Doświadczyliśmy udręki i cierpienia, by dotrzeć do naszego Syjonu,
a oni dalej nas prześladują.
Wystarczająco już odpuszczaliśmy wrogom naszym.
Dlatego popieram dobycie na nich miecza Wszechmogącego w słowie i uczynku!
Albowiem dotarliśmy do Syjonu, naszego Syjonu.
Tu jest nasz Syjon.
Proszę zaczekać. Jim już idzie. I proszę nie dotykać świń.
Dokąd je zabieracie?
Nie miałem wyboru.
To znaczy?
Dali mi pięć razy tyle.
Mieliśmy umowę.
Ociągałeś się. Oni od razu zapłacili.
Szkoda słów, Bridger.
Dogadaliśmy się z hodowcą.
Jest nim tylko z nazwy.
Wszystkie zwierzęta należą do mnie.
-Były jego. Zapłaciłem. Są moje. -Zapłaciłeś?
Tak.
Błąd numer jeden.
Drugim była strata energii, bo odprowadzicie je na miejsce.
Jeśli ich potrzebujesz, brat Wilkinson chętnie pomoże.
Cena wzrosła dwukrotnie.
Trochę drogo. Szczególnie za moje własne świnie.
Dziś świnie, jutro zapasy.
Aż zostanie ci tylko pusty fort.
Chyba twój gubernator nadal negocjuje.
Chce, czego chce.
Przez bogatych Mormonów reszcie ciężko przeżyć.
To nie mój problem, prawda?
Obecnie nie.
Teraz już tak.
Idziemy!
Ty skurwielu! Zabiję cię za to!
Być może. Ale nie dziś.
Precz!
Niech twój gubernator sięgnie głębiej do kieszeni!
Moja cena właśnie wzrosła!
Zabiję cię!
WSCHÓD AMERYKI
Doszedłem do wniosku, że ta ziemia dysponuje siłami,
przed którymi cywilizowany człowiek się nie obroni.
Ona wnika w nasze kości, w naszą krew, a potem jeszcze głębiej…
Aż zajmie miejsce duszy.
Ta ziemia ożywa w nas wszystkich.
Ożywa z mocą.
Z brutalnością.
I z czystością ducha.
I innymi wzburzeniami, których nasz język nie potrafi opisać.
W konfrontacji z takimi siłami,
nie mogę poczuć nic innego, jak wielką pokorę.
Powiedziałam mu, że zabierzemy cię do twoich ludzi.
Moich?
Nie wiem, których opuściłam.
Mam pytanie.
Dlaczego twoi ludzie czują taki głód zabijania?
Przez strach.
Chyba.
Przed tym, czego nie rozumieją.
Przed tym.
Przed waszym światem.
Nie przypomina mojego.
I dobrze.
Ta dolina była pełna Szoszonów.
Ale głód, wojna i choroby zmieniły nasz świat.
Zastanawiam się:
czy w obliczu tylu zmian… zdołamy przetrwać?
Ładna suknia.
Nie pierz jej całej.
Jest umalowana twoim życiem.
Nie wszystkie kolory są dobre.
Takie jest życie.
Nie powinieneś brać w tym udziału.
Co zrobiłeś?
Co?
Co zrobiłeś?
O czym ty gadasz, Pratt?
Dziękuję pani.
Mamy informacje o zbiegłej.
Kilka dni temu był tu mężczyzna z dwiema kobietami i chłopcem.
Bierzcie wódę i broń. Ruszamy.
Dawaj to.
Dlaczego ją zastrzeliłeś?
Taka praca.
Zabicie jej?
Dlaczego?
Wszystko ma swoją cenę.
Ile już próbujemy się stąd wyrwać?
Jak długo ryjemy w ziemi za złotem?
Tym jest Sara Holloway.
Naszym złotem.
Nie patrz tak.
Nigdy cię nie oszukałem.
Widzieliśmy wielu, którzy opuścili ten świat.
Złamani, pobici, pogrzebani.
A my nadal tu jesteśmy.
Ty i ja.
I będziemy, aż dostaniemy swoją dolę.
Mam dla ciebie prezent.
Dawaj!
Panie Reed!
Mój koń!
Nie może dźwigać.
Zostaniemy tu na noc.
-Nie powinniśmy stawać. -Zbytnio kuleje.
Przynieście drewno.
Długo potrwa ta podróż?
Zależy, na co trafimy.
Zrobi się zimno.
Zacznijmy kopać.
Panie Reed?
Ma pan wyrzuty, zabijając ludzi?
Nie tych złych.
Ich można?
Nie trafi pan za to do piekła?
Zabiliśmy z mamą człowieka.
Nie przejmuj się tym.
Cokolwiek zrobiła twoja matka, by was ochronić… nie było grzechem.
Dlaczego go tu sprowadziłeś?
Ukrywał się.
Obserwował obozowisko.
Zaprowadzi nas do żołnierzy.
Powiedziałam twojemu dowódcy, że nie chcę wojny.
To nie Szoszoni zabili tych osadników.
Kapitan w to nie wierzy.
Szuka Czerwonego Pióra.
Chcą go zabić.
Niech przyjdzie.
Utniemy mu język,
a ty go zjesz.
Cicho!
Wiedzą, że Czerwone Pióro tu jest.
Sprowadziłeś na nas wojnę.
Nie. To ja sprowadzę ją na nich.
Zginiecie!
I sprowadzicie nienawiść i śmierć na własnych ludzi.
Na mojego wnuka.
Młody Łoś woli zginąć w walce,
niż błagając na kolanach o jedzenie.
Nie wiem już, kim jesteś.
Nie wiesz?
Nie wiesz, kim jestem?
Nie wiecie, kim jestem?
Jestem zabójcą demonów!
Wojownikiem stworzyciela, który dla niego krwawi!
Krwawi dla was!
Dla ciebie też!
Dla wszystkich Szoszonów!
Gdy biali zabiją jednego z nas,
ja zabiję 10 z nich!
Oni nie znają pokoju.
Dlatego dam im to, co znają.
Nie!
Dasz im to, czego chcą.
Musimy zabić wrogów, nim odbiorą nam wszystko,
co nam zostało!
Czas do domu, pani Holloway.
Dlatego nie sypiam.
Posuń się.
Imię, którym nazwał cię ten Szoszon…
„Kinii-Da Dawon”.
Co oznacza?
Nakrapiany Jastrząb.
W dzieciństwie, gdy Szoszoni mnie kupili, miałem piegi.
Byli tacy mili.
Nie tego się spodziewałam.
Powtarzano mi, że to dzikusy.
Są nimi.
Po prostu nigdy… nie czułam się tak bezpieczna.
Nigdy.
Dlaczego to porzuciłeś?
Musisz wypocząć.
Wystarczą na kilka godzin.
Zostań ze mną, proszę.
Proszę.
Dziękuję.
Modlisz się, żeby po za biciu ciebie, biali nie przyszli zabić twojego syna?
Zważaj na słowa.
Bo poderżniesz mi gardło, jak moim przyjaciółkom?
Ilu musi zginąć, byś się zemścił?
Tylu, ile każe mu jego bóg.
Bóg każe ci zabijać białych?
Biali wierzą, że bóg każe im zabijać was.
Może bogowie bawią się nami, by sprawdzić, kto zabije więcej?
Twój bóg przegra.
Jeśli zamiast pokoju zawieziesz żołnierzom wojnę,
równie dobrze możesz sam poderżnąć gardło Młodemu Łosiowi.
Dlaczego ryzykujesz własnym?!
Bo Młody Łoś zasługuje na długie życie.
Jak wszyscy Szoszoni.
Nawet ty.
Nie jest dobrze.
Zobaczymy, jak daleko zajdzie. Potem będziemy musieli ją zostawić.
Ta Holloway…
Prawie do niej uderzyłem.
Nie wyczułem morderczyni.
Dobrze, że nie miałeś okazji dopisać
jej do haremu, Pratt.
Pewnie wtedy długo byś nie czekał na ten swój raj.
Przypominam sobie, że widziałem twoją żonkę w Bridger.
Ładniutka.
Na pewno nie tylko bym ją zabił.
Rozumiem, dlaczego przemierzasz świat, by znaleźć tę ślicznotkę.
Mormon - Krótka Kuśka!
Nie możesz zaspokoić żony?
Na pewno Czerwone Pióro cię w tym wyręcza.
Krótka Kuśka schodzi z konia?
Bracie Pratt! Wystarczy!
Diabeł na ciebie patrzy!
Jebany Mormon!
-Złaź z niego! -Masz swoją żonkę!
Chodź!
Powinniśmy wracać do naszych.
Ta banda to nic dobrego.
Zabiją nas obu.
Niech sami znajdą tę kobietę.
A twoja żona, bracie…
Z nimi nigdy jej nie znajdziemy.
Powinniśmy odejść.
I to teraz.
Już to widziałem.
Myślą tylko o nagrodzie.
Nic nam do tego.
Powinniśmy odejść.
Pratt…
Dlaczego?
Należał do twojego martwego przyjaciela?
Do Williama.
Czyli Cook, który spływa teraz twarzą w dół
do Meksyku, mógł go zdobyć, tylko biorąc udział w ataku na wasz obóz.
Ponieważ Cook nie może się obronić, a ty masz nasrane we łbie, postanowiłem,
że czas się pożegnać.
Nie będę ryzykował, że rozwalisz mi łeb kamieniem,
twierdząc, że okradłem ci babcię.
Mógłbym skazać cię na śmierć, ale oddam twoją przyszłość
w ręce przeznaczenia.
Zostawię ci jedzenie, ciuchy i muła.
Życzę powodzenia.
Przykro mi, że tak wyszło.
Liczę, że odnajdziesz żonę.
Pójdzie z nami.
Oddam ją jej ludziom.
Którym?
Skoro zabijesz białych żołnierzy?
Najpierw opowie im, co wie o Szoszonach.
I kto ich wtedy zaatakował.
I wtedy nie wypowiesz im wojny?
Jeśli jej uwierzą.
Wtedy nie.
Nie stawajcie!
Potrzebujemy reszty koni. Sprowadź je.
Kapitanie!
Na pozycje!
Gdzie moja strzelba?
Gotuj broń!
Zabezpieczyć flanki!
Czekać na rozkaz!
Co to za gówno?
Jeśli nie wrócę, czekajcie do nocy.
Wtedy ich zabijcie.
Stój!
To Czerwone Pióro!
Z plemienia Szoszonów!
Chce rozmawiać z waszym kapitanem.
Jesteście uzbrojeni?
Nie.
A oni?
Będą tam czekać na powrót Czerwonego Pióra.
Podjedźcie wolno. Bardzo wolno!
Za dużo krwi.
Jeśli biały człowiek da nam spokój, nie sprowadzę na niego więcej wojny.
Wielce łaskawy, gdy zamordował już tak wielu.
Odczuwam pewne naciski,
by ukarać odpowiedzialnych za masakrę osadników kilka tygodni temu.
Szoszoni nie mają z tym nic wspólnego.
Skąd wiesz?
Bo tam byłam.
Jak się nazywasz?
Abish Pratt.
To byli biali. W kapturach.
I kilku Pajutów.
To im sprzedali mnie bandyci.
A wylądowałaś u Szoszonów.
Czerwone Pióro mnie im odebrał.
Mówisz o ludziach w kapturach.
Skąd wiesz, że byli biali?
-Po ataku wielu je zdjęło. -Widziałaś ich twarze?
Tak.
Pani Pratt, jeśli została pani zmuszona, by to powiedzieć…
To wszystko prawda.
Mogę opowiedzieć ze szczegółami, co tam zaszło.
Bandyci i Pajutowie?
Zmasakrowali nas.
Zabili wszystkich.
Nie, pani Pratt.
Nie wszystkich.
Pani mąż przeżył.
Jacob?
On żyje?
Szuka pani od dnia ataku.
Gdzie jest?
Z grupą Mormonów. Niedaleko.
Możemy tam panią zabrać.
Ty zostań.
Pani Pratt!
Zrobię, co w mojej mocy, by przekazać jego ofertę przełożonym.
Ale wątpię, by przyjęli jego warunki.
Ma sporo krwi na rękach.
Ale Szoszoni nie.
Ciągle się przenoszą, by uniknąć wojny.
Tak czy siak, kraj postanowił, że ta ziemia nie należy do nich.
Te plemiona stoją mu na drodze.
Zasługują na lepszy los.
Tak, zasługują.
Jeśli poczujesz, że kuleje, zejdź i mi powiedz.
Ruszajmy.
Daleko są za nami?
Najgorszego jeszcze nie widzieliśmy.
Niedaleko jest chatka.
Tam wypoczniemy i ruszymy dalej o brzasku.
Wsiadaj na konia.
Ten mężczyzna w Filadelfii…
Dusił mnie, aż zemdlałam. I potem każdy poranek był przekleństwem.
Gdy zrobił to Devinowi, zabiłam go.
I zrobiłabym to ponownie.
Wystarczy!
W jakiej sprawie?
Zawołaj dowódcę.
Zapuściliście się poza wasz teren, kapitanie.
Gdy ostatnio sprawdzałem, to nadal USA.
Na razie.
Szukamy Jacoba Pratta.
A on swojej żony.
My ją mamy.
Bogu dzięki,
że jest pani bezpieczna.
Kapitan powiedział, że Jacob został ranny.
W głowę. Ale dochodzi do siebie.
Nadal szuka pan zabójców Indian?
Sprowadził żonę Jacoba Pratta.
Chwalmy pana.
Brat Jacob ucieszy się z pani powrotu.
Nie dosłyszałem imienia.
Abish.
Wspominał.
Wiecie, gdzie go znajdziemy?
Jak mówiliśmy, właśnie jej szuka.
Wróci za jakiś dzień.
Może pani z nami zostać.
Pani Pratt jest świadkiem w sprawie Masakry w Meadows.
Dlatego wraca z nami.
Oczywiście.
Bardzo się cieszymy z twojego powrotu, siostro.
Dziękuję, że zwróciłeś nam tę duszę, Ojcze w Niebiosach. A ten,
kto przyjmuje wszystko z wdzięcznością, zostanie wychwalony.
Amen.
Nie widziała nas.
Rozpoznała ich pani?
Tamtego.
Wolseya.
Był tam.
Jest pani całkowicie pewna, że to byli oni?
Tak.
Zawieź to do Fortu Bridger. Jeśli poczta już wyjechała…
Pojadę prosto do Gilbert i wręczę to pułkownikowi Johnsonowi.
Jest tu pani bezpieczna.
-Daję słowo. -Liczył pan, że ich rozpoznam.
-Taką mam pracę. -Wykorzystał mnie pan.
Potrzebowałem dowodu, że Mormoni brali w tym udział.
Sprawiedliwość zostanie im wymierzona.
Ja jestem pańskim dowodem.
Tak.
Jeśli to pani pomoże, ja też jestem wykorzystywany.
Bracie Hickman.
Ktoś do ciebie.
Rozpoznała kilku z twoich ludzi.
Siostra Pratt właśnie zapoczątkowała wojnę.
Przyjdą po was.
Proszę pani!
Kapitanie!
O co chodzi?
Wsiadła na konia i odjechała.
Ruszyć za nią?
Nie.
Niech jedzie.
Jebani Mormoni.
Ciągle to samo.
Dawaj!
Nie stawaj!
Panie Reed!
Złaź z niego!
Puść lejce!
Devin!
Już dobrze.
Jestem tu.
Trzymam cię.
-Mamo! -Oddychaj…
Przestańcie!
Co to?
Lekarstwo.
-Otwórz. -Otwórz usta.
Dobrze.
Przytrzymaj go.
Co to jest?!
Nie patrz!
Puszczajcie!
Puszczaj, kurwa!
Przestań!
To tylko ból.
To tylko…