Wbrew powszechnemu przekonaniu bycie odkrywcą nie wiąże się z odwagą.
Ani z podejmowaniem ryzyka.
Na nieznanym terytorium...
Ten piątek.
Wstęp wolny do 21.
Co jest, stary?
...nie powinno się ryzykować.
Pamiętasz mnie?
Co pan tu robi?
Nie wiem.
Ryzyko przysparza kłopotów.
Co jest?
W porządku.
Proszę posłuchać...
Zasłużyłem.
Jesteśmy kwita.
Proszę nie wracać.
Do sukcesu prowadzą przygotowanie i planowanie.
A na Antarktydzie...
ciepłe skarpetki.
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Ernest Shackleton to jedna z trzech najodważniejszych osób w historii.
Nikt temu nie zaprzeczy.
Bardzo ładnie. Zdałaś.
UNIWERSYTET DENTON
Ale gdyby się nie przygotował...
zamarzłby jak lizak lodowy w antarktycznej tundrze.
ZAPROSZENIE NA ZAKOŃCZENIE ROKU
Sam?
- Dostałaś zaproszenie? - Tak.
- Jesteś w ciąży? - Tak.
To wyjaśnia brzuszek.
Ukończenie szkoły nie jest tym samym, co ukończenie 1400 km wyprawy
w mrozie i z psami zaprzęgowymi u boku.
Ale dla mnie różnica jest mała.
- Wyszłaś za mąż? - Nie.
- To chłopiec czy dziewczynka? - Chłopiec.
- Kto jest ojcem? - To osobiste.
- Miles? - Osobiste.
Smucisz się czy cieszysz?
Dziękuję, że pytasz. Cieszę się.
- W porządku. - Dobrze.
Możemy pomówić o zakończeniu?
Sam, to poważna sprawa.
Wiem. Mam trzecią średnią w klasie. Paige ma najwyższą.
To dobrze, bo to ona będzie przemawiać, nie ja.
- Nie lubię występować przed ludźmi. - Ja też nie.
Posikałaś się, grając w szkolnym przedstawieniu?
Nie, ale wygłosiłam okropne przemówienie na ślubie kuzynki.
Rozwiodła się, więc to nic.
Przemówienie czy nie, to bardzo ekscytujące.
Kiedy byłeś u mnie pierwszy raz, skupiałeś się na tym, czego nie potrafisz.
Teraz zrobiłeś tak wiele.
- Uniezależniasz się. - Powolutku.
Muszę być całkowicie niezależny na studiach.
- Nie będzie łatwo, ale... - Przyjdziesz na zakończenie?
- Oczywiście. - Świetnie.
Na razie.
Cześć.
Cześć! Tu jesteś! Jak ręka?
Dobrze.
Pogadaj z szefem.
Kto by pomyślał, że nosze mają tak ostre krawędzie.
W porządku.
- Wiesz co? - Co?
Skończyłam stronę i już umówiłam się na trzy strzyżenia.
- Trzy! - To wspaniale.
Zdecydowanie! Tak.
Wiem, że to niewiele, ale uwielbiam pracować z dziećmi.
Kluczyki?
- Nie. - Jak to? Zdałam egzamin.
- Pora na kolację. - Zjem coś po drodze.
Dobrze. Jesteście.
Kochanie, niech no na ciebie spojrzę!
- Muszę zrobić zdjęcie. - Jesteś koszmarną fotografką.
Jest coraz lepiej.
- Gdzie aparat? - Tutaj.
Proszę bardzo. Już.
- To... - To ja.
Będzie jeszcze czas na zdjęcia.
Dlaczego masz to na sobie?
Przygotowuję się na wielki dzień i przyzwyczajam do togi.
- I jak? - Na razie dobrze.
Ale zimno mi w uda.
Zaraz...
Jesteś pod spodem nagi?
No i? Zahid też był.
- Ohyda! - Zahid skończył szkołę?
Proszę o uwagę!
- Zebrałem was... - Nie zebrałeś. Jest kolacja.
...żeby powiedzieć, jak bardzo doceniam waszą pomoc
i że już jej nie potrzebuję.
- Co? - Zaraz. Co on mówi?
- Możesz nie rozkładać nóg? - Kończę szkołę.
Muszę być niezależny, więc od teraz przestańcie mi pomagać.
To nie ma nic...
Podjąłem decyzję. Czy ktoś poda mi...?
Nieważne.
Nie!
Zejdź ze mnie! Jesteś nagi!
Shackleton nie zawsze był przywódcą.
Jezu, dotknęłam jego tyłka!
Zaczął jako członek innej wyprawy.
Nie!
Sam, kochanie, pora wstawać.
Spóźniłaś się o cztery minuty, ale nie śpię już od 5,30.
Przeczytałem już całą gazetę w internecie.
Jestem wykończony.
Słyszałaś o trzęsieniu w Peru?
W każdym razie czas na śniadanie.
Kiedy Shackleton poprowadził własną wyprawę...
- Pomóc ci? - Nie.
...korzystał z wiedzy nabytej podczas wypraw z Robertem F. Scottem.
- Kochanie, pozwól, że... - Niezależny!
Nadal zamrożone, więc...
wkładam z powrotem do mikrofalówki.
- Nie, kochanie. To zbyt... - Poradzę sobie!
Newton! Wspólna nauka dziś wieczorem?!
Nie mogę. Rodzinne sprawy.
Za gorące.
Shackleton stosował to, czego się nauczył.
Na pewno wymagało to ćwiczeń.
Minuta powinna wystarczyć.
Możesz iść.
Nie uwierzysz, co się stało.
Ćwiczyłam przemówienie podczas wieczornej kąpieli i...
Powiem tylko, że notatki weszły w kontakt ze świecami.
Dobrze, że byłam w wodzie.
W każdym razie muszę wszystko napisać od nowa.
I kupić laminator.
Nie chcę ci dodawać zmartwień,
ale nie potrzebuję już twoich usług między drugą a trzecią lekcją.
Dobrze.
Zastąpi mnie dziewczyna, którą całujesz?
Nie.
Jesteście w związku czy tylko dużo się całujecie?
Ani to, ani to.
Nie jesteśmy w związku i całowaliśmy się trzy razy.
Raz na twojej ławce, dwa razy nie.
- Proszę. Do boju, Sowy. - Dziękuję.
Gardner, Sam.
Czekaj. Na mojej ławce?
- Tak. Raz. - Kiedy była świeżo malowana?
Samuelu Gardnerze, pomazałeś ją?
Musiałbym się oprzeć plecami. Nigdy tego nie robię.
Prawda.
Co za ulga.
- Chociaż... - Co?
Skoro już wspomniałaś, dziewczyna, z którą się całuję,
miała trochę farby na kurtce.
Może to ona.
Idealnie.
Na razie.
Też lubisz chlebek cukiniowy? Jest jak ciasto z warzywami.
Wiesz...
byłam kiedyś blisko z kobietą.
Mamo!
Była pełna energii i...
spontaniczna.
- Czuła. - Jezu!
Chcę to odsłyszeć.
Była wysoka.
Miała rude włosy. Żeńska wersja twojego taty.
To tak okropne, że bolą mnie uszy.
Kochanie, popełniłam w tym roku wiele błędów.
Stałam się...
specjalistką od przypadkowego krzywdzenia najbliższych.
Jeśli chcesz porozmawiać, możesz...
na mnie liczyć.
Przepraszam, ale...
wciąż wyobrażam sobie żeńską wersję taty.
- Średni widok. - Zdziwiłabyś się.
Całkiem niezły.
Może mam zdjęcie!
Nie!
Ta osoba napisała: „Miłego lata”. Bardzo życzliwe.
„Nie przestawaj być super”.
Zabawne. Nie wiedziałem, że jestem super.
Jesteś, brachu. Tak super, jak superogórki kiszone.
Nie wiem.
Zwykle nie daję się ludziom wpisywać, bo nie lubię rozmawiać z nieznajomymi,
ale na razie było dobrze.
Naprawdę jesz ciastka na obiad?
To nie są zwykłe ciastka, Samuel.
To ciastka z ziołem, a zioło to warzywo.
Kuzyn kalafiora i przyrodni brat szałwii.
We właściwej piramidzie żywieniowej marycha jest na samym dole.
To na pewno nieprawda.
Ktoś, kto wyjada suche płatki z paczki, nie powinien mnie osądzać.
Sam przygotowuję posiłki. Jestem niezależny.
No właśnie.
Nie musisz mi już udzielać rad na temat dziewczyn.
Od teraz zajmę się tym sam.
Dobrze, choć na tym ucierpisz. Ale przepoczwarzaj się, motylku.
Mam coś dla ciebie.
Zaproszenie na koniec roku. Imienne.
Dla mnie?
Sammy! Dam ci całusa!
- Nie. - Zrobię to!
Proszę, nie.
Nie! Nie rób tego!
Powiedziała: „czuła”. Najgorsza chwila mojego życia.
Jak rodzinka?
Po staremu.
Pogodziliśmy się, prawda?
- Tak. - Tak?
Tak myślę.
A dlaczego?
Nie dałeś mi jeszcze prezentu.
Dałem ci ten naszy...
Mówisz o...
Jesteś pewna? Bo...
możemy poczekać.
- Kocham cię. - Mam ambiwalentne uczucia.
Naprawdę ambiwalentne.
- Widzisz, jak to jest? - Kochasz mnie.
- Kochasz. - Tak. Kocham cię.
Wyrzuć to.
Chodź tutaj.
Oczywiście bycie odkrywcą wiąże się z odkrywaniem nieznanego.
Wtedy przydaje się poczuć ducha przygody.
Nigdy wcześniej go nie czułem.
Do teraz.
Jestem Sam Gardner. Wpiszesz mi się do rocznika?
Fajnie. Przekaż też dalej.
Bailey Bennett!
Całujesz się z Bailey Bennett?!
- Niezła robota. - Dzięki.
Zostawiła kurtkę na krześle w sali historycznej. Zabrałam ją.
To prawda?
Nie mogę nikomu powiedzieć, ale sama się dowiedziałaś, więc tak.
Jezu, nie wierzę.
Dla jasności: martwi mnie wandalizm, nie pocałunki.
Całuj się, z kim chcesz,
to twoje usta, ale jeśli w grę wchodzi moja praca i moja piękna ławka
zostaje pomazana, muszę się zaangażować.
Nie wszyscy w szkole uważali, że jestem super jak superogórki.
DZIWOLĄG, OFERMA, ŚWIRUS, PRZEGRYW
- Co za przegryw. - Co za świrus.
Dziwoląg!
- Ale z niego oferma. - To dziwoląg.
Zatrzymam tę kurtkę, aż Bailey załatwi mi nowy prezent.
Sam, wszystko dobrze?
Sam.
Potrzebuję nowy rocznik.
Już jeden masz.
Jest zniszczony i potrzebny mi nowy.
By być niezależnym, trzeba wiedzieć, co robić, gdy dzieje się źle, bo...
nikt za nas tego nie naprawi.
Trzeba wiedzieć, jak zadziałać.
Nawet jeśli się naprawdę, ale to naprawdę nie chce.
Co z nim nie tak?
Potrzebny mi nowy!
Dajemy jeden na osobę.
Człowieku!
- Widziałeś? - Co robi?
Nie każda wyprawa jest możliwa.
Nie każdy zostanie odkrywcą.
Nawet mimo braku błędów wszystko może się posypać,
bo czasami...
niektórzy...
są po prostu...
nieudacznikami.
PRANIE SAMA. NIE PRAĆ! NIEZALEŻNY!
Halo?
Co?
- Cześć. - Idziesz gdzieś?
Usłyszałam twoje auto.
Czasem jesteś taka jak Sam.
Zadzwonił jego szef, Bob.
Sam nie przyszedł do pracy. To mu się nie zdarza.
Napisałam do Zahida, ale nie odpisał.
Nie chcę panikować, ale panikuję!
Już dobrze.
Uspokój się.
Będzie dobrze.
Cześć.
Rozmawiałam z Paige. Wiem, czemu Sam uciekł.
Nie!
Czemu Sam napisał, że zapamięta, jak został ojcem?
Chodzi o pisklę pingwina.
Chyba wiem, gdzie jest.
Cześć.
Cześć, młody.
Cześć, Sam.
Przegapiliście karmienie. Było niezłe zamieszanie.
Nie zazdroszczę śledziom.
Wiesz co?
Kiedy miałeś pięć lat...
zrobiłam listę.
To po mamie uwielbiasz listy.
Ona też je lubi.
Tak.
Zrobiłam listę tego, co miałam nadzieję, że osiągniesz.
Chciałam poukładać swoje oczekiwania.
Proszę.
„Oby miał przyjaciela.
Oby potrafił się wyraźnie porozumiewać.
Oby był w stanie sam wyjść z domu.
Oby radził sobie w szkole.
Oby znalazł sobie pasję”.
- Łatwizna. - Nie.
Nie było łatwo. Przeciwnie.
Ale zawsze, gdy wątpiłam, dawałeś radę.
Jesteś silny...
i zdecydowany.
Wybacz, że nie doceniłam cię, jeśli chodzi o studia.
Możesz wszystko.
Czasem nie wierzę, że mam takie niesamowite...
zabawne...
wspaniałe dzieci.
Która jest twoja?
Tamta.
Z szarą główką?
Nie, tamta.
Ta z białymi piórami?
Przecież to samiec! W ogóle do niej niepodobny.
Tutaj.
Jest prześliczna.
Tak.
Oby inne pingwiny byłe dla niej miłe.
Nawet jeśli czasem będą jej dokuczać...
zawsze będzie miała ciebie.
To wielki dzień.
Bądź spokojny.
Przeglądałam katalog Denton. Mają dużo fajnych kursów.
- Tak? - Tak.
Sama bym wróciła na studia.
Powinnaś.
Tak?
Czemu nie?
- Masz rękę na mojej połowie. - Nieprawda.
Znalazłam to w telefonie.
Spotkamy się później?
Ręka!
Zajmuję rozsądną przestrzeń.
- Jestem dorosły. - Ja też jestem!
- Polizała mnie! - Casey!
Ma zakończenie roku!
Ostrzegałam go.
Wytrzyj się w togę.
Oszalałeś? Jest wypożyczona!
Na pewno zaraz znajdę chusteczkę.
Masz...?
Może w kurtce?
THE LOW DIVE, PIĄTEK O 22.
Chusteczka? Zasycha i ziębi.
Wytrzyj w togę, kochanie.
Co zrobiłeś?
Nic. To nic takiego.
Widziałeś się z nim?
Tak zraniłeś się w rękę?
Próbowałam wszystkiego, żebyś mi wybaczył.
Wszystkiego. Byłam cierpliwa i nie oczekiwałam zbyt wiele.
Ale muszę wiedzieć...
czy będziesz w stanie o tym zapomnieć.
Będziesz w stanie odpuścić?
Bo musisz.
Jeśli kiedykolwiek... ma nam się udać...
musisz zapomnieć.
Ja...
Szybko! Do zakończenia 47 minut. Słyszycie to z pierwszej ręki.
Największym osiągnięciem Shackletona nie jest przybycie na biegun...
GRATULACJE!
Trudno wyrazić słowami, jak wspaniali są ci młodzi ludzie.
Wiedzą państwo. Państwo ich wychowali.
NAJLEPSZA ABSOLWENTKA
...bo nigdy tam nie dotarł.
Możecie nie wierzyć, ale znany jest z tego, że zawrócił.
Ale to ekscytujące.
Nasz chłopak naprawdę dorasta.
Chcesz potem sprawdzić, czy sala do prób jest otwarta?
- Mają tam sofę. - Nie bądź ohydny.
Ale... napisz do mnie.
Miałam się spotkać z Izzie, ale może wpadniesz później?
Jesteś.
Zwykle nie spóźniasz się 19 minut.
Pora usłyszeć przemówienie naszej najlepszej absolwentki,
Paige Hardaway.
Paige, zawołała cię. Musisz iść.
Paige?
Pager do Paige!
Paige, widzę cię.
Tam jesteś.
- Paige? - Nie mogę.
- Co? - Nie mogę.
Coś taka zachrypnięta? Zachorowałaś?
No dobrze!
Która menda to zrobiła?!
Tchórze!
Naprawdę staram się szukać w ludziach dobra!
Ale ktoś jest tutaj całkowicie zły!
Do szpiku kości!
Człowieku!
„Oferma”?!
„Dziwoląg”?! „Świrus”?!
Wstydzę się nazywać Sową!
Nie! Wiecie co? To wy powinniście się tego wstydzić!
Uhu, uhu, któż to zrobił?!
Obyście umierali w mękach, gnoje!
Jesteś chora?
Tak.
Paige, proszę. Nie mogę już mówić.
Nie możesz tak przemawiać. Masz teraz irytujący głos.
Wiem. Przygotowywałam się do tego od ósmego roku życia.
Tak ciężko nad nim pracowałam, a teraz nikt go nie usłyszy.
Usłyszy.
Ja je przeczytam.
Co?
Przeczytam przemówienie.
W trzeciej klasie się posikałeś.
Będę musiał zaryzykować.
Nie piłem dziś wody.
Nie wszyscy doszliby do celu, więc Shackleton zawrócił 150 km przed nim.
To nie Paige, ale może być.
Co on robi?
Chyba wchodzi na scenę.
Oczywiście, że tak! Do boju, Sammy! Daj czadu!
Co się dzieje?
W życiu czasem trzeba polegać na swojej drużynie,
a czasem stanowić wsparcie dla innych.
- Powinnam tam iść? - Proszę, nie!
„Cześć, nazywam się Paige Hardaway”.
To nieprawda. Jestem Sam Gardner.
Czytam przemówienie Paige, bo ma chrypę i brzmi irytująco.
„Dziękuję wszystkim za przybycie, a współabsolwentom...
gratuluję.
Udało się nam, choć droga była długa.
Przyszłam do szkoły jako dziewczynka i przeobraziłam się w kobietę”.
Na razie dobrze.
Sam...
Ale mi się podoba!
O tak!
„Mój przyjaciel powiedział, że pingwiny zostają ze sobą całe życie”.
To ja?
To chyba ja.
„Przyjaciele, których zdobyłam, są jak pingwiny – na całe życie”.
To nie ma sensu.
„Pobyt w szkole wywarł na nas ogromny wpływ.
Dramatyczna pauza”.
Mam zrobić pauzę?
Dramatyczną?
„Matka, poetka, duchowa przewodniczka...”.
Co?
„...Maya Angelou powiedziała:
»Jeśli ci na kimś zależy, to znaczy, że już osiągnąłeś sukces«.
- Jeśli przyjąć to kryterium...”. - Mamo, płaczesz?
- „...wszyscy go osiągnęliśmy”. - Może.
- Niedorzeczne przemówienie. - Wiem.
Ale tak dobrze mu idzie.
„Przyszłości nie znamy, więc nie mogę wiele obiecać...”.
Nie przesadzaj.
„...ale obiecuję jedno: nigdy nie zapomnę liceum Newton.
Ani wtedy, gdy jako prymuska ukończę Bowdoin,
ani wtedy, gdy zostanę pierwszą kobietą prezydent USA.
Poczekać na aplauz.
Myślałam, że przyszłam do liceum po wykształcenie, ale dostałam więcej.
Przyjaźń.
Wsparcie.
Niezależność.
Porady.
Potrzebny bodziec.
Dziękuję, że uczestniczyliście w tej podróży.
Przyszłość jest kobietą”.
Nie wiem, co to znaczy.
Skończyłem.
- Tak dobrze mu poszło. - Wspaniale.
To mój brat!
Posłuchaj...
Musimy o wszystkim porozmawiać.
- Będziesz w stanie? - Tak.
Może dziś?
Sam ma noc absolwentów, a Casey wychodzi z Izzie.
Dobrze. Będę.
Świetnie.
Opiekuję się dziećmi.
W porządku...
Sam.
Tu jesteś. Zaraz się spóźnimy.
Z nudów spakowałem i wypakowałem piżamę sześć razy.
Sam...
powiedziałeś kiedyś, że żaden z ciebie czempion.
Ale to nieprawda.
Jesteś moim czempionem.
Nie wierzę, że odczytałeś moje przemówienie.
Jak ci się udało?
Zastanawiałem się nad tym.
Myślałem o tym, jak wskoczyłem dla ciebie do basenu
i jak odczytałem twoją mowę,
i o tym, jak fajnie całowało się Bailey Bennett.
Bardzo fajnie.
Ale nie tak fajnie jak ciebie.
I... zdałem sobie sprawę, że odczytałem twoją mowę...
bo cię kocham.
Idziemy czy nie?
Chodź.
Nie wiem, co robić.
Próbuję o tym wszystkim zapomnieć.
Próbuję...
wybaczyć.
Chcę...
Naprawdę chcę.
Po prostu nie...
potrafię.
Chcesz wejść i pogadać?
Pojechałyśmy cztery miasta dalej,
żeby kupić koktajle o smaku waty cukrowej.
Niczego nie żałuję.
Wiesz co?
Znów uprawiałam seks.
Z Evanem?
Nie, z samą sobą.
Też się liczy, nie?
Daj spokój!
Tak, z Evanem.
Kocham go.
Wiem.
Ale czasami pojawia się coś, co wydaje się...
słuszne.
Wiesz?
BRZUCH, SKRZYDŁA, OKO, DZIÓB
GŁOWA, OCZY, NOS, USTA, RĘKA
KOŁO PODBIEGUNOWE, ANTARKTYDA
Napisy: Krzysztof Bożejewicz