Semasa kecil, mak saya cipta permainan berpapan.
Ia dipanggil Sam Berjalan-jalan.
Saya tahu, tajuk yang bagus.
MALAM GRADUASI
- Cepat! - Sam!
Awak baru beritahu saya benda mengejut.
Sebelum kita pergi, saya perlu fikir dulu.
Okey, tapi…
Ia tentang budak lelaki
berambut perang bernama Sam
yang berjalan-jalan dan berdepan halangan...
- Boleh kita…? - Tak.
anjing menyalak, posmen hantar barang…
pelawat tak dijangka.
Awak nak masuk dan berbincang?
Awak ingat ibu bapa daripada kelompok itu?
Saya ingat awak tahu. Awak dalam e-mel.
Saya takkan cakap itu jika saya tahu ada orang.
Maafkan saya.
Pergilah kalau awak nak.
Boleh saya minum bir?
Sudah tentu.
- Hei, Doug. - Tugas anda
adalah menangani halangan dengan baik,
cakap dengan baik.
Susahkah nak mesej?
Maaf, tak boleh datang. Saya lewat.
Itu adab.
Daripada memberontak menggunakan kelakuan gantian.
Masalahnya, halangannya bukan halangan.
Ia biasanya cuma orang lain yang tinggal di dunia ini.
Yang saya rasa amat bermasalah kadangkala.
Semuanya okey?
Ia Elsa.
"Hai, sayang." Emoji beruang.
"Boleh beli pemadam api dalam perjalanan pulang?"
DUA MINIT SEBELUMNYA
- Ya, kita patut... - Ya.
- Ya.
Mari, sayang.
Hebat.
Mereka kurung awak, tapi pernah halau awak?
- Sam! - Maaf.
Okey, Sam…
Saya ada jawapan.
Untuk apa?
Sam Gardner, masa tak sesuai...
awak kata awak cintai saya sebelum kita masuk kolej.
Bukan saja kita terpisah beratus batu,
kita juga perlu hadapi perbezaan budaya di institusi kita.
Apa?
Musim panas saya sibuk:
latihan amali, jaga anak kecil.
Saya kerja di kem dalam enam minggu.
Seseorang perlu jaga tanaman bila saya tiada.
Mak saya tak boleh uruskannya.
Okey.
Tapi walaupun begitu,
saya terima.
Terima apa?
Kita kembali bersama.
Tapi Sam,
saya mahu cinta musim panas.
Okey, setiap hari dipenuhi pengembaraan dan cinta,
setiap detik sempurna dan seperti mimpi.
- Okey. Boleh kita masuk? - Baiklah.
Mari mula bercinta.
Pintu kunci.
SEBUAH SIRI ASLI NETFLIX
SEBULAN KEMUDIAN
Ayuh, mari lakukannya.
Kita tak pernah berjumpa, tapi awak nampak lebih baik daripada pasukan perempuan.
Cikgu bukan Cik Whitaker.
Tak. Bukan. Terima kasih kerana perasan.
Cikgu jurulatih Briggs.
Cik Whitaker sedang berbulan madu, tapi malangnya, ada taufan.
Dia dah mati?
Tak! Tak, langsung tak.
Penerbangan tertangguh.
Maaf.
Cikgu patut jelaskan.
Tapi cikgu ada 16 kredit
untuk dapat ijazah kerja sosial,
jadi cikgu rasa cikgu sesuai.
Jika awak nak tahu apa-apa...
Berapa tinggi cikgu?
Nak dengar saya nyanyi?
Jika cikgu nak tiup wisel, boleh beri amaran?
Gigi yang cantik. Pemutih?
Okey, biar cikgu yang tanya soalan.
Cik Whitaker beri senarai.
Bagaimana musim panas awak?
Bagus.
Paige mahukan cinta musim panas dan saya sangat mahir.
Setakat ini, kami piknik tiga kali,
berjalan dua kali dan hisap zakar....
Wah! Soalan seterusnya.
Apa pendapat awak tentang hidup selepas sekolah?
Bagus. Saya dah hafal susun atur jabatan pergigian Denton.
Awak akan ke Denton?
Itu kolej lama cikgu. Yang lain?
Bagus, rakan sepasukan. Awak semua boleh lepak.
Jabatan kami lain. Saya takkan jumpa mereka.
Setuju. Di sini ia berakhir.
Okey, cikgu pasti awak akan berjaya.
Mungkin tidak.
Saya baca, empat daripada lima pelajar autisme gagal kolej.
- Kami enam orang. - Empat daripada lima?
- Ramainya. - Ya.
Empat daripada lima…
Kejap. Cikgu beritahu murid-murid...
Empat daripada lima…
Berapa saiz kaki cikgu?
Walaupun sesuatu ekspedisi amat memenatkan,
aspek paling mencabar adalah mental…
- Soalan lain? - ...menangani ketakutan…
kesepian,
keraguan.
SAYA DAH BALIK!!! LARI?
Saya uruskan ini minggu ini.
Sama ada perlukan pengilap
atau ambal.
Atau kita buat peringatan
jika awak tak boleh datang, awak telefon.
Serius?
Saya dah minta maaf, Elsa.
Saya tahu.
Saya perlu lebih berhati-hati.
Teruknya lilin itu.
Kita cuma nak bincangkan benda...
- Elsa... - ...tapi tak jadi.
Dan…
- awak seperti nak mengelak. - Tak.
Saya tak mengelak apa-apa. Saya…
Okey.
Saya perlu bekerja.
Saya perlu buat roti pisang, jadi…
Awak buat apa? Nak lari pun cantik?
Tiada apa-apa. Diam.
Empat daripada lima…
Sam, tengok.
Punggung saya nampak cantik dan telur saya boleh menari bebas.
Pakai baju Techtropolis awak.
Jangan risau.
Sekarang, Sammy, dengar sini, ini penting,
mungkin benda terpenting saya nak kata.
Sekolah kejururawatan akan bermula
dan saya kenal diri saya.
Di sebalik garis rahang yang hebat dan sikap gembira,
saya sebenarnya suka rosakkan diri sendiri.
- Jadi? - Jangan biarkan saya gagal.
Oh, okey.
Awak janji?
Ya, saya janji.
Cakap ini: Saya janji tak biarkan awak gagal sekolah kejururawatan.
Saya janji tak biarkan awak gagal sekolah kejururawatan.
Bagus.
Okey, saya rasa lega.
Jadi, apa awak buat? Apa yang awak tulis?
Sedih. Saya tak nak cakap.
Ceritakannya.
Saya penyembuh.
Bukan saja penyembuh badan, tapi roh.
Empat daripada lima pelajar dalam spektrum gagal kolej dalam empat tahun.
Peluang untuk berjaya amat rendah dan habislah saya.
Ya.
Pertama, mari berhenti melukis seperti pembunuh bersiri, ya?
Bagus.
Sekarang satu perumpamaan.
Dulu ada seorang pemuda, mari gelar dia Naga.
Suatu hari, sebuah kedai dibuka di jalan berdekatan rumah Naga,
kedai ganja.
Naga ke sana semasa pembukaan
untuk mencuba sampel produk.
Sekejap, awak Naga?
Tentulah.
Kedai itu lebih hebat daripada jangkaan, banyak pilihan:
ganja, dadah yang boleh dimakan dan macam-macam lagi.
Pada saat itu dia berasa lemah.
Dia takkan dapat mencuba semua.
Tak cukup masa dalam sehari.
Jadi apa awak buat?
Naga mengatur rancangan.
Dia rancang, siap sedia.
Dia ambil cuti empat hari untuk baring di sofa
dan tonton Fantasia banyak kali, dan apa dia buat?
Dia menang.
Naga Bijak.
Betul.
Jadi buat rancangan, bersiap sedia, awak akan okey.
Jika tak boleh, saya tahu satu tempat
di mana awak boleh jadi khayal.
- Hai, Paige. - Hei, Sam.
Saya nak beritahu ada perubahan itinerari
dalam festival filem 'Filem Paling Romantik Sepanjang Masa'
juga digelar festival cium.
Kita tonton Bila Harry Bertemu Sally malam ini
dan Sebenarnya Cinta esok.
Ia seperti hari Meg Ryan.
Empat daripada lima…
Maaf, Paige.
Saya tak boleh datang.
Saya perlu buat sesuatu.
Tiada masalah, tak apa.
Saya lebih suka tonton Meg seorang diri.
Saya berpura-pura kami di sofa berbual pasal lelaki.
Gembira dapat balik.
Saya suka ibu dan bapa saudara dan Florida hebat,
tapi lepas itu saya tak begitu suka mereka
dan Florida tak begitu hebat.
Dah lama tak jumpa awak.
Saya tahu.
Sejak malam Slurpee.
Ya, malam Slurpee.
Seronoknya.
Seronok.
Gembira ada kawan macam awak.
Saya tiada kawan perempuan sejak kecil.
Bagus.
Mudah.
Ya, mudah.
Sangat mudah.
Apa yang berlaku di sini?
Hei, kenapa roti pisang ini sedap?
Saya guna mentega mahal.
Ada mentega mahal?
Hei, awak perlu cuba roti pisang ini.
Saya tak lapar.
Awak lari 100 batu. Awak selalu lapar.
Ya, kadangkala khinzir macam saya tak lapar.
Awak berdua okey?
Mak dan saya? Tak. Kita patut berjauhan.
Hei, maaf.
Saya teruk hari ini, saya tak rasa bagus.
- Jadi kita okey? - Ya.
Kita okey.
Baguslah.
Sebab…
Beth dan ibu saya ke Vermont minggu depan untuk festival sirap mapel,
jadi mungkin awak boleh datang rumah.
Ya, mungkin.
Ya, saya perlu lihat apa rancangan saya.
Nasib baik saya bakar katilnya.
Padan muka.
Sejujurnya, Megan bukan saja
sertai latihan pertolongan cemas kita,
dia juga minum dengan dia dan kumpulannya.
Jika dia mahu kumpulan, saya ada. Kumpulan kita seronok.
Kumpulan kita tak seronok.
Tak seronok.
Apa patut saya buat? Tak boleh asyik bakar benda.
Entah, tapi hebatnya awak potong di fon kepala.
Bertahun-tahun latihan.
- Saya perlu menyusup. - Apa?
Masuk kumpulan itu,
Awak tahu kumpulan ini.
Mereka gosip pasal pasangan mereka.
Saya tak rasa begitu.
Mitchell mula berbasikal. Geli tengok dia pakai seluar pendek.
Nampak macam ikan dengan kepala manusia.
Saya sedang buat itu, gosip.
Saya bergosip, saya tahu.
Hei. Makan malam dah siap.
Ini nampak sedap.
Saya rasa lain kali awak lepak dengan kelompok awak...
mungkin saya boleh ikut.
Okey, kami akan berjumpa di bar hujung minggu ini,
tapi mereka kawan Megan.
Ada yang panggil saya Dave.
Mereka berjumpa di bar, bar adalah tempat awam. Saya boleh ke bar.
Ya, okey.
Okey.
Case, mana adik awak?
Dia tiada di dalam, jadi saya tak tahu.
Tengok ini.
Kad pelajar rasmi Denton saya.
Sekarang awak semua boleh panggil saya pelajar Denton 9783210.
- Sayang. - Lihat senyuman itu.
Kolej, ini sangat mengujakan.
- Ya. - Casey, ambil gambar kami.
Saya tak patut ada di dalam gambar
sebagai ahli keluarga ini.
Cantik.
Jadi awak ke kampus?
Pembetulan, saya habiskan sepanjang hari di kampus.
Saya berjalan ke kelas,
saya ambil salinan percuma panduan pelajar baru,
dan saya cari kaf terbaik.
Ia bermaksud kafeteria.
Adik sangat keliru.
Kemudian saya singgah di kedai buku
dan dapatkan baju sejuk baru.
Sam G si kumbang.
Ayah perlu beli itu, Ayah Denton.
Saya cuma perlu daftar untuk kelas pada 27 hari bulan
bila jadual dalam talian mula.
Sayang, awak layak untuk pendaftaran awal melalui perkhidmatan kecacatan.
Janji temu dalam beberapa minggu, tapi mak akan cepatkannya.
Tak perlu. Saya bersedia untuk pendaftaran biasa.
Roald Amundsen kata, "Kemenangan menanti orang yang bersiap sedia."
Begitu juga pukulan di kepala.
Case.
Kenapa tak makan?
Saya sakit perut.
Mak nampak.
Mak nampak apa? Kenapa cakap begitu?
Tiada apa, cuma sejak awak kecil,
jika awak tertekan, awak sakit perut.
Persembahan tarian, sakit perut.
Pertandingan mengeja, sakit perut.
Perjumpaan trek pertama,
betul, semua,
sakit perut.
Tolong berikan kacang?
Mak cuma kata sebagai orang yang kenal perut awak
sejak lahir, ia satu corak.
Boleh adik pinjam ini? Bising di sini.
- Tak! - Saya pinjam sekejap.
- Mari kongsi. - Saya punya!
Mari.
Teruskan.
Tak sabar nak ke kolej!
Awak tak pernah fikir untuk biarkan abang?
Tak pernah.
Perut awak okey?
Okey saja.
Case?
Awak okey? Awak okey?
Apakah kemungkinannya, apendisitis?
Mujur mereka kata belum pecah.
Saya dah kata bukan kebimbangan.
Minta maaf kepada saya dan beri 300 dolar.
Kenapa 300 dolar?
Kerosakan emosi yang teruk.
Tak mungkin.
Ayah akan tanya bila kita boleh keluar, okey?
Tahu tak…
tiada siapa tahu apakah penyebab apendisitis.
Berhenti.
Secara teknikal, ia mungkin sebab tekanan.
Berhenti.
Rasa keliru antara dua orang?
Jururawat?!
Wanita ini meniduri pelayan bar...
Hai, Sam.
Saya nak cakap dengan awak dan awak tak jawab mesej...
jadi saya datang.
Saya sibuk bersiap untuk kolej dan organ adik saya dibuang,
jadi ada kekecohan di rumah.
- Organ? - Apendiks.
Okey, ia tak berguna.
Saya lahir tanpa itu, tahu?
Ia berlaku kepada satu dalam seratus ribu.
Keluarga Hardaway selalu buktikan statistik salah.
Empat daripada lima…
Saya dah fikir,
dan musim panas kita amat hebat.
Empat daripada lima…
Saya perlukannya.
Saya nak berusaha keras di kolej.
Empat daripada lima…
- Saya pemalu di sekolah tinggi. - Empat daripada lima…
Rahsiakan kebolehan.
Saya tahu sukar untuk percaya sebab saya hebat,
tapi itu ketika saya teruk.
Empat daripada lima…
- Tak lagi. - Empat daripada lima…
Saya boleh jadi diri sendiri di kolej.
Masa untuk bebaskan Paige.
Saya tak boleh ada urusan yang belum selesai, jadi…
Mari berasmara.
Empat daripada lima…
Awak…
Awak nak berasmara?
Saya nak berasmara.
Satu benda yang saya pelajari daripada Sam Berjalan-jalan
adalah tak mudah untuk tiba ke destinasi.
Ada banyak benda yang boleh halang ekspedisi:
peralatan rosak...
Ia di dalam kasut Zahid?
Tak.
Tiada tempat berkhemah…
Sam, sayang, kami dah balik.
Saya bosan.
Beruang…
Ayah, saya ingat ayah tonton di bar.
Kepak ayam habis. Ayah balik.
Iklan, ayah pergi kencing.
Ini tak masuk akal.
Tiada siapa dalam sejarah susah berasmara.
Saya pergi kerja kaunselor kem pagi Sabtu.
Alam semesta sedang menyeksa kita.
Lama tak nampak ayah awak sejak di Olive Garden. Lebih pendek.
Sam, betul, Olive Garden.
Kita ada karma yang teruk saat awak sakitkan hati saya
di tempat pasta kegemaran saya.
Kita tuntut Olive Garden.
Seperti makan malam?
Pembuka selera juga.
Malam Jumaat, ibu bapa saya ada kelas Zumba
jadi kita ke sini lepas makan.
Ini peluang terakhir.
Teruknya, macam filem seram, tapi...
ia teruk.
Jadi, berdasarkan apa yang anda dengar hari ini,
apa anda akan buat lain kali
bila berjumpa orang yang ada ASD?
Mungkin dekati dia dengan tenang.
Jika dia tak boleh menentang mata, kecilkan lampu suluh.
Maaf, adakah itu hanya untuk polis?
Sarjan Mak di sini.
Baiklah, kita dah tamat.
Jika anda ada soalan, kami ada di sini.
Sangat bagus, sangat hebat.
Tak sangka awak buat semua ini. Kami rasa ia amat membantu.
Bagus. Bukan saya saja yang buat.
Kenal Megan?
Dia pentadbir di Hospital Daerah Oaks.
Selamat berkenalan.
- Hai, saya Elsa. - Hai.
- Isterinya. - Oh.
Isteri siapa?
Terima kasih. Sepuluh minit saya cuba berdiri.
Boleh tolong setiap pagi bila saya bangun?
Boleh. Tiada siapa akan rindukan saya.
Maaf, saya okey. Semuanya okey.
Saya nak duduk balik.
Cuma…
Saya dah berusaha keras untuk buat Doug maafkan saya,
dan selepas dia tumbuk Nick,
kami sepatutnya berbincang,
tapi dia tak datang, dan saya tak nak jadi perokok lagi.
Tapi macam mana saya nak suruh dia duduk dan bincang?
Saya tak patut beri awak nasihat.
Saya tak tidur, saya mengandung dan tertekan.
Pagi tadi, saya menangis sebab saya bangga dengan ketuhar saya.
Tolonglah.
Awak perlu bertenang.
Apa?
Awak boleh paksa Doug jawab awak sekarang,
yang mungkin okey atau awak berdua akan berpisah
atau biarkan dia datang bila dia bersedia.
Keputusannya mungkin sama atau tidak.
Awak akan jadi ibu yang baik.
Ya.
- Terima kasih. - Terima kasih.
Oh, Tuhan.
Awak okey, cik?
Saya ada kontraksi. Ada bilik di mana air ketuban saya boleh pecah?
- Helo. - Syukurlah, saya bosan.
Awak nampak sedih.
- Saya ada Twizzlers. - Gula-gula kegemaran saya?
Sama-sama. Ke tepi.
Katil awak selesa dan hangat.
Sebab saya selalu kentut.
Jijiknya.
Awak tak tahu?
- Evan. - Hei.
Tiada lagi apendiks?
Dah dibuang. Saya rindukannya.
Maafkan saya.
Insiden roti pisang itu mula masuk akal:
Apendiks awak bencikan roti pisang.
Saya patut pergi.
Tidak, tunggu.
Saya perlu orang tersayang. Entah berapa lama saya akan hidup.
Saya beli ini.
- Biri-biri? - Ya.
Ia agak pelik tapi…
- ada kisah tersendiri. - Pelik.
Lihatlah, ia marah.
Ia sangat marah.
Jauhkannya.
- Tonton filem? - Ya.
Mari.
Sini.
- Terima kasih. - Okey.
Apa yang kita ada?
Hai, Sam!
Sedia untuk tuntut Olive Garden?
Saya rasakannya, dewa cinta gembira dengan kita.
Berita baik. Mak awak kata dia boleh jaga tanaman.
- Bagus. - Ya! Ia sangat mengujakan, bukan?
Ulang tahun seks kita, 28 Jun.
Mungkin sekitar...
9:45 malam, satu jam untuk hadam makanan.
Tunggu, 28 Jun?
Saya terlepas hari pertama pendaftaran kelas!
Tak! Awak nak ke mana?
Kelas yang bagus habis nanti,
kemudian saya dapat yang susah, dan gagal.
Tidak, Sam, duduk.
Masih boleh selamatkannya.
Tolong, bukan di sini.
Makanlah roti. Ia hangat.
Ini semua salah awak.
Awak kacau saya dengan perbualan seks.
Pergi sajalah!
Kita baru nak tuntut Olive Garden!
Maafkan saya.
Saya nak jumpa mereka, awak sedia?
Pergilah tanpa saya.
Itu minat awak.
Yakah?
Ya. Berseronoklah.
Lihat…
memang saya mengelak daripada…
perbincangan kita sebab saya tak…
Tak tahu nak cakap apa.
Okey, tapi jika kita nak berbincang...
Tak.
Tak, kita bincang bila awak dah bersedia.
Cuma saya tak boleh tunggu lama.
Satu perkara lagi.
Saya tak nyalakan lilin di dalam.
Saya hisap rokok.
Rokok rahsia.
Sebahagian daripadanya jatuh atas katil awak.
Saya merokok sekarang.
Sekali saja.
Saya sorokkan dengan pin baju.
Okey.
Apa abang buat, berjalan macam kerbau air?
Disebabkan Paige, abang terlepas hari mendaftar kelas.
Itu salah Paige?
Ya, sebab dia ganggu abang dengan janji seks.
Inilah masalahnya bila adik sering tampar abang
sebab kini ia tak bermakna.
Abang layak ditampar sekarang.
- Mari. - Hei!
Dia tak ganggu abang, bodoh.
Dia cintai abang dan nak abang jadi orang pertama.
Abang berlagak dan abang rasa terganggu sendiri.
Tak.
Mungkin.
- Oh. - Ya. Lihat…
Adik suka ejek Paige
dan perbualan bodohnya dan reben rambutnya sepanjang hari,
tapi dia fahami abang
dan abang bertuah.
Adik dapat simpan apendiks dalam balang?
Itu satu pilihan?
Tak guna.
Mana Evan?
Saya tak tahu.
Hei. Awak nak balik?
Ya, awak perlu tidur.
Tunggu.
Awak tak cerita tentang biri-biri.
- Biri-biri yang awak benci? - Saya tak benci.
Saya tak.
Saya tak kisah jika awak benci biri-biri itu,
ia pelik.
Cuma…
Saya tak tahu masalah awak.
Awak lain baru-baru ini.
Saya tahu.
Hei…
Saya cuma rasa…
segalanya baik dalam hidup saya,
dan saya tak nak rosakkannya.
Itu sangat bodoh.
Ya.
Ingat tak semasa kita bertemu
dan ada khabar angin...
saya makan biri-biri hidup?
Ya, saya tak pernah lihat bukti yang ia tak benar.
Baiklah…
biri-biri yang nampak marah di sana ingin mengingatkan awak
yang tak kira apa pun…
jika awak makan biri-biri hidup…
Saya selalu cintai awak.
Selalu.
Itu amat...
Mari sini.
Sangat beremosi hari ini.
Mungkin apendiks saya buat saya tabah.
Sekarang dah tiada.
Bunyinya macam sains.
Saya cinta awak.
Saya juga.
Berkenaan ekspedisi, walaupun anda cuma berjalan-jalan,
awak takkan bersedia sepenuhnya.
Semuanya okey?
Ya. Dia cuma perlu pulang.
Saya akan tidur di rumah Evans hujung minggu depan.
Boleh rahsiakannya?
Ya.
Bagus.
Oh, helo.
Nak kata bagaimana saya musnahkan hidup awak?
Saya tak rasa begitu.
Semua di Olive Garden rasa begitu.
Lebih teruk lagi sebab saya dapat pencuci mulut percuma.
Paige, maafkan saya.
Saya asyik fikir tentang empat daripada lima,
kemudian fikir tentang seks,
dan kadangkala sukar untuk saya fikir banyak benda.
Saya tahu.
Maaf sebab ganggu awak. Saya tahu awak risau pasal kolej.
Kadangkala saya lupa awak ada cabaran yang saya tak tahu.
Tak apa.
Dapat kelas yang awak nak?
Semua kecuali satu.
Saya terpaksa ambil kursus sosiologi yang dipanggil Etika.
Bunyinya bodoh.
Saya pergi esok
dan ibu bapa saya di bawah,
jadi tiada seks hingga saya balik pada Hari Kesyukuran.
Kita akan lebih bersyukur.
- Okey. - Sam.
Awak satu daripada lima.
Sebab awak satu dalam sejuta.
Itu tak masuk akal.
Terjemahan sari kata oleh Siti Salmi