‪(ปี 2004)
‪แฮปปีเบิร์ดเดย์ทูยู
‪แฮปปีเบิร์ดเดย์ ฮันนาห์
‪แฮปปีเบิร์ดเดย์ทูยู
‪มีความสุขมากๆ นะ
‪เราอาจจะคิดผิดที่ไป
‪เราหยุดไปไหนมาไหน เพราะแซมร้องอาละวาด ‪ทุกครั้งที่เหนื่อยไม่ได้หรอก
‪ที่รัก นั่นไม่ใช่ร้องอาละวาดเฉยๆ ‪มีอะไรมากกว่านั้น
‪- หมอบอกว่าลูกไม่เป็นไร ‪- ฉันรู้ค่ะ
‪ลูกสี่ขวบเอง เด็กสี่ขวบก็ร้องอาละวาดแบบนี้
‪ใช่ไหม ตัวน้อย
‪ไม่มีอะไร
‪ทุกอย่างโอเค
‪แซม ลูกจ๊ะ
‪แซม
‪ลูกโอเคนะ
‪วันจันทร์สี่โมง
‪ผมเจอจูเลียวันจันทร์สี่โมงตลอด
‪แม่รู้ว่าเป็นอย่างนั้น แต่พรุ่งนี้แม่นัดให้ลูก
‪เจอกับคนใหม่
‪เขาดูเจ๋งมากเลยนะ
‪ในเว็บไซต์บอกไว้ว่าเขาเล่นคาราเต้ด้วย
‪ระหว่างนี้ลูกคุยกับแม่คนเดิมได้ตลอด
‪เปิดบริการเสมอจ้ะ
‪เราออกไปหาไอศกรีมทาน แล้วคุยเล่นไปเรื่อยๆ
‪- เหมือนตอนลูกเด็กๆ ไง ‪- ไม่ครับ ขอบคุณ
‪คุณอาจไม่รู้เรื่องนี้ แต่มีหลุมใหญ่เท่ารัฐเมน
‪(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‪ถูกค้นพบกลางทวีปแอนตาร์กติกา
‪มันแปลกที่เธอเขียนแบบนั้นนะ ว่าไหม
‪(เลิกซั่มบาร์เทนเดอร์!)
‪แปลกใช่ไหม
‪คุณคงไม่คิดว่าจะเจอหลุมตรงกลางทวีป
‪แต่คุณอาจคิดผิด
‪มันจบแล้ว
‪ฉันสาบานได้ จบไปแล้ว
‪คุณช่างแสนดี
‪บางอย่างที่ดูแข็งเหมือนหินมากๆ ‪ผมว่าแข็งเหมือนน้ำแข็ง...
‪อย่า... อย่ามาจับผม
‪ก็ได้ค่ะ
‪ฉันทำอะไรได้บ้าง
‪คุณทำมาพอแล้ว
‪แต่ว่า ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น...
‪นั่นแหละสิ่งที่เกิดขึ้น
‪หลุมยักษ์
‪ขณะที่นักวิทยาศาสตร์ชอบคิดว่า ‪พวกเขารู้บางอย่างเกี่ยวกับมัน แต่ความจริงไม่รู้
‪ไม่มีใครรู้
‪มันเป็นปริศนา
‪โอ้ เป็นเรื่องที่สนุกสุดๆ เลย แชมป์
‪ผมว่าแบบนี้คงไม่เวิร์ก
‪(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
‪คิ้วเขาหนามาก
‪อย่างกับหนวดที่สัตว์ขาปล้องมีไว้รับความรู้สึก
‪- เป็นเแบบพี่นี่สนุกน่าดู ‪- ก็มีบ้าง
‪งั้นเราจะหาคนอื่น คนที่มีคิ้วปกติหน่อย
‪- อ้อ เคซี่ ข่าวดี ‪- อ้อ เอลซ่า ช่างมัน
‪- ทำไมเรียกแม่ว่าเอลซ่า ‪- ชุดนักเรียนที่เคลย์ตันมาแล้วจ้ะ
‪แม่แขวนไว้ในตู้นะ จะได้ไม่มีกลิ่นเสื้อผ้าใหม่ ‪แต่ดูแล้วน่ารักดี
‪มันก็... มันดูเก๋ดี
‪แล้วเนื้อย่างวันนี้เป็นไงบ้าง
‪แม่นึกสนุกลองใช้เครื่องปรุงรสแบบปรุงสำเร็จ
‪- ขี้โกง ‪- ทำไมแม่ถึงเปลี่ยนเครื่องปรุงรส
‪อีกอย่าง เอลซ่า เนื้อนี่หั่นแปลกๆ
‪พ่อหั่นดีกว่านี้อีก พ่อจะกลับมาเมื่อไรครับ
‪- เราเรียกเขาว่าดั๊กรึเปล่า ‪- เปล่า เรายังเป็นพ่อกับแม่
‪ใช่ เป็นคำถามที่ดี พ่อจะกลับมาบ้านเมื่อไรคะ
‪เอิ่ม พ่ออยู่กับปู่ กำลังทำระเบียงบ้านกันอยู่
‪คงให้เสร็จก่อน
‪หนูว่าก็ดีนะที่พ่อสร้างบ้าน ดีกว่าพังบ้าน
‪- มีใครเอาแคร์รอตบ้าง ‪- ขอผ่าน
‪หนูออกไปวิ่งนะ
‪คิดไปคิดมา ผมอยากเจอจูเลียอีกครั้ง
‪ผมรู้เธอพูดให้ผมเสียใจ แต่ตอนนี้ผมดีขึ้นแล้ว
‪ไม่ แซม เป็นไปไม่ได้
‪- แม่ขอโทษ เราจะหาคนอื่นกัน โอเคนะ ‪- ครับ
‪ในเว็บไซต์คิ้วเขาก็ดูปกติดีนะ
‪โฟโตชอปแหงๆ เอลซ่า
‪- พ่อไปไม่นาน ‪- พ่อคะ
‪พ่อบอกพี่ชายลูกแล้ว ‪ว่าจะไปอยู่ช่วยงานปู่สักสองสามวัน
‪- หนูไม่อยากโกหกแซม ‪- พ่อรู้
‪ก็แค่ชั่วคราว จนกว่าจะหาทางออกได้ โอเคนะ
‪- ไว้พ่อโทรหานะ ‪- ค่ะ
‪(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‪ใช่ มันแก้ไขได้ทุกอย่างสินะ
‪ที่เมนสวยสุดๆ เลย ‪เหมือนที่สตีเฟน คิง บรรยายไว้ไม่มีผิด
‪แต่ไม่มีตัวตลกในท่อที่น่ากลัว
‪เพจ ผมอยากคุยเรื่องขัดจรวด ‪เพราะมันเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ของเรา
‪แซม ยายฉันอยู่ตรงนี้
‪- ตอนนี้ฉันคุยเรื่องนี้ไม่ได้ ‪- เราต้องคุย
‪ปกติผมฉันกับจูเลียทุกเรื่อง
‪อย่ามาพูดชื่อนี้ให้ฉันได้ยินอีก
‪แต่ในเมื่อฉันพูดกับ...
‪ผู้หญิงคนนั้นอีกไม่ได้แล้ว ‪และฉันไม่ขอไปเจอผู้ชายที่มีคิ้วหนอนนั่น
‪ที่เรียกฉันว่า "แชมป์" ‪ทั้งที่ฉันไม่เคยเป็นแชมป์อะไรเลย
‪ฉันไม่มีใครให้คุยด้วย ก็เลยรู้สึกว้าวุ่นใจ
‪ฟังนะแซม ฉันเสียใจที่เธอรู้สึกว้าวุ่นใจ
‪ถึงแม้ว่าเรา... ‪เจอกับกระท่อมวิเศษของเอสกิโมจริงๆ
‪เราไม่ได้เป็นแฟนกันอีกแล้ว
‪ฉันว่าตอนนี้เราต้องอยู่ห่างกัน ‪แล้วคิดดูว่าเราต้องการอะไร
‪แล้วเรื่องทั้งหมดระหว่างเรา ‪จะอยู่ในชีวิตและอนาคตของเราได้ยังไง
‪ว่าไง
‪เอ่อ เธอพูดถึงกระท่อมเอสกิโม ‪ฉันเลยนึกถึงเรื่องขัดจรวดขึ้นมาอีก
‪แซม ฉันต้องไปแล้ว
‪คืนนี้เป็นคืนแรปของครอบครัว ‪บ้านฮาร์ดเวย์ชาวฮิปฮอปจะแสดงเรื่องแฮมิลตัน
‪ฉันรับบทเป็นทั้งสามสาวเลย เหนื่อยหน่อย
‪- โอเค ‪- โอเค
‪เธอเป็นไงบ้าง
‪แทบจะไม่ไหวแล้ว
‪ฉันว่าฉันทำลายครอบครัวอย่างถาวร
‪ดั๊กยังไม่กลับมา แล้วก็ไม่รับสายฉัน
‪ส่วนเคซี่ก็เกลียดฉันเข้าไส้ยิ่งกว่าเดิม
‪ฉันรู้สึกแย่สุดๆ
‪ต้องโกหกแซม...
‪ไม่คิดเลยว่าฉันทำทุกอย่างพังพินาศขนาดนี้
‪ที่รัก
‪ฉันแค่อยากหานักบำบัดดีๆ ให้กับแซม
‪โอ้ เพื่อนสาว ฉันเข้าใจเธอ
‪ฉันโชคดีมากที่เคย์ล่าไปหา ดร.บรอบ
‪เธอเขียนหนังสือเกี่ยวกับการดูแลเด็กพิเศษ
‪จริงๆ นะ ฉันมีอีกเล่มนึงอยู่ในรถ
‪ถ้าสนใจก็ 17,99 เหรียญ ‪แพงกว่าในแอมะซอนเหรียญเดียว
‪ทำไมต้องจ่ายแพงกว่าด้วย
‪ฉันได้ยินมาว่า ดร.บรอบ เก่งมากๆ ‪แต่เธอไม่รับคนไข้ใหม่แล้ว
‪หวังว่าฉันจะช่วยได้นะ ‪มีอย่างเดียวที่พาเราเข้าไปได้...
‪- คือความสัมพันธ์ส่วนตัว ‪- เรารู้
‪- ไม่รู้ว่าฉันเคยพูด... ‪- พูดแล้ว
‪- เธอเป็นอดีตน้องสะใภ้ของลูกพี่ลูกน้องฉัน ‪- ห่างกันจังเลย
‪- ตลกสุดๆ ‪- ฮิฮิ้ว
‪ไม่อยากเชื่อว่าฉันตัดสินใจแบบนี้
‪ฉันไม่ใช่พวกเด็กโรงเรียนเอกชน
‪มันไม่ใช่ตัวฉัน
‪แล้วเธอจะแอบอยู่ในตู้จนกว่าจบ ม.ปลายหรือไง
‪เปล่า ดูนะ
‪สวัสดี ฉันเอง มัฟฟี แฟนซีแพนท์
‪- รับปาเตหน่อยไหม ‪- นี่ มัฟฟีน่ารักเนอะ
‪ใช่ อยู่แล้ว
‪(อย่าลืมใช้น้ำยาระงับกลิ่นกาย)
‪ทำไมแปรงสีฟันฉันไปอยู่ช่องซ้ายบน
‪หวัดดี แซม
‪หวัดดี อีวาน
‪รู้ๆ กันว่ามันอยู่ช่องขวาบนตลอด
‪- แต่ดันมาอยู่ช่องซ้ายบน ‪- ของพี่อยู่ช่องซ้ายบน
‪เธอเปลี่ยนที่มันเหรอ
‪- เปลี่ยนที่อะไร ‪- แปรงสีฟันฉันไง
‪ฉันคงไม่ยอมรับหรือปฏิเสธ
‪อย่ามาแตะต้องของของฉัน!
‪ว่าไง
‪น่าจะเบาๆ กับพี่ชายเธอหน่อยนะ
‪เพราะคนบ้านเธออารมณ์ขึ้นง่าย
‪ไม่ งานวิจัยเกี่ยวกับออทิสติกทั้งหมดบอกว่า
‪จะต้องยั่วโมโหต่อไปในสถานการณ์แบบนี้
‪มันเป็นกิจวัตรของเขาอย่างหนึ่ง
‪ทำให้เขารู้ว่าฉันเป็นห่วง
‪- เธอนี่นิสัยเสียชะมัด ‪- แซม รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นห่วง
‪- หุบปาก! ‪- เขารู้
‪เธอนิสัยเสีย
‪- เราน่าจะจู๋จี๋กันได้ซะที ‪- ใช่ ควรจะอย่างงั้น
‪นี่ ทั้งสองคน
‪ท่าทาง... สบายกันนะ
‪มีอะไร
‪แค่มาดูว่ามีใครอยากได้ขนมหรือเครื่องดื่มไหม
‪ไม่ล่ะ ขอบคุณ
‪โอ้ เสื้อคลุมตัวนี้ใหญ่ไปนิดนึง ‪ลูกน่าจะเอามาให้แม่จัดการ
‪- ไม่เป็นไรค่ะ ‪- เอาเข้านิดเดียว
‪- ไม่ค่ะ ขอร้อง ‪- แค่หน่อยเดียว
‪ไปได้แล้ว
‪ใช่ ออกไปเถอะ
‪ขอโทษครับ
‪รู้ไหมว่ามีหลุมยักษ์ในทวีปแอนตาร์กติกา
‪ข่าวเกี่ยวกับน้ำแข็งที่อยู่ใต้โลกดังมาก
‪อาจเป็นการร้องขอความช่วยเหลือ
‪- เรื่องหานักบำบัดเป็นยังไงบ้างพวก ‪- ไม่ไหวเลย
‪ช่างมันเถอะ ไม่ต้องหาแล้ว
‪มีพวกเราอยู่ ฉัน พ่อนาย เต่าของนาย
‪ตอนนี้เอดิสันมีงานต้องทำเยอะแยะ
‪หลอดไฟความร้อนอันใหม่ แล้วพ่อฉันก็ไม่อยู่
‪ฉันอยากให้พ่อกลับมา ทุกอย่างจะได้กลับสู่ปกติ
‪ตาเฒ่าดั๊กกี้ไปไหน
‪อยู่ที่กระท่อมของปู่ กำลังทำระเบียงบ้านงี่เง่า
‪- ช่วงหน้าหนาวเนี่ยนะ ‪- คงงั้น
‪- ดูเหมือนเลือกเวลาได้ไม่ฉลาดซะเลย ‪- ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยทำระเบียงบ้าน
‪หมายถึงนายจะจับค้อนยังไง ‪ทั้งๆ ที่ใส่ถุงมือกันหนาวอยู่
‪หรือว่าดั๊กใช้ปืนยิงตะปู
‪ไม่รู้สิ จะรู้ได้ไง
‪โอเค พอมองออกว่านายต้องการฉัน
‪รู้ไหมฉันทำยังไงในการเอาเรื่องบ้าๆ ออกไป
‪ฉันสุ่มเบอร์ส่งข้อความที่พิมพ์บอกปัญหาทั้งหมด
‪ทำให้ได้ข้อความบางอย่างที่น่าสนใจมากๆ ดูนะ
‪"ฉันนอนร้องไห้ในอ่างอาบน้ำกลางดึก"
‪ฉันร้องจริงๆ
‪แล้วก็ส่ง
‪ส่งไปหากลุ่มกลุ่มนึงแล้ว ลองดูสิ
‪ไม่ดีกว่า ฉันไม่ชอบบอกเรื่องพวกนี้ ‪กับคนแปลกหน้า
‪คนเราต่างจิตต่างใจกัน โอเค ไม่เป็นไร
‪ตอนฉันคิดไม่ตก ฉันจะสวมเสื้อกันหนาวตัวพองๆ
‪ฉันหมายถึงตัวพองมากๆ ‪เหมือนมาร์ชแมลโลว์เกรดเอ
‪ลงไปในสนามเบสบอลแล้วให้บอลอัดใส่
‪ได้ผลไหม
‪ไม่มีผลสรุปที่แน่ชัด แต่อย่าลืมใส่กระจับป้องกัน
‪ฉันเคยพลาดครั้งนึง
‪โอ้ มีข้อความเข้า
‪"ไปตายซะ" สองอัน กับ "ฉันก็เป็น" หนึ่งอัน
‪ฉันแค่อยากคุยกับจูเลีย
‪- งั้นก็ไปคุยกับจูเลียสิ ‪- ไม่ได้ แม่ฉันไม่ยอม
‪ชีวิตเป็นของนาย แซม ‪นายจะทำอะไรที่อยากทำก็ได้
‪- จะใส่กางเกงกลับหลังก็ได้ ‪- ฉันจะอยากทำไปทำไม
‪ไม่รู้สิ หยิบกระเป๋าตังค์ได้ง่ายมั้ง
‪มีช่องซิปสำหรับก้นของนายมั้ง ‪อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ
‪แต่ก็โอเค ถ้านายไม่อยากขัดใจแม่จริงๆ
‪ฉันเข้าใจทุกอย่างดี ‪หมายถึงเธอเก่งเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว
‪ก็ต้องหาต่อไป หานักบำบัด ‪คงไม่อยากขนาดนั้นหรอกมั้ง
‪แบบนี้ผมจะไม่เรียกว่าการบำบัด
‪อาจจะเรียกว่าร้องแรปกับเพื่อนแบบนั้นก็ได้
‪ผมว่าแบบนี้ไม่เวิร์กแน่
‪โอเคครับ
‪ไม่เอาน่า มันตลกมากๆ เลย
‪แต่ ดร.โรเบิร์ตสันไม่ใช่กระต่าย
‪แม่ไม่เห็นนี่
‪เธอทำจมูกฟุดฟิดตลอด ‪แล้วก็กินแคร์รอตไป 20 อันได้
‪แม่ครับ
‪ทำไมพ่อถึงสร้างระเบียงบ้านตอนฤดูหนาว
‪คงเตรียมพร้อมสำหรับฤดูใบไม้ผลิ
‪แปรงสีฟันของผมไปทำอะไรตรงนั้น
‪แปลกจัง
‪- ลูกจะไปไหน ‪- ข้างนอก
‪ผมแค่อยากกลับไปหาจูเลีย แต่แม่ไม่ยอม
‪ผมคงจะไม่เอาอีกแล้ว
‪แซม...
‪ยกเท้าขึ้น ศอกตรงข้าม เข่าตรงข้าม
‪- ฮัลโหล ‪- ไง เคธี่ นี่เอลซ่านะ
‪เอลซ่า ไง เพื่อน กำลังออกลีลาอยู่เลย ว่าไง
‪ฉันคิดว่าอยากจะคุยกับเธอเรื่อง ดร.บรอบ
‪ไม่แน่ใจว่าเธอจะช่วยพูดให้เราหน่อยได้ไหม
‪- ไม่รู้สิ เพื่อน ‪- ขอร้องล่ะ เคธี่
‪อะไรก็ตามที่พอช่วยได้
‪ฉันรู้ว่าเธอสนิทกับ ดร.บรอบ ขนาดไหน
‪ฉันจะเจอเธออีกทีอาทิตย์นี้ ‪มีนัดทานมื้อสายๆ เคล้าเพลงแจ๊ส
‪ฉันอาจจะลองพูดโน้มน้าวเธอดู
‪เยี่ยมมากเลย
‪แต่ฉันอาจจะขออะไรบางอย่างตอบแทน
‪อะไรเหรอ
‪มีอะไร
‪หนูคิดว่าอย่างน้อยหนูก็น่าจะเอาชุดมาคืน
‪(โค้ช บริกส์)
‪ใครจะไปอยากได้ ‪กระโปรงเก่าๆ ขาดๆ นี่ ใช่ไหม
‪มีอย่างเดียวที่โรงเรียนรัฐทำได้ดี ‪คือเอาของเก่ากลับมาใช้อีก
‪แล้วรู้สึกยังไงกับเคลย์ตัน เพร็พ
‪ก็ดี
‪- รู้สึกยังไง ‪- ดีค่ะ
‪รู้สึกยังไง
‪หนูกลัวค่ะ
‪คิดว่างั้น
‪ฟังนะ เวลาคุยกับพวกเด็กสาววัยรุ่น ‪ต้องถามย้ำสามครั้ง
‪เป็นอีกเรื่องนึงที่พวกเธอเป็นเหมือนกันไม่มีผิด
‪ก็หนู...
‪หนูไม่อยากเชื่อว่าหนูยินดีจะไปจากที่นี่จริงๆ
‪ครูเหมือนกับครอบครัวที่สมบูรณ์ที่สุด ‪ของหนูแล้วตอนนี้
‪- เราจะคิดถึงเธอแน่นอน ‪- หนูก็จะคิดถึงครูค่ะ
‪แล้วหนูก็รู้สึกว่านี่เป็นทีมของหนูเสมอ ‪ไม่ว่าหนูจะไปอยู่ที่โรงเรียนไหน
‪ไม่
‪ยังไงคะ
‪การ์ดเนอร์ ฉันเป็นห่วงเธอนะ
‪และในฐานะโค้ช ‪ฉันต้องเห็นความสำเร็จของเธอ
‪แต่เธอกำลังจะสวมเครื่องแบบของที่อื่น
‪ดังนั้นจงสวมมัน และสวมมันด้วยความภาคภูมิใจ
‪แต่... ซักมันด้วย
‪ซักมันให้ดีกว่าอันอีกนี้นะ
‪นี่มันกลิ่นอะไร หัวหอมกับยางไหม้เหรอ
‪แย่มาก ไม่ไหวเลย
‪ใช่ วันแรกของฉัน
‪แม่คะ เสื้อคลุมหนูอยู่ไหน
‪แม่ เสื้อคลุมหนูอยู่ไหน
‪มันอยู่... ในนั้น
‪บ้าอะไรเนี่ย แม่หั่นมันเป็นชิ้นๆ เลย
‪เปล่า แม่แก้ให้อยู่ แล้วก็อย่าพูดว่า "บ้า"
‪หนูบอกไงว่าไม่ต้อง
‪แม่รู้จ้ะลูก แต่มันใหญ่ไปสำหรับลูก ก็เลยจะ...
‪- ไม่อยากจะเชื่อ! ‪- เคซี่
‪แม่อ่านบทความเรื่องการปรับปรุงความสัมพันธ์
‪แม่พยายามที่จะเป็น "แม่" มากขึ้น ‪และเป็น "เพื่อน" น้อยลง
‪หนูว่าแม่เลิกเป็นทั้งสองอย่างสักพักจะดีกว่า
‪- เคซี่ ‪- แม่ไม่อยากให้หนูเข้าเคลย์ตัน
‪ก็เลยพยายามทำลายหนู ‪หนูจะไปโรงเรียนพรุ่งนี้อยู่แล้ว
‪แม่รู้จ้ะลูก แม่ขอโทษ ‪แต่พรุ่งนี้ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‪แม่สัญญา แม่ไม่มีเวลาจริงๆ
‪แต่มีเวลาไปนอกใจพ่อ ‪จนทำอย่างอื่นไม่เสร็จงั้นเหรอ
‪ว่าไงนะ
‪ตายล่ะ
‪แม่นอกใจพ่อเหรอ
‪แซม
‪หนูถึงไม่อยากปิดบังเรื่องสกปรกของแม่
‪ฉันขอโทษ แซม
‪พ่อถึงจากไปใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- งั้น พ่อก็ไม่ได้ทำระเบียงบ้านอยู่
‪พ่อไปอยู่บ้านปู่
‪ตอนนี้พ่อแค่อยากอยู่ห่างๆ จากแม่
‪เรื่องนี้... ไม่เกี่ยวกับลูก
‪ทั้งสองคนเลย มันเป็นความผิดของแม่เอง
‪หลุมในทวีปแอนตาร์กติกาน่าจะเป็นผล
‪จากน้ำร้อนที่ผุดขึ้นมา ‪จากข้างใต้แผ่นน้ำแข็งอาร์กติก
‪เรามองไม่เห็นมัน
‪แต่มันค่อยๆ ทำลายแผ่นน้ำแข็งจากใต้พื้นผิว
‪ผมไม่เคยเจอใครที่คบชู้มาก่อน
‪แซม
‪แซม ลูกอยากคุยเรื่องนี้ไหม
‪ไม่
‪- แน่ใจใช่ไหม ‪- ใช่
‪- ไม่ ขอบคุณ ‪- โอเค
‪ลูกจ๊ะ แม่เจอนักบำบัดที่เก่งสุดๆ ดร.บรอบ
‪แม่ได้เบอร์โทรมาแล้ว เดี๋ยวจะโทรหาวันจันทร์
‪คืบคลานไปอย่างช้าๆ ทีละชั้น...
‪น้ำแข็งที่เคยหนาก็บางในที่สุด...
‪แม่จะจดลงในปฏิทิน
‪รอยแตกขยายกว้างออก
‪เคซี่ แปรงสีฟันอีกแล้วนะ
‪- เธอเอง! ‪- แซม ฉันขอโทษ
‪- เอาจริงๆ ฉันทำก่อนหน้านี้ ‪- บอกแล้วไงว่าอย่ายุ่งกับแปรงสีฟันฉัน
‪ชุดนักเรียนฉัน
‪เคซี่! เคซี่ การ์ดเนอร์!
‪- เคซี่ หยุดนะ ‪- ออกไป
‪เคซี่!
‪แซม
‪ลูกจะไปไหน
‪- ทำงาน ‪- แม่ขับรถไปส่งนะ
‪ไม่ ขอบคุณ
‪นี่คือจุดจอดมหาวิทยาลัยเดนตัน
‪(ทรานสิต โลคัล)
‪ผมจะลงจากรถครับ
‪หวัดดี จูเลีย
‪หวัดดี แซม เธอก็รู้ว่าไม่ควรมาที่นี่
‪นั่งก่อนสิ แค่แป๊บเดียว
‪ตรงที่ให้นั่งรอ
‪ไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้มานี่เพื่อคุยเรื่องความรัก
‪ผมไม่ได้รักคุณอีกแล้ว คงไม่ใช่
‪เรื่องขัดจรวด หลายอย่างเกิดขึ้น
‪ดูเหมือนเธออาจจะอยากพูด ‪ฉันเจอเธอไม่ได้อีก
‪แต่ฉันช่วยหาคนอื่นให้พูดคุยได้นะ
‪ฉันเรียกเพื่อนร่วมงานให้ได้
‪รู้ไหมมีหลุมใหญ่เท่ารัฐเมน ‪อยู่กลางทวีปแอนตาร์กติกา
‪ความรู้สึกของเธอช่วงนี้เหรอ
‪เหมือนมีหลุมในชีวิตของเธอ
‪เคซี่ย้ายที่แปรงสีฟันผม
‪แล้วเราก็ทะเลาะกัน ตีกัน ไม่สิ เธอตีผม
‪ผมกลายเป็นเหมือนแมลงให้เธอขยี้
‪เธอรู้สึกโอเคไหม
‪ผมไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง
‪บางครั้งแบบนั้นก็โอเคนะ
‪ตอนแรกผมคิดว่าผมโมโหเรื่องแปรงสีฟัน แต่...
‪บางทีผมโมโหที่เคซี่โกหกผมเรื่องที่แม่มีชู้
‪หรือไม่บางทีผมโมโหเพราะแม่มีชู้
‪พ่อก็เลยไม่อยู่ที่บ้านอีก ‪เพราะผมอยากให้พ่ออยู่ที่บ้าน
‪ความจริง ผมว่าเรื่องแปรงสีฟันนะ
‪โอ้
‪โอเค
‪รู้ไหมแซม ฉันภูมิใจในตัวเธอ
‪เรื่องที่ทะเลาะกับเคซี่เหรอ ไม่เข้าท่าเลย
‪เปล่า แต่หนึ่งปีก่อน ‪เธอนิ่งและพูดจาฉะฉานแบบนี้ไม่ได้
‪ถ้าเจอเรื่องที่เครียดๆ แบบนั้นมา
‪ฉันเชื่อนะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ‪เธอจะจัดการได้
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪ฉันจะแนะนำนักบำบัดที่เก่งๆ ให้นะ
‪ไม่ แถวนี้ผมลองมาเกือบครบทุกคนแล้ว ‪แม้แต่เจ้ากระต่ายนั่น
‪ไม่ได้เรื่องสักคน ผมต้องการคุณ
‪ขอโทษนะ แต่เป็นไปไม่ได้ ‪คงจะไม่ดีกับเราทั้งสองคน
‪ผมรู้
‪แม่ผมก็ไม่อยากให้มาที่นี่เหมือนกัน ‪แต่ชีวิตเป็นของผม
‪ผมจะใส่กางเกงกลับหลังก็ได้
‪ขอบคุณที่เป็นนักบำบัดให้ผม
‪นอกจากเรื่องที่คุณตะคอกใส่ผม ‪แล้วทำให้ผมสติแตกบนรถ
‪เรื่องอื่นๆ ก็ดีหมด
‪ยินดีนะ และขอโทษด้วยครั้งนั้น
‪วันนึงคุณอาจจะเป็นนักบำบัดของผมอีกก็ได้
‪ฉันว่าคงไม่
‪แต่อาจจะ
‪ไปไกลๆ เอลซ่า
‪พ่อเองลูก
‪พ่อคะ
‪แม่โทรไป
‪ขอโทษที่พ่อไม่อยู่
‪หนูก็เหมือนกันค่ะ
‪ลูกโอเคนะ
‪หนูผิดเองทั้งหมด หนูไม่น่าเขียนเรื่องโง่ๆ ‪เกี่ยวกับแม่บนกระดาน
‪ไม่ ลูกไม่ผิด เข้าใจนะ
‪ไม่ใช่ความผิดลูก
‪โอเคนะ ลูกรัก
‪เรื่องโง่ๆ นิดเดียวเอง ‪แต่หนูเป็นเด็กวัยรุ่นอยู่ รู้ไหม
‪นั่นมัน...
‪เรื่องที่เด็กวัยรุ่นทำ
‪หนูขอโทษที่ทำให้พ่อเสียใจค่ะ
‪- หนูไม่ควรทะเลาะกับแซม ‪- ไม่เป็นไรจ้ะ
‪ดูเหมือนรอยโดนต่อยนะ
‪- จริงๆ หนูว่าหนูต่อยตัวเอง ‪- พี่ชายลูกไม่ได้ต่อยลูกใช่ไหม
‪ไม่ค่ะ
‪ไม่เป็นไรนะ ลูกรัก
‪โอเคนะ
‪- พ่อรักลูกนะ ‪- หนูรักพ่อค่ะ
‪มาแล้วเหรอ แม่โทรหาลูกตลอด
‪ลูกโอเคไหม งานเป็นยังไง
‪ผมไปทำงานสาย 46 นาทีครับ ‪เพราะรถผ่านจุดจอดที่จูเลียอยู่
‪ผมเลยตัดสินใจลงรถไปหาจูเลีย ‪แล้วก็เจอจูเลียครับ
‪ว่าไงนะ
‪ผมเจอจูเลีย ผมพูดไปสองครั้งแล้ว
‪ลูกจ๊ะ แม่รู้ว่าลูกอาจจะโกรธแม่
‪แต่แม่บอกลูกชัดเจนแล้วว่าไม่ให้ไปเจอเธอ
‪ไม่รู้ว่าผมโกรธแม่หรือเปล่า ‪ผมไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง
‪- แต่บางครั้งมันก็โอเค ‪- โอเคจ้ะ
‪แล้วเจอเธออีกครั้งเป็นไงบ้าง
‪- บอกแม่มาจ้ะลูก ‪- ไม่ครับ
‪- พ่อครับ ‪- ไง
‪- พ่อกลับมาแล้วเหรอ ‪- พ่อมาแล้ว
‪ดีครับ คิดถึงพ่อมากๆ
‪เรามีป้ายสุขสันต์วันคริสต์มาสอันใหม่ที่ไม่สวย ‪แล้วเคซี่บอกผมว่าแม่นอกใจ
‪เหรอ
‪อ้อ แล้วแม่เปลี่ยนเครื่องปรุงรส ไม่ได้เรื่อง
‪คุณกลับมาแล้ว
‪ใช่ ผมกลับมาบ้าน
‪- โอ้ ที่รัก... ‪- ดังนั้นคุณต้องออกไป
‪ว่าไงนะ
‪- อย่าพูดโง่ๆ น่า ฉันทิ้งลูกไปไม่ได้ ‪- ก็เหมือนกับผม
‪ผมไปแค่ไม่กี่วัน ‪ก็เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นเหรอ ลูกตีกัน
‪- แซมไม่ทำแบบนี้มาเป็นปีแล้ว ‪- ฉันรู้แต่...
‪ผมทำผิดที่จากไปก่อนหน้านี้ มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
‪- งั้นก็อยู่ที่นี่สองคน ‪- ไม่
‪- ฉันนอนที่โซฟาก็ได้ ‪- ไม่
‪- เราช่วยกันแก้ไขทุกอย่างได้ ‪- ผมอยู่ใกล้ๆ คุณไม่ได้
‪- ดั๊ก ‪- ผมทำไม่ได้
‪ขอร้อง
‪อยากให้ผมบอกเหรอว่า ‪คุณทำให้ผมรังเกียจขนาดไหน
‪คุณทำให้ผมรังเกียจ
‪โอเค ฉันจะ... ฉันจะออกไปตอนเช้า
‪คุณออกไปคืนนี้น่าจะดีที่สุด
‪ค่ะ
‪เธอหาแปรงสีฟันใหม่มาให้ฉัน ‪แล้วก็วางไว้ในช่องที่ถูก
‪ใช่ แม่มีสำรองไว้เป็นกุรุส
‪แซม
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪ฉันรู้
‪ฉันใช้ส่วนลดพนักงานซื้อดินสอกดนี่ให้เธอ
‪สำหรับไปโรงเรียนวันแรก
‪ขนาด 0,7 มม. ฉันรู้ว่าเธอชอบไส้ดินสอแบบนี้
‪ขอบคุณ ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
‪ฉันเป็นพี่ชายของเธอ
‪บางครั้งฉันก็ดูแลเธอได้เหมือนกัน
‪หวัดดี นี่ไงเจ้าตัวน้อย ‪ขอบคุณมากๆ ที่ช่วยดูแลให้นะ
‪เราจะกลับมาวันอังคาร
‪ยาหยอดตาอยู่ในกระเป๋า ‪วันละสองครั้ง ง่ายมาก
‪อยู่นี่นะจ๊ะ เจ้าลิงน้อย นั่นแหละ
‪แล้วฉันจะคุยกับทามาร่าให้เธอแน่นอน
‪หมายถึง ดร.บรอบ ฉันเรียกทามาร่า ‪เอาล่ะ ต้องไปแล้ว
‪คริสรออยู่ที่รถ ไปก่อนนะ เจ้าเหมียวน้อย
‪ดูแลดีๆ นะไม่งั้นเอาตายแน่
‪ฉันล้อเล่น ไม่ตายหรอก โชคดีนะ