Nie to chcieli pewnie państwo usłyszeć i jest mi przykro,
ale wiele takich osób
wiedzie owocne, satysfakcjonujące życie.
Czemu z Samem miałoby być inaczej?
Dla mnie to prawdziwa ulga.
Teraz już wiemy. Możemy działać.
Czytałam o słuchawkach wygłuszających dźwięk,
mogą naprawdę mu pomóc, kiedy czuje się przytłoczony.
To takie proste, a nigdy bym na to nie wpadła.
Sensowne.
Pojadę do RadioShack je kupić.
Można też pomyśleć o wczesnej interwencji.
Są też inne terapie, na przykład taka z końmi.
To tak zwana hipoterapia.
Urocze, prawda?
Zasięgnijmy kolejnej opinii.
- Ta była druga. - To czas na trzecią.
Szlag! Pamiętasz, który z moich kuzynów ożenił się z logopedką?
Andy czy Allen?
Zadzwonię do obu.
Dzieci! Obiad!
Cześć, Andy.
Tu Elsa.
Dobrze wiesz jaka, parszywcu!
Tak, świetnie. Dzięki.
No dobrze. Apteka ma już leki.
- Zaraz wrócę. - Nie musisz tego robić.
Nie potrzebuję leków. To nic poważnego.
Owszem, atak paniki to coś poważnego. Ostrzeżenie.
- Organizm daje ci znak, żebyś zwolnił. - Atak paniki.
Żaden atak paniki.
To tylko nader drastyczne określenie stresu.
Mój tata upadał na twarz raz w miesiącu.
Ma się dobrze. Niedługo skończy 85 lat.
Lekarz powiedział wyraźnie.
Musisz dać sobie na wstrzymanie. Zmniejszyć stres.
Właśnie, stres. Nie powinnaś już wracać do Luisy?
Możesz mi zrzędzić, ile chcesz, ale...
pomieszkam z wami kilka dni.
Nie, dziękuję.
Kochanie, przemęczasz się.
Dom, dzieci. W tym tygodniu masz trzy nocki.
- Poradzę sobie. - Pomyśl, jak bardzo mogę cię odciążyć!
Mogę zrobić zakupy. Kończy nam się kilka rzeczy.
Ktoś kupił chleb na zakwasie. Nie jemy takiego.
Ja lubię chleb na zakwasie. Jasne? Panujemy nad sytuacją.
Mogę spać na kanapie.
Proszę, przestań.
Proszę.
Dobrze.
Pościelę tylko łóżka i pójdę.
Ale leki odbiorę.
Tato.
Słyszysz te wariactwa?
Pozwól jej wrócić.
Chcesz, żebym naprawdę miał zawał?
Widziałam, jak upadasz przed domem.
Bałam się.
Pozwól jej wrócić i...
jak zwykle wszystkich irytować. Na jakiś czas.
- Dobrze, na kilka dni. - Jeśli to coś pomoże,
nadal będę ją dręczyć.
Słowo?
Słowo.
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Podstawowe prawo natury to przyciąganie się podobieństw.
Tu jesteś. Potrzebuję cię.
Były mamy znów się wprowadził. Co się z tobą działo?
Życie, dziewczyno. Nie chcesz wiedzieć.
Pingwin cesarski i wydrzyk antarktyczny nigdy się ze sobą nie trzymają.
Owszem, oba to ptaki...
Jak nie kochać gościa, który ma tylko to, co na sobie, i worek strzykawek?
- Jezu! - Tak.
...ale pingwin składa jajo i je chroni,
a podstępny wydrzyk chce je zjeść na obiad.
Co u ciebie?
Myśleliśmy, że tata miał zawał.
Okazało się, że to atak paniki w reakcji na moją puszczalską matkę.
- To jakiś cud, że jeszcze żyjemy. - Wiem.
Wiedziałem, że się zakochacie.
Nie zapomnijcie o mnie, jeśli dojdzie między wami do czegoś więcej.
- Dobrze. - Jasne.
Zwierzęta z rejonów polarnych potrzebują podobnych sobie, by przetrwać.
Gdybym kiedyś obudził się jako wydrzyk, pewnie wleciałbym w górę lodową.
O czym on w ogóle mówi?
Przyznam, że sama się pogubiłam.
Jaki to ma związek z dzisiejszym tematem, „zasobami”?
Samo odnalezienie podobnych do siebie pingwinów nie wystarcza.
Potrzebne są zasoby.
Na przykład ryby, kryl albo skała godowa.
To akurat ma związek.
Jak już mówiłam, odsetek bezrobocia
lub niepełnego zatrudnienia wśród młodych autystyków wynosi 90%.
To przerażająca liczba,
ale dlatego tu jesteście.
Zmienimy te statystyki.
Ktoś z was ma pracę?
Pracuję w Techtropolis, ale raz podpadłem.
Co robisz z pieniędzmi?
Ja oszczędzam na defibrylator.
Co drugi czwartek mój kierownik, Bob, wręcza mi czek,
który zanoszę mamie, a ona go deponuje.
Czyli nie masz własnego konta? Dzieciak.
Amber! Sam jest dorosły, ma 18 lat.
Czy chciałabyś zadać pytanie grzeczniej?
Nie.
Kiedy Sam będzie gotów założyć konto, na pewno to zrobi.
Ale defibrylatora nie kupi.
Chcę mieć konto w banku.
Ciebie też miło widzieć, panie Rockefeller.
- Bo jest bogaty? - Tak.
A ja mówię o pieniądzach?
Żart robi się mało śmieszny, kiedy każesz go wyjaśniać.
Nieważne. Nie nauczę się gospodarować pieniędzmi,
jeśli nie będę mieć konta.
Masz już konto w najlepszym banku w mieście!
W Banku Elsy.
Nie musisz czekać w kolejce, bo ja deponuję twoje czeki.
Unikasz hałasujących bankomatów, bo zawsze daję ci gotówkę.
W pakiecie z każdą transakcją dostajesz darmowy uścisk.
Poza pakietem też.
Chciałbym zamknąć konto.
Chcesz własne konto bankowe. Rozumiem.
Ale to zły pomysł.
Zarządzanie pieniędzmi wymaga odpowiedzialności
- i stresuje. - Niech sobie założy konto.
Dziękuję, panie Rockefeller.
- Serio? - Jest odpowiedzialny.
Bardziej niż większość 18-latków, a nawet dorosłych.
Prawda.
Kiedyś wicedyrektor przeszedł przez jezdnię,
kiedy na liczniku zostały dwie sekundy. Dwie!
Będzie dobrze. Jutro zabiorę go do banku.
Dobrze.
- Też pojadę. - Nie, damy radę.
Tak! Tata da radę.
- Czekoladowe? - Jagodowe.
Wciąż umieram z głodu.
Frankie namówiła mnie na komosę ryżową. Jakbym zjadła powietrze.
- Trzeba było zamówić pizzę. - Dziewczyno!
Pizza smakuje tu jak czerstwy krakers z keczupem.
Wreszcie wiemy, w jakiej kwestii Newton jest snobką.
Jestem rozpieszczona przez pizzerię U Dona.
Chodźmy tam.
Teraz?
Wypróbujemy ją.
- Nie. - Tak.
- Nie powinniśmy. - W piątek po treningu. Powiem drużynie.
W piątek jest tam tłoczno, przychodzi dużo rodzin.
Może kiedy indziej albo nigdy?
- Piątek pasuje. - Zgadza się.
Zobaczymy, skąd pochodzisz!
Będzie fajnie.
Albo smutno.
Tak czy siak, zamówię paluszki chlebowe.
Raz widziałam tam szczura!
Nieprawda.
Fajna poczekalnia.
Spokojnie w niej.
Pewnie nie będziesz miał tu ataku paniki.
Zgadza się. Pewnie nie.
Wiesz, że nic mi nie jest, prawda?
Zestresowałem się.
Gdy ja się stresuję, wymieniam cztery gatunki pingwinów Antarktydy.
Białobrewy, białooki, cesarski i maskowy.
- Wiem. - To pomaga.
Mama mnie tego nauczyła.
Spróbuj, kiedy będzie ci się zdawać, że umierasz.
Chyba że naprawdę będziesz umierał. Wtedy nie pomoże.
Dobrze, spróbuję.
Mama pomogła to wymyślić?
Na początek dała cesarskiego, ale ja wolę alfabetycznie.
Pan Gardner?
Pójść z tobą?
Nie.
Jest cicho i niczym nie zalatuje, więc będzie dobrze.
Tędy, proszę.
To wszystko, panie Gardner.
W razie pytań
proszę dzwonić.
Mam kilka pytań. Mam zadzwonić, czy mogę zadać je teraz?
Proszę pytać.
Czeki z pandami są w porządku,
ale dalibyście znać, gdyby były ze zwierzętami arktycznymi?
Oczywiście.
Wie pani, że produkcja centa kosztuje 1,5 centa?
Nie wiedziałam.
Nigdy nie ma tu żadnego zapachu, czy tylko czasami?
- Nigdy. - Dobrze ma pani.
Możecie regulować głośność bankomatów?
- Niestety nie. - Wielka szkoda.
Nie znoszę dotykać długopisów w banku.
To nie pytanie, ale uznałem, że powinna pani wiedzieć.
Mam tak samo, ludzie są ohydni.
Ile lizaków mogę sobie wziąć?
Idź na całość.
O wiele lepiej niż w Banku Elsy.
Wykresy kołowe rządzą.
Ten pokazuje jak najrozsądniej wydawać.
Jest miejsce na jedzenie, czynsz,
media, rozrywkę, a nawet 10% na cele dobroczynne.
Propaganda.
- Co? - Przyniosłeś lizaka, więc chcę być miły,
ale nie wierzę, że zawierzyłeś kapuchę skorumpowanemu rządowemu bankowi.
Federalna Korporacja Gwarantowania Ściemy.
Skorumpowany? Mają czeki z pandą.
Wiem, co się dzieje w takich miejscach. Oglądałem Mary Poppins.
Musisz wyciągnąć hajs z banku i zainwestować w kryptowalutę. Już.
- Nie wspominają o tym. - Oczywiście, że nie.
Kiedy nadejdzie wielki krach finansowy, kryptowaluta będzie rządzić światem.
Rządź razem ze mną.
Ile kryptowaluty mogę kupić za 7000 dolarów?
Masz 7000 dolarów?!
Nieważne. Trzymaj je w banku.
Pożyczysz mi trochę?
Nie.
Dobra decyzja. Na pewno kupiłbym pawia.
Wcale nie jest mi wygodnie.
Bo masz napięte ścięgna podkolanowe.
Jak je rozciągnąć?
Siedząc w ten sposób, głupolu.
Skoro to trochę potrwa...
- Przestań. - Drzwi!
Tęskniłem za twoją mamą.
- Jezu. - Co?
To...
Po prostu...
Izzie i drużyna przyjadą do pizzerii U Dona.
Aż taki kawał? To fajnie.
Niefajnie. Ci ludzie co weekend jeżdżą do Aspen.
U Dona wyrównują stoły saszetkami z cukrem.
- Mają ciasto bezglutenowe? - Nie.
Kto wysyła te kawałki pizzy?
Nate. Chłopak Izzie.
Będą chłopaki? Też mogę przyjść?
- Tak. Jeśli chcesz. - Oczywiście, że chcę!
Spędzasz z nimi całe dnie.
Ciebie pewnie też ciekawią ludzie, z którymi...
chodzę...
do szkoły.
Dlaczego nigdy o nich nie pytasz?
Pytam.
W sumie nie. Ale będę pytać.
Jeśli chcesz przyjść, przyjdź.
W takim razie przyjdę.
Spodobam się im.
Białobrewy, białooki...
cesarski...
Białobrewy...
białooki, cesarski...
- Białobrewy, białooki, cesarski... - Maskowy.
- Wszystko w porządku? - Tak, tylko...
Nie mogę znaleźć stroju. Spóźnię się do pracy. Uprałem go.
- Nie wiem, gdzie jest. - Przepraszam, tutaj.
Wtarłam w niego olejek lawendowy.
Zalatywał karetką.
Dziękuję.
Widziałaś rachunki na stole w kuchni?
Tak. Wszystkie opłaciłam. Bank Elsy.
Dziękuję.
Alkofundusz na sobotnią imprezę!
Im więcej dacie, tym lepsze piwo.
Co tam, stary?
Wiem, że lubisz imprezy, Sammy.
Zrzucisz się?
Nie lubię imprez, ale mam 700 dolarów na cele charytatywne.
Czy to warte zachodu?
Tak! To wiekowa tradycja liceum Newton.
Dzięki tak wielkiemu datkowi, będą o tobie mówić przez lata.
Będziesz legendą.
- Jak sir Ernest Schackleton? - Większą.
Niemożliwe. W 1909 roku był najsłynniejszą osobą na Ziemi.
- Fajne jajo. - Minęły 33 dni.
Lada chwila wykluje się młode.
Przy odrobinie szczęścia na imprezie.
Nie byłoby super?
- Byłoby. - Obejrzelibyśmy to na kinie domowym.
To lepsze od oglądania na komputerze.
Nie wyskakiwałyby reklamy.
Właśnie. Wiesz co? Niedawno kupiłem nowy subwoofer.
Poczujesz się, jakbyś był w jaju z małym pingwinem.
Albo pingwinicą.
Posłuchaj...
Dasz 700 dolarów,
to zrobimy pingwini motyw.
Kruszony lód z syropem. Ogromna lodowa rzeźba. I paluszki rybne!
Lubię potrawy o podłużnym kształcie.
Potrzebuję tylko pokwitowania.
- Cześć. Jak w szkole? - Świetnie.
W sobotę u Arlo jest oficjalna impreza ostatnich klas.
- Impreza? - Tak.
Z pingwinim motywem. Będziemy obserwować jajo, więc pójdę.
Cała klasa tam będzie.
W terminarzu nic nie ma.
Czemu nie wysłano mi maila?
Bóg jeden wie, jakie zostało dla mnie zadanie.
Zadzwonię do mamy Arlo.
Znając ją, pewnie będę musiała przynieść sztućce.
Komitet rodzicielski najwyraźniej się na mnie uwziął.
Dziękuję, że robisz to dla Amber.
Podoba jej się, co?
Mamo, zobacz, przenośny defibrylator!
- Przepraszam. - Daj spokój.
Gdybyś potrzebowała 500 ciekawostek o pingwinach, możesz na mnie liczyć.
Jak się trzymasz? Tylko szczerze.
Jest w porządku.
Jest dobrze.
Elsa chce się wślizgnąć z powrotem do domu.
Robi pranie, płaci rachunki, sprząta łazienkę i...
- Przyślesz ją do mnie? - Z przyjemnością.
Nie wiem, dlaczego się tym przejmuję, ale...
przejmuję się.
Jeśli mogę coś powiedzieć...
Starałam się trzymać dzieci z dala od mojego byłego.
Nie był potworem.
Po prostu mnie... zranił.
I choć może zabrzmi to głupio...
źle, że nie są z nim bliżej.
Z mojej winy.
Głównie.
Dla jasności: nadal jest utrapieniem.
Rozumiem.
Pamiętaj tylko...
że kiedyś przestaniesz czuć gniew.
A ona zawsze będzie mamą Sama i Casey.
- Spójrzcie na te igły! - Zobaczę, co się dzieje.
- Ostrożnie z tymi igłami! - Odłóż je.
- Ugotowałem za dużo. Zjesz? - Twoje chop suey?
Tylko to umiem zrobić.
Jasne. Daj mi sekundkę.
Dobrze.
Cześć. Jak leci?
Jak leci? Jak praca?
Jak praca?
Nieźle.
Bardzo dobrze.
Doug?
U DONA
Jezu!
Cześć.
Cześć!
Netwon, to on?
Tak. Evan, poznaj wszystkich.
- Cześć wszystkim. - Witaj.
O co chodzi z tą „Newton”?
Tak mnie nazywają.
Chodź.
Jestem Don i przyrządzam wielkiego penisa!
Nie są super?
Tak...
Zwłaszcza ja.
Wiesz, że to ze mną się najpierw zakumplowała?
Naprawdę? Myślałem, że z Izzie.
Nie. Byłam dla niej naprawdę podła.
Bardzo podła.
Wiem. Przepraszam.
Teraz jestem miła.
Tak...
Casey jest fajna.
Tak. Wiem.
Jak w Newton bez Newton?
Newton... Nie chodzę tam do szkoły.
Chodzę do zawodówki.
Ale jest inteligentny.
Wierzymy ci na słowo.
No co? Wzięłaś ostatni kawałek.
Każdy gatunek ma swoich gnębicieli.
Takich jak wydrzyk antarktyczny, który zjada pingwinie jaja.
Arlo.
Zobacz, skorupa jaja pęka!
Fajnie. Mogę zobaczyć?
Czemu to zrobiłeś?
Wczoraj twoja mama zadzwoniła do mojej
i powiedziała o imprezie.
Martwiła się, że będzie musiała przynieść sztućce.
Moi rodzice mieli wyjechać.
Nic nie mieli wiedzieć, debilu!
Głupi dziwoląg!
Zabiera cenne jajo i rozbija je o lód.
Co za gadzina!
Skrzynka poczty głosowej jest pełna.
Spróbuj później.
Ale czasem gnębiciel weźmie cię pod swoje skrzydło.
Arlo to dupek.
Trzymaj.
Skorupa jaja pęka.
Odlot.
Właśnie.
Poza tym, że Don nie chciał podzielić rachunku, poszło dobrze.
Wcale tak nie uważam.
Ale... w końcu nie jestem taki inteligentny.
Szlag. Evan!
Przepraszam. Powiedziałam głupią rzecz.
Po prostu... denerwowałam się i...
Ale udało się nam, zaakceptowali cię.
- Evan. - Casey,
śmiejesz się z żartów, które cię zwykle nie bawią.
Twoi znajomi z Clayton, wiedzą o tobie rzeczy,
których nawet ja nie wiem, a jakiś bogaty palant
- zjada ci pepperoni z ust. - Nate taki jest.
Nie znam go. Ani tej całej „Newton”.
- To znaczy? - Jesteś przy nich inna.
Wstydzisz się mnie.
Udajesz, że mówisz po włosku i upijasz się w szkole.
Chyba... trochę przesadzasz.
Są fajni, musisz ich lepiej poznać.
Nie...
Nie chcę ich poznawać.
Są beznadziejni.
To może już jedź.
Casey...
Poważnie. Wrócę z kimś innym.
Dobrze. Na pewno tak zrobisz.
Na pewno.
Pewnie o wiele lepszym autem.
Cześć.
To ty.
Znowu tu mieszkasz?
W sumie to...
Tak.
Mieszka.
- W kuchni są resztki, gdybyś był głodny. - Dobrze.
Zostaję?
Tak... na dobre?
Tak. Lepiej, jeśli tu będziesz.
Wiem, że wszystko zepsułam.
Atak paniki uświadomił mi, że nigdy nie stawiałam cię na pierwszym miejscu.
Wiesz? Nawet wtedy, gdy zdiagnozowano Sama,
w ogóle cię nie słuchałam, tylko od razu wszystkim się zajęłam.
Nigdy nie zajęliśmy się razem tym, co trudne i straszne.
Ale pomyślałam...
że moglibyśmy pójść na terapię,
żeby to naprawić.
Chodzi o to, że tak będzie lepiej dla dzieci.
Dobrze mieć cię tu regularnie,
ale to nie zmienia tego, co się stało.
Rozumiesz? Nasz związek...
jest już zbyt zepsuty.
Po prostu...
traktujmy się jak współlokatorzy.
Aż ukończą szkołę.
Wykluwa się!
Tak?
Świat jest brutalny.
Nawet jeśli pingwinie jajo przetrwa ataki wydrzyków...
amfitryt lamparcich...
lwów morskich i orek oceanicznych...
to młode wciąż ma nikłą szansę
na przeżycie choć jednego roku.
Trzy na cztery giną.
Trzy na cztery.
Wyobrażacie sobie, co by było, gdyby nie miały swego stada?
Nie chcę o tym myśleć.
Wspaniały dzień.
Poza tym, że straciłem siedem stów.
Co?!
Cudowny dzień.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz