Padecemos tormentos…
FUNDADOR DO MORMONISMO ASASINADO
…para alcanzar Sión.
BUSCAN EXTERMINAR OS MORMÓNS
Mais insisten…
EXTERMINADOS
…en perseguirnos.
Fomos benevolentes cos inimigos…
BRIGHAM YOUNG DEFÉNDESE
…e agora deixaremos que a espada do Todopoderoso os adoutrine
con palabras e obras.
Pois chegamos a Sión, a nosa Sión.
Esta é a nosa Sión.
Un momento. Agora vén Jim.
Non movades os porcos ata que chegue. Aí o vén.
A onde levas os meus porcos?
Non me quedou outra.
Outra de que, Winkie?
O mormón ofréceme cinco veces máis ca ti.
Non che ofrecín nada.
- Acordamos o prezo. - Ti tardabas en pagarme.
- Eles xa pagaron todo. - Cala!
- Lévaos de volta. - Non tes nada que dicir.
- Fixen un trato co porqueiro. - Ese trato non vale nada.
Todo o gando que hai aquí dentro é meu.
Os porcos non son teus. Eran seus, pagueille e agora son meus.
- Vaites. Pagácheslle? - Si.
Primeiro erro.
O segundo foi malgastar enerxía
para deixar os porcos onde estaban.
Imposible. Pero, se precisas porcos,
véndechos o irmán Wilkinson.
Polo dobre do que eu paguei, claro.
Arre carallo. Paréceme algo caro, Bill.
E máis polos meus porcos.
Hoxe foron os porcos. Mañá, as provisións.
Ata que che baleiremos o forte.
Seica o teu gobernador segue a negociar.
É o que quere.
Os mormóns e os seus cartos
dificúltannos a vida aos demais.
Non é o meu problema, va que non?
Aínda non, supoño.
Agora xa o será, digo eu.
Vámonos! Veña!
Es un fillo de puta, Bridger! Voute matar!
Pode ser, Bill o Salvaxe.
Pero non hoxe.
Fóra!
Dille ao teu gobernador que baleire o peto.
Subiu o prezo.
Voute matar!
Coido que, contra as forzas que dominan estas terras,
o home civilizado non se pode defender.
Esta terra méteseche dentro,
nos ósos,
no sangue…
e logo aínda máis dentro,
a medida que invade as nosas almas.
Estas terras cobran vida no noso interior.
Con poder.
Con violencia.
Con claridade de espírito
e moitas outras emocións que ata agora eludiran a nosa linguaxe.
Ante tales forzas,
síntome incapaz de sentir outra cousa que non sexa humildade.
Díxenlle a Pluma Vermella que te levaremos cos teus.
Os meus?
Xa non sei quen me queda.
Teño unha pregunta.
Por que cres que o teu pobo ten tanta sede de matar?
Por medo.
Creo.
Ao que non comprenden.
Isto.
O teu mundo.
Non é coma o meu.
E iso é bo.
Neste val había moitísimos shoshones.
Pero a fame, a guerra e a enfermidade cambiaron o noso mundo.
E eu pregúntome:
con tantos cambios,
poderemos sobrevivir?
Bonito vestido.
Non o laves tanto.
A túa vida está pintada nel.
Hai cores feas.
Así é a vida.
- Non deberías estar aquí. - Vai!
Que fixeches?
Que?
Que fixeches?
De que falas, Pratt?
Grazas, señora.
Temos información da fuxitiva.
Veu un home con dúas mulleres e un neno hai uns días.
Collede a bebida e as armas. Liscamos.
Dáme iso.
Por que lle disparaches?
Había que facelo.
- Por que había que facelo? - Porque si.
- Por que? - As cousas boas hai que pagalas.
Cóllea!
Canto hai que intentamos saír disto?
Canto levamos picando pedra buscando ouro?
Iso é Sara Holloway.
O noso ouro.
Deixa de mirarme así.
Sempre mirei por ti.
Vimos acabar mal a moitos.
Sen un can, enterrados.
Nós seguimos aquí.
Ti e mais eu.
E aquí seguiremos ata conseguir o noso.
Tráioche un agasallo.
Arre!
Anda!
Señor Reed!
O meu cabalo.
Non pode cargar peso. Pasaremos aquí a noite.
- É mellor non parar. - Está coxo.
Ide por leña.
- Veña. - Vale.
Canto queda ata Crook Springs?
Depende do que atopemos.
Vai arrefriar.
Imos cavar.
Señor Reed.
Séntese mal cando mata?
Non se mato os malos.
Matar homes malos non está mal, non?
Non se vai ao inferno por iso, ou si?
Miña nai e eu matamos un home.
Non te preocupes por iso.
O que túa nai fixo para vos protexer…
non é pecado ningún.
Por que o traes aquí?
Atopámolo. Estaba agochado.
Vixiando a aldea.
Levaranos ata os soldados brancos.
Díxenlle ao teu líder branco
que non estou en guerra con el.
Os shoshones non matamos eses colonos.
O capitán non o cre.
Quere a Pluma Vermella.
Quéreno matar.
Pois que veña o teu xefe.
Cortarémoslle a lingua e darémoscha de comer.
Cala.
Saben que Pluma Vermella está aquí.
Trouxéchesnos a guerra.
Non. Eu levaréillela a eles.
E ti morrerás
e traerás máis odio e morte
ao noso pobo.
Ao meu neto.
Alce Novo preferiría morrer loitando contra o inimigo
ca suplicando comida axeonllado.
Xa non te coñezo.
Que non me coñeces?
Non me coñeces?
Son o que mata demos!
Guerreiro do Creador, sangro por el!
Sangro por ti!
E por ti tamén!
Sangro por todos os shoshones!
Cando os invasores brancos matan un de nós,
eu mato dez dos seus!
Os brancos non coñecen a paz.
Así que lles dou o que coñecen.
Non.
Dáslles o que queren.
Hora de volver á casa, Sra. Holloway.
Por iso eu non durmo.
Faime sitio.
O que te chamaron os shoshones…
"Kinii Da-Dawon",
que significa?
"Falcón Pinto".
Era… un neno con pencas
cando me mercaron os shoshones.
Foron moi amables.
Non o esperaba para nada.
Sempre me dixeron que eran salvaxes…
- Sono. - Xa, pero…
Quero dicir que…
nunca me sentira tan segura.
Endexamais.
Por que te fuches de alí?
Descansa.
Con isto terás dúas horas máis de calor.
Queda aquí, por favor.
Por favor.
Queda, por favor.
Grazas.
¿Rezas para que cando os brancos te maten
non veñan matar o teu fillo?
Coidado co que dis.
Vasme cortar a gorxa como ás miñas amigas?
Cantos teñen que morrer en vinganza?
Os que lle diga o seu deus.
O teu deus diche que mates os brancos?
A eles o seu dilles que vos mate a vós.
Se cadra os deuses xogan con nós,
a ver quen é o que máis mata.
O teu deus perderá.
Se lles levas aos brancos guerra no canto de paz,
será coma se ti mesmo lle cortases a gorxa a Alce Novo.
Por que arriscas a túa gorxa falándome así?
Alce Novo merece unha vida longa.
Todos os shoshones a merecen.
Mesmo ti.
Non pinta ben.
A ver canto aguanta. Se non, deixámolo.
A tal Holloway que buscamos
estiven a piques de cazala eu.
Daquela non sabía que era unha asasina.
Menos mal que non a sumaches ao teu harén, Pratt.
Se non, non había tardar en mandarte a ese paraíso teu.
Agora que o penso, lembro ver a túa muller en Bridger.
Érache ben feita.
Eu habíalle facer máis cousas ca matala.
Entendo por que vas ata a fin do mundo
na procura desa preciosidade.
Mormonciño da gaita pequena.
Non satisfás a túa señora?
Piroliña. Pluma Vermella halle estar dando o seu.
Mormonciño da gaita pequena.
Ai, apéaste, mormonciño?
Irmán Pratt! Xa abonda!
O diaño vive en ti!
Mormón do carallo!
Tilly, déixao!
Proba a túa muller, mamón!
Parade!
Veña!
Deberiamos volver cos nosos.
Estes tipos son mala xente.
Acabarán matándonos.
Que busquen a fuxitiva.
A túa muller, irmán Pratt,
non a atoparemos coa xente que eles buscan.
É mellor que marchemos.
Témonos que ir xa.
Coñezo este conto.
Só queren a recompensa.
E nós non temos nada que ver.
Debemos liscar xa.
Pratt. Por que?
Dis que isto era do teu amigo mormón?
De William.
¿E que Cook, que agora vai río abaixo cara a México,
só se puido facer con el
se ía co grupo que atacou o voso campamento?
Pero, dado que Cook non está aquí para se defender,
ademais do feito
de que ti estás coma unha puta caldeireta,
é hora de que nos separemos.
Non me podo arriscar a que me partas a crisma cunha pedra
porque lle roubei a faixa a túa avoa.
Mira, poderíate sentenciar a morte,
pero mellor que o decida o destino.
Déixoche algo de comida, roupa de abrigo e unha mula.
Sorte.
Sinto que acabemos así.
Oxalá atope a súa muller.
Ela vén con nós.
Levareina coa súa xente.
Que xente?
Se vas matar todos os soldados brancos?
Primeiro, que fale con eles, que lles diga o que sabe dos shoshones
e quen atacou a súa xente.
E non lles vas declarar a guerra?
Se a cren, non.
Arre!
Veña!
Aguanta!
Arriba!
Seguide!
Os cabalos teñen que descansar.
Levádeos cara ás árbores.
Capitán!
Ós vosos postos!
Onde teño o rifle?
Armas listas!
Os flancos!
Non disparedes ata que eu o diga!
Que carallo queren?
Non disparedes!
Se non volvo, agardade á noite
e daquela matádeos a todos.
Alto!
Quietos aí!
É Pluma Vermella.
Da tribo dos shoshones.
Quere falar co capitán.
Estades armados?
Non.
E aqueles que?
Quedaran alí se Pluma Vermella regresa.
Ben, achegádevos amodo! Moi amodo!
Demasiado sangue.
Se os brancos nos deixan vivir en paz,
non lles declararei a guerra.
É todo un detalle, tendo en conta cantos matou xa.
Estannos a apremar para que castiguemos os responsables
do masacre dun gran grupo de colonos hai unhas semanas.
Os shoshones non tiveron nada que ver.
E vostede como o sabe?
Porque estaba alí.
E vostede como se chama?
Abish Pratt.
Foron homes brancos. Encapuchados.
E algúns da tribo dos paiutes.
Entregáronme a eles.
Pero acabou cos shoshones.
Colleume Pluma Vermella.
Di que algúns levaban carapuchas.
Como sabe que eran brancos?
Logo do ataque, quitáronas.
- E viulles as caras? - Si.
Señora Pratt, se a obrigaron
a dicir iso para protexer ese home…
Todo o que lles digo é a verdade.
Pódolles contar todos os detalles.
Bandidos e paiutes?
Masacraron o grupo.
Mataron a todos.
Non, señora Pratt.
Non a todos.
O seu home sobreviviu.
Jacob?
Está vivo?
Lévaa buscando dende o ataque.
Onde está?
Co grupo mormón. Non andan moi lonxe.
Podémola levar.
Ti quedas.
Señora Pratt.
Farei o que poida para trasladar a oferta aos meus superiores.
Pero dubido que a acepten. Ten moito sangue nas mans.
Pero o pobo shoshone non.
Desprázanse seguido para evitar a guerra.
En fin, sexa como for,
este país decidiu que isto non lles pertence
e estas tribos estórbanlle.
Merecen algo mellor.
Merecen, si.
Se ves que coxea, báixate e avísame.
Ben. Vamos.
A canta distancia cres que estarán?
Non sei quen son, pero o peor está por vir.
Arriba hai unha cabana.
Iremos alí, descansaremos e sairemos ao albor.
Axúdoche a montar.
O home de Filadelfia…
agarrábame polo pescozo e esganábame ata que me desmaiaba,
e cada mañá que seguía viva era unha maldición.
Cando llo fixo a Devin, mateino.
E volveríao facer, Isaac.
Non vos acheguedes máis!
Que se vos ofrece?
- Falar co oficial ao mando. - Señor.
Andan lonxe das súas fronteiras, non, capitán?
Que eu saiba, isto segue sendo EUA.
Polo de agora.
Buscamos a Jacob Pratt.
Segue buscando a súa muller.
Pois témola nós.
Canto me aledo de que estea ben, irmá Pratt.
O capitán Dellinger di que feriron a Jacob.
Ten unha ferida na cabeza, pero recuperarase.
Segue á caza dos indios asasinos, capitán?
Trae a muller de Jacob Pratt.
Grazas a Deus.
O irmán Jacob dará chimpos de alegría cando a vexa.
- Non sei o seu nome, irmá Pratt. - Abish.
Creo que o dixo el.
Onde podemos atopar o seu home?
Como dixemos, anda buscando a Abish.
Pero volverá dentro dun día ou así.
Pode quedar con nós, irmá Pratt.
Vainos dar información sobre o masacre de Meadows,
así que volverá ao noso campamento.
Claro.
Aledámonos moito de que estea de volta, irmá Pratt.
Grazas por devolver ao rabaño esta bendita alma, Pai Celestial.
"Aquel que recibe todas as cousas con gratitude será glorificado."
Si, si, amén.
Non nos viu.
Recoñeceunos?
O home ese.
Wolsey.
El estaba alí.
Está totalmente convencida de que foron eses homes?
Si.
Lévao a Fort Bridger. Se o correo xa saíu…
Vou directo a Gilbert e entrégolla ao coronel Johnson.
Quero que saiba que está a salvo. Ten a miña palabra…
Levoume alí para ver se os recoñecía.
É o meu traballo.
Utilizoume.
Precisaba probas…
de que os mormóns perpetraran o ataque.
Serán axustizados.
Eu son a proba.
Si.
Se a consola, estou seguro de que a min tamén me utilizan.
Irmán Hickman.
Véñeno ver.
Recoñeceu un dos teus homes.
A irmá Pratt comezou unha guerra.
Van vir por vós.
Señora!
- Señora! - Capitán!
Que?
Ei!
Que pasa? Que?
Montou no cabalo e marchou.
Ímola buscar?
Non.
Que marche.
Putos mormóns.
Sempre igual.
Vamos!
Sigue, veña!
Señor Reed!
Apéate!
Solta as rendas!
Devin!
Devin.
Ei. Acouga.
Tranquilo.
Mamá!
Respira. Todo vai saír ben.
Agora que?
Non! Por favor, que pare! Mamá!
Que é iso?
Menciña.
- Ábrea. - Devin, abre a boca.
Ben. Terma del.
Acouga.
Que é iso, mamá? Mamá!
Non mires. Non…
Mamá!
Parade! Soltádeme! Soltádeme, hostia!
Parade! Deixádeme, cona!
Devin, para!
Só é dor.
Só é…
Subtítulos: Marina do Albardeiro