Abish!
Porwali moją żonę.
Nie zabijajcie go.
Niech zapamięta, jak się kończy najeżdżanie naszych ziemi.
Proszę, pomóżcie.
Potrzebuję pomocy. Zabrali moją żonę. Błagam…
Pomóżcie.
Proszę…
Proszę was.
ŚWIT AMERYKI
Co teraz?
Przekradniemy się z powrotem do Bridgera.
Tam poszuka pani przewodnika. Ja dalej nie jadę.
Nie możemy wrócić. Jedziemy do Crooks Springs.
Prowadzi pani syna na śmierć.
Prowadzę go tam, gdzie jego miejsce – do ojca.
Gdyby go chciał, sam by po niego przyjechał.
Chodź, jedziemy.
Proszę przestać!
Panie Reed.
- Dość! - Nie, panie Reed!
Proszę przestać! Proszę oddać mi syna.
Chce pani chłopaka? Oddam go u Bridgera.
Choćby piśnij, a zostawię cię tu na śmierć, jasne?
Panie Reed, proszę oddać mi syna.
Wezmę go i odjedziemy.
Sama zabiorę go do ojca.
Kiedy dojedziemy na miejsce…
znajdę sposób, aby mój mąż hojnie wynagrodził pańską odwagę.
Panie Reed!
Nie!
Wracaj do domu!
Tu czeka na ciebie tylko śmierć.
Odejdź.
Ale już.
Ona nie jest groźna.
Cicho.
Tu jest za głęboko.
Przejdziemy gdzie indziej.
Albo pojedziemy dalej na zachód.
Zostańcie tutaj.
Tutaj? Zostawia nas pan?
Na jak długo?
Panie Reed!
No nie wiem.
Chyba nie powinniśmy stawać.
A dokąd pojedziemy?
- Gdzieś dalej. - Niby jak?
- Devin, daj mi pomyśleć. - O czym ty mówisz?
- Mamo, ja ją znam. - Nie podchodź!
Co?
Znam ją.
Skąd?
Ukryła się w naszym wozie.
Że co?
Nie rozumiem.
Chce, żebyś oddała jej nóż.
Należał do niej. Upuściła go.
Dzień dobry!
Pani Holloway.
Pani Holloway, chcę z panią pomówić.
Zna nasze nazwisko.
Nie. Nie uciekajcie.
Gotowy do biegu?
Pani Holloway!
Biegiem!
Hej!
Szybko!
Dobrze.
Idź. Ostrożnie.
Widziałem ich!
Za nimi!
Są na skałach.
Chodźcie.
Pani Holloway?
Jest pani tam?
Widzisz ich?
Nic nie widzę.
Mills! Jesteś cały?
Mills!
Odpowiedz.
Jest tam pani?
Ci, którzy wyznaczyli nagrodę, wolą panią żywą.
Pani Holloway?
Tędy.
Nie chcę krzywdzić pani syna.
Dalej.
Spróbujcie teraz.
Tak jest!
Biedroneczko
Odlatuj stąd!
Domek ci się pali
Idziemy?
PREZYDENT KOŚCIOŁA
JEZUSA CHRYSTUSA ŚWIĘTYCH W DNIACH OSTATNICH
GUBERNATOR UTAH
To ignoranckie rozgorączkowanie
skłania obywateli Stanów Zjednoczonych,
by traktować nas w taki sposób.
Ale wierzcie, bracia, każdy jeden spośród nich,
gdyby usłyszał naszą doktrynę, nie wiedząc, że to wierzenia mormonów,
spijałby ją łapczywie, niczym spragniony wół pije wodę.
Jednak oni uparcie trwają przy ciemnych uprzedzeniach.
Prześladują nas i grożą nam wojną!
Ale my się nie ugniemy.
Wiemy, że nasi bracia ciągną do Utah.
Pragną błogosławieństw tej ziemi.
Tego, co możemy na niej zbudować,
jeśli pozostaniemy wierni sobie nawzajem,
wierni naszym przekonaniom
i wierni Kościołowi.
Dlatego… w trakcie tej reformacji,
kiedy zło próbuje odciągnąć nas od tego, co nas tu sprowadziło,
musimy prosić ducha Syjonu,
aby to zło odegnał!
Niech odegna zło!
Bo nie dziś, bracia, i nie jutro,
ale pewnego dnia
nasza ziemia i cała Ameryka stanie się Syjonem.
- Amen. - Amen.
Brat Cook.
Bracie Young.
Od brata Wolseya.
Doszło do konfliktu z pionierami.
Ponad 70 ofiar.
Czy nasze ręce noszą ślady ich krwi?
Nie.
Dobrze.
Bracie Hickman, musimy przyspieszyć nasze plany.
Jedź natychmiast do Fort Bridger,
aby żadne plotki nie rozsiały się na wschód.
- Tak jest. - Dobrze.
Panie Bridger, martwi nas pańska współpraca z wojskiem USA.
To żadna współpraca, Bill. Czysty interes, nic więcej.
Ja mam ziemię,
a oni zapłacili uczciwą cenę za dzierżawę terenu dla 25 ludzi.
Tylko tyle.
Może teraz wojsko ma tu tylko 25 ludzi.
Ale obaj wiemy, że będzie ich więcej. Stacjonują tu tylko…
Stacjonują tu tylko po to, aby obalić
przywództwo naszego Kościoła.
Okupacja naszych osad narazi na przemoc
praworządnych członków Kościoła.
Jezusa w Dniach Ostatnich czy Dostatnich?
Nigdy nie rozumiałem. Wolę „mormoni”.
W Dniach Ostatnich.
No tak. A ty, jako przywódca Legionu Nauvoo,
prywatnej armii brata Younga ku piekielnej chwale Pana,
oczywiście gardzisz użyciem przemocy.
Legion Nauvoo jedynie broni prześladowanych braci i sióstr.
Nieistotne. Jestem tu na rozkaz gubernatora.
I zamierzasz, jak sądzę,
zasugerować bratu Youngowi,
że skoro dzierżawię ziemię wojsku, też jestem waszym prześladowcą.
Liczę, że to nieprawda.
Ale rząd USA chce wszcząć z nami wojnę.
Każdy, kto go wspiera, zostanie uznany za wroga.
Już rozumiem, czemu nazywają cię Dziki Bill.
Jim.
Musisz coś zobaczyć.
Widział pan, kto was zaatakował?
Wielu.
Pamięta pan, jak wyglądali?
Co mieli na sobie?
Kaptury.
Co takiego?
Kaptury.
Indianie w kapturach.
Indianie? Może to banda Czerwonego Pióra.
Nie widzieli pana?
- Zabiłby wszystkich. - Cokolwiek to były za dzikusy,
ten atak pokazuje, kapitanie Dellinger,
że powinniście tępić Indian,
a nie walczyć z naszym Kościołem.
Gdybym ujął tych najeźdźców w kapturach, rozpoznałby ich pan?
Potrafiłby ocenić, czy to byli oni?
Być może.
Być może?
Tak.
O świcie.
Teraz.
Teraz!
- Ruszamy o świcie. - Teraz!
Spokojnie.
Oni mają moją Abish!
Biali pracują teraz dla Pajutów?
Za zwierzęta. I kobiety.
I za prawo, żeby spać na ziemiach, które od nas zagarnęli.
Zabiliśmy wielu białych.
Żeby ludzie, którzy dali wam konie, mogli się ukryć za waszymi plecami.
Żeby mogli rosnąć w siłę.
Robiliśmy, co mogliśmy…
Zamknij oczy, Oaklyn.
Biali nie odejdą!
Oaklyn. Zamknij oczy i przenieś się gdzie indziej.
Jest ich zbyt wielu!
Żeby przeżyć, musimy…
Proszę, chcę tylko zobaczyć rodzinę. Moje dzieci.
Proszę, pomóż mi.
Proszę.
- Nie. - Nie!
Nie! Błagam!
Abish! Zabiją mnie!
Pewnego dnia umrzesz.
Tak samo jak ja.
Ale twój ból będzie gorszy.
A twoje serce – dzikie.
Bo ja żyłam przyzwoicie.
Teraz zobaczę, co czeka dalej.
Nóż minął mózg o włos.
„»I zemsta nie spadnie na nich więcej«, mówi Pan, mój Bóg,
a ich przewinienia nie zostaną przedłożone Panu.
Amen”.
- Powołajmy oddział. - Oddział?
Żeby był oddział, wpierw musi być prawo.
Tutaj obu próżno szukać.
Więc sam go stworzę.
A czym przekona pan ludzi, żeby dołączyli?
Nic panu nie zostało.
Odwołam się do ich poczucia przyzwoitości.
Synu, sam Jezus nie zdołałby zebrać choćby kilku,
żeby znaleźli jego niepokalaną mamusię.
Nie łudź się, że ty zdołasz.
Pan Bridger nie podziela naszej wiary w dobrą wolę bliźnich.
Ani nie rozumie, co oznacza być naszym wiernym.
Ale pan nim jest.
I wielu zechce panu pomóc odbić żonę.
To idźcie z Bogiem.
Życzę powodzenia.
A ta kobieta z synem, która do was dołączyła?
Rowell?
Skończyli jak reszta.
Zimno mi.
Wiem, nam też. To pomoże.
- Rozpalmy duże. - Nie, bo ktoś zobaczy.
- Nic nie czuję. - Poczujesz.
Ja… jestem Sara.
A to mój syn, Devin.
Jak ci na imię?
Dwa…
Dwa… Dwa nieba.
Dwa Księżyce.
Piękne imię.
Hej.
Dziękuję.
Puszczaj!
Nie!
Nie ruszaj się!
Słuchaj!
Co zrozumiałe, mormon nie pamięta szczegółów,
ale pokieruje nas na miejsce ataku i…
Cóż, zatem pojedziemy sami.
Chyba nie tak trudno znaleźć gromadę trupów, do diabła.
LEGION NAUVOO MORMOŃSKA MILICJA
Panowie, to brat Jacob Pratt.
On i inni nasi bogobojni wierni
ucierpieli w brutalnym ataku z rąk wroga.
Brat Pratt jest pewien, że jego żona żyje.
Zapewniłem, że dołożymy starań, aby pomóc mu ją odnaleźć.
James Wolsey.
Ja i członkowie Legionu Nauvoo
jesteśmy do dyspozycji, bracie.
Dziękuję.
Szukaliśmy ocalałych.
Było ciemno.
Gdybyśmy zostali dłużej, ktoś mógłby nas zobaczyć.
Sporo niedociągnięć.
Przeżył Pratt, jego żona, a może i inni.
Wypaplałby wszystko wojsku u Bridgera.
A Waszyngton wysłałby na nas pół armii.
Dość niedociągnięć.
Zabiję go jeszcze dziś.
Nie, chyba że coś wywęszy.
Do tego czasu jest jednym z nas.
Toczymy tę wojnę wszyscy razem.
Rozumiesz?
Tak.
Rano wracam do gubernatora Younga.
Powiem, że wszystko załatwione.
Mógł uciec ktoś jeszcze?
Nie.
Abish!
Nie ruszaj się.
Módlcie się, że tylko ja widziałem dym.
Pomogła nam, gdy pan odjechał.
- Pani broń. - Nie.
Woli pani sama strzelać?
Broń.
Odejdź.
Wracaj do swoich.
Nie rozumie. Ona nie mówi.
Odcięli jej język.
Uszy nadal ma.
- Hej! Nie! - Co pan robi?
Pozbywam się wabika na wroga.
- Proszę go puścić! - Wara!
Pójdziesz bez szyny.
- Bez szyny! - Dobrze!
- Jesteś cały? - Nic mi nie jest.
- Założymy ją. - Nie chcę.
- Musisz… - Nie jestem kaleką.
Abish była tutaj.
Skąd pewność?
Alivan.
Oaklyn.
Abish.
Ucięta lina to marny dowód.
Bracie Wolsey! Mam żywego!
To jeden z ludzi, którzy was najechali?
Nie wiem.
Wody.
Kto was zaatakował?
Zabrali kobietę?
Klan Wilka. Zabrali kobiety.
Kogo zabrali?
Pomóżcie.
To ja też pomogę.
- Kogo zabrali? - Pomogę wam.
Pomóżcie mi…
- Kogo? - Proszę.
- Szoszoni je zabrali… - Proszę…
Mógł powiedzieć nam więcej!
- Wiedział, dokąd… - Spokój, bracie.
Spokój!
On cierpiał, a my usłyszeliśmy już dość.
Spójrz na niego. Ten dzikus wymordował twoich ludzi.
A twoją żonę oddał Klanowi Wilka.
Rozumiesz?
Co to Klan Wilka?
Zbuntowani Szoszoni.
Lepiej z nimi nie zadzierać.
Jeśli mają Abish, znajdę ich.
Znajdziemy ich razem.
Co zamierzasz?
Dopilnować, żeby nie został nikt, kto może nas wydać.
A jeśli jego żona naprawdę przeżyła, mamy się czym martwić.
Jedz.
Mam ją.
Większość koni jest podkuta.
Żadne rdzenne plemię nie podkuwa koni.
A kto poza Indianami skalpuje?
Ktoś mógł zacząć.
Mormoni?
Dlaczego zabijaliby swoich?
Zrobią wszystko, żeby bronić swojego Syjonu.
Nie jesteśmy detektywami.
Nam nikt nie płaci jak im.
Mamy tylko ustalić, kto to zrobił.
Ja wiem kto.
Tak ci się wydaje. Nie mamy żadnych dowodów.
To robota dzikusów.
Kapitanie.
Robota dzikusów? Myślisz, że Indianie to zrobili?
Tak myślę.
A… jacy Indianie noszą coś takiego?
Co to za miejsce?
Proszę dać pieniądze.
Po co?
Za konie się płaci.
Ile?
A ile pani ma?
Ile za konia?
A ile pani ma?
Mam 100.
Wszystko?
Proszę dać.
Zostańcie tu.
Kto tu dowodzi?
Ładne futro.
Indianiec cię przeżuł i wypluł?
Chcę kupić konie.
Chce kupić konie.
Do jazdy czy do wozu?
Najlepiej ujeżdżone.
Tutaj ujeżdżone konie to rzadkość.
Trzeba słono zapłacić.
Ile?
Niepotrzebnie dałam mu pieniądze.
- Musi kupić konie. - Nie ufam mu.
Zostańcie tu.
- Kazał czekać. - Zostańcie.
Sto za trzy.
Chyba się dogadamy.
A to co?
Dobił pan targu, panie Reed?
Wolałam się upewnić, że jesteśmy zgodni co do ceny.
Skoro ja płacę.
- Nie słucha pani. - Słucham, ale panu nie ufam.
Dla kogo miały być te konie?
Prowadzę ludzi do Bridgera.
Tak mówisz?
- Panią również? - Tak.
Kogo jeszcze, jeśli mogę spytać?
Nikogo istotnego.
Nie podróżuje pani przypadkiem z chłopcem?
Było tu wcześniej paru koleżków.
Mówili, że matka z synem uciekają ze wschodu.
I że za kobietę wyznaczono nagrodę.
A pani pasuje do opisu.
Nic o tym nie wiem.
Co ty nie powiesz?
A ten dzieciak po prostu się przyczepił?
- Hej, Miah! - No?
Dobrze widzę, że na wzgórzu stoi chłopiec?
Tak, wygląda mi na chłopca.
Idziemy, skoro nie chcecie dobić interesu.
Nie, teraz to chętnie dobijemy.
Jaki masz plan, kolego?
Odwieźć ją i zgarnąć nagrodę?
Bo coś mi się wydaje, że pomoc przy przewozie takiego skarbu
jest warta o wiele więcej niż 100 $.
Jest pan ranny.
- Hej! - Idziemy.
- To nieprawda! - Na nogi!
Na nogi!
- To nie… - Co on gadał?
- Jaka nagroda? Kim pani jest? - Musiałam!
- Broniłam się! - Kim pani jest?
Broniłam się! Tak samo jak pan przed chwilą.
- Jeśli chce pan nas wydać… - Co to za nagroda?
- Dokąd mnie pan prowadzi? - Do Bridgera.
Wcale nie! Jedziemy nie w tym kierunku!
- Proszę zostawić mamę! - Stój, Devin!
Bierz futro. Tamto. Zabierz je.
- Weź futro! - Nie możemy wrócić.
Znajdą nas tam. Odstawmy Devina do ojca.
Potem mnie pan zabierze i zgarnie nagrodę.
Mam to gdzieś.
Proszę posłuchać. Mam tu 1500 $.
Zapłacę panu za transport do Crooks Springs.
Jeśli sądzi pan, że powrót go ochroni, to się pan myli.
On zginie.
Ochronić go może tylko ojciec. Proszę.
Próbuję tylko chronić syna.
Kolejne kłamstwo przypłaci pani życiem.
- Rozumiemy się? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
Skąd wiem, że nie odjedzie pan z pieniędzmi?
Nie wie pani tego.
Dziękuję, panie Reed.
Zabierzemy Dwa Księżyce?
Nie sprzeciwia się. Bierz konia.
Krwawi pan.
Wsiadaj na konia.
OBÓZ UTE
Był atak!
Wodzu, był atak.
Jest wiele ofiar.
To nie nasi.
Szukamy…
Czerwonego Pióra.
Widzieliście go?
Jego obóz jest niedaleko Cedar Falls.
Czerwone Pióro jest przy Cedar Falls.
A oni nic nie wiedzą o ataku.
Hej!
Pratt!
Skąd to masz? Hej!
Skąd to masz? Skąd to wzięłaś?
To mojej żony! Gdzie ona jest?
Pomóżcie mu.
- Abish! - Złaź!
Abish!
- Cofnąć się. - Abish!
Dość!
Nie szukamy wojny z wami.
Porwali mu żonę.
To należało do niej.
Znaleźli to. Jej tu nie ma.
Nie mają jej, bracie. Wracaj na konia.
Ale to jej.
- To jej. - Rozejrzyj się, Pratt.
To zbieracze.
Podnieście go.
Jej tu nie ma.
Odejdźcie!
Przynosicie śmierć.
Odejdźcie, nim sami zginiecie.
Wynocha!
Bo was zabijemy!
Won!
Co powiedział?
Żebyś wsiadł na konia, bracie Pratt.
Dziękujemy za gościnę, wodzu.
Panie Reed.
Wszystko dobrze?
Proszę pana?
Panie Reed.
Pilnujcie koni.
Czy on umrze?
Nie wiem. Kula utknęła w ciele.
Bardzo krwawi.
Więcej nie mamy.
Czekajcie tu.
Mamo!
Spokojnie.
Jedziemy na zachód.
To mój syn.
Isaac…
Przepraszam, nie rozumiem.
W porządku. Spokojnie.
Witaj wśród żywych, Kinii Da-Dawon.
Nasuwegai'nde dał ci wiele żyć.
Zbyt wiele.
Śpiący Jeleń użył swoich najlepszych lekarstw.
Chyba czuje się pan lepiej,
niż kiedy ostatnio zaglądałam.
Jak długo tu jesteśmy?
Dwa dni.
Więc… gdy ja umierałem, pani szperała w moich…
Nie.
Zabrałam od razu, gdy uznałam, że pan nie żyje.
Tym ludziom… zależy na panu.
Byli dla nas bardzo życzliwi.
To był kiedyś pański dom?
Tak.
Cieszę się,
że widzę cię żywego, synu.
Kiedy cię przywieźli,
obawiałam się, że przeszedłeś już na drugą stronę.
Tak się czułem.
Masz nową żonę i syna.
Nie są moi.
Czuwała przy tobie.
A chłopiec jest do ciebie podobny.
Masz w oczach wiele bólu.
Twój ból…
Czujemy go oboje.
Musisz oddychać.
Pamiętaj, ból cię nie zabije.
Nie mogę zaznać spokoju.
Co się dzieje?
Jacyś jeźdźcy.
Zabierz ich.
- Może jadą po… - Idźcie z nią.
Doszło do ataku na białych osadników.
Było wiele ofiar.
Nie twierdzę, że to wy,
ale inni wysuwają oskarżenia.
To byli biali.
Mormoni.
Prawdopodobnie.
Skąd pan wie?
Bo tam byłem.
I nie powstrzymał ich pan?
To nie moja rola.
Wymordowali kobiety i dzieci…
To często się tu zdarza.
Czerwone Pióro należy do tego plemienia?
Nie.
Mój syn mieszka ze swoimi.
Toczy własne wojny.
Nie wojny Szoszonów.
Wiesz, gdzie jest twój syn, wodzu?
Dam wam radę.
Przenieście się na wschód.
Na ziemie, które dał wam rząd.
Szoszoni będą żyli na ziemiach, które dał nam Nasuwegai'nde.
Agresorzy nie dbają, co dali wam bogowie.
Jeśli czegoś się dowiecie, ślijcie słowo do Dellingera w Fort Bridger.
Przynosisz hańbę swoim ludziom.
Ale będę patrzył, jak ty giniesz razem z innymi.
Zostań tutaj.
Podróż na zachód to błąd.
Nie mam wyboru.
Napisy: Lidia Bogucka-Teklińska