Na początku było nieco nerwowo.
Nowy stan, nowa szkoła,
nowy alergolog...
ale teraz kocham studia.
Jasne, czułam presję,
bo mama poznała ciocię Stacy na pierwszym roku.
Też chciałam poznać taką Stacy.
Okazało się,
że chodzenie od drzwi do drzwi było kluczowe,
mimo że niektórzy byli niemili, a inni zupełnie nadzy.
Teraz mam kilka takich ciotek.
Więc jest ich kilka? Jak pamiętasz o ich urodzinach?
Zgubiłeś wątek. Mówię o znajomych ze studiów.
A co u ciebie? Nie wspominasz o przyjaciołach w Denton.
Nie mam ich i nie potrzebuję.
To niedorzeczne.
Jasne, że potrzebujesz.
Słuchaj.
Sparzyłeś się przez Pyszne Trio,
ale potrzebujemy przyjaciół.
Ja nie. Mam już prawdziwych kumpli jak Zahid.
To tylko jedna osoba.
A ja jestem jednym Samem.
A co ze mną? Tak żarliwie mnie kochasz.
- Zabroniłem ci go dotykać! - Dlatego to zrobiłam.
Wypad!
Lecę. Puszczę Edisonowi muzykę relaksacyjną.
Dlatego potrzebujesz przyjaciół.
Pa, Paige.
Tu jesteś.
Usłyszałem plusk, a ty nie wyszłaś. Myślałem, że cię straciłem.
Siusiałam i usłyszałam, jak Sam gada z Paige i musiałam go wkurzyć.
Naturalnie.
Kto to?
Sekretna dziewczyna.
Co jest z Beth?
Tęskni za Deweyem.
- To nasz pies, jest w New Hampshire. - Masz psa?
Co tam robi?
Wącha tyłki, szczeka na listonoszy. Typowe psie zachowanie.
Mieszka z tatą.
I chyba z nim kiepsko.
Z tatą?
Niestety z Deweyem.
Beth chce ostatni raz go zobaczyć.
A ty?
Tak. To znaczy...
Zawsze gdy odwiedzam tatę, czuję się jak 13-latek. Krzyczę na niego.
Znasz mnie.
- Nigdy nie krzyczę. - Fakt.
Wyciąga ze mnie najgorsze.
Nie wiem, jak to jest. Elsa wyciąga ze mnie najlepsze.
Może z wami pojadę?
Uspokoję cię w obliczu rodzicielskiej głupoty.
Ty?
Jestem certyfikowanym mistrzem zen.
Co to ma być?
To fajne coś?
To znaczy, że rodzice są durni i nie należy się nimi przejmować.
- Ach tak? - Więc jeśli to ujrzysz,
pora się zrelaksować i odpuścić.
Możesz jechać, rozśmieszasz mnie.
Postanowione.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Żółwie wiodą samotne życie.
Nie potrzebują towarzystwa i dobrze im w odosobnieniu.
Nie należy zamykać więcej niż pięciu żółwi
w jednym terrarium.
Inaczej staną się agresywne
i będą ze sobą walczyć.
Mój ołówek.
Dobranoc, Sam. Nie siedź za długo. Woźny potrafi się rozgadać.
Wszystko gra? Wyczuwam napiętą atmosferę.
Ktoś ukradł mi ołówek 9B!
Niedobrze. A może go zgubiłeś?
Co? Jasne, że nie.
Nie mógłbym go zgubić. To naprawdę ważny ołówek.
Jak wszystkie.
Raz, szukając pasteli,
wjechałem w drzewo.
Palona umbra.
Może to był przypadek. Ktoś koło ciebie siedział?
Błękitne converse’y.
Nigdy nie znalazłem tej kredki.
Kupiłem nową, ale nie była tak dobra.
Błękitne converse’y.
9B.
Dobry ołówek.
Ukradłaś mi ołówek.
Spytałam, czy pożyczysz,
a ty burknąłeś,
co wzięłam za tak i go pożyczyłam.
I odłożyłam go do miękkiego etui, gdzie będzie mu lepiej.
Znów burknąłeś, wzięłam to za aprobatę.
Nie przypominam sobie.
Dobra, pa.
Fajnie się patrzy, jak rysujesz.
Mocno się w to wkręcasz.
Dziękuję.
Jestem Abby. A ty?
Sam Gardner.
Ja i współlokatorki robimy jutro imprezę.
Nazywamy ją art jam.
Głosowałam za balangą, ale Brendan zawsze stawia na swoim.
Wpadnij.
Nie imprezuję.
To gdybyś zmienił zdanie.
Nie zmienię. Fajna rozgwiazda.
Wczoraj śniło mi się, że topię się w jeziorze.
Nie umarłam, ale zamarzło
i zostałam uwięziona pod wodą.
Widziałam ludzi na powierzchni,
świetnie sobie radzili beze mnie...
Mam wrażenie, że tonę, odkąd niemal zabiłam Cindy.
Powinnaś powiedzieć, że Cindy to roślina.
Myślałam, że to oczywiste.
Poszło nieźle, co?
- Zdecydowanie. - Może coś zjemy?
Nie sądzę.
Wszystko gra?
Elsa u mnie była.
Co?
Przyszła oddać moją kurtkę, ale sama nie wiem.
Pasuje jej nasza przyjaźń?
Gdyby było inaczej, powiedziałaby mi.
Odniosłam takie wrażenie.
Chciałam obadać tę nową tajską knajpkę.
Może tam?
Jasne.
Zaraz się widzimy.
Ano.
Spójrz na tę twarz.
Czyż nie urocza? Chcesz spędzić z nią czas?
Jeśli łączy się z twoim ciałem.
Właśnie! Czemu na mojej uczelni tego nie dostrzegają?
Dziewięć lasek na jednego faceta. Powinienem tonąć w walentynkach.
Tymczasem wciąż zostaję sam.
W zeszłym tygodniu koleżanki z roku poszły do kosmetyczki.
Zaprosiły Z-mana?
- Nie wiem. - Nie.
A wiesz, jak uwielbiam usuwanie skórek.
A w niedzielę cała grupa poszła na koncert Miley Cyrus.
Cały glob wie, co o niej sądzę.
„Wrecking Ball” to najsmutniejsza piosenka świata, a jednak mnie nie wzięły.
Jeśli poprawi ci to humor, mnie też wkurzają ludzie z roku.
Np. ołówkowa złodziejka.
Naprawdę nazywa się Abby.
Nosi błękitne buty.
Już jej nie cierpię. Czym ci podpadła?
Zaprosiła mnie na imprezę,
a raczej...
art jam.
- Musimy tam iść. - Co?
Uwielbiam dżem i jamming.
Nigdy nie byłem na prawdziwej imprezie,
Ostatnim razem Arlo ukradł mi forsę i mnie upokorzył.
I od tej pory co miesiąc otrzymuje odchody pocztą.
Co?
Lepiej nie wiedzieć.
Zdradzę ci sekret dotyczący imprez.
Każda z nich może odmienić twoje życie.
Nie musi do tego dojść, ale to może być ta jedyna.
Nie.
Posłuchaj.
Nie chciałem mówić, ale potrzebuję tego teraz.
Moja umiejętności społeczne nie działają na te pielęgniarki...
Brązowy Cukier czuje się zagubiony.
Mam skomleć?
Absolutnie.
Pomyśl o tym jak o wyprawie. Jak ten twój Shacklełoś.
- Shackleton. - Dokładnie.
Co ty na to?
Zrobisz to dla mnie?
Dobra. Ale jak muzyka będzie za głośna,
a przekąski niedobre, wychodzę.
Umowa stoi.
Jedna sprawa.
Nie potrzebują tam nagich modeli?
Bo kupiłem świetne dresy na zatrzask.
Wezmę je w razie czego.
Co się dzieje?
Mam taką młodą rodzinę w grupie autystycznej.
Mają ciężki okres, a mnie ostatnio brakuje...
celu, więc organizuję zbiórkę odzieży.
To miłe.
Poszłaś wczoraj do Megan?
- Tak. - Czemu?
Zostawiła tu kurtkę,
a gdy przyniosłeś piwa do kuchni, chciałam zerwać jej skórę z twarzy.
Gdy ją odwiedziłam, zrozumiałam, że jest matką jak ja.
To, co między nami,
jest między nami.
To chciałbyś oddać jakieś ciuchy?
Mam parę starych spodni i kilka innych rzeczy.
Świetnie.
Ale super. Jak w Thelmie i Louise.
Z bratem Louise. Zjedźmy z klifu!
Żartuję. Cukieraska?
No jasne.
Skąd ta radość? Czeka nas piekło.
Nie piekło a New Hampshire.
Tata jest czarną owcą, ale niestety mam wielkie serce.
- I to w tobie kocham. - Ja w tobie wszystko.
Dobra, dobra.
- Nieźle. - Bez obaw.
Auto chciało się przywitać. Martw się, jeśli przestanie to robić.
Myślicie, że Dewey nadal lubi mizianie po brzuszku? Sprawdzę!
Nie wierzę, że to mówię,
ale słuchaj Zahira, bądź jak Ernest Shacklełoś.
- Shackleton. - Nieważne.
Cieszę się, że idziesz na imprezę. Tylko ostrożnie dobierz przekąski.
Dlaczego?
Nie chciałam cię straszyć,
ale moja współlokatorka Meredith stała się przestrogą dla innych.
Początkowo było w porządku.
Potem zaczęła tęsknić za domem.
Przestała się myć i ciągle spała.
Wyciągnęliśmy ją na imprezę.
Uznała, że dobrze będzie przynieść ser manchego.
Ale na domówce nie mieli noży
ani krakersów.
Po dwóch lampkach aperolu Meredith zrobiła się głodna.
Gdy ją znaleziono,
siedziała w rogu i chrupała ten ser jak mysz.
Teraz jest szczurem pokojowym.
Zabawna ksywka.
Jest głupia i krzywdząca.
Bo teraz Meredith przesiaduje w pokoju wspólnym,
gdzie wpatruje się w nicość, jedząc burrito.
Chodzi o to, by się socjalizować i poznawać ludzi. To bardzo ważne.
Idę tylko dlatego, że pielęgniarki są niemiłe dla Zahida.
Bo pewnie ciągle zagląda im w dekolt.
- Cześć, Bethy. - Tata!
Mam pozytywne brownie.
Mieszając, miałam dobre myśli.
Nie do wiary, że mój syn ma już 19 lat.
Kiedy to się stało?
Nigdy. Mam 18 lat.
I nieźle wyglądasz.
- To Casey. - Hej.
Beth mi o tobie opowiadała. Głodni?
- Josie zrobiła kanapki. - Super.
- Nie pamięta, ile mam lat. - Pamiętaj o tym.
Casey,
poznaj Josie, moją lisicę.
Nie kombinuj, Evan, to twoja macocha.
Nie!
Tata jest z ciebie bardzo dumny.
Chcieliśmy wpaść na rozdanie świadectw,
ale skoro nie daliśmy rady...
Gratulacje.
Jak na Hawajach.
Ale ekstra.
Jos uczyła się Photoshopa na studiach.
Dzięki, Josie.
To...
Podoba mi się.
Nie ma sprawy.
Mam jeszcze jedno.
Tak bardzo lubię to zdjęcie.
Ale podmieniłam waszą mamę na lamę.
Jakby był na safari.
Robiłam tę fotkę.
Co u ciebie?
Pracujesz, uczysz się?
Pracuję w pizzerii.
Żadnych studiów?
I dobrze. Uczciwa praca popłaca.
Nie udajesz kogoś, kim nie jesteś.
Zuch chłopak.
Wiem, że gdy odszedłem, było wam ciężko,
ale pod pewnymi względami lepiej nie mogło się zdarzyć.
To was ukształtowało.
Mówisz poważnie?
Mówię tylko...
Nieważne.
To gdzie Dewey?
Upiekłam mu brownie.
Dewey mieszka na zewnątrz.
Cały czas?
Podoba mu się. Ma cały ogródek.
Przedstawisz mnie?
- Tak. - Super. Idziemy...
Cześć.
Hej.
Przyjechałam z Cathy. Potrzebuję wina.
O nie.
- Wszystko gra? - Ledwo.
Jak wiesz, mam kontakt ze światem duchowym
i jestem przekonana...
Tak, zdecydowanie.
M.T.D.D. Masz tu ducha, dziewczyno.
Co?
Nie czułam go wcześniej, może przybył tu w którymś z pudeł.
Macie tu zimniejsze miejsca?
Ktoś jeszcze to słyszał?
Otworzę.
- Cześć, Izzie. - Dzień dobry.
Wiem, że Casey nie ma, ale podrzucałam
brata do kolegi i postanowiłam wpaść.
Przez przypadek zabrałam...
jej książkę do matmy.
To ja...
już pójdę.
Mogłabyś nam pomóc.
Robimy wielką zbiórkę odzieży,
a ty masz świetny gust.
Pomożesz?
Jasne.
Czy poprzedni
mieszkaniec tego domu nazywał się Earl?
Albo Pearl?
Albo Worrell?
Istnieje takie imię?
Nikt tu nie miał na imię Worrell.
Mylisz się.
Na imprezie nie gada się o pracy,
więc bez pretensjonalnej gadki.
Jak klepniesz mnie w ramię,
wychodzimy, chyba że będę urabiał jakąś pannę.
- Wejdziemy już? - Nie. Gdy wejdę,
odkorkuję to, a ty krzykniesz:
„Imprezowicze!”.
- Nie ma mowy. - Za późno.
Imprezowy pociąg ruszył.
Cześć, Sam.
Miło, że wpadłeś.
Cześć, Abby.
Nie miałem zamiaru,
ale dziewczyna powiedziała mi, że trzeba poznawać ludzi.
Ściszysz trochę plecak?
Nie sądzę.
Masa tu fajnych ludzi.
- Znacie jaraczy? - Kogo?
Wypalają ceramikę.
Ceramikę?
Zupełne świry. Chodź.
Baw się dobrze. Nie przejmuj się mną.
Ja zostanę tu i posłucham DJ-a Patty Cakes w głowie.
Utknął mi w głowie.
Co tam?
Grzeczna psina.
No chodź!
Wybacz, że cię w to wciągnąłem.
Nie powinniśmy tu przyjeżdżać. Z ojcem jest zawsze tak samo.
Ale nie pożegnalibyśmy Deweya.
Więc co mu dolega?
Tak!
Każdy kiedyś umrze.
Mówiłeś, że to lada dzień.
Technicznie tak.
Ostatnio prawie zadławiłam się serem. Życie jest takie cenne.
Więc Deweyowi nic nie dolega?
Dobra,
jedziemy.
Ojciec nie może już widzieć własnych dzieci?
- Większość tak, ty nie! - Dobra.
Jeszcze jedno. Potrzebny mi twój podpis.
Po co?
Babcia założyła ci kiedyś lokatę na studia,
a skoro nie skorzystasz...
Żeby było jasne.
Zwabiłeś nas tu ściemą o umierającym psie,
aby wyciągnąć forsę z lokaty?
Z twoich ust brzmi to nieładnie.
- Bo takie jest. - Tato?
Macie mleko?
- Spuść parę. - Nie, jedźmy. Spójrz na niego.
Nie warto.
Wręcz przeciwnie.
Dupek z ciebie, Duane.
Cud, że masz takie dzieci.
To jego decyzja,
czy chce iść na studia.
Nie twoja,
nie moja, jego.
Straciłeś prawo do czegokolwiek,
wychodząc z domu i nie odzywając się przez półtora roku.
Półtora roku?
Dupek.
Dzięki za gościnę.
Ty jesteś urocza.
Boże.
Wybacz, że zrugałam twojego tatę. A to ja miałam cię uspokajać.
Jesteś niesamowita.
Nie nakrzyczałem na niego od 10 lat.
Tak cię kocham.
Co z Beth?
Josie nas obserwuje,
spadajmy stąd.
Czuję się taka silna.
Kazałam tacie wypchać się cukrem i porwałam Deweya.
- Boże! - Duane!
Spadamy, Evan!
Czas. Odłóżcie ołówki.
Jesteś jak maszyna.
Dziękuję. Twój też mi się podoba,
zwłaszcza fedora.
Idzie na królewskie wesele.
Jak narysowałeś błonę pławną?
Kwestia cieniowania.
Pokażesz mi?
I tak bym ci ją pokazał.
- Masz wiszer? - Piątkę czy dziesiątkę?
Oba się przydadzą.
Kaczki w kapeluszach?
Swego czasu sam strąciłem nieco kapeluszy. Kumacie?
Chyba impreza zdechła... zanim przyszliśmy.
Spadamy, Sam?
Możemy iść.
Kolejne zadanie to pingwiny.
Tak!
Nie pal tu.
- Bo zrobi się za fajnie? - Nie, Travis ma astmę.
Zaczekaj.
No?
Wyniesiesz śmieci? Kosz jest przy tylnym wyjściu.
Czas
start.
Miley Cyrus?
Wiadomo.
To jedna z sześciu osób, które mówią prawdę.
Wierzę, choć nie liczyłem.
Ale ja się do nich nie zaliczam.
Zahid.
Gretchen.
Co taka obyta kobieta
jak ty
robi przy śmietniku?
Posłuchałam kobiety, która każe pozbyć się wszystkiego, co nie sprawia ci radości.
Zwykle tak nie reaguję, ale pomyślałam, że faktycznie tyle nie potrzebuję
W pustym mieszkaniu zrozumiałam, że jednak potrzebuję.
I oto jestem.
Wyglądasz na zwinnego.
Zanurkujesz i powiesz, czy widzisz nawilżacz powietrza?
Nie, ale mogę zajrzeć.
- Nie widzę. - Szlag.
Zaraz się rozpłaczę,
ale może dlatego, że to najsmutniejsza piosenka na świecie.
Gretchen, z chęcią poszedłbym z tobą gdziekolwiek
i porozmawiał o czymkolwiek.
Co ty na to?
Jasne.
- Tak sobie myślałem... - Nie kłam.
Wybacz. To mój odruch obrażania ludzi.
Sądzę...
że mój problem z całym tym pomysłem...
wyjazdu do Kalifornii wynika z tego...
że nie chcę być jak tata.
Co ty gadasz? Nie jesteś taki.
Wiem, jak bezsensownie to brzmi.
Po prostu...
gdybym kiedykolwiek wyjechał...
czułbym, że opuściłem mamę
albo Beth.
Nie mógłbym.
Masz rację. To bez sensu.
Chyba auto się z nami żegna.
Ja ją uszyłam.
Jest absurdalnie urocza.
Oczywiście Casey nie chciała jej założyć.
Ale ubrała w nią panią zebrę, więc uznaję to za sukces.
Tej pani nie odda.
Pamiętam ten dzień.
Casey dostała w szkolę naganę za wygłupy.
Bardzo się zasmuciła.
Następnego dnia odebrałam ją ze szkoły
i poszłyśmy na lunch do Sal E. Sour Cream.
To było coś wyjątkowego,
bo Sam nie lubił tego miejsca i nigdy tam nie chodziliśmy.
Było tam jasno, gwarno i...
Była taka szczęśliwa.
Przepraszam.
To nic.
Nie wiem, czemu płaczę. To głupie.
Nieprawda.
Nie wiem...
Pragnęłam takiego dzieciństwa.
Ja też.
Gdy dorastałam... nie było kolorowo.
Dlatego tak starałam się,
by Sam i Casey mieli lepsze życie.
Chciałam dać im idealne dzieciństwo.
Pewnie przegięłam i nadal to robię.
Powiem ci coś, co kiedyś sama chciałam usłyszeć.
Nasze drzwi stoją otworem.
Zawsze gdy będziesz czegoś potrzebować, nawet noclegu.
Dziękuję.
Ale bardzo boję się duchów.
Więc nie sądzę.
Dzięki za podwózkę. To kawał drogi.
Nie zostawię was na drodze po tym, co widziałem jako ratownik.
Fajna robota.
Ratowanie ludziom życia.
Tak.
Potrzebne są do tego studia?
Niekoniecznie.
Masz jeszcze czas.
Ile masz lat? Osiemnaście?
Tak.
Masz jeszcze sporo czasu.
W końcu się wyprowadzasz?
Ciebie też miło widzieć.
- I jak było? Dzieci całe? - Wszystko gra. Wiesz, że porwały psa?
Psa?
Jutro odkurzę ci fotele, w zakamarkach wciąż jest sierść.
Dziękuję.
- Sporo zrobiłaś. Pomóc ci z czymś? - Nie, już prawie skończyłam.
Dokończę rano.
Kathy sądzi, że tu straszy.
Ach tak? Byle nie kolejnego nastolatka.
Widziałeś Zahida?
Spóźnia się od godziny. Martwię się, to nie w jego stylu.
Mimo wielu wad, jest punktualny.
Nie, ale pisał do mnie w nocy.
O TAK, ZIOMAL!
Bakłażan, krople, smok.
Spotkał smoka,
zjadł mokrego bakłażana,
a może pływał ze smokiem?
Kim jest smok?
Ja jestem smokiem.
Wybacz spóźnienie, to się nie powtórzy.
Świetna fryzura. Widzimy się na lunchu.
Wróciłem z 65-godzinnej randki
z super panną, którą poznałem na tej drętwej imprezie.
Nazywa się Gretchen, dotyka nosa językiem
i uwielbia kozinę. Kupujemy łóżko wodne.
Przytul mnie.
Impreza była drętwa?
Drętwiej być nie mogło.
Ale to świetny dowód na to, że impreza może odmienić życie.
Dzisiejsze dzieciaki
używają Bumble’a, Tindera, Squirta. A ja poznałem miłość przy śmietniku.
- Miłość? - Dokładnie.
Zakochałem się!
Byłem tak zajęty miłością, że nie myłem się od paru dni.
Zastąp mnie, podmyję się tu i tam. Dzięki.
Więc to oznacza bakłażan?
Nie miałam pojęcia.
Często go wysyłam.
W każdym razie
jestem z ciebie dumna.
Poznałeś ludzi na imprezie.
Zawsze powtarzam, że potrzebujemy przyjaciół.
Wciąż nie wiem, czy to prawda, ale cieszę się, że tam poszedłem
Jednak nie jestem jak twoja koleżanka od burrito.
Ona nie ma przyjaciół.
Będę lecieć. Idę ze znajomymi coś zjeść.
Na szczęście Brie ma auto.
Garbusa.
Doczepiła mu rzęsy na lampach.
- Jest przezabawny. - Pa, Paige.
Pa, Sam.
Kogo my tu mamy?
Co tam, szczurze?
Nie zapomnij o serze.
Napisy: Bartosz Zieliński