‪ความกลัวเป็นสิ่งปกติในอาณาจักรสัตว์ ‪เฉกเช่นเดียวกับในพวกเราหมู่มนุษย์
‪- แล้วฉันจะทำอะไรต่อ ‪- แค่จุ่มมันลงไป
‪เมื่อตกใจสุดขีด‪ ‪คางคกบางตัว ‪จะอ่อนปวกเปียกและไขว้ขา
‪- สุดยอดใช่ไหม ‪- ใช่
‪รสชาติเหมือนชีสจุ่มลงในน้ำแอปเปิล
‪เป๊ะเลย
‪เธอคิดถึงเพื่อนๆ ใช่ไหม ว่าไง
‪- เด็กขี้เหงา ‪- เปล่า หุบปากเลย
‪อิซซี่จะต้องชอบอันนี้แน่ๆ
‪ทุกคนโปรดทราบ
‪เสร็จเรียบร้อยจนได้
‪นี่อะไร
‪พอร์ตโฟลิโอของฉันสำหรับเรียนศิลปะ
‪เฮ้ย
‪ห้ามกินอาหารใกล้กับพอร์ตโฟลิโอ
‪โดยเฉพาะห้ามเป็นชีสจุ่มในน้ำแอปเปิ้ล
‪มันจะสร้างปัญหา
‪- นี่แซม อันนี้ยอดเยี่ยมไปเลย ‪- ฉันรู้
‪(เพนกวินแอนตาร์กติก)
‪(ทวีปแอนตาร์กติกา)
‪ยอดเยี่ยมจริงๆ
‪ฉันคิดว่ามันแปลกตอนที่พี่บอกว่า ‪อยากไปเรียนต่อสายศิลป์
‪แทนที่จะเป็นอะไรสายวิทย์ ‪เช่น ศึกษาเพนกวินหรืออะไรก็ตาม
‪แต่อันนี้ดีงามจริงๆ
‪เป็นการสมัครเข้าเรียนทีหลัง ‪ก็เลยต้องทำให้พวกเขาประทับใจไม่รู้ลืม
‪- นั่นเป็นสำนวน ‪- ใช่เลย
‪ฉันสมัครเข้าเรียนในสถาบันที่ชื่อ ‪วิทยาลัยการออกแบบโรดไอแลนด์
‪เรียกอีกอย่างว่า ริสดี ‪ในเมืองพรอวิเดนซ์ โรดไอแลนด์
‪- มันเป็นสถาบันที่ดี ‪- เจ๋งสุดๆ
‪ฉันไม่เคยไปโรดไอแลนด์เลย ที่จริง...
‪ฉันไม่เคยไปไหนเลย
‪ฉันก็ด้วย
‪ใช่ ฉันคิดว่าจะเดินทางทำไม
‪เบธปลุกฉันด้วยขนมอบสดใหม่ตอนเช้าทุกวัน
‪นั่นคือกิจวัตรประจำวัน ฉันไม่ขอไปไหน
‪ฉันก็ชอบกิจวัตรประจำวันของฉัน
‪มากๆ
‪ใช่ แต่มันจะต้องดีเยี่ยม ‪หมายถึงพี่จะมีกิจวัตรใหม่ๆ
‪ใช่ แล้วจะมีเพื่อนใหม่ๆ ‪จะได้เข้าชั้นเรียนใหม่ๆ
‪แล้วก็จะได้รองเท้านิวบาลานซ์คู่ใหม่
‪นายลองเข้าไปเช็คดูเสื้อฮู้ดใหม่...
‪- นี่ ‪- อะไร
‪มีอะไรใหม่ๆ เยอะมาก
‪ในมนุษย์นั้น ความกลัวอาจดูแตกต่างไป ‪แต่ทว่ามีสาเหตุมาจากสิ่งเดียวกัน
‪ไม่ แซม ทุกอย่างจะโอเค จริงๆ
‪สัตว์ผู้ล่า เสียงดัง ‪การเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อม
‪ดูฉันนี่สิ
‪ฉันไม่อยากไปเรียนที่เคลย์ตัน แล้วตอนนี้ คือ...
‪ฉันไม่ชอบที่นั่น แต่นี่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดี
‪ใช่ มันเป็นเรื่อง... ปกติแน่นอน ‪ที่จะตื่นกลัวนิดหน่อย
‪นายแค่... นายแค่ต้องหยุดคิดถึงสิ่งที่ไม่ดี รู้ไหม
‪- อาจจะคลายเครียดสักหน่อย ‪- ใช่
‪คนฉลาดที่สุดที่ฉันรู้จัก ‪เคยบอกวิธีที่เหมาะในการคลายเครียด
‪- เยี่ยมเลย พวก ตามนั้น ‪- ใช่
‪นายพูดถูก
‪นี่ทำให้ฉันหยุดคิดถึงเรื่องต่างๆ
‪สมองฉันโล่งเลย
‪หนึ่งคำ สามตัวอักษร
‪แหง
‪(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
‪(เคลย์ตันคือเรื่องราวแห่งมิตรภาพ)
‪ศิษย์เก่าหญิงคนหนึ่งวาดรูปนี้
‪ที่จริงเป็นคนที่เรียนหนังสือมากับฉัน
‪พูดก็พูด เธอห่วยแตกสุดๆ
‪เธอเป็นยังไงบ้าง
‪ระยะนี้ไม่เห็นเธออยู่กับทีมเลย ‪พวกเธอโอเคไหม
‪ค่ะ
‪แน่ใจ
‪หนูโอเคค่ะ
‪งั้น เราต้องพูดเรื่องชีววิทยา
‪ครูคาวาฮาราบอกว่าเธอไม่ผ่าน
‪แล้วถ้าเธอทำเกรดขึ้นมาไม่ได้ ก็จะไม่ได้ทุน
‪อะไรนะ ไม่ หนู...
‪ถ้าไม่ได้ทุน หนูจ่ายค่าเรียนที่นี่ไม่ไหว
‪ฉันรู้ แต่ยังมีเวลาแก้ไขเรื่องนี้
‪ถ้าเธอมาพบฉันสัปดาห์ก่อนตามที่เรียก ‪คงมีเวลามากกว่านี้
‪ขอโทษค่ะ หนู... หนูมีเรื่องยุ่งๆ ก็เลย...
‪ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องทุ่มเทอย่างหนัก
‪ครูคาวาฮาราบอกว่าเธอจะผ่าน ‪ถ้าทำคะแนนสอบกลางภาคได้ดี
‪ดังนั้น นั่นคือภารกิจของเธอ ‪พิชิตวิชาชีววิทยา
‪หนูสัญญาว่าหนูจะกิน นอน หายใจ เป็นชีววิทยา
‪ชีววิทยา คุณค่าสำหรับอาหารเช้า
‪โอเค บาย
‪ฮัลโหล
‪ใครนะ
‪ว้าว
‪ขอบใจ ซาบริน่า ที่ร้องเพลง ‪เพื่อตอบคำถามว่า "วันนี้เป็นไงบ้าง"
‪งดงามทีเดียว ขอบอกเลย
‪หวัดดี แซม เรากำลังจะเริ่ม นั่งก่อนสิ
‪ผมได้ไปสัมภาษณ์กับริสดี
‪จริงเหรอ แซม นี่เป็นข่าวดีมากๆ
‪ริสดีเป็นสถาบันที่วิเศษสุดๆ
‪ผมรู้ ผมทุ่มเทอย่างหนัก ‪เพื่อทำพอร์ตโฟลิโอศิลปะ
‪ผมภูมิใจมากๆ อยากเห็นไหม ‪อยู่ในกระเป๋าเป้ของผม
‪เราจะมาดูกันหลังกิจกรรมกลุ่ม ‪แต่ก่อนถึงตอนนั้น เย่ แซม
‪เย่ แซม นายตื่นเต้นไหม
‪ฉันตื่นเต้นเป็นปกติ
‪อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาเบื้องต้น ‪ฉันพบข้อมูลที่น่าวิตกบางอย่าง
‪สถาบันตั้งอยู่บนเนินเขา แล้วฉันไม่ชอบ ‪แนวคิดของการอาศัยอยู่ในที่เอียงๆ
‪ฉันไม่เห็นสันในไก่ทอดในเมนูของโรงอาหาร
‪หวังว่าเมนูในอินเตอร์เน็ตคงไม่สมบูรณ์ ‪หรือเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล
‪และจากการศึกษาของฉัน
‪ศิลปินจำนวนมากเสียชีวิต ‪อย่างยากไร้หรืออย่างโดดเดี่ยว
‪แต่ฉันพยายามมองในแง่บวก ‪เพราะแม่ฉันกับเพจบอกให้ทำ
‪ไม่มีสันในไก่ทอดเหรอ ‪เสียชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเหรอ
‪ฟังดูน่ากลัวจัง เธอไม่ควรไปนะ
‪จะต้องมีอะไรสักอย่างที่คุ้นเคยอย่างแน่นอน
‪แต่นี่คือการประสบความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ แซม
‪พวกเธอ บางครั้งฉันรู้สึกว่าเรา ‪จดจ่อที่สิ่งยุ่งยากมากไปหน่อย
‪จนลืมที่จะฉลองความสำเร็จของเรา
‪สัปดาห์นี้ใครมีความสำเร็จอีกบ้าง
‪ฉันไปหาหมอฟันคนใหม่
‪- เธอโอเค ‪- จริงเหรอ เจ๋งมาก ลิลี่
‪- ฉันมีฟันผุสองซี่ ‪- อันนั้นไม่เจ๋งเท่าไร
‪สิ่งนี้อาจจะยาก แต่ก็คุ้มค่า
‪ส่วนนี่คือแหล่งข้อมูลเพื่อช่วยให้คุณเริ่มต้น
‪ฉันอาจจะออกนอกหน้าไปหน่อย ฉันตื่นเต้นสุดๆ
‪- พวกเราก็ด้วย ‪- เอลซ่ามีกองหนังสือแบบนี้ที่บ้าน
‪เป็นหนอนหนังสือเหมือนกันเลย
‪ฉันว่าการอบรมเจ้าหน้าที่ส่วนหน้า ‪เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยม
‪ผู้บังคับใช้กฎหมาย วงการแพทย์
‪พวกเขาแยกแยะ ‪อาการของออทิซึมไม่ได้ตลอด
‪ไม่ ผมเข้าใจ ผมน่าจะทำแบบเดียวกันนี้ ‪ถ้าไม่ใช่สำหรับแซม
‪- เขารับมือเรื่องนี้มาเยอะ ‪- เรามีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้น
‪- เป็นเวลาที่ลำบากในครอบครัวของเรา ‪- ใช่ ลำบากจริงๆ
‪ใช่ อีกอย่าง เว็บไซต์นั้นเป็นของกลุ่ม ‪ที่ทำการอบรมแบบเดียวกันนี้
‪- ถ้าพวกคุณอยากเข้าไปดู... ‪- ฉันจะยอมรับและพูดออกมา
‪ฉันนอกใจดั๊กไปมีอะไรกับบาร์เทนเดอร์
‪ฉันแค่พยายามที่จะจริงใจมากขึ้น
‪โอเค คืออย่างที่ฉันพูด ‪นั่นคือองค์กรไม่แสวงผลกําไรที่เน้นกลุ่ม...
‪แต่สิ่งต่างๆ เริ่มดีขึ้น คุณคิดอย่างนั้นไหม
‪ดีขึ้นเหรอ ไม่รู้สิ มันก็ดีที่ทำอะไรร่วมกัน
‪เหมือนอยู่ทีมเดียวกัน
‪ฉันเห็นด้วย
‪คือฉันรู้ว่าคงอีกนานกว่าที่จะได้รับการให้อภัย
‪แต่ฉันรู้สึกเหมือนมีความใกล้ชิดสนิทสนมมากขึ้น ‪คือไม่ใช่ความใกล้ชิดแบบนั้น
‪ไม่ใช่... ไม่ใช่เรื่องเซ็กซ์
‪- ไม่ ‪- แต่...
‪ฉันอยากเป็นคนพิเศษของเขาในแบบนั้น
‪ฉันรู้สึกเหมือนเรา...
‪เหมือนเราคู่ควรกับแบบนั้น
‪คือฉันมีคนไข้อีกคนรออยู่ งั้น...
‪- ขอโทษครับ ‪- เราสามารถพูดได้ไปเรื่อยๆ
‪- ก็ว่างั้น ‪- ใช่ มีเรื่องให้คุยเยอะแยะ
‪- ใช่ ‪- โอเค แต่...
‪เอาล่ะ ไปได้แล้ว
‪- ยินดีที่พบคุณ ‪- เช่นกัน
‪เยี่ยมเลย ขอบคุณ
‪นี่ ไม่มีใครสักคนเลย
‪- เดี๋ยวคงจะมา ‪- โอเค ขอบคุณ
‪แล้วเจอกันที่บ้าน
‪ฉันจะทำเค้ก แค่รู้สึกอยากทำเค้กน่ะ ก็เลย...
‪ความจริงแล้วผมจะไปเจอเพื่อน ‪จากกลุ่มเรียนรู้ของแซม
‪เธอเป็นนักสังคมสงเคราะห์ เรากำลังคุยว่า ‪จะทำเรื่องแบบเดียวกันนี้ที่โรงพยาบาล
‪อ้อ เหรอ เยี่ยมเลย
‪ดีใจที่เห็นคุณกระตือรือร้นกับเรื่องนี้
‪มันดีที่ได้รู้สึกกระตือรือร้นกับเรื่องบางอย่าง
‪(จริง)
‪(จริงหรือไม่ กบมีกระดูกสันหลัง)
‪(อีวาน ทูบา ‪นี่ เป็นไง)
‪(เลิกผัดวันประกันพรุ่ง อ่านหนังสือเตรียมสอบ)
‪(เลิกว่าฉันซะที)
‪พูดถึงเสื้อผ้าที่นายจะใส่ไปสัมภาษณ์หน่อยสิ
‪ไม่รู้สิ กางเกงกับเสื้อเชิ้ต
‪ฉันควรจะใส่อะไร ถ้าไม่ใส่แบบนี้
‪ไม่ไหวเลยเพื่อน
‪ศิลปินควรจะแหวกแนวไม่เหมือนใคร
‪นายเคยเห็นหนวดของซาลวาดอร์ ดาลี แล้วนี่
‪นายต้องมีสไตล์ที่โดดเด่น
‪นายต้องสื่อให้เห็นความแปลกประหลาด ‪ของตัวเองผ่านชุดเครื่องแต่งกายที่มีสไตล์
‪นายรู้สึกยังไงกับชุดเสื้อคลุมล่ะ
‪ฉันไม่อยากให้พวกเขาเข้าใจผิดว่าเป็นพ่อมด
‪ฉันไม่เห็นว่ามันจะแย่ตรงไหน แต่...
‪ฉันแค่อยากให้พวกเขาดูพอร์ตโฟลิโอของฉัน
‪แล้วตัดสินใจจากอันนั้น
‪เมื่อไหร่ฉันจะได้ดูล่ะ พ่อเด็กดื้อ
‪ถ้านายหมายถึงพอร์ตโฟลิโอของฉัน ตอนนี้เลย
‪โอ้ ไม่
‪โอ้ ไม่ โอ้ ไม่นะ!
‪พอร์ตโฟลิโอของฉัน ในนี้ไม่มี
‪- ไม่อยู่ในนี้! ‪- โอเค หายใจลึกๆ
‪หายใจลึกๆ นายเห็นมันครั้งสุดท้ายที่ไหน
‪- ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้! ‪- ไม่ต้องกังวล เพื่อนฝูง
‪เอาโทรศัพท์นายมา
‪นายควรจะตั้งรหัสผ่านล็อกเครื่อง
‪คราวหน้าฉันต้องจัดการนายซะหน่อย ‪นายท้าทายฉันเอง แต่ไม่ใช่ตอนนี้
‪ตอนนี้ ฉันอยู่ในโหมดฮีโร่
‪ซาฮีด ผู้กอบกู้โลก
‪ใช่
‪(แซม)
‪- นี่ ว่าไง ‪- ถือสายรอซามูเอล
‪แซม ฮัลโหล อยู่ไหม
‪ฉันทำพอร์ตโฟลิโอหาย มันสาบสูญไปเลย ‪ฉันปัญญาอ่อนมาก บาย
‪เดี๋ยว แซม
‪ไม่ต้องห่วง เราจะหามันให้เจอ
‪เอดิสัน พอร์ตโฟลิโออยู่ไหน
‪สัตว์ไร้ประโยชน์
‪ทำไมถึงมีเครื่องซักผ้าเครื่องเดียว ‪ในเมื่อคุณมีสองเครื่องได้
‪เสื้อผ้าสะอาดเป็นสองเท่า ‪รู้สึกสดชื่นเป็นสองเท่า
‪อย่าสนใจครับ เธออยู่แผนกซ่อมบำรุง ‪เธอจะซ่อมบางอย่าง
‪ขอผมโชว์อะไรให้คุณดูทางนี้
‪นี่ โอเคไหม
‪โอเค ฉันอ่านเพจวิกิพีเดีย ‪ของเออร์เนสต์ แชคเคิลตันให้ฟังเอาไหม
‪พร้อมนะ
‪"เซอร์เออร์เนสต์ เฮนรี่ แชคเคิลตัน
‪คือนักสำรวจขั้วโลกผู้นำคณะสำรวจ ‪ชาวอังกฤษสามคณะไปยังแอนตาร์กติก
‪และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญ ‪ของยุคสมัยที่เรียกกันว่า...
‪ยุควีรบุรุษแห่งการสำรวจแอนตาร์กติก
‪เขาเกิดวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ปี 1874
‪ในคิลเคีย ใกล้กับเอธี เคาน์ตีคิลแดร์ ไอร์แลนด์
‪ราว 46 ไมล์หรือ 74 กม. จากดับลิน
‪เขาถูกฝังบนเกาะเซาท์จอร์เจีย
‪ในหลุมฝังศพถัดจากโรงงานขนสัตว์
‪ขนสัตว์
‪แซม ฟังนะ เรายังแก้ไขเรื่องนี้ได้
‪เราแค่ต้องหาพอร์ตโฟลิโอของพี่
‪และเราจะตระเวนหาทั่วเมือง ถ้าจำเป็นต้องทำ
‪เริ่มจากที่ร้านเทคโทรโพลิส
‪โอเคไหม
‪(ร้านเทคโทรโพลิส)
‪โอเคที่นี่เรียบร้อย
‪เชื่อมต่อเข้ากันแล้ว
‪เค
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪- โต๊ะมุม ฉันชอบ ‪- ครับ
‪- สบายดีไหม ‪- ดีค่ะ
‪ขอบคุณที่มาพบ ‪ผมตื่นเต้นมากเรื่องการอบรมนี้
‪ใช่ ฉันก็ด้วย เป็นความคิดที่ดีมากเลย
‪หลายต่อหลายคนสนใจแต่เรื่องตัวเอง ‪ก็เลยไม่เข้ามามีส่วนร่วม
‪ดังนั้น... ฉันประทับใจคุณ
‪คุณดูดีนะ จะไปไหนเหรอ
‪แค่มาเจอผู้ชายคนนึง
‪เขาตัวสูง ผมสีแดง...
‪เห็นเขาบ้างไหม
‪รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ
‪ฉันขอเป็นไวน์ปิโนต์ นัวร์
‪ผมขอเป็นกาแฟครับ
‪ขอบคุณ
‪คุณอาจยั้งผมบ้างถ้าสั่งกาแฟสองแก้ว ‪บางครั้งผมก็บ้า
‪ผมอาจจะต้องเครื่องกระตุ้นหัวใจกับตัวเอง
‪- ห้องน้ำหญิงไม่มี ‪- ห้องพักไม่มี
‪หรือว่าห้องเก็บสินค้า
‪- ให้ตาย ‪- ฉันรู้
‪- แต่... บ้าเอ๊ย ‪- ฉันรู้
‪เราค้นหาทุกที่แล้ว แต่ไม่มี
‪- ใครเหรอ มีคนเจอพอร์ตโฟลิโอฉันใช่ไหม ‪- เปล่า อีวาน
‪เวลานี้ฉันต้องอ่านหนังสือ ‪เตรียมสอบชีววิทยา เขากวนประสาทฉัน
‪ใช่เลย
‪ฉันรู้ว่าพอร์ตโฟลิโออยู่ไหน
‪คือที่นี่เป็นแค่กล่องสี่เหลี่ยมใหญ่ๆ
‪แน่ใจนะว่าเห็นมันครั้งสุดท้ายที่นี่
‪ใช่ ฉันตัดสินใจที่จะพกติดตัวไปด้วยทุกที่
‪จะได้ไม่หาย แล้วมันก็หายจนได้
‪ไม่มีโชค จุดรับรับแจ้งของหายก็ไม่มีเหมือนกัน
‪แต่ ฉันได้เครื่องรางแจ๋วๆ นี่มา
‪- มันอาจอยู่ที่ไหนได้อีกบ้าง ‪- ที่นี่ มันต้องอยู่ที่นี่
‪ฉันว่าใครสักคนเจอมัน ‪ตอนกำลังคลายความเครียดแล้วขโมยไป
‪ศิลปินมากมายถูกขโมยผลงานไป
‪มันเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นประจำ ‪ฉันดูสารคดีเรื่องนี้
‪ใจเย็น กระรอกน้อย ทุกอย่างจะโอเค
‪ไม่ มันไม่โอเค! ทำไมนายถึงพาฉัน ‪มาในที่เสียงดังนี่
‪กับลูกบอลที่ทำให้เจ็บตัว และผู้ชายใส่ขาสั้น
‪- คิดอะไรโง่ๆ แบบนี้! ‪- แซม อย่าตำหนิซาฮีด
‪เขาแค่พยายามจะช่วย
‪งั้น บางทีฉันควรตำหนิเธอด้วย
‪เพราะถ้าเธอกับอีวานไม่ทำให้ฉันกังวล
‪ฉันคงไม่ต้องมาคลายเครียดตั้งแต่แรก
‪ไม่แน่นะ พี่ตั้งใจทำพอร์ตโฟลิโอหาย
‪เพราะลึกๆ แล้วพี่กลัว ‪ที่จะไปเรียนมหาวิทยาลัย
‪งั้นก็อย่ามาตำหนิคนอื่นทั้งหมด ‪เพราะพฤติกรรมป้องกันตัวเองของพี่
‪มันไม่ใช่พฤติกรรมป้องกันตัวเอง
‪มีคนขโมยพอร์ตโฟลิโอของฉัน
‪เธอสัญญาว่าจะเอาคืนมา แล้วก็ไม่ทำ
‪โอเค เราน่าจะไปกันได้แล้ว
‪ฉันว่าพวกขาสั้นตรงนั้น ‪เริ่มเหล่เครื่องรางของฉันแล้ว
‪- ก็ได้ ‪- ก็ได้
‪โอเค รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นคนขับรถให้
‪หลบไป
‪เกิดอะไรขึ้น ทำไมปิดประตูปึงปัง
‪เราเสียเวลาทั้งวันหาพอร์ตโฟลิโองี่เง่าของแซม
‪ทั้งที่พี่จงใจทำมันหายงั้นเหรอ
‪- อะไรนะ ‪- แล้วหนูควรจะอ่านหนังสือ
‪- ลูกทำพอร์ตโฟลิโอหายเหรอ ‪- เปล่า มันถูกขโมยไป
‪พี่ทำหายเอง
‪ทุกคน ใจเย็น บางทีอาจอยู่ที่โรงเรียน ‪แม่จะโทรถามดูว่ามีใครเจอไหม
‪ไปขึ้นรถ เราจะย้อนกลับไปหา
‪- ไม่ช่วยอะไร มันหายสาบสูญแล้ว ‪- ลูกจ๋า
‪- ลูกรัก ‪- มันไม่ได้หายสาบสูญ
‪- เราจะหามัน ‪- จะต้องหาเจอ
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี ดั๊ก
‪เป็นไงบ้าง เมแกน คุณมาทำ... ‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ฉันมีบางอย่างให้คุณ เรามีบางอย่างให้คุณ
‪หวัดดี ฉันเอลซ่า
‪ฉันเมแกน แล้วนี่แอมเบอร์
‪เธออยู่ในกลุ่มเรียนรู้ของแซม
‪เข้ามาก่อน เข้ามา
‪เมแกนเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่ผมพูดถึง
‪อ๋อ หวัดดี
‪ฉันนั่งติดกับแซม ‪ถึงแม้ส่วนใหญ่จะไม่รู้ว่าเขาพูดอะไร
‪ใช่ ความคิดเขาค่อนข้างล้ำลึกอย่างแน่นอน
‪ใช่
‪คืองี้ เรามีบางอย่าง... สำหรับคุณ
‪คุณเจอมันเหรอ
‪- แซม พอร์ตโฟลิโอของลูก ‪- พวกเขาเจอมัน
‪พอร์ตโฟลิโอของผม
‪หวัดดี แอมเบอร์ เธอดูไม่เหมือน ‪ตอนอยู่ในกลุ่มเรียนรู้
‪- ฉันใส่เสื้อกั๊ก ‪- เธอเจอมันที่ไหน
‪- เสื้อกั๊กเหรอ ‪- พอร์ตโฟลิโอ
‪หลังจากแซมเล่าให้กลุ่มเรียนรู้ฟัง ‪เรื่องปัญหาทั้งหมดของสถาบันศิลปะ
‪แอมเบอร์ก็กลัวแทนเขา
‪แล้วตัดสินใจขโมยพอร์ตโฟลิโอของเขา ‪เพื่อให้เขาไปเรียนไม่ได้
‪แอมเบอร์มีความเห็นอกเห็นใจมากๆ มากมาย
‪เธอบอกว่าศิลปินตายแบบยากไร้และโดดเดี่ยว
‪ฉันไม่อยากให้เธอตายแบบยากไร้และโดดเดี่ยว
‪เธอเข้าใจแล้วตอนนี้ว่าเธอทำผิด
‪ใช่ไหม แอมเบอร์
‪- บอกแล้วว่ามีคนขโมยมันไป ‪- ใช่ พี่พูดถูก
‪- อยู่กินเค้กด้วยกันสิ ‪- เลิศ
‪เราควรจะไปจริงๆ
‪งั้น โอเค
‪แต่แม่ เค้ก
‪นี่ แซม
‪ฉันขอโทษที่ไม่เชื่อพี่
‪ฉันคิดว่าพี่ปกป้องตัวเอง
‪ฉันคิดว่าพี่ทำแบบเดียวกับที่ฉันทำอยู่
‪แต่เธอไม่มีพอร์ตโฟลิโอด้วยซ้ำ
‪ไม่ ฉันหมายถึงแบบว่า...
‪เคลย์ตันอยู่ยากและฉันไม่ชอบมัน
‪ฉันคิดว่าที่ฉันไม่กระตือรือร้น
‪เพราะฉันอยากสอบตก ‪เพื่อจะได้ไม่ต้องไปที่นั่นอีก
‪โง่จริง
‪ฉันรู้
‪อยากให้ฉันช่วยเรื่องชีววิทยาไหม
‪จริงเหรอ
‪ใช่ เยี่ยมมากเลย
‪โอเค หลังอาหารเย็น
‪- พี่รู้เรื่องวัฏจักรเครบส์ไหม ‪- ล้อกันเล่นใช่ไหม
‪ฉันชอบมาก
‪(คืนนี้ติวกับแซม ‪ขอบคุณที่กวนใจฉัน)
‪เกิดอะไรกับห้องฉันเนี่ย
‪หวัดดี
‪- ไมลส์ ‪- ไง
‪หวัดดี คือฉันคิดเรื่องนี้หลายรอบและ...
‪ฉันรู้มันคือสิ่งที่คนทำกัน ‪แต่งงานเพื่อมีลูก แต่...
‪ฉันแค่คิดว่าฉันไม่อยากลงหลักปักฐาน
‪ฉันว่าเราทั้งสองคนเหมาะสมกับบางอย่าง...
‪ที่พิเศษ
‪- แจ๋วๆ ผมอยู่แอฟริกา ‪- อะไรนะ
‪ผมรับงานที่องค์การแพทย์ไร้พรมแดน ‪ผมจะอยู่ที่นี่สองปี
‪คุณคิดจะบอกฉันบ้างไหม
‪ผมบอกคุณอยู่นี่ไง
‪โอเค งั้นฉันก็ตัดสินใจถูกต้องแล้วแหละ
‪โอ้ กระดูกไหปลาร้าหัก
‪ต้องไปแล้ว ส่งข้อความหาผมพอลูกคลอดนะ
‪พ่อของลูกเฮงซวย
‪ไม่อยากเชื่อว่าเรามานั่งอยู่ตรงนี้ได้
‪มหาวิทยาลัยเป็นเรื่องสำคัญ
‪(โปรดเงียบ กำลังสัมภาษณ์)
‪ไม่ใช่มหาวิทยาลัย มันคือการสัมภาษณ์ ‪มันแตกต่างกันมาก
‪แม่ภูมิใจในตัวลูกมาก แซม
‪ตอนที่แม่ลุกขึ้นพูดเรื่องลูกในกลุ่ม
‪มันทำให้พ่อแม่ที่มีลูกอายุน้อยๆ ‪มีความหวังกับอนาคต ลูกคือ...
‪ลูกคือต้นแบบตัวจริง และริสดี
‪ริสดีใหญ่โต
‪แซม ลูกรัก รู้สึกยังไงบ้าง
‪แซม
‪ฉันรู้ว่าเธอรู้เรื่องนี้ แต่มันเป็นปกติ ‪ที่จะตื่นกลัวเมื่อใกล้ถึงการเปลี่ยนแปลง
‪ผมว่าบางทีความคิดที่ว่า ‪ย้ายไปอยู่ไกลจากบ้านก็...
‪- น่ากลัวนิดๆ ‪- รู้อะไรไหม
‪ไม่มีกฎข้อไหน ‪บอกว่าเธอต้องย้ายไปอยู่ไกล
‪คือฉันทำมาก่อนและมันแย่สุดๆ
‪มีสถาบันดีๆ มากมายแถวนี้
‪ความจริง...
‪มหาวิทยาลัยเดนตัน
‪ใกล้บ้านสุดๆ แถมมี ‪หลักสูตรการวาดภาพทางวิทยาศาสตร์
‪- วิทยาศาสตร์กับศิลปะรวมกันเหรอครับ ‪- ใช่
‪และเธอจะไม่ต้องย้ายไปไกล
‪(ข้อมูลการทำงานในอนาคต)
‪ครูวิตเทกเกอร์ครับ
‪ที่นี่มีวิชาการวาดภาพสัตว์ทะเลด้วย ครูรู้ไหม
‪ฉันไม่รู้
‪อย่างนึงที่ฉันเรียนรู้จากงานนี้
‪บางครั้งเธอหาที่เรียนที่เหมาะเจอ
‪และบางครั้งที่เรียนที่เหมาะจะมาหาเธอ
‪คุณทำอะไรอยู่
‪เปล่า เรื่องงี่เง่า
‪ไม่มีอะไร ฉันกำลังทำเว็บไซต์
‪- คุณเปิดทีวีไม่เป็นด้วยซ้ำ ‪- ฉันเปิดได้สิ
‪ถ้ามีคนส่งรีโมตอันที่ถูกต้องมาให้
‪ช่างเถอะ มันก็...
‪พอเห็นคุณตื่นเต้นเรื่องการอบรมนี้ ‪ฉันก็กระตือรือร้นไปด้วย
‪ฉันรู้ว่าเราจะทำด้วยกัน แต่ยังคง ‪รู้สึกว่าเป็นงานคุณซะมากกว่า ดังนั้น...
‪ฉันกำลังคิดอยู่ว่าบางทีฉันอาจจะ ‪หาอะไรบางอย่างที่เหมาะกับฉัน...
‪มากกว่า
‪ยอดเยี่ยม แล้วคุณเจออะไร
‪โอเค วันก่อนมีแม่คนนึงมาที่ศูนย์ออทิซึม
‪แล้วถามว่าฉันตัดผมให้ลูกชายเธอได้ไหม
‪ฉันก็ตัดให้ และฉันชอบมัน
‪ฉันกำลังคิดว่าบางที ‪ฉันอาจจะทำเป็นเป็นเรื่องเป็นราว
‪ฉันเลย... ฉันกำลังทำเว็บไซต์ ฉันรู้ว่ามันงี่เง่า
‪ไม่ ผมว่าดี คุณจะทำเรื่องนี้ได้ดีมาก
‪- เหรอ ‪- ผมว่าเป็นไอเดียที่ดี
‪ฉันยังไม่เคยตัดหูเด็กคนไหนเลย
‪เอาล่ะ นั่นคือจุดเริ่มต้น
‪ตอนนี้ฉันพยายามคิดชื่อร้านของฉัน
‪โอเค งั้น...
‪คุณคิดยังไงกับชื่อ...
‪"แฮร์ ทูเดย์...
‪กอน ทูมอโรว์"
‪- แย่มาก ‪- โอเค
‪- ผมว่าชื่อนั้นไม่ดีเลย ‪- ค่ะ
‪แล้วถ้าเป็นชื่ออย่าง "ดอนท์ เก็ต สนิปปี้" ล่ะ
‪ไม่เข้าท่าเลย
‪- แย่สุดๆ ‪- ห่วยกว่าของคุณอีก
‪- ชื่ออื่นล่ะ มีตัวเลือกอื่นไหม ‪- แล้วถ้า "แฮร์... สเปกทริม" ล่ะ
‪ก็ไม่เลวนะ
‪- ใช่ มันแย่ ‪- มันแย่มากๆ
‪แล้วถ้าชื่อ "แฮร์ ยู โก" ล่ะ
‪- แทนที่จะเป็น "เฮียร์ ยู โก" มัน... ‪- ไม่
‪- ไม่เอาเหรอ ผมว่าชื่อนี้ดีนะ ‪- ไม่ ไม่ดี
‪ไม่รู้แล้ว คุณจะต้องคิดชื่อดีๆ เอง
‪ผมว่าเป็นไอเดียที่ดี
‪นี่ รู้ไหม...
‪เมแกน เพื่อนคุณที่แวะมาหา
‪ดูเธอนิสัยดีมากๆ
‪ใช่
‪ลูกสาวเธอน่ารักสุดๆ เลย
‪ใช่ เธอ... คลั่งไคล้รถพยาบาล
‪ผมเลยให้เธอไปลองนั่ง เธอชอบมัน
‪- นั่นแหละ ผม... ‪- ว้าว น่ารักที่สุด
‪ผมจะไปอาบน้ำนะ
‪รู้ไหม ถ้าคุณต้องการ... บางทีเราอาจจะ...
‪ไปปรึกษานักบำบัดชีวิตคู่ หรืออะไรแบบนั้น
‪- ค่ะ ‪- ลองดู
‪โอเค
‪(หน่วยฉุกเฉินทางการแพทย์)
‪- ไง ‪- โอ้ ไง