‪อย่างที่นักสำรวจผู้ช่ำชองสอนว่า ‪"จังหวะดีมีชัยไปกว่าครึ่ง"
‪ในรายการคณะสำรวจนิมรอด ‪ของเออร์เนสต์ แชคเคิลตัน
‪เขากลัวคนในทีมจะตามไม่ทัน
‪เลยให้ทุกคนกินโคเคนอัดเม็ดทุกชั่วโมง
‪ผมไม่ได้กินโคเคน แต่...
‪ผมจะกินซีเรียลหวานๆ ตอนเช้า
‪ถ้ารู้ว่าวันนั้นมีธุระสำคัญ
‪เฮ้ย หลบไป
‪อ้าวเพื่อน ว่าไง
‪ขอให้เข้าใจตรงกันนะว่า
‪วิชานี้ไม่ใช่วิชาแจกเกรดเอ
‪หรือบี หรือซี
‪แต่อาจจะแจกเกรดดี
‪มองไปทางซ้าย
‪มองไปทางขวา
‪มองไปทางคนเหงื่อซกที่เข้าสายตั้งแต่วันแรก
‪บางคนอาจจะเรียนไม่รอด
‪มาเดากันดีกว่าว่าใคร
‪ขอโทษที่มาสายครับ
‪ผมมีเวลาสองชั่วโมงครึ่ง ‪ระหว่างคาบที่แล้วกับคาบนี้
‪ซึ่งจะนั่งรอในมหาลัยก็นานเกินไป
‪แต่ถ้าจะกลับบ้านคงไม่ทัน
‪ผมเลยไปเรียนวิชา ‪วาดภาพประกอบทางวิทยาศาสตร์
‪จนลืมเวลา เลยต้องแบบว่า...
‪วิ่งมา เจอทีมลาครอสแล้วก็...
‪วิ่งขึ้นบันได
‪สรุปว่ามาสายเพราะมีเวลานานเกินไป
‪ใช่ครับ
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ตามหลักสูตรแล้ว วิชานี้จะพูดถึง
‪การศึกษาจริยศาสตร์เชิงบรรทัดฐาน
‪อย่างเช่น...
‪การมาสายทำให้บางคนไม่รู้
‪ว่าวิชานี้ไม่อนุญาตให้ใช้แล็ปท็อป
‪ถ้าแค่คิดว่าต้องใช้มือเขียนก็เครียดแล้ว
‪กลับไปเรียน ป.หนึ่งเถอะ
‪จริยศาสตร์เชิงบรรทัดฐานเป็นการศึกษา
‪เรื่องความเหมาะสม ‪ในการแสดงออกและพูดตามหลักศีลธรรม
‪เราจะพูดถึงอภิจริยศาสตร์ไหม พูด
‪จริยศาสตร์ประยุกต์ล่ะ แน่นอน
‪ตามประวัติศาสตร์ มีความ...
‪แหม ดีเลย กำลังอยากได้ยินเสียงเธอพอดี
‪ขอบคุณครับ
‪ช่วยพูดช้าๆ
‪และช่วยทวนคำจำกัดความของ ‪จริยศาสตร์เชิงบรรทัดฐาน
‪แล้วก็พูดช้าๆ ได้ไหมครับ
‪ได้ งั้นเราหยุดเรียนจนกว่าเธอจะพร้อมดีไหม
‪ดีครับ
‪ตามประวัติศาสตร์ มีความเห็นหลากหลาย
‪ถึงวิธีการตอบคำถามด้านศีลธรรมที่ถูกต้อง
‪ด้วยจริยศาสตร์เชิงคุณธรรมซึ่งเน้นลักษณะนิสัย
‪ต่างจากทัศนะแบบผลลัพธ์นิยม ‪และจริยศาสตร์เชิงหน้าที่
‪ซึ่งเน้นไปที่บทบาทมากกว่า
‪มหาลัยไร้สาระมาก
‪ตารางฉันเปลี่ยนทุกวัน
‪ไม่มีออดเตือนระหว่างวิชา
‪และเพราะอาร์ชิบอลด์ เดนตันวางผังไม่ดี
‪แผนที่มหาลัยเลยดูงงๆ
‪ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นทำได้ไง
‪อยากรู้ตารางฉันไหม
‪สิบโมง 50 เรื่องของมัน
‪เที่ยงสิบ ยังไม่ตื่น
‪สาม สี่ ห้า เมาปุ้น
‪แล้วพอหกโมงก็ซั่มหญิง
‪ยกเว้นวันอังคารกับพฤหัสฯ ที่ฉันมีเรียนทั้งวัน
‪เพราะเรื่องเรียนเป็นเรื่องใหญ่
‪ฉันไม่ชินกับการเรียนไม่เก่ง
‪ขนาดตอนเลคเชอร์ในมหาลัยยังยากกว่าเลย
‪ดูสิ นี่เลคเชอร์วิชาจริยศาสตร์
‪"มันฝรั่ง"
‪ครูเล่าเรื่องเกี่ยวกับบ่อน้ำ...
‪มันฝรั่งตกลงไปในบ่อน้ำ... อะไรก็ไม่รู้
‪อ๋อ วิกฤตมันฝรั่งในบ่อน้ำ
‪ถ้านายคิดว่าปัญหาคือ ‪การจดเลคเชอร์ เดี๋ยวฉันช่วย
‪ฉันเทพมาก
‪เราต้องรู้จักกรองเนื้อออกจากน้ำ
‪คอยดูนะ
‪หวัดดีครับบ็อบ
‪วันหยุดที่ผ่านมาเป็นไงบ้าง จดนะ
‪แหม มันเบลอๆ น่ะ
‪วันเสาร์ลอร์น่าออกไปข้างนอกกับทิมและเฟรย่า
‪เพื่อนที่ทำงาน
‪ส่วนฉันอยู่บ้านกับบ็อบแคต ‪บ็อบแคตเป็นแมวฉัน
‪เราออกไปเล่นข้างนอก
‪เขากัดกับกระรอกนิดหน่อย
‪จนทำต้นลาเวนเดอร์ของเพื่อนบ้านล้ม
‪ฉันเลยพาเขาเข้าบ้านแล้วเราก็หลับ
‪ตอนนั่งดูชาร์กแทงก์ตอนเก่าๆ
‪เป็นวันหยุดที่น่าสนุกมากเลยครับ
‪เราชอบทำเรื่องสนุกๆ น่ะ
‪ขอบใจที่ถามนะ
‪ได้อะไรบ้าง
‪ไม่ได้อะไรเลย ฉันมัวแต่คิดว่าลอร์น่าสะกดยังไง
‪- นายได้อะไรบ้าง ‪- ง่ายๆ
‪แมวของบ็อบชื่อเจ๋งดี และเขาโดนเมียสวมเขา
‪ฮะ
‪ไปเที่ยวกับเพื่อนที่ทำงานเนี่ยนะ บ้าแล้ว
‪เฟรย่าไปเป็นไม้กันหมาเท่านั้นแหละ
‪นายทำได้ไงเนี่ย
‪มันเป็นพรสวรรค์ที่ฉัน ‪ได้จากการดูละครอินเดียตั้งแต่เด็ก
‪เมื่อก่อนฉันเคยคิดว่า ‪หลังเสร็จกิจคนอินเดียชอบร้องเพลง
‪ฉันก็เลยร้องเพลง
‪ฉันอยากไปจากที่นี่เต็มทนแล้ว
‪เมื่อเช้าแม่ปวดหัวอีกแล้ว
‪ฉันก็เลยต้องช่วย ‪เตรียมตัวน้องสามคนไปโรงเรียน
‪นี่...
‪นี่คืออ้วกเด็ก
‪ชีโตส
‪ฉันอยากรีบๆ เรียนให้จบ ‪แล้วก็ย้ายไปให้ไกลจากที่นี่
‪เธอจะไปไหน
‪นิวออร์ลีนส์
‪บาร์เซโลนา
‪ที่ไหนที่ไกลจากที่นี่ที่สุด
‪ดาวอังคารมั้ง
‪สนุกดีฮะ เธอจะไปไหน บอกมาสามที่
‪ดับลิน เพราะสำเนียงไอร์แลนด์...
‪- สุดยอด ‪- ซานฟรานซิสโก
‪แล้วก็เคปทาวน์
‪เคปทาวน์เหรอ
‪หมายถึงเคปค้อดมากกว่ามั้ง
‪เคปค้อด
‪ไม่ใช่ ที่อยู่แอฟริกาใต้นะ
‪อ๋อ
‪จริงด้วย เออๆ ฉันรู้จัก
‪นายจะไปไหน สามเมือง
‪สามเหรอ
‪- โพรวิเดนซ์มั้ง ‪- ฮะ
‪ใช่ มันสวยนะ
‪เฮ้ย แต่มันห่างจากนี่สองชั่วโมงเองนะ
‪ใช่
‪แล้วไง ทีมเบสบอลรุ่นไมเนอร์ลีกเขาเก่งนะ
‪จะบ้าตาย
‪คุณนายการ์ดเนอร์ เร็วครับ ‪บอกชื่อสามเมืองที่คุณอยากไปอยู่
‪แล้วก็เตรียมตัวโดนวิจารณ์ด้วย
‪โพรวิเดนซ์มีคนจองแล้ว
‪โตเกียว บรูช ซิดนีย์
‪สวยๆ ทั้งนั้นเลย
‪แต่ตอนอายุเท่าพวกเธอฉันอยากอยู่แค่นิวยอร์ก
‪ทำไมไม่ไปล่ะคะ
‪ไปแล้ว
‪หลังเรียนจบฉันอยู่นิวยอร์กตั้งห้าปี
‪เดี๋ยวนะ
‪แม่... เมื่อก่อน... เป็นไปได้เหรอ
‪แม่เคยเก๋เหรอ
‪มากด้วย
‪แม่เคยใส่ถุงมือเปิดนิ้ว
‪ไปดูคอนเสิร์ตฟลีตวูดแม็กกับพ่อห้ารอบ
‪แต่ตอนนี้แม่ก็ยังเก๋อยู่นะ
‪นี่ แม่ไม่เข้าใจว่าเราจะ ‪ซื้อที่รองแก้วมาทำไมถ้าลูกไม่ใช้
‪นี่สิตัวจริง
‪อ้าว
‪หวัดดี
‪หวัดดีค่ะ
‪เมแกนมาบอกข่าวดีน่ะ
‪เราได้รับเชิญไปสัมมนา ‪ปฏิบัติการรับมือเหตุด่วนที่นิวยอร์ก
‪เพื่อพูดถึงการอบรมของเรา
‪โอ้โฮ
‪ดีเนอะ
‪ใช่
‪ฉันกลับก่อนนะ
‪- โอเค ‪- บาย
‪ผมไม่รู้ว่าเธอจะแวะมา
‪ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องอธิบายหรอก
‪ดีใจด้วยค่ะเรื่องการอบรม
‪ขอบใจจ้ะ
‪ยินดีด้วย
‪ฉันเพิ่งรู้เรื่องคลอดน่ะ
‪ขอบคุณมาก
‪ฮันโซ่หลับอยู่ แต่ฉันว่าเขาต้องชอบแน่ๆ
‪เสื้อผ้าน่ะ เขาไม่สนหรอก
‪เป็นยังไงบ้าง
‪แทบไม่ได้นอน
‪คือว่าฉันอยากมาขอโทษ
‪ที่กระหน่ำใส่คุณเมื่อคราวก่อนที่เจอกัน
‪คุณก็ลำบากอยู่แล้ว
‪ไม่ควรต้องมาเจอแบบนั้น
‪ขอบคุณนะ
‪จะมาซ้ำใช่ไหม
‪ถ้าคุณจะเมตตา ใช่
‪เข้ามาสิ ฉันจะได้ทบทวนตัวเองด้วย
‪โอเค คือ...
‪คุณบอกให้ฉันปล่อยวาง
‪แล้วปรากฏว่าพอเลิกจิก
‪เราก็มีเวลาคุยเรื่องสนุกๆ กันมากขึ้น
‪เหมือนสมัยฉันอยู่นิวยอร์กและใส่ถุงมือเปิดนิ้ว
‪เก๋มาก
‪แต่เมื่อวานนี้
‪ฉันเจอเมแกนกับดั๊กนั่งดื่มด้วยกัน ‪ในห้องกระจก แค่ขวดเดียวนะ
‪แล้วความคิดเรื่องการถอยออกมา
‪ก็รู้สึกเหมือนการทำลายชีวิตคู่
‪จริงอยู่ การที่พวกเขามานั่งดื่มที่บ้านฉัน
‪อาจจะแปลว่าเป็นเพื่อนกันจริงๆ ‪ไม่มีอะไรต้องกังวล
‪หรือเมแกนอาจจะมาเย้ยฉัน
‪หรือเธออาจจะไม่คิด แต่ดั๊กเย้ยฉันก็ได้
‪ฉันต้องโดนอะไรสักอย่างแน่ๆ
‪โดน... ฮะ
‪โอเค ฉันวูบไปแป๊บนึง แต่ก็เข้าใจ
‪ฉันว่าคุณไม่ได้ถอยออกมา
‪- ถอยแล้ว ‪- ฉันไม่เชื่อ
‪ฉันอยากเข้าไปแทรกแซงกลุ่มของดั๊กแต่ก็ไม่ทำ
‪นั่นเป็นแค่ก้าวแรก
‪เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับดั๊กนะ เอลซ่า
‪แต่เกี่ยวกับการปล่อยให้ ‪คนในชีวิตคุณมีพื้นที่ที่จะเข้ามาหาคุณ
‪และรักษาระยะห่างต่อไป ถึงแม้จะรู้สึกว่ามันยาก
‪ยากมากเลย
‪ฉันรู้
‪แต่คุณทำได้
‪ตื่นแล้ว ว่าไง
‪ว่าไงๆ
‪โอเคๆๆ
‪ฝากอุ้มหน่อย
‪ฉันจะไปนอน
‪ไปนะ
‪คิดถึงกลิ่นนี้จัง
‪- ว่าไงยายบ้า ‪- คิดออกแล้ว
‪ว่าจะพาเราไปจากที่นี่ได้ยังไง
‪เคลย์ตันเหรอ ฉันรู้ว่าออกทางไหน ‪ปัญหาคือไม่อยากอยู่ในนี้ต่างหาก
‪เงียบแล้วฟังให้ดี
‪ยูซีแอลเอจะมาคัดตัวเด็กเคลย์ตัน
‪เพื่อมอบทุนนักวิ่งให้ทุกปี
‪สองปีก่อนเขารับเด็กไปตั้งสามคน
‪- บ้าแล้ว ‪- ก็ใช่ไง
‪แล้วโค้ชของที่นั่นก็ซี้กับโค้ชคราวลีย์มาก
‪คราวลีย์มีเพื่อนด้วยเหรอ
‪เคซีย์ ไปด้วยกันเถอะ
‪เราสองคน ไปแคลิฟอร์เนีย
‪- เจ๋ง ‪- ใช่ไหมล่ะ
‪อีกสองสามเดือน ‪แมวมองพวกนี้จะไปดูแข่งระดับภูมิภาค
‪เธอว่าเขาจะรับเราไหม
‪รับสิ ถ้าเราฝึกหนักและทำเวลาดีๆ
‪เราอยู่ ม.5 นี่แหละเป็น ‪โอกาสสร้างความประทับใจ
‪แอล.เอ.
‪ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย ‪รู้แค่ว่ามันไกลจากเอลซ่ามากๆ
‪ฉันรู้ว่ามันฟังดูลามก
‪แต่เมื่อวานฉันเข้าสมาคมแอบดูโบโดอิน
‪อย่าคิดมาก มันเป็นสมาคม ‪สำหรับนักเรียนที่ชอบดูใบไม้ร่วงน่ะ
‪แต่ทายซิว่าเขาเรียกสมาชิกว่าอะไร
‪อีแอบ
‪น่ารักเนอะ
‪ช่วยทวนหลังจาก "แต่เมื่อวาน" อีกรอบได้ไหม
‪แซม
‪เอาปฏิทินแม่มาเฉยเลย
‪เอลซ่า ผมต้องจดตารางเรียนงี่เง่าลงไป
‪แถมลบตารางนัดหมาย ‪ตารางทำธุระของแม่เกลี้ยงอีก
‪ถ้าไม่ได้ไปส่งเลมอนสแควร์ ‪ให้กลุ่มขายขนม โลกคงไม่แตกหรอก
‪นี่โผล่มาเพื่อกัดแม่เลยใช่ไหม
‪ถ้าจังหวะได้ก็ต้องจัด
‪มีอะไรเหรอ
‪แซมเอาปฏิทินฉันมา
‪ผมกำลังฝึกบริหารเวลา
‪แล้วก็หัดจดเลคเชอร์
‪เพจเป็นอีแอบ
‪นายเข้าใจด้วยแฮะ สวัสดีค่ะทุกคน
‪- หวัดดีเพจ ‪- หวัดดีเพจ
‪การบริหารเวลาไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะลูก
‪แม่ถึงวางกระดานอันนี้เอาไว้ในครัวไง
‪สนุกจัง เวลาความเห็นแก่ตัว ‪ของแซมกับของแม่ขัดแย้งกัน
‪ถ้าลูกไปศูนย์บริการคนพิการตามนัด
‪เขาก็ช่วยแก้ปัญหาพวกนี้แล้ว
‪ไม่ต้องครับ ผมทำเองได้
‪การรับบริการไม่ใช่เรื่องน่าอายนะแซม
‪ถ้าเขาคิดว่าเขาทำได้ เขาก็ทำได้
‪ผมคิดว่าเขาทำได้ เขาคิดว่าเขาทำได้
‪หนูคิดว่าเขาทำได้
‪- พวกเราคิดว่าเขาทำได้ ‪- หนูไม่มั่นใจ
‪อย่างน้อยก็บันทึกตารางไว้ ‪ในมือถือเหมือนชาวบ้านเขา
‪ไม่ใช่บนไอ้แผ่นบ้านั่น
‪เออ ความคิดดี
‪ฉันตั้งเวลาปลุกได้ด้วย เหมือนออดที่โรงเรียน
‪ดีจ้ะ
‪กลับบ้านกันนะ
‪- ยกไหวไหม ‪- ค่ะ
‪พิซซ่าหน้ายิ้ม
‪- เป็นผลงานที่สวยที่สุดแล้ว ‪- ขอบใจ
‪ฉันก็เห็นด้วย
‪ชมแล้วก็ต้องทำลาย
‪เอาเลย
‪- อร่อยไหม ดี ‪- อร่อย
‪รสชาติเหมือนรอยยิ้ม
‪นี่...
‪ทายซิ
‪ฉันอาจจะอยากเข้ายูซีแอลเอล่ะ
‪ฮะ
‪จริงเหรอ ยูซีแอลเอใน แอล.เอ.น่ะเหรอ
‪ฉันรู้ว่าฟังดูบ้า แต่อิซซี่บอก ‪ว่าเขามาคัดเด็กจากเคลย์ตันตลอด
‪ถ้าเราทำเวลาได้ดีก็อาจจะได้ทุนทั้งคู่
‪ไม่รู้สิ ตั้งแต่อิซซี่พูดฉันก็รู้สึกว่าน่าสนใจ
‪ว้าว
‪แล้วฉันก็คิดว่า
‪อยากให้นายไปด้วย
‪ไม่รู้สิ
‪ถ้าไปฉันก็อดดูหน้าหนาวสวยๆ ที่ลานจอดรถบ้านสิ
‪ที่แคลิฟอร์เนียก็มีลานจอดรถบ้าน
‪- มีด้วยเหรอ ‪- มีสิ
‪ฉันรู้แหละว่ามันยาก
‪แต่ก็อีกตั้งสองปี
‪แล้ววันๆ นายก็ไม่ได้ทำอะไร
‪แต่ว่า...
‪ฉันทำนะ
‪นี่ก็เพิ่งได้งานใหม่ที่ร้านดอน
‪ฉันวาดรูปบนพิซซ่าขนาดกลาง
‪ใช่ แต่ฉันไม่ได้หมายถึง...
‪เข้าใจ แต่ฉัน...
‪ฉันยังไม่รู้...
‪ว่าอยากทำอะไร กำลังคิดอยู่น่ะ
‪ก็ใช่ไง
‪ไปคิดที่แคลิฟอร์เนีย
‪บนกระดานโต้คลื่นสิ
‪แต่ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
‪- แย่จัง ‪- โอเค ไม่กดดัน
‪- ฉันจะให้เวลานายคิด ‪- ขอบใจนะ
‪คิดได้ยัง
‪ตอนนี้ล่ะ
‪ได้ยัง
‪เด็กมหาลัยของพ่อ
‪จะไปแล้วเหรอ
‪ยังครับ ยังไม่ถึงเวลา
‪ตอนปีหนึ่งพ่อไม่เคยมีเรียนวันศุกร์เลย แล้ว...
‪ไปนะครับ
‪จะไป... ไปแล้วเหรอ
‪โชคดีนะลูก
‪ขนาดให้กินโคเคนก็ยังไม่พอที่จะ
‪ทำให้คณะสำรวจของแชคเคิลตัน ‪ประสบความสำเร็จ
‪เขาต้องกำหนดตารางอย่างเข้มงวดด้วย
‪พอถึงเวลาเก็บตัวอย่างน้ำแข็ง ‪ก็ต้องเก็บตัวอย่างน้ำแข็ง
‪(ห้องน้ำชาย)
‪พอถึงเวลาฆ่าแมวน้ำ
‪ก็ต้องฆ่าแมวน้ำ
‪(ชิกเกนฟิงเกอร์)
‪น่าสงสาร
‪ทำไมช้า
‪เฮ้ย รีบเลือกสิวะ
‪กินๆ ไปเหอะ
‪แล้วพอถึงเวลานอน...
‪เชื่อไหมว่าฉันเป็นคนเดียว ‪ที่จำเนื้อเพลงเชียร์ของโรงเรียนได้
‪บางทีฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนอื่นจำไม่ได้
‪หมีขาวบุกตะลุย จงสู้อย่าถอย
‪เครื่องหมายเกียรติยศ ดีเลิศเกรียง...
‪ก็ต้องไปนอน
‪หรืออย่างน้อยก็พยายามนอน
‪ว่าไงแซม
‪ทำไมยังไม่นอน ลูก
‪นอนไม่หลับครับ
‪ปลาแซลมอนสวยจัง
‪ปลาค็อด
‪ปลาค็อดมีครีบตรงก้น
‪อ๋อจ้ะ
‪แม่ลืมดูครีบตรงก้น
‪ลูกชอบเป็นแบบนี้แหละ
‪เวลามีการเปลี่ยนแปลงใหญ่ๆ ลูกจะนอนไม่หลับ
‪แม่ก็เหมือนกัน เลยลงมานี่ไง
‪แม่ไม่ได้เปลี่ยนอะไรสักหน่อย
‪แต่...
‪แม่ว่าการเปลี่ยนแปลงของลูกก็เหมือนของแม่
‪แล้วเมื่อก่อนเราทำยังไงครับ
‪ตอนเด็กๆ เวลาผมนอนไม่หลับ
‪บางทีเราก็ร้องเพลงเอบีซี
‪ไม่เอา
‪บางทีก็ไปขุดหาไดโนเสาร์ที่สนามหลังบ้าน
‪ไม่เอา
‪บางทีก็ดูวิดีโอผ่อนคลาย
‪ไอเดียสุดท้ายได้อยู่
‪ขอบใจจ้ะ
‪พระอาทิตย์ไม่ตกยาวนานถึงหกเดือน
‪แต่ตอนนี้ดาวที่ใกล้โลกที่สุดค่อยๆ ลับหายไป
‪ตามแนวเส้นขอบฟ้า
‪ผู้อยู่อาศัยในทวีปแห่งน้ำแข็งนี้
‪ดูเหมือนจะรู้ดีว่านี่เป็นแสงสุดท้าย
‪ที่พวกมันจะเห็น จนกว่าจะเข้าฤดูใบไม้ผลิ
‪สวยเหมือนที่เธอเคยบอกเลย แซม
‪ผมว่าถ้านั่งรถลากเลื่อนหิมะคงไวกว่านี้
‪คุณอยากลากไหม
‪แย่แล้วๆๆ
‪ไม่นะๆๆ
‪ซวยแล้วๆๆ
‪- ลูกโอเคไหมจ๊ะ ‪- ไม่
‪เพราะแม่นั่นแหละที่ทำให้ผมหลับสบาย
‪- ว่าไง ‪- ว่าไง
‪เจอกันก่อนซ้อมครึ่งชั่วโมงดีไหม
‪จะได้ฝึกเพิ่มแล้วก็ซ้อมส่งไม้กัน
‪ต้องทำเวลาให้ดีกว่าคนอื่น
‪ได้สิ
‪ได้แหละ
‪เธอเปลี่ยนใจเรื่อง แอล.เอ.แล้วใช่ไหม
‪เปล่า
‪ฉันเอาไปบอกอีวานว่าเขาน่าจะไปกับเรา
‪แล้วเขาไม่สนเหรอ
‪ฉันไม่แปลกใจหรอก
‪ถ้าเราอยากเรียนที่โพรวิเดนซ์ก็อีกเรื่อง
‪เขาจะอยู่ที่นี่ไปทำไม
‪ว่าแต่เขาทำอะไรบ้าง
‪ก็ทำงานที่ร้านดอน แล้วก็คิดว่าตัวเองชอบอะไร
‪ซึ่งแปลว่าไม่ทำอะไรเลย
‪เกลียดเธอจริงๆ
‪ฉันรู้
‪ไปเหอะ
‪ถึงแชคเคิลตันจะตั้งใจมากแค่ไหน
‪วันที่เขากับทีมกลับมาถึงนิมรอด
‪ก็เลยจากที่ตั้งเป้าไว้ถึง 30 วัน
‪บางคนก็กระจกตาอักเสบ
‪ส่วนใหญ่เป็นโรคบิดเพราะกินเนื้อลูกม้าเน่า
‪ขนาดระมัดระวังทุกอย่างยังพ่ายแพ้
‪ต่อสภาพอากาศอันโหดร้าย
‪นายไม่เป็นไรแน่นะ
‪ถือซะว่าเมื่อกี้ฉันเล่นกีฬาก็แล้วกัน
‪ขอโทษนะที่วิ่งไถนาย
‪เวลาตั้งใจแล้วฉันไม่สนใจมองอะไรเลยน่ะ
‪ฉันเข้าใจ
‪ฉันก็หลับตาเวลาขับรถ
‪ถึงไม่ขับรถไง
‪ฉันว่านายไม่เป็นไรหรอก
‪แต่ห้ามหลับนะ
‪เดี๋ยวสมองกระทบกระเทือนแล้วตาย
‪ฉันอาจจะไม่หลับแล้วก็ได้
‪- หวัดดี ‪- เอลซ่า
‪ว่าไง
‪คุณลืมเสื้อคลุมไว้ที่บ้านฉัน ‪บนโซฟาในห้องกระจก
‪เสื้อสวยดี
‪อ๋อ ใช่
‪ขอบคุณ
‪คุณอยากพูดอะไรอีกไหม
‪ก็...
‪(วิชาเคมีเบื้องต้น)
‪แอมเบอร์ชอบมหาลัยไหม
‪พูดตรงๆ นะ
‪เกลียดเลยแหละ
‪แย่จัง
‪แกปรับตัวไม่ได้เลย
‪วันก่อนก็มีอาการตกใจกลัว ‪อย่างรุนแรงเป็นครั้งแรก
‪ฉันก็อยากช่วยลูกได้มากกว่านี้นะแต่...
‪เราต้องเป็นแม่ที่ดีตามกฎหมาย
‪ใช่แล้ว
‪แน่ใจนะว่าไม่มีอะไรจะพูด
‪แน่ใจ
‪แค่มาคืนเสื้อ
‪เสื้อล่ะ
‪มันสวยมาก
‪ดีขึ้นรึยัง
‪เด็กๆ ในทีมบอกว่าลูกอึดมากเลย
‪ถ้ามีอะไรในใจก็คุยกับพ่อได้นะแซม
‪โอเค
‪ตอนที่...
‪ได้ยินแอมเบอร์พูดเรื่องสี่ในห้า
‪ผมก็กลัวนะ แต่...
‪คิดว่าตัวเองทำได้
‪แต่ตอนนี้ผมเริ่มคิดว่า
‪เหตุผลที่...
‪เด็กออทิสติกหลายคนเรียนไม่จบ
‪เป็นเพราะว่า...
‪มหาลัยไม่ใช่ที่ของพวกเขา
‪พ่อว่าไม่จริงนะ
‪จริงครับ
‪มันเป็นข้อเท็จจริง เป็นสถิติ
‪ก็ใช่ แต่พ่อไม่คิดว่าหมายถึงลูก
‪แทบจะกล้าพูดเลยด้วยว่าไม่ใช่
‪แซม ลูกน่ะ...
‪ปรับตัวเก่ง
‪ลูกเหมือน...
‪อะไรล่ะที่ปรับตัวเก่ง
‪แมลงสาบเหรอ
‪พ่อพยายามหาตัวอย่าง ‪ที่ขยะแขยงน้อยกว่านี้ แต่ก็ได้
‪พ่อไม่รู้ว่าลูกควรจะ
‪ไปรับบริการรึเปล่า
‪อันนั้นลูกต้องตัดสินใจเอง
‪แต่ถ้าจะเรียนต่อ
‪ด้วยตัวเอง ทำไมไม่ลองคิดเรื่อง
‪ดรอปเรียนสักวิชาล่ะ
‪พ่อยังดรอปตั้งแต่เทอมแรกเลย
‪จริง
‪ผมน่าจะดรอปเรียน
‪ต้องทําอะไรสักอย่าง
‪พ่อรู้ไหมว่าจริงๆ แมลงสาบน่าทึ่งมากนะ
‪ขนาดหัวขาดพวกมันยังอยู่ได้ตั้งอาทิตย์นึง
‪จริงเหรอ
‪จริง
‪เจ๋งแฮะ
‪- เอาล่ะ หลับตานะ ‪- หลับแล้ว
‪(วอทคัลเลอร์อีสยัวร์พาราชูต)
‪โอเค
‪เหมือนลูกหมาเลย
‪- ลูกหมารึเปล่า ‪- ดีกว่า
‪หนังสือ
‪หนังสือไม่ได้ดีกว่าลูกหมานะ
‪- ไม่มีอะไรดีกว่าลูกหมา ‪- ไม่ใช่ๆ
‪นอกจากลูกหมีแพนด้า อันนั้นดีกว่า
‪โอเค แต่หนังสือเล่มนี้ดังมากนะ
‪มันช่วยให้คนรู้ว่าจะเอายังไงกับชีวิต
‪เหรอ
‪- ก็ดี ‪- ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอยู่
‪และรู้สึกว่าอาจจะมีบางอย่าง ‪ที่นายไม่เคยคิดถึง อย่างเช่น...
‪นายเข้ากับแซมได้ดีมาก
‪อยากลองเรียนจิตวิทยาไหม
‪หรือสังคมสงเคราะห์
‪ทำไมเธอกดดันฉันจังเลย
‪ฉันไม่อยากให้นายคิดไปจนตาย
‪ทำไมพูดเหมือนคำว่า ‪"คิดอยู่" เป็นเรื่องไม่ดีเลย
‪ฉันแค่...
‪หนังสือนี่อาจจะสนุกก็ได้นะ
‪ถ้านายเรียนสังคมสงเคราะห์ ‪เราอาจจะได้เข้ามหาลัยพร้อมกัน
‪แต่ฉันไม่ใช่เด็กมหาลัย
‪ไม่ใช่เด็ก ม.ปลายด้วยซ้ำ
‪นายจะเป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ
‪- ไม่เอาน่ะ ฉันไม่... ‪- ฉันอาจจะเป็นแบบนี้แหละ
‪ขอโทษนะถ้ามันดีไม่พอสำหรับเธอ
‪ไม่ใช่
‪คือว่า...
‪ขอบใจนะที่ซื้อหนังสือให้
‪โกรธเหรอ อีวาน
‪ที่จริง
‪ไม่มีการสำรวจใดที่ดำเนินไปตามแผนได้เป๊ะๆ
‪ผมมาขอรับบริการครับ
‪ผมชื่อแซม เป็นออทิสติก
‪ฉันรูดอล์ฟ เป็นปลอกประสาทเสื่อมแข็ง
‪เอาละ ไหนดูซิ
‪มีระเบียบจัง
‪ดีมาก
‪บางทีก็หลงทาง
‪บางทีก็กินเนื้อลูกม้าเน่า
‪ยินดีที่ได้รู้จักนะแซม
‪นี่ซิดนีย์ หนึ่งในอาสาสมัครของเรา
‪- เขาจะมาช่วยแนะนำเธอ ‪- เรียกฉันว่าซิดก็ได้
‪โอเค
‪เยี่ยม ท่าทางเข้ากันได้ดี ขอให้สนุกนะ
‪โอเค นี่โซฟา นั่นบีนแบ็ก
‪แล้วก็โน่นโต๊ะอ่านหนังสือ
‪มีแค่นี้แหละ
‪โอเค
‪นายน่ารักดีนะ
‪ขอบใจ
‪แซม
‪กำลังคิดอยู่เลยว่าเมื่อไหร่นายจะมา
‪อ้าว แจสเปอร์
‪ว่าไง หวัดดีซิด
‪ฉันมาช่วยแซม
‪ถ้านายอยากช่วยแนะนำแซม ‪ก็ต้องเป็นอาสาสมัครนะ
‪- เดี๋ยวฉันช่วย เราเป็นเพื่อนกัน ‪- อ๋อ
‪นายจะเลือกรับบริการอะไร
‪ยังไม่รู้เลย มันมีเยอะมาก
‪บางอันก็ไม่ได้อยู่ในลิสต์นะ อย่างเช่น...
‪ถ้าแสดงบัตรนักศึกษาที่เบอร์เกอร์คิงแล้วร้องไห้
‪จะได้เฟรนช์ฟรายด์ฟรี
‪เวลาต้องการความช่วยเหลือ ‪พวกนายจะมาที่นี่เหรอ
‪ใช่ ก็ที่นี่เป็นศูนย์บริการนี่
‪แต่ถึงไม่ต้องการบริการอะไร ‪นายก็ยังมาใช้บีนแบ็กได้นะ
‪แม้แต่นักสำรวจเจ๋งๆ ในประวัติศาสตร์ยังมีปัญหา
‪เจออุปสรรคที่ไม่ได้คาดคิด
‪นี่
‪อ้าว
‪ว่าไง
‪เอาพิซซ่ามาง้อ
‪ต้องกินของแปลกๆ สารพัด
‪ที่บ้านไม่มีซอสฉันเลยใส่ซัลซ่ากับชีสบรี
‪มาในกล่องไนกี้
‪ตอนที่นายทำมันดูง่ายจัง
‪นั่งก่อนไหม
‪ได้
‪ขอโทษนะ
‪ฉัน...
‪ที่กลายเป็นเอลซ่า
‪ใช่
‪เธอเป็นอะไรน่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪อิซซี่กับฉันตื่นเต้นเรื่องยูซีแอลเอมาก
‪แล้วฉันก็...
‪รักนายมาก
‪แล้วก็คิดว่าคนเราจะทำอะไรกับชีวิตก็ได้
‪แต่ฉันจิกไปหน่อย
‪ต่อให้พยายามขัดขืนแค่ไหน
‪เอลซ่าก็แทรกซึมเข้ามาในสมองฉัน
‪แย่แล้ว
‪งั้นก็ไม่เป็นไรใช่ไหมถ้าฉันไม่อยาก...
‪ทำงานหรูๆ ในเมืองเลิศๆ
‪ใช่
‪- จริงเหรอ ‪- จริง
‪แต่พวกเขาก็ละความกลัวในสิ่งที่ไม่รู้
‪ฉันยังตื่นเต้นเรื่องแคลิฟอร์เนียนะ ‪แต่ก็อีกตั้งสองปี
‪ใช่
‪ยังมีเวลาตัดสินใจอีกตั้งนานว่าอยากทำอะไร
‪ถูกต้อง
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪- มีเวลาเหลือเฟือ ‪- จริง
‪โอเค มาชิมกันดีกว่า
‪โอ้โฮ
‪นี่มัน
‪ซัลซ่าแบบเผ็ดนี่
‪ใช่ อย่ากินเลยดีกว่า
‪ว่าสุดท้ายจะล้มเหลวไม่เป็นท่า
‪หรือจะประสบความสำเร็จ
‪ดูสิว่าวันนี้ใครมาทัน
‪อาจารย์จะพูดเร็วแค่ไหนก็ได้แล้วครับ
‪ผมมีคนจดโน้ตนิรนามแล้ว
‪แต่ผมว่าเธอชื่อเอเวอลินเอิ๊กอ๊าก
‪มาพร้อมของแถมเป็นเครื่องหมายตกใจ
‪หนูไม่เข้าใจที่เขาพูดเลยค่ะ
‪ฉันชื่อเอเวอลินเฉยๆ
‪ฉันว่าเอเวอลินเอิ๊กอ๊ากดีกว่า
‪ฉันว่าเธอหยุดพูดดีกว่า
‪เอาล่ะ อัตวิสัย ตั้งใจฟังให้ดีๆ
‪คำบรรยายโดย Navaluck K.