‪ตอนเด็กๆ แม่ทำบอร์ดเกมให้ผมเล่น
‪ชื่อ แซมเทกส์อะวอล์ก
‪ใช่ครับ ชื่อน่าสนใจ
‪(คืนจบการศึกษา)
‪- เร็วสิ ‪- แซม
‪นายพึ่งทิ้งระเบิดลูกเบ้อเริ่มใส่ฉันนะ
‪ก่อนที่จะโดนขังฉันขอทำความเข้าใจเงียบๆ ก่อน
‪โอเค แต่...
‪เป็นเกมที่เกี่ยวกับเด็กผู้ชาย
‪ผมสีน้ำตาลชื่อแซม
‪ที่เดินอยู่แถวบ้าน ‪แล้วระหว่างทางก็เจออุปสรรคต่างๆ
‪- เราจะ... ‪- ไม่ได้
‪หมาเห่า บุรุษไปรษณีย์มาส่งของ
‪มีคนมาหาโดยไม่บอก
‪อยากเข้ามาคุยในบ้านไหม
‪จำพวกพ่อแม่จากกลุ่มช่วยเหลือได้ไหม
‪ฉันนึกว่าคุณรู้เพราะคุณก็มีรายชื่อในอีเมล
‪ผมคงไม่พูดขนาดนั้นถ้ารู้ว่ามีคนอยู่ขนาดนี้
‪ฉันขอโทษ
‪กลับไปก่อนก็ได้นะ
‪ขอเบียร์สักขวดได้ไหม
‪ได้สิ
‪- หวัดดีดั๊ก ‪- และคุณต้อง
‪รับมือกับอุปสรรคต่างๆ ให้ดี
‪พูดในสิ่งที่เหมาะสม
‪ส่งข้อความมาบอกหน่อยไหม
‪"ขอโทษนะ ผมไปไม่ทัน อาจจะสายหน่อย"
‪เขาเรียกว่ามารยาท
‪แทนที่จะตอบโต้ด้วยพฤติกรรมทดแทน
‪จริงๆ แล้วอุปสรรคไม่ใช่อุปสรรคหรอก
‪แต่เป็นคนอื่นที่อาศัยอยู่ในโลก
‪ซึ่งบางทีก็สร้างปัญหาให้เรา
‪มีอะไรรึเปล่า
‪เอลซ่าน่ะ
‪"ลูกหมีของแม่" อิโมจิรูปหมี
‪"ช่วยแวะซื้อเครื่องดับเพลิง ‪ก่อนกลับบ้านหน่อยได้ไหม"
‪(สองนาทีที่แล้ว...)
‪- ฉันว่าเรา... ‪- ใช่
‪- ดี ‪- ดี
‪ไปกันเถอะ ลูกหมี
‪แจ๋วเลย
‪เขาขังเธอไว้ข้างในแล้วขังไว้ข้างนอกรึเปล่า
‪- แซม ‪- ขอโทษ
‪โอเคแซม
‪ฉันได้คำตอบแล้ว
‪คำตอบอะไร
‪แซม การ์ดเนอร์ จังหวะนายไม่ดีเลย
‪มาบอกรักฉันตอนที่เรา ‪กำลังจะแยกย้ายไปเรียนมหาลัย
‪ที่ไม่ใช่แค่ต้องห่างกันหลายร้อยไมล์
‪แต่วัฒนธรรมในสถาบันการศึกษา ‪ของเรายังแตกต่างกันอีก
‪อะไรนะ
‪แถมปิดเทอมนี้ฉันก็ยุ่งมาก
‪ต้องฝึกงาน ต้องเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
‪อีกหกอาทิตย์ก็ต้องไปทำงานที่ค่าย
‪ต้องหาคนดูแลต้นไม้ระหว่างที่ฉันไม่อยู่
‪แม่ฉันทำคนเดียวไม่ไหวแน่
‪โอเค
‪แต่ถึงจะอย่างงั้น
‪ฉันก็ตกลง
‪ตกลงอะไร
‪กลับไปคืนดีกับนายไง
‪แต่แซม
‪ฉันอยากได้หน้าร้อนหวานแหวว
‪ต้องมีเรื่องน่าตื่นเต้น และโรแมนติกทุกวัน
‪ชวนฝัน และเพอร์เฟกต์ทุกนาที
‪โอเค
‪- เข้าไปข้างในได้ยัง ‪- ได้
‪สาดความหวานใส่กันได้เลย
‪เราโดนขังอยู่ข้างนอก
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(หนึ่งเดือนต่อมา)
‪เอ้า เร่เข้ามา จะเริ่มแล้ว
‪เรายังไม่เคยเจอกัน แต่พวกเธอ ‪ดูนิสัยดีกว่าสาวๆ นักวิ่งผลัดเยอะเลย
‪คุณไม่ใช่คุณวิตเทเกอร์นี่
‪ไม่ใช่ๆ ขอบใจนะที่ทัก
‪ฉันเป็นโค้ช ชื่อบริกก์ส
‪คุณวิตเทเกอร์ไปฮันนีมูน ‪แต่ดันเจอพายุเฮอริเคนเข้า
‪ตายแล้วเหรอคะ
‪เปล่าๆ ยังไม่ตาย
‪แค่เครื่องดีเลย์
‪ขอโทษที
‪ฉันน่าจะเปิดด้วยเรื่องนี้
‪แต่อีก 16 หน่วยกิต
‪ฉันก็จะได้ปริญญาสังคมสงเคราะห์ฯ แล้ว
‪เลยคิดว่าตัวเองน่าจะทำได้ดี
‪ถ้าอยากรู้อะไร...
‪คุณสูงเท่าไหร่คะ
‪อยากฟังหนูร้องเพลงไหม
‪ถ้าจะเป่านกหวีดช่วยเตือนพวกเราก่อนได้ไหม
‪ใช้แผ่นฟอกฟันขาวใช่ไหม
‪โอเค ให้ฉันเป็นฝ่ายถามดีกว่า
‪คุณวิตเทเกอร์เขียนไว้ให้แล้ว
‪ซัมเมอร์นี้เป็นไงบ้าง
‪สุดยอดครับ
‪เพจอยากได้หน้าร้อนหวานแหวว ‪ผมเลยจัดให้ชุดใหญ่
‪ตอนนี้เราปิคนิคไปสามครั้ง
‪เดินใต้แสงจันทร์สอง และนวดปู๋ไปหนึ่ง...
‪พอๆ คำถามต่อไป
‪ทุกคนรู้สึกยังไงกับชีวิตหลังจบ ม.ปลาย
‪ดีครับ ผมจำแผนผังของ ‪คณะทันตแพทย์ที่เดนตันได้แล้ว
‪จะเข้าเดนตันเหรอ
‪ฉันก็เคยเรียนที่นั่น มีใครอีกไหม
‪แจ๋ว ยกทีมเลย นัดเจอกันสิ
‪เราอยู่คนละคณะค่ะ หนูไม่ได้เจอพวกเขาหรอก
‪เห็นด้วยครับ จบกันแค่นี้แหละ
‪ไม่เป็นไร ฉันว่าถึงยังไงพวกเธอก็ทำได้ดี
‪อาจจะไม่นะคะ
‪หนูเคยอ่านเจอสถิติว่าเด็กออทิสติกสี่ในห้าคน
‪เรียนไม่จบมหาลัย
‪- แต่เรามีกันหกคน ‪- สี่ในห้าเหรอ
‪- เยอะนะ ‪- ใช่
‪สี่ในห้า...
‪เดี๋ยวนะ ฉันเคยบอกนักเรียนหญิง...
‪สี่ในห้าๆๆ
‪คุณใส่รองเท้าเบอร์อะไร
‪ถึงแม้การเดินทางอาจทำให้เหนื่อยกาย
‪แต่ส่วนที่ท้าทายที่สุดกลับเป็นจิตใจ
‪- ใครมีคำถามไหม ‪- เมื่อต้องรับมือกับความกลัว...
‪ความโดดเดี่ยว
‪ความสงสัย
‪(อิซซี่ ‪ฉันกลับมาแล้ว ไปวิ่งกันไหม)
‪เดี๋ยวอาทิตย์นี้ผมจะมาจัดการ
‪ถ้าไม่ขัดตรงที่เป็นรอยออก
‪ก็ต้องปูพรมทับ
‪หรือไม่ก็เก็บไว้เป็นเครื่องเตือนใจ
‪ว่าถ้าไม่มาตามนัดก็ควรโทรมาบอก
‪ไม่จบเหรอ
‪ผมขอโทษแล้วไง เอลซ่า
‪ฉันรู้
‪ฉันเองก็ต้องระวังมากขึ้น
‪เทียนไขนี่น่ากลัวจริงๆ
‪แต่เรานัดกันไว้ว่าจะคุยกัน
‪- เอลซ่า ‪- แล้วไม่ได้คุย
‪ซึ่ง...
‪- ดูเหมือนคุณพยายามเลี่ยง ‪- เปล่า
‪ผมไม่ได้เลี่ยงอะไรทั้งนั้น ผม...
‪โอเค
‪ผมต้องรีบไปทำงาน
‪ฉันต้องทำเค้กกล้วยหอม
‪อะไรเนี่ย แต่งสวยไปวิ่งเหรอ
‪เปล่านี่ อย่าแซวน่า
‪สี่ในห้าๆๆ
‪แซม ดูนี่สิ
‪ใส่แล้วก้นเด้ง ‪แถมไข่ยังโทงเทงได้อย่างอิสระเสรี
‪ใส่เสื้อเทคโทรโพลิสสิ
‪รู้แล้วน่า ไอ้เจ้าระเบียบ
‪แซม ฟังนะ นี่เป็นเรื่องสำคัญ
‪อาจจะสำคัญที่สุดที่ฉันเคยพูดเลยก็ได้
‪โรงเรียนพยาบาลจะเปิดเทอมแล้ว
‪และฉันก็รู้ตัวดี
‪ภายใต้กรามได้รูป กับบุคลิกแสนร่าเริงนี้
‪ลึกๆ แล้วมีนิสัยชอบทำร้ายตัวเองซ่อนอยู่
‪- แล้วไง ‪- นายต้องช่วยให้ฉันเรียนจบให้ได้ไง
‪อ๋อ โอเค
‪สัญญานะ
‪เออ สัญญา
‪ต้องพูดให้ครบด้วย ฉันสัญญา ‪ว่าจะช่วยให้นายเรียนจบโรงเรียนพยาบาล
‪ฉันสัญญาว่าจะช่วยให้ ‪นายเรียนจบโรงเรียนพยาบาล
‪แจ๋วมาก
‪โอเค หมดห่วงไปเรื่อง
‪ว่าไง ทำอะไรอยู่ เขียนอะไรยุกยิกๆ
‪มันน่าหงุดหงิดจนฉันไม่อยากพูดถึงเลย
‪พูดออกมาเถอะ
‪ฉันเป็นนักบำบัด
‪ทั้งทางร่างกาย และจิตวิญญาณ
‪สี่ในห้าของเด็กพิเศษเรียนมหาลัยไม่จบภายในสี่ปี
‪แปลว่าฉันมีโอกาสเรียนจบน้อยมาก ซึ่งฉันพังแน่
‪อ๋อ ได้
‪งั้นปิดสมุดฆาตกรฆ่าต่อเนื่องกันก่อน
‪ดีมาก
‪แล้วลองคิดตามนะ
‪กาลครั้งหนึ่งมีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ‪สมมุติว่าชื่อดราก้อน
‪วันหนึ่งมีร้านเปิดใหม่ใกล้บ้านดราก้อน
‪ร้านขายกัญชา
‪แน่นอน พอร้านเปิดเจ้าดราก้อนก็พุ่งเลย
‪ไปเดินดูร้าน ไปลองสินค้า
‪เดี๋ยวนะ ดราก้อนคือนายใช่ไหม
‪เออดิ
‪ร้านใหญ่กว่าที่เขาคิด มีของเพียบ
‪ทั้งหญ้า ทั้งน้ำมัน ทั้งขนม ละลานตาไปหมด
‪แล้วตอนนั้นเขาก็รู้สึกว่า แย่แล้ว
‪เขาไม่มีปัญญาลองครบทุกตัวแน่
‪วันเดียวไม่มีทางพอ
‪แล้วนายทำไง
‪เจ้าดราก้อนเลยจัดระบบ
‪วางแผน เตรียมตัว
‪เขาพักวันหยุดติดกันสี่วัน ‪ที่เอาแต่สิงร่างอยู่บนโซฟา
‪นอนดูวีเอฟเอสออฟแฟนตาเซียซ้ำๆ ไว้ ‪แล้วรู้ไหมว่าเป็นยังไง
‪เขาทำสำเร็จ
‪ดราก้อนมันฉลาด
‪ใช่แล้ว
‪เพราะงั้นต้องจัดระบบ วางแผน ‪และเตรียมตัว แค่นี้ก็สบายแล้ว
‪แต่ถ้าไม่รอด ฉันมีร้านที่จะพานายไป
‪เมาให้ปลิ้นเลย
‪- ไงเพจ ‪- ไงแซม
‪ฉันจะโทรมาบอกว่าฉันเปลี่ยนแผน
‪เทศกาลหนังโรแมนติกตลอดกาล
‪หรือนัวเนียไนต์ของเรานิดหน่อย
‪คืนนี้เราจะดูเรื่องเพื่อนรักเพื่อน
‪แล้วพรุ่งนี้ค่อยดูเรื่องทุกหัวใจมีรัก
‪รู้สึกวันนี้อยากดูเม็ก ไรอัน
‪สี่ในห้าๆ
‪ขอโทษนะเพจ
‪วันนี้ไปไม่ได้แล้ว
‪ฉันมีธุระน่ะ
‪เหรอ ได้ๆ งั้นไม่เป็นไร
‪ฉันชอบนั่งดูเม็กคนเดียวอยู่แล้ว
‪เดี๋ยวค่อยมโนว่าเรานั่งคุยเรื่องผู้ชายด้วยกันก็ได้
‪คิดถึงบ้านมากเลย
‪ฉันรักลุงกับป้านะ แล้วฟลอริดาก็น่าอยู่
‪แต่ฉันไม่ได้รักพวกเขาขนาดนั้น
‪แล้วฟลอริดาก็ไม่น่าอยู่เท่าไหร่
‪รู้สึกเหมือนไม่ได้เจอเธอมานานมาก
‪นั่นสิ
‪ตั้งแต่ตอนไปกินสเลอปี้
‪ใช่ ตั้งแต่คืนนั้น
‪ก็สนุกดีนะ
‪สนุกมาก
‪ดีใจจังที่มีเพื่อนอย่างเธอ
‪ฉันไม่มีเพื่อนสนิทผู้หญิงมาตั้งแต่เด็กแล้ว
‪ดีนะ
‪สบายดี
‪ใช่ สบายดี
‪สบายมาก
‪นี่มันอะไรกัน
‪ทำไมเค้กกล้วยหอมของคุณอร่อยจังครับ
‪อ๋อ ฉันใช้เนยแพงน่ะ
‪มีเนยแพงด้วยเหรอ
‪นี่ มาชิมเค้กกล้วยหอมสิ อร่อยเวอร์
‪ฉันไม่ค่อยหิว
‪อะไรกัน เธอวิ่งวันละเป็นร้อยไมล์ ‪แล้วก็หิวตลอดเวลา
‪ใช่ แต่บางทีหมูอย่างฉันก็ไม่อยากยัดห่านะ
‪สองคนเป็นอะไรกันรึเปล่า
‪หนูกับแม่นะเหรอ เป็นโรคจิต ควรห่างกันสักพัก
‪นี่ ขอโทษนะ
‪ที่ทำตัวทุเรศ ฉันอารมณ์ไม่ดีน่ะ
‪- เราโอเคใช่ไหม ‪- ใช่
‪- ไม่มีปัญหา ‪- โอเค
‪ดีแล้ว
‪เพราะว่า...
‪อาทิตย์หน้าเบธกับแม่ฉันจะไป ‪เทศกาลน้ำเชื่อมเมเปิ้ลที่เวอร์มอนต์กัน
‪เลยคิดว่าเธออาจจะไปค้างได้
‪ได้ ไม่แน่นะ
‪ขอดูก่อนว่าวันนั้นมีอะไรรึเปล่า
‪สะใจมากที่ฉันเผาเตียงของเขา
‪สมน้ำหน้า
‪จริงๆ นะ ตอนนี้ยายเมแกน
‪ไม่ได้แค่จะมาอบรมการปฏิบัติงานให้เรา
‪แต่ดั๊กยังจะไปดื่มกับนางและเพื่อนนางด้วย
‪ถ้าอยากมีกลุ่ม ฉันก็มี กลุ่มเราสนุกด้วย
‪กลุ่มเราไม่สนุกนะ
‪เออ ก็จริง
‪แล้วฉันจะทำไงล่ะ ‪จะเอาแต่เผาข้าวของก็ไม่ใช่เรื่อง
‪ไม่รู้สิ แต่เทพนะเนี่ย ‪ที่เธอตัดผมเขาทั้งที่ใส่หูฟังได้
‪ฝึกมาหลายปีน่ะ
‪- ฉันต้องแทรกแซง ‪- ว่าไงนะ
‪ฉันต้องเข้ากลุ่ม
‪เธอก็รู้ว่าคนพวกนี้เป็นยังไง
‪วันๆ เอาแต่นั่งนินทาผัวเมียตัวเอง
‪ฉันว่าไม่ใช่นะ
‪เออ มิทเชลล์เริ่มขี่จักรยานแล้ว ‪ฉันทนมองเขาใส่กางเกงรัดรูปไม่ได้
‪มันเหมือนมนุษย์ที่มีร่างเป็นปลา
‪เฮ้ย ฉันพลาด นินทาคนอื่น
‪อีกแล้ว นินทาชาวบ้าน ฉันรู้
‪ไงคะ มื้อเย็นพร้อมแล้วค่ะ
‪น่ากินจัง
‪ฉันกะว่าคราวหน้าที่คุณนัดเจอกลุ่มช่วยเหลือ
‪ฉันอาจจะไปด้วย
‪ก็ได้ อาทิตย์นี้เรานัดกันที่บาร์
‪แต่พวกนั้นเป็นเพื่อนเมแกนมากกว่า
‪คนนึงยังเรียกผมว่าเดฟอยู่เลย
‪แต่นัดที่บาร์นี่ มันเป็นที่สาธารณะ ฉันไปได้อยู่แล้ว
‪ได้ เอาสิ
‪โอเค
‪เคส แล้วแซมล่ะ
‪อ้าว ไม่ได้อยู่ในนี้ งั้นหนูก็ไม่รู้แล้ว
‪ดูนี่ครับ
‪บัตรนักศึกษาเดนตันอย่างเป็นทางการ
‪ตอนนี้ผมเป็นนักศึกษาเดนตัน ‪หมายเลข 9783210 แล้ว
‪- โอ้โฮ ลูกแม่ ‪- ยิ้มหล่อเชียว
‪มหาลัย น่าตื่นเต้นจัง
‪- นั่นสิ ‪- เคซีย์ ถ่ายรูปให้เราหน่อย
‪ได้ค่ะ หนูไม่ต้องถ่ายด้วย
‪ในฐานะสมาชิกครอบครัวหรอก
‪สวยมาก
‪ลูกไปมหาลัยมาเหรอ
‪ถ้าจะพูดให้ถูกคือผมอยู่ที่มหาลัยทั้งวัน
‪ทั้งลองเดินไปเรียน
‪ไปรับคู่มือการเอาตัวรอดของเด็กปีหนึ่ง
‪แล้วก็ไปส่องโรงอาที่ดีที่สุด
‪ย่อมาจากโรงอาหาร
‪แหม เข้าใจย๊ากยาก
‪อ๋อ แล้วผมก็แวะร้านหนังสือ
‪ซื้อเสื้อฮู้ดเนื้อนิ่มตัวใหม่มาด้วย
‪แซม จี ผึ้งแสนขยัน
‪ต้องซื้อเสื้อพ่อเด็กเดนตันมาใส่แล้ว
‪ทีนี้ก็เหลือแค่ลงทะเบียนเรียนวันที่ 27
‪ตอนที่เขาเปิดให้ลงออนไลน์
‪ลูกขอรับสิทธิ์ลงทะเบียนล่วงหน้า ‪ผ่านศูนย์บริการคนพิการได้นะจ๊ะ
‪เรานัดไว้อีกสองอาทิตย์ แต่แม่โทรไปเลื่อนได้
‪ไม่ต้องครับ ผมพร้อมลงทะเบียนแบบปกติ
‪โรล์ด แอมันด์เซ็นสอนว่า "ชัยชนะ ‪เป็นของผู้ที่ตระเตรียมทุกอย่างพร้อม"
‪การเบิ๊ดกะโหลกก็เช่นกัน
‪เคส
‪ทำไมไม่กินล่ะจ๊ะ
‪หนูปวดท้องค่ะ
‪อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
‪อย่างไหนคะ ทำไมแม่พูดแบบนั้น
‪ไม่มีอะไร ก็แค่ตั้งแต่เด็ก
‪เวลามีเรื่องเครียดลูกมักจะปวดท้อง
‪เต้นบนเวทีคนเดียวก็ปวดท้อง
‪แข่งสะกดคำตอนอนุบาลก็ปวดท้อง
‪แข่งวิ่งผลัดครั้งแรก
‪ทายซิพี่น้อง
‪ปวดท้อง
‪ขอถั่วหน่อยจ้ะ
‪แม่แค่พูดในฐานะคนที่รู้จักท้องลูก
‪ตั้งแต่เกิดว่ามันเป็นนิสัยไปแล้ว
‪ขอยืมหน่อยสิจะเอามากันเสียงรบกวน
‪- ไม่ให้ ‪- ขอยืมแป๊บเดียวน่ะ
‪- พี่น้องกันต้องแบ่งกันสิ ‪- ของฉันนะ
‪ยืมหน่อย
‪ต่อเลยค่ะ
‪อยากไปเรียนมหาลัยเร็วๆ แล้ว
‪ลูกเคยคิดจะเลิกกวนใจพี่เขาบ้างไหม
‪ไม่เคย
‪ยังปวดท้องอยู่ไหม
‪หายสนิทแล้วค่ะ
‪เคส
‪เป็นอะไรลูก ไหวไหม
‪ไม่อยากเชื่อว่าไส้ติ่งจะอักเสบ
‪โชคดีนะที่ถึงมือหมอก่อนไส้ติ่งแตก
‪หนูบอกแล้วว่าไม่ใช่เพราะตื่นเต้น
‪ต้องขอโทษหนูนะ
‪เอามา 300 ด้วย
‪ค่าอะไร
‪ค่าทำขวัญที่ทำให้หนูสะเทือนใจ
‪ฝันไปเถอะ
‪เดี๋ยวพ่อไปถามหมอก่อนนะ ‪ว่าจะกลับบ้านได้เมื่อไหร่
‪รู้ไหม...
‪ยังไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ แล้ว ‪ไส้ติ่งอักเสบเกิดจากอะไร
‪พอเลยแม่
‪เพราะฉะนั้นจริงๆ แล้ว ‪อาจจะเกิดจากความเครียดก็ได้
‪หยุด
‪คนเก่าก็ดีคนใหม่ก็น่าสนอะไรงี้
‪พยาบาลคะ
‪ยายป้านี่เคยซั่มบาร์เทนเดอร์...
‪หวัดดีแซม
‪ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย ‪แต่นายไม่ตอบข้อความ...
‪ฉันก็เลยมาหาที่บ้าน
‪ฉันมัวแต่ยุ่งเรื่องมหาลัย ‪แล้วน้องสาวฉันก็เพิ่งโดนตัดอวัยวะ
‪ช่วงนี้ที่บ้านเลยวุ่นๆ จนเครียดน่ะ
‪- อวัยวะอะไร ‪- ไส้ติ่ง
‪อ๋อ โอเค ตัดไปก็ดีแล้ว
‪ฉันเกิดมาไม่มีไส้ติ่งนะ
‪ซึ่งพบแค่หนึ่งใน 100,000 คน
‪ตระกูลฮาร์ดเวย์เกิดมาเพื่อทำลายสถิติน่ะ
‪สี่ในห้าๆๆ
‪พอมานั่งคิดดู
‪ฉันว่าหน้าร้อนนี้เหมือนฝันจริงๆ
‪สี่ในห้า
‪ซึ่งฉันกำลังต้องการอยู่พอดี
‪ฉันอยากเริ่มชีวิตมหาลัยอย่างสวยงาม
‪สี่ในห้าๆๆ
‪- ตอนเรียน ม.ปลายฉันไม่มั่นใจในตัวเอง ‪- สี่ในห้า
‪ไม่กล้าแสดงออก
‪ซึ่งพูดไปก็ไม่มีใครเชื่อ เพราะยังไงฉันก็โดดเด่น
‪แต่ฉันว่าแค่หกเต็มสิบเอง
‪สี่ในห้าๆๆ
‪- แต่ไม่เอาแล้ว ‪- สี่ในห้า
‪พอเข้ามหาลัยฉันจะเป็นตัวของตัวเองที่สุด ‪มากกว่าที่ผ่านมา
‪ฉันจะปลดปล่อยเพจให้เป็นอิสระ
‪และฉันจะไม่ยอมปล่อยให้ ‪อะไรค้างคาอีกแล้ว เพราะฉะนั้น...
‪ฉันอยากให้เรามีเซ็กซ์กัน
‪สี่ในห้า...
‪เธอ...
‪เธออยากมีเซ็กซ์เหรอ
‪ฉันอยากมีเซ็กซ์
‪ข้อคิดนึงที่ผมได้จากเกมแซมเทกส์อะวอล์ก
‪ก็คือการไปถึงจุดหมายไม่ใช่เรื่องง่าย
‪มีอุปสรรคสารพัดอย่างที่ฉุดรั้งเราไว้
‪อุปกรณ์ไม่ได้มาตรฐาน
‪เอามาจากรองเท้าซาฮีดเหรอ
‪ไม่
‪ไม่มีที่ลง
‪แซมจ๊ะ กลับมาแล้วจ้ะ
‪ฉันเบื่อ
‪ทีมแบร์ส...
‪ไหนพ่อว่าจะไปเชียร์บอลที่ร้านเหล้าไงคะ
‪ปีกไก่หมด จะไปทำไม
‪โฆษณาแล้ว ชิ้งฉ่องแป๊บ
‪ไร้สาระจริงๆ
‪ไม่เคยมีใครในประวัติศาสตร์ ‪ที่มีเซ็กซ์กันได้ยากเย็นขนาดนี้
‪เช้าวันเสาร์ฉันก็ต้องไปเป็นที่ปรึกษาค่ายแล้ว
‪เหมือนจักรวาลรวมหัวกันกลั่นแกล้งเราเลย
‪ฉันไม่ได้เจอพ่อเธอตั้งแต่ที่ ‪ร้านโอลีฟการ์เดน เขาดูเตี้ยลงนะ
‪แซม นึกออกแล้ว ร้านโอลีฟการ์เดน
‪เราสร้างวีรกรรมไว้ตอนนายหักอกฉันเป็นเสี่ยงๆ
‪ที่ร้านพาสต้าเทพของฉัน
‪เราต้องแก้มือที่โอลีฟการ์เดน
‪คือจะไปกินมื้อเย็นที่นั่นเหรอ
‪ของว่างด้วย
‪คืนวันศุกร์พ่อแม่ฉันมีเรียนเต้นซุมบ้า
‪กินเสร็จเราค่อยกลับมาที่นี่
‪เป็นโอกาสสุดท้ายของเราแล้ว
‪ฟังดูโหดเหมือนหนังสยองขวัญแต่...
‪มันก็ใช่นะ
‪จากที่ได้เรียนรู้และฟังมาทั้งหมดในวันนี้
‪คราวหน้าที่เจอคนที่อาจจะ
‪เป็นออทิสติกคุณจะทำยังไงคะ
‪อาจจะเข้าหาแบบสงวนท่าทีขึ้นครับ
‪ถ้าเห็นว่าเขาหลบสายตาฉันจะลดไฟฉายลง
‪อ้าวขอโทษ คุณถามแค่พวกตำรวจใช่ไหม
‪จ่าคุณแม่ค่ะ
‪เอาล่ะ จบการอบรมแล้วครับ
‪ถ้าใครมีคำถามอะไรก็เชิญได้เลยครับ
‪ดีมากเลยค่ะ ดีจริงๆ
‪ขอบคุณที่จัดการอบรมนี้นะครับ ‪มีประโยชน์สำหรับพวกเราจริงๆ
‪ยินดีครับ แต่ผมไม่ได้ทำคนเดียวหรอก
‪คุณเคยเจอเมแกนรึยัง
‪เธอเป็นผู้บริหารโรงพยาบาลโอ๊กส์เคาน์ตี้
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪- หวัดดีค่ะ ฉันเอลซ่า ‪- ครับ
‪- ภรรยา ‪- อ๋อ
‪ภรรยาใครครับ
‪ขอบคุณมาก ฉันพยายาม ‪จะยืนมาประมาณสิบนาทีแล้ว
‪แวะมาฉุดฉันขึ้นจากเตียงทุกเช้าเลยได้ไหม
‪ได้นะ ไม่มีใครรู้หรอกว่าฉันหายไป
‪โทษที ฉันไม่เป็นไร
‪ทุกอย่างราบรื่นดี
‪โอเค ฉันนั่งเหมือนเดิมนะ
‪คือว่า...
‪ดั๊กไม่ยอมยกโทษให้ฉันสักที
‪แล้วหลังจากที่เขาต่อยนิค
‪เราก็ตกลงว่าจะคุยกันจริงจังครั้งสุดท้าย
‪แต่เขาเทฉัน แล้วฉันก็กลับไปสูบบุหรี่ไม่ได้
‪แต่จะทำยังไงให้เขายอมเปิดอกคุยตรงๆ ล่ะ
‪อย่าขอคำแนะนำฉันเลย
‪ช่วงนี้นอนน้อย พอตัวบวมก็ยิ่งเครียด
‪เมื่อเช้าฉันร้องไห้เพราะภูมิใจในไมโครเวฟมาก
‪ช่วยที
‪คุณต้องปล่อยวาง
‪ว่าไงนะ
‪คุณจะเค้นให้ดั๊กตอบตอนนี้ก็ได้
‪ซึ่งอาจจะออกมาดี หรือยิ่งทำให้ห่างกัน
‪หรือจะรอให้เขาพูดเองเมื่อพร้อม
‪สุดท้ายผลอาจจะเหมือนเดิมหรือต่างไป
‪คุณต้องเป็นแม่ที่ดีแน่นอน
‪เย่
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪โอ๊ย เจ็บ
‪เป็นอะไรรึเปล่าครับ
‪มดลูกฉันน่าจะหดตัวค่ะ มีที่ให้ถุงน้ำคร่ำแตกไหม
‪- ก๊อกๆ ‪- ค่อยยังชั่ว ฉันโคตรเบื่อเลย
‪น่าสงสาร
‪ฉันเอาทวิซเลอร์มาฝาก
‪ขนมที่เธอชอบเนี่ยนะ
‪ยินดีจ้ะ เขยิบหน่อย
‪เตียงเธออุ่นน่านอนจัง
‪ก็ฉันตดอัดมันทั้งวันเลยนี่
‪ทุเรศสุดๆ
‪เพิ่งรู้เหรอ
‪- อีวาน ‪- ว่าไง
‪ไร้ไส้ติ่งแล้วเหรอ
‪ตัดทิ้งแล้ว ใจหายเลย
‪เสียใจด้วยนะ
‪เข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงไม่กินเค้กกล้วยหอม
‪ไส้ติ่งเธอเกลียดเค้กกล้วยหอม
‪ฉันกลับดีกว่า
‪อย่า อยู่ก่อนสิ
‪ฉันอยากให้คนที่รักอยู่ใกล้ๆ ‪ไม่รู้จะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน
‪ฉันซื้อนี่มาฝาก
‪- แกะเหรอ ‪- ใช่
‪หน้าตาแปลกนะแต่...
‪- แต่มันมีที่มาที่ไป... ‪- แปลกมากเลยแหละ
‪ตายแล้ว ดูสิหน้าบึ้งเชียว
‪ดูโมโหมาก
‪เก็บเหอะ
‪- ดูหนังไหม ‪- ดู
‪มาสิ
‪ผ้าห่ม
‪- ขอบใจ ‪- เอาล่ะทุกคน
‪ดูเรื่องอะไรดี
‪หวัดดีแซม
‪เราจะมาแก้มือที่โอลีฟการ์เดนกัน
‪ฉันรู้เลยว่าเทพแห่งความรักเมตตาเรา
‪มีข่าวดี แม่นายบอกว่าจะช่วยเลี้ยงต้นไม้ให้ฉัน
‪- ดีแล้ว ‪- ใช่ น่าตื่นเต้นเนอะ
‪วันฉลองซิงของเรา 28 มิถุนา
‪น่าจะประมาณ...
‪สามทุ่ม 45 ย่อยอาหารอีกชั่วโมงนึง
‪เดี๋ยว 28 มิถุนาเหรอ
‪ฉันลืมวันลงทะเบียนเรียนวันแรก
‪เดี๋ยว จะไปไหนน่ะ
‪เดี๋ยวคนอื่นมาแย่งวิชาดีๆ
‪แล้วเหลือแต่วิชายากๆ ที่ฉันต้องสอบตกแน่
‪ไม่ๆ แซม นั่งก่อน
‪เรายังแก้ไขได้นะ
‪แต่ไม่ใช่ที่นี่
‪กินขนมปังแท่งสิ ยังอุ่นอยู่เลย
‪เพราะเธอคนเดียว
‪ที่เอาแต่พูดเรื่องเซ็กซ์จนทำให้ฉันเขว
‪รีบๆ ไปได้แล้ว
‪เรายังไม่ได้แก้มือที่โอลีฟการ์เดนเลย!
‪ขอโทษค่ะ
‪ผมจะออกไปเจอพวกเขาแล้วนะ พร้อมยัง
‪คุณไปคนเดียวเถอะค่ะ
‪ฉันไม่ค่อยชอบอยู่แล้ว
‪จริงเหรอ
‪ค่ะ ขอให้สนุกนะ
‪นี่...
‪คุณพูดถูกที่ว่าผมเลี่ยง...
‪ไม่ยอมคุยเพราะผมไม่...
‪ผมไม่รู้จะพูดอะไร
‪แต่ถ้าเราจะคุยกันตอนนี้ ผมก็...
‪ไม่ค่ะๆๆ
‪เอาไว้คุยเมื่อคุณพร้อมก็ได้
‪แต่ไม่ใช่ว่าปล่อยมันไปเลย
‪อีกเรื่องนะคะ
‪ฉันไม่ได้จุดเทียนหรอก
‪จริงๆ แล้วฉันสูบบุหรี่
‪บุหรี่ที่ซ่อนไว้
‪บังเอิญปลายบุหรี่ตกลงไปบนเตียงคุณแล้วก็พรึ่บ
‪ฉันสูบบุหรี่แล้ว
‪อย่างน้อยก็ครั้งนึง
‪ฉันซ่อนไว้ในกล่องไม้หนีบผ้า
‪โอเค
‪รับทราบ
‪เดินกระทืบเท้าเหมือนควายแม่น้ำทำไมเนี่ย
‪ก็เพจน่ะสิ ทำให้ฉันลืมวันลงทะเบียนเรียนวันแรก
‪กลายเป็นนางผิดซะงั้น
‪ใช่ๆ เพราะเขาชวนมีเซ็กซ์เลยทำให้ฉันไขว้เขว
‪ปัญหาของการเบิ๊ดกะโหลกนายบ่อยไป
‪คือมันไม่มีความหมาย
‪ในตอนนี้นายสมควรโดนจังๆ
‪- แต่ฉันก็จะทำ ‪- เฮ้ย!
‪เพจไม่ได้ทำให้นายไขว้เขว ไอ้โง่
‪เขารักนาย และอยากให้นายเป็นคนแรก
‪แต่นายดันโง่จนทำตัวเองไขว้เขวเอง
‪ไม่จริง
‪คงงั้นมั้ง
‪- โธ่ ‪- ใช่ ฟังนะ...
‪ฉันชอบล้อเลียนเพจ
‪เรื่องความพูดมาก แล้วก็โบติดผมตลอด
‪แต่ยายนั่นเข้าใจนายนะ
‪นายโชคดีมากที่มีเขา
‪หมอได้ให้ไส้ติ่งเป็นที่ระลึกไหม
‪เอามาได้ด้วยเหรอ
‪เสียดาย
‪อีวานล่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪นี่ จะกลับแล้วเหรอ
‪ใช่ เธอจะได้นอนพัก
‪เดี๋ยวสิ
‪นายยังไม่ได้เล่าเรื่องแกะให้ฉันฟังเลย
‪- แกะที่เธอไม่ชอบน่ะเหรอ ‪- เปล่าสักหน่อย
‪จริงๆ นะ
‪ฉันไม่ว่าหรอกนะ
‪ถ้าเธอเกลียดมัน
‪มันหน้าตาแปลกจริงๆ
‪แต่ว่า...
‪ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร
‪ช่วงนี้เธอไม่เหมือนเดิม
‪ฉันรู้
‪โธ่ อย่าสิ...
‪ฉันรู้สึกว่า...
‪ทุกอย่างในชีวิตช่วงนี้มันดีมาก
‪และไม่อยากทำให้มันพัง
‪บ้าจริง
‪ใช่
‪จำได้ไหมตอนที่เราเจอกันแรกๆ
‪แล้วมีข่าวลือว่า...
‪ฉันกินแกะเป็นๆ น่ะ
‪จำได้ ฉันยังไม่เห็นหลักฐาน ‪ว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงนะ
‪คือ...
‪ฉันอยากให้เจ้าตุ๊กตาหน้าบึ้งตัวจิ๋วนั่น ‪เป็นเครื่องเตือนใจเธอ
‪ว่าไม่ว่าจะยังไง
‪ต่อให้เธอกินแกะเป็นๆ
‪ฉันก็จะรักเธอเสมอ
‪ตลอดไป
‪โธ่...
‪มานี่มา
‪วันนี้ขี้แยนะ
‪สงสัยไส้ติ่งเป็นแหล่งเก็บความแมนของฉันมั้ง
‪แต่มันไม่อยู่แล้ว
‪ก็ฟังดูมีเหตุมีผลดีนะ
‪ฉันรักนาย
‪ฉันก็รักเธอ
‪สิ่งสำคัญในการเดินทาง แม้แต่เดินอยู่แถวบ้าน
‪ก็คือเราต้องพร้อมอยู่เสมอ
‪คุยกันแล้วใช่ไหม
‪ใช่ เขาต้องกลับบ้านน่ะ
‪อาทิตย์หน้าฉันจะไปนอนค้างบ้านอีวาน
‪ขออ้างว่าเป็นบ้านเธอได้ไหม
‪ได้สิ สบาย
‪ขอบใจ
‪อ้าว ว่าไง
‪จะมาซ้ำเติมว่าฉันทำลายชีวิตนายอีกเหรอ
‪ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นนะ
‪แต่ทุกคนที่โอลีฟการ์เดนคิดแบบนั้น
‪ขนาดได้กินขนมฟรียังไม่ช่วยให้ดีขึ้นเลย
‪เพจ ฉันขอโทษ
‪ฉันเอาแต่คิดเรื่องสี่ในห้า
‪แล้วก็เอาแต่คิดเรื่องเซ็กซ์
‪บางทีฉันก็คิดหลายเรื่องพร้อมกันไม่ได้
‪ฉันรู้
‪แล้วก็ขอโทษที่ทำให้นายไขว้เขว ‪ฉันรู้ว่านายเครียดเรื่องมหาลัย
‪บางทีฉันก็ลืมว่าชีวิตนายยาก ‪แล้วบางทีฉันเข้าไม่ถึง
‪ไม่เป็นไร
‪ลงทะเบียนได้ครบหมดไหม
‪หลุดไปวิชาเดียว
‪สุดท้ายฉันต้องเลือก ‪วิชาในเอกสังคม ชื่อจริยศาสตร์
‪ไม่น่าเรียนเลย
‪พรุ่งนี้ฉันก็จะไปแล้ว
‪แถมพ่อแม่ก็อยู่ข้างล่าง
‪เพราะงั้นคงมีเซ็กซ์ไม่ได้จนกว่า ‪จะกลับบ้านวันขอบคุณพระเจ้า
‪แต่ก็ทำให้เราเห็นค่ามันมากขึ้นนะ
‪โอเค
‪นี่แซม
‪ฉันรู้ว่านายต้องเป็นหนึ่งในห้าคนนั้น
‪เพราะนายเป็นหนึ่งในล้านของฉัน
‪ไม่ค่อยเข้าใจนะ
‪คำบรรยายโดย Navaluck K.