‪รู้เรื่องนั้นได้ยังไง
‪ตอนผมเจอเธอครั้งแรก ‪ไม่รู้หรอกว่าเธอหน้าตาเป็นไง
‪เด็กผู้หญิงก็ได้ เด็กผู้ชายก็ดี ‪แต่ฉันจะมีความสุขสุดๆ ถ้าเป็นเด็กผู้ชาย
‪- พวกเขาจะได้เป็นเพื่อนรักกัน ‪- ชอบจังเลย
‪- นี่ พรรคพวก ทักทายเพื่อนรักหน่อยเร็ว ‪- เอ้า นี่ แปะมือกัน
‪พวกเขาจะแปะมือกัน
‪รู้ไหมเราควรทำอะไร ‪ทริปตั้งแคมป์ของครอบครัว
‪อยากเป็นหนึ่งในครอบครัวพวกนั้น ‪ที่ไปทริปตั้งแคมป์กับเพื่อนๆ มาตลอด
‪เราหาเตาเล็กๆ ไป ‪จะได้ทำอาหารอร่อยกินกัน
‪- ใช่ ฉันชอบความคิดนี้ ‪- ฟังดูยุ่งยากมากเลย
‪พักโรงแรมเป็นไง ผมชอบโรงแรม
‪- เจ้าหนูแซมจะต้องชอบตั้งแคมป์ ‪- เดี๋ยว
‪- พวกเธอเลือกชื่อแล้วเหรอ ‪- ซามูเอล
‪เราตั้งชื่อเขาตามพ่อของเอลซ่า
‪- เราควรบอกของเราบ้างใช่ไหม ‪- ใช่
‪โอเค
‪- ชื่อของเขาก็คือ... ‪- อาร์โล
‪- อาร์โล
‪- อาร์โลเฮงซวยชะมัด! ‪- เคซี่
‪- ไม่ ลูกพูดถูก เจ้าเด็กนั่นเฮงซวย ‪- ใช่
‪เฮงซวยหรือไม่... แค่รู้สึกหยาบคายที่พูดออกมา
‪- ผมว่าสะใจดี "เฮงซวย" ‪- เราต้องจัดการเรื่องนี้อย่างสงบ
‪โอเค หนูจะไปที่บ้านเด็กนั่นอย่างสงบ ‪แล้วเฉาะหัวเจ้าสมองเม็ดถั่วนั่น
‪การออกไปสู่โลกภายนอกมักเป็นเรื่องที่ยาก
‪ถูกต้องที่สุด ต้องมีใครสักคน ‪จัดการเด็กนั่นให้ตาย เอาจริงๆ
‪ฉันรู้ว่าคุณพูดให้ดูขำๆ แต่มันไม่ช่วยอะไร
‪ทุกคนช่วยเงียบๆ หน่อยได้ไหม
‪คุณถึงต้องการครอบครัว
‪ผมพยายามจะฟังเสียงร้องปิ๊บๆ ครั้งแรก
‪งั้น ฉันจะนั่งบนตัวพี่เหมือนกับไข่
‪- ไม่ อย่านั่งบนตัวฉันเหมือน... ‪- เอาสิ
‪อย่านะ อย่านั่งบนตัวฉันเหมือนไข่ ฉันไม่ใช่ไข่
‪(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
‪หวัดดี เพจ
‪ซามูเอล
‪นิ้วเธอเป็นยังไงบ้าง หมายถึงนิ้วที่โดนตัดน่ะ
‪ฉันรู้ว่าหมายถึงนิ้วไหน
‪และมันไม่เป็นไร ขอบคุณ
‪คงจะมีแผลเป็น แต่ว่า...
‪ผู้หญิงทรงอิทธิพลคนไหนบ้างล่ะ ‪ที่ไม่มีเรื่องราวเจ็บปวดในอดีต
‪โอเค
‪คือฉันอยากจะบอกว่าขอโทษ ‪และฉันรู้สึกไม่ดีที่โกหกไป
‪ที่จริงฉันไม่ได้มีเรื่องเซ็กส์เยอะแยะ ‪กับผู้หญิงคนอื่น
‪ฉันไม่ได้มีเรื่องเซ็กส์กับผู้หญิงคนไหนเลย
‪ฉันรู้
‪ฉันส่องดูโซเชียลมีเดียแล้วล่ะ ‪แต่ก็ดีที่ได้ยินจากปากเธอ
‪นั่นเป็นคำพูดดูถูกหรือแค่วลี
‪วลึ
‪ฉันจะเพิ่มลงในรายการ
‪อันนี้ให้เธอ สำหรับโทรศัพท์
‪ฉันว่าคงช่วยในการพิมพ์ข้อความ ‪เพราะนิ้วเธอพันแผลอยู่
‪ปากกาสไตลัส
‪ให้ตายเถอะ แซม
‪ฉันอยากจะโมโหเธอจริงๆ ครั้งนี้ แต่...
‪เอาเถอะ
‪ฉันจะรับไว้และให้อภัยเธอด้วย
‪- โอเค ดี ‪- แต่ ฉันจะขอถามหน่อย
‪เธออาจจะรู้หรือไม่รู้เรื่องนี้ ‪แต่ที่จริงฉันชอบเดินละเมอ
‪- ฉันไม่รู้เรื่องนี้ ‪- อ๋อ เหรอ
‪แม่ฉันบอกว่าเป็นเพราะฉันมีพลังเหลือเฟือ
‪ทำให้อยู่เฉยๆ ไม่ได้ แม้แต่ตอนหลับ
‪มีอยู่ครั้งนึงฉันละเมอ ‪ล้างห้องน้ำทั้งหมดเสร็จอย่างรวดเร็ว
‪แต่ฉันกังวลนิดหน่อย ‪เรื่องการพักค้างคืนของชั้นปีสุดท้าย
‪ทุกคนในชั้นจะค้างคืน ‪ในวันจบการศึกษากันภายในโรงเรียน
‪ฉันแค่... ฉันต้องการใครสักคนเฝ้าดูตอนที่หลับ
‪ฉันจะได้ไม่ออกไปเดินเพ่นพ่านที่ไหน
‪เธออยากให้ฉันไปค้างคืนที่อื่นเหรอ
‪ใช่
‪- นายปฏิเสธเหรอ ‪- แน่นอน
‪พวก มันคือการนอนค้างคืนกับสาวเป็นร้อยคน ‪ความจริงพวกสาวๆ จะขอนายเล่นจ้ำจี้
‪ในใบปลิวไม่เห็นบอกว่ามีเล่นจ้ำจี้
‪นอกจากนี้ ถึงแม้ฉันอยากไป ‪ก็คงไปไม่ได้ เวลาจะนอนนะ
‪ฉันต้องห่อตัวเองอยู่ในที่นอนเหมือนเบอร์ริโต
‪ฉันเข้าใจ กระต่ายก็ย่อมชอบโพรงของมัน
‪หนูก็ย่อมชอบรูของมัน ‪ขี้มูกแห้งก็ย่อมชอบรูจมูกของมัน
‪แต่ถึงเวลาหนึ่ง นายต้องเข้ามหาวิทยาลัย
‪นั่นเหมือนจากบ้านไป 1,000 คืนเลยนะ
‪อย่างแรก นายคิดเลขผิด
‪มันไม่ใช่ 1,000 คืน
‪คิดคร่าวๆ 180 วันต่อปีซึ่งเท่ากับ...
‪- ทั้งหมด 720 วัน ‪- โอเค สิ่งที่ฉันพยายามบอกคือ...
‪การฝึกนอนค้างคืนที่อื่นอาจจะดีก็ได้
‪- เหมือนกับฝึกเดินทางเหรอ ‪- ใช่เลย
‪เอางี้ มาค้างที่บ้านฉันสิ รูมเมตฉันเจ๋งสุดๆ
‪แล้วถ้านายอยู่ไม่ได้ ฉันจะขับรถ ‪ไปส่งนายที่บ้านเอง ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
‪- นายเปลี่ยนรองเท้าทำไม ‪- อันนี้รองเท้าสำหรับเข้าส้วม
‪แบบนี้จะได้ไม่มีใครรู้ว่าฉันอยู่ในส้วม
‪เพราะมองไม่เห็นรองเท้าฉันใต้ผนังกั้นห้อง
‪- ดูคล้ายรองเท้าของบ็อบ ‪- เป๊ะเลย คิดอยู่ตลอด
‪เจอกัน
‪พระเจ้า
‪เราไม่ได้ใช้มันมาหลายปี ‪ไม่น่าเชื่อว่ายังสูบลมได้
‪ที่จริงคุณไม่ต้องนอนข้างนอกนี้ก็ได้ ‪มีลมโกรกไม่ใช่เหรอ
‪ฉันนอนบนโซฟาได้ ไม่เป็นไร
‪ไม่เป็นไร ผมชอบมีพื้นที่
‪ถ้าอย่างนั้น...
‪ชุดป้องกันสำหรับห้องเปิดรับแสง
‪ผ้าห่ม เพราะผืนที่คุณหยิบมาระคายผิว
‪ฮีตเตอร์แบบเฉพาะส่วนสำหรับทำความร้อน ‪และสร้างคลื่นเสียงไวต์นอยส์
‪ผ้าปิดตา ไว้ใส่ตอนเช้า ถ้าสว่างเกินไป
‪แล้วก็ไฟกลางคืน เผื่อกลางคืนห้องมืดไปหน่อย
‪เอลซ่า ผมโตแล้ว ไม่ต้องมีไฟกลางคืน
‪โอเค ได้เลยตามนั้น
‪เอ่อ ฉันเพิ่งวางสายจากฮอลลี่ ไซกส์
‪ฉันจะไปหาและคุยเรื่องที่เกิดขึ้น ‪ระหว่างอาร์โลกับแซม
‪ทำไมถึงเป็นคุณ
‪- อะไรนะ ‪- ทำไมถึงเป็นคุณ
‪ผมดูแลช่วยเหลือแซมได้ ‪ผมทำมาตลอดตอนคุณไม่อยู่
‪โอเค งั้น...
‪คุณอยากไปคุยกับพวกเขาไหมล่ะ
‪ค่อยฟังดูเข้าท่า
‪ผมยังเป็นเพื่อนกับทีโอ ‪คุณไม่ได้สนิทสนมกับฮอลลี่มาสิบปีแล้วมั้ง
‪สิบสองปีครึ่ง
‪นั่นแหละ
‪คุณพูดถูก เราจะไปด้วยกันทั้งคู่ ‪เราสองคนเป็นพ่อแม่
‪ก็ได้
‪โอเค
‪ฉันจะทิ้งไฟกลางคืนเอาไว้เผื่อๆ
‪เป็นอันเดียวที่ฉันหาได้นะพ่อหนุ่ม สเมิร์ฟเฟตต์
‪(อีวาน ทูบา - ไง อยากคุยไหม ‪อยู่รึเปล่า ขอโทษที่พูดแบบนั้นไป)
‪ลูกเพนกวินแรกเกิดจะอ่อนแอที่สุด ‪ในช่วงสองสามอาทิตย์แรกของชีวิต
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪ขนชุดแรกของพวกมันยังไม่ขึ้น
‪พวกมันเป็นแค่ก้อนเล็กๆ กลมๆ ที่นุ่มนิ่ม
‪เขาเฮงซวยมาก
‪เขาร้องตะโกนและขว้างปาสิ่งของ
‪ฉันเลยพูดว่า "ไปซะเถอะ"
‪แต่ช่างเถอะ ฉันไม่กลัวเจ้าสารเลวนั่นหรอก
‪- แล้วพวกเด็กๆ ล่ะ ‪- ฉันพาไปอยู่บ้านคุณยายแล้ว
‪- แต่ที่นั่นคับแคบ ฉันเลย... ‪- อ้อ เธออยู่ที่นี่นะ
‪โอเค ขอบใจ
‪แซม นี่อิซซี่
‪- อิซซี่ นี่แซม ‪- ไม่มีเวลาแล้ว ฉันยุ่ง
‪ดูเหมือนเขาจะชอบเธอ
‪พี่ทำอะไรน่ะ
‪- ฉันกำลังจัดกระเป๋า ‪- ทำไมล่ะ พี่ไม่เดินทางไปไหนนี่
‪ฉันจะไปนอนค้างคืนบ้านซาฮีด ‪เพื่อจะเรียนรู้ว่าเป็นยังไง
‪เตรียมตัวไปพักค้างคืนกับชั้นปีสุดท้าย ‪กับเข้ามหาวิทยาลัย และสุดท้ายจ้ำจี้กัน
‪ที่จริงฟังดูก็เป็นความคิดที่ไม่เลวนะ
‪ก็ว่างั้นแหละ
‪ฉันว่าทุกอย่างครบแล้ว
‪- เอดิสัน ฉันควรพาเอดิสันไปด้วยไหม ‪- ไม่ ทิ้งเจ้าเต่าทะเลไว้
‪- เต่าบก ‪- เต่าบก
‪พวกเนิร์ด
‪แต่ว่า...
‪ฉันต้องการเอดิสัน
‪แล้วถ้าฉันนอนไม่หลับเพราะไม่ได้ยิน ‪เสียงเท้าเล็กๆ ของมันบนหญ้าล่ะ
‪หรือไม่ได้กลิ่นอาหารของมัน ‪ที่ลอยผ่านช่องระบายของตู้
‪นี่อาจเป็นความคิดที่แย่ บางทีฉันไม่ควรไป
‪- แซม... ‪- ทำไมเธอไม่ทิ้งเอดิสันไว้ที่นี่
‪ให้มันอยู่สบายๆ แต่เอากล่องใส่อาหารของมันไป
‪แบบนี้ถ้าคิดถึงมันหรือรู้สึกตื่นกลัว ‪เธอแค่ดมกลื่นมันก็ได้
‪ประสาทรับกลิ่นเป็นตัวกระตุ้นความทรงจำ ‪ที่ดีที่สุดเหนือทุกประสาทสัมผัส
‪นั่นเป็นความคิดที่ไม่เลว
‪- เธอชื่ออิซซี่ใช่ไหม ‪- ใช่
‪เอาล่ะ ครบทุกอย่างแล้ว
‪- เธอจะโอเคใช่ไหมที่ฉันไม่อยู่ ‪- ใช่ ฉันแน่ใจว่าจะทำได้
‪บาย
‪- ฉันดีใจที่เธอชอบแซม ‪- มีอะไรที่ต้องไม่ชอบเหรอ เขาเจ๋งดี
‪นี่ห้องเธอใช่ไหม
‪ไม่รู้พวกเขาทำอะไรใหม่ๆ กับบ้านบ้างรึเปล่า
‪ทีโอบอกผมว่าพวกเขา ‪ทำห้องน้ำในห้องนอนใหญ่
‪เยี่ยม
‪ช่วยอะไรผมอย่างนึงสิ แค่...
‪โปรดอย่าพูดถึงเรื่องอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นแล้ว
‪เรื่องอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นแล้วเหรอ
‪คุณก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪พวกเขาไม่ได้เชิญเราไปงานปาร์ตี้ ‪หรืออะไรอย่างนั้นใช่ไหม
‪ไม่
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณจะลืมเรื่องนั้นไป
‪พวกเขาเอาไอเดีย ‪ทริปตั้งแคมป์แบบครอบครัวของฉันไป
‪จากนั้นก็ไม่ชวนเราไปด้วย
‪เราไปกันสองสามครั้งแล้วใช่ไหม
‪ใช่ จากนั้นพอมีเรื่องยุ่งยากของแซม
‪พวกเขาเลิกชวนเรา ‪แล้วเริ่มไปชวนครอบครัวอื่นๆ
‪แต่แซมไม่ชอบ เราอาจไม่ไปกับพวกเขาอยู่ดี
‪ใช่ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ‪ควรจะให้เราตัดสินใจเอง
‪แค่รู้สึกว่า...
‪เหตุผลที่เลิกคบกันมันไร้สาระไปหน่อย
‪ตอนนั้นคุณเห็นด้วยนี่นา
‪ผมไม่เห็นด้วยหรอก
‪ผมแค่ให้คุณตัดสินใจทุกอย่าง
‪โดยปกติลูกนกเพนกวินต้องมีพ่อแม่ ‪คอยระมัดระวังดูแลเพื่อความอยู่รอดปลอดภัย
‪แต่ในบางสปีชีส์
‪ลูกนกที่เริ่มเติบโตจะรวมกลุ่มกัน ‪เรียกว่า เครช
‪ซาแมนธา นี่คือคฤหาสน์ของฉัน
‪ซึ่งให้การปกป้องจากสัตว์ผู้ล่า ‪และสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ
‪- การมีเครชเป็นสิ่งที่ดี ‪- แซม ขอแนะนำรูมเมตของฉัน
‪เราเป็นพ่อแม่ของเขา
‪แต่ว่าเราอาศัยอยู่ด้วยกัน ‪ฉะนั้น ตามหลักแล้วเรา...
‪ถูกลูกชายตัวเองเอารัดเอาเปรียบ
‪คำพูดกรีดลึก คุณผู้หญิง
‪- เรียกฉันว่าแม่ ไม่งั้นก็จ่ายค่าเช่ามา ‪- ผมจะไปเอาอาหารนะแม่
‪แซม เราตื่นเต้นมากที่เธอมาที่นี่
‪- ใช่ ‪- เราได้ยินเรื่องเธอมาเยอะ
‪เธอช่วยลูกชายเรามาก
‪ตั้งแต่เจอเธอ เขาทำตัวน่ารักกว่าเดิม ‪มีสำนึกรู้ผิดชอบมากขึ้น
‪ที่จริง ซาฮีดเป็นคนที่ช่วยผมครับ
‪ลูกชายของคุณเป็นคนที่ฉลาดที่สุดที่ผมรู้จัก
‪- ฉลาดเหรอ ‪- ฉลาดอวดรู้มากกว่านะ
‪คือเขามีศักยภาพอย่างแน่นอน ‪แต่เขาไม่เคยสนใจจริง
‪เขาสนใจสุดๆ ถ้าเป็นเรื่องสาวๆ
‪ไม่ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ‪ถ้ามีสาวสวยเดินเข้ามาในร้าน
‪- เขาจะทิ้งงานทั้งหมด... ‪- โอเค มากินกันเถอะ กินกัน
‪หวังว่าเธอคงไม่ว่าอะไร แซม
‪แต่ฉันโทรถามแม่เธอว่าเธอชอบกินอะไรที่สุด
‪- พระเจ้า ร้อนๆ ‪- บะหมี่เนยเหรอ
‪พวกเราตื่นเต้นที่เธอมาค้างคืน
‪น่าประทับใจมากที่เธอเตรียมตัว ‪สำหรับมหาวิทยาลัย
‪- ฉันหวังว่าซาฮีดจะได้เข้ามหาวิทยาลัย ‪- โอเค พอแล้วเรื่องนั้น
‪- บะหมี่เนยเป็นไง เพื่อนฝูง ‪- อร่อยอันดับสองตั้งแต่เคยกินมา
‪โอ้ ขอบใจ
‪- ครอบครัวการ์ดเนอร์ ‪- ไง
‪เชิญเข้ามาเลย
‪- ดีใจที่... ‪- เช่นกันจ้า
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪ขอผมเสิร์ฟเครื่องดื่มทุกคน ไวน์ขาว เบียร์ดำ
‪- ใช่ ‪- ผมจำได้
‪- ทำไมไม่... เข้ามาสิ เชิญนั่ง ‪- ได้
‪โห ช่องเตาผิงใหม่เหรอ
‪แค่เปลี่ยนแผ่นหินใหม่
‪สวยดี
‪โอเค
‪- ก่อนอื่น... เราอยากขอโทษ ‪- เราเสียใจมากๆ และรู้สึก...
‪แย่มากและอับอายเรื่องพฤติกรรมของอาร์โล
‪นี่เช็คของแซม
‪แล้วเรามีโทรศัพท์เครื่องใหม่ให้เขา
‪โอ้โฮ
‪นี่ไม่จำเป็นหรอก
‪แซม เขาเพิ่งเปลี่ยนหน้าจอไป ‪ที่ร้านเทคโทรโพลิสแบบฟรีๆ
‪- รับไว้เถอะ จริงๆ ‪- เราแค่... รู้สึกแย่มาก
‪รู้ไหมทำไม อาร์โลมีปัญหาด้านพฤติกรรมตลอด
‪ตั้งแต่เด็กจนโต
‪เรา... เราพาเขาไปบำบัดมาได้สองสามปีแล้ว ‪แต่ก็ไม่ช่วยอะไร
‪เราตามใจเขาเกินไป เรื่องของเรื่อง
‪ฉันจะเริ่มต้นพูดต่อเอง
‪เราคิดถึงพวกคุณ
‪แล้วที่พวกเราไม่ได้เป็นเพื่อนกัน ‪เป็นเรื่องที่งี่เง่ามาก
‪"และนี่เป็นสิ่งที่โง่อย่างยิ่ง เขาไม่กล้าบอกคนอื่น
‪ขณะที่เขากำลังควานหาสวิตช์ไฟ
‪ก็มีอุ้งเล็บที่น่ากลัวสยดสยอง
‪- วางลงเบาๆ บนข้อมือของเขา" ‪- โอเค พอแล้ว
‪ฉันฟังไม่ได้ ไม่ๆ อ่านต่อไปสิ
‪ไม่ ฉันหยุดดีกว่า น่ากลัวมากเลย
‪ขอบคุณที่สร้างป้อมปราการที่ดูตลกอันนี้
‪แถมอ่านเรื่องสยองให้ฟัง
‪เพื่อทำให้ฉันไม่ต้องครุ่นคิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น
‪ใช่
‪เราอยู่ที่นี่กันนานเท่าไหร่ก็ได้ ถ้าเธอต้องการ
‪เราฉี่ในกระป๋องได้ ‪เรียนมหาวิทยาลัยทางออนไลน์
‪- เราอาจ... ‪- เหรอ
‪รู้ไหม เราอยู่ที่นี่จนแก่แล้วก็...
‪หาแมวสักสองตัว
‪- นิวตัน ‪- ว่าไง
‪อาจจะฟังดูเห่ยๆ แต่...
‪เธอเป็นเหมือนเพื่อนคนโปรดคนใหม่ของฉัน
‪จริงเหรอ
‪ใช่
‪แย่ใช่ไหมที่เราเพิ่งเจอกันไม่นานเอง
‪ไม่หรอก
‪เธอเป็นเพื่อนคนโปรดคนใหม่ของฉันเช่นกัน
‪แต่อย่าบอกชาริสนะ ‪เพราะหล่อนจะโกรธเธอตายแน่
‪เข้าใจ
‪ขอต้อนรับสู่ถ้ำมังกร เพื่อนยาก
‪ฉันพยายามป้องกันเสียงรบกวน ‪ในห้องอย่างเต็มที่
‪ตัวอย่าง เช่น ฉันหุ้มที่นอนนั่นไว้ ‪จะได้ไม่มีเสียงเกิดขึ้นตอนกลางคืน
‪และฉันขอยืมเครื่องสร้างกลิ่น ‪อันหรูหราจากรูมเมตฉัน
‪- แม่นายเหรอ ‪- รูมเมตของฉัน...
‪เพื่อทำให้ห้องมีกลิ่นหอม ‪ฉันคิดว่านายจะชอบกลิ่นยูคาลิปตัส
‪เหมือนโคอาลา ใช่
‪ใช่ สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด แสงไฟ
‪สัมผัสอารมณ์แบบลูกผู้ชาย
‪รูมเมตเอาโคมไฟลาวาของฉัน ‪ไปขายบนเครกส์ลิสต์ ฉันเลยต้องทำแบบนี้
‪(ฮูเรย์!)
‪โห ถ้วยรางวัลเยอะแยะ
‪ใช่ เอาทั้งหมดมาวางตรงนี้ดูตลก ‪แต่ฉันว่าอาร์โลภูมิใจกับมัน
‪- ดังนั้น... ‪- ไม่ เขาชอบแน่ๆ
‪แล้วแซมเล่นกีฬาหรือ...
‪ไม่ เขาสนใจศิลปะและชีววิทยาซะมากว่า
‪โอ้ เด็กหัวดี
‪ใช่ แบบนั้น
‪ที่จริงแล้ว คืนนี้เขาไปค้างบ้านเพื่อนเป็นครั้งแรก
‪คือว่ามัน...
‪ช้าไปนิดนึง แต่เราภูมิใจในตัวเขา
‪นี่ ฉันเห็นทริปตั้งแคมป์ยังคงเหนียวแน่นนะ
‪ทำแบบนั้นแย่มากๆ
‪ว่าไงนะ
‪เราไม่ควรเลิกชวนพวกเธอไปทริปพวกนั้น
‪ฉันรู้สึกผิดเรื่องนี้มาตลอด และไม่รู้ว่าจะทำ...
‪เหมือนว่าเวลานานมากแล้ว...
‪ยังไงก็ตาม ฉันขอโทษ
‪ไม่เป็นไร
‪เหรอ
‪ใช่
‪- พวกเธอดูเข้ากันได้ดี ‪- เยี่ยม
‪เรื่องนี้ผ่านไปนานพอสมควรแล้ว
‪ใครจะไปสนเรื่องทริปตั้งแคมป์งี่เง่า
‪ที่เกิดขึ้นมากกว่าสิบปีที่มาแล้ว
‪แน่นอนที่สุด แล้วรู้ไหม ขอพูดตามตรง
‪ที่ฮอลลี่กับพวกเด็กๆ ไม่อยากไป ‪เที่ยวเล่นกับแซมก็มีเหตุมีผล
‪หมายถึง ตอนนั้นเขาไม่ค่อยปกติไง
‪อะไรนะ
‪กรีดร้องเสียงดังอยู่ตลอด
‪ยากที่จะจัดการกับเขา
‪ช่างมันเถอะ ทุกอย่างโอเค ‪ดื่มอีกสักหน่อยเป็นไง
‪เปิดทิ้งไว้เหรอเนี่ย โทษที แซมมี่
‪แซม
‪(ตำรวจ)
‪นี่
‪ถ้าลูกนกแรกเกิดแยกตัวออกจากเครช ‪มันอาจหนาวตายได้
‪หรือถูกกินโดยสัตว์ผู้ล่าต่างๆ นานา
‪นี่!
‪ออกมาทำอะไรดึกดื่น
‪ชินสแตรป จักรพรรดิ เจนทู
‪- กินเหล้าหรือเล่นยามาล่ะ ‪- อาเดลี ชินสแตรป จักรพรรดิ เจนทู
‪- นี่ๆ ฉันพูดด้วยอยู่นะ
‪อาเดลี ชินสแตรป จักรพรรดิ...
‪เล่นอะไรมาล่ะ ประสาทหลอนหรือไง
‪บางตัวถูกเพนกวินโตเต็มวัย ‪ลักพาตัวไปด้วยซ้ำ
‪นี่ หยุด!
‪- แซม แซม! ‪- เดี๋ยวๆ เฮ้ย
‪- ไม่มีอะไร เขาเป็นออทิสติก ‪- นายต้องถอยออกไป
‪- คุณไม่เข้าใจ มันเป็น... ‪- ฉันบอกให้ลงไปบนพื้น
‪ลงไปบนพื้น!
‪โลกภายนอกช่างน่ากลัว
‪นั่นแหละ
‪ต้องเป็นเพนนีไวส์
‪ไม่ใช่
‪ลืมบอกว่าฉันส่งข้อความหาเนท
‪- ไม่นะ ‪- ใช่ ฉันรู้ ขอโทษ
‪เขาจะทำลายเวลาของสาวๆ
‪มาแกล้งทำเป็นไม่อยู่ที่นี่กัน
‪เราไม่อยู่บ้าน
‪เปิดประตู ยัยทึ่ม
‪เขาจะต้องล้อเรา ‪เรื่องสร้างป้อมปราการนี่ ตายจริง
‪พวกผู้ชายทำลายทุกอย่าง
‪โอเค เราทำไงดี
‪- ชวนเขาเข้ามา ฉันว่านะ ‪- เราดูหนังกันก็ได้
‪- เธอจะแอบงีบหลับล่ะสิ ‪- ฉันไม่หลับ
‪ตลอด
‪แล้วเรื่องแฟนเธอเป็นยังไง
‪แฟนงั้นรึ
‪นายรู้จักชื่อเขานี่
‪โทษที เรื่องอีวานเป็นไงบ้าง
‪ทำไมนายเรียกชื่อเหมือนไม่มีตัวตนจริงๆ พิลึกคน
‪ไม่รู้สิ เพราะฉันแอบสงสัยเขา ‪หรือเพราะฉันจะปกป้องเธอ
‪เยี่ยมเลย แต่ไม่จำเป็น
‪- ดูเหมือนแบ่งแยกทางเพศ ‪- ขอบใจ
‪แต่ว่า ไม่รู้สิ หลายสิ่งแปลกไป
‪เราอยู่ที่นี่แล้ว ถ้าเธออยากคุยกับใครบางคน
‪หรือว่า ฉันอยู่ที่นี่
‪ส่วนคนนี้อยู่ไม่เกินสามทุ่มครึ่งแน่นอน
‪พวกเธอดีมากเลย
‪ขอบใจที่เป็นเพื่อนคนแรกของฉันที่เคลย์ตัน
‪ทำอะไร...
‪- ทำอะไรของนาย ‪- ไม่เอาน่า มีบางอย่างระหว่างเรา
‪เพื่อนกันไง นายเป็นแฟนของเพื่อนฉัน
‪ฉันรู้ แต่ว่าฉันไม่ได้ เพราะฉันก็สับสนนิดหน่อย
‪ฉันขอพูดชัดๆ กับนาย เรื่องนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นได้
‪กลับไปได้แล้ว
‪ไปสิ
‪ก็ได้ ทำซะเป็นเรื่องแปลก
‪ชินสแตรป จักรพรรดิ เจนทู ‪อาเดลี ชินสแตรป จักรพรรดิ เจนทู
‪นายโอเคนะ
‪อาเดลี ชินสแตรป จักรพรรดิ เจนทู
‪นี่ ฉันนึกอะไรออกแล้ว หมุนเก้าอี้ไปอีกด้าน
‪- อะไรนะ ‪- เร็วสิ
‪รู้สึกดีขึ้นไหม
‪ฟังนะ
‪นายจะยอมให้อุปสรรคเล็กๆ อย่างเดียว ‪มาทำให้รู้สึกแย่ไม่ได้นะเพื่อน
‪ทุกคนมีอุปสรรคทั้งนั้น แม้แต่ฉัน
‪ฉันไม่อยากอยู่ในร้านขายอุปกรณ์ไฮเทคหรอก
‪- แต่นายเก่งเรื่องนี้มาก ‪- แน่นอนอยู่แล้ว ฉันเก่ง
‪แต่... ตอนฉันเป็นเด็ก...
‪คุณยายของฉันล้มป่วย ‪แล้วเราไปอยู่ที่โรงพยาบาลหลายต่อหลายครั้ง
‪พูดตามตรง พวกหมอเฮงซวยมาก ‪แต่ฉันว่าพวกพยาบาลเจ๋งเป็นบ้า
‪ภาพในหัวของฉัน พวกเขาทำหน้าที่สำคัญๆ
‪ฉันเลยตัดสินใจว่าอยากเป็นพยาบาล
‪พยาบาลเนี่ยนะ
‪ฉันเก่งเรื่องคน ‪และดูเหมือนนายเรียนรู้อะไรเจ๋งๆ
‪ประมาณ 99% เป็นเรื่องสาวๆ
‪แต่จากนั้น...
‪อะไรนะ นายพูดจบแค่ตรงนี้เหรอ
‪จากนั้น ก็มีครูเจฟฟรีส์ ‪สอนชีววิทยาฉันตอนมัธยมปลาย
‪ครูคนนี้อายุ 88 ปีแล้ว ห่วยแตกมาก ‪แถมสูบบุหรี่ยังกับปล่องควัน
‪- คือใครบ้างสูบบุหรี่ในที่ทำงาน ‪- นายไง นายสูบกัญชา
‪นั่นมันคนละเรื่องกัน ซามูเอล ‪แล้วเงียบไว้ เรายังอยู่ที่สถานีตำรวจนะ
‪โทษที
‪ยังไงก็ตาม อยู่มาวันหนึ่ง ‪ครูเจฟฟรีส์หงุดหงิดฉันเรื่อง....
‪จำไม่ได้แล้วว่าเรื่องอะไร ‪ฉันน่าจะทำตัวตลกเหมือนเคย...
‪เขาบอกว่าฉันมันไม่เอาไหน
‪แล้วฉันคงไม่พ้นกลายเป็นพวกขี้ยากระจอก
‪ทำงานที่ไร้อนาคตไปตลอดชีวิต
‪มีคนใจร้ายกับนายเหรอ
‪คำพูดพวกนั้น... ฝังอยู่ในหัวฉัน
‪และทุกครั้งที่ฉันคิด ‪เรื่องสมัครเข้าเรียนพยาบาล ฉันก็...
‪เห็นภาพความล้มเหลว
‪ยังไงก็ตาม อย่าทำผิดพลาดเหมือนที่ฉันทำ
‪ฉันหมายถึงชีวิตจะเต็มไปด้วย ‪อุปสรรคเล็กๆ มากมาย
‪แต่ไม่ได้หมายความว่านายหยุดพยายาม
‪รู้ไหม ถ้าตอนนั้นครูเจฟฟรีส์อายุ 88
‪แล้วสูบบุหรี่ยังกับปล่องควัน ‪ตามสถิติ เขาน่าจะตายไปแล้ว
‪ช่วยให้ดีขึ้นไหม
‪- ช่วยได้มากเลย ‪- ดี
‪ช่วยได้จริงๆ
‪พระเจ้าช่วย
‪ฉันว่าฉันยืมชุดนี้ไปน่าจะ 15 ปีก่อน ‪แล้วไม่ได้เอามาคืนเลย
‪- งั้น ถือว่าเป็นของขวัญละกัน ‪- โอเค ขอบใจมากๆ
‪ได้เลย เธอคงไม่มีรีโมตทีวีสี่อันใช่ไหม
‪นี่ ลองแมคัลแลนนี่ดู เก่าแก่ 30 ปี ‪คิดว่าคุณน่าจะชอบมัน
‪รู้ไหม... แซมผ่านอะไรมาเยอะ
‪- แต่เราไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้นทั้งหมด ‪- ไม่ ผม...
‪ผมว่าเราต้องพูด
‪เขามีภาวะออทิซึม นั่นคือความเป็นจริง
‪ผมไม่คิดว่ามันคือสิ่งที่เขาหรือพวกเรา ‪สมควรที่จะถูกลงโทษ
‪เพื่อน ลองคิดในมุมของพวกเรานะ
‪ผมต้องบังคับลูกให้ไปเที่ยวเล่น ‪กับเด็กที่กรีดร้องและตีพวกเขาเหรอ
‪นั่นก็คือการลงโทษพวกเรา
‪คุณพูดว่าไงนะ เที่ยวเล่นกับแซม ‪เหมือนเป็นการลงโทษงั้นเหรอ
‪ผมแค่พยายามจะพูดตรงไปตรงมา เพื่อน
‪ไม่แน่ถ้าคุณให้ลูกคลุกคลีกับเด็กหลายๆ แบบ
‪อาร์โลคงไม่ถูกเลี้ยงมา ‪จนเป็นเด็กงี่เง่าจิตใจหยาบกระด้าง
‪- โห ‪- อ๋อ ผมแค่พยายามพูดตรงไปตรงมา เพื่อน
‪ทีโอ หยุดเถอะ
‪ผมเหรอ ผมไม่ใช่คนที่ดูถูกลูกคนอื่น
‪คุณเพิ่งพูดว่าลูกผม ‪ไม่ใช่คนปกติทั่วไปที่จะไปเที่ยวเล่นด้วย
‪- บางทีเราน่าจะ... ‪- ใช่ ไปกันเถอะ ไปกัน
‪ฉันขอโทษ
‪นั่นคือพยาบาลคนที่เก้าที่ฉันชวนไปเดต
‪- เธอตอบตกลงไหม ‪- เธอบอกว่า... ไม่
‪นายสองคน
‪ฉันตรวจสอบข้อมูลบัตรแล้ว ‪จะปล่อยพวกนายไป
‪แล้วอย่าเที่ยวไปเตร็ดเตร่ตอนดึก ‪เหมือนพวกขี้ยาล่ะ
‪พวก เขามีภาวะออทิซึม ‪ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ก็เป็นเพราะคุณ
‪รู้ไหม นายกล่าวหาเจ้าหน้าที่
‪ฉันจะไม่ถือสาละกัน
‪ชัดเจนแจ่มแจ้งครับ ไปเถอะแซม
‪แซม ดูสิ
‪เที่ยงคืนเจ็ดนาทีแล้ว
‪นายค้างคืนที่อื่นแล้ว
‪ความจริงแล้วนายไม่ได้นอน ‪แต่มันเป็นก้าวแรกใช่ไหม
‪ช่องเตาผิงสวยดีนะ
‪- ฟังนะ ผมขอโทษ ‪- นี่ ไม่ต้องขอโทษ
‪ไม่ ผมควรให้คุณไปที่นั่นคนเดียว
‪ฉันโกหก ฉันว่าช่องเตาผิงนั่นดูไร้รสนิยม
‪มันคง...
‪ทำให้คุณลำบากใจกับที่นั่น ใช่ไหม
‪ที่เสียเพื่อนคนนึงไป
‪มันแย่มาก
‪ฉันรู้สึกเดียวดายจริงๆ
‪ฉันร้องไห้
‪- คุณน่ะเหรอ ‪- ใช่
‪มากมาย
‪มันเหมือนกับอกหัก
‪ผมขอโทษ
‪นี่
‪สิ่งที่คุณทำไปคืนนี้ ที่คุณพูดกับทีโอ
‪นั่นคือความกล้าหาญจริงๆ
‪ไม่หรอก คุณรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ ‪ได้ดีกว่าผมแน่นอน
‪ไม่รู้สิ ฉันว่าคุณเก่ง
‪ความจริงฉันว่าคุณเก่งสุดๆ ‪จนสมควรได้ถ้วยรางวัล
‪นั่นมัน... คุณ...
‪คุณขโมยถ้วยรางวัลเด็กนั่นมาเหรอ
‪ใช่เลย ฉันขโมยถ้วยรางวัลเด็กนั่น
‪คุณบ้าไปแล้ว
‪ลูกเพนกวินแรกเกิดคงไม่สามารถ ‪คลานกลับไปอยู่ในไข่ที่อบอุ่นแสนสบายได้อีก
‪แต่บ่อยครั้ง แม้แต่หลังจาก ‪ผ่านการผลัดขนเต็มตัว...
‪หลังจากออกสู่ทะเลตามลำพัง...
‪เพนกวินวัยเยาว์บางตัว ‪ยังคงกลับสู่อาณาจักรของมันเป็นประจำ
‪(วิทยาลัยพยาบาล ‪สมัครเดี๋ยวนี้)
‪ผมว่านั่นคือสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับที่พวกมันสามารถ
‪กลับมาอยู่ภายใต้ขนหางของพ่อตัวเองได้