Wah.
Ya.
Jadi…
Saya tak tahu.
Lapar?
Sebenarnya, ya.
Awak buat saya keliru.
- Saya? - Ya.
Selepas malam Slurpee, awak kata, "Bagus ada kawan.
Kita kawan. Kawan."'
Apa saya patut cakap?
Perkara sebenar?
Bila beritahu, awak lari.
Betul.
Maafkan saya.
Awak akhirnya tahu.
Tak mungkin. Casey?
Beth, hai. Apa khabar?
Tak sangka bila beli ubat cacing Dewey, saya jumpa orang kegemaran saya.
Beth, ini Izzie.
Izzie, ini Beth, adik Evan.
Hei.
- Hei, Beth. - Wah.
Awak sangat...
cantik.
Terima kasih. Awak pun.
Saya perlu ke kedai sebelum tutup.
Dewey asyik heret buntutnya di karpet.
Buntut kesayangan saya.
Awak masih di sini nanti?
Saya tak rasa. Kami akan...
- Ya. - Ya.
Okey.
Kecewa.
- Jumpa lagi, rama-rama. - Jumpa lagi.
EVAN TUBA BELUM TIDUR?
TERPULANG, AWAK PULA?
BOLEH SAYA DATANG? NAK CAKAP.
Awak bergurau.
Apa awak buat?
Jangan jawab. Ayah tahu apa awak buat.
Awak keluar jumpa teman lelaki malam-malam.
- Ya, tapi bukan macam yang ayah fikir. - Tak perlu jelaskan.
Awak 16 tahun.
Awak tak patut jumpa lelaki jam dua pagi.
Awak dihukum sebab cuba.
Okey.
Okey?
Ya, saya patut dihukum.
Kenapa belum tidur?
Beranda sangat bising.
Banyak trak lalu, ayah tak boleh tidur.
Mak yang curang tapi ayah perlu tidur atas tilam udara.
Itu pilihan ayah.
Ayah…
Macam mana ayah harap ayah dapat tahu pasal...
itu?
Awak masih rasa bersalah?
Tak, saya cuma…
- Macam mana mak patut beritahu? - Ayah tak nak...
bercerita tentang ini.
- Ayah, tolong. - Kenapa?
Kenapa awak nak tahu?
Saya perlu tahu.
Entah, ayah...
harap...
dia beritahu ayah sendiri.
Atau…
Apa?
Jika ia berlaku sekali saja, kemudian tamat.
Mungkin ayah tak nak tahu pun.
Naik atas, okey, dan tidur.
Awak masih dihukum dan akan dihukum lebih jika awak menyibuk.
Hei, Case?
Ya?
Awak okey?
Ya.
Selamat malam.
SEBUAH SIRI ASLI NETFLIX
TIGA TAHUN LALU
Kami gembira awak di sini, Sam,
tapi sesuaikan diri dulu, ini hari pertama,
dan saya akan ajar awak semua.
Hei, tolonglah, tuan.
Jangan panjat rak.
TECHTROPOLIS
Hei, mana pengecas?
Apa?
Pengecas.
Saya tak tahu.
Bukankah awak kerja di sini?
Helo?
Hei, saya cakap dengan awak.
Baju yang cantik, kawan.
Saya suka Hawaii.
Anak penyu laut, betul?
Honu. Itu gelarannya.
Tak macam tempat lain di dunia,
cuma ada dua musim di Antartika:
musim panas dan sejuk.
Seperti yang awak tahu, hari pertama musim panas menjadi sambutan.
Awak suka mai tai? Awak pasti suka mai tai.
- Saya suka mai tai. - Dah agak.
Nak pengecas, pergi ke lorong tiga,
tapi sebelum itu…
Potongan sepuluh peratus, sebab awak paling bergaya di sini.
Pokok kelapa buat mata awak bersinar.
Tak cakap mahalo pun. Biadab.
Saya Zahid, Zahid Raja.
Saya Sam, Samuel Gardner.
Bob kata awak orang Australia.
- Autistik. - Bagus. Saya benci orang Australia.
Saya tahu di mana pengecas.
Saya dah hafal susun atur kedai bodoh ini.
Ya, jangan risau. Lelaki itu tak reti berfesyen.
Cuma seorang boleh pakai baju itu: Tom Raja, bapa saudara saya.
Awak dah hafal susun atur?
Ya. Mudah saja.
- Pembakar roti. - Lorong empat.
Sinar biru.
Lorong enam.
Permainan video, komputer riba, gula-gula.
Lorong 11, dinding belakang, dan sebelah mesin daftar.
Oh.
Saya tak tahu jika itu benar,
tapi saya faham yang awak,
macam mana nak cakap,
pelengkap saya.
Dengar sini, Samuel Gardner.
Bob ingat saya akan latih awak bekerja, tapi Bob salah.
Saya akan latih awak dalam kehidupan.
Bagaimana nak bekerja juga?
Ya. Tapi sejujurnya, saya bukan pekerja yang bagus.
Tapi saya rasa awak mungkin bagus.
Terima kasih.
Disebabkan hanya ada dua musim,
peralihan dari satu ke satu musim berlaku dengan amat cepat.
Sekejap panas, ringan dan terang...
kemudian...
Zahid…
Berapa lama kita takkan berkawan?
Ia akan bantu saya merancang.
Selama-lamanya. Kita takkan berkawan lagi.
...ia amat gelap dan sejuk.
Masih bergaduh, ya?
Aduhai.
Ini...
- Saya rasa sedih. - Ia akan berakhir.
Kawan bergaduh, itu biasa.
Tak, dia sangat jelas,
ia takkan berakhir.
Abang tak kisah.
Dia cuma beri nasihat bagus bila perlu. Abang boleh cari orang lain.
- Saya! - Oh, tuhan!
- Hai Paige. - Hai.
Kenapa awak di bilik air?
Saya hantar Sam ke sekolah untuk luangkan masa.
Sam, saya boleh jadi penasihat.
Nasihat yang saya perlu adalah tentang hubungan kita.
Tak boleh minta nasihat awak tentang awak.
Tentu boleh. Saya boleh adil. Cubalah.
- Jumpa lagi. - Okey.
Usah hantar saya ke sekolah.
Oh, menarik.
Apa? Kenapa tidak?
Awak suka marah.
Ke tepi, lintah manusia!
Tak pernah dengar lampu isyarat atau awak letak dalam buntut?
Keluar. Keluar dari kereta, saya boleh lawan.
Lima belas tahun Taekwondo, jantan!
Orang yang ajar awak berlawan tak fikir panjang.
Selain bising dan menakutkan,
awak juga langgar peraturan lalu lintas.
Merepek, saya bersemangat, Sam. Saya selalu begitu.
Lagipun, semua orang selamat.
Burung camar tersepit di cermin sisi.
Tak dilarang.
Saya tak rasa.
Sam, saya rasa nasihatnya jelas: jangan naik kereta...
Orang lain. Sam, ini satu-satunya masa kita bersama,
sebab awak kejar masa depan dan impian dan saya berbaju unitard kentang
jadi saya patut terus hantar awak.
Ya, saya perlu bertegas.
Saya perlukan Zahid baru.
Adik penasihat yang bagus.
Abang akan buat senarai calon.
Tunggu...
Budak-budak gila.
EVAN TUBA MASIH DIHUKUM?
YA.
BERBUAL NANTI?
Pergi kerja?
Ya.
Tentang apa saya cakap malam itu...
perpisahan.
Ya, saya…
Saya belum…
Saya belum boleh.
Okey, bila awak sedia,
kita boleh fikir sama-sama.
Ada banyak langkah yang kita perlu ambil...
dan kita perlu fikir betul-betul.
Awak sedang tentukan langkah yang perlu diambil,
seperti pangkah "bercerai" dalam senarai awak?
Bukan itu maksud saya.
Saya belum sedia.
Saya masih nak tahu apa yang berlaku.
Saya pernah terfikir bila kita mula bersama, pasal ibu awak benci saya.
Dia teruk.
Awak sokong saya.
Awak di situ.
Saya nak tahu macam mana kita boleh sampai ke sini.
Awak boleh buat senarai awak dan kemas barang,
dan saya akan cari sebabnya, okey?
Saya nak nasihat…
tentang Paige.
Biarlah dia pandu secepat mana.
Asalkan dia tak tinggalkan awak.
Berapa kerap dia flos gigi? Bakteria itu boleh jejaskan mindanya.
Sementara kita cakap pasal ini, berapa kali awak flos?
Awak layak untuk orang lain.
Saya tiada nasihat, tapi tengok.
Bila ada stoking di pintu, maknanya jangan masuk.
Oh. Hai.
Ini bagus. Saya akan bingkaikannya dan hantar ke asrama awak.
Tak perlu. Saya tiada di sana.
Saya akan hantar.
Satu cara untuk buat sulfat sodium
adalah melalui tindak balas asid sulfurik dan…
BAGAIMANA DENGAN
SERIUS?
TAK TAHU LAGI PERLU CAKAP DENGAN EVAN
TAK NAK JADI MACAM
ELSA?
Bob?
Saya tak nak jumpa Zahid semasa syif saya
sebab kami tak berkawan.
Boleh beritahu saya di mana tempatnya?
Dia tukar syif supaya awak berdua tak berjumpa.
Saya bersimpati.
Kadangkala bila orang sakiti kita,
mereka cuma luahkan kesakitan sendiri.
- Hei. - Hai.
Saya tahu awak dihukum, jadi saya tak patut datang.
Tapi selepas hari itu di Don's, saya nak singgah dan tanya khabar,
lihat jika awak rasa
kurang gila.
Saya bawa jejari roti juga.
Saya makan satu, saya tahu ia sedap.
Terima kasih.
Awak nak masuk?
Adik silap.
Ia tak berakhir.
Hei, Sam.
Dia ubah syif supaya kami tak bekerja bersama.
Abang tak peduli pun.
Abang nampak bagus.
Sampai hati dia.
Tak peduli pun sebab Paige pandu laju, jadi abang akan mati.
Apa?
Jadi tak dapat cari Zahid baru? Itu satu misi yang lucu.
Tak, semua orang teruk.
Abang nak bantuan. Entah bagaimana nak uruskan pemanduan Paige.
- Paige Pemandu Ganas, itu namanya. - Ya?
Ya, adik yang reka.
Apa nak buat?
Kadangkala bila orang bertindak gila,
bila mereka naik marah di Kedai Piza Don's tanpa sebab,
mungkin ada sesuatu berlaku.
Jadi mungkin tanya saja jika dia okey.
Tak pun, belajar memandu,
lelaki 19 tahun.
Boleh tahan. Terima kasih, Evan.
Sama-sama.
Baiknya awak.
Saya lelaki yang baik. Beritahu kawan awak.
Maaf pasal hari itu.
Ya, apa yang berlaku?
Saya cuma tertekan tentang larian.
Masa semakin suntuk dan...
saya rasa sebab makan bar tenaga ini.
SALON GEOFFREY
Hai.
Oh. Helo sekali lagi.
Saya nak cakap.
Okey.
Saya banyak berfikir.
Tentang masa depan dan juga masa lalu.
Mak ingat hari jadi ke-27 saya?
Tak ingat sangat, tapi ia pasti meriah.
Tak. Tak meriah langsung.
Ia di restoran Mexico dan saya tak nak jemput mak,
tapi Doug suruh sebab dia baik.
Mak datang, mabuk…
dan mak jahat, mak mengejeknya.
Pelayan di sana pun malu.
Mak tak ingat.
Saya tahu.
Maafkan mak.
Terima kasih.
Saya bukan anak yang baik. Saya…
Saya tegar dan cerewet
dan sangat spesifik.
Tapi Doug…
perkahwinan itu...pilihan yang baik.
Pilihan yang betul.
Mak patut sokong saya.
Entah apa...
Entah apa saya nak daripada mak.
Elsa…
awak anak yang unik,
tapi mak tak bantu awak.
Anak-anak awak bertuah.
Jumpa lagi, mak.
Kenapa awak di sini?
Boleh bercakap?
- Dia hantar awak? - Tak.
- Mak cik yang hantar? - Elsa? Tak juga.
Teruk. Saya sangka dia fikirkan saya.
Lihat…
Sam melalui masa yang sukar
dan saat dia lemah, sayalah manusia sokongan emosinya.
Saya faham, awak cuma buat kerja.
Edison tak boleh pandu ke sini.
Tak, tak boleh.
Tapi ia nak. Saya perlu tarik kunci daripada tangan ia.
Saya tiada pilihan, Casey, tapi awak bazirkan masa.
Saya dan Sam dah berakhir.
Saya tak rindu dia.
Saya tak rindu dia langsung.
Saya tak tahu apa yang berlaku
tapi adakah ia berbaloi untuk tamatkan persahabatan?
Awak takkan putuskan hubungan dengan mudah.
Saya dah fikir banyak.
Sam kawan nombor satu saya. Anak didik saya. Dia buat saya bangga.
Dia buat saya fokus dengan soalan logik dan menjengkelkan.
- Betul. - Ya, tapi...
dia benci kekasih saya.
Ia hal yang besar untuk dibiarkan.
Okey, awak marah saya?
Rasa macam awak marah.
- Saya selalu fikir orang marah saya. - Apa? Tak.
Tak.
Elsa nak berpisah.
Saya bersimpati.
Ia mengarut.
Dia yang curang, tapi saya yang jahat?
Teruk.
Ya, teruk.
Apa? Cakap saja.
Saya tak layak.
- Cakap sajalah. - Lihat.
Bagi saya, perkahwinan satu pilihan yang awak buat di waktu pagi.
Awak masih buat pilihan itu?
Hei, profesor!
Kenapa tak guna PhD untuk belajar berjalan?
Saya benci awak!
Baiklah. Dah tiba, sayang.
Paige, Evan suruh saya tanya awak
dan ia idea yang bagus, jadi...
semuanya okey?
Oh.
Sejujurnya, tak, Sam.
Saya rasa sedih.
Amat sedih.
Bukan saja kerjaya dan hidup saya
sedang merosot, tapi…
saya agak risau tentang kita.
Kita?
Ya.
Kita di tempat yang berbeza.
Awak di kolej dan…
saya di restoran dengan ruang bola dan bakon besar yang menyanyi.
Saya ingat dia. Menakutkan.
Ya.
Saya juga...
rasa saya tak cantik.
Saya penat
dan rambut saya rata dan...
bau saya macam kentang goreng.
Apa?
Tak mungkin.
Awak masih cantik.
Awak rasa saya cantik?
Awak gadis tercantik yang saya kenal. Entah kenapa awak risau pasal kita.
Saya kata saya cintai awak pada malam graduasi
dan saya masih rasa begitu, dan saya cintai awak tak kira bau apa.
Ya.
Ya, saya rasa kita berdua...
sedang fokus menghadapi masa yang sukar...
jadi sukar untuk kita bersama.
Jadi...
saya patut tanya khabar awak dari dulu?
Ya, tapi saya gembira awak tanya sekarang.
Hei, Sam.
Ada tempat kita boleh bersendirian di kampus ini?
Keadaan boleh jadi gila dalam gelap.
Di Antartika dengan enam bulan musim sejuk dan kegelapan yang berturut-turut…
Baguslah, kawan.
...sesuatu yang tak dijangka boleh berlaku.
Sekejap.
Sudah beberapa tahun saya bawa ini…
untuk menyalakannya, detik intim pertama saya.
Intim?
Lilin melanggar peraturan asrama.
Baiklah...
Boleh langgar peraturan?
Untuk seks?
Hari paling menarik dalam setahun
di Antartika adalah hari matahari terbenam.
Ada parti dan permainan dan keseronokan.
Kemudian…
gelap.
Saya nak beritahu sesuatu.
Hei.
Tak apa.
Ada apa?
Tak apa.
Baiklah.
Mujur saya pandai merungkai misteri.
Jadi...
kita akan siasat.
- Sam? - Tak.
Ibu bapa awak?
Kita?
Saya...buat sesuatu?
Awak...buat sesuatu?
Saya cium seseorang.
Apa?
Saya rasa saya ada…
perasaan.
Apa... Siapa?
Pentingkah?
Siapa?
Izzie.
Oh.
Baik.
Maafkan saya.
Aduhai.
Saya minta maaf.
Aduhai.
Awak cintakan dia?
Saya tak tahu.
Saya tak...
Saya tak tahu.
Sebab saya tak boleh…
Kita tak boleh…
Saya tak sanggup nak berpisah.
Saya buntu nak buat apa.
Fikirkannya, Casey.
Hei, jangan bantu,
remaja yang kuat.
Case?
Oh, sayang.
Evan, saya ada berita baik. Saya ikut nasihat awak dan teka.
Sam, bukan sekarang.
Saya berasmara.
Baguslah.
Tahniah.
Terima kasih. Saya juga dah tentukan siapa Zahid baru saya. Awak.
Sempurna. Awak selalu di sini dan saya duduk sini,
jadi kita berpeluang untuk nasihat.
Tapi kita patut buat jadual.
Bila awak nak lepak dengan Casey minggu ini?
Berhenti.
Saya tak boleh jadi Zahid baru.
Kenapa tidak?
- Dia berpisah dengan Evan? Mana dia? - Berhenti.
Tidak! Casey berpisah dengan Evan bila saya tahu dia Zahid baru.
Kenapa?
Tidak! Jangan pergi.
Awak tak boleh naik dan jerit kepadanya, dia lemah.
Casey tak lemah.
Sekarang, dia sangat sedih.
Yakah?
Ya.
Oh.
Apa saya boleh buat?
Keluarkan salmon daripada peti sejuk beku.
Biskut?
Awak semua akan habiskannya jika mak tak sembunyikannya.
Adik sedih sebab berpisah?
Kalau sedih, kenapa adik buat begitu?
Adik tak rasa adik ada pilihan.
Kadangkala tiada jawapan yang baik.
Contohnya, bagus sebab laporkan Gretchen, tapi…
abang sedih kehilangan kawan.
Sam, jangan kacau.
Nak masuk? Awak di luar macam penghendap.
Apa yang berlaku?
Casey dan saya…
kami berpisah.
Oh.
Pak cik bersimpati.
Dia…
Saya tak boleh pergi.
Ia akan tamat.
Pak cik faham.
- Hei. - Hei.
Ya.
Terima kasih.
Di mana Casey?
Dia di atas.
Sam bersama dia.
Bagus.
Aduhai.
Dengar sini, saya…
Saya tak tahu macam mana nak buat.
Tak tahu nak buat semua ini.
Ya, saya juga.
Tapi saya boleh cakap sekarang.
Okey. Bagus.
Saya rasa kita tunggu dulu.
Jangan beritahu anak-anak.
Itu idea yang bagus.
Dan...
bukan semuanya salah awak.
Terima kasih.
Kenapa abang muram?
Ada masalah dengan Paige?
Tak, kami berasmara.
Jijik.
Jadi kenapa abang sedih?
Sebab tak boleh beritahu Zahid.
Terjemahan sari kata oleh Siti Salmi