TERRITORIO DE UTAH 1857
Salvaxe e indómito.
Exército dos EUA, milicia mormona, indíxenas e pioneiros
libran unha guerra encarnizada pola supervivencia.
No fogo cruzado quedan atrapados todos os homes, mulleres e nenos
que ousen adentrarse na rexión.
BILLETES
Levamos aquí un cacho.
Xa o sei.
Seguro que vai vir?
Mi madre?
Cando chegará ese home?
Non o sei… Axiña.
Igual non sabe onde estamos.
Sabemos onde estamos?
En Missouri.
Non se asemella a Filadelfia.
Iso é bo.
Axiña estaremos co teu pai en Utah,
nunha vila de verdade.
Deberiamos continuar ata California.
- Como falamos. - Le o libro.
- Xa o rematei. - Vólveo ler.
"Cando Oliver Twist fixo nove anos era miúdo e esbrancuxado,
de escasa estatura e pouco volume.
Mais, por natureza ou por herdanza, o espírito de Oliver era bo e rexo."
Señora Rowell?
John Frye de St. Louis?
O mesmiño.
Que tal a viaxe?
Pois cústame lembrala porque chegamos hai moitas horas.
Aquí as chegadas dos trens sonlle… imprevisibles.
Igual que as dos guías, polo visto.
Trae os honorarios que acordamos?
Si. Isto abonda para a viaxe?
Co que cacemos polo camiño.
Non falou do neno.
O neno é o meu fillo, Devin.
E que máis ten?
É un simple traslado a Fort Bridger.
Alí reunirémonos cun tal Jim Beckworth
para continuar a nosa viaxe.
Asegúrolle, señora Rowell,
que isto non vai ter nada de simple.
Daquela suxiro ir indo. Xa levamos atraso grazas a vostede.
Sígame.
Que cres que nos agarda?
Teu pai.
FORT BRIDGER SUROESTE DE WYOMING
Quieto, Robert.
Butts, semellas máis un ferreiro ca un médico.
É que son ferreiro, carallo.
Ladroa de coitelos!
Ei! Ven aquí!
Dálle, nena, bule!
Así!
Pensabas que sería así?
Non imaxinei como sería.
Non estaremos moito aquí.
Que clase de indios serán?
Non che sei.
Parade!
Non queremos nada!
Veña, fóra de aquí!
Que non!
Vouvos arrear!
Non será preciso, señor Frye.
Vaia avisar o señor Beckworth de que chegamos.
Arrímateme.
- Hai un problema. - E Beckworth?
Marchou, ese é o problema.
- Walter… - Como?
Díxenche que sacases de aí esas mulas medio mortas, cona!
Deixan todo cheo de cagadas.
É Jim Bridger. O asentamento é seu.
Señor, quedamos aquí cun tal Beckworth
para que nos guíe ata Crook Springs.
Como lle dixen a el, chegan tarde.
O clima complicouse.
Sempre se complica.
Por iso Beckworth non puido agardalos máis.
Que fai iso aí?
- Eses carros mormóns? - Perdoe.
Quizais o alcancemos.
Dilles que os poñan aló.
Aquí non.
Podo guialos ata alí.
Señor Frye, agradézollo,
pero cómprenos alguén que coñeza a zona. Desculpe.
Señor Bridger, tennos que axudar.
Arreda, amigo.
- Hai máis guías? - Hai quen coñece o camiño.
- Amigo… - Pero non sei se quererán…
Cago nas ánimas!
Que?
Está ben?
Colga o francés.
Non chamamos un médico?
Para que?
A medio camiño,
quedoume claro que o inventara todo.
Asegurounos que isto era un posto comercial tranquilo,
que rematarían os problemas.
Temos servizo de correo, por se quere avisar a familia.
Non sei nada da vida do señor Frye.
Contrateino ao marcharmos de Boston.
Non falamos das nosas respectivas familias.
Hai un cemiterio tras da cerca norte.
Podo mandar que o enterren aí,
se lle parece ben o sitio.
Supoño que si.
O seu rapaz.
Devin. Devin?
Devin!
Acabóuselle a sorte ao gavacho!
Non debemos velo.
Atende. Non te movas de aquí.
Curioso asentamento o seu.
Crin que as cousas mellorarían ao atoparmos máis xente.
Civilización e civilizado son termos totalmente diferentes.
Mellor volva a Boston. Alí hai máis das dúas cousas.
O meu home espéranos en Crook Springs.
Aconséllolle agardar ata a primavera.
Terá bo tempo e, con sorte,
as tribos e os mormóns acougarán.
Non podemos agardar, señor Bridger.
Non acabo de entender que me pide, señora Rowell.
Un guía a Crook Springs, como xa lle dixen.
Aquí estamos nós.
Crook Springs.
No camiño, está a cordilleira Wasatch,
a máis rochosa, elevada e complicada que pode atopar.
Nesta época, é intransitable.
Pero é probable que non dean chegado alí,
debido a todo o que a arrodea.
Se non os matan os bandidos,
están os utes, paiutes, shoshones,
osos, lobos… e mormóns rabiosos.
Se o reino do noso Deus é rexo,
limpará e purificará o mundo de maldade.
Unha gadoupa de oso.
A guerra asolaga estas terras.
Brigham Young tenta crear un reino.
O presidente Buchanan tenta impedirllo.
E todos están dispostos a matar unha nai inmigrante e o seu fillo
para controlar o que consideran seu.
Señor Bridger, agradeceríalle que nos buscase un acompañante.
Por favor.
Abofé que si, señora Rowell.
A onde nos leva?
Xunta un tipo que vive aí adiante.
É un chisco raro, pero non rouba nin asasina.
Coñece estas terras mellor ca ninguén.
Son Bridger! Vou pasar!
Haberá outro camiño mellor ca este para…
Que son Bridger, hostia!
Non dispares!
Están ben?
Veña.
Pónteme detrás.
Que é isto?
Maxia india.
Para escorrentar lobos,
- inimigos e espíritos… - Detrás.
…se cre nesas cousas.
Non me oíches ou que?
Algo oín.
Pois era eu, dicindo que non disparases.
Ela é Sara Rowell.
Busca un guía ata Crook Springs.
É o home do que lle falei, Isaac.
Isaac Reed.
Señor Reed.
Non se me perde nada en Crook.
Xa, pois… dígolle eu o que perde.
Cincocentos dólares por axudarnos a chegar onda o meu marido.
- Beckworth cría que pagaba a pena. - Iso é cousa del.
Certo. Pero síntome obrigado a axudala
porque o puto tolo do francés matou o seu acompañante.
E a Jim Beckworth tamén?
Non, marchou sen ela porque se atrasou tres semanas.
- Mal feito. - Xa llo dixen…
Son consciente de que o noso atraso provocou esta situación.
O que importa é se está disposto
a aceptar o posto de guía ou non.
Non se me perde nada alá.
- E menos cunha muller e un tolleito. - Doulle 750 dólares.
Cen por adiantado, o resto cando atopemos o meu marido.
Non se lle perde nada alí.
- E non estou tolleito. - Guíanos ou non?
Non.
Quería alguén capacitado.
Non fales se non che falan.
A súa oferta é moi superior á tarifa habitual, Isaac.
Con todos os respectos,
non preciso axuda.
Estás seguro?
Pois nada, xa nos veremos por aí.
Intenta que non che peguen tantos tiros.
Serían 12 dólares.
Temos armas de fogo case novas se non lles chegan as que levan.
Temos armas de sobra.
Aquí nunca sobran.
Hai ataques na zona?
Un fato deles ultimamente.
O mellor é ir en grupo.
Canta máis xente, menos probable é que os ataquen.
Oia, os mormóns como reparten as mulleres?
Dúas por cabeza?
Coma os zapatos.
Un para cada pé.
Disque 12 por barba.
Como di?
É certo?
Abish e eu acabamos de casar.
William casou con Oaklyn e Ezrie,
e Alivan aínda non se prometeu.
Canto por ela?
Pode reclamala para vostede se lle peta?
Engadila ao seu acervo?
Deus o bendiga.
Agardo por ti fóra, Jacob.
Doce por barba.
Non me gustou o ton que empregaches.
Non nos quería. Igual ca meu pai.
Tanto dá o que quixese ou deixase de querer.
Iámoslle pagar un servizo. E claro que o teu pai nos quere.
Non tal.
Nunca nos quixo.
Mentira.
Con quen máis podemos falar?
É unha lotaría.
Non coñezo de nada estes tipos.
Por desgraza, os máis deles
roubaríanlles todo e mataríanos no camiño.
Os militares serán de fiar.
Unha muller con todos eses homes? Non llo aconsello.
Sei coidar de min nesas situacións.
Aínda así, eles non van tan lonxe.
Envíaos o Goberno para conter as revoltas de mormóns e hostís.
E eses de alí?
Os mormóns?
Tamén carrexan unha chea de problemas, como lle dixen.
Non será peor ca isto.
A min gústame.
O forte é seu?
Como o conseguiu?
Construíndoo.
Devin.
Non te afastes.
Comprendo as súas circunstancias, señora Rowell,
pero abondo teño con coidar dos meus.
Non precisamos coidados,
só compañía de confianza para a viaxe.
O meu fillo é moi capaz.
Seguro, pero xa informei de cantos somos
a Fancher, a cuxo grupo nos uniremos mañá.
Non creo que se ofenda por unha muller e un neno máis.
Deus non recompensa os xenerosos?
Si.
A miña muller pensa co corazón.
- Eu non podo permitirme ese luxo. - Sempre se pode axudar.
Traballo me custou convencelo para que nos aceptase.
Se aparecemos con máis xente, pódennos rexeitar.
Temos tres cabalos fortes e provisións de sobra,
abondas ata Crook Springs.
- Non imos tan lonxe. - Xa nos amañaremos despois.
Non se preocupe, non seremos unha carga.
Neste novo mundo, só me guían un mapa e a man de Deus.
Terei fe nos dous, señor Pratt. Por favor.
Podes carrexar cousas?
Si, señor.
Saímos ao albor.
Grazas! Moitas grazas, señor Pratt.
E grazas por interceder.
Non teño moita influencia.
Xa. Grazas igualmente.
Este mundo non favorece unha muller soa.
- Por iso casamos, non si? - Si.
Déixaa, anda.
Déixaa tranquila!
Para!
Déixaa!
Quieta!
Abre as pernas!
Que fixeches?
Quedamos sen nada!
Eu nunca tiven nada.
Arrea!
Que imprudente.
Pon en risco o cativo.
O mesmo pensei eu.
Pero está decidida.
Máis para venderlle a Higgins.
O peor é que tes razón.
Pero faime un favor.
Non me contes nada.
Xa me fan mal esas historias.
Está arrefriando. Colle unha manta.
- Atópala? - Quen es?
Estás ferida?
Podes quedar aquí.
Amodo.
Que?
Nada.
- Ei, Fancher. - Que?
Vén xente.
Mormóns.
Mormóns? Agardabámolos?
Oito dólares por carro. Cobrádelles.
Xa máis preto da vida que che prometín.
Falas seguido dunha nova vida e…
non sei ben cal é o meu propósito.
O teu propósito é a túa familia.
O teu marido.
E o meu propósito es ti.
O camiño non foi doado, pero agora somos un.
E non podo existir se non te teño ao meu carón.
Seguide.
Señor Bridger, véñeno ver.
Jim Bridger?
Agás se vén pegarme un tiro.
Busco unha muller.
Sara Holloway.
Creo que pasou por aquí.
BÚSCASE POR ASASINATO E ROUBO
RECOMPENSA 1500 DÓLARES
Como di que se chama?
Holloway. É de Filadelfia.
Seica viaxa cun rapaz.
Virgil.
Debe pagar ben a pena para vir buscala tan lonxe.
Matou un home no leste.
A familia del é adiñeirada e ofrece un bo petisco a quen lla leve.
Filadelfia está lonxe.
Seille ben onde estou.
Souben do caso ás aforas de St. Louis.
Vírona buscando un guía ata o oeste.
Seica contratou un home chamado Frye.
Penso que non a vin, pero estarei atento.
Sábese por que o matou?
Calquera desculpa é boa para matar.
Bo día.
Fancher.
Veñen xinetes.
Colle a arma.
Quen carallo son estes? A cabalaría?
Non. A milicia mormona.
Mormóns?
A Lexión de Nauvoo.
Boas, amigo meu.
Moi boas.
- Quen está ao mando do grupo? - Que se lles ofrece?
- É vostede? - Si.
Moi ben.
Teñen permiso para estar aquí?
Permiso?
Por orde do gobernador Brigham Young,
ninguén pode pasar por estas terras
sen un permiso oficial.
Se non teñen o permiso,
vostede e o seu grupo deben volver ao leste antes do luscofusco.
Non poden seguir aquí…
Dígalle ao gobernador Young que marcharemos ao albor.
Non deixaremos rastro.
O conto non lle vai así.
O gobernador Young impuxo a lei marcial para protexer o seu pobo
porque os seus nos botaron do noso fogar, mataron os nosos seres queridos
e mandáronnos buscar outro sitio.
Xa buscamos outro sitio.
E vostede está nel, señor.
Se non me trabuco, estou en territorio do Goberno dos EUA.
Non preciso…
Por orde do gobernador Brigham Young, ninguén…
E dálle coa orde. Xa o escoitei, non estou xordo.
O problema é que nós tamén seguimos ordes,
segundo as cales non aceptamos ordes de ninguén,
e menos duns mormóns do carallo e do que sexa iso de aí.
Así que dígalle…
Amigo, se nos poñemos a disparar, teño 60 armas cargadas.
E os meus teñen moi boa puntería.
Este está aburrido de pegarlles tiros a…
A que era, Cole?
- A ratos. - A ratos.
Díganlle ao seu gobernador que non queremos o seu permiso.
O que lle agradeceriamos son zonas de pasto para o gando.
E, se está xeneroso,
xa de paso que nos mande unhas esposas desas que ten.
Mellor se son novas.
Mellor as noviñas.
Recoméndolles que marchen antes de que os enchamos de chumbo.
Arreando. Xa.
Non hai por que chegar ás mans.
Viñemos por cortesía.
Que teñan bo día.
Veña, rapaces.
Vamos.
Que opinas?
Xa o sabes cando mo preguntas.
Fora mellor matalos.
Xa. Que queden dous máis de garda esta noite.
Moi ben.
Que facemos cos mormóns?
Cos mormóns?
Poñelos no perímetro exterior.
Por iso os trouxen. A ver se matan os seus.
Vale.
Levamos case cinco semanas viaxando.
Buscamos un lugar mellor ca Missouri.
E vós ídesvos asentar co voso Moisés?
Con Brigham Young, en Utah, si. Será coma un renacer.
Agás a señora Rowell e o fillo. Eles viaxan de Boston a Crook Springs.
Si, para reunirnos co meu marido.
Coñecín un Rowell en Illinois.
Deume isto en troco de traballarlle na casa.
Jessup Rowell?
De Springfield?
Pode ser. A familia do meu home está esparexida polo país.
Con permiso.
Señor Pratt, a súa muller e mais vostede son de Springfield?
Non, a familia de Abish é de Shelby.
Concertaran un matrimonio entre a súa irmá, Eden, e mais eu.
A súa irmá? Que pasou?
Desculpe.
Deus… arrebatounos a Eden
e entregoume a Abish para realizar esta viaxe.
Tes tan mala cara coma min, Abish.
Pásache algo?
Perdón.
Non acabo de sentirme cómoda.
Aquí debería estar Eden.
- Deus non o quixo. - Se cadra trabucouse.
Debemos confiar no que Deus nos depara, entendámolo ou non.
Coma un cego guiándose por un descoñecido.
Ata ao precipicio.
E, mentres cae, dáse conta de que non era cego.
Non se lle ocorrera abrir os ollos.
Que hai, mozo.
Por se tes fame.
Esperamos ter moita prole.
Eu teño seis irmáns.
Nós temos tres fillos.
Eu xa non quero ter máis.
Non apures tanto a falar. Eu creo que teremos polo menos seis.
Seis?
Tres parécenme abondos. A min traballo me custa coidar un.
E ti que queres facer?
Primeiro, asentarme en Salt Lake Valley.
E logo…
- Meu Deus! - Ei!
Dev…!
Cubride os flancos!
Botádeos de aquí!
Collede as armas!
Abish!
Sóltao!
Sóltao! Jacob!
Abish!
Non!
Papá!
Deus santo!
- Vamos! - Bulide!
Mamá!
Vamos!
Agáchate.
Vamos!
Corre!
Eh!
Collédeos!
Érguete!
Que non escapen!
Fan falla máis xinetes!
Máis xinetes! Collédeos!
Vamos, rapaces!
Que non queden testemuñas!
Matádeos a todos!
Frank.
Ide polo corpo.
Si, señor.
Mullen!
- Non! - Vamos!
Silencio.
Estade calados.
Que non quede ningún vivo.
Rematádeos!
Non os demos atopado.
Non deixaron pegadas. Nada.
Pois a algures foron.
Dilles aos paiutes que lles pagaremos se os localizan.
Dálle, veña.
O xefe non quere os bois,
só as vacas e os cabalos.
E as mulleres.
Non. Xa hai dúas testemuñas fuxidas.
Non soltarei ninguén que poida relacionarnos con isto.
Non van durar moito cos paiutes.
Cando acabe de entreterse con elas, que as mate.
Queda claro?
Non sei se é bo parar.
Seguirán a buscarnos.
Quen son?
Os dos sacos?
Non eran todos indios.
- Teño frío. - Xa o sei.
Podemos facer lume?
Non, se queredes chegar a mañá.
Dános algo de comer?
Detrás de min.
Toma.
Ben.
Come. Estás ben?
Podo axudarvos?
Nun mundo perfecto, axudariámonos mutuamente.
Canto pagan por atrapar unha asasina de maridos?
Disque andas á procura dunha muller
que viaxa cun cativo.
E se che digo que sei onde están exactamente?
Canto nos darías?
O rapaz vai cuns… ferros na perna.
Quérena viva ou morta?
Morta pagan a metade, pero válelles.
E canto vale?
1500.
A vós tocaríanvos 200.
Iso é unha miseria.
- Cando iriamos por ela? - Xa.
Entón tocaríanvos 500.
Iso xa é outra cousa.
Vamos.
Oe, como te chamas?
De onde es?
Amigo, que de onde es?
Virgil!
A min chéganme 500, pero a ti non.
Non había que matalo.
Pois está morto.
Así que xa está feito.
Virgil.
Para!
Vamos. Lévanos un día de vantaxe.
Vamos!
Síntoo, señor. Perdoe.
Abish!
EN LEMBRANZA DE BRYAN J. HUDSON JR.
Subtítulos: Marina do Albardeiro