ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Άφησέ την ήσυχη.
-Όχι! -Πες τα.
Τόνι, έλεος.
Συζήτηση κάνουμε. Λες "Θεέ μου", αλλά τι νομίζεις ότι είναι ο Θεός;
Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι ο Θεός,
αλλά πιστεύω σε κάτι.
Αόριστο. Πολύ αόριστο.
Προφανώς κάπου πάμε.
Δηλαδή…
Ίσως ο Παράδεισος να είναι ένα γαλήνιο όνειρο.
Δεν ξέρω. Ούτε εσύ.
Εγώ θα καταλήξω στο άλλο μέρος.
Το ελπίζω. Εκεί διασκεδάζουν. Μπορείς να πιεις, να κάνεις σεξ.
Δεν ξέρω αν θα σ' αρέσει το σεξ εκεί.
Θα είσαι η σκύλα του Σατανά.
Τι θα λες όταν θα σε παίρνει από πίσω;
-"Γκέι". -Ναι, θα τον ταπώσεις.
Μπράβο το κορίτσι μου.
Ναι.
Πάμε.
Το πατουσό-γραφό της.
Ευχαριστώ.
-Σου μίλησε ο Μπράιαν; -Μου μίλησε.
-Ωραία. -Ναι.
Είπε να μην είμαι άχρηστος γυμνοσάλιαγκας, να γίνω άντρας.
Οπότε, έδωσα τελεσίγραφο στη Ρόξι.
Είτε θα είναι πόρνη είτε θα είναι μαζί μου.
Μάλιστα.
Επέλεξε να είναι πόρνη. Προφανώς.
Λυπάμαι.
Νέος, ελεύθερος και μόνος και πάλι.
Και αναρωτιόμουν…
μήπως θέλεις να πάμε για γκομενάκια.
Όχι, λογικό.
-Τα λέμε. -Γεια.
Γεια.
Γεια σου.
Γεια σας. Ήθελα να σας φέρω την εφημερίδα.
Τι χαζή η έκφρασή μου!
"Πάνε τα μπισκότα".
Υπέροχο. Θέλεις ένα φλιτζάνι τσάι;
Όχι. Μπορώ να πάω στην τουαλέτα;
Ναι, είναι μετά την κουζίνα.
Ευχαριστώ. Δεν θα αργήσω.
ΠΑΝΕ ΤΑ ΜΠΙΣΚΟΤΑ
Τι κάνεις;
Είπα
να αφήσω αυτήν τη φωτογραφία.
Εγώ και η Λίσα παιδιά. Ήθελα καιρό να τη φέρω.
Ξέρω ότι είναι δικός σου χώρος.
Νόμιζα ότι έψαχνες καλό σημείο, μιας κι έχεις τόσο αδύναμη καρδιά.
-Τέλεια. -Σιγά.
ΛΙΣΑ ΤΖΕΪΝ ΤΖΟΝΣΟΝ
Παραδέξου ότι είσαι καλός άνθρωπος.
-Δεν είναι αδυναμία. -Σωστά.
Νομίζω
ότι πάντα νοιαζόσουν, με τον τρόπο σου.
Πάντα ήθελες να είναι όλοι χαρούμενοι.
Απλώς σου άρεσε πολύ
να τους πειράζεις. Να τους βάζεις σε σκέψεις.
Αν δεν τους σκότωνε, τους έκανες πιο δυνατούς.
Είμαι κάτι σαν εμβόλιο.
Ο ενοχλητικός ιός είσαι.
Ναι.
-Ωραία. -Τα λέμε.
-Γεια. -Μην αργήσεις στη δουλειά.
Σίγουρα θα αργήσω.
Το ξέρω.
-Γεια σου. -Γεια.
Σε πρόλαβα σήμερα.
Τι είναι αυτό;
Η Λίσα κι ο αδερφός της όταν ήταν παιδιά.
Την άφησε εκεί.
Πώς γνώρισες τον Σταν;
Ήμουν διακοπές με τη μαμά.
Σε ένα πάρκο με τροχόσπιτα. Γνωριστήκαμε σε έναν χορό.
Μετά πήγαμε για φαγητό.
Μου είπε ένα αγενές ανέκδοτο και δεν γέλασα.
Ένιωσε άσχημα.
Πενήντα χρόνια μετά, με ενοχλεί ακόμη που δεν γέλασα.
Τι ανέκδοτο;
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ Rolls-Royce και νεκρής πόρνης;
Δεν ξέρω.
Δεν έχω Rolls-Royce στο γκαράζ μου.
Ο παλιός καλός Σταν.
Μακάρι να είχα γελάσει.
Δεν θα το ξανασκέφτηκε ποτέ.
Δίκιο θα 'χεις.
Τι λέει εκείνο το απόφθεγμα του Μαρκ Τουέιν;
"Ανησυχούσα πολύ στη ζωή μου για πράγματα που δεν έγιναν ποτέ".
Ναι.
Εσύ πώς γνώρισες τη Λίσα;
Ήταν γύρω στο 1990.
Νόμιζα ότι ήμουν συγγραφέας.
Έπαιρνα επίδομα ανεργίας κι έλεγα ότι ήμουν συγγραφέας.
Η Λίσα ήταν καλλιτέχνιδα.
Μόλις είχε τελειώσει τις σπουδές της. Είχε πίνακές της σε μια έκθεση.
Εγώ κοιτούσα κυρίως εκείνη,
κι εκείνη νόμιζε ότι με ενδιέφερε ένας πίνακάς της.
Της είπα ότι θα τον αγόραζα.
Με ρώτησε πώς ήθελα να πληρώσω.
Εγώ σκέφτηκα "Καλή ερώτηση. Δεν έχω λεφτά".
Οπότε είπα
"Ας παντρευτούμε και θα σε ξεπληρώσω κάνοντας δουλειές στο σπίτι".
Και μετά της είπα ότι δεν έχω λεφτά.
-Με ρώτησε "Επάνω σου, εννοείς;" -Είπα "Όχι, καθόλου".
Συνειδητοποίησε ότι εκείνη ήταν που με ενδιέφερε
και είπε
"Θα σε κεράσω εγώ, λοιπόν;"
Κι αυτό ήταν.
Βγήκαμε και ταιριάξαμε αμέσως.
Μιλούσαμε για μουσική και τέτοια.
Λατρεύαμε τον Μπάουι
και την Τζόνι Μίτσελ.
Ήταν η αγαπημένη της.
Στον γάμο μας έπαιξε το "Both Sides Now".
Πίστευα ότι ήμουν ο πιο τυχερός άντρας στον κόσμο.
Μακάρι να μην την πείραζα όταν έλεγε για τη μεταθανάτια ζωή.
Νομίζω ότι ήθελε να πιστέψει, βαθιά μέσα της,
στον Παράδεισο και στους αγγέλους.
Ελπίζω να μη…
Να μη φοβόταν.
Θα ήθελε μόνο να σε είχε δίπλα της στο τέλος.
Και, παρεμπιπτόντως, άγγελοι υπάρχουν.
Δεν έχουν φτερά, δεν ζουν στα σύννεφα.
Φορούν στολή νοσοκόμας και δουλεύουν για να πληρώσουν νοίκι.
Άλλοι κάνουν φιλανθρωπικό έργο, ζουν για να βοηθούν.
Άλλοι έχουν τέσσερα πόδια και γαβγίζουν.
Όπως κι αν είναι, όμως, όλοι σώζουν ζωές.
Καμιά φορά πέφτεις πάνω τους.
Όπως έγινε με τη Λίσα.
Και με τον Σταν. Και τους παντρεύεσαι.
Η Λίσα κι ο Σταν δεν είναι άγγελοι τώρα. Κάποτε, όμως, ήταν.
Αν θες να είσαι άγγελος, κάν' το όσο ζεις.
Κάνε καλές πράξεις.
Γνώρισε μια μοναχική γυναίκα σε έναν καλό άντρα.
Είσαι ο δικός μου άγγελος, Τόνι.
Δεν είμαι σίγουρος.
ΕΡΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ
Λοιπόν,
γιατί ξύρισες το κεφάλι σου;
Επειδή έπεσαν τα μαλλιά της αδερφής μου όταν πάλευε με τον καρκίνο.
Και τώρα είμαστε πάλι ίδιες.
Πράγματι.
-Γιατί θέλεις να της μοιάζεις; -Επειδή είναι όμορφη.
Είναι. Όπως κι εσύ.
Συγκέντρωσε 1.200 λίρες, για να με βοηθήσει.
Φοβερό. 1.200 λίρες.
Θέλω τα ονόματά σας, για να τα βάλω στην εφημερίδα
και να ξέρουν όλοι πόσο υπέροχες είστε.
-Εγώ είμαι η Μίλι. -Μίλι.
Εγώ είμαι η Λίσα.
Λίσα.
Το όνομα της γυναίκας μου.
Πού είναι;
Στο σπίτι.
-Φτιάχνει τσάι; -Ναι.
-Γιατί κλαις; -Επειδή είμαι χαρούμενος.
-Γιατί κλαις αν είσαι χαρούμενος; -Είμαι τρελός.
Να βγάλουμε φωτογραφία;
Χαμογελάστε.
Τέλεια.
Αυτό ήταν.
Ευχαριστούμε. Γεια σας.
Κάνεις χημειοθεραπεία;
Όχι.
Έτρωγε μόνο πατατάκια και μπισκότα και του έπεσαν τα μαλλιά.
Μακάρι να έτρωγα μόνο τέτοια.
Εσύ, όμως, θα ξαναβγάλεις μαλλιά.
Ο Λένι θα γίνεται όλο και πιο φαλακρός,
και υπάρχουν και χειρότερα.
Δεν μοιάζει με τον Σρεκ;
-Μα είναι φίλος σου. -Είναι.
Ναι. Δεν έχει σημασία η εμφάνισή σου.
Το εσωτερικό είναι που μετράει.
Κι όπως όλοι ξέρουμε, το εσωτερικό του Λένι
έχει μόνο πατατάκια και μπισκότα.
Θα έρθεις ξανά;
Δεν ξέρω.
Εντάξει.
-Γιατί ρωτάς; -Είσαι αστείος.
Αλήθεια;
Εντάξει, θα περάσω να πω ένα γεια.
Αύριο;
-Εντάξει. -Και μεθαύριο;
Θα έρχομαι κάθε μέρα μέχρι να γίνεις καλύτερα.
Ή μέχρι να πάω στον Παράδεισο;
Πιστεύεις στον Παράδεισο;
Φυσικά.
Εγώ είμαι πάλι.
Μου τελειώνουν αυτά που έχω να πω.
Βρήκα ένα ποίημα που λέει όσα θέλω να πω.
Μη θρηνείς πάνω από τον τάφο μου
Δεν είμαι εκεί, δεν κοιμάμαι
Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν
Οι διαμαντένιες λάμψεις στο χιόνι
Το φως του ήλιου στα ώριμα σιτηρά
Η απαλή φθινοπωρινή βροχή
Όταν ξυπνάς μες στην πρωινή σιγή
Η σβέλτη, ζωογόνα φούρια
Των ήσυχων πουλιών που πετούν σε κύκλο
Η απαλή λάμψη των αστεριών της νύχτας
Μην κλαις πάνω από τον τάφο μου
Δεν είμαι εκεί
Δεν πέθανα
Θέλω να απολαύσεις τη ζωή.
Δεν θέλω να ανησυχείς για λεφτά και… Μην ανησυχείς για μένα.
Να ανησυχείς για σένα.
Να είσαι χαρούμενος.
Να είσαι καλοσυνάτος.
Να είσαι ο Τόνι.
Τι είναι αυτό;
Όχι, δεν μπορώ να το δεχτώ, Τόνι.
Αδερφή σου ήταν.
-Το ξέρω, αλλά… -Κι εσύ την έχασες.
Νόμιζα ότι η αδιαφορία ήταν υπερδύναμη. Έκανα λάθος.
Το να νοιάζεσαι
είναι αυτό που μετράει.
Η καλοσύνη. Να κάνεις τους άλλους να νιώθουν ωραία.
Αυτό είναι υπερδύναμη.
Όλοι μας την έχουμε.
Μερικέ φορές,
νιώθω χαρούμενος. Όχι όπως οι άλλοι άνθρωποι
ή όπως παλιά,
που ήμουν χαρούμενος και δεν το εκτιμούσα. Νιώθω μια ικανοποίηση.
Με κατακλύζει ένα συναίσθημα, νιώθω ότι ο κόσμος είναι εντάξει.
Η ζωή είναι υπέροχη.
Σκέφτομαι πόσο τυχερός ήμουν που έζησα την ίδια περίοδο με τη Λίσα.
Που ήμουν συνέχεια μαζί της.
Που την αγαπούσα.
Μετά επιστρέφουν όλα. Θυμάμαι ότι πέθανε κι ότι είμαι μόνος.
Ανυπομονώ να πεθάνω.
Γίνονται όλα μέσα σε δευτερόλεπτα, συνεχώς όλα αλλάζουν.
Σήμερα στο νοσοκομείο
γνώρισα ένα παιδί.
Τόσο γλυκό κι αθώο.
Κι όλες μου οι σκοτούρες…
μπήκαν σε αναμονή. Εξακολουθούσαν να υπάρχουν,
αλλά έγινε εκείνος η σκοτούρα μου.
Και σταμάτησε κάπως αυτόν τον κύκλο,
αυτόν τον κατήφορο προς το σκοτάδι,
επειδή είχα έναν σκοπό.
Όσο…
Όσο ζει ο μικρός, θα ζω κι εγώ.
Ευχαριστώ.
Γαμήλιο δώρο.
Ανάθεμά σε! Είσαι σίγουρος;
Πολύ ευγενικό.
Είσαι καλά, Καθ;
Ναι. Απόψε θα πάω για γιόγκα γέλιου.
Εκεί έφτασα. Κάνω μαθήματα για να μάθω να χαμογελώ.
Για να βρεις καλύτερο διαμέρισμα.
-Ευχαριστώ. -Δεν κάνει τίποτα.
Συγγνώμη, απλώς… Δεν γίνονται ποτέ τέτοια.
Λοιπόν, παιδιά, έχουμε νέο μέλος. Πώς σε λένε;
-Καθ. -Καθ, χαλάρωσε λίγο.
Κουνήστε λίγο τα ωλένια νεύρα.
Ωραία.
Και μεγάλα χαμόγελα.
Ναι.
Αγαπάμε τη ζωή.
Νιώστε τις ενδορφίνες. Ναι;
Τι αστείος κόσμος.
Συγγνώμη, ένα λεπτό. Μπορούμε να… Εσύ;
Νιώθω τόση μοναξιά.
Καλύτερα να φύγεις. Μας χαλάς την ατμόσφαιρα.
ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΙ 500ή ΕΠΕΤΕΙΟΣ
-Γεια. -Γεια.
Ο Τζακ.
-Γεια. -Γεια.
Από δω ο Τόνι.
Ένας φίλος μου.
Πάντα.
-Χαίρω πολύ. -Παρομοίως.
-Τα λέμε μετά. -Γεια.
Έλα.
ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥΡΙ
Ναι! Μπράβο.
Γεια.
Όλα καλά;
Ναι.
Πολύ καλά.
Ωραία.
Δεν θα άντεχα να χάσω κι άλλον υπέροχο άντρα.
Παρεμπιπτόντως,
ευχαριστώ.
Ευχαρίστησή μου.
Τα λέμε. Έλα, κορίτσι μου.
"Ο δρ Μπάρναμπι άνοιξε την πόρτα του χειρουργείου.
Προχωρώντας στον διάδρομο,
είδε μια όμορφη νοσοκόμα από την Καραϊβική να κλαίει.
Είχε ισιώσει τα μαλλιά της, έμοιαζε με την Μπιγιονσέ.
'Τι είναι, νοσοκόμα; Γιατί κλαις;'
'Για τον ρατσισμό'.
'Τον ρατσισμό;
Τον σιχαίνομαι.
Είμαστε όλοι ίσοι. Εγώ κρίνω τους άλλους από τον χαρακτήρα
κι όχι από το χρώμα τους.
Έκανα έρωτα με μια Κινέζα κάποτε. Πανέμορφα μάτια'".
Πολύ μ' αρέσει.
Η γιορτή;
Μαζεύονται όλοι για μερικές ώρες.
Ανταλλάζουν ιδέες και συνταγές,
δημιουργούν αναμνήσεις, βγάζουν φωτογραφίες.
Ο μπαμπάς έβλεπε τη ζωή σαν τρενάκι του λούνα παρκ.
Συναρπαστική, τρομακτική, γρήγορη.
Κάτι που κάνεις μία φορά.
Περνάς καλά, μέχρι που δεν αντέχεις άλλο.
Μετά επιβραδύνει και βλέπεις κάποιον άλλο που θέλει να ανέβει.
Θέλει τη θέση σου.
-Καλά Χριστούγεννα! -Προσοχή!
Εδώ παίζουν παιδιά.
-Την έφαγες! -Βάλ' τα με κάποιον στο μέγεθός σου.
-Πήγαινε εσύ! -Δεν…
Πήγαινε! Θα το κάνουμε μπροστά στον γιο σου!
-Δεν εννοούσα αυτό. -Να δούμε πόσο αδύναμος είσαι.
Μπροστά στον μικρό. Άντε!
Άντε, μεγάλε.
Θες μπροστά στο παιδί σου;
Πολύ κοντά ήρθες.
Αυτό…
-Κάφρε! -"Παίζεις καλό ποδόσφαιρο, έτσι;"
Βλακείες έκανα.
Δεν είναι βλακεία να υπερασπίζεσαι κάποιον.
-Έτσι, Τζορτζ; -Ναι.
Ήρωά μου.
Κι απέκρουσες ένα.
-Όντως. -Απέκρουσες ένα.
-Ξέρει από ποδόσφαιρο. -Με τον πισινό.
Γεια. Με θυμάσαι;
O τύπος με τα σκατά σκύλου.
Νέος υπερήρωας της Marvel.
-Ακόμα αρνείσαι να κάνεις σχέση; -Όχι.
Άλλαξα γνώμη. Τώρα είμαι απεγνωσμένος.
Ήρθα να βρω να πηδήξω. Χωρίς παρεξήγηση.
Κι όχι εσένα. Δεν είσαι για τα μούτρα μου.
Δεν είμαι σεξιστής, αλλά…
-Ξέρεις από φλερτ. -Αλήθεια;
Φυσικά.
Απόγνωση, κολακεία, παρακάλια. Πώς να μην τη ρίξεις την άλλη;
Δεν ξέρω τι να πω.
Ειλικρινά, τον τελευταίο ενάμισι χρόνο, έχω χάσει το ταλέντο μου.
Αλλά πετάω από τη χαρά μου που μια γυναίκα σαν εσένα
σκέφτεται το σεξ μαζί μου.
Να ξέρεις…
Να ξέρεις ότι δεν είμαι ο επιβήτορας που ήμουν.
Μου έρχεται όρεξη.
Λέω "Ας περάσω λίγη ώρα μόνος μου". Τραβάω τις κουρτίνες.
Κι έρχεται για παιχνίδι ο Χάρι, η πεντάποδη αράχνη.
Μετά από λίγο, σκέφτομαι "Μπα, δεν μπορώ τώρα".
Θυμάμαι το ωριμασμένο τσένταρ και το ψωμί που έχω κάτω.
Προκαταρκτικά είναι;
-Χωρίς δεσμεύσεις. -Όχι.
Μόνο βρόμικο, ιδρωμένο, άγριο σεξ.
Ταιριάζουμε. Και ήδη ιδρώνω.
-Είσαι κι άσχημος. -Με πληγώνεις.
Εντάξει;
-Τα λέμε μετά. -Τα λέμε.
-Τι σεξ σ' αρέσει; -Το γρήγορο.
-Το γρήγορο; -Ναι.
Άντε.
Παραλίγο. Την επόμενη φορά. Αντίο!
Τα λέμε.
Διασκεδάζουν όλοι.
-Υπέροχη μέρα, έτσι; -Ναι.
Ένα καυλοκέφαλο ξωτικό. Τι ντύθηκες;
-Γελωτοποιός. -Ναι;
Βιαστής, θα έλεγα.
Γελωτοποιός βιαστής.
Καυλοκέφαλο ξωτικό του Άγιου Βασίλη.
Άσ' τον, ρε φίλε.
Να τος κι ο παιδόφιλος.
Μας λες εσύ να μην ενοχλούμε παιδιά;
-Εσύ έπρεπε να μην τα ενοχλείς. -Άχρηστο σκουπίδι.
-Γουρούνι! -Σκουπίδι!
Βάλε τον κώλο σου στη μούρη του.
-Μην τον βάλεις… -Η ανθρώπινη σαρανταποδαρούσα.
Εγώ θα πάω από πίσω, θα τον κάνουμε γκέι σαρανταποδαρούσα.
Του αρέσει.
Καθάρισέ το. Πεινάς; Έφαγα καλαμπόκι πριν.
-Μακάρι να είχα πεθάνει. -Μακάρι, καλέ μου.
Δείξε μας τα πόδια σου. Κοντεύω.
Αρκετά. Αφήστε τον ήσυχο.
Γαμώτο. Ο ηλίθιος κι ο πανηλίθιος.
Τι είπες;
Έβγαλαν ντόνατ σε προσφορά;
Εσείς το προκαλέσατε.
Φρικτό.
Το 'χω.
Ευχαριστώ.
Ξανά και ξανά στη μίζερη ζωή μου,
πίστεψα ότι δεν θα έπεφτα πιο χαμηλά.
Σκέφτηκα τόσες φορές ότι μόνο βελτίωση με περιμένει.
"Και πάλι λάθος, Μπράιαν. Σου έχουμε μια έκπληξη".
Σίγουρα το να παίρνεις πίπα στον υποδιευθυντή ποδοσφαιρικής ομάδας
θα είναι ό,τι πιο αχρείο.
Όχι.
Το να με πηδάνε
μπροστά στην πρώην μου κι όλη την πόλη, όμως, είναι.
Κι ήρθε κι ο Μίκι ο Τσιγγάνος, που πηδάει την πρώην μου,
και με έσωσε.
Πες μου ένα ανέκδοτο.
Γιατί έπεσε από την κούνια το κοριτσάκι;
-Δεν ξέρω. -Δεν είχε χέρια.
Αυτό ήταν αστείο.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ευχαριστώ.
Έχεις
βρομιές πάνω σου.
-Ναι. -Ντομάτες.
Ναι.
-Θες να πιούμε έναν καφέ; -Ναι.
Ναι.
Θα κεράσω.
-Ωραία. -Πάμε.
Εντάξει.
Είναι καλά σκυλιά;
-Τι εννοείς; -Αφού είναι εδώ, θα είναι καλά.
Κακοί ιδιοκτήτες υπάρχουν, κακά σκυλιά, όχι.
Σ' αρέσει να έχεις σκύλο, έτσι;
Μου έσωσε τη ζωή.
Ξέρει πότε στεναχωριέμαι.
Πάντα στεναχωριέμαι, δεν είναι πολύ δύσκολο, αλλά…
Τις νύχτες, όταν πίνω,
είναι εκεί.
Με φυλάει.
Αναγνωρίζει και τη Λίσα στα βίντεο.
Καθόμαστε εκεί και μας λείπει, αλλά τουλάχιστον το περνάμε μαζί.
Δεν πιστεύω στις ψυχές,
αλλά, αν υπάρχει κάτι τέτοιο, τα σκυλιά έχουν.
Του αρέσεις.
-Αλήθεια; -Ναι.
Μπορώ να τον κρατήσω;
Ναι.
Θα γίνει έλεγχος κι υπάρχουν κάποια διαδικαστικά.
Θα ασχοληθώ εγώ.
Είναι καλά; Είναι συναισθηματικά ασταθής;
Νιώθει μοναξιά.
Θέλουμε μόνο να πάει σε καλό σπίτι.
Καλά είναι. Κακοί ιδιοκτήτες υπάρχουν, κακά σκυλιά, όχι.
Αν φέρεσαι άσχημα σε σκυλί, θα φέρεται άσχημα κι εκείνο.
Αν του δείξεις καλοσύνη κι ελπίδα, όλα καλά.
Όπως και με τους ανθρώπους.
Τι τρώνε;
Τα πάντα. Παντόφλες, κλαδιά,
παιχνίδια, εμετό.
Και σκυλοτροφές.
Εύκολο είναι.
Όλα καλά;
-Γεια. -Τι κάνεις;
Η Καθ υιοθετεί σκύλο.
-Συνήθως δεν αρέσω στα σκυλιά. -Γιατί;
-Λόγω της δουλειάς. -Τι δουλειά κάνεις;
Ταχυδρόμος.
-Εσύ; -Πουλάω διαφημίσεις.
Ωραία.
Λοιπόν…
Τα λέμε μετά.
-Τα λέμε. -Γεια.
Μπες κι εσύ!
Μπες κι εσύ, Τόνι!
Τόνι!
Χαμογέλα.
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης