‪บอกตรงๆ เลยนะว่า ‪ตอนแรกฉันก็หวั่นใจนิดหน่อย
‪ที่ต้องมาอยู่รัฐใหม่ โรงเรียนใหม่
‪คุยกับหมอโรคภูมิแพ้คนใหม่
‪แต่ตอนนี้ฉันชอบมหาลัยมาก
‪อีกอย่างฉันกดดันด้วยแหละ
‪เพราะแม่ฉันเจอป้าสเตซี่ ‪ตั้งแต่อาทิตย์แรกที่เปิดเรียนปีหนึ่ง
‪ฉันก็เลยอยากเจอป้าสเตซี่บ้าง
‪สุดท้ายฉันต้องไป ‪เคาะประตูทีละห้องเพื่อแนะนำตัว
‪(โบโดอิน)
‪ถึงบางทีจะเจอคนหยาบคาย ‪และบางทีก็เจอชีเปลือย
‪ฉันไม่ได้มีป้าสเตซี่แค่คนเดียว แต่มีหลายคนเลย
‪เอ๊ะ เธอมีป้าสเตซี่มากกว่าคนนึงเหรอ ‪จำวันเกิดครบทุกคนได้ยังไง
‪ไม่ใช่ แซม นายหลงประเด็นแล้ว
‪ฉันหมายถึงเพื่อนที่มหาลัย
‪แล้วนายล่ะ ไม่เห็นพูดถึงเพื่อนใหม่ที่เดนตันเลย
‪ก็ไม่มีไง เพราะฉันไม่ต้องมีเพื่อนใหม่
‪แซม บ้าน่า
‪ต้องมีสิ
‪ฟังนะ
‪นายแค่ขยาดเพราะพังกับเทสตี้ทรีโอมา
‪แต่มนุษย์ทุกคนต้องมีเพื่อนเยอะๆ กันทั้งนั้น
‪ไม่ใช่ฉัน ฉันมีเพื่อนแท้อย่างซาฮีดแล้ว
‪ซาฮีดเป็นเพื่อนแค่คนเดียว
‪แล้วไง ฉันก็เป็นแซมคนเดียว
‪แล้วฉันล่ะ ฉันเป็นรักแท้หนึ่งเดียวของนาย
‪- บอกแล้วไงว่าอย่ามาจับเต่าฉัน ‪- รู้แล้ว ถึงได้จับไง
‪โอ๊ย ออกไปนะ
‪ไปก่อนนะ เอดิสันอยากให้ ‪ฉันเปิดเพลงผ่อนคลายให้ฟัง
‪เพราะงี้ไงนายถึงต้องมีเพื่อน
‪บาย เพจ
‪อ้าว อยู่นี่เอง
‪ฉันได้ยินเสียงกดชักโครก แต่เธอก็ไม่ออกมาสักที
‪นึกว่าหายสาบสูญไปแล้ว
‪โทษที ฉันไปฉี่
‪แต่บังเอิญได้ยินแซมคุยกับเพจ ‪ฉันเลยต้องแวะไปแกล้ง
‪ฉันว่าแล้ว
‪คุยกับใคร
‪กิ๊กที่ซุกไว้
‪(เบธ ‪ขอร้องๆๆ)
‪- ‪เบธเป็นอะไรน่ะ ‪- ‪เขาอยากไปหาดิวอี้
‪หมาของเราอยู่ที่นิวแฮมป์เชียร์น่ะ
‪จริงดิ นายมีหมาด้วยเหรอ
‪เขาไปทำอะไรที่นิวแฮมป์เชียร์
‪ก็
‪ไปดมตูดคน
‪เห่าบุรุษไปรษณีย์ ทำตัวเหมือนหมาทั่วไป
‪เขาอยู่กับพ่อเรา
‪แล้วรู้สึกว่าตอนนี้ไม่ค่อยสบาย
‪ดิวอี้หรือพ่อ
‪ดิวอี้น่ะสิ แย่ตรงนี้
‪เบธก็เลยอยากไปเยี่ยมเขาเป็นครั้งสุดท้าย
‪แล้วนายล่ะ
‪ฉันเหรอ...
‪ทุกครั้งที่ไปหาพ่อ
‪ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กอายุ 13
‪ที่ชอบตะโกนใส่เขา
‪เธอก็รู้นี่
‪ว่าฉันไม่ชอบตะโกน
‪จริง นายไม่ชอบ
‪เขาทำให้ฉันเผยด้านแย่ๆ ออกมา
‪ฉันนึกภาพไม่ออกเลย
‪เอลซ่าทำให้ฉันเผยด้านนางฟ้าออกมา
‪ฉันไปด้วยไหมล่ะ
‪ไปช่วยให้นายสงบสยบความงี่เง่าของพ่อแม่
‪- เธอน่ะเหรอ ‪- ฉันเป็นปรมาจารย์เซนตัวจริงนะ
‪แบบนี้ไง
‪ท่าอะไรน่ะ
‪ท่าเท่ๆ เนี่ยเหรอ
‪แปลว่าพ่อแม่ไร้สาระ
‪อย่าบ้าไปกับพวกเขาเลย
‪- แปลว่าอย่างงี้นี่เอง ‪- ใช่
‪เวลาเห็นท่านี้รู้ไว้เลยว่าจงผ่อนคลาย
‪สบายๆ ไม่ต้องเครียด
‪โอเค
‪ไปก็ได้ เพราะเธอบ้าบอ ‪และทำให้ฉันอารมณ์ดี
‪ยินดีมาก
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เต่าเป็นสัตว์รักสันโดษ
‪พวกมันไม่ต้องมีเพื่อนเหมือนสัตว์อื่น
‪อยู่ตัวเดียวก็มีความสุข
‪ที่จริงเวลาเลี้ยงในกรง
‪ไม่ควรมีเต่าเกินห้าตัวอยู่รวมกัน
‪ไม่งั้นพวกมันจะก้าวร้าวและทำร้ายกันเอง
‪ดินสอล่ะ
‪ฝันดีนะแซม อย่านอนดึกล่ะ
‪ภารโรงกะดึกชอบชวนคุยด้วย
‪แซม
‪มีอะไรรึเปล่า ท่าทางตกใจ
‪มีคนขโมยดินสอเก้าบีผมไป
‪โอ๊ย แย่แล้ว ลืมไว้ไหนรึเปล่า
‪ฮะ
‪ผมไม่ได้ลืมอยู่แล้ว
‪จะลืมได้ไง มันเป็นดินสอที่สำคัญมาก
‪ก็จริง ครูเข้าใจ
‪ครูก็เคยทำสีชอล์กหายครั้งหนึ่ง
‪แล้วก็ขับรถชนต้นไม้
‪สีแดงน้ำตาลไหม้
‪อาจจะบังเอิญก็ได้ มีใครเดินมาแถวโต๊ะเธอไหม
‪คอนเวิร์สสีฟ้า
‪ครูหาสีชอล์กแท่งนั้นไม่เจอ
‪มีแท่งใหม่มาแทนแต่ก็ไม่ดีเท่าแท่งเก่า
‪คอนเวิร์สสีฟ้า
‪เก้าบี
‪ดินสอใช้ดี
‪นี่
‪เธอขโมยดินสอเก้าบีฉันไป
‪เปล่านะ
‪ฉันบอกว่าขอยืม
‪แล้วนายก็ทำเสียงฟึดฟัด
‪ฉันเลยนึกว่านายให้ ก็เลยยืมมา
‪แล้วก็บอกว่าฉันใส่ในกระเป๋าแบบนิ่มให้นะ
‪เพราะกราไฟท์ควรอยู่ในกล่องนิ่มๆ
‪นายทำเสียงฟึดฟัดตอบอีก ‪ฉันเลยนึกว่านายเข้าใจ
‪ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
‪โอเค บาย
‪รู้ไหม เวลาดูนายวาดรูปแล้วเพลินดีนะ
‪นายมุ่งมั่นมาก เหมือนไม่สนใจโลกเลย
‪ขอบใจ
‪ฉันชื่อแอ็บบี้ นายล่ะ
‪ฉันชื่อแซม การ์ดเนอร์
‪คืนพรุ่งนี้ฉันกับรูมเมตจะจัดปาร์ตี้กัน
‪ชื่องานอาร์ตแจม
‪ฉันเสนอให้ชื่องานฉลอง
‪แต่เบรนดันก็ชนะตามเคย
‪นายมาสิ
‪ฉันไม่ไปปาร์ตี้
‪เอาเหอะ เผื่อเปลี่ยนใจ
‪ไม่เปลี่ยนหรอก แต่ปลาดาวสวยดีนะ
‪คืนก่อนฉันฝันว่าจมลงไปในทะเลสาบ
‪ไม่ตายนะ แต่โดนน้ำแข็งปิดไว้
‪ขยับตัวไม่ได้
‪ดิ้นไปดิ้นมาอยู่ใต้น้ำ
‪แล้วมองเห็นทุกคนอยู่บนผืนน้ำแข็ง
‪ดูมีความสุขดีทั้งที่ไม่มีฉัน
‪คิดว่าตั้งแต่เกือบทำให้ซินดี้ตาย
‪ฉันเลยเหมือนจมน้ำไปด้วย
‪เธอน่าจะบอกหน่อยนะว่าซินดี้เป็นต้นไม้
‪ก็คิดว่าน่าจะรู้กันอยู่
‪การสัมมนาราบรื่นดีเนอะ
‪ใช่ ดีมาก
‪ผมหิว ไปหาอะไรกินกันไหม
‪อย่าดีกว่า
‪มีอะไรรึเปล่า
‪เอลซ่าแวะมาที่บ้านฉัน
‪ว่าไงนะ
‪เธอบอกแค่เอาเสื้อคลุมมาคืน แต่ว่า...
‪ไม่รู้สิ
‪เธอคิดมากเรื่องเรารึเปล่า
‪เชื่อเถอะ ถ้ามีปัญหาเธอบอกผมแน่
‪ใช่ ฉันก็พอดูออก
‪ก็ได้
‪ฉันอยากลองร้านอาหารไทยเปิดใหม่ ‪บนถนนเมเปิ้ลมานานแล้ว
‪ขับตามไปแล้วกันนะ
‪ได้
‪เดี๋ยวเจอกัน
‪แล้วเจอกัน
‪ดูหน้าฉันสิ ดูสิ
‪ไม่น่ารักเหรอ ไม่น่าอยู่ใกล้เหรอ
‪น่าอยู่ แต่ต้องมาพร้อมตัวนะ
‪ก็นั่นไง
‪ทำไมเพื่อนๆ ที่โรงเรียนพยาบาลไม่คิดแบบนั้น
‪ผู้หญิงเก้าคนต่อผู้ชายหนึ่งคน
‪ฉันนึกว่าจะมีแต่สาวๆ รุมตอม
‪แต่กลายเป็นว่าทุกคนลืมฉันหมด
‪อาทิตย์ที่แล้วเพื่อน ‪วิชาพยาบาลเบื้องต้นไปทำเล็บกัน
‪เขาเชิญหนุ่มซีไหม
‪- ไม่รู้สิ ‪- ไม่ได้เชิญ
‪นายก็รู้ว่าฉันชอบตัดหนังเล็บ
‪แล้ววันอาทิตย์กลุ่มติวของฉัน ‪ไปดูคอนเสิร์ตไมลีย์ ไซรัสกัน
‪คนทั้งโลกรู้ว่าฉันคิดยังไงกับไมลีย์
‪เวร็กกิงบอลล์ เป็นเพลงที่เศร้าที่สุดในโลก
‪แต่ก็ไม่มีใครเชิญหนุ่มซี ช่างน่าอัปยศ
‪ฉันก็ไม่ต่างจากนายหรอก
‪เพื่อนในห้องฉันก็น่ารำคาญ
‪อย่างโจรขโมยดินสอ
‪จริงๆ แล้วเขาชื่อแอ็บบี้
‪ใส่รองเท้าสีฟ้า
‪ฉันเกลียดยายนี่แล้ว
‪ว่าแต่ยายแอ็บบี้ทำอะไรนาย
‪เขาชวนฉันไปงานปาร์ตี้หรือ...
‪งานอาร์ตแจม
‪เราต้องไปนะ
‪ฮะ
‪เพื่อน ฉันชอบแจม แล้วก็แยม
‪ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยไปงานปาร์ตี้เลย
‪ครั้งสุดท้ายที่เกือบจะไป
‪ก็โดนอาร์โลขโมยเงินแล้วก็ผลักจนล้ม
‪ตั้งแต่นั้นเขาก็ได้รับจดหมาย ‪เป็นอึก้อนเล็กๆ ทุกเดือน
‪ว่าไงนะ
‪นายไม่ต้องรู้หรอก
‪ฟังนะแซมมี่ ความลับของปาร์ตี้ก็คือ
‪ทุกคนมีพลังที่จะเปลี่ยนชีวิตตัวเอง
‪มันอาจจะไม่เกิดขึ้น แต่อาจจะเกิดก็ได้
‪ไม่
‪โอเค ฟังนะ
‪ไม่อยากพูดเลย แต่ฉันอยากไปมาก
‪ทักษะการเนียนเข้าสังคมของฉันไม่ได้ผล
‪กับนางพยาบาลพวกนี้เลย
‪หนุ่มน้ำตาลไหม้เลยเคว้งคว้าง
‪ถ้าฉันร้องหงิงๆ นายจะใจอ่อนไหม
‪ไม่ใจอ่อน
‪ถือซะว่าเป็นการสำรวจสิ ‪เหมือนแชคเคิลบัตแฟนนายไง
‪แชคเคิลตัน
‪เออนั่นแหละ
‪ไปเหอะ ขอร้องล่ะ
‪คิดซะว่าทำเพื่อพี่หมา
‪- ไปก็ได้ ‪- เย่
‪แต่ถ้าเพลงดังเกินไป ‪หรือขนมหวานไปฉันกลับเลยนะ
‪ได้ ยังไงก็ได้
‪เออถามหน่อยสิ
‪นายว่าเขาอยากได้นายแบบนู้ดไปออกงานไหม
‪เพราะฉันเพิ่งซื้อ ‪กางเกงวอร์มแหวกข้างเก๋ๆ มาตัวนึง
‪เดี๋ยวเอาไปเผื่อแล้วกัน
‪ทำอะไรอยู่จ๊ะ
‪มีครอบครัววัยรุ่นครอบครัวนึง
‪ในกลุ่มออทิสติกของฉันกำลังมีปัญหา
‪แล้วช่วงนี้ฉันรู้สึกว่าชีวิตขาดเป้าหมาย
‪ก็เลยจัดงานบริจาคเสื้อผ้าขึ้นมา
‪อ๋อ ก็ดี
‪วันก่อนคุณไปบ้านเมแกนมาเหรอ
‪ใช่ค่ะ
‪ทำไมล่ะ
‪ก็เธอลืมเสื้อคลุมไว้ที่นี่
‪แล้วพอคุณถือเบียร์สองขวดเข้ามาในครัว
‪ก็ทำให้ฉันอยากเข้าไปทึ้งหัวเธอ
‪แต่พอไปถึงฉันก็ได้สติ ‪ว่าเธอก็เป็นแม่คนเหมือนฉัน
‪ปัญหาระหว่างเราก็เป็น
‪เรื่องของเรา
‪โอเค
‪คุณมีเสื้อผ้าจะบริจาคไหม
‪ผมมีกางเกงเก่าๆ
‪กับของนิดหน่อย เดี๋ยวไปหยิบให้
‪ดีเลยค่ะ
‪สนุกจัง เหมือนในหนังเรื่องเธลม่าแอนด์ลูอิส
‪แอนด์พี่ชายของลูอิสเลย
‪ขับรถลงหน้าผากัน
‪ล้อเล่นนะ กินลูกอมไหม
‪เอาสิ สักหน่อย
‪ทำไมเธอคึกจัง
‪เรากำลังขับรถไปนรกนะ
‪ไม่ใช่ซะหน่อย ไปนิวแฮมป์เชียร์
‪ฉันรู้ว่าบางทีพ่อก็น่ารำคาญ
‪แต่จุดอ่อนของฉันคือความใจกว้าง
‪ฉันชอบเธอตรงนี้แหละ
‪ฉันชอบเธอทุกตรงเลย
‪ไปก็ไป
‪- จะรอดไหมเนี่ย ‪- ไม่ต้องห่วง
‪รถฉันทักทายกันแบบนี้แหละ
‪ถ้าไม่ส่งเสียงสิถึงจะน่ากลัว
‪พี่ว่าดิวอี้ยังชอบให้เกาท้องไหม
‪เดี๋ยวก็รู้
‪ฉันก็ไม่อยากพูดอย่างงี้หรอกนะ แต่ว่า...
‪นายควรจะฟังพี่หมาแล้วทำตัว ‪เหมือนเออร์เนส แชคเคิลบัต
‪- แชคเคิลตัน ‪- นั่นแหละ
‪ตื่นเต้นจังที่นายจะไปปาร์ตี้
‪แต่ถ้าเอาขนมไปต้องระวังนะ
‪ทำไมล่ะ
‪ฉันไม่อยากเล่าให้ฟัง เพราะไม่อยากให้นายกลัว
‪แต่เมเรดิธรูมเมตฉัน
‪กลายเป็นตำนานของมหาลัยไปแล้ว
‪เหรอ
‪ตอนแรกก็ปกติดีทุกอย่าง
‪แต่อยู่ๆ เธอก็คิดถึงบ้านมาก
‪ไม่อาบน้ำอาบท่า นอนอืดทั้งวัน
‪ฉันกับเพื่อนเลยกล่อมให้เธอไปปาร์ตี้
‪เธอคิดว่าถ้าเอาชีสแมนเชโกไปสักก้อนน่าจะดี
‪แต่พอไปถึงปรากฏว่าที่งานไม่มีมีด ‪ไม่มีแม้แต่ขนมปังกรอบ
‪หลังจากดื่มแอเพอรอลสปริตซ์ไปสองแก้ว
‪เมเรดิธก็เริ่มหิว
‪พอเพื่อนๆ มาเจออีกที
‪เธอก็กำลังนั่งแทะชีสก้อนนั้น ‪อยู่ที่มุมห้องเหมือนหนูตัวเล็กๆ
‪ตั้งแต่นั้นก็โดนตั้งฉายาว่าหนูหอ
‪ฉายาตลกจัง
‪ไม่เลย งี่เง่าจะตาย
‪งี่เง่าแล้วก็ใจร้ายมาก
‪เพราะเดี๋ยวนี้เมเรดิธ ‪จะนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นคนเดียว
‪ไม่สุงสิงกับใคร กินแต่เบอริโต้ไมโครเวฟ
‪ประเด็นคือ...
‪จงเข้าสังคม หาเพื่อนใหม่ มันสำคัญมาก
‪โอเค
‪ที่ฉันไปเพราะพวกนางพยาบาลใจร้ายกับซาฮีด
‪เพราะเขาชอบแอบมองนมพวกเธอน่ะสิ
‪- ว่าไงเบธี่ ‪- พ่อขา
‪ไงลูก
‪หนูเอาบราวนี่โลกสวยมาฝากค่ะ
‪ทำด้วยความคิดบวกทุกขั้นตอน
‪ลูกพ่อ
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกจะอายุ 19 แล้ว
‪เป็นไปได้ยังไง
‪เป็นไปไม่ได้ ผมอายุ 18
‪แต่ลูกดูดีนะ
‪- นี่เคซีย์ ‪- หวัดดีค่ะ
‪หวัดดีจ้ะ เบธเล่าเรื่องหนูให้ฟังบ่อยมาก ‪หิวกันรึเปล่า
‪- โจซี่ทำแซนด์วิชแฮมเอาไว้ ‪- ดีเลย
‪เฮ้อ เขายังจำอายุฉันไม่ได้เลย
‪อย่าลืมสิ
‪เคซีย์ นี่โจซี่
‪แฟนสาวเซ็กซี่ของฉัน
‪ห้ามเลื้อยนะอีวาน นี่แม่เลี้ยงของลูก
‪บ้าจริง
‪อีวาน พ่อเธอภูมิใจในตัวเธอมาก
‪เราอยากไปร่วมพิธีจบ ม.ปลายของเธอ
‪แต่ว่าไปไม่ได้ เดี๋ยวมานะคะ...
‪ยินดีด้วยจ้ะ
‪โอ้โฮ
‪เหมือนอยู่ฮาวายเลยใช่ไหม
‪เนียนมาก
‪โจสเรียนโฟโต้ชอป
‪กับมหาวิทยาลัยฟินิกซ์น่ะ ก็เลยทำเป็น
‪ขอบคุณครับ โจซี่
‪มัน...
‪สวยมากเลย
‪ยินดีจ้ะ
‪มีอีกรูปนะ
‪ฉันชอบพ่อเธอในรูปนี้มาก
‪แต่เขาถ่ายคู่กับแม่เธอ ‪ฉันเลยเอาตัวลามะมาวางทับ
‪เหมือนไปซาฟารีเลยเนอะ
‪ฉันถ่ายเอง
‪แล้วลูกทำอะไรอยู่
‪ทำงานหรือเรียนหนังสือ
‪ครับ ผมทำงานที่ร้านพิซซ่าของดอน
‪ไม่เรียนมหาลัยหรืออะไรเหรอ
‪ดีแล้วล่ะ ทำงานหามรุ่งหามค่ำไป
‪ไม่ต้องพยายามเป็นคนอื่น ‪ลูกเป็นตัวของตัวเองอยู่แล้ว
‪ก็จริงนะ
‪พ่อรู้ว่าพวกลูก
‪ลำบากมากตอนที่พ่อจากมา
‪แต่คิดไปคิดมาพ่อว่ามันดีที่สุดแล้วล่ะ
‪มันทำให้ลูกโตขึ้นมาเป็นแบบนี้
‪ฮะ นี่พูดจริงเหรอ
‪อีวาน พ่อหมายถึง...
‪ช่างมันเถอะครับ
‪แล้วนี่ดิวอี้อยู่ไหนคะ
‪หนูทำบราวนี่เจ็ดรสของหมามาให้
‪- โอ๊ย ‪- อ๋อ
‪- เดี๋ยวนี้ดิวอี้อยู่นอกบ้านแล้ว ‪- ใช่
‪- ตลอดเลยเหรอ ‪- เขาชอบแบบนั้นน่ะ
‪ได้ครองสนามหลังบ้านคนเดียว
‪พาฉันไปหาหน่อยสิ
‪ได้
‪แจ๋ว เดี๋ยวเรา...
‪- หวัดดี ‪- ไง
‪ฉันติดรถเคธี่มา ขอกระดกไวน์ก่อนนะ
‪อุ๊ย
‪แย่แล้ว
‪- เธอเป็นอะไรไหม ‪- เป็น
‪เธอก็รู้ว่าฉันสื่อสารกับโลกวิญญาณได้
‪และฉันมั่นใจ...
‪ใช่แล้วล่ะ
‪บ.ธ.ม.ผ.จ. บ้านเธอมีผีจ้ะ
‪ฮะ
‪ฉันไม่เคยรู้สึกเลย แต่ว่า
‪มันอาจจะซ่อนอยู่ในกล่องสักใบ
‪ในห้องนี้มีเครื่องเป่าลมเย็นไหม
‪มีใครได้ยินเสียงนั้นไหม
‪ฉันเปิดเอง
‪อิซซี่ ไงจ๊ะ
‪หวัดดีค่ะคุณการ์ดเนอร์
‪หนูรู้ว่าเคซีย์ไม่อยู่ แต่หนูแวะมาส่งน้องชาย
‪ที่บ้านเพื่อนแถวนี้ ก็เลยแวะมา
‪เมื่อวานหนูบังเอิญ
‪หยิบหนังสือเลขของเคซีย์ไป
‪- อ๋อ จ้ะ ‪- ค่ะ
‪งั้น...
‪หนูขอตัวนะคะ
‪จริงๆ เธอช่วยเราได้นะ
‪เรากำลังรวบรวมเสื้อผ้าไปบริจาค
‪แล้วเธอก็เป็นคนแต่งตัวเก่ง
‪ช่วยหน่อยได้ไหม
‪ค่ะ ได้เลย
‪ถามหน่อยสิ
‪เจ้าของบ้านคนเก่าชื่อเอิร์ลรึเปล่า
‪หรือ...
‪เพิร์ล
‪หรือ...
‪วอร์เรล
‪วอร์เรล นั่นชื่อคนเหรอ
‪บ้านหลังนี้ไม่เคยมีคนชื่อวอร์เรลอยู่
‪ฉันไม่เชื่อ
‪เวลามาปาร์ตี้อย่าพูดเรื่องงาน
‪ห้ามคุยเรื่องไร้สาระ
‪ถ้าอยากกลับให้แตะไหล่ฉัน
‪แล้วเราจะกลับเลย
‪นอกจากฉันได้สาว ‪นายต้องกลับบ้านคนเดียว เข้าใจ๊
‪- เข้าไปได้ยัง ‪- ยัง
‪พอเข้าไปถึง ฉันจะเปิดขวด
‪แล้วนายตะโกนว่า "ปาร์ตี้กันเถอะ" นะ
‪- ไม่เอา ‪- ไม่ทันแล้ว
‪รถไฟสายปาร์ตี้ออกแล้ว
‪- สุดยอด ‪- เฮ้ย
‪ไง แซม
‪ดีใจจังที่นายมา
‪หวัดดี แอ็บบี้
‪ฉันไม่กะจะมาหรอก
‪แต่แฟนบอกว่าฉันต้องทำความรู้จักเพื่อนใหม่
‪ขอโทษนะ ช่วยเบาเสียงเป้หน่อยได้ไหม
‪ไม่ได้
‪มีคนเจ๋งๆ มาร่วมงานเต็มเลย
‪- เจอพวกหน้าหม้อรึยัง ‪- หน้าหม้อเหรอ
‪หมายถึงนักปั้นเซรามิกน่ะ
‪นักปั้นเซรามิกเหรอ
‪พวกนั้นบ้ามาก มานี่สิ
‪เอาเลยเพื่อน เต็มที่
‪ไม่ต้องห่วงฉัน
‪ฉันจะอยู่แถวนี้
‪มโนว่ากำลังฟังดีเจแพ็ตตี้เค้กส์เปิดแผ่นอยู่
‪มันส์ระเบิดเลย
‪ว่าไง
‪เก่งมาก
‪มานี่ซิ
‪ขอโทษนะที่ลากเธอมา
‪เราไม่น่ามาเลย พ่อฉันทุเรศแบบนี้ทุกที
‪ใช่
‪ถ้าไม่มาก็ไม่ได้บอกลาดิวอี้สิ
‪แล้วตกลงดิวอี้เป็นอะไร
‪เก่งมากดิวอี้
‪สิ่งมีชีวิตก็ต้องตายอยู่แล้ว
‪พ่อบอกว่าดิวอี้อาจจะตายวันตายพรุ่ง
‪จะว่าไปก็จริงนี่
‪อาทิตย์ก่อนฉันสำลักชีสเส้นเกือบตาย
‪ชีวิตช่างล้ำค่าจริงๆ
‪งั้น...
‪ดิวอี้ก็ไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม
‪เอาล่ะ กลับกันเถอะ
‪ไม่เอาน่า พ่ออยากเจอลูกบ้างไม่ได้เหรอ
‪ก็ได้นะ แต่ไม่ใช่คุณ
‪- โอเค ‪- ก็ได้
‪มีเรื่องนึง
‪พ่ออยากให้ช่วยเซ็นเอกสารหน่อย
‪เอกสารอะไร
‪ตอนเด็กๆ คุณย่าเปิดบัญชี ‪เพื่อเป็นทุนเรียนมหาลัยไว้ให้
‪พ่อคิดว่าไหนๆ ลูกก็ไม่ใช้...
‪อ๋อ ที่แท้ก็
‪เอาเรื่องหมาใกล้ตายล่อให้เรามาที่นี่
‪จะได้ถอนเงินที่คุณย่าฝากไว้ให้ผมเหรอ
‪พูดซะดูแย่เชียว
‪- ก็แย่จริง ‪- พ่อคะ
‪มีนมให้กินกับบราวนี่ไหมคะ
‪โอเค ใส่เลย
‪อย่าเลย ไปเถอะ ดูสารรูปเขาสิ
‪ไม่คุ้มหรอก
‪คุ้มสิ
‪รู้ไหม ดเวน
‪คุณมันชั่วจริงๆ
‪ไม่น่าเชื่อว่าจะมีลูกดีขนาดนี้
‪ถึงอีวานจะไม่อยากเรียนมหาลัย ‪มันก็เป็นสิทธิ์ของเขา
‪ไม่ใช่คุณ
‪ไม่ใช่ฉัน เขาเท่านั้น
‪คุณไม่มีสิทธิ์พูดห่าอะไรตั้งแต่เดินออกจากบ้าน
‪และไม่เหลียวแล ‪ไม่โทรหาพวกเขานานปีครึ่งแล้ว
‪ปีครึ่งเชียวนะ
‪ไอ้ทุเรศ
‪ขอบคุณที่ต้อนรับฉัน
‪คุณน่ารักนะคะ
‪ตายแล้ว
‪ขอโทษนะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะด่าพ่อนาย
‪ตั้งใจมาช่วยระงับอารมณ์นายแท้ๆ
‪เธอสุดยอดเลย
‪นี่เป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่ฉันไม่ตะโกนใส่พ่อ
‪รักเธอจัง
‪ทำไมเบธช้าจัง
‪ไม่รู้สิ แต่โจซี่มองเราอยู่ ฉันอยากรีบเผ่นแล้ว
‪เคซีย์ ฉันของขึ้น
‪เลยบอกให้พ่อไปกินน้ำตาล แล้วก็ลักพาตัวดิวอี้มา
‪- ตายแล้ว ‪- ดเวนคะ!
‪รีบไปเร็ว อีวาน เหยียบเลย
‪หมดเวลา วางดินสอ
‪เฮ้ย นายมันไม่ใช่คน
‪ขอบใจ
‪ฉันก็ชอบรูปเธอนะ
‪โดยเฉพาะหมวกที่เป็ดใส่
‪เขาจะไปร่วมพิธีราชาภิเษกน่ะ
‪นายวาดตีนเป็ดยังไงถึงออกมาเป็นแบบนั้น
‪ใช้เทคนิคการแรเงาน่ะ
‪สอนหน่อยได้ไหม
‪ถึงเธอไม่ถามฉันก็ว่าจะสอนอยู่
‪มีอุปกรณ์เกลี่ยสีไหม
‪แบบห้ามิลหรือสิบมิล
‪ทั้งคู่เลยดีกว่า
‪โอ้โฮ เป็ดใส่หมวกเหรอ
‪ฉันก็เคยจับเป็ดเหมือนกัน เข้าใจใช่ไหม
‪โอเค
‪ดูเหมือนปาร์ตี้จะกร่อย...
‪ก่อนเรามาถึงอีก
‪เอาไงแซม กลับกันไหม
‪อ๋อ โอเค
‪กลับก็ได้
‪โอเค
‪ภาพต่อไปคือเพนกวิน
‪พร้อม
‪สูบในนี้ไม่ได้นะ
‪เดี๋ยวจะสนุกเกินไปเหรอ
‪เปล่า ทราวิสเป็นโรคหอบหืด
‪ซาฮีด เดี๋ยวก่อน
‪ว่าไง
‪ถ้าจะออกไปช่วยเอาขยะรีไซเคิลไปทิ้งด้วย
‪อยู่ในถังข้างประตูหลังน่ะ ขอบใจนะ
‪เริ่มได้
‪ไมลีย์ ไซรัสเหรอ
‪ถูกต้อง
‪นางเป็นหนึ่งในหกคนบนโลกที่พูดความจริง
‪ฉันไม่เคยนับ แต่ฉันเชื่อเธอ
‪ไม่ควรนะ ฉันไม่ใช่หนึ่งในหก
‪ฉันซาฮีด
‪เกร็ทเช่น
‪เกร็ทเช่น ผู้หญิงที่ดูดีมีระดับอย่างเธอ
‪มานั่งทำอะไรข้างถังขยะ
‪ฉันทิ้งของที่ไม่จุดประกายความสุข
‪ตามที่ผู้หญิงคนนั้นบอก
‪อ๋อ
‪ปกติฉันไม่ประทับใจใครง่ายๆ
‪แต่เห็นด้วยว่าทำไมคนเราต้องมีของเยอะแยะ
‪แต่พอทิ้งของหมดฉันก็รู้สึกว่า ของมันต้องมี
‪เลยมานั่งอยู่ตรงนี้ไง
‪นี่
‪นายดู...
‪ตัวอ่อนดีนะ
‪อยากมุดเข้าไปในถังขยะ
‪หาเครื่องทำความชื้นให้ฉันไหม
‪ไม่อยาก แต่ฉันจะหาให้เธอ
‪ขอโทษนะ ไม่เห็นเลย
‪แย่จัง
‪แอบอยากร้องไห้แฮะ
‪สงสัยเพราะได้ยินเพลงที่เศร้าที่สุดในโลก
‪เกร็ทเช่น ตอนนี้ฉันอยากไปที่ไหนก็ได้
‪เพื่อคุยเรื่องอะไรก็ได้กับเธอ
‪ไปกันไหม
‪ไปสิ
‪นี่
‪- ฉันมาคิดดู... ‪- อย่ามาแหล
‪ขอโทษ
‪ฉันชอบกวนตีนคนน่ะ มันลืมตัว
‪คือ... ฉันคิดว่า...
‪เหตุผลที่ฉัน...
‪มีปัญหากับเรื่อง...
‪แคลิฟอร์เนียเป็นเพราะว่าฉัน...
‪ฉัน... ฉันไม่อยากเป็นเหมือนพ่อ
‪จะบ้าเหรอ นายไม่มีวันเหมือนหรอก
‪ฉันรู้ว่ามันไร้สาระ
‪แต่ว่า
‪ฉันคิดว่าถ้าไปจากที่นี่
‪ก็จะรู้สึกเหมือนตัวเองทิ้งแม่
‪หรือเบธ
‪ฉันทำไม่ได้น่ะ
‪ถูกของนาย
‪ไร้สาระจริงๆ
‪ฉันว่ารถนายบอกลาแบบนี้นะ
‪ฉันถักเอง
‪น่ารักเวอร์ๆ
‪แน่นอนว่าเคซีย์ไม่ยอมใส่
‪แต่เอาไปใส่ให้ตุ๊กตาม้าลายแป๊บนึง ‪แค่นั้นก็ถือว่าสำเร็จแล้ว
‪งั้นตัวนี้ต้องเก็บเลยค่ะ
‪(ซัล อี. ซาวร์ครีม)
‪ยังจำวันนั้นได้อยู่เลย
‪เคซีย์โดนเรียกผู้ปกครองเพราะเกเร
‪แกอารมณ์เสียมาก
‪วันรุ่งขึ้นฉันเลยไปรับที่โรงเรียนเร็วขึ้น
‪แล้วพาไปซัล อี. ซาวร์ครีม
‪กินมื้อเที่ยงกัน
‪มันเป็นเรื่องพิเศษ
‪เพราะเราไปที่นั่นทั้งครอบครัวไม่ได้ ‪เพราะแซมไม่ชอบ
‪แสงมันจ้า เสียงมันดัง
‪แกเลยมีความสุขมาก
‪โถ ขอโทษนะจ๊ะ
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪หนูก็ไม่รู้ว่าร้องไห้ทำไม งี่เง่ามากเลย
‪ไม่งี่เง่าหรอก
‪ไม่รู้สิคะ หนู...
‪สงสัยหนูอยากมีวัยเด็กแบบนั้นบ้าง
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ตอนเด็กๆ
‪ชีวิตฉันไม่ดีเลย
‪ฉันถึงได้พยายามทุกวิถีทาง
‪ให้แซมกับเคซีย์
‪มีชีวิตวัยเด็ก
‪ที่สมบูรณ์แบบที่สุดไง
‪ฉันอาจจะทำเกินไป ตอนนี้ก็คงยังเป็นอยู่
‪ฉันจะพูดกับเธอ
‪เหมือนที่อยากให้คนอื่นพูดกับฉันนะ
‪บ้านนี้ต้อนรับเธอเสมอ
‪ไม่ว่าเธอจะต้องการอะไร อะไรก็ได้
‪แม้จะเป็นที่นอนก็ตาม
‪ขอบคุณค่ะ
‪แต่หนูกลัวผีมาก
‪คิดว่าคงไม่มาค่ะ
‪ขอบคุณที่มารับนะครับ มันไกลมากเลย
‪ฉันไม่ทิ้งพวกเธอไว้ข้างถนนหรอก
‪เพราะงานของฉันคือการช่วยเหลือคน
‪เท่มากเลยครับ
‪ที่คุณได้ช่วยคน
‪แล้วก็ช่วยชีวิตคน
‪ใช่
‪เจ้าหน้าที่แพทย์ฉุกเฉินต้องจบมหาลัยไหมครับ
‪ไม่นะ บางคนก็ไม่จบ
‪แต่ยังมีเวลาอีกนาน เพิ่ง 18 นี่ ใช่ไหม
‪ครับ
‪ใช่แล้ว
‪มีเวลาคิดเหลือเฟือเลย
‪ดีจัง แม่จะย้ายออกแล้วเหรอ
‪ขำเนอะ
‪ดีใจที่ได้เจอเหมือนกันจ้ะ
‪เป็นไงบ้างคะ เด็กๆ เป็นไง
‪สบายดี คุณรู้ไหมว่าพวกเขาไปลักพาตัวหมา
‪หมาเนี่ยนะ
‪เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมดูดฝุ่นหลังรถให้นะ
‪ขนหมาเต็มเลย
‪ขอบคุณค่ะ
‪โละไปได้เยอะเลยนี่ ให้ผมช่วยขนอะไรไหม
‪ไม่เป็นไรค่ะ เกือบเสร็จแล้ว
‪เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่อยมาทำต่อ
‪จริงสิ เคธี่คิดว่าบ้านเรามีผีแหละ
‪อ๋อ เหรอ
‪หวังว่าคงไม่ใช่วัยรุ่นอีกคนนะ
‪นี่แซม เห็นซาฮีดไหม
‪เขาสายไปครึ่งชั่วโมงแล้ว ฉันเริ่มเป็นห่วงน่ะ
‪ปกติเขาไม่เป็นแบบนี้
‪เขามีข้อเสียเยอะก็จริง แต่เป็นคนตรงเวลามาก
‪ไม่เห็นครับ แต่เมื่อคืนเขาส่งข้อความหาผม
‪(อยากไปงานคืนนี้แล้ว)
‪มะเขือม่วง น้ำกระเด็น มังกร
‪ซาฮีดเจอมังกร หรือกินมะเขือม่วงเปียก
‪หรือไปว่ายน้ำกับมังกร
‪มังกรมันคือใคร
‪ผมนี่แหละคือมังกร
‪ขอโทษที่มาสายครับ ผมจะไม่ทำแบบนี้อีก
‪ผมทรงใหม่หล่อจัง
‪เจอกันตอนเที่ยงครับ
‪เพื่อน ฉันเพิ่งไปเดตนาน 65 ชั่วโมง
‪กับสาวโคตรเจ๋งที่ไปเจอตอน ‪นายลากฉันไปปาร์ตี้โคตรเห่ย
‪เธอชื่อเกร็ทเช่น เธอแลบลิ้นแตะจมูกได้
‪เธอชอบกินเนื้อแพะอบ
‪และเราจะหุ้นกันซื้อเตียงน้ำ
‪กอดหน่อย
‪นายคิดว่าปาร์ตี้นั่นโคตรเห่ยเหรอ
‪โคตรของโคตรของโคตรเห่ยเลยล่ะ
‪แต่มันก็ทำให้นายเห็นว่าปาร์ตี้ทุกงาน ‪มีพลังที่จะเปลี่ยนชีวิตคนได้
‪เด็กสมัยนี้รู้จักกันทาง ‪บัมเบิล ทินเดอร์ และสเวิร์ต
‪ไม่ใช่ฉัน ฉันเจอคนรักข้างถังขยะ
‪- คนรักเหรอ ‪- ใช่แล้ว แซมมี่
‪ฉันมีความรัก
‪มัวแต่ตกหลุมรักจนไม่ได้อาบน้ำหลายวัน
‪ช่วยทำงานแทนแป๊บนะ ‪ขอไปล้างจั๊กล้างจู๋หน่อย ขอบใจ
‪เอ๊ะ มะเขือม่วงหมายถึงไอ้นั่นเหรอ
‪ตายแล้ว ไม่รู้เลยนะเนี่ย
‪ฉันใช้บ่อยมาก
‪แต่ฉันภูมิใจในตัวนายนะ แซม การ์ดเนอร์
‪ที่ไปปาร์ตี้มหาลัยและมีเพื่อนใหม่
‪ก็อย่างที่ฉันบอกว่าเราต้องมีเพื่อนให้เยอะๆ
‪ฉันยังไม่แน่ใจนะว่ามันจริง
‪แต่ก็ดีใจที่ได้ไปปาร์ตี้นั่น
‪ไม่เหมือนเพื่อนไมโครเวฟเบอร์ริโต้ของเธอ
‪หนูหอไม่มีเพื่อนหรอก
‪ฉันต้องไปแล้วล่ะ
‪นัดกินมื้อเย็นกับเพื่อนนอกมหาลัย
‪โชคดีที่บรีเพื่อนฉันมีรถ
‪รถโฟล์กเต่า
‪เขาติดขนตาปลอมที่ไฟหน้าด้วยนะ
‪ฮามากเลย
‪โอเค บายเพจ
‪บาย แซม
‪ดูซิใครมา
‪ว่าไง ยายหนูหอ
‪อย่าลืมโรยชีสบนเบอริโต้ล่ะ
‪คำบรรยายโดย Navaluck K.