‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪- นายมาทำอะไรแถวนี้ ‪- ออกมาวิ่งตอนเช้าบ้าง
‪เหรอ ชุดวิ่งเท่ดี นั่นกางเกงยีนส์ไนกี้สินะ
‪- ผ้ายีนส์แบบระบายความชื้นใช่ไหม ‪- ก็เธอไม่ให้ทางเลือกอื่นเลย
‪ฉันไม่ได้เจอเธอแน่ ถ้านั่งอยู่เฉยๆ
‪เมื่อคืนฉันดูรายการวีลออฟฟอร์จูนกับยาย
‪ก็เลยมาที่นี่เพื่อถ่วงให้ฉันวิ่งช้าลงงั้นสิ
‪นี่ช้าแล้วเหรอ
‪ฉันคงวิ่งเร็วกว่านี้เยอะ ถ้าได้... ปอดใหม่
‪ดีขึ้นเยอะ
‪โอเค แล้วถ้ามากกว่านี้หน่อย แต่ไม่ใช่...
‪นอนลง แล้วฉันสวมเสื้อผ้าน้อยชิ้นได้ไหม
‪ใช่ เรื่องนั้นน่ะ... ฉัน... ฉันคิดว่า แบบ...
‪รู้สึกไหมว่าเราอาจจะ แบบว่า ‪รีบร้อนกันไปหน่อยในครั้งแรก
‪ฉันคิดว่าเราน่าจะแบบว่า ‪ให้มันค่อยเป็นค่อยไปรึเปล่า
‪- เกิดอะไรขึ้นกับเธอ ‪- อะไร เปล่านะ ฉัน...
‪- นายพูดเรื่องอะไร ‪- เธอไม่มองหน้าฉันด้วยซ้ำ
‪เธอเขินเหรอ เธอเขินมากๆ
‪ไม่ ฉันก็เป็นแบบนี้แหละ หุบปากเลย
‪ฟังนะ ฉันเข้าใจ
‪และเรารอนานแค่ไหนก็ได้ ‪จนกว่าเธอจะพร้อมสำหรับ...
‪ครั้งแรกหนที่สอง
‪- โอเคนะ ‪- ขอบใจ
‪- คืนพรุ่งนี้อยากไปดูหนังไหม ‪- ไปสิ
‪อะไรน่ะ
‪ให้ตายเถอะ นึกว่าเราวิ่งเสร็จแล้ว
‪สำหรับสปีชีส์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมส่วนใหญ่
‪การอยู่รอดขึ้นอยู่กับการรู้จัก ‪และการเกาะเกี่ยวกับฝูงของตน
‪แต่สมาชิกในฝูงของผมเอาแต่ย้ายออกไป
‪ไปที่โรงเรียนอื่น
‪ไปที่บ้านหลังอื่น
‪ไปหาคนไข้คนอื่น
‪หรือแค่... อยู่ห่างจากผม
‪ทุกคนกังวลเรื่องการไปโรงเรียนวันแรก ‪ของผมโดยไม่มีเคซี่
‪แต่กลับกลายเป็นเพราะ ‪เรื่องที่ผมแยกทางกับเพจ...
‪ไม่ใช่เรื่องการไปโรงเรียนวันแรกของผม ‪ที่ทุกคนควรกังวล
‪วันที่เก้าของผมต่างหาก
‪(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
‪- ที่คุณพูดก็เข้าท่า ‪- แคลิฟอร์เนียโรล
‪หวัดดี
‪- หวัดดี ‪- ขอโทษที่สาย
‪ที่จริงไม่ได้สายหรอก ฉันมาตรงเวลา ‪แต่ปกติฉันมาก่อนเวลา
‪- สำหรับฉัน นี่ก็เลยสาย ‪- ไม่มีปัญหา
‪พูดแบบนั้นคือโอ้อวดหรือขอโทษกันแน่
‪อ้อ นี่ นั่งลงๆ
‪เรากำลังคุยเรื่องสัพเพเหระอยู่ ‪เราคุยอะไรกันอยู่นะ
‪- อ๋อ ซูชิ ‪- ใช่ ปลาดิบ อร่อยดีแต่ว่าอันตราย
‪(ครูวิตเทกเกอร์)
‪ครูวิตเทกเกอร์คะ ขอบคุณมากที่มาพบพวกเรา
‪เราแค่อยากมาดู ‪เพราะว่าเคซี่ไม่อยู่ที่นิวตันอีกแล้ว
‪แล้วฉัน...
‪พวกเรา...
‪เพิ่งมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างที่บ้าน...
‪หมายถึงแม่ไปมีคนอื่น พ่อเลยไล่แม่ ‪ออกจากบ้าน ตอนนี้แม่มีแมว แมว...
‪แซม นั่นเป็นเรื่องส่วนตัว ลูก
‪เอาล่ะ คุยเรื่องอื่นดีกว่านะ ‪เราอยากช่วยแซมทุกวิถีทางที่เราทำได้
‪พูดก็พูด ฉันไม่เคยเห็นแซม ‪สมัครเข้ามหาวิทยาลัยไหนเลย
‪อ๋อ เราวางแผนไว้หมดแล้วค่ะ
‪หลังจากเรียนจบ แซมจะยังอยู่ที่บ้านต่อ
‪และเรียนหนึ่งหรือสองวิชาที่วิทยาลัยชุมชน
‪แล้วก็ทำงานที่ร้านเทคโทรโพลิสต่อไป
‪ลูกต้องการแบบนั้นใช่ไหม
‪เพราะลูกไม่จำเป็นต้องทำตามนั้น ‪ลูกสามารถออกไปเรียนมหาวิทยาลัยได้ แซม
‪ผมอยู่บ้านก็ได้ครับ
‪แซม ถ้าเธอยังคงคิดเรื่องนี้อยู่
‪ครูจัดให้มีกลุ่มเรียนรู้ระดับเขต ‪สำหรับนักเรียนที่มีภาวะออทิซึม
‪เน้นเรื่องการรับมือช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ‪หลังจบการศึกษาโดยเฉพาะ
‪- เหรอครับ ‪- โอ้
‪กลุ่มแบบนั้นดูเข้าท่าดี
‪มันเยี่ยมมากค่ะ เยี่ยมสุดๆ
‪และเพื่อเตรียมพร้อมนักเรียน ‪สำหรับการเป็นผู้ใหญ่
‪ช่วยเหลือในการเปลี่ยนผ่าน ‪สู่การใช้ชีวิตด้วยตนเอง
‪เพื่อเตรียมตัวสำหรับสิ่งที่ฉันชอบเรียกว่า...
‪ขุมนรก
‪ฉันรู้ว่าฟังดูน่ากลัว ฉันควรจะเลิกเรียกมันแบบนั้น
‪ผมไม่แน่ใจว่าอยากทำแบบนั้นรึเปล่า
‪ฉันว่าเราไม่ต้องการกลุ่ม
‪ฉันนัดหมายให้แซมไปพบ ดร.บรอบไว้แล้ว
‪อ้อ ฉันติดตามอินสตาแกรมเธออยู่
‪เธอเป็นคนสนุกสนาน
‪เรื่องกลุ่มฟังดูน่าสนใจ ‪แล้วเราจะคิดดูเรื่องมหาวิทยาลัย
‪ดั๊ก
‪เราตกลงเรื่องแผนการเรียนมหาวิทยาลัย ‪กันเป็นปีแล้ว
‪อะไรๆ เปลี่ยนไป ใช่ไหม เอลซ่า
‪หมายถึง คุณน่าจะรู้เรื่องนี้ดีกว่าใคร
‪เอาล่ะ กระดิ่งดังแล้ว
‪นั่นไงล่ะ
‪ออกตัวเร็วไปนิดนึง
‪ยอดไปเลย ใช่ไหม
‪- ในนั้นกลิ่นเหมือนเครื่องนำความร้อนเลย ‪- รู้อะไรไหม ใช่เลย
‪เอาล่ะ ไว้เจอกัน เรียนให้สนุกนะลูก
‪แซม ลูกจ๊ะ แม่รู้ว่าเราไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่
‪ตั้งแต่ที่ลูกรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างแม่กับพ่อ
‪แม่เข้าใจทุกอย่างดี
‪แต่ถ้าลูกอยากจะถามอะไรแม่ แม่อยู่ตรงนี้แล้ว
‪ไม่ครับ
‪ผมว่าบางครั้งทุกคนมีแรงผลักดันให้ต้องวิ่ง...
‪- เธอชะลอเหรอ นิวตัน ‪- เพื่อจะหนี
‪ถ้าเป็นออทิสติก จะเรียกว่า "การหนีเตลิด"
‪นี่ไม่ใช่วิ่งสปรินต์นะ หยุดเลย สาวๆ
‪พระเจ้าช่วย เป็นอะไรรึเปล่า
‪เธอผลักฉัน
‪เปล่า
‪ฉันไม่ได้ผลัก
‪เรื่องการหนีเตลิดร้ายแรงที่สุดที่ผมเคยได้ยิน
‪คือเรื่องที่พนักงานต้อนรับ
‪ที่ร้านมองโกเลียนบาร์บีคิว ‪เล่าให้แม่ผมฟังตอนผมยังเด็กๆ
‪เรื่องของสิงโต
‪เป็นเรื่องของเด็กชายออทิสติกคนหนึ่ง ‪ไปเที่ยวซาฟารีกับพ่อแม่ในแอฟริกา
‪เขาตกใจกลัวเสียงและกลิ่นอายของป่า
‪เขารู้สึกว่ามีสัตว์ผู้ล่าอยู่ทุกหนทุกแห่ง
‪(โฮก! แฮ่! อ๊าก! ฟ่อ! กร๊อบ!)
‪มันเกินกว่าที่เขาจะรับไม่ได้ ‪เขาจึงวิ่งหนีออกไปในความมืด
‪ตำนานบอกว่า...
‪เขาถูกสิงโตที่ดุร้ายกิน
‪โอเค ทุกคน
‪อยู่ในความสงบ
‪ถึงเวลาทำงานกลุ่ม
‪พวกเธอควรจับกลุ่มกัน กลุ่มละสี่คน
‪เบาๆ หน่อย
‪ผมรู้ว่าในคอนเนตทิคัตมีสิงโตไม่กี่ตัว
‪ที่จริงมีแค่สี่ตัว
‪แซม เธอต้องมาเข้ากลุ่ม
‪ดังนั้น โอกาสที่จะถูกสิงโตกินมีน้อยมาก
‪แซม ได้โปรดถอดหูฟังออก
‪แต่เรามีหมีกับพวกชอบรังแก ‪และอย่างอื่นที่น่ากลัว
‪แซม
‪(นักเรียนขับรถ - สอนขับรถยนต์)
‪(นักเรียนขับรถ)
‪พระเจ้าช่วย ฉันฆ่าแซมตาย
‪นายไม่เป็นไรนะ
‪ขอโทษนะ แซม บอกเคซี่ด้วยว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪ทันใดนั้น ผมรู้สึกเหมือน ‪เด็กผู้ชายในป่าที่สุดแสนอันตรายนั่น
‪หวัดดี
‪"คุณชนะ" เขาพูดแบบนั้น
‪ใครขอแต่งงานกันแบบนั้น ‪มันเป็นอะไรที่ไม่โรแมนติกเอาเสียเลย
‪ใช่ ไม่ดีเลย
‪เหลวไหลสิ้นดี
‪เพื่อนคุณต้องเข้าข้างคุณ แน่นอนอยู่แล้ว
‪ฟังนะ ขอแจ้งให้ทราบว่าคุณชนะแล้ว ‪แหวนวงนั้นผมซื้อมาหลายตังค์อยู่
‪โอเค เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับ... ‪ใครแพ้หรือใครชนะ
‪มันเกี่ยวกับว่าพวกเธอจะเดินหน้าต่อยังไง
‪ฉันยังไม่เข้าใจเลยว่าฉันมาที่นี่ทำไม ‪แล้วที่จริงฉันก็ออกจะอึดอัด
‪ดังนั้น เราจะผ่านเรื่องนี้กันเร็วๆ ได้ไหม
‪ขั้นที่หนึ่งคือให้คำตอบ ‪เรื่องการขอแต่งงานของผม
‪ฉันให้คำตอบคุณไปแล้วไง ‪ฉันบอกว่า "ขอเวลาอีกหน่อย"
‪บางทีคุณอาจกำลังปฏิเสธคำขอของผม ‪เหมือนที่คุณปฏิเสธเรื่องเด็กในท้อง
‪ว่าไงนะ ไม่ ฉันยอมรับ...
‪เรื่องประหลาดทั้งหมด ฉันไม่อยากคุยอีก
‪พระเจ้าช่วย จูเลีย
‪เลิกพูดแบบนั้น คุณเรียนฮาร์วาร์ดมานะ
‪คุณเป็นศัลยแพทย์
‪ที่เขาพูดก็มีเหตุผล จูลส์
‪คือเธอใช้หนังยางรัดเอวกางเกงเอาไว้
‪เพราะเธอจะไม่ซื้อเสื้อผ้าคนท้อง
‪โอ้ เธอยังไม่บอกพ่อแม่ด้วยนะว่าเธอท้อง
‪แม่ฉันจะสติแตกเอานะสิ
‪หัวใจเธออ่อนแออยู่ ฉันไม่อยากฆ่าเธอ
‪ฉันจะไม่ให้มีแบบนี้ในทีม ‪จะต้องไม่มี เข้าใจฉันไหม
‪(โค้ช ครอว์ลีย์)
‪เธอไม่ต้องรักกันและกัน แต่ว่า... ‪เธอต้องรักกันและกัน
‪เคซี่ เธอช่วยประคบเย็นข้อมือให้อิซซี่
‪และเธอสองคนจะอยู่ที่นี่จนกว่าจะคุยกันดีๆ
‪ที่จริง เราคุยกันดีๆ แล้ว
‪รู้ไหม เธอยังไม่ได้ทำเลย
‪ฉันทำเองได้
‪ฉันต้องโทรศัพท์ แต่คนบางคนผลักฉัน
‪- ตอนนี้ฉันขยับข้อมือไม่ได้ ‪- ฉันไม่ได้ผลักเธอ
‪- ฉันไม่ได้อยู่ใกล้เธอ ‪- อะไรก็ตามแต่
‪ช่วยหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าเป้ ‪ให้ฉันหน่อยได้ไหม
‪ได้ แต่ฉันไม่ได้ผลักเธอ
‪จะบ้าตายกับโรงเรียนงี่เง่านี่ แล้วก็ทีมวิ่งงี่เง่านี่
‪นี่ อิซซี่นะ
‪ฉันอยากให้ช่วยดูเด็กต่ออีกสักสองชั่วโมง
‪โอเค เยี่ยม บาย
‪เด็กเหรอ
‪- เธอมีลูกเหรอ ‪- ไม่ใช่แน่ๆ ฉันไม่ได้ปัญญาอ่อน
‪- แม่ฉันมีลูก ‪- นี่ แม่ฉันก็มี
‪ไม่ใช่กงการอะไรของเธอหรอก ‪แต่ฉันดูแลน้องๆ สามคน
‪- เธอนะเหรอ ‪- ใช่
‪- เธอไม่ใช่อภิมหาเศรษฐีเหรอ ‪- ยังไม่ใช่
‪พี่ชายฉันมีภาวะออทิซึม ฉันก็เลย...
‪ต้องคอยดูแลเขาเป็นพิเศษ
‪ไม่เห็นรู้เรื่องเลย
‪เธอจะรู้เรื่องนี้ได้ยังไง ‪ในเมื่อเธอแทบจะไม่คุยกับฉัน
‪ฉันคุยกับเธอนะ แต่แค่พูดอะไรแย่ๆ
‪รู้ไหม เธอไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดไว้
‪ฉันไม่เหมือนเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ
‪ฉันก่อเรื่องวุ่นวายไม่ได้
‪ปีก่อน เพเนโลปีขับรถชนต้นไม้ ‪ทายสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
‪พ่อแม่ของเธอซื้อรถคันใหม่ให้
‪ส่วนควินน์มีวอดก้าอยู่ในล็อกเกอร์ ‪เอาไว้เผื่อแก้เซ็ง
‪- งั้นเหรอ ‪- ใช่
‪แล้วฉันว่ามีบิกินีด้วย ไม่รู้ทำไม
‪แต่สำหรับฉัน...
‪โรงเรียนนี้ สิ่งที่ฉันทำที่นี่ มันสำคัญ
‪ฉันรู้สึกว่าตัวเองต้องเพอร์เฟกต์ตลอดเวลา ‪และมันก็เหนื่อย
‪เธอถึงได้ทำเฮงซวยกับฉันงั้นเหรอ
‪ก็อาจจะ
‪หรือไม่ฉันก็เฮงซวยเอง
‪ฮัลโหล
‪นี่ โรงเรียนเพิ่งโทรมาว่าแซมหนีเตลิด
‪ผมรู้ ผมอยู่ที่นี่ เขาส่งข้อความหาผม
‪เขาส่งข้อความหาคุณเหรอ เยี่ยม
‪ผมกำลังจะรับเขา ผมต้องไปแล้ว โอเคนะ
‪โอเค เยี่ยม ฉันจะไปเจอคุณที่บ้าน
‪ไม่ ไม่จำเป็น
‪ก็ได้
‪เอ่อ งั้นก็ โทรหาฉันนะถ้าต้องการ แล้ว...
‪อย่าลืมเรามีนัด ดร.บรอบตอนสี่โมง
‪โอเค บาย
‪พ่อชอบชีสย่าง
‪ลูกชอบอะไรมากกว่า แซม ชีสย่างหรือพิซซ่า
‪ชีสย่าง มันแน่นกว่า ถือกินมือเดียวง่ายกว่า
‪จริงด้วย ถูกต้องที่สุด
‪ลูกโอเคไหม
‪ลูกต้องตกใจแน่เลยที่ถูกรถชน
‪ไม่เป็นไรครับ
‪เบธแทบไม่ได้ขับรถ เธอยังขับรถไม่เป็น
‪แล้วลูกวิ่งออกมาจากชั้นเรียนเหรอ
‪มันเสียงดังไปหน่อย
‪อยากพูดไหมว่าตอนนี้รู้สึกยังไง แซม
‪ไม่ ไม่อยาก
‪ใช่ พ่อเข้าใจ
‪พ่อไม่ชอบพูดถึงความรู้สึกตัวเองเหมือนกัน
‪มันหนักหนา
‪พ่อลองดูกลุ่มเรียนรู้ที่ครูแนะแนวพูดถึงแล้ว
‪พวกเขาจะพบกันหลังจากนี้ ‪ถ้าลูกอยากลอง
‪ทำไมผมต้องคุยเรื่องปัญหาตัวเอง ‪กับกลุ่มคนที่ไหนก็ไม่รู้
‪ที่อยากพูดแต่เรื่องปัญหาโง่ๆ ของตัวเอง
‪พวกเขาไม่ใช่ใครที่ไหนก็ไม่รู้
‪แซม พวกเขาเป็นเด็กออทิสติกเหมือนลูก ‪และกำลังจะเรียนจบในไม่ช้า
‪พ่อทำชีสย่างไหม้ให้ผม
‪ใช่ พ่อรู้
‪(แซนด์วิชชีสย่าง)
‪ฉันอ่านเรื่องชายคนนี้ในเวอร์มอนต์ ‪คิดว่าเป็นเวอร์มอนต์นะ
‪เขาวิ่งครั้งนึง 160 กิโลเมตร
‪เหมือนเขาเดินออกจากบ้านไป ‪แล้วก็วิ่ง 160 กม.
‪เข้าเรื่องเลย เพื่อนฝูง
‪ที่จริง ตอนอ่านเรื่องนี้ ฉันว่ามันเจ๋งดี ‪อยากทำอะไรก็ทำใช่ไหม
‪แต่ตอนนี้... ฉันไม่รู้
‪- หมายความว่าไง ‪- หมายถึง...
‪คือฉันว่ามันโง่ที่จะคิดว่าจะไปจากที่นี่ได้
‪แซมกับพ่อของฉัน พวกเขา...
‪พวกเขาต้องการฉัน
‪ฉันเคยอยากไปไกลๆ จากที่นี่ ‪ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ตอนนี้...
‪ฉันไม่แน่ใจเท่าไรว่าอยากไป
‪ช่างหัวมัน เดี๋ยวมานะ
‪(ฉันถูกกับบริเวณ)
‪(จะพยายามไปหาถ้าออกไปได้)
‪ฉันเหนื่อยกับการพยายาม ‪ทำตัวเพอร์เฟกต์อยู่ตลอด
‪ถ้าเราเลิกแคร์คนอื่นสักครั้งจะเป็นไรไป
‪ฉันขโมยมาจากล็อกเกอร์ควินน์
‪(กลุ่มเรียนรู้ร่วมกันวันนี้)
‪ลูกทำได้
‪(เอลซ่า - คุณอยู่ไหน คุณสาย 15 นาทีแล้ว)
‪(เข้าอกเข้าใจเด็กวัยรุ่นออทิสติก)
‪พวกเขาใกล้จะถึงแล้วแน่ๆ
‪ผมเธอน่ารักจังเลย
‪สวยเงางามมาก
‪ลิลี่ เธอบอกว่ามีอะไรอยากจะพูด
‪ค่ะ ฉันไปหาหมอฟันคนเดิมตลอด ดร.รุธ สวาน
‪แต่ล่าสุดแม่ฉันบอกว่าฉันไปหาเธอไม่ได้อีกแล้ว
‪ทำไมล่ะ
‪เพราะว่าเธอเกษียณแล้ว
‪แล้วเธอจะทำยังไง
‪ฉันจะปล่อยให้ฟันหลุดหมดทั้งปาก
‪- โง่บรมเลย ‪- แซม เราพยายามไม่ตัดสินกันในกลุ่มนี้
‪ใช่ แซม ที่นี่เราไม่ตัดสินกัน
‪โอเค แอมเบอร์
‪พยายามอย่าตัดสินเรื่องการตัดสินของแซม
‪ฉันรู้ว่ามันโง่ แต่ฉันหาคนอื่นไม่ได้
‪ฉันทำไม่ได้
‪ถ้าเธอรอได้นานอีกหน่อย ฉันจะทำให้เอง
‪ฉันอยากเป็นหมอฟัน
‪การเปลี่ยนแปลงอาจจะยากมากสำหรับทุกคน
‪มีใครในนี้รู้สึกว่า ‪การรับมือการเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องยากบ้าง
‪แม่ไม่ได้แย่แบบนี้มาตลอดหรอก
‪ตอนฉันเด็กๆ แม่อยู่ด้วยกัน สนุกสนานดี
‪ต่อมาพ่อฉันจากไป แม่บาดเจ็บ ‪จากการทำงานแล้วก็เริ่มใช้ยาแก้ปวด...
‪แล้วก็เลวร้ายลงไปเรื่อยๆ หลังจากนั้น
‪ย่ำแย่
‪ช่างเถอะ เป้าหมายชีวิตฉัน ‪ดูจะล่องลอยเหมือนแม่
‪พระเจ้าช่วย ฉันก็ด้วย
‪- ชน ‪- เยี่ยม
‪พูดตามตรงนะ เหตุผลส่วนหนึ่ง ‪ที่ฉันไปขลุกอยู่กับเนท
‪ก็เพราะ... ฉันไม่อยากกลับบ้าน
‪ไม่ใช่เพราะเขาเป็นแฟนเธอ ‪แล้วเธอรักเขามากๆ เหรอ
‪ไม่ เนทเป็นคนดีมาก แต่...
‪บางครั้งก็รู้สึกไม่เหมาะกับเขาเท่าไร
‪เหมือนเขามาจากอีกโลกหนึ่ง
‪และไม่เคยจะรู้ว่าโลกของฉันเป็นยังไง
‪- เคยรู้สึกแบบนั้นกับอีวานไหม ‪- ไม่ ไม่เคยเลย
‪โชคดีแล้ว นังแรด
‪คุณมาครั้งแรกเหรอ
‪ครับ
‪ฉันกับลูกสาวมาที่นี่สักหกเดือนได้แล้ว
‪ครูวิตเทกเกอร์วิเศษมาก
‪ใช่ เธอเก่ง แต่ว่าเธอกลัวซูชินะ
‪ไม่ยักรู้
‪บางทีเพราะผมรู้จักเธอดีกว่าคุณหน่อยนึง
‪คนโปรดของครูงั้นสิ
‪นี่ คุณหิวไหม
‪กินอะไรเรื่อยเปื่อยช่วยฆ่าเวลาได้ดีนัก
‪- ฉันมีเชดดาร์ชิป ‪- ผมชอบเลย
‪ขอบคุณ
‪แล้ว... คุณทำงานอะไร
‪หน่วยฉุกเฉินการแพทย์
‪- งั้นเหรอ ‪- ใช่ ผมช่วยชีวิตผู้คน
‪ไม่มีอะไรมาก
‪ลูกสาวฉันคลั่งไคล้รถพยาบาลมาก
‪ความจริงคุณน่าจะรีบไปซะ ก่อนที่เธอจะออกมา
‪ไม่งั้นคุณจะเจอคำถามแบบไม่รู้จบ
‪ไม่ ผมชินแล้ว
‪เธอน่าจะลองมานั่งรถสักครั้ง
‪พระเจ้าช่วย คงจะยอดเยี่ยมมาก
‪- คุณจะเป็นฮีโร่ของลูกสาวฉัน ‪- ได้เสมอครับ
‪งั้น เอาเบอร์โทรฉันไว้ละกัน
‪โอเค
‪- ว่ามาเลยครับ ‪- โอเค ชื่อเมแกน
‪ผมดั๊กครับ
‪- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ‪- ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪โอเค คนอื่นมีใครอยากแชร์ ‪เรื่องการเปลี่ยนแปลงที่เจออยู่บ้าง
‪ผมครับ
‪การเปลี่ยนแปลงที่ผมเจออยู่ ‪คือแม่ผมออกไปจากบ้าน
‪และน้องสาวผมไม่ไปโรงเรียนเดียวกับผมอีกแล้ว
‪แล้วนักบำบัดของผมก็จะไม่เจอผม ‪ส่วนแฟนเก่าผมอยากมี
‪ความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด ‪จากนั้นก็ไม่มีความสัมพันธ์กัน
‪แล้ว เอ่อ...
‪สาเหตุที่สัตว์ผู้ถูกล่าอยู่รวมกันเป็นฝูง ‪ก็เพื่อความปลอดภัย
‪เพื่อจะไม่ถูกจับกิน
‪แล้วผมก็รู้สึกเหมือนสัตว์ผู้ถูกล่าที่ไม่มีฝูง
‪แล้วนอกจากเรื่องพวกนั้น ‪ผมกำลังจะเรียนจบเพื่อไปสู่ขุมนรก
‪และนั่น... น่ากลัว
‪- เท่านั้นล่ะครับ ‪- ลืมเรื่องที่ครูพูดเกี่ยวกับขุมนรก
‪- ครูพูดให้มันดูน่ากลัว ‪- ผมชอบ อธิบายได้ถูกต้องแม่นยํา
‪งั้น โอเค
‪ยังไงก็ตาม ความรู้สึกทั้งหมดของเธอ แซม ‪ฟังดูมีเหตุมีผลมาก
‪ฉันไม่เห็นว่ามีเหตุมีผลตรงไหน
‪มีเหตุมีผลมากกว่าปล่อยให้ฟันหลุดทั้งหมด
‪จริง
‪การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ‪ใช่ไหม แต่เราจะรับมือยังไง
‪วิธีหนึ่งคือเราสามารถขอความช่วยเหลือ ‪เมื่อต้องการบางอย่าง
‪ตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยจะต้องมี ‪การอำนวยความสะดวกให้กับนักเรียนออทิสติก
‪แต่พวกเธอต้องบอกว่าตัวเองเป็นอะไร
‪โอเค ให้ทำสิ่งนี้เป็นการบ้านในสัปดาห์นี้
‪ขอในสิ่งที่พวกเธอต้องการ ‪สิ่งเดียว แม้แต่เรื่องเล็กน้อย เข้าใจไหม
‪เยี่ยม
‪- เพจ ‪- ไง แซม
‪พระเจ้า ฉันเพิ่งออกมาจาก ‪การประชุมเรื่องหนังสือรุ่น
‪ไม่มีใครเลือกแบบอักษรได้เลย
‪ขอโทษนะ แต่แบบอักษรเฮลเวติกา... ‪น่าเกลียด เราทำได้ดีกว่านั้น
‪ฉันต้องขอให้เธอช่วยอะไรบางอย่าง
‪โอเค ว่ามา
‪เอ่อ ฉันรู้ว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน
‪แม้แต่ความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัดก็ไม่มีอีกแล้ว
‪แต่ฉันอยากรู้ว่าเรายังเดิน ‪ไปตามระเบียงด้วยกันเป็นบางครั้งได้ไหม
‪โดยเฉพาะระหว่างคาบสามกับคาบสี่ ‪ตอนที่คนเดินไปเดินมาเยอะๆ
‪ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมาก
‪- ดี ‪- โอเค ฉันมีเรียนประวัติศาสตร์คาบสอง
‪เจอกันด้านนอกห้องเรียนครูบาวเวอร์ ‪รอจนฉันส่งข้อความไปนะ
‪เพราะบางทีฉันจะอยู่ต่ออีกหน่อย ‪เพื่อคุยเรื่องสงครามที่มีขีปนาวุธอื่นๆ
‪นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น พอตกลงไปในทิลเท็ดทาวเวอส์
‪ฉันบอกให้ไป... ‪ฉันบอกทุกคนให้ลงไปที่ดัสตีดีโปไง
‪แล้วนาย... เคซี่ เฮ้ เธอ... เธออยู่ที่นี่แล้ว
‪เบธให้ฉันเข้ามา เธอ... ‪เธออบขนมเค้กอยู่ เพราะว่าเธอ...
‪ขับรถชนแซม ฉันเลยหยิบติดมือมาหน่อยแล้ว...
‪มาอยู่ที่นี่
‪ดูเหมือนเธอรู้สึกแย่นะ ‪เธอไม่อยากเต้นกับฉันด้วยซ้ำ
‪เธอเมาเหรอ
‪เปล่าๆ
‪เปล่า เธอเมาเหรอ
‪- ไม่ เปล่านะ ‪- เธอเมา
‪เคซี่ ฉันไม่เคยเห็นเธอดื่มเหล้ามาก่อน ‪แบบนี้ไม่ใช่เธอ
‪แล้วไง พวก บางทีอาจจะดี ‪ถ้าเราไม่ต้องทำตัวเพอร์เฟกต์สักแป๊บ
‪เธอโดนกักบริเวณไปแล้ว ‪เดี๋ยวก็โดนโรงเรียนไล่ออกหรอก
‪- นี่ ทายสิว่าอะไร ‪- อะไร
‪- ฉันพร้อมจะมีเซ็กส์อีกครั้งแล้วล่ะ ‪- ไม่
‪ทำไมทำท่าแปลกๆ เร็วสิ ไม่อยากทำเหรอ
‪ฉันพยายามจะเป็นคนดีนะเนี่ย
‪มาสิ
‪ครั้งนี้จะต้องพิเศษ... สุดๆ
‪มองเข้าไปในดวงตานาย ฉันจะบอกว่า...
‪เธอไม่ได้มองฉันอยู่
‪เธอมองไปในกระจก
‪นายน่ารัก
‪อ๋อ ใช่
‪เธอน่ารัก
‪เอาล่ะ
‪โอเค ฉันจะไปเอาน้ำมาให้
‪ไง สาวน้อย
‪นี่
‪ฉันรู้ว่าไม่ได้บอกล่วงหน้าสองชั่วโมง แต่...
‪มีอะไร
‪ฉันว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน
‪ฉันรอคุณกับแซม ‪ที่ออฟฟิศ ดร.บรอบอยู่เกือบชั่วโมง
‪ฉันเข้าใจได้ว่าคุณโมโหฉัน ‪ฉันเข้าใจว่าเป็นความผิดฉันทั้งหมด
‪แต่เรายังต้องวางแผนอะไรต่างๆ ให้ลูกกันได้
‪และฉันอยากให้คุณทำตามนั้น ‪ถ้าคุณพูดว่าคุณจะทำบางอย่าง
‪ผมเห็นด้วย
‪เห็นด้วยเหรอ
‪ใช่
‪แซมกับผมคิดว่าเราไปเข้ากลุ่มจะดีกว่า
‪เราก็เลยไป แต่...
‪ผมควรจะบอกคุณ
‪ขอบคุณ
‪ดีเลย อยู่ที่นี่ทั้งสองคน
‪- หวัดดีจ้ะ ลูกรัก ‪- หวัดดี
‪ผมคิดเรื่องกลุ่มนั่นอยู่
‪ตอนแรกมันดูโง่ๆ อยู่หรอก ‪จากนั้นก็รู้สึกดีที่ได้ไปเข้ากลุ่ม
‪เด็กส่วนมากในนั้นก็แปลกๆ เหมือนผม ‪ถ้าพวกเขาสามารถทำได้...
‪ผมตัดสินใจแล้วว่าจะไปเรียนมหาวิทยาลัย
‪- จริงเหรอ ‪- ว้าว
‪และผมรู้ว่าอาจจะมีเรื่องที่ยาก ‪หรือน่ากลัว แต่...
‪ยังไงทุกสิ่งที่นี่ก็กำลังเปลี่ยนแปลง ‪ดังนั้น ผมสามารถรับมือได้
‪แล้วถ้าผมต้องการความช่วยเหลือ ‪ผมจะขอให้ช่วย
‪เพราะการเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ‪และผมจะไม่ยอมให้ฟันของผมหลุดหมดปาก
‪- ฟันของลูกเหรอ ‪- ใช่
‪แล้วผมจะเรียนจบ ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ชอบ
‪ผมก็น่าจะพร้อมสำหรับขุมนรกเช่นกัน ‪ขอโทษครับ แม่
‪โอ้ แซม
‪ดูเหมือนลูกคิดเรื่องนี้มาดีแล้ว
‪ถ้านี่เป็นสิ่งที่ลูกต้องการทำ
‪แม่ก็จะสนับสนุนลูก
‪ดีครับ
‪- แมวตัวนั้นอยู่ไหน ‪- มันไม่อยู่แล้ว
‪ดี ผมไม่อยากเหยียบมัน
‪ฉันจะไปแล้ว
‪สิงโตไม่ได้มีเจตนาชั่วร้าย
‪พวกมันไม่ได้กินเหยื่อเพราะความโกรธแค้น
‪พวกมันแค่ทำเพราะสัญชาตญาณตามธรรมชาติ
‪เหมือนวิธีที่พ่อแม่พยายามปกป้องเราหรือ...
‪แฟนเปลี่ยนใจ หรือผู้คนจากไป
‪บางครั้งผมรู้สึกว่า ‪ผมติดอยู่ในท้องของสิงโตตัวนั้น
‪เหมือนผมขยับไม่ได้
‪เหมือนไม่มีใครเห็นหรือได้ยินผม
‪แต่ทว่ามันมีทางออกเสมอ
‪โอ้ ไม่นะ เคซี่
‪ตายล่ะ
‪นี่ๆ ตื่นนะ
‪เธอต้องกลับบ้าน พ่อแม่เธอเอาตายแน่
‪- เคซี่ ‪- ไม่
‪บ้าจริง
‪หวัดดีครับ ผมอีวาน
‪เคซี่อยู่นี่
‪เยี่ยม ตอนนี้มีพวกเธอสองคน
‪แม่
‪ดีจัง ลูกตื่นแล้ว
‪มีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย สาวน้อย