Non!
Non, por favor.
Ti queres que perda a chaveta coma ti?
Só lle lembro a Deus que seguimos aquí.
Irmán Pratt.
Xa o sabe.
E por que non me devolveu a Abish?
Seguiremos buscando a túa muller,
pero ti debes buscar no teu interior
a aceptación do que lle puidese pasar.
A miña Abish está viva.
Vina.
A noite pasada abraceina.
Mireina aos ollos.
Irmán Wolsey! Preguntan por vostede.
Bo día, señores.
Vimos o campamento e paramos.
Andamos tras unha fuxitiva. Se cadra podédesnos axudar.
Unha muller e o seu fillo que saíron de Bridger haberá unha semana.
Vímolos ao norte de aquí.
Moi lonxe?
A uns quilómetros, preto de Taylor's Draw.
BÚSCASE POR ASASINATO E ROUBO RECOMPENSA: 1500 $
Corre!
Síntoo, pero non a vimos, amigo.
Éche unha mágoa.
Pero supoñíao, claro.
Si.
Lémbrome de ti.
Vinte en Bridger hai pouco, preparándote para marchar.
Mimá.
Nin que che pasase un carro por riba.
Sobreviviu a uns indios.
Polos pelos, parece.
En fin, a muller que buscamos
é a que marchou con vós dende Bridger,
cando asasinaron o seu guía.
Matárona canda os demais.
Hai canto?
Case unha semana.
Unha semana?
Pois debeu de resucitar.
Si, vímola non hai tres días.
Viva e coleando. A ela, o rapaz e outra muller.
Outra muller?
A miña muller?
Non cho sei. Non lembro como era a túa muller.
Pois…
non a atopamos onda os mortos.
Se a muller que buscades tamén sobreviviu,
se cadra van xuntas.
Impórtavos que o irmán Cook vos acompañe na procura?
Sen compartir a recompensa.
Se cadra esa muller sabe algo da súa esposa.
Non che diría a onde se dirixía co rapaz?
Si.
Douscentos dólares.
Se poden ir con vós Pratt e Cook.
Douscentos.
Por min, bárbaro.
A onde imos?
A Crook Springs.
É unha viaxe complicada. Seguro?
O que se fai por amor.
Se atopas a muller e o cativo,
asegúrate de matalos.
Non sabemos o que viron.
Tanto ten o que viron.
É un risco moi grande.
Non poden quedar cabos soltos.
Entendido?
Si.
Quérote.
Vai.
Señor Reed.
Por favor,
hai que facer máis lume.
Os nenos estanse conxelando.
Non podemos arriscarnos.
Si podemos. Hai que facer máis lume.
Morremos de frío.
Señor Reed.
Por favor.
Érguete, rapaz. Sígueme.
Colle pedras.
As máis lisas.
E pequenas.
Máis pequenas.
Unha pregunta.
- Que é iso? - O que?
O das mans.
Os homes que matou?
Non.
Onde aprendeu a pelexar así?
Cos shoshones.
Dálle medo morrer?
Non.
Se morro como debo morrer.
Quentámolas,
enterrámolas e deitámonos enriba.
Así estaredes quentes.
E deixaredes de laiarvos.
Estas son para min. Colle máis.
Para túa nai e a rapaza tamén.
Dálle.
- Veña. - Si, señor.
Vou contigo.
Colle pedras.
As máis lisas.
Non moi grandes.
Que é?
Unha menciña.
Para que?
O seu pai non sabe que ides para alá.
Seguro que está en Crook Springs?
Si.
De feito, vaille moi ben.
Ten unha mina de ouro ás aforas.
Unha mina de ouro?
Si.
E nunca che pediu que foses.
Eramos moi novos cando marchou. Devin era bebé.
Creo que se ve…
Cando vexa o bo rapaz que é Devin,
estará encantado.
Tes esperanza.
Xa só me queda a esperanza.
Se tiveses un fillo, entenderíalo.
Mira esa chama.
Xa.
O colgante é meu.
Que me devolvas o colgante!
Devólveme o colgante!
Non é teu!
Dámo!
Canto hai que coxea?
Non estou segura. Tropezou cunhas rochas.
Ten unha pedra no casco.
Ti non o montes.
A ver se pode co peso rapaz.
Devin, marchamos.
Veña.
Imos cambiar os cabalos.
E logo?
- Porque si. - Pero por que?
Devin.
- E iso? - Non é nada.
- Mancácheste? - Que non.
- Que vai facer? - Quietos.
Dúas Lúas, quedade aí.
Ocúpome eu.
Perdícheste?
Ola.
Como te chamas?
Estás ben?
Tranquila. Axudarémosche.
Tranquila.
Estás a salvo.
Papá!
Papá? Vámolo buscar.
Si?
Non temos que ir por aí.
Como que non?
O que haxa alí non vai ser cousa boa.
E ela?
Que?
Di que a súa familia está aí…
Se a súa familia estivese aí, oiriámolos berrar.
Isaac, temos que comprobalo, ao menos.
Déixaa.
Non.
Quen es?
Como te chamas?
Mamá, quen é?
Unha amiga nova.
Vai vir con nós?
Ímola levar coa súa familia.
Ela é Dúas Lúas.
Vouna levar no meu cabalo.
- Vai vir con nós? - Non. Escoita.
Non é boa idea.
A ver se o entendo. De estares ti só, abandonaríala?
Si.
Xa entendo o da menciña.
Xo.
Atopámola.
Atopámola… soa.
Non baixes.
Señora.
Señora, é a súa filla?
Señor, é a súa filla?
Cremos que a perderamos.
Atopámola.
Sara, monta.
- Estaba soa. - Como llelo agradecemos?
- Só queriamos poñela a salvo. - Non, queden.
Madame, non temos moita cousa. Tomen unha sopiña.
- Non. - Veña.
- Non fai falla. Marchamos. - Unha sopiña.
Señor Reed!
Non vos movades.
Ei.
Tranquilo, mangallón.
Mamá!
Tira o rifle.
Apéate do cabalo.
Dispárolle ao neno.
Non. Solta a arma.
- Dispáralle ao neno. - Non!
Tira o rifle xa. Amodiño.
Amodiño.
Tira a pistola ao chan.
Amodo.
Agora.
Moi ben. Apéate e tómbate boca abaixo.
Amodo.
Ben. Así, moi ben.
Amodiño.
Boca abaixo.
Ao chan.
- Ao chan. - Síntoo.
Moi ben. Amodo.
De todo. Ata que biques o chan.
Así.
Que tal estás aí?
Eh!
Devin!
Mamá!
Polos esmirrados pedirasme a metade.
Son todos iguais.
Aquel da esquina non sei se non será un rato.
Jim.
Trae unha báscula antes de pechar o trato.
Bill Hickman o Salvaxe.
Non contaba verte tan axiña.
Vés con boa parte da congregación.
Bridger.
E cos peixes gordos.
O irmán Hickman informoume da súa conversa.
Pareceume axeitado vir ata aquí eu mesmo.
Agardo que non lle quedase moi a desmán.
Sería un desperdicio.
Cadrábame xusto no camiño.
Se está esperando que o axuden a baixar do cabalo,
aquí non lle facemos esas cousas.
Nin polas mulleres.
Estou estudando o terreo.
Magnífico.
Case todo chan.
E de gran valor.
Non o dubido.
Este é o lugar.
Non hai moito espazo, así que hai que aproveitalo ben.
Sempre llo digo a Cottrell.
Postos a compartir espazo, debín poñer a oficina nunha casa de putas.
En Salt Lake City prohibimos os bordeis.
Home, non lles fan falla.
Cantas mulleres din que ten, gobernador? Eran 22?
En realidade son vinte, pero a prensa terxiversa a miña historia
para encirrar os que desexan a nosa caída.
Moitas das miñas esposas son maiores
e considéroas máis nais ca esposas.
Así cámbialle ben o conto.
Nin as nosas mellores rapazas darían feito.
Informóuseme de que as negociacións co irmán Hickman
foron algo tensas, por desgraza.
O ton que emprega Bill non me chista moito.
Dá a impresión de que queren coller o que non se lles ofrece.
Pídolle desculpas se lle deu esa sensación, señor Bridger.
Asegúrolle que non é a miña intención.
E cal é a súa intención?
Quero o seu forte.
Abofé que o quere.
E se o Exército se fai con el, será a fin dos mormóns.
Que o fixo vir aquí, a este lugar, señor Bridger?
A sede.
Levaba escapando de dous osos e duns pés negros
case unha semana.
Quedei sen auga aos dous días.
Cando os despistei, xa non me quedaba unha gota que mexar.
E entón cheguei a este lugar.
O río discorre por todas partes.
Bebín ata fartarme e vino como un sinal para asentarme aquí.
Sospeito que a sede tamén me trouxo a min, señor Bridger,
con só 50 dólares no peto.
A sede de achegarme máis a Deus.
E aquí estamos os dous.
Nun alpendre poeirento a tres portas dun bordel.
Saciados, pero preguntándonos aínda así
cal é o mellor xeito de seguir bebendo auga dese río.
Teño que atender asuntos da Igrexa os próximos tres días.
Continuaremos a conversa cando remate.
Aquí estarei.
Para ben ou para mal.
Ata daquela, vaia pensando
nun prezo xusto de venda.
Un que nos guste aos dous.
Xa…
Collinlle moito cariño a este lugar.
E, ademais, xa vou moi vello
para buscar outro sitio.
Imaxino que o prezo que me puidese gustar a min
a vostede sentaríalle coma unha labazada, gobernador.
Nunca temín a dor, señor Bridger.
Como queira.
Bo día.
Teñan tino por aí.
Disque anda moito saqueador solto.
O Señor vela por min, señor Bridger. Non nos pasará nada.
Sammy.
É mellor ir tomar un cacharro mentres aínda poidamos.
Que…?
Xa nolo quitastes todo. Deixádenos marchar.
Todo non.
Bos días, mangallón.
Déixao en paz.
Soltádenos!
Canto menos chamemos a atención, antes nos soltaremos.
Que nos van facer?
Dígame, capitán.
Que sabe do ataque en Meadows?
O que sei do ataque en Meadows
é que masacraron a nosa xente.
Non foron os indios.
Un supervivente di o contrario.
El di… que foron os do Clan do Lobo.
O supervivente é Jacob Pratt?
Pois si.
Quero facerlle unhas preguntas sobre o que pasou aquel día.
Sinto decepcionalo, pero marchou
na busca da súa muller, a irmá Abish.
Pois disque hai brancos involucrados no ataque.
E vostedes son moi brancos.
Espero que o señor Pratt se recupere e nos poida dar detalles.
Pois temo que vai na outra dirección,
por desgraza, pero se o quere comprobar,
diríxese a Cedar Falls.
Disque alí se agochan os do Clan do Lobo.
E como foi Pluma Vermella quen os asasinou a todos,
é un bo lugar polo que comezar.
E se de verdade estivese interesado en protexer a súa xente,
estaría alí solucionando isto.
Pero velaquí o está, buscando lea comigo e as miñas tropas.
Non son unha organización militar, señor Wolsey.
Son unha turba mormona.
Cando atope probas da súa participación no ataque,
o Goberno porá a proba iso que vostede chama o seu exército.
Que teña bo día.
Vamos, rapaces.
Se cadra é certo o de Pluma Vermella.
Si, manda uns homes a Cedar Falls.
A ver se localizan o tal Pluma Vermella.
Como te chamas?
Non nos coñecemos xa?
Ei, mangallón.
Como se chama?
Como se chama túa nai?
Sóltanos.
Cartos, comida, que queres?
Que como se chama túa nai?
Sara.
Darémosvos o que queirades.
Que queredes?
Ti tamén o farías?
Darnos o que queiramos?
Si.
- Mamá. - Que queres?
Douche o que queiras.
Mamá!
Vai ser que non.
- Mamá! - Déixaa.
Mamá! Non!
- Non! - Sóltaa!
- Non o toques! - Mamá, non!
Non!
Sóltaa!
Collédea.
Non!
Por favor!
Non!
No outeiro? No segundo outeiro?
Pluma Vermella.
Agardemos ao solpor.
Espertou?
Non.
- Abish. - Que pasa?
Hosanna os días que virán,
a segunda chegada do Salvador.
Cando toda a Terra floreza
e conceda aos santos un fogar…
Fai algo co teu amigo mormón.
Está ferido.
Non está ben.
Nin eu, como siga así.
Leva cantando esa puta merda
sen parar dende que chegou.
E loar…
Cala xa, hostia!
É para que Abish saiba que vou por ela.
Que detalle, pero por Cristo, Pratt,
ten piedade do resto.
Non lles gustan as cancións. A min gustoume, señor Pratt.
Se a teñen os do Clan do Lobo, nunca máis vai oír nada, seguro.
Non lle digas iso.
É o que hai.
Disque Pluma Vermella viola e tortura as brancas durante días.
Unha e outra vez coma el con esa canción do carallo.
Agora que calaches,
igual oes berrar a túa muller.
Mamá.
Dóeme a cabeza.
Quero que tentes liberar as mans.
Non sei se darei.
Que che gustaba facer?
Antes de vires aquí.
Gústache pescar?
- Nunca o fixen. - Non?
E logo?
Non había onde pescar na nosa zona.
Prométoche que sairemos de aquí
e ensinareiche a pescar, pero ti prométeme unha cousa.
Que vas ser forte.
Coma túa nai.
Mamá!
- Déixaa en paz! - Ei!
Pensa noutra cousa.
Oliver Twist.
Mamá! Sóltaa!
Mamá! Déixaa!
"Cando Oliver fixo nove anos era miúdo e esbrancuxado,
de escasa estatura."
"Cando Oliver fixo nove anos era miúdo e esbrancuxado,
de escasa estatura."
"Cando Oliver fixo nove anos era miúdo e esbrancuxado,
de escasa estatura."
Puta do carallo!
- Quería dicirche… - Non.
Grazas, señor Reed, pero non preciso compaixón.
Sería tan débil coma eses homes crían que era.
E xa vimos o que lles pasou.
Foi culpa miña. Non debemos axudar a nena. Trabuqueime.
Todo o que fago e todo o que fixen
é para protexelo, e hoxe esquecino.
Esquecino. Esquecín o único que importa.
Tes a cara pintada para a guerra.
Para sempre.
Mira ao teu redor.
Eu aquí non vexo guerra.
Escolles estar cega.
E morrerás cega.
Que vés buscar aquí, Pluma Vermella?
Un lugar onde pasar un tempo.
Porque te perseguen,
así que agora os teus inimigos tamén nos perseguirán a nós.
Os meus inimigos tamén son os vosos.
Os teus inimigos son cada rostro que ves,
e son moitos para nós.
Non traerei a guerra xunta o meu fillo.
Capitán, volveu Turner. Está na enfermaría.
Só?
Di que morreron todos os que ían con el.
Sabes que pasou?
O Clan do Lobo. Seguramente Pluma Vermella.
- Merda. - Sácama!
Que pasou?
O Clan do Lobo. Cando nos demos conta, xa os tiñamos enriba.
Logo pasou outro grupo.
A quen viches?
Pluma Vermella ía con eles.
A onde se dirixía?
Ao suroeste, cara aos outeiros baixos.
Vale, ben feito. Cóideo ben, doutor.
É onda o campamento de Paxaro do Inverno.
Vai cuns homes ao campamento shoshone,
a ver se Pluma Vermella está alí. Agochádevos, que non vos vexan.
Si, señor.
Conforme vou tentando darlle sentido a este lugar,
máis me perdo nel.
Sinto que me afasto cada vez máis das cousas que entendo.
A paz e a inocencia perden a loita contra o odio e o medo.
Agora, a paz é… cada vez máis escasa.
Nesta terra, poucos coñecen a compaixón.
A simple tenrura endureceuse…
e coido que non vai parar de minguar.
Neste momento, inúndame
unha profunda dor pola terrible e sempre presente ausencia de amor.
Aquí poucos coñecen xa a xentileza.
Aquí só hai brutalidade.
Xogas con ese trapo coma Lucas coa pirola.
Seica era da súa muller.
Hostias. Si?
Pratt, déixasme sobalo un pouco?
Usarei a imaxinación.
Nin caso, señor Pratt. Non ten quen o queira.
Que dis?
Que ninguén te quere.
Tilly.
E ti que vas facer?
- Tilly. Para xa. - Que vas facer?
Conas do carallo.
Ide recollendo.
Ti non mandas, mormón.
Xa tiñamos que estar buscando.
Si, pero non o decides ti.
Hai que moverse para atopar a muller.
Tilly.
Vamos.
Atoparémola.
Es un bo home, Pratt.
Subtítulos: Marina do Albardeiro