‪เรามาที่นี่ทำไมเนี่ย
‪ใช่ แม่นิสัยไม่ดี
‪ถ้าใจร้ายกว่านี้ ‪เสร็จแล้วจะพาไปกินอะไรอร่อยๆ
‪เป็นยังไงบ้างลูก
‪สบายดีตามประสาคนชั่ว
‪แม่เข้าใจ
‪การเลิกกันมันเลวร้าย
‪ลูกจิตใจดีและกล้าหาญมาก
‪แม่ก็อยากทำได้แบบนั้นแต่เราก็รู้ว่าไม่กล้าพอ
‪แม่
‪มันก็แย่จริงๆ แหละ
‪และอาจจะเป็นเรื่องที่ถูกต้อง แต่...
‪หนูเลิกคิดถึงเขาไม่ได้เลย
‪ไม่ว่าจะทำอะไร
‪ซาฮีด...
‪ชื่อน่าสนใจนะ ครอบครัวเธอมาจากไหน
‪เวอร์มอนต์ครับ
‪เราย้ายมาที่นี่ตอนผมอยู่ ป.หก
‪แต่ก็กลับไปดูใบไม้ร่วงที่นั่นทุกปี
‪เหมือนเขาอยู่ข้างๆ ตลอดเวลา
‪ว่าไงแซม
‪เวลาว่างครูชอบเล่นฟริสบี้ เก่งด้วยนะ
‪โอ๊ย
‪นายพูดถูก มันทำให้ฉันเลิกหมกมุ่น
‪ทุกอย่างทำให้นึกถึงเขา
‪(ชมรมเต้นรำเดนตัน ‪วันเสาร์ สองทุ่ม)
‪และคิดถึงเขา
‪แย่ที่สุด
‪แม่เข้าใจจ้ะ
‪พอเห็นนี่แล้วลูกอาจจะรู้สึกดีขึ้นนะ
‪ดูสิ
‪เคซีย์แจ๋ว
‪ทาไปเชียร์ลูก
‪ใส่กับถุงมือเปิดนิ้วคงเท่น่าดู
‪ถุงมือนั่นไม่ทำให้อะไรเท่หรอก
‪- เคซีย์แจ๋ว ‪- โอ๊ย เพลีย
‪เคซีย์แจ๋ว
‪อย่าเยอะ
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪รูปอะไรเนี่ย
‪ความยุติธรรม
‪คนตัวเล็กสู้กับปีศาจ
‪ฉันก็วาดรูปแบบนี้เยอะ ‪ช่วงพ่อแม่หย่ากัน นายโมโห
‪ไม่ได้โมโห
‪ไม่ ดีแล้ว ระบายออกมาเลย
‪เพื่อนรักฉันบอกว่าไม่อยากคบกับฉันแล้ว
‪แต่ก็ดีแล้วล่ะ
‪และฉันได้มีเซ็กซ์ด้วย ไม่โมโหหรอก
‪ก็ดี แต่จับดินสอซะแน่นเชียว
‪ฉันก็จับแบบนี้อยู่แล้ว
‪โอเค ฟังนะเด็กๆ
‪ใกล้สอบมิดเทอมแล้ว
‪เอาล่ะ โลกเราทุกวันนี้
‪มีแต่เรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นมากมาย
‪ภารกิจของเธอ ถ้าพวกเธอทำ
‪ก็ต้องทำแหละ ถ้าอยากสอบผ่าน
‪คือการสร้างงานศิลปะหนึ่งชิ้น
‪ที่นำเสนอปัญหาด้านการเมือง
‪ที่เธอให้ความสนใจ
‪โอ้โฮ หนูมีไอเดียเพียบเลย เลือกไม่ถูก
‪อุตสาหกรรมปศุสัตว์ คนไร้บ้าน
‪แต่การทำแท้งก็น่าสน
‪ฉันไม่อินการเมือง
‪ขอแบ่งของเธอได้ไหม
‪ไม่จริง
‪แซม แค่มีหัวใจ
‪ก็อินแล้ว
‪ถ้าไม่มีเธอก็เป็นแค่แมงกะพรุน
‪เค้นมันออกมา ลูกเอ๊ย
‪ขุดด้านมืดออกมา แซม
‪เห็นอะไรแล้วโมโห
‪เพนกวินมาเจลลันที่อาร์เจนตินา
‪เป็นอาณาจักรเพนกวินที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‪เหมือนนิวยอร์คของเพนกวิน
‪- เจ๋งมาก ‪- แต่มันนองเลือด
‪ตายจริง
‪ปกติลูกเพนกวินจะมีโอกาสรอดแค่หนึ่งในสาม
‪เพราะผู้ล่า ความอดอยาก...
‪คุยเรื่องสนุกๆ กันหน่อยดีไหม
‪เพราะมนุษย์และโลกร้อน
‪พวกมันเลยหนาวตายเพิ่มขึ้น ‪หลายพันตัวเพราะฝนตกมากขึ้น
‪ฉันดูวิดีโอที่เป็ดดูดนมจากขวดนมเด็ก
‪น่ารักดีนะ
‪ปกติชีวิตก็ยากอยู่แล้ว
‪ยังมาเจอเรื่องนี้อีก
‪เสาร์อาทิตย์นี้ฉันต้องทำโปรเจคนี้
‪อ้าว
‪ฉันนึกว่าเสาร์อาทิตย์นี้เราจะได้อยู่ด้วยกัน
‪เพราะครอบครัวนายจะไปงานวิ่ง
‪ขอโทษนะ มันสำคัญมาก ฉันต้องทำออกมาให้ดี
‪โอเค พอกันทีแซม
‪วันก่อนเรามีความสุขกันมาก
‪แต่นายไม่เคยแม้แต่จะพูดถึงมัน
‪ตั้งแต่บ่ายวันนั้นที่หอนาย
‪ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วนะ
‪เราเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‪โอเค แต่ดูสิ
‪(อาณาจักรเพนกวินมาเจลลัน)
‪อุ๊ย ค่อยดีขึ้นหน่อย
‪ดูพวกที่กำลังนอนอยู่ในรังสิ
‪มันตายแล้ว ตายยกฝูง
‪(คู่มือวิชาเคมี)
‪แกล้งฉันเหรอ
‪ขอโทษนะ ไม่ทันเห็น
‪ไม่เอา อ่านหนังสือก่อน
‪เสาร์อาทิตย์นี้คงไม่ได้ทำอะไร ก็เลยต้อง...
‪ตื่นเต้นเรื่องแข่งภูมิภาคเหรอ
‪ใช่ ตื่นเต้น
‪แต่หลักๆ แล้ว...
‪เศร้าเรื่องอีวานเหรอ
‪นี่ เราเป็นเพื่อนกันมาก่อน ‪ถ้าเครียดก็คุยกับฉันได้นะ
‪ฉันรู้
‪แต่ไม่ใช่เรื่องนี้
‪ขอโทษนะ
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันไม่เข้าข้างเขาหรอก
‪โอเค บาย
‪บาย
‪นี่เขาเป็นแฟนเธอแล้วเหรอ
‪เฮ้ย แซม บอกกันหน่อยสิ
‪บอกว่าฉันนั่งอยู่ตรงโซฟาเหรอ
‪ได้ ฉันอยู่ตรงโซฟานะ
‪ตกลงพวกเธอเป็นแฟนกันเหรอ
‪ยังไงฉันก็ไม่คุยเรื่องนี้กับนาย
‪แต่...
‪แล้ว...
‪ถ้าเป็นจริง นายจะ...
‪มีปัญหาไหม
‪ฮะ ไม่นี่ ทำไม
‪เธอก็เหมือนสเฟ็นกับแมจิกไง
‪ใครนะ
‪สเฟ็นกับแมจิก
‪เพนกวินเจนทูตัวผู้สองตัวที่ ‪พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำซีไลฟ์ซิดนีย์
‪มันจีบกันแล้วก็สร้างรังด้วยกัน
‪อุ๊ย
‪น่ารักจัง
‪ตอนที่มีคู่เพนกวินต่างเพศวางไข่
‪แล้วไม่ยอมดูแล
‪เจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์เอาไปให้สเฟ็นกับแมจิก
‪ตอนนี้พวกมันมีลูกชื่อสเฟ็นจิก
‪ดูสิ
‪ไอ้หนูน้อย
‪น่าจะตั้งชื่อให้ดีกว่านี้หน่อย
‪เพนกวินนายชื่อสตัมปี้นะ
‪ก็ใช่ไง ชื่อเพราะๆ น่ะ
‪ขอบใจนะ
‪เรื่องอะไร
‪ที่ไม่ทำตัวแปลกๆ
‪หรือที่ทำตัวแปลก แต่ตามสไตล์นาย
‪ไม่เป็นไร ขออยู่เงียบๆ ได้ไหม ฉันยุ่งน่ะ
‪- เพนกวินเลือดนองของนายสวยนะ ‪- ขอบใจ
‪เสร็จแล้วเหรอ
‪เสร็จแล้ว
‪เราต้องนอนที่บ้านตากอากาศของพ่อคุณ ‪แต่ฉันไปนอนโรงแรมได้นะ
‪ไม่เป็นไร ตอนนี้คงหาห้องไม่ทันอยู่ดี
‪แล้วก็คงสนุกเวลาได้รื้อของที่นั่นด้วย
‪- ลูกแม่ ‪- ไปเร็วเคซีย์
‪ครั้งแรกที่ลูกต้องเฝ้าบ้านคนเดียว ‪ไม่อยากเชื่อเลย
‪ไม่อยากไปเชียร์กับเราแน่นะ
‪แน่ครับ ผมงานเพียบเลย
‪เลือดนองเชียว
‪เชือกอะไรน่ะ
‪เชือกเหรอ
‪นั่นมันลำไส้ใหญ่ นกเหยี่ยวควักไส้มันออกมา
‪โอเค
‪ลูกดูเครียดและหงุดหงิดนะ
‪อยากอยู่คนเดียวแน่เหรอ
‪ครับ
‪เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นที่อาร์เจนตินา
‪ผมอยากอยู่เงียบๆ จะได้ตั้งใจ
‪ถ่ายทอดการนองเลือดนี้ ‪ออกมาอย่างมีประสิทธิผล
‪ไม่ทำให้แม่เบาใจขึ้นเลย
‪โอเค ถ้ามีอะไร
‪แม่เขียนเบอร์แจ้งเหตุด่วนเอาไว้ให้แล้ว
‪กรมควบคุมสัตว์เกี่ยวอะไร
‪จำตอนแรคคูนมาคลอดในห้องใต้ดินได้ไหม
‪- อะไรก็เกิดขึ้นได้ ‪- เฮ้อ
‪พูดซะ หนูไม่มีลูกแน่นอน
‪อาหารทั้งหมดอยู่ในตู้เย็น ติดป้ายเรียบร้อยแล้ว
‪และอย่าลืม
‪ลูกบิดเตาซ้ายแถวหน้ามัน...
‪ใช้ยาก ต้องกดลงไปให้สุด
‪แล้วค่อยหมุน
‪ไม่งั้นไฟจะไม่ติดแต่มีแก๊สออกมา
‪จนเต็มบ้าน
‪แล้วแค่มีประกายไฟนิดเดียว ตูม
‪หลังคาจะระเบิดขึ้นฟ้าพร้อมลูกชายแม่
‪ขึ้นสวรรค์ไปเลย
‪หรือตกนรก
‪- ใครจะไปรู้ ‪- โอเค
‪ผมไม่ทำสิ่งที่แม่พูดหรอก
‪ไปกันเถอะ เดี๋ยวส่งเคซีย์ขึ้นรถบัสไม่ทัน
‪ไม่อยากนั่งรถพ่อแม่ไปแน่เหรอ
‪ไม่ค่ะ เหลือเชื่อว่าหนูอยากอยู่ ‪กับชะนี 30 นางมากกว่าคนแก่สองคน
‪จะเดินไปขึ้นรถเองไหม เดินได้นะ
‪เอ๊ะ หนีไปได้ตัวนึงนี่
‪ไม่ได้หนีครับ มันฆ่าตัวตาย
‪เห็นซากศพแล้วรับไม่ได้
‪แม่ลองเดินเหยียบลูกตาดูสิ
‪เฮ้อ
‪ฮันนีคริสป์เป็นแอปเปิลพันธุ์ใหม่เหรอ
‪ปกติฉันกินพิงค์เลดี้
‪แต่นี่ก็อร่อยดีนะ
‪อร่อยทั้งคู่แหละ
‪ดีใจจังที่จะได้ไปกระท่อมอีก
‪เราไม่ได้ไปมานานมากแล้ว
‪ไม่รู้ทำไมถึงเลิกไป
‪เพราะคุณไม่อยากไปไง
‪ฮะ
‪ไม่ใช่ซะหน่อย แต่มันไม่เหมาะกับเราแล้ว
‪ไม่มีใครนอนหลับเลย
‪และฉันก็ดูลูกอยู่คนเดียวทั้งอาทิตย์
‪ผมหลับสบายดีนะ
‪โยนทิ้งนอกหน้าต่างไม่ได้นะ
‪มันย่อยสลายได้
‪มันผิดกฎหมาย
‪คุณทิ้งเศษแอปเปิ้ลออกนอกหน้าต่าง ‪ขณะขับรถบนทางหลวงไม่ได้
‪ถ้ามันปลิวไปโดนคันข้างหลังล่ะ
‪อย่านะ
‪ขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้
‪ปัญหาของเพนกวินมาเจลลัน ‪เป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดมาก
‪ลูกเพนกวินตัวใหญ่เกินกว่าจะรับไออุ่นใต้พุงพ่อแม่
‪(น้ำตาลอ้อยแท้ สีน้ำตาลเข้ม)
‪ถ้ามีปัญหาอะไรถามผมได้เลยครับ
‪ผมชื่อซาฮีด ขึ้นต้นด้วยซี
‪ลงท้ายด้วยมิตรภาพดีๆ
‪ผมเขียนชื่ออินสตาแกรมไว้บนใบเสร็จแล้ว
‪บราวน์ชูการ์อันเดอร์สกอร์ดูอิ้งอิต
‪แต่ขนยังกันน้ำไม่ได้
‪ฉันจะนอนห้องเตียงสองชั้น
‪ก็ดี
‪ระหว่างทางฉันแวะทักคนตั้ง 63 คน
‪มีเจลล้างมือไหม
‪แน่นอน ฉันว่าเอลซ่าใส่มาให้อยู่แล้ว
‪ขอบใจจ้ะ
‪แซมวาดนี่ให้ฉัน
‪(สเฟ็น แมจิก ‪โชคดีนะ)
‪สเฟ็นกับแมจิกคือใคร
‪คู่เพนกวินเกย์ที่ออสเตรเลีย
‪เขาเล่าให้ฉันฟังเมื่อคืน
‪เดี๋ยว เธอ...
‪เธอบอกแซมเรื่องเราเหรอ
‪ไม่เชิงบอก
‪- ไม่เชิงยังไง ‪- เปล่า
‪ฉันไม่ได้เล่าอะไร ‪เขาเห็นเราตรงประตู เลย...
‪ไม่เห็นมีอะไรเลย เขาเป็นพี่ชายฉัน
‪มีสิ เพราะฉันไม่ชอบป่าวประกาศ
‪เรื่องส่วนตัวให้โลกรู้
‪โอเค รับทราบ
‪ไม่โอเคนะ
‪แคลร์มา ฉันไปทักก่อนนะ
‪ว่าไงคนสวย
‪- ไง ‪- ไง
‪เป็นอะไร
‪แม่เจ้า
‪ใช่
‪- น่าสงสารอีวาน ‪- ใช่
‪น่าสงสารเธอ
‪ก็นิดนึง
‪อิซซี่ร้ายมาก
‪ไม่เอาน่า
‪สับสนมากเลย
‪เพราะฉันคิดถึงอีวานมาก
‪แต่ตอนอยู่กับอิซซี่มันตื่นเต้นดี แล้ว...
‪ตอนจูบกันก็...
‪รู้สึกดีมาก
‪แล้วพออยู่กันสองคนเขาดูชอบฉันมาก
‪แต่เวลามีคนอื่นเหมือนไม่กล้าอยู่ข้างๆ ฉัน
‪เหมือนแมวฉันเลย
‪เคซีย์ คนที่เธอคบ
‪ควรจะดูแลเธออย่างดีให้สมกับ
‪ความเป็นเจ้าหญิงของเธอ
‪ฉันมาคุยเรื่องนี้กับเธอทำไมเนี่ย
‪ไง
‪ขอคุยด้วยหน่อยสิ
‪ฉันไปนะ ต้องกินมื้อเย็นกับทีม
‪- ฝากหวัดดีด้วยนะ ‪- ไปบอกเองสิ
‪คืนนี้มีปาร์ตี้ที่ห้องทันย่า
‪เธอก็ไปได้นะ
‪ถ้าอยากไปน่ะ
‪ขอโทษนะ
‪คือว่า...
‪ฉันไม่เคยน่ะ
‪ฉันก็ไม่เคย
‪แล้ว... ฉันก็ไม่รู้ว่ามันหมายความว่าอะไร
‪หรือฉันเป็นใคร
‪ฉันก็สับสนเหมือนกัน
‪ฉันรู้
‪แต่ฉันว่า...
‪อยากค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป
‪แต่รู้สึกดีนะตอนไปนั่งเล่นที่ห้องเธอคืนก่อน
‪และฉันชอบอยู่กับเธอ
‪เหมือนกัน
‪เดี๋ยวไปปาร์ตี้ด้วยกันไหม
‪ไปสิ
‪โอเค
‪ได้
‪(แซมเทกส์อะวอล์ก)
‪นี่
‪ดูสิว่าฉันเจออะไร
‪เกมแซมเทกส์อะวอล์ก ผมจำได้
‪ทำเพลินมากจนฉันว่า ‪ฉันได้ประโยชน์มากกว่าแซมอีก
‪ไม่หรอก เขาได้เรียนรู้จากเกมเยอะมาก
‪ส่วนผมเป็นได้แค่หมาข้างบ้าน
‪- บิสกิต ‪- บิสกิต
‪บ้าบอที่สุด
‪มาเล่นกันไหม
‪เอาสิ ได้เลย
‪อยากดื่มไวน์ไหม
‪อยากสิ แต่ฉันไม่ได้เอามา
‪ผมเอามา
‪ผมรู้ใจคุณ
‪แซม
‪มีข่าวดี
‪ไหนๆ เราก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว
‪ตั้งแต่มีเซ็กซ์กัน
‪ฉันไม่อยากลอยไปลอยมาแล้ว
‪ถึงเวลาสมัครงานสักที
‪ตอนนี้ฉันมีนัดสัมภาษณ์แล้ว
‪งานพี่เลี้ยงเด็กน่ะ ไม่ใช่ฝึกงาน
‪ที่เทศบาลอย่างที่ฝันไว้ แต่ก็ยังดี
‪เยี่ยมเลย ดีใจด้วย
‪นี่ทำอะไรอยู่เนี่ย
‪ฉันวาดงานเพนกวินมาเจลลันไม่ได้ดีสักที
‪ทุกรูปที่วาดดู...
‪ไม่สำคัญพอที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลง
‪ซากเพนกวินพวกนี้ทำให้ ‪เธออยากเลิกใช้สเปรย์ฉีดผมไหม
‪นายไม่อยากให้ฉันเลิกใช้หรอก
‪เอาล่ะ พักก่อน ลุกขึ้นค่ะคุณผู้ชาย
‪- ฮะ ‪- ไปเดินเล่นกัน
‪คุณย่าฉันเคยสอนว่า ‪การเดินเล่นทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
‪ยกเว้นโรคต้อหิน อันนั้นช่วยไม่ได้
‪ใส่เสื้อคลุมด้วยนะ
‪ข้างนอกหนาวน่ะ
‪เสื้อตัวเก่งเปียกหมดเลย
‪ขอยืมเสื้อเชิ้ตหน่อยสิแซม
‪ฉันว่าจะ... ทำอะไรน่ะ
‪- ฮะ เปล่า ‪- ดูลูกบิดเตาแก๊สเหรอ
‪อ๋อ มันไม่แน่นน่ะ
‪แค่ประกายไฟนิดเดียวหลังคาระเบิดขึ้นฟ้าเลยนะ
‪แม่ฉันส่งเธอมาใช่ไหม
‪แม่นายเป็นห่วงน่ะ
‪สายสืบ
‪แซม ฉันเข้าใจว่านายหงุดหงิด
‪ใช่ ฉันหงุดหงิด
‪หงุดหงิดมาก มากๆๆ
‪แต่ไม่ได้หงุดหงิดเธอ
‪ผมรู้ว่าทำไมคุณถึงมีปัญหา
‪คือ... ไอ้เครื่องนี้สามารถเอาไปแสดง
‪ในงานวัตถุโบราณได้เลยนะครับ
‪ดูสิ
‪หนากว่าไพ่สำรับนึงอีก
‪แซม
‪วันนี้เธอไม่ได้ทำงานนี่
‪ผมเอาเสื้อมาคืนซาฮีด ‪แต่โมโหจนไม่อยากคุยกับเขา
‪ฉันเข้าใจ
‪วันก่อนฉันเดินเข้าร้านชิลี่
‪เจอเมียเก่า ฉันหันหลังแล้วเดินออกเลย
‪จะไม่ไปสาขานั้นแล้ว
‪ใจเย็นๆ นะ
‪ซาฮีด...
‪ฉันรู้ว่านายไม่อยากเป็นเพื่อนฉันแล้ว
‪ตามสบายเลย
‪แต่ฉันคิดถึงนายตลอดก็เลยทำให้
‪วาดรูปลูกเพนกวินตายไม่ได้
‪ฉันจำได้ด้วยซ้ำว่านายทำงานวันนี้
‪เพราะฉันจำตารางเรียนและงานของนายได้
‪แต่ฉันอยากลืมเรื่องที่เกี่ยวกับนายให้หมด
‪เอาเสื้อคืนไปเลย
‪แล้วทุกคนก็ทำเหมือนฉันเป็นเด็ก
‪ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‪ฉันเปิดปิดเตาทำอาหารได้ แต่ฉันทำได้
‪เปิด ปิด
‪แซม
‪เปิด ปิด เปิด...
‪ลูกเพนกวินมาเจลลันทนฝนตกหนักไม่ได้
‪ขนของพวกมันไม่กันน้ำ
‪ถ้าอากาศค่อยๆ เปลี่ยนพวกมันอาจจะปรับตัวได้
‪แต่นี่เร็วเกินไป
‪จะทนได้ยังไง
‪จะดีเหรอนิวตัน เหมือนเข้ามาในเขตศัตรูเลย
‪คืนนี้สนุกด้วยกัน พรุ่งนี้เชือดให้ตาย
‪น่าสนุกนะ
‪เออ ลืมไปว่าเธอไม่ชอบสนุก
‪กลับห้องไปอ่านหนังสือกันก็ได้นะ
‪ไปเหอะ
‪หวัดดี
‪ทำอะไรน่ะ
‪เปล่านี่ ก็เต้นไง
‪เราคุยกันแล้วนะ
‪ฉันไม่ชอบป่าวประกาศเรื่องส่วนตัวให้โลกรู้
‪ฉันไม่ได้...
‪ฉัน...
‪ไปกินน้ำนะ
‪คุณใช้พฤติกรรมทดแทนจึงได้เล่นอีกตา
‪แจ๋ว ขอให้ได้สามแต้ม
‪อยากไปบ้านครอบครัวกุ๊ปตา
‪เป็นเพื่อนบ้านที่น่ารักมากเลย
‪จำได้ไหมว่าเวลาซาริต้าทำอาหารมันหอมแค่ไหน
‪เขาทำอาหารเก่งสุดๆ
‪- เลือกไพ่สิ ‪- โอเค
‪- ห้าม ‪- รู้น่า
‪"คุณทำร้ายความรู้สึกเคซีย์จนทำให้เขาเสียใจ
‪จะปลอบเขายังไง"
‪พาออกไปกินไอศครีมกันทั้งครอบครัว
‪อันนั้นก็ได้
‪แต่ถ้า "เต้นท่าบ้าบอให้เคซีย์หัวเราะ"
‪หรือ "เอาหมอนให้ต่อย" ก็ได้
‪เฮ้ย นี่เราสนับสนุนให้ลูกต่อยตั้งแต่เด็กเหรอ
‪ไม่ทันแล้วล่ะ
‪- เดินหน้าสี่ก้าว ‪- โอเค
‪ทำไมต้องสี่ด้วย
‪ก็มันเป็นเลขที่แซมชอบไง
‪มาเลย
‪"ถึงเวลาต้องไปตัดผมแล้ว
‪ต้องเตรียมตัวยังไงบ้าง"
‪จำได้ไหมคุณเคยตัดผมให้ผม
‪ได้ ตอนนี้คุณชอบให้เอ็ดดี้ตัด
‪ไม่ใช่เลย
‪ผมชอบให้คุณตัดให้
‪ไม่รู้ทำไมถึงเลิกตัด
‪ไม่รู้สิ เรายุ่งน่ะ
‪ฉันไม่น่าเลิกเลย
‪ไม่เป็นไร
‪เมื่อก่อนผมเป็นคนสำคัญของคุณเสมอ
‪พอมีลูกก็สำคัญน้อยลงมาหน่อย
‪เป็นธรรมดา
‪แต่ผมก็...
‪อะไรคะ
‪ไม่รู้สิ ผมชอบคิดว่า
‪พอลูกเริ่มดูแลตัวเองได้ผมอาจจะ...
‪ได้ตำแหน่งที่หนึ่งคืน แต่ผม...
‪ผมว่าผมหมดความสำคัญแล้ว
‪แล้วฉันสำคัญกับคุณแค่ไหน
‪ผมพยายามไม่ให้ความสำคัญกับคุณ
‪แต่ทำไม่ได้
‪ฉันทำไม่ได้
‪ขอโทษนะ ฉัน...
‪ฉันก็อยากให้มันเกิดขึ้นนะ
‪จริงๆ แต่คุณ...
‪เมื่อสองสามเดือนก่อน ตอนที่เรา…
‪น่ะ
‪แล้วเช้าวันรุ่งขึ้น...
‪คุณไม่ยอมคุยกับฉัน ฉันเลย...
‪ฉันรับไม่ได้ที่เราใกล้ชิดกันแล้วโดนเย็นชาใส่
‪ผมเข้าใจ
‪ถ้ามันจะเกิดขึ้น ฉันอยากให้เราคิดให้ดี
‪อยากให้มันเป็นอะไร
‪ที่เราเลือกแล้ว
‪- ผมเข้าใจ ‪- โอเค
‪- ผมรู้ ‪- ค่ะ
‪ฉันไปนอนนะคะ
‪ฝันดี
‪ฝันดีค่ะ
‪นี่เคซีย์
‪แปรงฟันรึยัง เพราะว่าฉันอยากขัดฟัน
‪ขอดูลีลาเด็กโรงเรียนเอกชนหน่อยซิ การ์ดเนอร์
‪เอาสิ
‪แต่เพนกวินมาเจลลันก็มีข้อดี
‪ฉันโง่ชะมัด
‪ไม่หรอก
‪ไปหลงชอบคนอารมณ์แปรปรวนสับสนในตัวเอง
‪ฉันไม่น่าทำแบบนั้นเลย
‪เห็นด้วย
‪เธอควรจะเก็บความรู้สึกพวกนี้เอาไว้ให้ลึก
‪และไม่ต้องสนใจมันอีกเลย
‪ดีกว่าเยอะ
‪เงียบน่า
‪ถ้าพวกมันผ่านฝนมาได้และโตขึ้น
‪ขนมันจะเปลี่ยนไป
‪เปลี่ยนสภาพ
‪กลายเป็นขนกันน้ำ
‪ช่วยให้ฟื้นตัวได้ไวขึ้น
‪เ-ค-ซี-ย์
‪เคซีย์ๆ ซี้ผมเองครับ
‪- ฉันคิดเอง ‪- ติดหูดี
‪ไม่ใส่เนย สาดเกลือตู้มๆ
‪สุดยอด
‪เ-ค-ซี-ย์
‪- เคซีย์ๆ ‪- เคซีย์ๆ ซี้ผมเองครับ
‪สู้เขาเคส
‪เข้าที่
‪สู้เขาๆ
‪เตรียมตัว
‪- ดีๆ ไปเลย ไวมาก ‪- ไปเลยการ์ดเนอร์ วิ่ง
‪ไปๆๆ
‪เย่
‪เก่งมากเคซีย์
‪เย่
‪เด็กเก่าเราเอง
‪เด็กปั้นของทีมนกฮูกนิวตันครับผม
‪เคซีย์
‪เยี่ยม เก่งมากเคซีย์
‪สุดยอดๆ
‪เก่งมากนิวตัน
‪อยู่นี่เอง
‪เป็นยังไงบ้าง
‪แม่จะกอดลูก 20 นาทีเลย
‪ก็ดีครับ ผมวาดรูปเสร็จแล้ว
‪ผมเจอส่วนที่ขาดหายที่ทำให้ภาพมีชีวิต
‪- เอ๊ะ เหมือนตายต่างหาก ‪- โห เจ๋งดี
‪(เพนกวินมาเจลลันที่อาร์เจนตินา)
‪เสียดายลูกน่าจะไป น้องได้ที่หนึ่งด้วย
‪ผมรู้อยู่แล้ว
‪- ขอบใจที่วาดรูปให้ ‪- ยินดี
‪รูปอะไร
‪รูปแม่เลิกจุ้นไง
‪เหนื่อยนะคะ
‪ใช่ เหนื่อยมาก
‪ฉันว่า...
‪ผมคุณเริ่มยาวแล้วนะ
‪อยากให้...
‪ฉันตัดผมให้ไหม
‪ได้ เอาสิ
‪โอเค ฉันไปเอากรรไกรก่อน
‪คือ...
‪เวลาตัดผมให้เด็กพิเศษ
‪ฉันจะชอบถามว่า ‪อยากใส่หูฟังหรืออยากกินไอศครีมแท่ง
‪คุณอยากใส่หูฟังหรืออยากกินไอศครีมแท่ง
‪ไม่อยากเลย
‪โอเค
‪คิดถึงจัง
‪เหมือนกัน
‪ผมอยากมาขอโทษครับ
‪ขอโทษที่ใช้เครื่องร้องคาราโอเกะทำเสียงดัง
‪และทำไฟไหม้จนฝนตก
‪ไม่ใช่ความผิดเธอทั้งหมดหรอก
‪ปกติเราจะไม่ต่อแก๊สเข้าเตาโชว์
‪แต่น่าจะมีคนมาอยู่ที่นี่
‪ช่วงที่เจอมรสุมในชีวิตแต่งงาน
‪ใครครับ
‪ฉันไงแซม
‪อ๋อ
‪แต่จริงๆ นะ ฉันว่าซาฮีดกำลังทำผิดพลาด
‪ที่เลิกคบผมเหรอครับ
‪ก็ใช่ แต่...
‪ที่หนีตามเกร็ทเช่นไปด้วย
‪การเลือกคู่ชีวิตไม่เหมือนการเล่นขายของนะ
‪เชื่อฉันสิ
‪ฮะ เขาจะแต่งงานเหรอ เมื่อไหร่
‪พรุ่งนี้ วันที่ 25
‪แต่พรุ่งนี้เขามีสอบไฟนอลวิชาพื้นฐานพยาบาลนะ
‪ผมจำวันให้เขาหลายวัน
‪ต้องพูดให้ครบด้วย "ฉันสัญญา ‪ว่าจะช่วยให้นายเรียนจบโรงเรียนพยาบาล"
‪ฉันสัญญาว่าจะช่วยให้ ‪นายเรียนจบโรงเรียนพยาบาล
‪ผมต้องไปห้าม
‪เอาเขาคืนมา แซม
‪คำบรรยายโดย Navaluck K.