
00:09:51,360 --> 00:09:52,200
‪แต่แค่โรคจิต

178
00:09:52,280 --> 00:09:54,280
‪ใช่ บางทีฉันอาจไม่อาลัยอาวรณ์

179
00:09:54,360 --> 00:09:56,920
‪บางทีฉันอาจเป็นแค่ไอ้งั่ง
‪ฉันแค่อยากลงโทษคนอื่น

180
00:09:57,000 --> 00:09:59,080
‪เรื่องศาลเตี้ยสุดคลาสสิกใช่ไหมล่ะ

181
00:09:59,160 --> 00:10:01,520
‪ฉันเป็นเหมือนแบทแมนหรือเด็กซ์เตอร์

182
00:10:01,600 --> 00:10:05,120
‪เขาเป็นฆาตกรต่อเนื่อง
‪แต่พ่อเขาสอนให้เขาฆ่าแต่คนเลว

183
00:10:05,200 --> 00:10:06,640
‪แต่เขาแค่โรคจิต

184
00:10:06,720 --> 00:10:07,880
‪หรือเป็นสไปเดอร์แมน

185
00:10:07,960 --> 00:10:11,800
‪ลุงของเขาถูกฆ่า
‪เขาเลยไปจัดการกับคนเลวใช่ไหมล่ะ

186
00:10:11,880 --> 00:10:14,440
‪ไม่ใช่ว่าเขาโดนแมงมุมกัดเหรอ
‪ฉันจำเรื่องลุงไม่ได้

187
00:10:14,520 --> 00:10:17,600
‪ใช่ แล้วเขาก็ไปตัดชุดอวดเบ่งให้ตัวเอง

188
00:10:17,680 --> 00:10:21,880
‪ฉันคงไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก
‪ฉันจะใส่เสื้อผ้าเดิมๆ ของฉัน

189
00:10:21,960 --> 00:10:24,400
‪อีกอย่าง ฉันคงจะจัดการ
‪ไอ้สไปเดอร์แมนนั่นให้หมอบด้วย

190
00:10:24,480 --> 00:10:27,560
‪ไอ้เด็กงี่เง่าใส่ชุดนอนเด็กรัดรูปนั่นเหรอ

191
00:10:27,640 --> 00:10:31,480
‪- แต่เขามีประสาทสัมผัสแบบสไปดี้อยู่นะ
‪- เหรอ กระทืบ! บี้ให้เละ!

192
00:10:33,160 --> 00:10:37,840
‪"ดร.บาร์นาบี้เอนหลังลงบน
‪เก้าอี้ทำงานทำจากหนังอย่างใช้ความคิด"

193
00:10:37,920 --> 00:10:42,200
‪"เขาเป็นห่วงเรื่องคนไข้ที่มี
‪เนื้องอกที่สมองที่ร้ายแรงที่สุดที่เขาเคยเจอมา"

194
00:10:42,280 --> 00:10:45,600
‪"มีเสียงเคาะที่ประตู
‪ 'เข้ามาสิ' ดร.บาร์บาบี้กล่าว"

195
00:10:45,680 --> 00:10:48,880
‪"ประตูเปิดออกเผยให้เห็นพยาบาลซินดี้

196
00:10:48,960 --> 00:10:51,520
‪พยาบาทที่มีเสน่ห์ดึงดูดที่สุด
‪ในโรงพยาบาล" แหงอยู่แล้ว

197
00:10:51,600 --> 00:10:55,200
‪"'ขอโทษค่ะ' เธอบอก
‪'ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้หญิงใช้งานไม่ได้ค่ะ

198
00:10:55,280 --> 00:10:58,000
‪ฉันเลยสงสัยว่าฉันจะเปลี่ยน
‪เสื้อผ้าที่นี่ได้ไหมคะในเมื่อคุณเป็นหมอ'"

199
00:10:58,080 --> 00:10:59,760
‪"'ได้สิ' ดร.บาร์นาบี้ตอบ"

200
00:10:59,840 --> 00:11:01,160
‪"ผมเป็นศัลยแพทย์

201
00:11:01,240 --> 00:11:02,560
‪ดังนั้นร่างกายของผู้หญิงเปลือย

202
00:11:02,640 --> 00:11:05,560
‪ก็ไม่เหมือนกับที่ผู้ชายเลือดสีแดงทั่วไปคิดหรอก"

203
00:11:05,640 --> 00:11:06,880
‪อ่านต่อไม่ไหวแล้ว

204
00:11:06,960 --> 00:11:08,280
‪- อ่านสิ
‪- ไม่ อ่านเองเลย

205
00:11:08,880 --> 00:11:09,720
‪พระเจ้า

206
00:11:11,360 --> 00:11:14,800
‪"พยาบาลซินดี้ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้า
‪เธอเซ็กซี่เป็นบ้า

207
00:11:14,880 --> 00:11:17,320
‪และเธอสังเกตเห็นว่า
‪ดร.บาร์นาบี้มองเธอไม่เหมือนกับ

208
00:11:17,400 --> 00:11:19,320
‪ตอนที่เขาจะทำการผ่าตัดให้เธอ"

209
00:11:20,240 --> 00:11:21,520
‪"ฉันดูดีไหมคะหมอ"

210
00:11:21,600 --> 00:11:23,960
‪"'ผมก็ว่าอย่างนั้นแหละ' ดร.บาร์นาบี้ตอบ"

211
00:11:24,480 --> 00:11:26,640
‪"ผมว่าคุณควรตรวจชีพจรผมนะ คุณพยาบาล"

212
00:11:27,160 --> 00:11:30,000
‪จริงๆ แล้วมันก็น่ารักดีนะ
‪ค่อนข้างหัวเก่าและเต็มไปด้วยความหวัง

213
00:11:30,080 --> 00:11:31,560
‪และเธอก็เป็นหมอดูด้วย

214
00:11:32,080 --> 00:11:34,040
‪- เธอบอกว่าอย่างนั้นนะ
‪- เธอจะโกหกทำไม

215
00:11:34,560 --> 00:11:37,000
‪- เพราะมันเป็นไปไม่ได้
‪- ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

216
00:11:37,080 --> 00:11:38,160
‪ไม่คุยด้วยแล้ว

217
00:11:39,200 --> 00:11:42,040
‪แค่เพราะคุณไม่เคยเห็น
‪มันไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีจริง

218
00:11:42,120 --> 00:11:43,440
‪ถ้าไม่มีใครเคยเห็นเลยล่ะ

219
00:11:44,120 --> 00:11:45,000
‪ล่องหนมั้ง

220
00:11:46,160 --> 00:11:47,760
‪- เหรอ
‪- ฉันไปหาเธอได้ไหม

221
00:11:47,840 --> 00:11:49,120
‪ไปสืบดูเรื่องนี้ไง

222
00:11:50,600 --> 00:11:53,080
‪- ถ้าคุณอยากนะ
‪- ฉันจะไปพร้อมใจที่เปิดกว้าง

223
00:11:53,160 --> 00:11:56,040
‪ถ้าคุณไปโดยเชื่อว่ามันไม่จริงคุณก็จะไม่มีวันเชื่อ

224
00:11:56,120 --> 00:11:57,520
‪ให้ผมนัดให้ไหม

225
00:11:58,040 --> 00:11:58,880
‪ได้สิ

226
00:11:59,600 --> 00:12:01,360
‪ตอนนี้ผมอยากเป็นคนเขียนเรื่องนี้จัง

227
00:12:03,720 --> 00:12:04,800
‪โอ๊ะ เขามาแล้ว

228
00:12:05,920 --> 00:12:07,680
‪ฉันบอกให้คุณรอข้างนอกไง

229
00:12:09,800 --> 00:12:13,160
‪เขามารับฉันไปประชุม
‪เราไม่ได้เป็นอะไรกันอยู่แล้ว

230
00:12:13,240 --> 00:12:16,240
‪ฉันแค่ชอบนั่งรถโรลส์-รอยซ์ เขารู้ดีใช่ไหม

231
00:12:16,320 --> 00:12:18,240
‪- ครับ
‪- ใช่ เป็นไปด้วยดี

232
00:12:19,880 --> 00:12:22,920
‪- แล้วคุณได้อะไร คอลิน
‪- คนอื่นคิดว่าเขามีแฟนไง

233
00:12:23,560 --> 00:12:26,680
‪แต่เขารู้ว่าไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก น่าเสียดาย

234
00:12:27,520 --> 00:12:30,960
‪ด้วยการที่เขามีโรลส์-รอยซ์
‪และสร้างตัวเป็นเศรษฐีแถมเป็นคนดีด้วย

235
00:12:31,040 --> 00:12:33,400
‪มันน่าจะสมบูรณ์แบบมาก
‪ถ้าไม่มีเรื่องที่เห็นได้ชัดเรื่องนั้น

236
00:12:34,400 --> 00:12:37,000
‪- อะไร
‪- หน้าตาไง

237
00:12:37,760 --> 00:12:41,080
‪ใช่ หน้าตา แม้แต่แม่ผม
‪ยังเรียกผมว่าลูกคนที่ขี้เหร่

238
00:12:42,120 --> 00:12:43,480
‪แล้วคุณโอเคเหรอ

239
00:12:45,000 --> 00:12:46,240
‪หัวใจสลาย

240
00:12:46,320 --> 00:12:47,640
‪ผมป่นปี้หมด

241
00:12:47,720 --> 00:12:51,440
‪ตอนโตมาผมเคยอยากตายด้วยซ้ำ
‪แต่จะทำอะไรได้

242
00:12:52,400 --> 00:12:56,240
‪ใช่เลย และนั่นคือเหตุผลที่
‪ฉันอยากให้ทุกคนรู้ว่าเขาไม่ใช่แฟนฉัน

243
00:12:58,080 --> 00:13:00,360
‪บางทีคุณน่าจะสวมหมวกโชเฟอร์นะ

244
00:13:00,880 --> 00:13:02,400
‪หรือหน้ากากโชเฟอร์

245
00:13:02,480 --> 00:13:06,320
‪- เธอก็ชอบเขาอยู่บ้างใช่ไหม
‪- ใช่แล้ว คอลิน ใช่

246
00:13:06,400 --> 00:13:07,840
‪เห็นได้ชัดว่าสเปคของเธอเป็นไง

247
00:13:09,880 --> 00:13:12,040
‪ยังไงก็ช่าง ไปเถอะ เดี๋ยวจะสาย

248
00:13:14,120 --> 00:13:15,120
‪เร็วเข้า

249
00:13:15,200 --> 00:13:16,400
‪เหมือนหมาเลย

250
00:13:17,360 --> 00:13:20,400
‪- ช่วยกลับไปทำงานกันได้ไหม
‪- ไม่มีทาง มันไม่คุ้ม

251
00:13:20,480 --> 00:13:23,000
‪ขอร้องเถอะ ไม่เอาน่า เสียเวลาไปมากพอแล้ว

252
00:13:34,840 --> 00:13:35,840
‪นี่มุกใหม่

253
00:13:36,680 --> 00:13:39,240
‪- อะไรที่แย่ไปกว่าหนอนในแอปเปิ้ล
‪- ไม่รู้สิ

254
00:13:39,320 --> 00:13:41,760
‪เจอเมียเก่าที่ที่จอดรถของเซฟเวย์

255
00:13:41,840 --> 00:13:44,360
‪กำลังเล่นเซ็กส์หมู่กับพวกคนขับรถบรรทุกชาวดัตช์

256
00:13:45,040 --> 00:13:48,760
‪เจอหนอนในแอปเปิ้ล
‪เทียบไม่ได้กับเรื่องนั้นเลย เชื่อฉันเถอะ

257
00:13:49,880 --> 00:13:53,160
‪ยังไงก็เถอะ ฉันจะเริ่มหันมา
‪เอาจริงเอาจังเรื่องเดี่ยวไมโครโฟนแล้ว

258
00:13:54,200 --> 00:13:56,640
‪หลายปีมานี้ชีวิตฉันมันห่วยแตกมาก

259
00:13:57,200 --> 00:14:00,320
‪แต่ฉันก็ไปถึงจุดที่ตกอับที่สุดแล้ว
‪ดังนั้นมีทางเดียวคือต้องดีขึ้นมาใช่ไหม

260
00:14:00,400 --> 00:14:04,000
‪ใช่ สำหรับผมเองเคนก็ให้ผมได้ไปออดิชั่นอยู่บ้าง

261
00:14:04,080 --> 00:14:05,560
‪งานเล็กๆ อะไรพวกนั้น

262
00:14:05,640 --> 00:14:06,520
‪- เวรละ
‪- อะไร

263
00:14:07,160 --> 00:14:08,400
‪ไม่อยากเชื่อเลย

264
00:14:09,000 --> 00:14:10,800
‪นั่นเมียเก่าฉันกับยิปซีมิกกี้

265
00:14:11,320 --> 00:14:12,160
‪เขาโหดไหม

266
00:14:12,880 --> 00:14:14,160
‪โรคจิตสุดๆ

267
00:14:15,120 --> 00:14:17,360
‪ระวังตัวไว้ ฉันเคยเห็นเธอ
‪เอาขวดตีตำรวจออกใบสั่ง

268
00:14:17,880 --> 00:14:19,640
‪ลองคำนวณดู

269
00:14:22,520 --> 00:14:23,360
‪ว่าไง

270
00:14:24,520 --> 00:14:26,240
‪- สบายดีไหม
‪- สบายดี

271
00:14:26,320 --> 00:14:28,120
‪สบายดีไหม มิกกี้ ว่าไง

272
00:14:29,160 --> 00:14:32,720
‪เจมส์ นี่มิกกี้และนี่เอลิซาเบธเมียเก่าฉัน

273
00:14:32,800 --> 00:14:33,920
‪สวัสดี

274
00:14:34,000 --> 00:14:36,120
‪- เป็นไงบ้าง
‪- ยังคบกันอยู่สินะ

275
00:14:36,200 --> 00:14:37,400
‪ก็คบๆ เลิกๆ

276
00:14:37,920 --> 00:14:40,240
‪เธอไปเอากับไอ้ทึ่มมาพักหนึ่ง

277
00:14:41,320 --> 00:14:43,200
‪เขาจับเราได้ใช่ไหม

278
00:14:44,960 --> 00:14:45,800
‪ไปไม่ถูกเลย

279
00:14:47,240 --> 00:14:48,120
‪มันไม่ได้อึดอัดอะไร

280
00:14:49,280 --> 00:14:52,400
‪ฉันเลยมีข้ออ้างที่จะอัดไอ้เวรนั่นไง

281
00:14:53,440 --> 00:14:54,600
‪นองเลือดเลยใช่ไหม

282
00:14:55,200 --> 00:14:56,120
‪เละไปหมด

283
00:14:56,720 --> 00:14:58,920
‪- ลงเอยด้วยดีสินะ
‪- นายก็รู้จักฉันดี

284
00:14:59,880 --> 00:15:01,920
‪ฉันชอบมองอะไรๆ ในแง่บวก

285
00:15:02,000 --> 00:15:03,280
‪ฉันรู้ว่านายเป็นแบบนั้น เพื่อน

286
00:15:03,360 --> 00:15:06,720
‪ปัญหาของฉันคือ
‪ฉันแค่อยากพยายามทำให้ทุกคนมีความสุข

287
00:15:07,960 --> 00:15:09,360
‪เธอแค่ร่านน่ะ

288
00:15:09,440 --> 00:15:10,600
‪เขารู้

289
00:15:11,280 --> 00:15:12,920
‪แต่นายสบายดีใช่ไหม

290
00:15:14,080 --> 00:15:14,920
‪ก็ไม่มีอะไรให้บ่น

291
00:15:16,000 --> 00:15:18,520
‪ยังไงก็ดีใจที่ได้เจอนะ

292
00:15:19,560 --> 00:15:22,280
‪ฉันแค่จะ... ไว้เจอกันนะ

293
00:15:22,360 --> 00:15:23,240
‪- โชคดีนะ
‪- อือ

294
00:15:23,320 --> 00:15:24,160
‪บาย

295
00:15:26,240 --> 00:15:29,320
‪เราจะเข็นผ่านสะโพกเอลิซาเบธไปนะ

296
00:15:29,400 --> 00:15:31,960
‪ใช่ เข็นล้อเดียวนั่นแหละ แบบนั้น

297
00:15:37,600 --> 00:15:39,440
‪เพื่อนสนิทนายน่าสมเพชแบบนั้นแหละ

298
00:15:39,520 --> 00:15:42,000
‪- คุณไม่ได้น่าสมเพชนะ
‪- เป็นไอ้ขี้แพ้สุดๆ

299
00:15:42,080 --> 00:15:44,320
‪- เทียบกับผมไม่ได้หรอก
‪- นายล้อเล่นใช่ไหม

300
00:15:44,400 --> 00:15:46,800
‪- เปล่า
‪- นายร้องเพลงได้ เต้นเป็น

301
00:15:47,320 --> 00:15:52,320
‪เอาจมูกเป่าขลุ่ยได้ทีละสองข้างพร้อมกัน
‪นายถักไหมพรมเป็น ใช้ไหมพรมเก่ง

302
00:15:53,560 --> 00:15:56,160
‪ถ้านายเป็นไอ้ขี้แพ้
‪แล้วพวกเราที่เหลือจะกลายเป็นอะไร

303
00:15:56,240 --> 00:15:57,240
‪ขอบใจนะ

304
00:15:57,880 --> 00:16:00,320
‪นายอยากไปที่ที่ทิ้งขยะไหม
‪ดูว่ามีอะไรอยู่แถวนั้นบ้าง

305
00:16:00,400 --> 00:16:04,080
‪ได้เลย แต่ผมต้องไปหาเอเจนต์ก่อน
‪ถ้าคุณไม่ว่าอะไรนะ

306
00:16:04,160 --> 00:16:05,680
‪- งั้นฉันไปด้วย
‪- ได้

307
00:16:15,960 --> 00:16:16,800
‪สบายดีไหม

308
00:16:17,520 --> 00:16:18,360
‪ค่ะ

309
00:16:19,600 --> 00:16:22,160
‪ฉันเพิ่งบอกสแตนว่าเดี๋ยวคุณจะมา

310
00:16:22,240 --> 00:16:23,160
‪เหรอครับ

311
00:16:23,240 --> 00:16:24,960
‪- วันนี้ทำงานโอเคไหมคะ
‪- ครับ

312
00:16:25,920 --> 00:16:28,240
‪- คุณยังคุยกับเขาอยู่เหรอ
‪- ทุกวันค่ะ

313
00:16:29,080 --> 00:16:30,640
‪ไม่ใช่แค่ที่นี่แต่ทุกที่เลย

314
00:16:32,600 --> 00:16:34,920
‪แต่เวลาพูดที่บ้านไม่มีใครมองฉันแปลกๆ

315
00:16:37,760 --> 00:16:38,840
‪มันช่วยได้จริงๆ

316
00:16:39,880 --> 00:16:41,480
‪หมายถึงการได้พูดออกมาดังๆ น่ะ

317
00:16:42,920 --> 00:16:44,160
‪คุณได้ยินสิ่งที่ตัวคุณเองพูด

318
00:16:46,560 --> 00:16:51,520
‪เหรอครับ ผมไม่เคยคุยกับตัวเอง
‪น่าจะทะเลาะกันมากกว่า

319
00:16:52,120 --> 00:16:54,240
‪คุณคงไม่คุยกับตัวเองหรอก

320
00:16:56,200 --> 00:16:57,040
‪ไม่ครับ

321
00:16:57,680 --> 00:16:59,600
‪ผมรู้สึกว่าเธอยังอยู่ตรงนี้

322
00:17:00,760 --> 00:17:02,600
‪และมันเหมือนว่าผมตัดสินใจอะไรไม่ได้

323
00:17:04,240 --> 00:17:05,560
‪ด้านหนึ่งผมรู้ถึงความเป็นจริง

324
00:17:06,880 --> 00:17:07,720
‪เธอตายแล้ว

325
00:17:08,800 --> 00:17:09,640
‪ตามตรรกะและเหตุผล

326
00:17:10,600 --> 00:17:14,000
‪ไม่มีสวรรค์ ไม่มีการเกิดใหม่ ไม่มีผี

327
00:17:15,400 --> 00:17:16,240
‪ผมรู้เรื่องนั้น

328
00:17:18,760 --> 00:17:20,840
‪แต่อีกด้านหนึ่งผมก็รู้สึกถึงเธอ

329
00:17:21,640 --> 00:17:22,480
‪อยู่ภายในตัวผม

330
00:17:23,480 --> 00:17:24,360
‪ตลอดเวลา

331
00:17:26,480 --> 00:17:29,160
‪เหมือนกับว่าเธอยังเป็น
‪ส่วนหนึ่งในชีวิตผม คอยนำทางผม

332
00:17:31,320 --> 00:17:32,160
‪มันแปลก

333
00:17:34,760 --> 00:17:36,160
‪นั่นเพราะคุณคือมนุษย์

334
00:17:37,120 --> 00:17:39,160
‪และไม่มีอะไรสมเหตุสมผลหรอก

335
00:17:41,200 --> 00:17:42,680
‪ดูสิ พูดยังกับเกียกเกอการ์ดเลย

336
00:17:45,160 --> 00:17:47,360
‪มีความรู้สึกบ้างก็ไม่เป็นไรหรอก รู้ไหม

337
00:17:49,400 --> 00:17:51,000
‪อะไรที่ไม่ได้ตรงตามตรรกะทุกอย่าง

338
00:17:52,440 --> 00:17:55,520
‪วิทยาศาสตร์ทำให้เราเข้าใจว่า
‪จะมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นอย่างไร

339
00:17:57,160 --> 00:17:59,480
‪ความรู้สึกให้เหตุผลที่ทำให้เราอยากมีชีวิต

340
00:18:02,720 --> 00:18:03,640
‪หรือไม่อยาก

341
00:18:04,880 --> 00:18:06,440
‪ฉันอุตส่าห์พูดไว้อย่างดี

342
00:18:08,360 --> 00:18:09,200
‪ผมไม่เป็นไรหรอก

343
00:18:20,720 --> 00:18:23,080
‪- แม่ครับ
‪- สวัสดีลูกรัก ลูกมาทำอะไรที่นี่

344
00:18:23,160 --> 00:18:24,960
‪ผมมาคุยเรื่องงาน

345
00:18:25,480 --> 00:18:27,480
‪- โชคดีนะ
‪- คุณมาทำอะไรที่นี่

346
00:18:27,560 --> 00:18:30,120
‪- เธอทำสีผมให้ฉัน
‪- ช่วยน่ะ

347
00:18:30,200 --> 00:18:32,480
‪ไม่ต้องสนใจเรื่องนั้นหรอก
‪เราจะทำยังไงกับนายดี

348
00:18:32,560 --> 00:18:35,600
‪ยังส่งหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเหรอ เขาเป็นบ้าอะไร

349
00:18:35,680 --> 00:18:39,120
‪ผมต้องหาเงินนี่ แม่บอกว่า
‪ผมโตพอที่จะจ่ายค่าเช่าบ้านได้แล้ว

350
00:18:39,200 --> 00:18:41,200
‪มันก็ยุติธรรมดีนี่ เคน

351
00:18:41,280 --> 00:18:43,200
‪มัวไปอยู่กับพวกขี้แพ้เหรอ

352
00:18:43,280 --> 00:18:44,640
‪- อย่าถือนะ
‪- ไม่ถือหรอก

353
00:18:44,720 --> 00:18:46,000
‪ผมกับไบรอันเป็นทีมเดียวกัน

354
00:18:46,080 --> 00:18:47,880
‪- เขาอยากมีตัวแทนเหมือนกัน
‪- เพื่ออะไร

355
00:18:47,960 --> 00:18:49,760
‪- จะได้ทำเดี่ยวไมโครโฟนไง
‪- มากเลย

356
00:18:50,520 --> 00:18:52,160
‪ผมพร้อมแล้ว ผมอยากลุย

357
00:18:53,040 --> 00:18:55,440
‪ผมเบื่อกับการที่ความมั่นใจของผมถูกทำลาย

358
00:18:56,280 --> 00:18:57,720
‪และกลายเป็นคนไร้ประโยชน์

359
00:18:57,800 --> 00:18:58,760
‪แต่คุณก็ไร้ประโยชน์นี่

360
00:18:58,840 --> 00:19:02,160
‪คุณไม่มีโอกาสที่จะอยู่ในวงการตลกเลย

361
00:19:02,920 --> 00:19:06,240
‪- รู้สึกได้ว่าความอวดเก่งหายไปหมด
‪- คุณบอกว่าคุณทำให้ใครเป็นดาราก็ได้

362
00:19:06,320 --> 00:19:07,600
‪ฉันไม่ได้มีเวทมนตร์นะ

363
00:19:07,680 --> 00:19:10,080
‪- เขาไม่มีเวทมนตร์
‪- ฉันคงจะเสียเวลาไปเปล่าๆ

364
00:19:10,160 --> 00:19:11,800
‪- ไร้ประโยชน์
‪- อย่าคิดแบบนั้นสิ

365
00:19:11,880 --> 00:19:13,160
‪- ไม่ใช่เหรอ
‪- ไม่หรอก

366
00:19:13,240 --> 00:19:14,840
‪- งั้นนายก็ทำละกัน
‪- ผมจะทำ

367
00:19:14,920 --> 00:19:17,720
‪ดี ทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้
‪เพราะฉันหางานให้นายไม่ได้เลย

368
00:19:17,800 --> 00:19:18,640
‪เยี่ยมเลย

369
00:19:19,320 --> 00:19:21,640
‪- มันไม่เป็นไรหรอก
‪- อะไร

370
00:19:21,720 --> 00:19:22,840
‪การเป็นคนขี้แพ้ไง

371
00:19:24,040 --> 00:19:25,400
‪ยังไงแม่ก็รักลูก

372
00:19:26,760 --> 00:19:27,600
‪ดีจัง

373
00:19:46,000 --> 00:19:47,800
‪- สบายดีไหม
‪- อือ นายล่ะ

374
00:19:47,880 --> 00:19:50,800
‪ก็ดี ก็ยังอยู่ดีแม้ในสถานการณ์แบบนี้

375
00:19:54,280 --> 00:19:56,440
‪- สถานการณ์อะไร
‪- ก็ร็อกซี่ไง

376
00:19:56,520 --> 00:19:58,040
‪เกิดอะไรขึ้นกับร็อกซี่

377
00:19:58,120 --> 00:20:00,000
‪- นายก็รู้ดี
‪- ไม่รู้ มีอะไร

378
00:20:00,520 --> 00:20:02,920
‪- ตอนนี้เธอเป็นสาวของฉันแล้วใช่ไหม
‪- ใช่

379
00:20:04,880 --> 00:20:05,720
‪แล้วไง

380
00:20:05,800 --> 00:20:08,480
‪แต่เธอก็ไปอมนกเขาให้ใครทั่วไปหมดใช่ไหม

381
00:20:08,560 --> 00:20:09,400
‪เหรอ

382
00:20:10,480 --> 00:20:11,320
‪ฉันไม่รู้

383
00:20:11,400 --> 00:20:13,480
‪- นายรู้แล้วเพราะฉันบอกนายไง
‪- แต่ทำไมล่ะ

384
00:20:13,560 --> 00:20:16,400
‪- ฉันเอาแต่คิดเรื่องนี้
‪- โอเค

385
00:20:18,680 --> 00:20:20,160
‪ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี

386
00:20:21,560 --> 00:20:22,400
‪ใบเสร็จค่าแก๊ส

387
00:20:23,000 --> 00:20:23,840
‪อือ

388
00:20:25,880 --> 00:20:26,720
‪ไว้เจอกันนะ

389
00:20:28,760 --> 00:20:29,600
‪ไว้เจอกัน

390
00:20:44,280 --> 00:20:45,680
‪มันดีใช่ไหม แค่มา...

391
00:20:46,840 --> 00:20:47,880
‪แค่ได้นั่งลง

392
00:20:48,800 --> 00:20:50,160
‪- ในที่สุด
‪- ใช่

393
00:20:50,240 --> 00:20:53,560
‪ที่จริงผมก็นั่งแทบทั้งวันที่...

394
00:20:54,720 --> 00:20:57,200
‪แต่นายไม่ได้ใส่เสื้อแขนยาวสีชมพูที่ทำงานนะ

395
00:20:57,280 --> 00:20:58,440
‪ไม่ใช่สีชมพู สีแซลมอน

396
00:20:58,520 --> 00:20:59,760
‪ชมพูแซลมอน ใช่

397
00:20:59,840 --> 00:21:03,120
‪ไม่ได้ใส่เสื้อยืดข้างในด้วย น่าสนใจดี

398
00:21:03,200 --> 00:21:07,320
‪ชอบความรู้สึกเวลาขนสัตว์สัมผัสผิวหนังเหรอ

399
00:21:07,400 --> 00:21:09,880
‪นี่มันขนแกะเมอริโนนะ นุ่มมากเลย

400
00:21:11,120 --> 00:21:13,440
‪- คุณรู้สึกร้อนนิดหน่อย
‪- ผมใส่เสื้อข้างในก่อนหน้านี้ใช่

401
00:21:13,520 --> 00:21:14,400
‪ผมเลยคิดว่า

402
00:21:15,840 --> 00:21:18,080
‪"ถอดเสื้อยืดออกใส่แต่เสื้อแขนยาวดีกว่า"

403
00:21:18,160 --> 00:21:19,400
‪แหงล่ะ

404
00:21:19,480 --> 00:21:20,560
‪ไม่เคยย้อนกลับไปทำอีก

405
00:21:24,640 --> 00:21:27,600
‪- จิลล์มีต้นไม้มาให้นาย
‪- สำหรับพวกคุณทั้งสองคนนะ

406
00:21:29,160 --> 00:21:31,200
‪ต้นไม้จะเป็นของเราสองคนได้ยังไง

407
00:21:32,160 --> 00:21:33,880
‪- ผมอยู่คนเดียว
‪- คือฉันแค่...

408
00:21:33,960 --> 00:21:36,400
‪ไว้ฉันไปดูตอนที่แวะไปหาก็ได้

409
00:21:37,320 --> 00:21:38,800
‪เธอแค่รักษามารยาทน่ะ

410
00:21:38,880 --> 00:21:40,800
‪- เอ็มมาจะได้ไม่รู้สึกว่าเป็นส่วนเกิน
‪- เหรอ

411
00:21:41,440 --> 00:21:42,360
‪ขอบคุณ

412
00:21:45,480 --> 00:21:47,080
‪อย่ารดน้ำมากเกินไปนะ

413
00:21:48,160 --> 00:21:49,480
‪นี่ต้นกระบองเพชร

414
00:21:51,280 --> 00:21:52,520
‪ฉันชอบภาพวาดของคุณนะคะ

415
00:21:53,480 --> 00:21:54,360
‪เป็นผลงานของลิซ่า

416
00:21:55,600 --> 00:21:57,960
‪- แต่ไม่ใช่งานชิ้นที่ดีที่สุด
‪- หมายความว่ายังไง

417
00:21:58,040 --> 00:21:59,880
‪- ฉัน...
‪- ถ้านายไม่ชอบก็เอามาให้ฉัน

418
00:21:59,960 --> 00:22:03,000
‪ฉันชอบมัน ฉันแค่บอกว่า
‪เธอเป็นศิลปินที่เก่งขนาดไหน

419
00:22:03,080 --> 00:22:04,560
‪ว่านั่นไม่ใช่ผลงานที่ดีที่สุด

420
00:22:04,640 --> 00:22:07,520
‪- เหรอ
‪- ได้โปรดอย่าเป็นแบบนี้นะ โอเคไหม

421
00:22:09,720 --> 00:22:10,720
‪ฉันว่าฉันกลับแล้วดีกว่า

422
00:22:11,720 --> 00:22:13,880
‪- โอเค ให้ฉันกลับด้วยไม่คะ
‪- ไม่ต้องหรอก

423
00:22:14,600 --> 00:22:18,960
‪ผมไม่มีอารมณ์ รู้ดีว่าคงไม่สนุกหรอก
‪แต่ไม่เป็นไร คุณอยู่ต่อเถอะ

424
00:22:20,640 --> 00:22:21,480
‪ผมไม่เป็นไรหรอก

425
00:22:23,640 --> 00:22:24,480
‪ขอบคุณนะ

426
00:22:28,400 --> 00:22:29,240
‪ผม...

427
00:22:29,920 --> 00:22:31,520
‪ผมขอโทษด้วยนะ

428
00:22:32,840 --> 00:22:33,880
‪เขายังรู้สึกไม่ดี

429
00:22:33,960 --> 00:22:35,440
‪เขาสบายดี

430
00:22:36,320 --> 00:22:40,640
‪เห็นได้ชัดว่าเขายังรักลิซ่า
‪และฉันก็ไม่มีทางแทนที่เธอได้

431
00:22:41,160 --> 00:22:43,160
‪และฉันคิดว่าเขาอยากให้ทุกคนรู้เรื่องนั้น

432
00:22:47,360 --> 00:22:49,080
‪- เราคิดว่าคุณช่าง...
‪- เจ๋งมาก

433
00:22:49,160 --> 00:22:51,160
‪- ดีสำหรับ...
‪- ดีมาก

434
00:22:51,240 --> 00:22:52,520
‪- อดทน
‪- และใจดี

435
00:22:53,120 --> 00:22:54,280
‪ก็ฉันเป็นผู้ใหญ่นี่

436
00:23:15,280 --> 00:23:16,480
‪อย่ารดน้ำมากเกินไปล่ะ

437
00:23:18,640 --> 00:23:19,520
‪ไอ้สารเลว

438
00:23:53,160 --> 00:23:54,000
‪คิดว่าไง

439
00:23:54,880 --> 00:23:56,240
‪เขาเป็นตุ๊กตาหิมะที่ดีที่สุดเลย

440
00:23:56,320 --> 00:23:58,120
‪- ทำไมต้องเรียกว่าเขา
‪- โอ้ ใช่สิ

441
00:23:58,200 --> 00:23:59,320
‪- อือ
‪- ผมผิดเอง

442
00:23:59,840 --> 00:24:01,080
‪เป็นเพศไหนก็ได้

443
00:24:03,240 --> 00:24:05,320
{\an8}‪ที่มีแครอทเป็นจู๋อันใหญ่เบิ้ม

444
00:24:06,960 --> 00:24:08,800
‪- ถูกต้อง
‪- คุณไม่ได้คิดให้ดี

445
00:24:08,880 --> 00:24:10,840
‪แล้วมาว่าผมว่าใช้ภาษาเหยียดเพศ

446
00:24:11,960 --> 00:24:13,080
{\an8}‪เป็นจู๋ที่น่ารักดีนะ

447
00:25:23,160 --> 00:25:27,280
‪คำบรรยายโดยนภาลัย แจ็คสัน