Leżysz mi na włosach.
Przesuń się.
Spałaś na podłodze?
Tak. Grzejesz jak kaloryfer.
Jestem przyzwyczajona, w domu często psują się kaloryfery.
W porządku?
Komu jajka w chlebie?
Już wychodzę.
Tak szybko?
Muszę nadrobić materiał z ekonomii.
Mogłaś powiedzieć.
I cię obudzić?
Nikt nie chce jajek?
A bieganie?
Dziś odpuszczę, jestem zmęczona.
No jasne. Całą noc się wygłupiałyście.
Lecę. Do zobaczenia.
Rozterka moralna.
Stan niepewności wymagający wyboru jednej z niekorzystnych opcji.
Jeśli to dla was za trudne, nazwijmy to zagwozdką.
Jeszcze gorzej.
Uznaj to za dylemat.
Załóżmy, że jesteś maszynistą, a pociągu nie można zatrzymać.
Skręcisz w lewo i zabijesz pięcioro znajomych przywiązanych do torów.
Skręcając w prawo, zabijesz 20 nieznajomych.
Co robisz?
Zabijam pięć, bo zginie mniej osób.
Załóżmy, że ktoś okrada bank i daje te pieniądze sierotom.
Możesz go wydać, a pieniądze wrócą do banku,
lub pozwolić mu uciec, by sieroty otrzymały forsę.
Wydaję go. To żadna rozterka.
Żyje pan w czarno-białym świecie.
Przypominam, że egzamin semestralny
odbędzie się za trzy tygodnie i będzie arcytrudny.
Uczcie się całymi nocami, a może zdacie.
Imprezujcie całymi nocami, a oblejecie.
Rzadko imprezuję. A jeśli nawet, to nie całą noc.
To wciąż nie jest rozterka.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
No dobra.
Pora, by Zahid uderzył w tango.
Jak wyglądam?
Jak dostawczak UPS.
Kumam.
Dobrze wyposażony, brązowy i zawsze na czas.
Serio idziecie na tango?
Do restauracji.
Ale jeśli pójdzie dobrze, o 22,30 możemy pójść na całość.
To odniesienie do seksu.
Tak wiele zmieniło się w ledwie parę miesięcy.
Wymiatam na zajęciach, kocham piękną kobietę,
poza tym
Bob jest na wakacjach, a ja przyzwyczajam się do roli szefa.
Popraw kołnierz.
Wio.
Bob każe nastawiać termostat na 70.
Ja ustawiłem na 69.
Ale jednak było za zimno.
I tak pokazałem dominację.
- Brakuje turkusowej opaski fitness. - Serio?
Na stanie powinna być jedna,
a jest zero.
Nieźle, inspektorze.
Choć złodziej ma gust, turkusowy to cudowny kolor.
Gretchen ma turkusową opaskę.
Stringi też.
Ma świetny gust. Oto przykład.
Pamiętasz numer seryjny jej opaski?
Jesteś uroczy.
Muszę się zbierać. Nie chcę przegapić jajecznicy.
To aluzja do jąder.
Widzicie ją?
KAMERA NR 2 — SALON WYSTAWOWY
Nienawidzę jej.
Dobrze trafiłeś.
Evan to profesjonalny złodziej tub.
Prawda, ale nie jestem jakiś super.
Od razu mnie przyłapano.
Nie potrzebuję rad. Wiem, co zrobię.
Powiem Bobowi, gdy wróci.
Umieści jej zdjęcie na ścianie wstydu
obok onanisty z fotela do masażu i Jaspera z mojej grupy.
Sprawdzał szczoteczki do zębów, nie kupując ich później.
Najpierw pogadaj z Zahidem.
Bo jest chwilowo kierownikiem?
Bo jest twoim kumplem.
Nie wiadomo, co będzie, jak wpakujesz się w jego związek.
Może być niemiło.
Dobra, pogadam z nim.
Nie wiem, po co umawiać się z wredną złodziejką pokroju Gretchen.
Od tego nie zaczynaj.
Ciężko dziś wychowywać dzieci.
Nie.
Twój tata zaraz tu będzie, a dopiero co mnie polubił.
- Nie chcę tego schrzanić. - Jasne, chodź.
Cześć. Jak tam w toalecie?
Spoko. Miło, że pytasz.
- Mieliśmy właśnie... - Się obściskiwać.
Jasne. Rozumiem.
- To pa. - Pa.
Musi być twoją najlepszą przyjaciółką?
Wciąż jestem w szoku.
Bilety na Fleetwood Mac to romantyczne zagranie.
Żałuję, że nie rozwalę z tobą talerzy.
- Robię super mozaikę. - Daj spokój.
Nie wiem, czemu biorę w tym udział.
Już pamiętam. Byłam podpita. Plus można potłuc nieco naczyń.
Nie chce świrować, ale to nasz zespół.
Na jednej z naszych randek grali na Madison Square Garden.
Stevie Nicks mi pomachał.
Doug kupił mi hot doga, całowaliśmy się w metrze.
Elegancko.
Czuję, że po raz pierwszy od dawna
jest między nami dobrze. Może nie dobrze, ale lepiej.
To ekscytujące.
Wiem.
Tak... Nie.
Postaw ją przy telewizorach.
Dzięki.
Rządzenie jest super. Dlatego Beyoncé nie mogła zakazać tego słowa.
Poza tym, kto zakazuje słowa?
Wiem, kto ukradł tę opaskę. Casey radziła najpierw powiedzieć tobie.
Jako kierownik Techtropolis
doceniam twoją lojalność,
nagradzając cię dodatkową przerwą na siusiu.
To Gretchen.
Moja Gretchen? Niemożliwe. Jedyne, co skradła, to moje serce.
Więc skradła ci serce i opaskę.
Nie chcę nadużywać władzy, ale przy takim oskarżeniu
potrzebuję twardych dowodów.
Jasne.
Rozpoznaję ją po ponurym spojrzeniu.
Ubytek.
Co?
Każda duża firma zakłada, że klienci
- wyniosą coś czasem ze sklepu. - Czyli ukradną.
Nazywamy to ubytkiem. Wliczamy go w cenę każdego towaru.
To byłoby dziwne, gdyby co jakiś czas ich nie kradziono.
Według książeczki pracownika kradzieże należy zgłaszać Bobowi.
Kogo ty chcesz chronić?
Johna Jaya Techtropolisa czy moją ukochaną, która dba o formę?
Nikogo nie chronię. Trzymam się zasad.
Dokładnie.
Czy ona naprawdę zasługuje, by jej idealnie symetryczna twarz
trafiła na ścianę wstydu?
Nie masturbowała się na fotelu do masażu.
Nie wrzuciła snickersa do mikrofali, by ludzie myśleli, że to klocek.
Masz rację.
Proszę.
Zrób to dla mnie.
- No nie wiem. - Nie zapominaj,
że pomogłem ci z wieloma zagwozdkami.
Mam zagwozdkę.
Słucham uważnie.
Mam dowód, że dziewczyna Zahida ukradła coś z Techtropolis,
gdzie obaj pracujemy,
ale Zahid twierdzi, że nie powinienem tego zgłaszać
i olać regulamin Johna Jaya Techtropolisa,
który się tak nie nazywa, sprawdziłem.
Przejawiasz podejście deontologiczne,
a Zahid traktuje to jako kwestię cnoty.
Fascynujące.
W żadnym wypadku.
Zastanawia mnie, czemu mój przyjaciel ignoruje regulamin,
by ukryć to wykroczenie.
Zahid to twój przyjaciel?
Najlepszy.
Czas na eksperyment myślowy.
Czy Zahid podejmuje wątpliwe moralnie decyzje?
Komu mrożony jogurt?
Co? To darmowe próbki.
Możesz pocałować mężatkę, jeśli nie jest szczęśliwa z mężem.
Robisz jej przysługę,
a przysługi są spoko.
Właśnie się ubezpieczyłem.
Zrzucisz mi TV na stopę, żebym dostał odszkodowanie?
Jeśli ma wytłumaczenie.
W życiu mamy różnych przyjaciół.
Może to nie jest pora na Zahida.
- Że niby jesień? - Nie.
Znajomi przychodzą i odchodzą.
Powinieneś rzucić okiem
na Krytykę czystego rozumu Kanta.
Jak dla mnie zbyt utylitarna,
ale jeśli przebrniesz przez pierwsze 300 stron,
zobaczysz...
Nie chcę się chwalić,
ale wracam z macierzyńskiego z werwą.
Miałam już zajęcia,
trzy spotkania i złożyłam podanie o grant.
Cała naprzód!
A tak naprawdę? Jak się masz?
Nigdy nie czułam się lepiej.
Julio?
Nieco tęsknię do Hanza.
Nie podoba mi się, że niektóre zajęcia są daleko.
Odpłakiwałam w kanciapie ciecia.
Odpłakiwałaś?
Płakałam, odciągając mleko. To takie częste, że stworzyłam skrót.
Chodź, złotko.
Mam zajęcia po drugiej stronie kampusu.
Nie mam czasu tu wracać, więc zostaje mi kanciapa.
To zbyt wiele.
Bycie mamą, nauczanie, badania, staranie się o publikację.
Nawet nie śpiąc,
nie wystarczy mi dnia.
Już tego próbowałam.
Nareszcie.
Długo cię nie było. Mam ci tyle do powiedzenia.
Zahid chce, abym skłamał
i krył jego straszną dziewczynę.
- Sam... - On zawsze mi pomaga.
Gdy Stumpy miała pasożyta, odciągnął tresera od wydr.
A to trudne, bo wydry są przesłodkie.
Miło cię widzieć, Sam, ale jestem tu dla moich studentów.
Ale co tydzień
organizuję wieczór gier dla osób ze spektrum.
Rozmawiamy, jemy pizzę... Wpadnij.
A lubią Bananagrams?
Uwielbiają.
Przyjdę. Może.
Sam?
Zahid zapomniał chyba, kim jest.
Ma amnezję?
Nie. Zmienił się.
Ja pamiętam. Zapisałem sobie.
Jak każdy dobry odkrywca,
sporządzam zapiski z moich podróży.
Z tego, gdzie byłem i czego się nauczyłem.
Nie wiadomo, kiedy ta wiedza się przyda,
by przypomnieć przyjacielowi, kim był.
Cały dzień cię nie widziałam.
Ostatnio rzadziej się widujemy.
- Nie teraz. Próbuję się skupić. - Kocham nasze pogadanki.
Przepraszam.
Hej, gwiazdo. Podejdź tu.
Co z tobą?
Samo patrzenie na ciebie boli.
Jestem przemęczona. Sprawy osobiste.
Chcesz o tym pogadać?
Bycie nastolatką jest do kitu. Nie wróciłabym do tego za żadne skarby.
- Za żadne? - Możesz nie cwaniakować,
gdy próbuję ci pomóc?
Przepraszam.
Jak nie chcesz zmarnować sobie życia,
skoncentruj się na bieganiu.
Zaczynając od jutra.
- Od jutra? - Na dziś skończysz.
Nie mogę na to patrzeć, bo zwymiotuję.
- Świetnie wyglądasz. - I tak się czuję.
Wychodzę. Do potem.
Nie wychodzimy razem?
Co?
Znalazłam bilety na Fleetwood Mac.
Idę z ludźmi z mojej grupy.
Ale były tylko dwa bilety.
Kupiłem też bilet dla Megan,
przecież odda mi pieniądze.
No jasne.
Bawcie się dobrze. Całą grupą.
Bawcie się jak najlepiej.
Wybacz zamieszanie.
To nic.
To naprawdę fajne.
Byłam cierpliwa.
Czekałam, a nic się nie zmieniło.
Robiłam sobie nadzieję, a to wszystko jak krew w piach!
Ale przywaliłaś. Dostałam w okulary.
I to Fleetwood Mac.
Pokaż filiżance, kto tu rządzi.
Jeśli nie zrobię kroku w tył, spadnę w przepaść.
Wypij to i rozwal.
Dziękuję.
Cześć.
Kierownik powiedział, że będziemy potrzebować tego stolika.
Bez jaj, jestem klientką.
Siedzisz tu od trzech godzin. Wzięłaś kawałek pizzy i siedem dolewek.
Bo dajecie za dużo lodu.
Kocham cię, wracaj do domu.
Weź prysznic.
Dobra.
Co jest?
Nic.
- Jesteś zła? - Nie.
Nikt nie chce spędzać ze mną czasu.
Izzie na pewno chce.
Ty jesteś moim chłopakiem.
Powinno ci na tym zależeć.
I zależy, ale teraz jestem w pracy.
A później?
Później uczę się do kursu.
- Jak chcesz. - Nie bądź taka.
Musisz taka być?
Wychodzę, jak kazałeś.
I wezmę kolejną dolewkę.
Wyglądasz... całkiem nieźle.
Jesteś pewien, że nie głupio?
Co ty. Tylko głupi tak pomyśli.
Miło to słyszeć.
To jedyna pozytywna pamiątka z podróży.
To niepokojące.
Zjadłem niedobre brownie,
następnie zasnąłem na plaży, gdzie ukradziono mi sandały.
Strasznie się spiekłem
i niemal cały czas siedziałem w pokoju.
Na szczęście Tim dotrzymywał towarzystwa mojej żonie.
Czasem bawiła się tak dobrze, że nie wracała na noc.
To dobry facet.
Jesteś pewien?
Dziś nie pracujesz.
Cześć, Bob.
Wyglądasz głupio. Zahid, musimy pogadać.
Co to jest?
To moje stare notatniki. Dokładnie 31.
Jeśli pozwolisz, nazwę je archiwum.
Pozwolę.
Przeczytałem je, strona po stronie, i coś odkryłem.
Że coraz lepiej rysujesz cycki?
Odkryłem prawdziwego ciebie.
- Ale to prawdziwy ja. - Nie.
Łamiesz własne zasady,
bo ciebie też dręczy pasożyt, który nazywa się Gretchen.
To zabolało. Gretchen to nie pasożyt.
To księżniczka.
Jest kozacka i urocza na każdy możliwy sposób.
Nie zmieniła mnie.
Nieprawda. Notatnik nr siedem, strona dziewiąta:
„Pierw ziomeczki, nie laseczki”.
Notatnik nr 24, strona szósta: „Brązowym dobrze we wściekle różowym”.
Nie brzmi jak ja.
Notatnik nr 30, strona 19: „Nie pozwól, by chica cię zmieniła”.
Gretchen to słaba opcja.
W miłości nie ma zasad. Nie wiesz, jak działają związki.
Jestem w związku z Paige.
To wasze coś jest urocze,
ale nie bylibyście razem, gdybym nie prowadził cię za rączkę.
Jestem z nią dłużej niż ty z Gretchen.
Nie chodzi o czas. Nasz związek jest głębszy.
Nie pojmiesz tego.
Stumpy też była wredna dla przyjaciół.
Jednak wpadłeś.
Bo nie wiedziałem, co robić. Twoja rada nie pomogła.
Przykro mi to słyszeć. Może gry i pizza pomogą.
- Mam nadzieję. - Proszę.
Siadaj koło mnie.
Gramy w statki, namierzyłam lotniskowiec Jaspera.
Nie wiesz.
Wszystko w porządku?
Czemu wszyscy o to pytają?
Oczywiście, że nie.
Czy kiedykolwiek wszystko było w porządku?
Nigdy.
Mrocznie. Podoba mi się.
H5.
Trafiony. Szlag.
Zahid to mój najlepszy przyjaciel,
ale jego dziewczyna to złodziejka.
Poza tym powiedział coś niemiłego na temat mojego związku z Paige.
Sporo problemów.
Wiele się dzieje.
Chcę ją wydać, ale wkurzę tym Zahida,
więc nie wiem, co robić.
Nie znam tych ludzi, ale ich nie lubię.
Twoja kolej.
Gdy nie wiem, co zrobić, mama powtarza, bym postąpił słusznie.
B7.
- Pudło. - Co?
I jak, fajnie?
Nie, ale Jasper dał mi dobrą radę.
- Tak było. - Świetnie.
A teraz rada dla ciebie: A9.
Sam!
Zatopię twój pancernik.
Wróciłeś.
Cześć, Bob,
chcę coś zgłosić.
Gdy zaplatałeś warkoczyki na Jamajce,
wredna dziewczyna Zahida ukradła opaskę sportową.
Odkryłem to podczas inwentaryzacji.
Ona kradnie też jego duszę.
To prawda?
Duszę? Jasne, że nie.
Ale nie powiedziałeś mi o kradzieży.
Od powrotu kusi mnie, by powiedzieć:
„Niczym się nie przejmuj, brachu”.
Ale jestem kierownikiem, a twoja dziewczyna ma zakaz wstępu.
Trafi na ścianę wstydu,
a ty jesteś na warunkowym.
Jedna rzecz.
Prosiłem o jedną rzecz. Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłem.
Złamała prawo i regulamin sklepu.
Gdybym jej nie wydał, złamałbym zasady.
Z nami koniec. Nie przyjaźnimy się już.
Co masz na myśli?
Jak ci to powiedzieć?
Już wiem.
Odziomkowałem cię.
Musimy porozmawiać.
Dobra.
Sporo myślałam.
I...
Nie dam rady.
Co?
Chcę separacji.
Co?
Elso.
Wiem, że to sporo...
do przetrawienia. Nie musimy teraz o tym rozmawiać.
Oboje powinniśmy przejść...
przez ten bolesny czyściec.
I...
Myślę...
że to najlepsza opcja. Jedyna opcja.
Dziwna pora na trening.
Lepiej późno niż wcale.
Nie śledzę cię. Muszę z tobą porozmawiać.
Jak mnie znalazłaś?
Musisz pytać?
Elsa śledzi mój telefon.
Po pierwsze...
Słabo, że mnie unikasz.
Powiedziałam, co czuję...
i byłam z tobą szczera.
A ty ze mną nie rozmawiasz?
Nawet jeśli tego nie czujesz, możesz nadal być moją przyjaciółką.
Odchodzę od zmysłów!
Gdybym wiedziała...
że będzie dziwnie i zagrozi to naszej przyjaźni,
nie powiedziałabym, co czuję,
bo oczywiste jest,
że ty tego nie czujesz.
Napisy: Bartosz Zieliński