Doświadczony odkrywca wie, że czas jest na wagę złota.
Podczas ekspedycji Nimrod Ernest Shackleton tak bardzo bał się,
że jego ludzie zostaną w tyle, że co godzinę dawał im kokainę.
Ja nie zażywam kokainy, ale...
jeśli czeka mnie ważny dzień, zjadam rano wielką michę płatków.
Z drogi!
Co jest?
Żeby było jasne,
na tych zajęciach nie dostaniecie łatwej piątki, czwórki czy trójki.
Choć łatwo dostać dwóję. Spójrzcie w lewo.
I w prawo.
I na pana, który spóźnia się pierwszego dnia.
Niektórzy nie zaliczą. Zgadnijcie kto.
Przepraszam.
Miałem 2,5-godzinne okienko między zajęciami.
Za długie, by siedzieć na kampusie,
ale za krótkie, by wrócić do domu, więc poszedłem na zajęcia z ilustracji
i straciłem rachubę czasu...
Oprócz tego wpadłem na drużynę lacrosse’a i schody.
Spóźnił się pan, bo miał za dużo czasu?
Dokładnie.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zgodnie z wytycznymi skupimy się
na etyce normatywnej,
czyli...
Spóźniając się, ktoś tu nie usłyszał,
że nie toleruję laptopów.
Jeśli przerasta cię pismo odręczne...
wróć do pierwszej klasy.
Etyka normatywna jest nauką o tym,
jak należy postępować pod kątem moralnym.
Czy otrzemy się o metaetykę? Tak. Etykę stosowaną?
Oczywiście.
Istnieje
wiele...
Nie mogłam doczekać się, aż się odezwiesz.
Dziękuję.
Mogłaby pani mówić wolniej i powtórzyć definicję etyki normatywnej?
I mówić wolniej.
Jasne. A może wszyscy na ciebie zaczekamy?
Świetnie.
Istnieje wiele opinii na temat tego,
czym jest moralność.
Etyka cnót bada charakter człowieka,
a konsekwencjalizm i deontologia
skupiają się na jej roli.
Na studiach nic nie ma sensu.
Codziennie inny plan, brak dzwonków między zajęciami,
a dzięki kiepskiemu planowaniu kampus nie jest podłączony do sieci.
- Nie wiem, jak inni to robią. - Znasz mój plan?
Przed jedenastą całuj mnie gdzieś, 12,10 – jeszcze śpię.
Potem palę zioło i panienek pełno wkoło.
We wtorki i czwartki zajęcia do wieczora,
bo traktuję studia poważnie.
Zawsze byłem dobrym uczniem. A tutaj nawet notowanie jest trudne.
Mam tu notatki z etyki.
„Ziemniak”.
Mówiła coś o studni. Ziemniak wpadł do studni... Nie wiem.
Faktycznie, dylemat ziemniaka w studni.
Mogę ci pomóc z notatkami, jestem w tym świetny.
Wystarczy odsiewać bzdety.
Patrz.
Cześć, Bob.
Jak twój weekend? Notuj.
Zleciał tak szybko.
W sobotę Lorna wyszła z Timem i Freyą. To jej znajomi z pracy.
Ja bawiłem się z moim kotem, Bobkotem.
Na dworze.
Walcząc z wiewiórką, przewrócił lawendę sąsiada.
Więc wróciliśmy
i zasnęliśmy
przy powtórkach Shark Tank.
Rozumiem, że weekend minął świetnie.
Lubimy się bawić.
Miło, że zapytałeś.
Co zapisałeś?
Nic. Zastanawiałem się, jak zapisać imię Lorna.
- A ty? - To proste.
Kot ma fajne imię, żona go zdradza.
Co?
Wyszła ze znajomymi z pracy? Wzięli Freyę, by stłumić poczucie winy.
Jak to robisz?
Nauczyłem się tego z hinduskich telenowel.
Myślałem, że po bzykanku wszyscy ludzie śpiewają.
Dlatego tak robię.
Chciałabym się stąd wydostać.
Rano mamę znów bolała głowa i musiałam oporządzić dzieci do szkoły.
To dziecięce wymioty.
Cheetosy.
Chciałabym skończyć szkołę i wyjechać daleko stąd.
Dokąd?
Nowy Orlean.
Barcelona.
Co jest najdalej? Mars?
A ty? Podaj trzy miejsca.
Dublin,
bo kocham irlandzki akcent, San Francisco
i Cape Town.
Cape Town?
Myślałem, że mówisz o Cape Cod.
Mówię o tym w RPA.
Faktycznie, kojarzę.
A ty? Trzy miasta.
Trzy?
- Może Providence. - Co?
Ładnie tam.
To dwie godziny drogi stąd.
No i? Mają niezły zespół bejsbolowy.
Boże.
A pani? Trzy miejsca do życia.
Uwaga na komentarze.
Providence jest zajęte.
Tokio, Brugia, Sydney.
Niezły zestaw.
Gdy byłam w waszym wieku, marzyłam o Nowym Jorku.
I pojechała pani?
Po studiach mieszkałam tam przez pięć lat.
Chwila.
Czy to możliwe...
że byłaś spoko?
Bardzo.
Miałam nawet
rękawiczki bez palców.
Byłam z twoim tatą na pięciu koncertach Fleetwood Mac.
Lubię myśleć, że nadal jestem spoko.
Słonko,
po co nam podkładki, skoro ich nie używasz?
I wróciła.
Cześć.
Megan przekazała mi dobre wieści.
Zaproszono nas do Nowego Jorku, gdzie opowiemy o szkoleniach.
Co wy na to?
Ano.
Pójdę już.
Pa.
Nie wiedziałem, że przyjdzie.
Nie musisz się tłumaczyć.
Gratuluję zaproszenia.
Dzięki.
Gratulacje.
Słyszałam o porodzie...
Dziękuję.
Hanzo teraz śpi, ale na pewno mu się spodoba.
To ciuszki, nie zwróci uwagi. Jak się czujesz?
Zaspana.
Chciałam też przeprosić, że ostatnio ci się żaliłam.
Masz swoje problemy i z pewnością
- nie potrzebujesz moich. - Dziękuję.
Znów masz ochotę?
Jeśli mogę.
Śmiało. Nie wypadnę z formy.
Radziłaś, by dać mu trochę luzu.
Okazuje się, że mniej narzekając,
mam więcej czasu na przyjemne rozmowy.
Np. o mieszkaniu w Nowym Jorku i moich rękawiczkach bez palców.
Fajnie.
Ale wczoraj
Megan i Doug pili drinka na werandzie.
I cały ten pomysł z dawaniem luzu
wydaje mi się małżeńskim samobójstwem.
Możliwe, że robią to w moim domu,
bo ich związek jest platoniczny i nie powinnam się przejmować...
lub może ona śmieje mi się w twarz
albo jest tego nieświadoma i to Doug śmieje mi się w twarz.
Ktoś śmieje mi się w twarz.
Twarz... Co?
Odpłynęłam w połowie, ale kumam.
Chyba nie dajesz mu luzu.
- Daję. - Nie wierzę ci.
Chciałam infiltrować jego grupę, ale się powstrzymałam.
To pierwszy krok.
Nie chodzi tylko o Douga.
Daj ludziom przestrzeń, by mogli do ciebie przyjść.
I trwaj w tym, mimo że to trudne.
To jest trudne.
Wiem. Ale poradzisz sobie.
A teraz...
Potrzymaj go.
A ja położę się spać. Pa.
Tęsknię za tym zapachem.
- Co jest? - Wiem, jak się stąd wyrwiemy.
Z Clayton? Mam problem, by tu zostać.
Zamknij się i słuchaj.
Niemal co roku UCLA przyznaje stypendium sportowe uczniom Clayton.
Dwa lata temu dostały je trzy osoby.
- Super. - Wiem.
- Ich trenerka przyjaźni się z naszą. - Crowley ma przyjaciół?
Mogłybyśmy jechać do Kalifornii.
Co nie?
Łowca talentów wpadnie za parę miesięcy.
Myślisz, że nas wezmą?
Jeśli poprawimy wyniki.
To przedostatni rok. To nasza szansa.
Los Angeles.
Wiem tylko tyle, że leży daleko od Elsy.
Brzmi to ryzykownie, ale wczoraj dołączyłam do klubu podglądacza.
To klub dla fanów
jesiennego listowia.
Zgadnij, jak mówią na członków.
Zerkacze. Urocze, co?
Powtórzysz wszystko po „ale wczoraj”?
Sam?
Zabrałeś mój kalendarz.
Musiałem gdzieś zapisać mój głupi plan zajęć.
Wymazałeś wszystkie moje wpisy!
Kiermasz dobroczynny przetrwa bez cytrynowych ciastek.
Przychodzisz, by być wredna?
Jak wyczuję dobry moment.
Co jest?
Sam wziął mój kalendarz.
Zarządzam moim czasem.
I uczę się robić notatki.
Paige jest zerkaczem.
Zapisałeś to. Cześć wszystkim.
Wszystkim ciężko zarządzać czasem.
Dlatego ja używam tej tablicy, a jej miejsce jest w kuchni.
Uwielbiam, gdy egoizm Sama ściera się z twoim.
Gdybyś poszedł na spotkanie dla niepełnosprawnych,
pomogliby ci z tym.
Nie trzeba. Sam sobie poradzę.
To żaden wstyd.
Skoro sądzi, że da radę... Ja też tak myślę.
I ja.
- Wszyscy tak myślimy. - No nie wiem.
Wrzuć plan na telefon jak każdy normalny człowiek.
A nie na...
to coś.
Świetny pomysł. Ustawię budziki, zasymulują szkolny dzwonek.
Świetnie.
Zabieram cię do domu.
- Dasz radę? - Tak.
Uśmiecha się.
- Twoje najlepsze dzieło. - Dzięki.
Też tak sądzę.
- A teraz ją zniszczę. - Śmiało.
- Dobra? - O tak.
Smakuje jak uśmiech.
Tak w ogóle...
zgadnij co.
Chcę studiować na UCLA.
Co?
Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles?
Wiem, szaleństwo, ale Izzie mówiła, że rekrutują uczniów Clayton,
a jeśli poprawimy nasze wyniki, może wezmą nas obie.
Odkąd to powiedziała, myślę, że tak powinno być.
Zastanawiałam się, czy pojechałbyś z nami.
Nie wiem.
Tęskniłbym za zimą na kempingu dla przyczep.
W Kalifornii też je mają.
- Tak? - No jasne.
Wiem, że będzie ciężko, ale zostały dwa lata...
a ty i tak nic nie robisz.
W zasadzie... coś tam robię.
Dopiero co dostałem pracę w pizzerii.
Spełniam się artystycznie.
- Nie miałam na myśli... - Wiem, tylko...
Nie wiem,
co chcę robić w życiu i sprawdzam możliwości.
Dokładnie.
Możesz robić to w Kalifornii, śmigając na desce surfingowej.
Nie potrafię pływać.
- Lipa. - Jasne, nie naciskam.
- Dam ci czas. - Dziękuję.
A teraz?
Teraz?
A teraz?
Jest i mój student.
- Wychodzisz? - Jeszcze nie.
Na pierwszym roku nie miałem zajęć w piątki...
Do widzenia.
Wychodzisz? Miłego dnia.
Nawet kokaina nie pomogła ludziom Shackletona dotrzeć na czas.
Wprowadził rygorystyczny harmonogram.
Gdy trzeba było zebrać próbki, zbierałeś próbki.
Gdy trzeba było zabić fokę,
zabijałeś fokę.
PALUSZKI DROBIOWE
Biedna foka.
Co tak długo?
Wybierz coś.
Śmiało.
A gdy przychodziła pora spania...
Dasz wiarę, że tylko ja pamiętam hymn naszej drużyny?
Czasem zastanawiam się, co z nimi nie tak.
Naprzód, Biali Bądźcie wytrwali
Godłem naszym honor Jesteśmy niezrównani...
...kładłeś się spać.
A przynajmniej próbowałeś.
Czemu nie śpisz?
Nie mogę zasnąć.
Ładny łosoś.
To dorsz. Ma dwie płetwy odbytowe.
Fakt. Nie przyjrzałam się płetwom.
Zawsze taki byłeś.
Nie mogłeś zasnąć, gdy nadchodziły zmiany.
Mam tak samo. Dlatego tu jestem.
Ty nie przechodzisz zmian.
Ale...
martwię się twoimi.
Co robiliśmy, gdy nie mogłem spać, jak byłem młodszy?
Czasami śpiewaliśmy piosenkę o alfabecie.
Nie.
Innym razem szukaliśmy dinozaurów w ogródku.
Nie.
A czasem oglądaliśmy kojący film.
To ostatnie nie brzmi źle.
Dziękuję.
Słońce nie zachodziło przez pół roku,
ale teraz, gdy najbliższa Ziemi gwiazda
powoli znika
za horyzontem,
mieszkańcy tego mroźnego kontynentu
zdają sobie sprawę, że do wiosny nie ujrzą jego promieni.
Jest tak pięknie, jak opisywałeś.
Powinniśmy skorzystać z zaprzęgu.
Jesteś gotowa?
O nie.
- Wszystko gra? - Nie.
Przez ciebie świetnie mi się spało!
Może będziemy zaczynać pół godziny wcześniej?
Przećwiczymy więcej rzeczy.
- Musimy się przyłożyć. - Jasne.
Może tak.
Wahasz się w sprawie wyjazdu?
Nie.
Zaproponowałam wyjazd Evanowi.
I nie był zbyt chętny?
Nie dziwi mnie to.
Gdybyśmy jechały do Providence...
Czemu chce tu zostać? Co on takiego robi?
Pracuje w pizzerii i szuka swojej drogi.
Czyli nic nie robi.
- Nie cierpię cię. - Wiem.
Chodź.
Mimo starań Shackletona, po powrocie na statek okazało się,
że mieli ponad 30 dni opóźnienia. Niektórzy dostali ślepoty śnieżnej
i czerwonki od zepsutego mięsa kucyków.
Możesz wszystko zrobić dobrze i wciąż paść ofiarą
okrutnych warunków atmosferycznych.
Na pewno jesteś cały?
To mógł być mój największy sportowy wyczyn.
Wybacz, że na ciebie wpadłem. Czasem nie zauważam nic wokół siebie.
Rozumiem.
Ja zamykam oczy za kółkiem. Dlatego nie kieruję.
Nic ci nie będzie.
Tylko nie zasypiaj. Umrzesz, jeśli masz wstrząs.
Może nigdy już nie zasnę.
- Cześć. - Elsa.
Zostawiłaś kurtkę na mojej werandzie.
I to ładną.
Faktycznie. Dzięki.
Chcesz o czymś porozmawiać?
Cóż...
WPROWADZENIE DO CHEMII
Amber podobają się studia?
Szczerze?
Nie cierpi ich.
O nie.
Ciężko jej się dostosować.
Po raz pierwszy w życiu ma ataki paniki.
Chciałabym jej jakoś pomóc...
Prawo zabrania być dobrą matką.
Dokładnie.
Coś jeszcze?
Nie.
Tylko kurtka.
Kurtka!
Śliczna.
Lepiej ci?
Chłopaki mówili, że byłeś dzielny.
Jak zechcesz pogadać, wal jak w dym.
Gdy usłyszałem, że czterech na pięciu nie zdaje,
byłem przerażony, ale uznałem, że dam radę.
Ale teraz zaczynam myśleć,
że tak wiele dzieciaków z autyzmem oblewa,
bo...
studia nie są dla nich.
- Nie sądzę. - Tak jest.
To statystyka.
Nie sądzę, by dotyczyło to ciebie.
Jestem niemal pewien.
Jesteś...
wytrzymały.
Jak...
Co jest wytrzymałe?
Karaluch?
Wolałbym coś mniej paskudnego, ale racja.
Nie wiem, czy powinieneś otrzymać wsparcie. To twoja decyzja.
Jeśli zdecydujesz, że nie,
może odpuść jakieś zajęcia?
Ja tak zrobiłem w pierwszym semestrze.
Mógłbym tak zrobić.
Coś muszę zrobić.
A karaluchy są niezwykłe. Mogą przeżyć tydzień bez głowy.
- Serio? - Tak.
Fajnie.
- Zamknij oczy. - Zamknąłem.
To szczeniaczek?
- Mam rację? - Lepiej.
Książka. Nie tak fajna jak szczeniak.
Nie ma nic lepszego. Ewentualnie mała panda.
To bardzo znana książka.
Pomaga odkryć powołanie.
- Spoko. - Wiem, że szukasz własnej drogi.
Może jest tam coś, o czym nie myślałeś...
Dogadujesz się z Samem.
Może poszedłbyś na psychologię
lub pracę socjalną.
Czemu tak naciskasz?
Nie chcę, byś zastanawiał się
do końca życia.
- Czemu mówisz to w taki sposób. - Po prostu...
To może być super.
Gdybyś wybrał pracę socjalną, studiowalibyśmy równocześnie.
Nie kręcą mnie studia.
- Nie skończyłem liceum. - Możesz być
kim zechcesz.
Przecież nie chciałam...
Taki już jestem. Wybacz, jeśli to dla ciebie za mało.
Nie.
- Po prostu... - Dzięki za książkę.
Poważnie? Evan.
Prawda jest taka,
że żadna wyprawa nie idzie zgodnie z planem.
Chciałbym skorzystać ze wsparcia.
Jestem Sam, mam spektrum autyzmu.
Rudolf. Stwardnienie rozsiane.
Spójrzmy...
Ale uporządkowane. Dobra robota.
Czasem możesz się zgubić.
Innym razem zjeść zepsute mięso.
Miło cię poznać. To Sydney,
jedna z wolontariuszek.
- Oprowadzi cię. - Mów mi Sid.
Dobry początek. Miłej zabawy.
Kanapa, pufy i biurko.
To wszystko.
Uroczy jesteś.
Dziękuję.
Ciekawiło mnie, kiedy wpadniesz.
Hej, Jasper.
Cześć, Sid.
Ja go oprowadzam. Jeśli też chcesz, zostań wolontariuszem.
Pomogę ci. Przyjaźnimy się.
Jakiego wsparcia oczekujesz?
Nie wiem. Sporo tego.
Niektórych nie ma na liście.
Jak pokażesz legitymację w Burger Kingu i się rozpłaczesz, dostaniesz frytki.
Przychodzicie tu, gdy potrzebujecie pomocy?
Po to jest to miejsce.
A jeśli nie korzystasz ze wsparcia, możesz posiedzieć na pufach.
Nawet najlepsi odkrywcy napotykali problemy.
Spotykały ich nieprzewidziane sytuacje.
Pizza pokoju?
Musieli jeść dziwne rzeczy.
Nie było sosu, więc wzięłam salsę. A ser jest pleśniowy.
A pudełko po butach.
Wydawało się łatwe.
Usiądziesz?
Jasne.
Przepraszam.
Zachowałam się...
jak Elsa.
Tak. O co chodziło?
Nie wiem.
Przejęłyśmy się wizją studiów na UCLA.
A ja...
tak bardzo cię kocham.
Możesz robić z życiem, co chcesz.
Byłam nieco namolna.
Choć bardzo z tym walczyłam, Elsa dostała się do mojego mózgu.
O nie.
Więc spoko, jeśli nie szukam fajnej pracy w fajnym mieście?
Tak.
- Serio? - Tak.
Przestali się bać nieznanego.
Wciąż kręci mnie Kalifornia, ale jeszcze dwa lata.
Racja.
- Mamy kupę czasu, by zdecydować. - No jasne.
Kupę czasu.
Posmakujmy.
Ale...
ostra salsa.
Nie powinniśmy tego jeść.
Nieważne, czy oznaczało to porażkę, czy ich ostateczny sukces.
Ktoś tu się nie spóźnił.
Proszę mówić tak szybko, jak pani chce.
Mam anonimowego protokolanta.
To pewnie Entuzjastyczna Evelyn.
Wydały ją te wykrzykniki.
Nie wiem, o czym on mówi.
Jestem po prostu Evelyn.
Wolę Entuzjastyczną.
A ja, żebyś przestał gadać. Pora na subiektywizm.
Zapnijcie pasy.
Napisy: Bartosz Zieliński