Rytuały są ważne.
Rozdzielone grupy orek...
spotykają się ponownie na powierzchni,
zanim zanurkują na dno.
To tak zwana ceremonia powitalna orek.
Są dzięki niej spokojne.
Takie jest zadanie rytuałów.
Mają uspokajać.
- Właśnie się urodziłaś! - Wyjdź z pokoju!
Czas na życzenia. W tym roku razem 16.
- Sto lat! - Wynoś się!
Sto lat!
Życzyłem tylko 13 razy.
- Zostały jeszcze trzy. - Nie!
Sto lat!
RYTUAŁY URODZINOWE CASEY
Wracaj spać, Edison.
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Sto lat!
Wiem, jaki chcę dostać prezent.
Drugi pierwszy raz!
Czuję się, jakbym to ja miał urodziny.
Ludzie to jedyne zwierzęta, które mają rytuały urodzinowe.
Inne nie określają wieku na podstawie czasu...
ale kamieni milowych.
KOKTAJLU NAPIJ SIĘ W URODZINOWY DZIEŃ
Jest!
Moja solenizantka! Oto urodzinowe śniadanie.
Jem coś takiego codziennie.
Z truskawką.
Jakieś plany na wieczór?
Pewnie będę robić to, co zwykle.
Przyjdą Evan i Sharice.
Obejrzymy film i się zrelaksujemy. Bez szaleństw.
Ani dramatów.
- Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję!
To dla ciebie, Sam.
Duża koperta. Z Denton?
- Dostałeś się! - Nie.
Wydałem własne 200 dolarów
z własnego konta,
żeby zaadoptować pisklę pingwina.
Kupiłeś pingwina?
- Zaadoptowałem. Z dziesięciorgiem osób. - Zamieszka tu?
- Super! - Nie.
Zostanie w oceanarium.
Ale zapłaciłem najwięcej, więc mogę je nazwać.
Nazwij je Casey, bo przyszło na świat wtedy, kiedy Casey.
Dwie Casey w jednej rodzinie?
Świąteczny biuletyn mamy nie będzie miał sensu.
Nie wierzę, że masz 16 lat.
Pamiętam twoje narodziny.
Pamiętam, kiedy się wykluło.
Sto lat. Zobaczymy się później.
- Kocham cię. - Czekaj!
Nie zrobiliśmy przytulasa.
W tym roku nie musimy, Sam.
Owszem, musimy. To rytuał urodzinowy.
Coroczny.
Dobrze. Załatwimy to szybciutko.
- Tak. - Nie!
Wszystkiego najlepszego. Do zobaczenia.
Pa, kochanie.
- Muszę się zbierać. - Czekaj!
Musisz wypić koktajl urodzinowy.
Sam.
Nie wypiję tego.
Patrzy na mnie.
Taki jest rytuał!
Rytua-pyszny!
Muszę iść.
Skoro chcesz być niewolnikiem czasu.
Nie wiem, co to znaczy. Pa.
Bailey Bennett.
To wolny związek czy normalny związek?
To nie jest żaden związek. Nic z tych rzeczy.
Czasem się całujemy, i tyle.
- I mam nikomu nie mówić, tak? - Tak.
A mogę mówić, że się z kimś całuję, ale nie uściślać z kim?
Jak chcesz.
Dzięki za wyjaśnienie.
Spójrz tylko. Zawsze zapominam, jak tu porządnie. Źle się ubrałem.
Ubrałeś się jak szofer.
Cicho bądź. Jesteś gotowa?
Pewnie, a ty?
Nie bardzo.
Jesteś... zadziwiająco dobra.
Tak. Z grubsza to podobne do biegania, tylko ma się opony zamiast nóg.
Jak w szkole?
Dobrze.
Nie mam znajomych, więc mam dużo czasu na naukę.
A co z twoją przyjaciółką, Auggie? Ozzy?
Izzie.
Nie przyjaźnimy się już.
- Nie jestem na czasie. - Nie szkodzi.
Masz swoje własne sprawy.
Mama się wyprowadza, potem wraca, a potem...
oby znów się wyprowadziła.
Kto wie?
Skręć tutaj w prawo.
Proszę bardzo! Włączyłaś kierunkowskaz!
- Nie jestem idiotką. - Wiem.
Cokolwiek się wydarzy...
między mną a mamą, będzie to dotyczyć tylko nas.
Zawsze będzie was kochać i wspierać, więc nie...
- Nie martwcie się, to nasze problemy. - Wiem.
Zawsze, kiedy robi coś miłego, przypominam sobie, jak całowała barmana.
Czasem nie mogę o niczym innym myśleć.
Przykro mi. Wolałbym, żebyś...
nigdy tego nie zobaczyła.
Ja też.
Dawno nie zrobiła czegoś, co by mnie wkurzyło, więc...
to pewnie tylko kwestia czasu.
Pewnie tak.
No dobrze.
Solenizantka prawie jest.
Co powiemy na powitanie?
Niespodzianka.
Tak, ale nie jak na pogrzebie. Zgoda?
Kto tak mówi na pogrzebie?
Niezła impreza, pani Gardner.
Casey nigdy takiej nie miała.
- Pomyślałam, że 16 lat to idealny wiek. - Zdecydowanie.
Doceniam pani intencje, ale...
Casey mówiła chyba, że wolałaby coś mniejszego.
Wiem, ale ma za sobą naprawdę trudny rok.
Głównie z...
mojego powodu, więc...
muszę to zrobić, a... ona na to zasługuje.
- Tak. - Prawda?
Zasługuje.
Nad czym pracujesz?
Rysuję komiks dla Casey. To nasz rytuał.
Szlag, nic nie kupiłem. Podpiszesz mnie?
Zaraz, co z tobą? Jesteś inny.
O co ci chodzi?
Masz tajemnicę, Gardner. Spójrz na mnie.
Całowałeś się.
Prawda.
No proszę! Pod moją opieką! Wiedziałem. Kim jest ta szczęściara?
Nie mogę powiedzieć.
- Sam... - Cześć, Sam.
Już rozumiem!
Nic nie mów, brachu. Słyszę cię wyraźnie.
W porządku.
- Idą! - Schowajcie się wszyscy!
STO LAT, CASEY
Sam, kochanie.
Popieram chowanie się, ale kogo chcemy oszukać?
Chłopak trzyma talerzyk przed twarzą.
Czemu kucam w spódniczce?
- Kochaliśmy się z Dougiem. - Serio?
To wspaniale!
Wróciliście do siebie? Mów.
Nie. Jest zdystansowany.
Spał na patio.
Wiesz, co? Narzucaj mu się.
Normalnie bym tego nie mówiła, ale to decydująca chwila.
Chcę twego szczęścia.
Stary, co ty tutaj robisz?
Czeka na ciebie impreza-niespodzianka. Nie znoszę ich.
- Ja też. - Przykro mi. Musimy to zrobić.
- Dziękuję. - Żaden kłopot.
Niespodzianka!
Sto lat!
Cześć.
Zaskoczona?
Tak.
Cześć.
Jeszcze raz wszystkiego najlepszego.
Czas na Tyci-Tyć Fasolę.
Nie teraz, Sam.
Sto lat, Casey!
Tyci-Tyć Fasola?
Zabawa, którą wymyśliłam dziesięć lat temu
po winie i szaleństwach dzieci.
Z czasem stała się urodzinowym rytuałem Casey.
Nie wierzę, że przetrwała dziesięć lat.
Chodź. Schowam Tyci-Tycia.
Nie.
Nie chcę, żeby Edison umarł!
Niewiele osób wie,
ale miałem żółwia przed Edisonem.
Ten pierwszy...
nazywał się Tesla.
W 12. urodziny Casey, kiedy złamała rękę i musieliśmy jechać do szpitala,
nie dokończyłem rytuału.
Kiedy wróciliśmy, Tesla nie żył.
Rodzice mówili, że to nie przez rytuał, ale rano Tesla był okazem zdrowia.
Był aktywny i czujny. Oczy miał czyste i jasne.
Stolec miał zbity i czarny. Jak to wyjaśnić?
Od tamtej pory zawsze dokańczam rytuał.
Zawsze.
Już dobrze.
Nie musisz się denerwować, dobrze?
Mocniej czy lżej?
- Mocniej. - Dobrze.
Lepiej?
Na razie dam spokój,
ale wrócę za 16 minut i zagramy w Tyci-Tyć Fasolę.
Za 16, bo to 16. urodziny?
Tak, bo to twoje 16. urodziny, a pierwiastek z 16 to cztery.
Moja liczba.
Idealna ilość czasu. No dobrze.
Szesnaście minut. Od teraz.
I jak? Podoba się impreza?
Nie.
Dokąd idziesz?
Przebrać się, bo mama nie uprzedziła, że zaprosi 1000 osób.
Za wcześnie, żeby się wymknąć na pierwszy drugi raz?
Drugi pierwszy raz?
Za wcześnie.
Ale to byłaby piękna zemsta za niechcianą imprezę.
No tak, w końcu niezła z niej menda.
Posłuchaj. Naprawdę wiem,
że niekoniecznie tego chciałaś, ale...
już się stało i jest całkiem fajnie. Zobacz!
Koleś tańczy z papierowym talerzem przed twarzą.
Jest Sią tej imprezy.
To może zabierzesz teraz tyłek na górę
zdejmiesz mundurek i włożysz normalne ubrania, żebyśmy mogli się bawić?
Jestem na tak!
Uwielbiam ten kawałek!
Dobrze. Będę się bawić.
STO LAT
STO LAT, CASEY
SŁODKA SZESNASTKA
Szesnaście lat.
- Dasz wiarę? - Nie.
Była takim... małym i pomarszczonym niemowlęciem.
Jak pieczony ziemniak, który za długo siedział w mikrofali.
Była nieatrakcyjnym niemowlęciem.
- Teraz jest śliczna. - Tak.
Przepraszam. W porządku?
Wszystko dobrze.
Wyszłam, a kiedy wróciłam, ławka, którą malowałam z taką pasją,
została zniszczona!
„Żyj” kompletnie starto.
Zapytałam o politykę szkoły przeciw wandalizmowi i...
nie ma takiej!
Ty i Sam, co?
Dzięki Bogu.
Najpierw razem, potem nie. Oszaleć przez was można.
Co?
Wiem, że Sammy się z kimś całuje. Z kim, jeśli nie z tobą?
Nie, Sam i ja się nie całujemy.
Całuje się? Z kim się całuje?
Mówiłem „całuje”? Cwałuje.
Czyli bardzo szybko ucieka od jakichkolwiek związków,
by prowadzić z tobą platoniczne rozmowy. To jasne.
Na razie, Paige.
Sammy, zrobiłem coś złego.
Bardzo złego. Coś tak złego jak przejechanie psa.
Szesnaście minut minęło. Czas na Tyci-Tyć Fasolę.
Dobra, fajnie. Parkiet to dobra kryjówka.
Zdecydowanie czadowa kryjówka.
W porządku?
Białobrewy, białooki, cesarski...
- Białobrewy... - Jezu!
Pan też lubi pingwiny?
- Cześć, Chris. - Christopher.
Dobrze...
Wejdziesz do środka?
Może potem.
Przynieść ci potem tortu?
Kawałek z narożnika.
Tort jest okrągły.
To nie.
W porządku.
Tyci-Tyć Fasola.
Już minęło 16 minut?
Obiecałaś. Chodź.
No dobrze.
- Edison nie umrze. Dziękuję. - Sam.
- Całowałeś się z kimś? - Tak.
Z kim?
Bailey Bennett powiedziała jasno.
Mam nikomu nie mówić.
Taka zasada, a ja uwielbiam zasady.
Poza tym boję się jej.
Zawarłem z tą dziewczyną umowę o poufności.
Na pewno rozumiesz.
Nie.
Szkoda.
Nie powiesz mi?
Właśnie.
Ty, Evan. Schowaj to.
Co to? Magiczny goryl?
Nie wygłupiaj się. To Tyci-Tyć. Schowaj go gdzieś.
Dobrze.
- Czas na nasz taniec. - Serio?
Jestem najlepszą siostrą na świecie.
Dobrze.
Tańczymy. Gotów? Jazda!
Świst i bam!
Tu jesteś.
Coś nam przeszkodziło.
Przepraszam. Po prostu...
Nadal próbuję to wszystko przetrawić.
Potrzebuję... więcej czasu.
Rozumiem.
Niezła mamuśka.
Co powiedziałeś?
Powiedziałem: „Niezła mamuśka”.
To oczywiście komplement.
Cicho bądź, Zahid.
Miałem im powiedzieć, że już schowałem goryla?
Nie bardzo rozumiem zasady. Ale Casey wygląda ślicznie.
Uspokój się, Beth.
Ale fajowo tańczysz!
Uwielbiam kubełki cukierków.
Cześć, Newton. Cześć, Sam.
Tu jest.
Zrobiłam pizzerinki. Dobrze się bawisz?
Bawiłam się, póki nie przyszły suki z Clayton!
Kto je zaprosił?!
Izzie i biegaczki?
Tak!
Ja.
Pomyślałam, że to dobra okazja, żeby się pogodzić.
Nie masz prawa się mieszać! Nienawidzę ich.
Tak mi przykro, Casey.
Wyprosić je?
Tak.
A przy okazji wyproś też pozostałych.
Nie prosiłam o to. Chciałam małą imprezę.
Ale ty... nigdy nie słuchasz. Masz mnie w nosie.
Case!
Spokojnie. Natrudziła się.
Naprawdę jej bronisz? Po czyjej jesteś stronie?
Nie ma żadnych stron. Zrobiła coś miłego.
Nie bądź dzieckiem.
Żartujesz sobie?!
Czekaj! Musimy znaleźć Tyci-Tycia! Evan nawet nie wszedł na górę!
Zostaw mnie! W nosie mam Tyci-Tycia i te durne rytuały!
Nie chodzi w nich o mnie!
Ciągle tylko Sam i Sam! I tak całe zasrane życie!
- Dramacik. - Dosyć.
Sam. Widziałam, co się stało. W porządku?
Nie, jestem wściekły!
Casey powiedziała, że dbam tylko o siebie,
a chciałem tylko dokończyć rytuał, w którym chodzi o nią!
I może troszkę o Edisona, ale głównie o nią.
W porządku.
Pierwotnie urodzinowe rytuały
miały ci pomóc skupić się na Casey w jej wielki dzień.
Ale...
z biegiem lat trochę się pozmieniało
i dzisiaj skupiłeś się bardziej...
na sobie.
Nie chodzi o mnie, tylko o rytuał.
- Nie wolno ich zaniedbać. - Chodzi o Casey.
Tak samo jak... ja myślałam, że Casey będzie chciała dużą imprezę.
A tak naprawdę ja tego chciałam.
- Znaczna pomyłka. - Tak.
Chyba...
oboje jesteśmy winni Casey przeprosiny.
Nie powiedziałbym, że jesteśmy je winni.
Ale mogę ją i tak przeprosić.
Zobacz! Znalazłem!
Tyci-Tyć!
Tyci-Tyć Fasola!
- Wszystko z nim dobrze? - Tak. Z Samem w porządku.
Zeszłej nocy było naprawdę cudownie.
Jakbyśmy nawiązali więź.
- Tak... - Jakbyśmy znów byli sobą.
Minęła wieczność.
Poczekaj chwilkę, dobrze?
Jeśli chcesz pogadać...
Nie chcę o tym gadać.
Dam ci znać, jeśli zechcę.
Zostaw mnie, mamo lub Evanie!
Cześć.
Mogę wejść?
Dobrze.
Twój brat jest cały w skowronkach, bo znalazł tego strasznego goryla.
Tyci-Tycia.
Tak mi powiedział.
Lubię was.
Przepraszam.
Za wszystko.
Byłam okropna.
Zrobiłam się zazdrosna. Bałam się utraty ukochanej osoby.
Nie chciałam odbić ci Nate’a.
Walić go.
Nie. Bałam się, że stracę ciebie.
Po prostu... zanim trafiłaś do Clayton...
czułam, że tam nie pasuję.
Nie mogłam być sobą.
A co do Nate’a, to jesteśmy zupełnie inni.
On jest palantem, a ty nie?
Tak.
Potem się pokłóciłyśmy i przestałyśmy do siebie odzywać.
I... brakowało mi ciebie.
Naprawdę mi cię brakowało.
Chcę odzyskać moją dziewczynę.
Zabrzmiałam jak prześladowczyni.
Trochę tak.
Ale czuję to samo, więc...
w porządku.
Przysięga czołowa, że już się nie zostawimy.
Dobrze.
A co to jest?
Chodź. Pokażę ci.
Właśnie to.
Widać, że wymyśliłam ją na poczekaniu?
- Casey... - Mama!
Przepraszam, chciałam tylko...
powiedzieć, że tort gotowy.
- Za chwilkę zejdziemy na dół. - Dzień dobry, pani Gardner.
W naturze istnieje wiele rytuałów, których nikt nie kwestionuje.
Nikt nie pyta, czemu paw rozkłada ogon ani czemu goryl bije się w pierś.
Cześć.
Przepraszam za tamto.
Jasne, nie ma...
To rytuały powiązane z godami lub przetrwaniem.
Też chciałem przeprosić, ale...
- chyba już zgoda. - Tak.
Oficjalnie proszę o odłożenie prezentu na później.
Nie ma sprawy.
Gdzie wszyscy?
- Odesłałam ich do domów. - Zjedzmy tort!
Ludzie mają wiele niepotrzebnych rytuałów
niezwiązanych z godami ani przetrwaniem.
- Niech nam żyje sto lat... - Bez śpiewania.
Casey nie znosi tej piosenki.
Tak. Dzięki, że pamiętałaś.
Zaśpiewajmy „Mrugaj, mrugaj, gwiazdko ma”. Zacznę.
Mrugaj, mrugaj, gwiazdko ma,
Czym ty jesteś – nie wiem sam
Hen wysoko jesteś tak
Niczym diament świecisz nam
Mrugaj, mrugaj, gwiazdko ma,
Czym ty jesteś – nie wiem sam
Dziękuję za imprezę.
Przepraszam, kochanie.
Nic się nie stało.
Naprawdę.
Co za dziwna rodzina.
Tak. Ale Casey jest ładna.
Co, ty też?
Nawet jeśli rytuały nie są nam potrzebne jak zwierzętom...
niektóre z nich i tak są fajne.
Co tam?
Nic takiego.
- Znalazłem Tyci-Tycia. Był na patio. - Słyszałam.
Przepraszam, że przerwałam zabawę. Wiem, ile dla ciebie znaczy.
W porządku. Byłem irytujący.
Byłeś.
Ale ja też, więc...
Jesteśmy kwita.
Zgoda.
Wiesz...
wciąż został jeden urodzinowy rytuał.
Czekałem na to!
Co tym razem robią Młody i Siostrzyczka?
- Odkrywają biegun południowy? - Nie, ale dobry pomysł na przyszły rok.
Aleśmy szybcy!
Smohid!
- To Zahid... - Tak.
...jako smok.
To chyba mój ulubiony urodzinowy rytuał.
Będzie mi go brakować, kiedy wyjedziesz.
Nie będę daleko. Tylko w Denton.
- Naprawdę? - Napisali, że mnie przyjmują
na kierunek ilustracji naukowych.
Wspaniałe wieści!
Czemu nie mówiłeś?
Dziś jest twój dzień.
Przestań.
To irytujące!
Sam...
Wiele osiągniesz.
Wiem.
Kto chce obejrzeć film?
Bez przemocy, ale mogą być gołe tyłki.
Lubię tyłki. Iść po tatę?
Pewnie.
Nie wiem, gdzie jest. Był tu przed chwilą.
Nie czekajmy.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz