ROK 1857 TERYTORIUM UTAH,
DZIKIE I NIEOKIEŁZNANE.
ARMIA USA, MORMOŃSKA MILICJA, RDZENNI AMERYKANIE I PIONIERZY
TOCZĄ BRUTALNĄ WOJNĘ O PRZETRWANIE
W OGNIU WALKI ZNALAZŁ SIĘ KAŻDY MĘŻCZYZNA, KOBIETA I DZIECKO,
KTÓRZY ODWAŻYLI SIĘ WKROCZYĆ W TEN
ŚWIT AMERYKI
KASA BILETOWA
Tkwimy tu już długo.
Wiem o tym.
Na pewno przyjedzie?
Mamo?
Kiedy tu dotrze?
Nie wiem. Wkrótce.
Może nie wie, gdzie jesteśmy.
A my wiemy?
Gdzieś w Missouri.
To na pewno nie Filadelfia.
Choć tyle dobrego.
Wkrótce zamieszkamy z ojcem w Utah.
W prawdziwym mieście.
Powinniśmy jechać dalej, do Kalifornii.
- Marzyliśmy o tym. - Poczytaj książkę.
- Już przeczytałem. - To od nowa.
„Dziewięcioletni Oliver Twist był bladym, chudym chłopcem
o mikrej posturze i wynędzniałym wyglądzie”.
„Ale przyroda
obdarzyła go niezłomnym duchem”.
Pani Rowell?
John Frye z St. Louis.
We własnej osobie.
Jak podróż pociągiem?
Już nie pamiętam, bo skończyła się wieki temu.
Tu trudno przewidzieć, kiedy pociąg zawita na stację.
Podobnie z przewodnikiem.
Ma pani zapłatę, na którą się umówiliśmy?
Tak. Wystarczy nam tyle jedzenia?
Po drodze będziemy polować.
O nim nie było mowy.
To mój syn, Devin.
To nic nie zmienia.
Wykupiłam prosty przejazd do Fort Bridger.
Tam czeka na nas Jim Beckworth.
Z nim pojedziemy dalej.
Jedno jest pewne, pani Rowell.
Nie będzie w tym nic prostego.
Więc lepiej ruszajmy, bo przez pana już jesteśmy spóźnieni.
Za mną.
Co tam na nas czeka?
Twój ojciec.
FORT BRIDGER POŁUDNIOWO-ZACHODNIE WYOMING
Nie ruszaj się.
Butts, łapska masz jak kowal, nie jak doktor.
Bo jestem, kurwa, kowalem.
Ukradła nóż!
Hej, wracaj tu!
Biegiem, mała!
Otóż to!
Tak to sobie wyobrażałaś?
Nie zastanawiałam się nad tym.
Długo tu nie zabawimy.
Co to za Indianie?
Nie wiem.
Dość już tego!
Niczego nie chcę!
Wracajcie do swoich!
Nie chcemy tego!
Nie prowokujcie!
To nie będzie konieczne, panie Frye.
Proszę iść powiadomić pana Beckwortha.
Idź przy mnie.
- Mamy problem. - Gdzie Beckworth?
Odjechał. Taki macie problem.
- Walter… - Jak to?
Mówiłem, żebyś przepędził te swoje szkapy.
Srają mi na przejazd.
Jim Bridger. To jego fort.
- Dopilnuj tego. - Beckworth miał tu czekać.
Miał nas zabrać do Crooks Springs.
Jak już mówiłem, spóźniliście się.
Pogoda była niesprzyjająca.
Jak zawsze.
Dla Beckwortha też by taka była, gdyby zwlekał.
Co to?
Co tam robią wozy mormonów?
Może go dogonimy.
Mają się przenieść.
- Pod bramę. - Mogę poprowadzić…
Już mówiłam, panie Frye.
Potrzebujemy kogoś, kto zna teren. Przepraszam.
Panie Bridger, potrzebujemy pomocy.
Odsuń się, kolego.
- A inni przewodnicy? - Niektórzy znają drogę.
- Koleżko… - Ale czy się zgodzą?
Szlag by to!
Co?
Jesteś cały?
Francuza powiesić.
Sprowadzimy doktora?
Po co?
W połowie drogi
zrozumiałam, że opowiadał same kłamstwa.
Zapewniał, że to spokojny punkt handlowy.
Koniec naszych zmartwień.
Mamy tu pocztę. Może pani wysłać list do rodziny.
Nie znam krewnych pana Frye'a.
Zatrudniłam go po wyjeździe z Bostonu.
Nie rozmawialiśmy o naszych rodzinach.
Za północnym murem jest cmentarz.
Mogę zlecić pochówek moim ludziom,
jeśli uważa pani, że to godne miejsce.
Chyba tak.
Pani syn.
Devin?
Devin!
Żabojad wreszcie się doigrał.
To nie widok dla nas.
Spójrz na mnie. Zostań tutaj.
Cóż za wspaniałe miejsce.
Sądziłam, że sprawy się polepszą, gdy dotrzemy do cywilizacji.
Cywilizacja i ucywilizowanie to dwie różne kwestie.
Radzę wracać do Bostonu, gdzie obu jest pod dostatkiem.
Mój mąż czeka na nas w Crooks Springs.
Niech poczeka trochę dłużej, do wiosny.
Wtedy pogoda się poprawi,
a Indianie i mormoni uspokoją.
Obawiam się, że nie możemy czekać.
Nie bardzo rozumiem, czego pani ode mnie oczekuje.
Przewodnika do Crooks Springs, jak już mówiłam.
Tu jesteśmy my.
Tu Crooks Springs.
Dzieli nas pasmo górskie Wasatch.
Najbardziej skaliste i zdradliwe góry, jakie znam.
O tej porze roku są nie do przejścia.
Ale zapewne wcale tam nie dotrzecie.
Przez to, co czai się po drodze.
Zabiją was bandyci,
ewentualnie plemiona Ute, Pajutów, Szoszonów,
niedźwiedzie, wilki… albo wściekli mormoni.
Królestwo Pana jest silne.
Obmyje i oczyści świat z grzechu.
Niedźwiedzi pazur.
W tym regionie tli się wojna.
Brigham Young chce własnego królestwa,
a prezydent Buchanan śle na niego wojsko.
Każdy chętnie zastrzeli samotną kobietę z dzieckiem,
żeby zagarnąć ich dobytek dla siebie.
Byłabym wdzięczna, gdyby zapewnił nam pan eskortę.
Proszę.
Oczywiście, że by pani była.
Dokąd nas pan prowadzi?
Do obozu znajomego.
To dziwak, ale chociaż nie złodziej ani morderca.
Zna ten teren lepiej niż ktokolwiek inny.
To ja, Bridger! Wchodzę!
Naprawdę nie ma lepszej drogi niż ten gąszcz…
Szlag, mówiłem, że idzie Bridger!
Nie strzelaj!
W porządku?
Chodźmy.
Idź za mną.
Co to?
Magia indiańców.
Odstrasza wilki.
- Wrogów i złe duchy… - Idź za mną.
…jeśli ktoś w nie wierzy.
Nie słyszałeś, jak wołam?
Coś usłyszałem.
To coś to była prośba, żebyś nie strzelał.
To pani Sara Rowell.
Szuka przewodnika do Crooks Springs.
To znajomy, o którym mówiłem. Isaac…
Isaac Reed.
Panie Reed.
Nie mam interesu tam jechać.
Cóż… Zrobi pan interes na nas.
Zapłacę 500 $, jeśli zabierze nas pan do mojego męża.
- Beckworth się podjął. - To mogła jechać z nim.
Fakt. Ale pomagam jej zamiast niego,
bo ten szaleniec Henri odstrzelił jej towarzysza.
Beckwortha też zastrzelił?
Beckworth odjechał, bo spóźniła się trzy tygodnie.
- Sama zawiniła. - Mówiłem…
Zdaję sobie sprawę, że ta sytuacja to wynik naszego spóźnienia.
Pytam, czy zgodzi się pan
zostać naszym przewodnikiem, czy nie.
Nie mam po co tam jechać.
- Szczególnie z kobietą i kaleką. - Dam 750 $.
Teraz 100, a reszta, gdy dotrzemy na miejsce.
On nie ma po co tam jechać.
- A ja nie jestem kaleką. - Pojedzie pan?
Nie.
Prosiłam o kogoś solidnego.
Nie odzywaj się niepytany.
Oferuje znacznie więcej, niż ta wyprawa jest warta.
Nie obraź się, Jim…
ale nie chcę pomocy.
Na pewno?
Dobra, rozumiem. No to na razie.
Nie wystawiaj się tak na strzał.
Będzie 12 $.
Mamy też lekko zużytą broń, jeśli potrzebujecie więcej sztuk.
Broni mamy wystarczająco.
Tutaj jej nigdy dość.
Zdarzają się napady?
To nasza codzienność.
Trzymajcie się razem.
Im liczniejsza grupa, tym mniejsze ryzyko ataku.
Jak mormoni dzielą się kobietami?
Po dwie na głowę?
Jak buty.
Jeden na każdą stopę.
Chyba po 12 na głowę.
Słucham?
To prawda?
Ja i Abish dopiero się pobraliśmy.
To żony brata Williama, Oaklyn i Ezrie,
a siostra Alivan nie ma męża.
Ile za nią?
Więc mógłby ją pan wziąć dla siebie?
Dodać do swojego haremu?
Z Bogiem.
Zaczekam na zewnątrz.
Po 12 na głowę.
Nie podobał mi się twój ton.
On nas nie chciał. Tak jak ojciec.
Nieważne, czego chciał.
Oferowaliśmy zapłatę. I oczywiście, że twój ojciec nas chce.
Wcale nie.
Nigdy nie chciał.
Nieprawda.
Z kim jeszcze możemy pomówić?
To już ruletka.
Większości nie znam za grosz.
Brutalna prawda jest taka,
że wielu by panią obrabowało i zostawiło na śmierć.
Wojsku chyba mogę zaufać.
Samotna kobieta wśród samych mężczyzn? Odradzam.
Umiem o siebie zadbać w takich sytuacjach.
Nawet jeśli, to oni nie jadą tak daleko.
Mają tylko utemperować mormonów i wrogów.
A ci tam?
Mormoni?
Z nimi wiążą się inne problemy, o których już wspominałem.
Gorzej niż tu nie będzie.
Mnie się podoba.
To pański fort?
Jak się takiego dorobić?
Zbudować sobie.
Devin!
Trzymaj się mnie.
Przykro mi z powodu pani sytuacji, pani Rowell,
ale więcej osób nie wezmę pod opiekę.
Nie potrzebujemy opieki.
Tylko towarzystwa na szlaku.
Syn jest w pełni sprawny.
Nie wątpię, ale podałem już liczbę osób
grupie Fanchera, do której jutro dołączamy.
Jedna dodatkowa kobieta z dzieckiem chyba go nie urażą.
Bóg wynagradza otwarte serce.
Właśnie.
Moja żona może decydować sercem.
- Mnie ten luksus nie jest dany. - Zawsze dane nam pomagać.
Ledwie przekonałem pana Fanchera, żeby nas przyjął.
Z nimi ryzykujemy, że zmieni zdanie.
Mamy trzy silne konie i komplet zapasów.
Wystarczy aż do Crooks Springs.
- Aż tam nie jedziemy. - Dalej poradzę sobie sama.
Bez obaw, nie będziemy ciężarem.
W tym nieznanym świecie za przewodnika mam tylko mapę i Boga.
Zaufam jednemu i drugiemu. Proszę.
Możesz dźwigać?
Tak, proszę pana.
Wyruszamy o świcie.
Dziękuję, panie Pratt.
A pani dziękuję za pomoc.
Wątpię, czy mam na niego wpływ.
I tak jestem wdzięczna.
W tym świecie nie ma miejsca dla samotnych kobiet.
- Dlatego bierzemy mężów. - Tak.
Proszę, nie.
Zostaw ją!
Cicho!
Zostaw ją.
No już.
Rozłóż nogi.
Coś ty zrobiła?
Zostałyśmy z niczym!
Ja nigdy nic nie miałam.
Wio!
Nierozsądne.
Naraża chłopaka.
Pomyślałem to samo.
Jest zdeterminowana.
Będę miał czym handlować z Walterem.
Obawiam się, że masz rację.
Ale mam prośbę.
Nie opowiadaj mi o tym.
Dość już mam takich historii.
Temperatura spada. Podaj koc.
- Znalazłeś? - Kim jesteś?
Jesteś ranna?
Możesz zostać.
Ostrożnie.
Co?
Nic.
- Fancher. - Tak?
Ktoś jedzie.
Mormoni.
Spodziewałeś się ich?
Osiem dolarów za wóz.
Zbierzcie od nich zapłatę.
O krok bliżej życia, jakie ci obiecałem.
Ciągle mówisz o nowym życiu, a ja…
zastanawiam się, jaki jest w nim mój cel.
Twój cel życia to twoja rodzina.
Twój mąż.
Tak jak ty jesteś moim.
Nasza droga była kręta, ale teraz jesteśmy razem.
Ne mógłbym żyć bez ciebie.
Eskortuj ich.
Panie Bridger, ktoś do pana.
Jim Bridger?
O ile nie chce go pan odstrzelić.
Szukam kobiety.
Sary Holloway.
Podobno tu była.
ŚCIGANA ZA KRADZIEŻ I MORDERSTWO
NAGRODA: 1500 $
Jak się nazywała?
Holloway. Z Filadelfii.
Podróżuje z chłopcem.
Virgil.
Muszą dobrze za nią płacić, skoro zapuścił się pan aż tutaj.
Zamordowała mężczyznę.
Jego rodzina jest majętna. Oferują za nią wysoką zapłatę.
Filadelfia jest daleko.
Wiem, gdzie jestem.
Byłem już w St. Louis.
Szukała tam przewodnika na zachód.
Podobno eskortował ją niejaki Frye.
Nie widziałem jej, ale będę czujny.
Wiadomo, dlaczego go zamordowała?
Zawsze znajdzie się dobry powód.
Do widzenia.
Fancher.
Ktoś nadjeżdża.
Przynieś mi broń.
Kto to, u diabła? Kawaleria?
Nie. Mormońska milicja.
Mormoni.
To Legion Nauvoo.
Witaj, przyjacielu.
Witaj.
- Kto tu dowodzi? - W czym mogę pomóc?
- Dowódca? - Tak.
Dobrze.
Macie pozwolenie, żeby tu być?
Pozwolenie?
Zarządzeniem gubernatora Brighama Younga
nikt nie może przebywać na tych terenach
bez zezwolenia odpowiednich władz.
Jeśli go nie macie,
przed zmrokiem musicie zawrócić swoje wozy na wschód.
Nie możecie dalej…
Przyjacielu, zapewnij gubernatora, że odjedziemy o świcie.
Znikniemy bez śladu.
Obawiam się, że to tak nie działa.
Gubernator Young ogłosił stan wojenny, by chronić swoich ludzi,
bo tacy jak wy najeżdżają nasze domy, zabijają naszych bliskich
i każą szukać sobie własnej ziemi.
A my już mamy swoją ziemię.
I pan właśnie na niej stoi.
Z tego, co wiem, ta ziemia należy do Stanów Zjednoczonych.
Żadne pozwolenia…
Zarządzeniem gubernatora Younga nikt…
A ty znów o tym zarządzeniu. Słyszałem. Nie jestem głuchy.
Tyle że my mamy własne zarządzenia
i wedle nich nie musimy słuchać niczyich rozkazów,
a już zwłaszcza przeklętego mormona albo tego czegoś tam.
Więc przekaż…
Zanim strzelisz, wiedz, że mam tu 60 naładowanych strzelb.
I paru naprawdę dobrych strzelców.
Temu się nudzi. Ostatnio strzela tylko do…
Do czego, Cole?
- Do polnych myszy. - Do myszy.
Więc przekaż gubernatorowi, że podziękuję za jego zezwolenie.
Ale chętnie przyjmę jakieś pastwisko dla bydła.
A gdyby postanowił być hojny,
może nam też przysłać parę żonek.
Im młodsze, tym lepsze.
Młodsze lepsze.
A teraz radzę wam się stąd zabierać, zanim zaczniemy strzelać.
Wynocha. Ale już.
Nie sięgaj po przemoc, przyjacielu.
Przyjechaliśmy z grzeczności.
Do widzenia.
Jazda, panowie.
W drogę.
Co myślisz?
Pytasz, choć dobrze wiesz.
Trzeba było ich odstrzelić.
Wystawcie dziś więcej ludzi na wartę.
Tak jest.
A co z tamtymi mormonami?
Z mormonami?
Rozlokuj ich wokół naszych.
Po to ich wziąłem.
Ciekawe, czy zabiją swoich.
No tak.
Podróżujemy od pięciu tygodni.
W pogoni za lepszym losem niż w Missouri.
A wy jedziecie do swojego Mojżesza?
Brighama Younga w Utah, tak. Zaczniemy tam nowe życie.
Nie pani Rowell i jej syn.
Oni jadą z Bostonu do Crooks Springs.
Tak, do mojego męża.
Znam Rowella z Illinois.
Dał mi to w zamian za pomoc przy remoncie.
Jessup Rowell?
Ze Springfield?
Możliwe. Rodzina męża jest rozsiana po całym kraju.
Przepraszam.
A pan i żona, panie Pratt, jesteście ze Springfield?
Nie, rodzina Abish jest z Shelby.
Miałem poślubić siostrę Abish, Eden.
Siostrę. I co się stało?
Przepraszam.
Bóg… zabrał Eden do siebie
i przysłał mi Abish w samą porę na tę podróż.
Wyglądasz na chorą, całkiem tak, jak ja się czuję.
Coś cię gryzie?
Wybaczcie.
Czuję, że to nie moje miejsce.
Eden powinna tu być, nie ja.
- Bóg miał inny plan. - Może się pomylił.
Musimy zawierzyć wyrokom Pana, czy je rozumiemy, czy nie.
Niczym ślepiec prowadzony przez nieznajomego.
Aż stanie nad klifem.
I schodząc, zrozumie, że wcale nie jest ślepy.
Po prostu nigdy nie otworzył oczu.
Młodzieńcze.
Może jesteś głodna.
Chcemy mieć dużo dzieci.
Ja miałem sześcioro rodzeństwa.
My mamy troje.
I chyba tyle mi wystarczy.
Za wcześnie, by ocenić. Pewnie będziemy mieć przynajmniej szóstkę.
Szóstkę?
Już troje to dużo. Przy jednym mam ręce pełne roboty.
A ty co chciałabyś robić?
Najpierw chcę się osiedlić w Dolinie Salt Lake.
A później…
O Boże!
Dev…
Chronić flanki!
Zepchnąć ich ze wzgórza!
Łapać za broń!
Abish!
Puszczaj go!
Zostaw… Jacob!
Abish!
Nie!
Tato!
Boże.
- Szybko! - Ruchy!
Mamo!
Prędko!
Na ziemię.
Szybko!
Biegiem!
Hej!
Za nimi!
Szybko!
Dorwij ich!
Potrzebuję jeźdźców!
Jeźdźcy, za nimi!
Dorwać ich!
Żadnych świadków!
Zabić wszystkich!
Frank.
Jedź po ciała.
Tak jest.
Mullen!
- Nie! - Jedziemy!
Cicho.
Bądźcie cicho.
Upewnijcie się, że nie żyją.
Wykończyć ich!
Nie znaleźliśmy ich.
Żadnych śladów. Nic.
Przecież się nie rozpłynęli.
Powiedz Pajutom, że zapłacimy, jeśli ich znajdą.
No już.
Wódz nie chce wołów.
Tylko bydło i konie.
Kobiety też.
Wykluczone. Wystarczy mi dwoje świadków.
Nie wypuszczę nikogo, kto mógłby nas wydać.
Z Pajutami długo nie pożyją.
Powiedz mu, że jak z nimi skończą, mają się upewnić, że nie żyją.
Rozumiesz?
Nie powinniśmy stawać.
Pewnie nadal nas szukają.
Kim oni są?
Ci w maskach.
To nie byli tylko Indianie.
- Zimno mi. - Wiem.
Rozpalimy ognisko?
Nie, jeśli chcecie przeżyć noc.
Da nam pan coś do jedzenia?
Idź za mną.
Usiądźmy.
No już.
Zjedz, dobrze?
Mogę pomóc?
Może nawet możemy pomóc sobie nawzajem.
Jaka jest nagroda za złapanie mężobójczyni?
Podobno szuka pan jakiejś kobiety.
Z chłopcem.
A gdybym wiedział, gdzie są?
Ile byśmy za to dostali?
Chłopak ma taką… szynę na nodze.
Nagroda jest za żywą czy martwą?
Za martwą połowa. Ale i tak płacą.
Ile jest warta?
Płacą 1500.
Wy dostalibyście 200.
Za tyle nic z tego.
- Kiedy możemy jechać? - Od razu.
Wtedy dostaniecie 500.
Tyle mi pasuje.
Jedźmy.
Hej, coś ty za jeden?
Skąd jesteś?
No mów. Skąd?
Virgil!
Jednak 500 też mi nie pasuje.
Nie musieliśmy go zabijać.
Już nie żyje.
Więc jednak musieliśmy.
Virgil.
Nie!
Ruszamy. Ma dzień przewagi.
Chodź!
Przepraszam. Przykro mi.
Abish!
PAMIĘCI BRYANA J. HUDSONA JRA.
Napisy: Lidia Bogucka-Teklińska