Xeneral Stafford, escribo nun momento de máxima urxencia,
tanto táctica coma moral.
Hai dez días, o sete de setembro, ao sur do Territorio de Utah,
asasinaron 200 colonos de Arkansas no Vello Camiño Español.
Tras investigar e entrevistar os superviventes,
non cabe dúbida de que o ataque foi organizado e perpetrado
- por mormóns… - "…por mormóns,
co consentimento
do gobernador Brigham Young.
Polo tanto,
solicito que se envíen de inmediato 500 tropas a Fort Bridger,
para axudar a eliminar as forzas mormonas antes de que medren en poder e número.
Atentamente, capitán Edmund Dellinger."
Os neglixentes erros do irmán Wolsey
puxeron en perigo a nosa causa
e a supervivencia do noso pobo.
Os nosos irmáns e irmás levan 40 anos sendo expulsados dos seus fogares…
Deus perdoarate.
- …torturados… - Limpará…
…queimados, violados e asasinados polos que temen o que nós cremos!
Si, señor.
E non vos equivoquedes,
seguirán atacándonos ata que non quede rastro do noso pobo!
Pero non o podemos permitir.
Non o imos permitir.
Nós somos os elixidos!
Non eles!
E os días de sermos perseguidos remataron!
E cambiará…
- Capitán. - Tenente.
- Algún problema? - Non.
Topei unha compañía en Fort Bridger.
Van cara a Gilbert.
Eles mesmos entregarán a carta a Johnson.
Saben que ten présa?
Aseguraron que non ían parar no camiño.
Agardaremos uns días, a ver se chegan máis tropas.
Se non, teremos que actuar sós.
Non somos suficientes.
Por iso estamos a agardar.
E a señora Pratt?
Marchou.
A onde?
Ao oeste.
Supoño que xunta a xente coa que veu.
Os mormóns que nos atacaron.
Vinos.
E eles a min.
Disque o meu marido segue vivo.
Que me está a buscar.
Malia iso, volviches aquí.
Non quero que me atope.
- Viches alguén? - Non.
Pero chegarán.
É cuestión de tempo.
Segue con febre.
Temos que marchar.
Non podemos marchar con el así.
Atopei máis menciña.
Tena peor.
Temos que decidir.
Decidir o que?
Non, iso non.
- Se a infección se estende… - Amputala non.
Non!
Percorreron un longo camiño.
Veñen xinetes!
E velaquí o vén.
Co seu sorriso e o seu Xesús,
esperando que non note que me quere retorcer as pelotas.
Hache querer falar do conto dos porcos.
Supoño que si.
Seguro que Deus lle murmurou
que todos os porcos da contorna son para os mormóns.
Ti que opinas do Pai, o Fillo e o Espírito Santo, Sammy?
Nunca lle dei moitas voltas ao tema.
Ao menos dende que era neno.
Coma ás historias dos trasnos.
Benvido, gobernador.
Señor Bridger.
Terá un momento para que continuemos a nosa conversa?
Non vexo por que non.
Pero antes vou meter unha cunca nos pantalóns.
Protexer as miñas partes.
Seica houbo un pequeno malentendido
cos meus homes polos seus marráns.
Os seus homes ben me entenderon.
Sobre todo Bill o Salvaxe.
Como lle vai o pé?
Iso é precisamente o que tento evitar.
Preferiría que non houbese ningún conflito entre nós.
Por iso, para que poidamos chegar a un acordo,
velaquí ten a miña oferta polo seu terreo.
E creo que lle parecerá máis que xusta.
Construír este forte deume moito traballo.
Ao principio, só había unha forxa e un curral.
Agora paran aquí case todos os que van camiño do paraíso.
Así que non teño claro se estou de acordo
en que é unha oferta máis ca xusta.
Logo cal é o seu prezo, señor Bridger?
Tería que ver que pasaría comigo.
Tería que comezar de novo?
Comprenderá que a compra inclúe que non constrúa un forte
nesta contorna.
Entón aínda mo poñería máis difícil.
Marcharei pola mañá, señor Bridger.
A miña esperanza é ter unha resposta antes da miña partida.
Malia usar o termo esperanza,
a frase soa a ameaza.
Gustaríame ter unha resposta… pola mañá.
O único máis preocupante ca o agudo intelecto de Brigham Young
é a súa inquebrantable tesón na procura da súa terra prometida.
O seu desexo de controlar Fort Bridger
reflicte o seu desexo de controlar todo o Territorio de Utah.
O destino de Fort Bridger marcará o de Utah.
E o destino de Utah marcará o de toda a relixión mormona.
Se se lle permite gañar,
esta terra sen lei sumirase nunha escuridade aínda meirande.
Temo esa escuridade, pois ningún home, muller ou neno
escapará á súa ira.
Adormecín sen querer.
Está peor.
Ten que haber outra solución.
Que?
Que? Agarda…
Para! Dixen que non! Para!
Dúas Lúas, non!
- Que pasa, mamá? - Para!
Que pasa?
- Para! - Non lla vou amputar!
Adiante.
Só é dor.
Onte, ao albor, vin un oso cruzar a nado o río Cane.
Vin o sol tinguirlle de dourado o pelame das orellas
e crearlle un halo dourado arredor da cabeza.
Sentinme conmovido e fascinado
ante o poder e a elegancia desa maxestosa criatura,
perturbado pola sensación
de que hai forzas superiores ás que coñeceremos nunca
que dominan a Terra.
Deivos unha malleira.
- Pois si. - Os cartos.
- Levas toda a noite gañando, O'Malley. - Retírome.
- Eu sigo. - Quédavos papel?
Sérvenche as túas cartas, tenente.
Total, son unha merda.
Hai respostas a preguntas que, polo de agora, non somos quen de ver.
Albergo a esperanza de que haxa oportunidades pacíficas para todos.
Albergo a esperanza de que a beleza que vexo aquí
sexa máis poderosa ca a escuridade.
Advertinllo, capitán.
Aviseino.
Albergo a esperanza de que nos días máis escuros e difíciles,
o amor sirva de refuxio
e nos guíe a todos lonxe do inferno dos medos,
que atraen os homes aos recantos máis escuros e brutais do averno.
Albergo a esperanza de que o amor nos salve.
Está mellor.
Si.
Entón axiña marcharemos.
Si.
A Crook Springs?
Canto máis nos achegamos, menos me convence Crook Springs.
Levaríasnos a California?
Seica alí o océano é precioso.
- Lévasnos ao océano? - Non se me perde nada en California.
Cunha muller e un tolleito.
- Non dixen iso. - Pois a Crook Springs.
O seu pai é un bo home.
É…
En fin…
Vinos peores.
Só espero que sorría ao ver a Devin.
Co que leva pasado ese rapaz,
dubido que lle importe que o seu pai o mire mal.
- Ao mellor… - Vou ver como están os cabalos.
Tes algo en contra de California?
Non.
Non sabes nadar?
Sei nadar.
Virgil, non vexo nada!
A ver, só puideron ir cara a arriba.
Como dixeches na nosa primeira conversa,
non hai futuro no servizo militar.
Ao menos, non ben pagado.
Non está aquí.
- A señora Pratt. Non está. - Como que non?
Buscámola a feito. Aquí non está.
Marchou. O capitán dixo que cara ao oeste.
Afíxose moi ben cos shoshones.
Así que aínda queda un cabo solto.
Vin a súa aldea.
- Só hai mulleres e nenos. - Pluma Vermella.
Veu aquí con el.
Non é unha muller nin un neno.
Temos armas de sobra para enfrontarnos a el.
Resolvereino.
Definitivamente.
Iso decidirao Young.
Nin ti nin eu.
Sorte nos seus proxectos, sarxento.
Esta noite trata de quen somos como pobo.
Do que defendemos.
Imos arder todos no inferno por…
O Señor axudará a quen se esforce por facer o ben.
Señor Bridger.
Gobernador.
Se cadra esquecín dicirlle que regresaba a Salt Lake.
Non, díxomo ben clariño.
E mais que lle dese un prezo que considerase xusto.
Pero resulta que non o hai.
Síntoo, pero este forte vai seguir levando o meu apelido.
Tiña a esperanza de que chegásemos a un acordo amigable.
Di moito o da esperanza.
Moi ben.
Teño unha orde do xuíz Leonidas Shaver
para detelo.
Adiante, irmán.
"Por axudar e instigar os indios,
e abastecelos de alcohol, armas e munición
co propósito de perpetrar saqueos
e levar á guerra os cidadáns dos Estados Unidos,
pola presente ordénase o arresto de James Felix Bridger."
Ese xuíz seu ten moita leria.
E, a verdade, xa me perdín ao principio.
Pois, resumindo,
di que vender armas aos indios é un acto de traizón.
E, como gobernador da zona,
teño autoridade para prendelo por tal acto.
Home, pode ser que algúns indios tomasen uns grolos por aquí
ou tivesen sorte ás cartas e gañasen unha pistola,
pero, de ser o caso, foi sen o meu coñecemento.
Iso decidirao a xustiza.
Aquí a xustiza funciona doutro xeito, gobernador.
Estes nativos
ven como os brancos os exterminamos da face da Terra,
así que teñen as súas propias leis.
Os das montañas ven como outros veñen e reclaman aquilo
polo que traballaron, e tamén teñen as súas leis.
E eu?
Eu baixo a cabeza e atendo ao meu.
Espero que un home… de Deus coma vostede
saiba valorar os que tentamos gañar a vida como podemos.
As miñas terras rematan a 20 km río abaixo.
Máis adiante hai un terreo xeitoso
para instalar un posto.
Pois terei que ir botarlle un ollo.
Avíseme se quere axuda para montalo.
Bo día, señor Bridger.
Pararán?
Nin de broma, Sammy.
Viñan buscarme a min.
Os mormóns mataranvos a todos.
Por min.
Matar.
A ti.
O teu fillo.
Matarano pola miña culpa.
A todos os shoshones.
Matar.
Non sei como se me ocorreu traelo aquí.
Non tiñas outra opción.
Si, podía ir a outra cidade do leste,
unha onde non nos atopasen.
Non. Atoparíanvos en calquera parte.
Valedes moitos cartos.
Facemos o que faga falla.
Non é?
Ao menos aínda tes o teu fillo.
Perdiches o teu.
Síntoo.
Como se chamaba?
Que viches?
Lobos.
Que pasa?
Isaac.
Que foi?
Lobos.
Pódense atrever a vir polos cabalos.
- Devin case non ten febre. - Ben.
Hai que marchar.
Levareino comigo.
- Saímos xa? - O antes posible.
Canto ao oeste chegaches?
A Salt Lake Valley.
Buscamos novas terras para a tribo,
pero Paxaro do Inverno non quixo trasladarse.
Por iso levaches a túa familia?
Por iso os despracei.
Para que sobrevivisen.
Pero neste mundo non hai lugar seguro
nin ningún deus ou creador ao que recorrer cando máis o precisas.
De verdade o cres?
Seino.
Por iso te afastas do mundo?
Para non preocuparte por perder a ninguén máis
que poida importarche?
Ese era o plan.
Mataron os soldados.
Van vir por nós.
Nós non lles fixemos nada.
Virana buscar a ela e matala.
Matarannos a todos.
Cantos son?
Demasiados.
Non permitirei máis mortes.
Iremos ao oeste,
como nos dixo Kinii Da-Dawon.
Non podedes fuxir eternamente.
Os brancos atoparanvos sempre.
Irei alí. Entregareime.
Non. Agora estás con nós.
Se queren loitar, loitaremos.
Listo para liscar e deixar a neve e o frío?
Si, señor.
Saímos pola mañá?
Non, esta noite.
Levamos aquí tempo de máis.
Precisas máis? Sei onde a hai.
Toma.
Agora vou estar máis tolleito aínda.
Non estás tolleito.
Nin antes tampouco.
- Cando irá máis calor? - Axiña.
Cando baixemos un pouco.
E cando baixaremos…?
Agachádevos!
Seguide!
Estás ben?
E miña nai?
Están aí.
Saen!
- Mata ese fillo de puta! - Coidado!
Dálle!
Merda!
Señor Reed!
Vounos matar!
Xúroche que os mato!
Berra para que saiba onde estás!
Vounos matar, xúrocho por…
Onde está miña nai?
Onde está?
Mamá!
Onde vai miña nai?
Onde está?
Dimo!
Dimo, hostia! Onde está?
Levárona.
Subtítulos: Marina do Albardeiro