- Hei. - Hei.
- Apa awak buat di sini? - Keluar untuk larian pagi.
Ya? Pakaian sukan yang bagus. Apa itu, seluar jean Nike?
- Denim mengekalkan kelembapan? - Saya tiada pilihan.
Saya tak jumpa awak. Tak buat apa-apa.
Semalam saya tonton Wheel of Fortune bersama nenek.
Awak datang untuk buat saya perlahan?
Ini perlahan?
Saya akan lebih cepat jika pakai paru-paru berbeza.
Itu lebih baik.
Okey. Bagaimana jika lebih kerap begini, kecuali…
baring dan saya tak berpakaian?
Ya, tentang itu. Saya tertanya-tanya,
adakah awak rasa kita terburu-buru pada kali pertama?
Saya tertanya-tanya jika kita boleh buat perlahan-lahan?
- Kenapa dengan awak? - Apa? Tiada apa-apa. Saya…
- Apa maksud awak? - Awak tak pandang saya.
Awak kekok. Awak sangat kekok.
Tak, saya memang begitu. Diam.
Saya faham.
Kita boleh tunggu selama yang awak mahu untuk
kali kedua pertama kali awak.
- Okey? - Terima kasih.
- Awak nak tonton wayang malam esok? - Ya.
Apa?
Aduhai saya fikir kita dah selesai.
Bagi kebanyakan spesies mamalia,
kelangsungan hidup adalah mengenali dan bersama kumpulan.
Namun, kumpulan saya terus berhijrah.
Ke sekolah lain…
ke rumah lain…
kepada pesakit lain…
atau jauh daripada saya.
Semua orang risau tentang hari pertama saya tanpa Casey.
Rupa-rupanya kerana perpisahan saya dengan Paige
bukan hari pertama yang semua patut risaukan.
Hari kesembilan.
SEBUAH SIRI ASLI NETFLIX
- Betul kata awak. - Gulungan California.
Hai.
- Hai. - Maaf, lewat.
Saya belum lewat. Saya tepat pada masa, biasanya saya sampai awal,
- jadi bagi saya, ini lewat. - Tiada masalah.
Itu angkuh atau minta maaf?
Silakan duduk.
Kami berbual kosong. Apa yang kita bualkan?
- Susyi. - Ya, ikan mentah. Sedap tapi berisiko.
CIK WHITAKER
Cik Whitaker, terima kasih untuk perjumpaan ini.
Kami cuma nak daftar masuk sebab Casey tiada di Newton
dan saya…
Kami…
ada beberapa perubahan di rumah…
Dia ada hubungan sulit dan ayah halau dari rumah dan sekarang dia ada kucing…
Sam, itu peribadi, kawan.
Baiklah, mari kita fokus semula. Kami mahu bantu Sam dengan sebaiknya,
dan saya perasan yang dia belum memohon ke mana-mana kolej.
Kami dah rancang semua.
Selepas tamat pengajian, Sam akan terus tinggal di rumah
dan ambil satu atau dua kursus di kolej komuniti
dan terus bekerja di Techtropolis.
Itu yang awak mahu?
Awak tak perlu buat begitu. Awak boleh pergi ke kolej, Sam.
Saya tak kisah tinggal di rumah.
Sam, jika awak masih memikirkannya,
saya bantu kumpulan rakan sebaya daerah untuk pelajar dengan spektrum,
fokus kepada pengendalian peralihan khusus sekitar tamat pengajian.
Betul?
Ia kedengaran hebat.
Ia sangat hebat,
dan sediakan pelajar untuk alam dewasa dan
menyokong peralihan kepada kehidupan kendiri
untuk bersedia dengan apa yang saya panggil…
Jurang Dalam.
Saya tahu bunyinya agak menakutkan dan saya patut berhenti cakap begitu.
Saya tak pasti jika saya mahu lakukannya.
Saya rasa kami tak perlukan kumpulan.
Saya buat temu janji untuk Sam dengan Dr. Brob.
Saya pengikut dia di Instagram.
Dia seronok.
Kumpulan itu kedengaran menarik. Kami akan fikirkan tentang kolej.
Doug?
Kita setuju tentang rancangan kolej itu, lebih setahun lalu.
Keadaan berubah. Betul, Elsa?
Kamu semua patut tahu.
Itu loceng.
Itu dia.
Saya lebih awal.
Bagus, bukan?
- Ia berbau radiator di dalam sana. - Awak tahu sesuatu, ya.
Baiklah. Jumpa nanti. Berseronoklah. Okey?
Sam, sayang, saya tahu kita kurang bercakap
sejak awak tahu apa yang berlaku antara kami.
Saya faham.
Jika awak nak tanya apa-apa, saya ada di sini.
Tidak.
Saya rasa semua orang kadangkala ada desakan untuk berlari…
- Awak perlahan, Newton. - untuk melarikan diri.
Apabila awak autistik, ia dipanggil lari.
Hei, ini bukan lari pecut. Hentikannya!
Ya, Tuhan, awak okey?
Awak tolak saya.
Tidak.
Saya tak tolak.
Cerita lari paling teruk
ialah yang pelayan
di barbeku Mongolia beritahu mak saya semasa saya kecil.
Kisah singa.
Ia tentang seorang lelaki autisme yang ke safari bersama ibu bapanya di Afrika.
Dia takut dengan bunyi dan bau hutan.
Dia merasakan pemangsa di mana-mana.
Ia keterlaluan bagi dia, jadi dia lari pada waktu malam.
Legenda mengatakan…
dia dimakan singa yang ganas.
Okey, semua.
Bertenang.
Masa untuk tugasan berkumpulan.
Buat kumpulan empat orang.
Secara senyap.
Saya tahu tak banyak singa di Connecticut.
Cuma ada empat ekor.
Sam, awak perlu masuk kumpulan.
Jadi, peluang untuk dimakan olehnya agak kecil.
Sam, tolong tanggalkan fon kepala awak.
Namun kita ada beruang, pembuli dan benda lain yang menakutkan.
Sam.
Sam?
PENDIDIKAN PEMANDUAN
PEMANDU PELAJAR
Saya bunuh Sam!
Awak okey?
Maaf, Sam. Beritahu Casey yang saya tak sengaja!
Tiba-tiba, saya rasa seperti budak dalam hutan berbahaya itu.
Hei.
"Awak menang." Itu yang dia cakap.
Siapa yang melamar begitu? Ia paling tak romantik.
Ya. Ia tak bagus.
Ini mengarut.
Mestilah kawan awak akan sokong awak.
Buat pengetahuan, awak menang. Cincin itu mahal.
Okey. Ini bukan tentang menang atau kalah.
Ini cara bergerak ke depan.
Saya masih tak faham kenapa saya di sini dan saya tak selesa.
Harap boleh tamatkan segera.
Langkah pertama ialah beri jawapan kepada lamaran saya.
Saya dah beri jawapan. Saya kata, "Beri saya lebih masa."
Mungkin awak tak boleh terima yang saya melamar awak sama seperti bayi itu.
Apa? Tidak! Saya terima…
benda pelik yang saya tak nak cakap.
Oh, Tuhan, Julia.
Berhenti cakap begitu. Awak pergi ke Harvard.
Awak pakar bedah.
Betul kata dia.
Awak menahan seluar dengan getah kerana awak takkan beli baju mengandung.
Dia juga tak beritahu ibu bapa yang dia mengandung.
Ibu saya akan risau.
Jantung dia lemah. Saya tak nak bunuh dia.
Saya tak nak ini dalam pasukan saya. Saya tak terima, faham?
JURULATIH CROWLEY
Tak perlu saling menyayangi tapi perlu saling menyayangi.
Casey, tuamkan ais di pergelangan tangan Izzie
dan tinggal di sini sehingga boleh berbaik.
Sebenarnya, kami dah berbaik.
Tidak.
Saya boleh buat sendiri.
Saya perlu buat panggilan telefon, tapi ada orang tolak,
- dan pergelangan tangan saya cedera. - Saya tak tolak.
- Saya jauh daripada awak. - Apa saja.
Boleh awak berikan telefon dalam beg galas saya?
Baik, tapi saya tak tolak awak.
Saya bosan dengan sekolah dan pasukan trek bodoh ini.
Hei, ini Izzie.
Awak perlu jaga bayi itu untuk beberapa jam lagi.
Okey. Bagus. Selamat tinggal.
Bayi?
- Awak ada anak? - Dah tentu tak, saya tak bodoh.
- Ibu saya. - Saya juga.
Bukan urusan awak, tapi saya jaga tiga adik-beradik.
- Betul? - Ya.
- Jadi, awak bukan jutawan? - Belum lagi.
Abang saya ada autisme, jadi, saya…
sentiasa menjaga dia.
Saya tak tahu.
Bagaimana nak tahu? Awak jarang cakap dengan saya.
Saya cakap dengan awak. Cuma cakap benda jahat.
Awak tak seperti yang saya jangkakan.
Saya bukan macam gadis lain.
Tak boleh silap.
Tahun lepas Penelope memandu dan langgar pokok dan teka apa berlaku kepada dia?
Ibu bapanya belikan kereta baharu.
Quinn ada vodka dalam lokarnya jika dia bosan.
- Betul? - Ya.
Juga ada bikini, jika diperlukan.
Namun bagi saya…
sekolah ini, apa saya buat, penting.
Saya rasa saya perlu sempurna sepanjang masa dan ia meletihkan.
Itu sebab awak teruk kepada saya?
Mungkin.
Mungkin saya teruk.
Helo?
- Hei, sekolah baru telefon. Sam lari. - Saya tahu, saya di sini. Dia mesej saya.
Dia mesej awak? Bagus.
Saya sedang jemput dia. Saya perlu pergi, okey?
Okey, bagus. Kita jumpa di rumah.
Tak. Tak perlu.
Okey.
Hubungi saya jika awak perlukan saya dan
jangan lupa temu janji Dr. Brob jam 4:00.
Okey. Selamat tinggal.
Saya suka keju panggang.
Apa awak lebih suka, Sam, keju panggang atau piza?
Keju panggang. Ia lebih keras, lebih mudah dimakan dengan satu tangan.
Betul. Itu benar.
Jadi, awak okey?
Itu pasti menakutkan, dilanggar kereta.
Saya tak apa-apa.
Beth bukan benar-benar memandu. Dia bukan pemandu sebenar.
Awak lari daripada kelas?
Ia terlalu bising.
Nak cakap tentang perasaan awak?
Tidak.
Ya, saya faham.
Saya juga tak suka cakap tentang perasaan.
Ia sukar.
Saya ada lihat-lihat kumpulan rakan sebaya yang kaunselor cakapkan.
Mereka ada perjumpaan jika nak cuba.
Kenapa saya nak cakap tentang masalah saya dengan orang rawak
yang cuma mahu cakap tentang masalah dungu?
Mereka bukan orang rawak.
Sam, mereka seperti awak dengan autisme yang tamat belajar tak lama lagi.
Itu sangat malang.
Ya, saya tahu.
SANDWIC KEJU PANGGANG
Saya baca tentang lelaki di Vermont. Saya rasa ia Vermont.
Dia berlari 100 batu pada satu masa.
Dia akan keluar dari rumahnya dan berlari 100 batu.
Pergi kerja.
Sebenarnya, apabila saya baca, saya fikir ia hebat. Kebebasan begitu?
Namun sekarang, saya tak tahu.
- Apa maksud awak? - Maksud saya…
Saya fikir saya boleh pergi dari sini.
Sam dan ayah saya, mereka…
perlukan saya.
Dulu saya nak pergi jauh dari tempat ini, tapi sekarang…
saya tak pasti saya mahu pergi.
Pedulikan. Saya akan kembali.
SAYA DALAM KELAS TAHANAN
SAYA AKAN KE SANA JIKA SEMPAT
Saya penat jadi sempurna setiap masa.
Apa kata kita berhenti ambil berat tentang orang lain?
Saya selongkar lokar Quinn.
KUMPULAN RAKAN SEBAYA HARI INI
Awak boleh.
ELSA - DI MANA AWAK? AWAK LEWAT 15 MINIT
MINDA DEWASA PENGHIDAP AUTISME
Saya pasti mereka akan sampai sebentar lagi.
Rambut awak cantik.
Sangat cantik dan berkilat.
Lily, awak kata awak nak cakap sesuatu.
Saya selalu jumpa doktor gigi yang sama, Dr. Ruth Swan.
Namun mak saya kata tak boleh jumpa dia lagi.
Kenapa?
Dia bersara.
Jadi apa awak nak buat?
Saya akan cabut semua gigi.
- Itu agak dungu. - Sam, kita tak menilai di sini.
Ya, Sam. Kami tak menilai di sini.
Okey, Amber.
Jangan menilai Sam yang menilai.
Saya tahu ia bodoh tapi saya tak boleh jumpa orang lain.
Saya tak boleh.
Kalau awak boleh tunggu lama, saya boleh buat.
Saya nak jadi doktor gigi.
Perubahan boleh jadi sangat sukar. Untuk semua orang.
Ada sesiapa di sini sukar menghadapi perubahan?
Dia taklah selalu teruk.
Semasa saya kecil, dia sangat sihat dan menyeronokkan.
Kemudian ayah pergi, dia cedera di tempat kerja dan ambil ubat tahan sakit…
dan ia bermula dari situ.
Teruk betul.
Matlamat hidup saya adalah tak jadi seperti dia.
Oh, Tuhan, saya juga.
- Minum. - Ya.
Sejujurnya, saya rasa sebahagian sebab saya luangkan masa dengan Nate
adalah kerana saya tak nak balik.
Bukan sebab dia teman lelaki awak dan awak sangat sayangkan dia?
Tidak, Nate hebat. Namun…
kadangkala saya rasa tak sesuai.
Seperti dia dari planet yang berbeza
dan tak tahu keadaan di planet saya.
- Awak pernah rasa begitu dengan Evan? - Tidak.
Bertuah.
Kali pertama awak?
Ya.
Saya dan anak saya datang ke sini selama enam bulan.
Cik Whitaker bagus.
Ya, dia hebat. Walaupun dia takut dengan susyi.
Saya tak tahu.
Mungkin sebab saya lebih kenal dia.
Kesayangan cikgu.
Hei, awak lapar?
Saya rasa makan buat masa menunggu berlalu pantas.
- Kerepek cheddar. - Saya suka ini.
Terima kasih.
Apa pekerjaan awak?
Rawatan kecemasan.
- Betul? - Ya. Saya selamatkan nyawa orang.
Bukan masalah.
Anak saya suka ambulans.
Sebenarnya, awak patut pergi sebelum dia keluar
atau awak akan jawab 10,000 soalan.
Saya dah biasa.
Dia patut menaiki ambulans bersama.
Oh, Tuhan, itu menarik.
- Awak akan jadi wira anak saya. - Bila-bila masa.
Biar saya beri nombor telefon saya.
Okey.
- Saya dah sedia. - Okey. Saya Megan.
Saya Doug.
- Selamat berkenalan. - Selamat berkenalan.
Okey, ada sesiapa mahu berkongsi tentang perubahan yang mereka hadapi?
Saya.
Perubahan yang saya hadapi ialah mak saya keluar rumah
dan kakak saya tak ke sekolah yang sama lagi.
Ahli terapi saya tak nak jumpa saya dan bekas kekasih saya nak
hubungan kasual dan kemudian putuskan hubungan.
Jadi…
faktor haiwan pemangsa berada di dalam kumpulan adalah untuk keselamatan.
Jadi mereka tak dimakan.
Saya rasa seperti haiwan pemangsa tanpa kumpulan.
Selain itu, saya akan tamat pengajian dan memasuki Jurang Dalam.
Itu menakutkan.
- Itu saja. - Lupakan tentang Jurang Dalam.
- Saya cuma dramatik. - Saya suka. Keterangan yang tepat.
Okey.
Apa-apa pun, semua perasaan awak, Sam, ia masuk akal.
Saya tak rasa ia masuk akal langsung.
Lebih masuk akal daripada biar gigi tercabut.
Betul.
Perubahan tak dapat dielakkan, bukan? Bagaimana kita menguruskannya?
Satu cara ialah meminta bantuan apabila perlukan sesuatu.
Contohnya, kolej perlu sediakan penginapan untuk pelajar dengan autisme,
tapi awak perlu kenal diri sendiri.
Okey, jadikan ini tugasan untuk minggu ini.
Minta sesuatu yang awak perlu. Satu perkara, walaupun kecil. Okey?
Bagus.
- Paige. - Hei, Sam.
Aduhai. Saya baru habis mesyuarat tahunan.
Tiada keputusan jenis font.
Saya minta maaf, tapi Helvetica, teruk, kita jauh lebih bagus daripada itu.
Saya perlu minta bantuan awak.
Okey, teruskan.
Saya tahu kita bukan pasangan kekasih
atau dalam hubungan kasual lagi.
Saya tertanya-tanya jika ada kalanya kita boleh berjalan di dewan bersama,
terutamanya pada waktu ketiga dan keempat ketika orang ramai?
Saya berbesar hati.
- Bagus. - Okey. Saya ada kelas sejarah masa kedua,
kita jumpa di luar kelas Encik Bows, kecuali saya mesej,
sebab kadangkala saya lewat kerana bercakap tentang peperangan.
Itulah yang berlaku jika jatuh ke Menara Miring.
Saya suruh awak dan yang lain mendarat di Depoh Berhabuk.
Apa yang awak, Casey, hei! Apa awak, awak di sini.
Beth benarkan saya masuk. Dia buat kek sebab dia langgar…
Sam dengan kereta, jadi saya ambil sikit dan…
saya di sini.
Dia nampak marah. Dia tak nak menari dengan saya.
Awak mabuk?
Tidak.
Tidak. Awak mabuk?
- Tidak. - Awak mabuk.
Saya tak pernah lihat awak minum, ini bukan awak.
Jadi? Mungkin tak apa-apa jika awak tak mahu jadi sempurna untuk sesaat.
Awak dah ditahan, awak boleh dibuang dari sekolah.
- Hei, cuba teka? - Apa?
- Saya dah sedia untuk berasmara lagi. - Tak.
Kenapa awak berkelakuan aneh? Ayuh! Awak tak nak?
Saya cuba jadi lelaki baik.
Ayuh.
Ini akan jadi sangat istimewa.
Pandang tepat di mata awak. Saya cakap…
Tak, awak tak pandang saya.
Awak pandang cermin.
Awak cantik.
Ya.
Dia cantik.
Baiklah.
Okey. Saya akan ambilkan air.
Hai, awak.
Hei.
Saya tahu saya tak beri dua jam notis, tapi…
Ada apa?
Kita perlu berbincang.
Saya tunggu awak dan Sam hampir sejam di pejabat Dr.Brob.
Saya faham, awak marahkan saya. Saya faham ia salah saya,
tapi kita perlu susun jadual anak-anak.
Saya perlu awak ikut jika awak kata awak akan buat sesuatu.
Saya setuju.
Awak setuju?
Ya.
Saya dan Sam fikir lebih baik pergi perkumpulan.
Jadi kami pergi, tapi…
saya patut beritahu awak.
Terima kasih.
Bagus, kamu berdua di sini.
- Hai, sayang. - Hai.
Saya terfikir tentang kumpulan itu.
Pada mulanya, ia bodoh, kemudian saya rasa gembira jadi sebahagian daripadanya.
Budak-budak itu sama macam saya dan jika mereka boleh buat…
Saya putuskan untuk pergi ke kolej.
- Betul? - Wah.
Mungkin ada perkara yang sukar atau menakutkan, tapi…
semua berubah di sini, jadi saya boleh uruskan.
Jika saya perlu bantuan, saya akan minta.
Perubahan tak dapat dielakkan dan saya takkan biarkan semua gigi saya tercabut.
- Gigi awak? - Ya.
Saya akan tamat belajar sama ada kita suka atau tidak,
jadi saya boleh bersedia untuk Jurang Dalam. Maaf, mak.
Oh, Sam.
Bunyinya seperti awak banyak berfikir tentang ini
dan jika ini sesuatu yang awak nak buat,
saya sokong awak.
Bagus.
- DI mana kucing itu? - Ia dah pergi.
Bagus. Saya tak nak terpijak.
Saya pergi dulu.
Singa tak berniat jahat.
Ia tak makan mangsa kerana dendam.
Ia cuma buat apa yang disuruh oleh alam.
Seperti ibu bapa cuba melindungi awak atau…
teman wanita ubah fikiran atau orang pergi.
Kadangkala saya rasa seperti terperangkap dalam perut singa itu.
Seperti saya tak boleh bergerak.
Tiada ada orang nampak atau dengar.
Namun jalan keluar selalu ada.
Tidak. Casey!
Aduhai.
Hei. Hei, bangun.
Awak perlu pulang. Ibu bapa awak akan bunuh awak.
- Casey. - Tak.
Tak guna.
Hei, ini Evan.
Casey ada di sini.
Bagus! Sekarang ada dua orang.
Mak?
Bagus. Awak dah bangun.
Banyak yang kita perlu bincangkan.
Terjemahan sari kata oleh NF Ain