[เพลง "Doo Wop (That Thing)" โดย Lauryn Hill บรรเลง]
(สิบห้าปีที่แล้ว)
[เสียงโทรศัพท์ดัง]
[เสียงโทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]
[ผู้ชาย 1 รับสาย] ฮัลโหล
[ผู้ชาย 2 ในสาย] โอเค เราได้รับการยืนยันจากเอ็มไอซิกซ์
เป้าหมายโผล่มาแล้ว
- เริ่มงานได้เลย - ตกลง
[ผู้ชาย 1] ที่รัก โดนเรียกตัวแล้ว พร้อมรึยัง
จริงนะที่รัก สายแล้ว ต้องไปกันได้แล้ว
[ผู้หญิง] ได้ เดี๋ยวออกไปนะ
- [ผู้ชาย 1] ห้านาทีที่แล้วก็พูดแบบนี้ - [ผู้หญิง] ขอเวลาแป๊บนึงได้ไหม
[ผู้ชาย 1] แป๊บนึงของคุณน่ะ 20 นาทีแน่ๆ เลย
ผมจะไปสตาร์ตรถรออยู่ข้างล่างก็แล้วกัน
[เพลงบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงเร่งเครื่องยนต์]
โอ้ ไม่ๆ
- หืม - งานวันเกิดเด็กน่ะ
เด็กอยู่ในวัยทะนุถนอม
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
- ทั้งสองกระบอก - หา
[เสียงถอนใจ]
และ… นี่
ให้ตาย รถโคตรแจ่ม
นี่รู้ใช่ไหมว่าเรามีงบให้นายใช้ถลุงจำกัดน่ะ
ถ้าอยากให้งานออกมาเนียน อย่าติดขี้เหนียวนัก
- นายสอนฉันเองไม่ใช่เหรอ ชัค - [ผู้หญิง] จำมาเก๊าได้ไหม
ฉันเห็นคุณเสียเงินไปครึ่งล้าน เพื่อจะตีซี้แก๊งไทรแอดส์
[ชัค] โอเค เอางี้นะ ถ้างานนี้สำเร็จ ฉันยกรถให้ไปเลย
[หัวเราะเบา] ถามจริง
- หลอก - ไม่น่าถามเลย
เอาละ วันนี้นายคือนายหน้าค้าอาวุธฝรั่งเศส
คุณและคุณนายเลอมิเออซ์ตัวจริงไม่สบาย
ทั้งสองคน โฟกัสนะ เริ่มเลย
บัลธาซาร์ กอร์ อดีตเคจีบี ตอนนี้เป็นหัวหน้าแก๊งวอลก้า
พ่อค้าอาวุธตัวพ่อในยุโรปตะวันออก
นี่เป็นวันเกิดลูกเขาก็จริง แต่อย่าได้ประมาทเขาเด็ดขาด
นายต้องแฝงตัวให้เนียน หาตัวเขาให้เจอ
เพราะจากกล้อง เราไม่เห็นเขา
ดูนี่สิ อลังขนาดนี้เพื่อเด็กแปดขวบเนี่ยนะ
โตมาคงเป็นไอ้เด็กเปรตน่าตบกระบาลแน่ๆ
[ผู้หญิง] ร้อยแปดวิธีเลี้ยงลูกให้เป็นเทวดา
ซูมกล้อง นั่นไง
นี่พวกนายต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ
- อะไร - มีอะไร
กะแล้วว่ามันเสี่ยงถ้าให้พวกนายร่วมงานกัน พวกนายนอนด้วยกันแล้วใช่ไหม
ก็แค่สวมบทผัวเมียกันแบบสมจริงน่ะ
ใช่ ตามตำราเป๊ะเลยไง อย่าเยอะน่า ชัค
แค่วันนี้ก็ความแตกแล้ว วันหลังหัดโกหกให้มันเนียนกว่านี้
เราเอาอยู่น่า คุ้นคำนี้ไหม
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
- เราเจอตัวกอร์แล้ว - เอาละ รู้นะต้องทำไง ประกบเลย
ขอเมซคาลที่นึง
หวัดดีค่ะ ฉันเมโลดี้ เลอมิเออซ์
ฉันอยากจะบอกว่าบ้านคุณสวยมากเลยละค่ะ
ผมชื่อกอร์ครับ
บัลธาซาร์ กอร์ ยินดีที่ได้รู้จักอย่างยิ่ง
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
- [พูดกระซิบ] ได้เวลาแล้วครับ - อ๋อ
- ถ้างั้นก็ขอให้สนุกนะครับ - ขอบคุณค่ะ
ได้เสียงและลายนิ้วมือมาแล้ว
พวกคุณเยี่ยมมาก ทีนี้ก็เซฟ ชั้นบน ห้องของกอร์
[เพลง "L-O-V-E" โดย Nat King Cole บรรเลง]
เอาละ ทีนี้ก็ใช้ลายนิ้วมือของเขาเลย
[เสียงบี๊บ]
[เสียงกอร์] บัลธาซาร์ กอร์
- ได้อุปกรณ์มาแล้ว - [ชัค] ยอดเยี่ยมมาก
- มันคืออะไรเหรอ ชัค - รู้จักกุญแจไอซีเอสไหม
- กุญแจอะไรนะ - [ชัค] ระบบควบคุมอุตสาหกรรม
กุญแจผี สำหรับโครงสร้างพื้นฐาน ที่สำคัญที่สุดในโลก
โรงไฟฟ้า เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์
กอร์มันใช้ไอ้นี่สร้างเชอร์โนบิลสองได้เลย
- อันตรายใช่ไหม เข้าใจละ - [เสียงบี๊บ]
[เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้น]
[ดนตรีเร้าใจบรรเลงต่อเนื่อง]
- [ผู้ชายแผดเสียง] - [เสียงต่อสู้กัน]
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
ใช้บันไดตะวันออกเพื่อหนี
ไปเลย
- [เสียงร้อง] - [เสียงต่อสู้]
[ชัค] ทีนี้ก็ไปที่จุดนัดพบ
บารอน แอนดรูวส์จากเอ็มไอซิกซ์รอเจอนายอยู่
และเอมิลี เอ่อ อย่าพูดเรื่องกุญแจกับบารอน
ผมรู้คุณมีอดีตกันอยู่ แต่… งานนี้เราไว้ใจใครไม่ได้นะ
[เสียงเร่งเครื่องยนต์]
[ดนตรีเพิ่มความดังขึ้น]
[ดนตรีจบ]
[ดนตรีเครียดบรรเลง]
[เสียงรถขับเข้ามา]
- เอมิลี - บารอน
ดีนะที่ไม่เป็นไร ผมเป็นห่วงคุณแทบตาย
- แทบตายเลยเหรอ ถึงว่าหน้านายดูซีดๆ - แมตต์
- ขอบใจ - แล้วเอมิลี เมื่อไหร่คุณจะกลับมาอังกฤษ
เพื่ออยู่กับองค์กรสายลับมืออาชีพซะที
- เมื่อพวกเขาเริ่มจ้างสายลับมืออาชีพ - [หัวเราะ]
ใช่ แต่ถ้าเป็นเรื่องสายรักมืออาชีพละก็
นายก็สู้ไม่ถอยเลยเหมือนกันนะ หูดำนะเรา
[บารอน] ใช่ ต้องขอบคุณเอ็มไอซิกซ์ อย่าขับชนล่ะ
- เพราะพวกอเมริกันอย่างคุณชอบรุนแรง - ฉันหมายถึงนายหน้าหม้อน่ะ
- อ้าวโทษที นี่เคืองงั้นเหรอ นี่คุณหึงรึเปล่า - ทำไมต้องหึงอะ
ไม่รู้สิ ผมรู้สึกว่าคุณหึงหน่อยๆ
สำเนียงผมหรูไปงั้นเหรอ
เปล่า ไม่ใช่สำเนียง สันดานนายมากกว่า นายเป็นคนพูดจาน่าถีบอะ
พวกคุณเป็นคู่ที่น่ารักมากเลยนะ
เดินทางปลอดภัยนะ เอมิลี
- ชื่นใจที่ได้เจอคุณ - อาฮะ
นี่กุญแจ
[พูดติดสำเนียงอังกฤษ] แล้วก็อย่าขับชนซะล่ะ โชคดีนะ
- งั้นกระผมขอตัวก่อนนะขอรับ - เลียนแบบได้เลวร้ายชะมัด
สวัสดีทุกท่าน ผมดีแลน เอ่อ ผมขอกระเป๋านะครับ
อ๋อ ไม่เป็นไร เอ่อ ขอเครื่องดื่ม มีแชมเปญไหม
- มีครับ - [แมตต์] ขอบคุณ
เอิ่ม อันที่จริงไม่เป็นไร ฉันขอผ่าน ขอบคุณ
ไม่ดื่มด้วยกันเหรอ
- ไม่ - [แมตต์] จริงอะ
ปกติเราจะดื่มฉลองเวลาที่งานเสร็จนี่นา
[เอมิลี] ใช่ แต่แบบว่าพออยู่บนเครื่อง แถมคอแห้งๆ
ฉันเลยไม่แบบว่าอยากจะดื่มแชมเปญตอนนี้น่ะ
โอเค ที่อารมณ์ค้างนี่มันต้องมีสาเหตุแน่
[เสียงเร่งเครื่องยนต์]
- เหรอ - ใช่
ผมไม่รู้ว่าอะไรนะ แต่คุณดูแปลกไป เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันท้องน่ะ
ท้องกับใครน่ะ
และคุณเป็นพ่อเด็ก
คือ… ผมก็รู้แหละว่าต้องเป็นผม
- แต่คุณไม่ได้ไปกิ๊กกับใครก่อนหน้านี้นะ - ไม่ แล้วคุณล่ะ กิ๊กใครรึเปล่า
- เปล่า ผมไม่ได้กิ๊กกะใครเลยนอกจากคุณ - [เสียงรูดซิปกระเป๋า]
ว่าแต่ ใช่ผมเหรอ
[แมตต์] อุ้ย
หลักฐานแน่นมาก
ว้าว ตอนแรกนึกว่าเครื่องตรวจโควิด
[แมตต์] นี่มันที่ตรวจครรภ์นี่
ฉันฉี่ใส่ทุกอันแล้ว เพราะอย่างงั้น…
[ดนตรีช้าบรรเลงเบาๆ]
นี่ ฉันไม่รู้ว่าคุณคิดยังไง เอิ่ม
แต่แบบว่า…
ฉันรู้เราไม่ได้คบกันนานขนาดนั้น เพราะอย่างงั้น…
ผมเอาด้วย
อะไร
ที่บอกว่าเอาด้วยหมายถึง
ผมยินดีทุ่มหมดหน้าตัก
คนโปรดที่สุดของผม กำลังจะสร้างคนโปรดที่สุดขึ้นมาใหม่อีกคนนึง
ผมเอาด้วย
- คุณมักจะพูดถูกใจเสมอเลย - เพราะผมจริงใจไง
อันที่จริงแล้ว ดี แชมเปญ เอามาทั้งขวดเลย ผมดื่มแทนคุณเองนะ
[ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง]
ผมกำลังจะมีลูกน่ะ ดีแลน
ยินดีกับพวกคุณด้วยนะครับ เป็นข่าวดีมากๆ
[แมตต์หัวเราะเบาๆ]
คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าคุณโอเค
เพราะนี่ฉันพูดมาจากประสบการณ์ส่วนตัวเลยว่า
เด็กเข้ากันไม่ได้เลยกับคนในสายงานแบบเรา
ผมก็พูดจากประสบการณ์ส่วนตัวเหมือนกันนะว่า การไม่มีครอบครัวมันรู้สึกยังไง
ครอบครัวคือสิ่งที่ผมต้องการ
ฉันก็เหมือนกัน
- [เสียงคลื่นไส้ อาเจียน] - อุ๊ย อะไร
นี่ปากผมเหม็นเหรอ
- เอ่อ คุณไหวรึเปล่า - [เสียงคลื่นไส้] ฉันก็แค่…
ฉันขอไปล้างหน้าแป๊บนึงนะ
- [เสียงหายใจสั่น] - ได้
- [เสียงเขย่าลูกบิดประตู] - ขอโทษครับ ตอนนี้ห้องน้ำเราใช้ไม่ได้
บินตั้ง 11 ชั่วโมงเลยนะ
เสียใจด้วยครับ
[ดนตรีเครียดบรรเลง]
แมตต์ ห้องน้ำมันใช้ไม่ได้
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เอมิลีฮึดฮัด]
- [ดีแลน] อา - ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้นะ
ส่งกุญแจมา
ได้เลย
[เสียงควานหาของ]
กุญแจอยู่นี่ ปล่อยเธอซะ
[ดนตรีเริ่มดังขึ้น]
[เพลง "Ain't That a Kick in the Head" โดย ดีน มาร์ติน บรรเลง]
[เสียงเอมิลีฮึดฮัดต่อสู้]
[ดีแลนร้องลั่น]
[เพลงบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงต่อสู้]
- ข้างหลัง เอ็ม - [เสียงต่อสู้]
[เสียงฮึดฮัด]
[เสียงร้องลั่น]
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงเอมิลีออกแรงสู้]
[เอมิลีร้องดัง]
[ดีแลนร้อง]
[สัญญาณเตือนภัยดังถี่]
[เสียงเครื่องบินแหวกอากาศด้วยความเร็ว]
[เสียงต่อสู้]
[สัญญาณเตือนภัยดังต่อเนื่อง]
- [เพลงหยุด] - [หัวเราะเบา]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
- [เสียงกระแทก] - [เสียงร้อง]
[ทั้งคู่กรีดร้อง]
[แมตต์ครางเจ็บ]
[เสียงออกแรงโถม]
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลง]
[เสียงร้องลั่น]
[ดนตรีตึงเครียดเร้าใจบรรเลง]
- [ดนตรีออร์เคสตราตึงเครียดระทึกขวัญ] - [เสียงแผ่นดินสั่นสะเทือน]
[ดนตรีระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
- คุณจะทำอะไร - มันมีแค่อันเดียว
- ไม่ - เอ็ม ไม่มีเวลาแล้ว
ดูแลลูกของเราด้วยนะ
- [เอมิลีฮึดฮัดออกแรง] - หนีบทำไม
[ดนตรีระทึกโหมดังขึ้นแล้วหยุด]
[ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง]
หนีบนานๆ นะ อย่าปล่อยล่ะ
คุณแหละอย่าปล่อย
ผมจะกอดไม่ปล่อย
[แมตต์] เห็นพื้นข้างล่างโล่งๆ นั่นไหม
- [เอมิลี] โอเค กอดแน่นๆ นะ - ก็กอดอยู่เนี่ย
[เอมิลีสูดหายใจแรง]
- [ตะโกน] ต้องงี้สิ - [ทั้งคู่ส่งเสียงเย้วๆ ดีใจ]
[เอมิลี] พระเจ้า เราไม่ตาย เร็วเข้า ไปกันเถอะ
[ดนตรีช้าบรรเลง]
- [แมตต์หอบ] - [เอมิลี] เป็นอะไร ไหวรึเปล่า
[แมตต์] ซี่โครงเดาะนิดหน่อยน่ะ ไม่ใช่เพราะโดนหนีบหรอกนะ
นี่เอ็ม เราจะใช้ชีวิตเสี่ยงๆ อย่างงี้ไม่ได้แล้วนะ โดยเฉพาะตอนกำลังจะมีลูกเนี่ย
[เอมิลี] โอเค งั้นก็ลาออกแล้วเป็นคนทั่วไป
พวกมันรู้ว่าเราขึ้นเครื่องบินนั่น
เราถูกเปิดโปงไปแล้วนะ
งั้นยังไง เราหนีไปเลยดีไหม
ก็ทุกคนคิดว่าเราตกเครื่องบินตายไปแล้ว
- ใช่ - เป็นโอกาสดีที่เราจะหายตัวไปเลย
ใช่ มาเริ่มต้นกันใหม่เลย เราต้องตัดการติดต่อกับทุกๆ คนด้วย
เรื่องนี้สบายมาก ผมไม่มีใครเลย
- แต่ว่าคุณมีแม่… - [เอมิลีหัวเราะ]
- คุณจะเลิกติดต่อกับแม่คุณด้วยเหรอ - ใช่
ถือเป็นเรื่องดี
แล้วชัคล่ะ
ชัคน่ะ เขาเป็นเพื่อนเรา แต่ว่านี่เป็นครอบครัวเรานะ
เราจะทิ้งทุกอย่างที่เราทุ่มเทกันมา
ทิ้งอนาคต ทิ้งชีวิต และทุกอย่างที่รู้จักไปเหรอ
ถูกต้องแล้ว เพราะว่าทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว
รู้ไหม ถ้าต้นขาฉันไม่ได้ทรงพลัง
ป่านนี้คุณตายไปแล้วละ
ง่ามขาคุณช่วยชีวิตผมไว้
เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ
- จะเอาแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม - แหงละ ต้องแบบนี้สิ
คุณฟังนะ ผมไม่รู้ว่าต้องไปไหน ต้องทำอะไร แต่ว่า…
เดี๋ยวก็หาทางได้
- ถ้าคุณเอาด้วย ผมก็เอา - ทุ่มหมดหน้าตักเลย
- เราไปจากที่นี่กันเถอะ - ใช่ ไปเถอะ
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
(สายลับกลับมาลุย)
[ดนตรีหยุด]
(ปัจจุบัน)
[แมตต์] แม่จ๋า ไหนบอกพ่อซิว่าวันนี้วันอะไรเอ่ย
วันนี้คือวันที่สามีฉันจัดเต็ม
[พูดพร้อมกัน] วันแข่ง
- [แมตต์] ฟังนะ - ว่า
ถ้าเราชนะแข่งเพลย์ออฟในแมตช์นี้…
ผมไม่ได้จะโม้นะว่าเราชนะเพราะว่าผมเป็นโค้ช
- แต่ผมคิดว่าเราชนะเพราะ… - เพราะคุณเป็นโค้ชสินะ ใช่เลย
เป็นโค้ชแล้วเซ็กซี่ไหมล่ะ รู้ไหมคนพูดถึงแมตช์ของผมว่ายังไง
- ไหนเล่าซิ - เหมือนเมซซี่
- โอ้พระเจ้า [หัวเราะ] - อืม
- [สียงสัญญาณปลุก] - แหม ขัดใจจริง
- เราจะไปสายอีกแล้วเนี่ย - [ถอนใจ]
[ตะโกน] อลิส ลีโอ กินข้าว
- [เสียงดนตรีจากวิดีโอเกม] - [เอมิลี] ลีโอ เลิกเล่นเกมเดี๋ยวนี้เลย
รู้ได้ไงอะ
อลิส เร็วเข้าลูก
- เร็วเข้า เร็วๆ - หนูแปรงฟันอยู่ค่ะแม่
นี่แปรงฟันมา 20 นาทีแล้วนะ เล่นมือถือโง่ๆ อยู่แหงเลย
เคยบอกแล้วไง ถ้าคุณโมโหเรื่องเล่นมือถือ ก็ยึดมือถือซะเลยสิ
- คุณก็ไปยึดมาเลยสิ - ไม่กล้า กลัวลูกด่า
นั่นสิ น่ากลัวมากเลย ว่าไหม
อืม ยิ่งตอนลูกทำหน้างี้
- [เอมิลี] อลิส ฟันสะอาดแล้วมั้ง - เดี๋ยวลงไปค่ะ
จำตอนที่ลูกชอบเราได้ไหมเนี่ย
จำไม่ได้เลย มันนานมาแล้ว
อืม หรือจะเอาวันดูหนังกับคุณแม่กลับมาดีล่ะ
- [ครางแบบไม่แน่ใจ] - ฉันว่าเป็นความคิดที่ดีเลยนะ
- เรานั่งดูครี้ดกัน ครี้ดภาคสอง - อืม
- นั่นมันทาน้ำมันเยิ้มเกินไป อยากดูเหรอ - เยิ้มไปเหรอ
ตอนคุณอายุ 14 คุณกับแม่ทำอะไรกันน่ะ
ตอนฉัน 14 เหรอ ให้ตายเหอะ
แม่ฉันถูกส่งไปเบรุต แล้วก็ลืมบอกฉันน่ะ
เป็นตัวอย่างที่ห่วยแตกมาก
- เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเลย - ใช่ ฉันโตมาไม่เหมือนชาวบ้านเขาเลย
ไงพวก แหล่มไหม
[ลีโอ] แหล่มฮะ
ไหนบอกพ่อซิ เมื่อคืนนี้แอบเล่นเกม หลังจากปิดไฟนอนไปแล้วรึเปล่า ฮึ
- เปล่า [หัวเราะแหะๆ] - หืม
ได้ โอเค ผมขอโทษ
ปั๊ดโธ่เอ๊ย ลูกยอมพ่อง่ายเกินไป เกือบจะเนียนแล้วเชียว
อย่ายอมง่ายแบบนี้สิ เข้าใจไหม ต้องอึดๆ หน่อย กระต่ายขาเดียวรู้จักไหม
เดี๋ยว นี่พ่อไม่พอใจเรื่องไหนอะ
- อีกนิดเดียวก็จับไม่ได้แล้ว - อย่า อย่าไปสอนให้ลูกโกหกสิ
ทำไมล่ะ เห็นพ่อกับแม่โกหกตลอด
- ว่าไงนะ - ฮ้า ว่ายังไงสาวน้อย
อย่างวันก่อน หนูได้ยินพ่อคุยกับช่างแอร์จากรัสเซีย
- คุยเรื่องอะไรกันเหรอคะ - ก็บ็อบบี้ บราวน์ไง
คุยกับเขาเรื่องเพลงที่เขาแต่งเฉยๆ น่ะ
- พ่อพูดรัสเซียเป็นเหรอ - เปล่าๆ พ่อก็มั่วไปเลย แบบ…
"ดาสวิดานิยา" หรือ "สปุตนิก" "ปาปิยองกุ๊กๆ" อะไรทำนองนั้นน่ะ
แต่ว่าพ่อคุยเรื่องระบบแอร์ไม่ใช่เหรอ
คืองี้ พ่อกับแม่น่ะ
เราจำภาษารัสเซียง่ายๆ ตอนอยู่หน่วยสันติภาพมาน่ะลูก
ไหนบอกอยู่หน่วยสันติภาพที่โคลอมเบีย
- และเจอกันที่นั่นไง - [แมตต์] ที่นั่นเหรอ
- ใช่ - อ๋อใช่ ที่นั่นที่ไหน
- อือฮึ โคลอมเบีย - [แมตต์] อือฮึ
- เราไปโคลอมเบียเพื่อที่จะไปรัสเซีย โอเค - [แมตต์] โคลอมเบียเพื่อที่จะไปเบลีซ
เอ่อ เบลีซมันอยู่ใกล้ๆ โคลอมเบียน่ะ
[เอมิลี] ใช่ ถูกต้องเลย
- โคลอมเบีย เบลีซ รัสเซีย - [แมตต์] ใช่
เราก็ไปทั่วแหละ ไปสร้างสันติภาพ
และก็ไม่ใช่แค่นั้นนะ
- คุซซาย ซาฟดรัค - หือ
แปลว่าอะไร
- แปลว่า… - [ทั้งคู่] "กินเร็วๆ เข้า"
[เอมิลีถอนใจ] เย็นนี้ฉันมีธุระหลายที่เลย
- คุณไปเอาผ้าที่ซักให้ทีได้ไหมคะ - [แมตต์] ได้
[เอมิลี] และเราต้องแวะคอสต์โก้ด้วย ตอนนี้ของในบ้านเราเกลี้ยง แทบไม่เหลือแล้ว
[แมตต์] โอเค
โว้ว ลูกไม่ควรกินไดเอ็ตโค้ก ตั้งแต่เช้าแบบนี้เลยนะ
ผมมั่นใจว่าไดเอ็ตโค้กกันโรคมะเร็ง
- นี่ไปเอามาจากไหนกันเนี่ย - ส่งมานี่เลย
ตอนนี้แม่ไม่อนุญาตให้ลูกกินนะจ๊ะ
นี่ เอาหูฟังออกได้ไหม
- อะไร - อย่าเสี่ยงน่า
- [เสียงเพลงดังจากหูฟัง] - [เอมิลี] อืม
ฟังเพลงอะไรอยู่เหรอ
- [เสียงดนตรีหยุด] - บอกไปก็ไม่รู้จัก
[หัวเราะ] ใช่ บอกไปแม่ก็ไม่รู้
เอิ่ม แม่แค่อยากรู้ว่าลูกมี… แผนอะไรไหมหลังแข่งแมตช์นี้เสร็จ
- ทำไม - ก็แม่คิดว่าลูกอาจจะอยากชวนเพื่อนมาบ้าน
และเราก็จะได้ทำม็อกเทลกัน
และเราจะได้นั่งเม้ามอยตามประสาสาวๆ ด้วย
คืนนี้หนูจะอ่านหนังสือกับแอนนาลีสน่ะค่ะ
- โดนดอกที่สองจนได้ - ได้ ได้เลย
ลูกชอบ… [หัวเราะเบา] อ่านหนังสือ
แต่วันจันทร์แม่ว่าง ไม่มีอะไรทำเลย
แม่ว่าเราสองคนดูหนังกันไหม
- ไม่ค่ะ - [เอมิลี] จริงเหรอ
- ไม่เหรอ แน่ใจนะ - [เสียงกดปุ่ม]
- [เสียงเพลงดังจากหูฟัง] - โอเค
[เสียงเยาะเบาๆ]
ผมดูหนังกับคุณได้นะ
- [เอมิลี] จริงเหรอ - จริงสิ
- ครี้ดภาคสามได้ไหม - ผมจะเอาน้ำมันมวยทาตัว แบบ…
ไมเคิล บี จอร์แดนด้วยเลย สนไหมล่ะ
[แมตต์] เอาละ มาถึงกันแล้ว
เอาละ ลูกรัก วันนี้ขอให้ออกมาดีนะจ๊ะ
ไม่ แม่รักลูกมากกว่า
นี่ ลีโอ อย่าลืมล่ะ วันนี้มารับช้าหน่อย โอเค้
[ขำเบาๆ] ยังเอาไอ้นั่นมาใส่นิ้วโป้งไว้ทำไม
เจ๋งดีออก มันคอยเช็กสุขภาพการนอน
จับการหายใจ จับความดันเลือดได้ด้วย
อายุเพิ่งจะ 12 จะรู้เรื่องความดันเลือดไปทำไม
มันใหญ่เกินนิ้วลูกไปหน่อยไม่ใช่เหรอ
- ถึงได้ใส่ที่นิ้วโป้งไง - โอเค
พ่อว่าพรุ่งนี้เราออกไปข้างนอก แล้วปาบอลเล่นกันดีกว่า
รู้จักสมองกระทบกระเทือนไหม
แค่ปาบอลน่ะ รู้ใช่ไหมว่าพ่อเคยเล่นปาบอลน่ะ
ใช่ พ่อน่าจะลองไปตรวจดูหน่อยนะ
- อุ้ย [หัวเราะแหะๆ] - [เอมิลีหัวเราะ] เดือด เดือดเลย
[หัวเราะ]
[แมตต์] สมองกระทบกระเทือนอะไรเล่า เดี๋ยวได้รู้ฤทธิ์พ่อแน่ คอยดู
- คุณเห็นนั่นไหม - อะไร
- ลูกอยู่กับเด็กนั่นอีกแล้ว - ไหน
- เอากล้องมาจากไหน - แอมะซอน
ให้ลูกได้หายใจบ้างสิ เอ็ม
ไม่ ลูกอยู่กับเด็กนั่นวันนี้ หูย จับมือกันด้วยนะ
[เสียงหายใจเฮือก]
- เป็นไร - จูบกันแล้ว
[เสียงดัง] จูบเหรอ
- เด็ก 14 บ้าอะไรวะ มีหนวดด้วย - หมอนั่นชื่อเจมส์ อายุ 16 แล้ว
ไอ้เด็กนรกเอ๊ย
- ไม่เคยเห็นลูกจูบกับเขามาก่อน - เอามาจากไหนอีกอัน
งงอะไร แอมะซอนไง
ทีผมซื้อที่เป่าหญ้าบ้าง กลับบ่นข้ามวันเลย
- [เสียงโทรเข้า] - ไม่อยากเชื่อเลย
[สะดุ้งเฮือก] โอ๊ะ เอายังไงดี ลูกโทรมา
- แล้วทีนี้จะเอายังไงดี - [เอมิลี] ลูกเห็นแล้ว
- [แมตต์] วางเลย ลูกไม่รู้หรอก - เดี๋ยวๆ เอากล้องลงก่อนๆ
[แมตต์] ซวยแล้ว ต้องรับแล้ว
(อลิส เรย์โนลด์ส)
[เอมิลี] ไงจ๊ะ ลูก
- แม่ - ลูกลืมอะไรเหรอจ๊ะ
- พ่อกับแม่ทำอะไรน่ะ - เอ่อ
เข้าขั้นโรคจิตแล้ว นั่นกล้องส่องทางไกลเหรอ
ใช่แล้วลูก แม่นั่นแหละที่เป็นโรคจิตคนแรก
หัดใช้ชีวิตกันบ้างนะ นี่หนูพูดจริง
ติวหนังสือที่บ้านแอนนาลีสเสร็จแล้ว หนูจะกลับบ้าน บาย
- โอเค - [สัญญานตัดสาย]
ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าให้ยึดมือถือมาจากลูก
[เสียงกริ่งโรงเรียน]
[แมตต์] คุณต้องทำเนียนกว่านี้
[ดนตรีแนวสายลับบรรเลง]
[เอมิลี] ถามจริง "ใช้ชีวิต" เหรอ
นี่แหละชีวิตแม่
คือแบบ มันหมายความว่าไง ลูกรู้เหรอว่ามันหมายถึงอะไร
ทั้งวันแม่วุ่นวายแต่กับชีวิตลูก
แล้วรู้ไหม ถ้าแม่มีชีวิต ลูกจะทำไง
"แม่ แม่อยู่ไหน
หนูต้องไปที่นี่ หนูต้องไปที่นั่น
อย่ามองหนูนะ ออกไปจากห้องหนู หนูหิวแล้ว"
พวกวัยรุ่น แบบว่าวันๆ มีพันกว่าเรื่อง
เค้าบอกคนเป็นแม่จะท้อ แต่ฉันไม่มีทางท้อเด็ดขาด
- [ถอนใจ] โอ้พระเจ้า - [เสียงกระดิ่ง]
[เสียงพูดอัตโนมัติ] ฉันไม่เข้าใจค่ะ พูดซ้ำได้ไหม
นี่รู้ไหม โคตรโรคจิตเลย อเล็กซ่า มีอะไรก็ไปทำซะเลยไป
[อเล็กซ่า] ฉันแนะนำแอปทำสมาธิให้ดีไหม
[เสียงบี๊บแจ้งเตือนข้อความเข้า]
[เสียงบี๊บดังต่อเนื่อง]
[เสียงบี๊บ]
[ดนตรีอารมณ์เคลือบแคลงบรรเลง]
[เสียงบี๊บ]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงสูดหายใจเบาๆ]
[เสียงรายงานข่าวในทีวี]
[เสียงถอนหายใจแรง]
[เสียงบี๊บข้อความเข้า]
[ดนตรีเคลือบแคลงบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงพิมพ์]
[เสียงออดปฏิเสธ]
[เสียงถอนใจแรง]
- [เสียงตบตัก] - [เสียงบี๊บข้อความเข้า]
(แอนนาลีส มีสามข้อความใหม่)
(เจมส์ เฉียบเลย เดี๋ยวขึ้นไป)
[เสียงบี๊บข้อความเข้า]
(แอนนาลีส เราอยู่ข้างบนทางด้านขวา มีเหล้าด้วย)
โอเค
[เสียงพิมพ์]
ถ้าไม่ได้ไม่เอาละ
[เสียงออด]
ช่างเถอะ โอเค พอได้แล้ว
[เสียงลอกสติ๊กเกอร์]
[เสียงหายใจแรง]
- [แมตต์] ทำอะไรอยู่อะ - โอเค โอ้พระเจ้า
หืม
- [เสียงถอนหายใจ] เปล่านี่ - ไม่น่าใช่นะ
- อลิสน่ะ - อลิสเหรอ
ลูกโกหกเรา ลูกไม่ได้ไปติวหนังสือกับแอนนาลีส
เพราะแบบนี้เราถึงต้องเฝ้าดูลูก ตลอดเวลายังไงเล่า
เหมือนกับพ่อแม่ทั่วๆ ไปอะ
นี่ เราไม่เหมือนพ่อแม่คนอื่นๆ นะ เราเคยคุยกันแล้วไง
แต่พวกเราเป็นสายลับขนานแท้เลยนะ มันคืออาชีพของเรา
แต่มันเป็นสิ่งที่เรา
ต้องทำกับผู้ก่อการร้าย พ่อค้าอาวุธ ไม่ใช่กับลูก
- ใช่ แต่ดูสิ นี่ ฉันว่ามันรู้สึกแบบว่า… - ใช่
มันจะเปิดออกมาได้ยังไง นี่ฉันแค่… อะไรอะ
อะไรเนี่ย "แม่กาก"
อืม เขียนผิดด้วย
นั่นไงรหัส "แม่กาก"
ลองเปิดดูสิ
ไหนขอลองดูซิ [สูดปาก]
- [เสียงพิมพ์] - [แมตต์] แหม…
เอ็ม ระวังจะรับไม่ได้นะ
รับไม่ได้ก็ตายๆ ไปซะเลย
- นั่นไงล่ะ - ผมเตือนแล้วนะ
เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน
ก็แบบว่า ลูกด่าฉันเป็นบทสวดประจำวันเลยไง
- [เสียงบี๊บข้อความเข้า] - อะไรเนี่ย ดูนี่สิ
(ไทเลอร์ให้เราได้ขึ้นชั้นบน)
[หายใจเฮือก] อะไรอะ
- "สารเคมีวันสิ้นโลก" - "สารเคมีวันสิ้นโลก"
พูดว่า "สารเคมีวันสิ้นโลก" เหรอฮะ
นึกว่าพี่จะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว หลังเจอเรื่องเมื่อปีที่แล้ว
ปีที่แล้วมีอะไร
ไม่รู้สิ
เหมือนจะเกี่ยวกับผู้หญิงคนนึงที่ชื่อมอลลี่
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
ล้อกันเล่นใช่ไหม ดูนี่สิ ลูกอยู่ในตัวเมืองอดัมสัน พีดมอนต์
คุณควรจะปิดบริการระบุตำแหน่งนั่นซะ
เหมือนโกงกันเลย
[เสียงโทรศัพท์ดังบี๊บ]
มันคือผับ
- ผับเหรอ - ใช่
[เพลง "Crazy" โดย Doechii playing บรรเลง]
ที่นี่ไงล่ะ
- ดูสดชื่นคึกคักดีนะ - นี่ ยังไม่แย่พออีกเหรอ
- เฮ้ มายังไม่ถึงหนึ่งนาทีเลย บ่นแล้ว - ใช่ และเรายังไม่กลับด้วย ลูกเราต้องกลับ
โธ่ ไม่เอาน่า ขอมาสนุกกันนิดๆ หน่อยๆ ไม่ได้เลยรึไง หา
[เสียงเพลงเต้นรำดังในผับ]
- [เสียงชนแก้ว] - [เสียงพูดคุยกันจอแจ]
- [แมตต์] ขอโทษนะ ขอทางหน่อย - ขอโทษนะ
โอ้ ให้ตายสิ
ผมขอฮาร์วี่ วอลแบงเกอร์
[เสียงคนในผับเฮฮาสนุกสนาน]
[เสียงเพลงเบาลง]
อยู่บนนั้นไง
อลิส อมีเลีย เรย์โนลด์ส กลับบ้าน
เดี๋ยวนี้
- แต่หนูยังไม่ได้… - ห้ามเถียงเด็ดขาด
เอ็งด้วย ไอ้หนวด ไอ้หน้าหลิมหนวดหรอมแหรม
- [ผู้ชายหัวเราะเยาะ] - กลับบ้าน
ทำไมหนูเที่ยวไม่ได้ พ่อแม่เธอไม่เห็นสนเลย
- สงสัยพ่อแม่ไม่รักมั้ง - ฮ้า
ไม่รู้สิ กลับบ้าน
อลิส กลับเร็วได้ยังไง ปาร์ตี้เราเพิ่งจะเริ่มเองนะ
ไปเก็บของแล้วกลับบ้าน
[เอมิลี] กลับบ้าน
ทำไม ที่บ้านสายเคเบิลพังเหรอ ลุงๆ ป้าๆ ถึงอยู่กันดึกแบบนี้
- หวัดดี ลุงป้า - [เสียงบี๊บบันทึกวิดีโอ]
[เสียงหัวเราะ]
"ลุงป้า" เหรอ
ใช่ สมหญิง ลุงป้า
[หัวเราะ]
"สมหญิง" เหรอ
ทุกคนฟังนะ ถอยออกไปหน่อย โอเค้ และเอ่อ เดี๋ยวพวกเราจะกลับกันแล้ว
[หัวเราะ] ใช่ อันนี้ก็ไม่รู้สินะ
ฉันบอกว่าให้ทุกคนถอยออกไปก่อน
ฉันจะพาลูกสาวที่อายุไม่ถึงเกณฑ์กลับบ้าน
- พ่อ - หน้าก็ดูแก่พอตัวอยู่
- โอเค ใจเย็นๆ โอเค้ กลับบ้าน - [เสียงผู้ชายหัวเราะ]
มันจบแล้ว
[ผู้ชาย] ไปไหน
[เพลงฮิปฮอปบรรเลง]
- [เสียงอึกอักในคอ] - [เสียงเส้นเอ็นคอโดนบีบ]
[เสียงอึกอักในคอ]
- [เสียงเอมิลีออกแรง] - [ดนตรีเร้าใจ]
[เสียงต่อสู้]
[เสียงเอมิลีออกแรงต่อสู้]
[เสียงออกแรง]
- [เพลงบรรเลงต่อเนื่อง] - [เสียงร้องลั่น]
- [เสียงกระแทก] - [เสียงกรีดร้องแตกตื่น]
- [เสียงคนกรีดร้อง] - [เพลงหยุด]
[เสียงผู้ชายร้องคราง]
- ซวยละ - หายใจไม่ออก [ร้องครวญคราง]
- [ดนตรีเครียดบรรเลง] - คือมันเกิดขึ้นเร็วมากเลย
- คงไม่แย่เท่าไหร่หรอกเนอะ - โว้ว
เราไม่ใช่ลุงป้าเข้าใจไหม เรามันวัยเจนเอ็กซ์ย่ะ
เราเป็นวัยคาบเกี่ยว นึกออกปะ ระหว่างยุคเก่ากับยุคใหม่น่ะ
ไปเถอะ รีบเผ่นดีกว่า
[ดนตรีเครียดบรรเลงต่อเนื่อง]
[ดนตรีค่อยๆ หยุดลง]
[เสียงหายใจแรง]
เอาละ เข้าผับได้ไง
- บัตรปลอมเหรอ - เปล่า
จะบอกว่าพวกเขาปล่อยเด็ก 14 เข้าผับได้งั้นเหรอ
เออก็ได้ หนูมีบัตรประชาชนปลอม แต่หนูแค่จะเข้าไปเต้นเฉยๆ
ใครชวนลูกเข้าไป ไอ้หนวดหรอมแหรมนั่นเหรอ
เขาชื่อว่าเจมส์ พ่อไม่ชอบเขาเพราะเขาผิวขาว
- อะไรนะ แม่ของลูกก็ผิวขาว - [เอมิลี] เออ
อีกอย่างนึงนะ เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเจมส์เลย
- นี่มันเกี่ยวกับลูก - [แมตต์] ใช่
แม่แค่หงุดหงิด เพราะหนูจะมีชีวิตของตัวเอง ไม่ใช่ชีวิตแม่
- อะไรนะ - โธ่เอ๊ย เวอร์ละ
พ่อกับแม่หาหนูเจอได้ยังไง
[ดนตรีเครียดบรรเลง]
[อลิส] ฮัลโหล
- เอิ่ม "แม่กาก" สะกดก็ผิด - [แมตต์] อือ
[เอมิลี] มันไม่ใช่รหัสที่เดายากเลยนะลูก
แม่แอบเปิดแล็ปท็อปหนู แล้วก็อ่านข้อความเหรอเนี่ย
ของลูกก็เหมือนกับของของเรา
- นั่นไม่ใช่มือถือลูก แต่เป็นมือถือเรา - [เอมิลี] ถูกต้อง
พอกลับถึงบ้านแล้ว ลูกต้องโดนกักบริเวณอยู่ในบ้านเรา
- เพราะแบบนี้หนูถึงจะไปสอบจีอีดี - [เอมิลี] สอบอะไรนะ
[อลิส] หนูจะได้เรียนจบเร็วๆ แล้วก็ไปเรียนต่อที่ที่มันไกลๆ
[แมตต์] แหกไปเถอะ เราไม่มีทางจ่ายค่าเทอมให้แน่
[อลิส] นี่เราจะคุยกัน เรื่องที่เกิดขึ้นที่ผับกันรึเปล่า
เพราะดูเหมือนพ่อกับแม่จะเล่นงานพวกเขาขี้แตก แถมมีคนนึงหล่อด้วย
[พร้อมกัน] หยาบคาย
หยาบคายเหรอ จะมาพูดเรื่องหยาบคายตอนนี้เนี่ยนะ
พ่อกับแม่รู้วิธีสู้แบบนั้นได้ยังไงน่ะ
คือว่าพ่อกับแม่เคยไปเรียนเทควันโดมาสองคลาส
ไปเรียนเทควันโดมาสองคลาสเนี่ยนะ
เมื่อไหร่ ตอนอยู่หน่วยสันติภาพที่ญี่ปุ่นเหรอ
เราไม่เคยไปญี่ปุ่นนะ
ที่จริงแล้วเทควันโดเป็นศิลปะการต่อสู้ของเกาหลี
ลูกจะต้องอึ้งแน่ว่า
แค่เรียนมาสองคลาสก็เทพได้ขนาดนี้
คิดจริงๆ เหรอว่าหนูจะเชื่อลง ตอนนี้พ่อกับแม่โคตรปลอมเลยนะ
- ปลอมเหรอ - ปลอมเหรอ
โอเค คุณปลอมบัตรประชาชนนะ
หนูเหลือจะทนกับแม่แล้ว
อ๋อ "เหลือจะทน" กับแม่แล้วเหรอ
งั้นโดนกักบริเวณไป ดูซิว่าจะ "เหลือจะทน" ได้ไหม
ใช่ ที่แม่พูดเมื่อกี้พ่อก็ไม่เก็ตนะ
แต่หลังจากเห็นแม่ซัดคนหน้าหงายแบบนั้นแล้ว ยังอยากจะหืออีกเหรอ
[อลิส] โอ๊ย ไม่อยากจะเชื่อเลย
[เอมิลี] บ้ามากเลยอะเนอะ
บ้าบอสุดๆ เลือดพล่านเลย
บ้าแบบที่เราไม่ควรทำไหม
หรือว่ามันบ้าแบบดี
เหมือนกับเรามีชีวิตชีวา สดชื่นขึ้นมาหลังจากไม่มีมานาน
- มันแย่ - แย่
- ใช่ - ใช่ แค่ลองถามดู
คุณคิดอะไรอยู่ เอ็ม
[เอมิลีถอนใจแรง]
- โอเค คุณก็รู้ว่าฉันรักชีวิตนี้มากเลยอะนะ - แต่…
ไม่รู้สิ มันเหมือนแบบ…
คืนนี้มันมีบางอย่างคลิก
คือมันแบบ… มันเป็นครั้งแรก หลังจากที่ไม่ได้รู้สึกมานาน
ที่ฉันเป็นที่ต้องการน่ะ
ผมต้องการคุณนะ ต้องการคนละแบบน่ะ
นี่ ไอ้ปากมาก นายบอกพ่อกับแม่เหรอว่าฉันอยู่ไหนอะ
- อย่างกับฉันสนชีวิตพี่นักแหละ - อย่างน้อยฉันก็มีชีวิต
ตอนนี้พี่ไม่มีอีกแล้ว
พี่ต้องโดนกักบริเวณยันชาติหน้า ฉันจะได้ไปงานพรอมก่อนพี่
คุณไม่เคยนึกภาพว่าจู่ๆ เราก็โผล่ไปที่อเมริกาใต้
- ไม่ - หยุดรัฐประหาร
- หรือทำรัฐประหาร - ไม่
ไงก็ได้ แต่แบบรัฐประหาร ก่อกบฏ อะไรแบบเนี้ย
ผมไม่อยากจะทำรัฐประหารนะ
เรามีเหตุผลที่ออกมา โอเค้
- เหตุผลก็คือเราอยากปกป้องลูกๆ เรา - ก็จริง
แม่รู้รหัสเพราะมันเขียนโชว์อยู่บนคอมของพี่
- ฉันซ่อนไว้นะ - ถ้างั้นก็ซ่อนไว้ไม่เนียนพอ
ถ้าพ่อแม่แอบดูฉัน ก็ต้องแอบดูนายด้วย
ถ้างั้นก็ต้องพยายามหน่อย ฉันใช้การยืนยันตัวตนสองชั้นกับทุกอย่างเลย
ให้ตาย เด็กเนิร์ดชะมัดเลย
เด็กเนิร์ดที่พ่อกับแม่แอบดูไม่ได้
เข้าใจไหมฉันต้องการ… ฉันต้องการรู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง
- ฉันต้องการความรู้สึกเลือดฉีดพล่าน - นี่แม่…
ฉันอยากจะเป็น "ยัยแสบ" อีกครั้ง
- เข้าใจที่พูดไหม - แม่จ๋า แม่ แม่ เดี๋ยวๆ
[ดนตรีเย้ายวนบรรเลง]
ผมรู้ว่าคุณต้องการอะไรนะ
- อึดอัดแย่เลยใช่ไหมล่ะ - ใช่แล้ว อึดอัดมากๆ เลย
ใช่ ผมรู้ว่าเรา… [เสียงจูบ] ต้องการอะไร
[เสียงแมตต์กับเอมิลีออกแรง]
โอ้พระเจ้า อยากจะอ้วก
อี๋
แหวะ
- [เพลงโรแมนติกบรรเลง] - [แมตต์] แรงๆ
- [เสียงออกแรง] - [เสียงชก]
ดี อีก แรงอีก
[แมตต์] เอาเลย ใส่เต็มๆ
[เพลงโรแมนติกบรรเลงต่อเนื่อง]
- [เสียงชกแรง] - [เสียงแมตต์ร้องลั่น]
[เสียงทั้งคู่หอบ]
- [เสียงเอมิลีหัวเราะร่วน] - [เพลงบรรเลงต่อเนื่อง]
- รู้สึกดีขึ้นไหม - ใช่ [ปล่อยลมหายใจแรง]
- ก็นิดนึง [หายใจแรง] - [เพลงโรแมนติกบรรเลงต่อเนื่อง]
เอ่อ ตอนนี้ฉันอยากจะ…
ไปอาบน้ำแล้ว
ไปด้วยกันไหม
ต้องอาบด้วยกันแล้ว
- [เพลงหยุด] - [เสียงนกการ้อง]
(บ้านครอบครัวเรย์โนลด์ส)
[เสียงกริ่ง]
- [เอมิลี] เด็กๆ ไปโรงเรียนแล้วนะ - จะเปิดให้เดี๋ยวนี้
- นี่นัดใครไว้รึเปล่าอะ - [เอมิลี] เปล่า เปล่านัด
[แมตต์เสียงสูง] ชัคเหรอ [หัวเราะ]
เป็นยังไงบ้างพวก นึกถึงวันเก่าๆ เลย
แมตต์ สบายดีไหม
เฮ้ ฉันก็โอเคนะ
หาเราเจอได้ไงเนี่ย
- [เสียงกรีดร้องในวิดีโอ] - [เสียงกระแทก]
[แมตต์] อ้า ใช่
"ลุงป้าถล่มปาร์ตี้ยับ"
แต่เราไม่ได้เป็นลุงป้าซะหน่อยนะ
[เอมิลี] ชัคงั้นเหรอ
- ใช่แล้ว เหลือเชื่อไหมล่ะ - เฮ้ เอ็ม [หัวเราะเบา]
- เอ่อ… - [ชัค] โอ้
คุณดูสวยมาก สวยจริงๆ นะ ดูดีทั้งคู่เลย
- คุณ… - เข้ามาก่อนมา
- ไม่ เราไม่มีเวลามากพอน่ะ - เดี๋ยว อะไรนะ
ฟังนะ ถ้าผมเจอพวกคุณง่ายแบบนี้ แปลว่าเดี๋ยวศัตรูพวกคุณโผล่มาแน่
ชัค ไม่เอาน่า มันตั้ง 15 ปีมาแล้วนะ
ใช่ เราไม่มีศัตรูเลย ฉันขายจิ๊กซอว์คัสตอมในเอ็ตซี่
- เราทำเวอร์เดิ้ล - จะมีใครต้องการอะไรจากเราอีก
กุญแจไอซีเอสไง
แต่มันหายไปตั้งแต่เครื่องบินตกแล้ว
เราค้นหาดูแล้ว แต่เราหามันไม่เจอเลย
เราเจอกล่องใส่กุญแจ แล้วก็ศพผู้ก่อการร้ายเบลารุสเพียบ
แต่ไม่เจอไดรฟ์
บ้าไปใหญ่แล้ว เพราะว่า…
จำบารอน แอนดรูวส์จากเอ็มไอซิกซ์ได้ไหม
- จำได้ - อ๋อ ไอ้ผู้ดีหน้าซีดที่ดูเหี่ยวๆ นั่นอะนะ
ใช่ มีอะไรเหรอ
เขาเป็นคนจัดเครื่องบินลำนั้นมา
ผมว่าเขาขายพวกคุณให้พวกเบลารุส
- มันก็น่าเป็นไปได้ - ถามจริง บารอนน่ะนะ
ผมมีข้อมูลเชื่อถือได้
ว่าเขาทำงานกับกอร์ และตอนนี้พวกเขาไล่ล่าคุณและกุญแจ
- ไม่ คือว่าพวกเราไม่มีกุญแจ - ใช่ ไม่ได้อยู่ที่เรา
ไม่สำคัญหรอก เอ็ม
พอซีไอเอรู้ว่าพวกคุณยังอยู่ พวกคุณก็จะโดนจับ
เราต้องพาคุณหนีไปเดี๋ยวนี้
คุณและ… [เสียงปืน]
[แมตต์] ชัค
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[แมตต์] ไปๆ
- [ผู้ชาย 1] ไปๆ - [ผู้ชาย 2] ไป
[เสียงปืนรัว]
[เสียงตะโกน]
บ้าเอ๊ย ถ้าเจอเร็วขนาดนี้ รู้ใช่ไหมว่าหมายความว่ายังไง
- ลูกๆ - ใช่
- [เอมิลี] ไปนะ - ไปเลย
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง]
[แมตต์] หมอบลง
- [ผู้ชาย 3] ไปเลย - [ผู้ชาย 4] ไปๆ
[เสียงกระสุนเจาะรัวๆ]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[ดนตรีระทึกพิศวงบรรเลง]
[ดนตรีหยุด]
- เอาเลย - [เสียงยางดังเอี๊ยด]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงปืน]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
ไปๆ ไปๆ
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[เสียงปืน]
ชัค ฝันร้ายชัดๆ เลย
มันต้องมีทางพิสูจน์สิว่าเราไม่มีกุญแจนั่นน่ะ
- แม่จ๋า พ่อมีเรื่องจะสารภาพ - อะไร
- แต่ว่าแม่อย่าโกรธนะ - ไม่สัญญาห่าอะไรทั้งนั้นน่ะ
- พ่อเม้มกุญแจเอาไว้ - หา
พ่อไม่อยากให้กุญแจอยู่ในมือคนชั่ว
- เลี้ยวซ้าย - [เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
นั่นแหละ
[ผู้หญิงกรีดร้อง]
อย่าชนเฟอร์นิเจอร์ในสวนสิ คุณจะชนดะทุกอย่างอย่างงี้ไม่ได้
ฉันไม่ได้ทำแบบนี้มานานแล้วอะ
คุณอาจจะไม่ทันมอง เพราะแฟนเก่าคุณพยายามจะฆ่าเรา
เคยเดตกันครั้งเดียว ลืมมันไปเหอะ
เขาพูดแต่เรื่องแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ไม่ยอมหยุดเลย
ในที่สุดก็ยอมรับว่าเดตกันจริงๆ ด้วย เลี้ยวซ้ายๆ
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[เอมิลี] คิดอะไรอยู่เนี่ย
เราต้องคิดเรื่องประกันชีวิตเอาไว้บ้างนะ เผื่อว่าเราจะความแตกน่ะ
- เนี่ยแตกแล้ว - [ผู้หญิงกรีดร้อง]
- [เสียงยางรถดังเอี๊ยด] - [เสียงแตรรถยนต์]
- กุญแจอยู่ไหน - อยู่ที่อังกฤษ
- โอเค - ที่ฟ็อกซ์ฮาวด์
- บ้านแม่ฉันเหรอ - บ้านแม่มีการคุ้มกันเสมอแหละ
มันก็เพราะว่ามีหลายคนพยายามฆ่าแม่ไง
เราจะหลบซ่อนตัวต่อไปไม่ได้แล้ว เรามีลูก
งั้นไปหาซีไอเอ พวกเขาจะปกป้องเรา
ต้องมีกุญแจก่อน เราไปเอากุญแจ แล้วก็บอกให้พวกเขาคุ้มครอง
จากนั้นก็บอกองค์กรให้ปกป้องเรา เรื่องเล็กจะตาย
เรื่องเล็กงั้นเหรอ
คุณขโมยอาวุธไซเบอร์จากผู้ก่อการร้าย
เอาไปซ่อนไว้ในบ้านแม่ที่ไม่สนิทกับฉัน แล้วก็โกหกเรื่องนี้มา 15 ปีเนี่ยนะ
พอเอามาพูดรวมๆ แบบนี้ มันก็ดูแย่แหละ เลี้ยวขวา
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[ดนตรีตื่นเต้นระทึกใจบรรเลง]
[เอมิลีร้อง]
- เขาใส่กระสุนอยู่ - รอแป๊บ
[เสียงลำกล้องขัด]
ปืนเขาติดขัด
[ดนตรีพิศวงบรรเลง]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[ดนตรีตื่นเต้นระทึกใจบรรเลง]
[เสียงเร่งเครื่องยนต์]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[เอมิลีหายใจแรง]
- [ดนตรีหยุด] - [เสียงชนสนั่น]
[ทั้งคู่] โว้ว
[ทั้งคู่หัวเราะดัง]
- สุดยอด - [เอมิลี] วู้
- [ดนตรีเครียดบรรเลง] - [เสียงพูดคุยจอแจ]
- นั่งด้วยได้ไหม ขอบใจนะ - [แอนนาลีส] ลองสิ ดีนะ
อะไรอะ…
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
- [เสียงฮือฮา] - [ผู้หญิง] มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
[ดนตรีตกตะลึงบรรเลง]
ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย
- [แมตต์] เร็วเข้า - เราต้องทิ้งรถนี่ไปเลย
ดูนี่ ผมทำล่วงหน้าเอาไว้แล้ว ผมรู้จักเชน เขามีพรีอุสสีเทา
- เขาจะไปเจอเราที่ประตูทางเหนือ - โอเค
- เด็กๆ วันนี้พ่อมารับกลับบ้านเร็วหน่อย - อะไรเนี่ย
- เร็วเข้า ลุกขึ้น - เกิดอะไรขึ้นฮะ
ลูกไม่ได้กินเลยงั้นเหรอ นั่งทำอะไรอยู่เนี่ย
เอาแซนด์วิชไป ใส่กระเป๋าซะ ลุกมา มานี่เลย
ทำไมพ่อกับแม่ดูล่กจัง
- เราไม่ได้ล่ก ลูกแหละ เดินเร็วๆ - แม่…
- รถไปโดนอะไรมา - ก็ไอ้เด็กรับรถทำให้เป็นแบบนี้
- [อลิส] เดี๋ยว เราจะไปไหน - เราจะไปเที่ยวกัน เร็วเข้า รีบวิ่ง
[แมตต์] ไม่ต้องถาม บอกให้ไปก็ไปก็แล้วกัน
(ขาออกต่างประเทศ)
- [เสียงประกาศในสนามบิน] - [อลิส] เราจะไปอังกฤษเหรอ
ใช่ เราจะไปเป็นผู้ดีอังกฤษกัน
แล้วโรงเรียนล่ะ เรื่องแข่งบอลอีก
รอบเพลย์ออฟแล้วนะ
โรงเรียนกับ เอ่อ… แข่งบอล เอ่อ…
สงสัยว่า… มันจะไม่มีอีกแล้วละ
อะไรนะ
พ่อว่าตอนนี้เราอาจจะต้องยอมรับว่า ช่วงเวลาสุดวิเศษของเราน่ะจบลงแล้ว
ใช่ เสียใจด้วยนะ ลูกรัก
แม่ ทำไมเราถึงต้องไปอังกฤษฮะ
เป็นคำถามที่ดี ใช่
เอิ่ม เพราะว่าเราจะไปเยี่ยม คุณยายของลูกยังไงกันล่ะ
อะไรนะ
- [พร้อมกัน] พวกเรามียายด้วยเหรอ - ใช่ เซอร์ไพรส์ดีใช่ไหมล่ะ
ฟังนะ แม่รู้ว่ามันเข้าใจได้ยาก
และแม่ขอโทษด้วยจริงๆ
แต่คุณยายเขาไม่ใช่คนที่แม่อยากให้ มาอยู่ในชีวิตของลูกน่ะ โอเค้
เขาแทบไม่อยู่ในชีวิตแม่เลย
- ไหนบอกตายไปแล้ว - [แมตต์] อื้ม
- เปล่า แม่ไม่ได้บอกว่าตายไปแล้ว - ไม่ แม่บอกว่าตายแล้ว
คำว่าตายมันมีความหมายหลายอย่างนะ
หมายถึงบางครั้งมันเหมือนตายไปแล้ว
แต่ไม่รู้สิ คุณยายเย็นชาและห่างเหิน
และส่งแม่ไปโรงเรียนประจำทันทีที่ทำได้น่ะ
โอ้ หนูว่าก็เจ๋งดีออกนะ
พ่อคิดว่าเรารู้แล้วว่าเราทำอะไรผิดพลาดไป
- และลูกควรไปเจอคุณยายก่อนที่จะสายไป - ใช่
- ยายจะตายเหรอ - เฮ้ย ไม่
หมายถึงใช่ สักวันก็คงต้องตาย
เราอาจตกเครื่องบินตายก็ได้
- อะไรนะ - แมตต์
พูดผิดไปนิดนึง ยายน่ะ ยังไม่ได้ใกล้ตาย
ฟังนะ ถ้าเราทำตัวพิลึก หรือดูตึงเครียด
นั่นก็เพราะว่า คุณยายชอบทำให้เรารู้สึกแบบนี้ โอเค้
[เสียงรูดซิปกระเป๋า]
เอ่อ แม่ชอบทำให้แม่เป็นแบบนี้ ที่พูดนี่พอฟังขึ้นไหม
- ขึ้น - ค่ะ
- [เอมิลี] เหรอ โอเค ดี - ขึ้นเหรอ
ไม่ ใครมันจะไปเชื่อ
หนูโกหกเรื่องไปเที่ยวผับและโดนทำโทษ
พ่อกับแม่โกหกว่ายายตายไปแล้ว
- ไม่เห็นเข้าใจเลย - นี่แม่สาวน้อย อย่าขึ้นเสียงและตะคอกแม่สิ
โอเค ลูกพูดถูก เอางี้นะ แม่จะอธิบายให้ลูกฟังเอง
แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ ไม่ใช่ตอนนี้ โอเค้
- [ลีโอ] แม่ฮะ - จ๊ะ
- ผมรู้สึกไม่ค่อยดี - โอ้ ลูกรัก เป็นอะไรไป
ผมรู้สึกเหมือนเมาเครื่องบิน
ยังไม่ได้ขึ้นเครื่องเลย รีบเมาไปเปล่า
- [ผู้หญิง] ต่อไป - เอางี้…
แม่ว่าเราไปขึ้นเครื่องก่อนดีกว่า โอเค้ มาเถอะ
[แมตต์] ขึ้นเครื่องแล้วค่อยเมา…
[ผู้หญิง] กัปตันได้เปิดสัญญาณ รัดเข็มขัดนิรภัยแล้ว โปรดกลับไปที่นั่งของท่าน…
- เฮ่ - คะ
[พูดเบา] ผมเช็กเที่ยวบินแล้ว ทุกอย่างเคลียร์ ไม่มีใครตามเรามา
โอเค
มีอะไรเหรอ
[กระซิบ] ตอนนี้มันเหมาะแล้วไหม ที่จะบอกลูก
นี่คือเวลาที่เราไม่ควรจะบอกลูกต่างหากเล่า
เอ็ม พวกเราเก็บเป็นความลับมาตลอด 15 ปี…
- ใช่ - รออีกสองวันไม่ตายหรอกน่า
ก็จริง รู้อะไรไหม การโกหกนี้ทำให้ลูกปลอดภัย
พ่อแม่คนอื่นโกหกหนักกว่านี้ "ลูกแสดงเก่งจริงๆ"
- [หัวเราะ] - ทั้งที่เล่นไม่เอาไหน
ใช่ นั่นสิ
"เดือนนี้เราไปดิสนีย์แลนด์ไม่ได้เพราะว่ามันปิด"
อันนั้นเด็ดเลย
"พ่อกับแม่ไม่ได้สักนะลูก" ลายเต็มตัวเลย
- "ถ้าดูดปุ๊นลูกจะท้องเสีย" - [แมตต์เป่าลมออกปาก]
- "พีชคณิต เราใช้มันทุกๆ วัน" - [พูดพร้อมกัน] "ทุกๆ วัน"
"พายเท่ากับเอ็มซีไร้สาระ"
พวกเราทำหน้าที่พ่อแม่ได้เยี่ยม
นี่คือวิธีเลี้ยงลูกให้ออกมาให้เป็นโล้เป็นพาย ไม่ให้เป็นเค้กเละๆ
- ใช่ - เคล็ดลับก็คือโกหกหน้าด้านๆ
- ขอบคุณที่พูดให้มั่นใจนะ - อืม
[เสียงไมโครโฟนดังติ๊งต่อง]
[ผู้หญิง] กัปตันปิดสัญญาณรัดเข็มขัดนิรภัยแล้ว ท่านผู้โดยสารสามารถลุกจากที่นั่ง…
[แมตต์] เฮ้ๆ อรุณสวัสดิ์ ดีใจที่พวกลูกได้นอนกันนะ
โอ๊ะ บอกแล้วว่าที่รองคอมันดูงี่เง่า แต่มันเวิร์กนะ
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
(ยินดีต้อนรับสู่ลอนดอน)
- [เจ้าหน้าที่] พาสปอร์ตด้วยค่ะ - อยู่นี่ค่ะ
- สวัสดีค่ะ - [เอมิลีสูดปาก]
[เจ้าหน้าที่] ครอบครัวเบเกอร์
[เสียงบี๊บเบาๆ]
[แมตต์สูดหายใจ]
- ขอบคุณค่ะ คุณนายเบเกอร์ - ขอบคุณค่ะ
เอาละนะ ไปทางนั้น ทางออกอยู่โน่น
[เอมิลี] เดินไปเลย
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
เอ่อ เราจะขึ้นรถบัสคันนั้นกัน ไปเร็ว
[ผู้ชายประกาศ] ป้ายหน้า อาคารจอดรถระยะยาว
[เสียงหวอ]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงต่อเนื่อง]
แหม ดูเหมือนเราต้องลงกันตรงนี้แล้ว ถูกไหม
ทำไมไม่ยอมรับว่ามันประหลาด
บางครั้งมันก็ประหลาดในด้านดี
เหมือนที่เรายังฟังไมเคิล แจ็กสันอยู่น่ะ
มานี่สิ มาอยู่รวมกันไว้ มาเร็ว
[เสียงโทรศัพท์ดัง]
- [พูดภาษาโปแลนด์] นี่กอร์พูด - [สมุนผู้ชาย] มันอยู่ที่นี่
ที่ลานจอดจี
ดีมาก
คอยรายงานมาเรื่อยๆ
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงต่อเนื่อง]
โอ๊ะ ขอโทษด้วยค่ะ ขอโทษนะคะ
โอเค นี่ไงล่ะ
ลูกคิดว่าไง
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
นี่มันที่จอดรถ
ใช่
- พ่อไปไหนคะ - พ่อจะไปเอารถที่เช่ามา
[เสียงเบรกเอี๊ยด]
นี่รถที่เราเช่ามาเหรอ
ใช่ ขึ้นรถเลย
ใช่ ฉันจำพวกเขาได้ ครอบครัวหน้าตาดี คนพ่อนี่โคตรหล่อเลย
ไม่จำเป็นต้องบรรยายให้ลึกซึ้ง ขอบคุณมากนะ
[เสียงคอมพิวเตอร์]
เข้าใจแล้วว่าทำไมถึง พยายามตามหาเธอมาตั้ง 15 ปี
ผมไม่ได้พยายามตามหาเธอมา 15 ปี
ผมพยายามตามหากุญแจ
ทำงานไป ไม่ต้องเผือก
จู่ๆ เปิดเผยตัวแบบนี้ ต้องมีอะไรแน่
แล้วพวกเขาจะซ่อนตัวเหมือนเดิมได้อีกครั้ง
ใช่แล้ว
เด็กๆ
โฟกัสที่เด็กๆ
- เหรอ - ใช่
[เสียงบี๊บเบาๆ]
ขอภาพจากกล้องซีซีทีวีจากสนามบินทั้งหมด
มือถือ ลายนิ้วมือดิจิทัล
ซ่อนตัวได้อีกไม่นานหรอก
[ดนตรีบรรเลงดังขึ้น]
[ดนตรีหยุด]
อี๋
- หยะแหยงเป็นบ้าเลย - บุหรี่นี่ยี่ห้ออะไรน่ะ
[พร้อมกัน] หือ
นี่คือไฟฉายเหรอ
เฮ้ เอามานี่
รู้ไหม ตอนนี้เราอยู่ยุโรปนะ หลายอย่างมันไม่เหมือนที่บ้าน
[เอมิลีถอนใจ]
รู้ไหมว่ารถคันนี้มีไวไฟรึเปล่า
เอ่อ ไม่ๆ ทริปนี้เราจะไม่ใช้อินเทอร์เน็ตกันเลย
และถ้าจะให้พูดให้ชัดๆ ก็คือ เอามือถือของลูกให้แม่ซะ
[พร้อมกัน] อะไรนะ
[แมตต์] ตัดขาดจากโลกโซเชียล เราจะได้ไม่ต้องกังวลค่าใช้จ่ายโรมมิ่งแพงๆ
พ่อว่าลูกน่าจะใช้ซิมของที่นี่แทนนะ
- นี่ไม่จริงใช่ไหม - จริงแท้แน่นอน
แม่คงช่วยอะไรไม่ได้หรอกนะ
- เร็วเข้า - [อลิสถอนใจแรง]
ขอบคุณ
ลีโอ
ตัดขาดไปเลย
- ทีนี้จะให้พวกเราทำอะไร - หมายความว่ายังไง
- [หัวเราะ] - พูดเรื่องอะไรน่ะ คุยกับพี่ของลูกไง
ทำความรู้จักกันแบบ "สบายดีไหม ทำอะไรอยู่เหรอ"
"ชอบอังกฤษไหม" เพราะนี่เรามาอยู่คนละทวีปเลยนะ
เมื่อกี้ก็ห้างคอสต์โก้
นี่ อย่าดูถูกคอสต์โก้เชียวนะ เดินทีเสียเวลาไปครึ่งวันเลยละ
สร้างบรรยากาศกันดีกว่า
- [เพลง "Push It!" บรรเลง] - เพลงเหรอ
- [แมตต์] เพลงนี้สิ ของดีในเวลานี้เลย - ไม่
[เพลงแดนซ์ในวิทยุบรรเลง]
ล้อเล่นแน่ๆ
[เสียงเตือนดังติ๊งๆ]
น้ำมันจะหมด
เราไปหาอะไรกินกันได้ไหมฮะ
ได้เลย ที่นี่ไง
- [แมตต์] เอาละ ทุกคน - ขอเงินด้วยได้ไหม
ได้ ส่งกระเป๋ามาสิ
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
- [เอมิลี] ขอวันนี้นะ - [อลิส] อ้อค่ะ
- ไม่เป็นไร - [แมตต์] เราจะแวะเติมน้ำมัน
ลูกก็ไปซื้อของกิน เสร็จแล้วรีบออกมา อย่าโอ้เอ้
นี่ฟังนะ เอาเงินทอนมาด้วย
- แล้วก็เอ็มแอนด์เอ็มของพ่อ - โอเค
[ดนตรีจังหวะรื่นเริงบรรเลง]
กินไรดีอะ
ก็มื้อเช้า
- มื้อเช้าแบบอังกฤษมะ - ได้
นี่เลยจ้ะ ทานให้อร่อย
มีอะไรที่นุ่มนวลกับคอเลสเตอรอลกว่านี้ไหม
[พนักงาน] ไม่มี ไส้กรอกเลือดหมู
- เลือดเหรอ - ใช่
- [ลีโอ] อืม - โอ้พระเจ้า
นั่นสินะ
ไม่ใช่ ดูนี่สิ
[ลีโอ] ทำไมฉันชื่อเจฟฟรีย์ เบเกอร์
และทำไมเขียนว่าเรามาจากแอละแบมา
ไม่อยากจะเชื่อเลย
พ่อกับแม่โกรธที่ฉันมีบัตรปลอม
แต่เขามีชื่อปลอม พาสปอร์ตปลอม ปลอมทุกๆ อย่าง
เงินสดหรือบัตร
เอิ่ม เงินสด
นี่ครับ
[เสียงเครื่องคิดเงิน]
เดี๋ยว นายใช้นี่เข้าเน็ตได้ไหม
ได้ แต่พ่อกับแม่บอกว่าห้ามเล่นเน็ต
คุณกับคุณนายเบเกอร์น่ะเหรอ
เล่นไปเหอะน่า
- กินให้อร่อยนะหนู - ขอบคุณครับ
แล้วถ้าพ่อกับแม่เป็นอาชญากร และเรากำลังหนีออกนอกประเทศอยู่ล่ะ
อะไรนะ บ้าน่า ไม่ใช่อาชญากรหรอก พวกเขามีแข่งพิคเกิลบอลอยู่
- ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกันเลย - พวกเขาดูเอชจีทีวี
ลีโอ
ทำขนมปังรสเปรี้ยวกินกันด้วยนะ
อี๋
คุณว่าเรามีเวลาเท่าไหร่
สี่สิบห้านาที ก่อนที่ระบบตรวจจับจะเจอเรา
แล้วค่อยเผ่นกัน
ประมาณชั่วโมงหรือชั่วโมงครึ่ง
พวกเขาจะดูกล้องที่อยู่ด้านนอกฮีทโธรว์
จากนั้นอาจจะเจอรถหรือไม่เจอก็ได้ เต็มที่ก็สัก 30 นาที
งั้นเราก็ไม่มีเวลาไปทักทายแม่ฉันจริงสินะ
มีเวลาเหลือเฟือที่จะไปทักทายคุณแม่คุณ
ได้ สองนาที
แค่นั้นก็เป็นแผลในชีวิตพวกเขามากเกินพอแล้ว
แต่อย่าลืมนะ อาจไม่ได้มีแค่บารอนที่ตามล่าเรา
ฟังนะ ไปเอากุญแจมา
แล้วเอาไปให้ซีไอเอ
จากนั้นก็เอาชีวิตตัวเองคืนมา
ไม่อยากเชื่อว่าพวกเขาต้องเจอแบบนี้
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นแม่ที่แย่มากเลย
คือผมเองก็ไม่ใช่พ่อที่ เป็นเทพบุตรอะไรนักหรอกนะ
- แต่ว่าคุณเป็นแม่ที่วิเศษมากเลย - ฉันไม่รู้สึกเป็นแม่ที่วิเศษเลย
คุณก็รู้ว่าพวกเขาจะใช้ไม้นี้ เล่นงานเราไปตลอดกาล
[เสียงบี๊บๆ บนอุปกรณ์สื่อสาร]
- [เสียงบี๊บรับสาย] - [กอร์พูดโปแลนด์] เป็นยังไงบ้าง บอกมาซิ
[สมุน] พวกมันแวะปั๊ม เรากำลังอ้อมไป
[กอร์] ส่งตำแหน่งของมันมาให้ฉัน
[สมุน] พวกเราต้องการกำลังเสริมครับ
โอเค เข้าใจแล้ว ฉันจะส่งคนไปเพิ่ม
[เสียงกดวางสาย]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
ทำไมมั่นใจว่าพวกเขาจะเอามันไปขาย
เพราะผมรู้จักพวกเขา รู้จักพวกเขาดีเกินไป
[เสียงโทรศัพท์ดัง]
(หมายเลขส่วนตัว)
ว่าไง เยี่ยม ขอบคุณ
อยู่ปั๊มน้ำมันสามไมล์ทางเหนือ ไปเลย
เจออะไรบ้าง
ก็มีเจฟฟรีย์ อาร์ เบเกอร์ เกิดที่ฮันส์วิล
ตายในปี 1952 น่ะ
- กะแล้วไง - มันไม่ได้พิสูจน์อะไรสักหน่อย
ฟังนะ สิ่งที่เราหวังได้ดีที่สุดก็คือ
พวกเขาไม่สนใจอะไรเรื่องนี้เลย
[หัวเราะ] พวกเขาไม่เคยสนใจอะไร ที่ฉันทำหรือพูดอยู่แล้ว เพราะงั้น…
- [เสียงมอเตอร์ไซค์แล่นเข้ามา] - [ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง]
[เพลง "At Last" โดย Etta James บรรเลง]
- [ลีโอ] อะไรเนี่ย - [ผู้ชาย 1 ร้องดัง]
[ผู้ชาย 2] เวรละ
[เสียงร้องลั่น]
[ผู้ชาย 3 ร้อง]
[เสียงปืนขัดลำ]
- [เพลงบรรเลงต่อเนื่อง] - [เสียงตะโกน]
[เสียงออกแรงต่อสู้]
โอ้พระเจ้า
- [ลีโอ] เราควรทำอะไรหน่อยไหม - นายจะไปทำอะไรได้
[ลีโอ] ไม่เคยมองโลกในแง่ดีเลยนะ
[เสียงเอมิลีออกแรงสู้]
[เสียงร้องดัง]
[เสียงแมตต์ออกแรง]
- ใครก็ได้โทร 911 ที - อังกฤษไม่ใช่ 911
[เสียงร้อง]
- [เสียงทั้งคู่หอบ] - [เสียงต่อสู้]
[เพลงบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงร้อง]
[เสียงเอมิลีออกแรงฟาด]
- แม่ - เธอโอเค ไม่ได้เจ็บขนาดนั้น
[เสียงออกแรงต่อสู้]
เอ็ม
[เสียงผู้ชาย 4 ออกแรงโถม]
- [เสียงจุก] - [เพลงบรรเลงต่อเนื่อง]
เด็กๆ [หอบ]
- พ่อ - [แมตต์] เร็วเข้า รีบไป
- เมื่อกี้อะไร เกิดอะไรขึ้นคะ - ได้ตังค์ทอนไหม
- พวกนั้นเป็นใคร - เอ็มแอนด์เอ็มล่ะ
- ทำไมต้องสู้พวกเขา - เร็วเข้า
ช่างมันเถอะน่า เร็วเข้าอลิส รีบไป
- เร็วเข้า รีบไปเร็วๆ - [เสียงรถเบรกเอี๊ยด]
- เร็วๆ ขึ้นรถมาเร็วๆ - ไม่ เดี๋ยว ไม่รู้เหรอเราเพิ่งเห็นอะไรไป
แล้วเห็นที่พ่อกับแม่ทำรึเปล่า
อลิส เราสอนให้ลูกตั้งคำถามอยู่เสมอ
และเรารักลูก แต่ตอนนี้ขึ้นรถห่านี่มาก่อน
แม่พูดคำหยาบ ให้ตายสิ
[ดนตรีตื่นเต้นบรรเลง]
- [แมตต์] เร็วเข้า คาดเข็มขัดด้วย - ขึ้นรถ
- [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] - [เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[เสียงปืน]
- [เสียงชน] - [อลิสกรี๊ด]
- เขาเป็นใครน่ะ ทำไมแม่ต้องขับชนเขา - ทำไมเขายิงปืนใส่เรา
[ดนตรีตื่นเต้นระทึกขวัญบรรเลง]
นั่งดีๆ แล้วทุกอย่างจะโอเค
เราเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอ
[ดนตรีแผ่วลง]
[ดนตรีลางร้ายบรรเลง]
[เอมิลี] นั่นบารอน
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
นั่นพวกเขา
กลับรถเลย
[เสียงหวอ]
นั่นปืนงั้นเหรอ
[อลิส] พ่อ พ่อจะทำบ้าอะไรน่ะ
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจบรรเลง]
- สวนเลนนะแม่ - อลิส แม่รู้ว่าต้องเลนไหน โอเค้
- [เสียงปืน] - [อลิสกรีดร้อง]
[เสียงโลหะเคลื่อนที่]
[ดนตรีตื่นเต้นระทึกใจบรรเลง]
[เสียงยางระเบิด]
[เสียงเบรกดังเอี๊ยด]
[เสียงหวอ]
[ดนตรีแผ่วลง]
นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมพ่อกับแม่ต้องฆ่าพวกเขาด้วย
โห เราไม่ได้จะฆ่าใครเลยนะ
ถ้าเราจะฆ่า พวกเขาได้เฝ้ายมบาลไปตั้งนานแล้ว
- ใช่ - ฟังนะ ทุกอย่างมันจะออกมาโอเค
- ทุกอย่างมันจะโอเคงั้นเหรอ - ใช่
เมื่อกี้พ่อยิงรถบรรทุก เอาสายน้ำมันเป็นสายพ่นไฟ
แล้วหนูก็มั่นใจว่าแม่ฆ่าพี่สาวคนนั้นด้วยมือเปล่า
ขอย้ำ แม่ไม่ได้ฆ่าใครทั้งนั้น แม่แค่ทำให้เธอหมดสติเฉยๆ
และนั่นไม่ใช่พี่สาว นั่นมันผู้หญิงที่แม่เขาเกือบฆ่าตาย
ช่วยเรียกให้ถูกๆ ด้วย
- บอกมาเถอะว่าพ่อกับแม่เป็นใคร - [แมตต์] โอเค ใจเย็นๆ
[แมตต์ถอนใจ]
โอเค ฟังนะ
- พ่อกับแม่ของลูกน่ะ เราเป็นคิวอาร์เอ็น - อะไรนะ
เจ้าหน้าที่ผู้ตอบสนองอย่างรวดเร็ว อย่างไม่เป็นทางการของซีไอเอ
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
เราเป็นสายลับ
- เป็นสายลับเลยเหรอ - [เอมิลี] ใช่
เหมือนเจสัน บอร์นเหรอ
- ใช่ แต่ว่าเราไม่ได้ความจำเสื่อม - ใช่
รู้ไหม หนูรู้ว่าพ่อกับแม่โกหกบางอย่าง
แต่ไม่เคยคิดว่าจะเท่พอเป็นสายลับน่ะ
- เราไม่ได้เท่เพราะแบบนั้นหรอกนะ - ใช่ เราไม่ได้เท่เพราะแบบนั้น
- กระทืบพ่อของคอนเนอร์ได้ไหมฮะ - ไม่เอาน่า เขาเป็นวีแกน
- กระทืบพ่อซิดนีย์ได้ไหมฮะ - เคยเห็นสภาพพ่อซิดนีย์ไหมล่ะ
กระทืบพ่อเพื่อนผมทุกคนเลยได้ไหม
พ่อกระทืบได้ทั้งโรงเรียนน่ะแหละ แค่ต้องทยอยกระทืบ
ตอนนี้เราไม่ได้ต่อสู้กับใครอีกแล้ว โอเค้ เราลาวงการแล้ว
เมื่อกี้ไม่เหมือนคนลาวงการนะ พวกนั้นก็สายลับเหรอ
เอ่อ พวกนั้นน่ะเป็นผู้ก่อการร้าย ทหารรับจ้าง
ก็ไม่เห็นดีขึ้นเลย
ผู้ก่อการร้ายมีอุดมการณ์ทางการเมือง
และทหารรับจ้างเหมือนมือปืนรับจ้าง
แม่เข้าใจนะว่ามันฟังดูแล้วน่ากลัว แต่เราจะปกป้องลูก นั่นคือหน้าที่ของเรา
ตอนนี้ทำหน้าที่ได้ดีมาก
เราจะทำได้ดีกว่านี้ ถ้าไม่มีใครบางคนเผยตำแหน่งเราให้พวกนั้นรู้
เลิกเล่นเน็ตสักชั่วโมงนึงจะไม่ได้เลยเหรอ สำคัญอะไรนักหนา
เราเสิร์ชกูเกิลว่าจริงๆ แล้วพ่อกับแม่เป็นใคร
อะไรนะ
ลูกรัก เราก็เป็นพ่อกับแม่ของลูกยังไงล่ะ
[แมตต์] ใช่
เดี๋ยวก่อนนะ ใช้ไอ้นั่นเล่นเน็ตได้ด้วยเหรอ
- ใช่ครับ - โอ้ ไอ้หนุ่ม
ฉลาดมาก ไหนพ่อขอดูหน่อยซิ
ว้าว
อาฮะ
[เสียงหล่นลงในรถบรรทุก]
[ลีโอ] อะไรอะ
- เกมมันรุนแรง ไม่เหมาะสำหรับเด็ก - อ๋อ เกมมันรุนแรงเกินไปเหรอ
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[ผู้หญิง] ยิงได้สวยมากเลยนะ
เขาแค่โชคดี เวนดี้ อย่าไปจริงจังกับมันนักเลย
ได้ยินว่าเขาเก่งมาก แค่ไม่รู้ว่าเขาเก่งขนาดนี้
ขอบคุณ
หมึกจากคุกของเบลารุส
วอลก้าเหรอ
อือฮึ
รู้มาจากไหนว่าพวกเขาอยู่ที่ปั๊ม
เรายังไม่ได้อุปกรณ์ของเด็กๆ มาเลยนะ
ผมติดเครื่องดักฟังไว้กับวอลก้า
สิบห้าปีที่แล้วพวกมันได้กุญแจไป
ผมเลยคิดว่ามันจะเอาอีก
- ตัดสินใจยากใช่เล่น - ขอบคุณที่สังเกตเห็น
เราติดตามโซเชียลและเกมของเด็กๆ มาแล้ว
เกมมือถือของลูกชายเพิ่งส่งสัญญาณมา
[เสียงบี๊บระบุตำแหน่ง]
เหมือนที่คุณบอกเลย ตามเด็กๆ
อืม
พวกนั้นเห็นเราแล้ว ไม่น่าจะใช้ได้
ดูกล้องต่อไป และหาภาพรถแลนด์โรเวอร์จากดาวเทียม
เธอไม่น่าไปได้ไกลเท่าไหร่หรอก
- พวกเขาใช่ไหม - หือ
พวกเขายังไปไม่ไกลเท่าไหร่
ใช่
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงต่อเนื่อง]
[เอมิลี] เดี๋ยวพวกเขาก็หารถนั่นเจอแน่ มันซื้อเวลาให้เราไม่มากพอขนาดนั้นหรอก
ใช่ เพราะงั้นผมเลยคิดว่า ผมควรจะเป็นคนเจรจาเอง
เพราะว่าคุณกับแม่ดูจะเข้ากันไม่ได้
อืม ใช่ ฉันว่าเป็นความคิดที่ดีเลย
คุณจะได้บอกแม่ว่ามีนักฆ่ามืออาชีพมากมาย
กำลังดาหน้ามาฆ่าแม่ที่บ้าน และบอกว่าเป็นเพราะใคร
เรื่องใหญ่เลยนะนั่น
(คฤหาสน์ฟ็อกซ์ฮาวด์)
[แมตต์] เอาละ เด็กๆ ตื่นได้แล้ว
ลีโอ อลิส ถึงแล้ว
เดี๋ยว นี่บ้านคุณยายเหรอฮะ
ใช่ แม่เกิดที่บ้านหลังนี้แหละ
บ้านที่แม่อยากหนีตั้งแต่เด็กๆ เลย
ว้าว นี่แม่มีเชื้อเจ้าหรือไงน่ะ
- เรามีเหรอ - [เอมิลีหัวเราะ] ไม่
ไม่
ไม่ เอ่อ ตอนปี 1970
คุณยายทำอาชีพเสริมที่ดูลึกลับดำมืดน่าสงสัยน่ะ
เอ่อ เอ็ม
- อะไร - เร็วเข้า คุณต้องใส่รหัสแล้วนะ
[เสียงกดปุ่ม]
[เสียงสัญญาณประตู]
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
[เสียงประตูเหล็กขยับ]
เอาละ เด็กๆ ไปหาคุณยายกัน
[ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลง]
[เสียงเป่าลมออกปาก]
ว้าว บ้านคุณยายอย่างเจ๋งเลย
ทำไมแม่ถึงอยากไปจากที่นี่
- [เสียงปืน] - [ทุกคนร้องสะดุ้ง]
- [เอมิลี] โอ้ - [แมตต์] ให้ตายสิ
นี่ไงเหตุผล
- คุณแม่ - [คุณยาย] อ้อ
ลูกนี่เอง
สวัสดีค่ะคุณแม่ ยังฆ่าไปเรื่อยสินะ
อย่ายั่วโมโห เดี๋ยวคุณแม่ยิงหัวหลุด
นี่หลานๆ คุณแม่ค่ะ อย่ายิงพวกแกนะคะ
โอ้ ตัวโตกว่าที่อยู่ในรูปตั้งเยอะแน่ะ
รูปเหรอ
ใช่ แมตต์ส่งรูปหลานๆ มาให้แม่ดูน่ะ
- [เอมิลี] อ๋อเหรอ - [คุณยาย] หวัดดีที่รัก
สบายดีนะครับ
ใช่ ผมส่งรูปลูกๆ ให้แม่คุณดู จากหลายๆ ประเทศน่ะ
เพื่อที่จะไม่ได้แบบว่าตามหาผมเจอไง คุณยายจะได้เห็นหลานๆ เติบโตขึ้น
เพราะคุณยายน่ะจะเห็นแค่ในรูป
นึกออกไหม ไม่ได้เอาไปโพสต์ซะหน่อย
งั้นเราควรจะกอดกันไหมฮะ
ไม่ๆ
คุณยายเป็นคนอังกฤษ เราไม่กอดกันหรอก
- แต่หลานไปเก็บศพนกนั่นได้นะ - เก็บศพนกซะ ยายมีปืนนะ
ฉันไม่รู้ว่าฉันต้องยินดีเรื่องอะไร
แต่เข้ามาสิ
[ลีโอ] โอ้…
[ถอนหายใจแรง] ไม่เป็นไร
เอ่อ…
- ทิ้งไป - [ลีโอ] โอเค
เอมิลี ลูกยังจำบ้านนี้ได้ไหม
- จะลืมลงได้ยังไงล่ะแม่ - [ลีโอ] ที่นี่สุดยอดเลย
[ดนตรีคลาสสิกบรรเลง]
ในนั้นห้ามเข้า
[คุณยาย] อย่าแตะอะไรเด็ดขาด
ว้าว ที่นี่เหมือนฟอร์ตน็อกซ์เลย
[คุณยาย] ปกติหลานๆ วิ่งพล่าน แบบนี้กันเลยเหรอ
- [เอมิลี] พวกเขาก็แค่อยากรู้อยากเห็นน่ะค่ะ - เป็นหมูเด้งรึไง
เอาละ ไหนใครจะรับอะไรกันบ้าง
ถ้าได้ดื่มยินสักแก้วจะดีมากเลยนะครับ
แต่ว่าเรารีบมาเอาของบางอย่าง แล้วจะรีบกลับไป
วันหลังจะนัดคุยกันใหม่ แบบว่าเร็วๆ นี้น่ะ
[จินนี่] นัดทำไม วันนี้ก็มาแล้ว
- ตอนนี้เช้าไปที่จะมาดื่มกันนะ จินนี่ - อ้า ความมีศีลธรรมอันดีงาม
เธอถูกลิขิตมาให้เป็นชาวอเมริกันเสมอ
แม่ชอบพูดเหมือนฉันไม่ได้ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้
ขอโทษนะจ๊ะ คุณแม่เคยชินน่ะ เพราะลูกไม่เคยอยู่ที่นี่เลย
- เชิญจ้ะ เมซคาลแล้วก็ใส่กลีบส้ม - อื้ม
- ใช่ไหมจ๊ะ - ผมไม่รู้ว่าแม่รู้ได้ยังไง ไม่สนิทกันเลยนะเนี่ย
แล้วเธอล่ะจ๊ะ ที่รัก
- เริ่มดื่มยินกันรึยัง - เอิ่ม
ยายล้อเล่นน่ะลูก ยายแค่เล่นมุก
[ผู้ชาย] ปิศาจหวานแหววมาแล้ว โอ้
- จินนี่จ๊ะจ๋า - อุ๊ย เรียกจินนี่จ๋าด้วย
เห็นเครื่องดื่มชูกำลังทับทิมของผมไหม
หายใจไม่ทัน [สะดุ้งเฮือก]
โอ้ มีคนใหม่สี่คน [หัวเราะ]
หวัดดี มิตรหรือศัตรู
[หัวเราะ]
ไนเจลของฉันน่ะ
- โอ้ หวัดดี - เป็นยังไงบ้างคะ
[ไนเจล] ก็ดี
- [เสียงจูบดัง] - [ไนเจล] โอ้พระเจ้า
[จินนี่กับไนเจลครางเบาๆ]
- [แมตต์] โอ ต่อหน้าเด็กเลยนะ - [จูบครางต่อเนื่อง]
ให้ตายสิ เมื่อกี้เห็นลิ้นด้วย
พระเจ้า ว้าว [หัวเราะ]
โทษทีนะ เมื่อกี้เพลินไปหน่อย ขอโทษที ผมไม่คิดว่าจะมีคนมาด้วยอะนะ
ไม่คิดว่าจะเจอแบบนี้เหมือนกัน
- ผมกำลังฝึกซ้อมอยู่น่ะ [หัวเราะ] - เพื่ออะไร
เพื่อเมื่อไหร่ก็ตาม ที่คนสวยของผมส่งผมไปเอ็มไอซิกซ์
ผมก็เหมือนโครงการลับสุดยอดของเธอน่ะ
[จินนี่และไนเจลหัวเราะ]
- พี่เอ็นคะ - หืม
- นี่คือลูกสาวของฉัน เอมิลี - ไม่นะ ไม่จริงน่า
จริง เอมิลี
เอ็มโซ่
และสามีของเธอ
พ่อเทพบุตรแมทธิวไง
- แมตตี้ ใช่ผมจำชื่อเขาได้ - ใช่ นี่ลูกๆ พวกเขา
นี่อลิสกับลีโอ
- ว้าว ฉันรักเด็ก - [จินนี่] รักมากๆ
คือมันคือความใสซื่อบริสุทธิ์ ความไร้เดียงสาน่ะ
เอาละ ฉันขอระบายความรู้สึกออกมา เหมือนเยลลี่ร้อนๆ วันคริสต์มาสนะ
[ถอนใจ] พวกเธออยากเรียกฉันว่าคุณตาไหม
ฮ้า ไม่อะ
ใช่ คือโอเค มันซับซ้อนเนอะ ฟังนะ
ฉันหวังว่าพวกเธอจะไม่มองฉันเป็นเหมือนคุณพ่อ
- อะไรนะ - เพราะว่าสิ่งที่ฉันต้องการ…
[ถอนใจ] แมตตี้ เอ็มโซ่
คืออยากให้มองฉันเป็นเหมือนเพื่อน
ไม่น่าใช่
สรุปจะเอาหรือไม่เอา ยินน่ะ
[เอมิลี] ไม่เอาค่ะ
คนพี่ 14 คนน้อง 12
- เอาแค่น้ำเปล่ากับน้ำส้มก็พอ - ใช่ๆ น้ำเปล่า น้ำส้ม
เรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า เรามีหลายอย่างที่จะต้องไปทำน่ะ ไนเจล
ฮ้า
นายช่วยพาเด็กๆ ไปชมบ้านหน่อยสิ
หลานๆ น่ะเหรอ โอ้ ช่วยหลานเหรอ ได้เลย
- หน้าที่คุณตานะ จินนี่จ๋า - [เสียงจูบ]
[ไนเจล] โอเค พวกเธอชอบของที่ เหลือเชื่อสุดยอดกันไหม
อยากดูออฟฟิศสุดเจ๋งของฉันไหม
- ค่ะ - มาเลย
- [เสียงหวอ] - [ดนตรีแนวสายลับบรรเลง]
[เสียงหวอดังอยู่ไกลๆ]
- [บารอน] เอาละ ไหนดูซิ - [ตำรวจ 1] นี่ครับท่าน
[บารอน] "ไม่ใช่สำเนียงนาย แต่เป็นสันดานนาย"
- แมตต์เดาง่ายสุดๆ เลยนะ - [เสียงกดปุ่ม]
พระเจ้า เธอคงจะเบื่อเขาใจจะขาด
ขอบคุณ
- อะไร - [เวนดี้] กุญแจน่ะ
เราได้ยินการพูดคุยจากหลายช่องทาง ที่น่าจะมีความเกี่ยวข้องด้วย
แล้วเจอรถรึยัง
ดาวเทียมสามารถติดตาม รถแลนด์โรเวอร์มาได้ถึงตรงนี้
แต่ก็โดนเมฆบังและหายไปเมื่อสิบนาทีที่แล้ว
เยี่ยม
ถ้าให้เดาคือน่าจะอยู่ในรัศมีห้าไมล์
ตรงนี้เป็นโรงงานผลิตอาวุธเก่า ตรงนี้คือฟาร์มม้า
- นี่คือสนามแข่งรถ - แล้วตรงนี้ล่ะ
[เสียงบี๊บระบุตำแหน่ง]
ฉันไม่รู้ เอ่อ…
ที่ตรงนี้ลงทะเบียนกับองค์กรไม่แสวงหากำไร
นอกชายฝั่งในไอล์ออฟแมน
- "ฟ็อกซ์ฮันเตอร์แอลทีดี" - "ฟ็อกซ์ฮันเตอร์" เหรอ
ทำไมผมรู้จักชื่อนี้
จินนี่ เคอร์ติส
สายลับเอ็มไอซิกซ์ในตำนานคนนั้นน่ะเหรอ
[แมตต์] ฟังนะ จินนี่
คือตอนที่เอมิลีกับผมจะซ่อนตัวน่ะ ผมได้ฉกของล้ำค่าติดตัวมาด้วย
นายไม่ต่อรองแต่ฉกมาเลย เชียร์ส
- [เสียงชนแก้ว] - [จินนี่] กะแล้วว่าแม่ชอบ
[เอมิลี] รอฟังให้จบก่อนดีกว่าค่ะ
ก็อย่างที่เห็น มันเอิ่ม ในนี้ไม่มีอะไรเจ๋งสักนิด
- [ไนเจลหัวเราะ] - นี่ออฟฟิศคุณเหรอ ทำงานอะไร
ไม่ทำอะไรดีกว่า นี่สิสิ่งที่เธอควรถามฉัน
- [ไนเจลหัวเราะ] - แล้วคุณตาทำมาหากินอะไรเหรอฮะ
มีงานมีการไหม
[พูดอึกอัก] ก็ตรงนี้ฉันเอาไว้เก็บอุปกรณ์ จะเรียกแบบนั้นก็ได้นะ [หัวเราะเบาๆ]
จะเอาอะไร ฉันเซียนทุกอย่าง ฉันมีมีดสามง่าม มีกระบองสองท่อน
มีกระบองหนึ่งท่อน โอ๊ย หลังฉันเดาะ
มีดาวกระจายซึ่งฉันก็เป็นคนปาค่อนข้างแม่น
แล้วก็โดนกำแพง ปกติปาโดนหลายอย่าง
- [ลีโอ] ขอลองหน่อย - โอเค ใช่ ระวังนะ มันคมมากเลย
ลองดูเลย แต่ฉันมั่นใจว่าไม่โดนหรอก
ระวังๆ หน่อยนะ
- [ลีโอ] โอ้ - เป๊ะใช่ย่อยเลย
ตอนนี้ฉันยังทำแบบนั้นไม่ได้ เธอมีแววนะ
- [หัวเราะ] ให้ตาย เธออยากลองบ้างไหม - ว้าว
- หนูว่าจะลองไปเดินหา… ห้องน้ำน่ะค่ะ - [เสียงโลหะ]
ได้ ทำไมดาวเด่นต้องมาปาดาวกระจายเนอะ
[หัวเราะ] เธอเป็นดาวเด่นอยู่แล้ว
งั้นก็ประมาณนี้ เรามีบุหรี่แบล็กไลต์
เรามีนาฬิกาเลเซอร์ แล้วก็มีร่มกันกระสุน
ร่มกันกระสุนงั้นเหรอ
คืองี้นะ ถ้าเธออยากเป็นสายลับ เธอ… เธอ…
ต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกอย่างเอาไว้
- เลยใส่แหวนติดตามสุขภาพไว้เหรอ - อ้อ
เปล่า เอ่อ… นี่เอาไว้ ติดตามรูปแบบการนอนของฉันเอง
- โอ้ - เพราะว่ายายเธอชอบทำให้ฉันไม่ได้นอนน่ะ
[หัวเราะ] เพราะว่าเธอนอนกรน
ดูสิ เธอมีฝาแฝด [หัวเราะ]
คืองี้นะ จินนี่
ผมน่ะ…
ผมซ่อนมันไว้ที่นี่
- ขอเดาว่าคนอื่นกำลังตามหามันสินะ - [แมตต์หายใจแรง]
ใช่
[จินนี่] งั้นตลอดที่ผ่านมานี้
ลูกลากปัญหาของลูกมาไว้ที่บ้านคุณแม่
มันไม่เกี่ยวกับคุณแม่เสมอไปนะคะ
นั่นก็เพราะว่าจากประสบการณ์ ที่ผ่านมาโลกมันหมุนรอบตัวลูก
หนูพยายามมาตลอดทั้งชีวิตเพื่อไม่เป็นแบบคุณแม่
จะเป็นแม่แบบที่คุณแม่ไม่เคยเป็น
รักลูก มั่นคง ดูแลลูก
- เอาแต่ใจ - ไม่ พระเจ้า
อยู่เคียงข้าง
อยู่เคียงข้างลูกน่ะ แม่
- แล้วผลที่ออกมาเป็นยังไงล่ะ - ที่จริงแล้วผลที่ออกมามันดีมากๆ เลยครับ
เอาละ ดีใจที่ปรับความเข้าใจกันได้นะ เพราะเราจะ…
กะไว้แล้วเชียว
หลานๆ เกลียดลูกสินะ
ลูกยอมยกทุกอย่างให้พวกเขา แต่พวกเขายังเกลียดลูก
โอเค รู้ไหมคะ หนูน่ะ หนูอยู่ได้ ถึงจะรู้ว่าทำไมอลิสเกลียดหนู
สบายมาก แล้วแม่อยู่ได้ไหม ถ้ารู้ว่าทำไมหนูเกลียดแม่
เกลียดน่ะมันแรงไปมั้ง
- ผมว่าเราอาจจะหาคำที่มัน… - [เอมิลี] ช่างมันเถอะ
หนูทำสิ่งที่คุณแม่ไม่มีทางทำ
หนูเลือกครอบครัวก่อนอาชีพของหนู
แต่สุดท้ายผลมันก็ออกมาเหมือนกัน ถูกไหม
ไม่สำคัญหรอกว่าลูกจะเป็นแม่แบบไหน
เด็กวัยรุ่นชอบต่อต้าน คุณแม่ทำกับคุณยาย
ลูกทำกับคุณแม่ หลานก็เลยทำกับลูกด้วย
สิ่งที่เราคาดหวังได้ก็คือเลี้ยงพวกเขาให้ดีมากพอ
ที่พวกเขาจะดูแลตัวเองได้ และสักวันหนึ่งพวกเขาจะกลับมา
แล้วทำไมหนูถึงต้องอยากกลับมาที่นี่
ลูกหลอกตัวเองว่า คุณแม่ส่งลูกไปโรงเรียนประจำที่อเมริกา
แบบไม่ไยดีเพื่อคุณแม่จะได้มีชีวิตที่ดีขึ้น
แต่ลูกลืมไปรึเปล่าว่า ลูกเป็นคนอ้อนวอนขอคุณแม่ไปเอง
ทีนี้… คุณแม่อยากจะใช้เวลา สักเล็กน้อยอยู่กับหลานของคุณแม่
เพราะเดาว่าหลังจากนี้ คุณแม่คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว ถูกไหม
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[เสียงถอนใจ]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงต่อเนื่อง]
นี่คุณ ฉันตามไม่ทัน เกี่ยวข้องกันยังไง
[เสียงดังบี๊บ]
[เสียงเจ้าหน้าที่สื่อสารกันในจุดเกิดเหตุ]
ไม่แน่ใจ เอ่อ แยกออกเป็นสามทีม และไปเช็กดูสถานที่พวกนี้
ผมจะไปหาคุณเคอร์ติสเอง พอเคลียร์กับเอสไอเอสแล้ว
นี่เราต้องรอให้อนุญาตก่อนงั้นเหรอ
ใช่ เวนดี้ ผมจะไม่ไปบุกบ้านเธอ และเอาอนาคตมาเสี่ยงเล่นแน่ๆ
[ดนตรีเครียด]
[เสียงบี๊บกดโทรศัพท์]
ใช่ ผมว่าผมได้บางอย่างแล้ว
กำลังจะส่งไปให้เดี๋ยวนี้
[ดนตรีหยุด]
แม่ฉันเหลือเชื่อเลยว่าไหม มาโทษฉันที่อยากหนีออกจากบ้าน
ใช่ แม่คุณน่ะเหลือเชื่อจริงๆ แต่ถึงยังไงก็เป็นแม่คุณน่ะ
[เสียงทั้งคู่หอบ]
[เอมิลี] นี่เหรอ
มาเถอะน่า
[เอมิลีถอนใจ]
[ดนตรีช้าโหยหาบรรเลง]
เราถ่ายรูปนั้นก่อนที่เธอจะย้ายไป โรงเรียนประจำที่อเมริกา
คุณยายชอบรอยยิ้มคุณแม่มาก
ถึงตอนนั้นคุณยายจะรู้ว่า คุณแม่เขายิ้มเพราะกำลังจะได้ไปอยู่คนเดียว
แต่นี่แหละนะ สาววัยรุ่น
คุณแม่เขาไม่เคยอยากเป็น ส่วนหนึ่งในชีวิตของคุณยายเลย
แต่
คุณยายเองก็ไม่เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเขาสินะ
เอาแต่ทุ่มเทชีวิตให้กับประเทศชาติ
จนไม่เหลือเวลาให้คุณแม่ของหลานมากพอ
หนูไม่ได้เกลียดแม่หรอกนะคะ
คุณยายรู้ว่าหลานไม่เกลียด
แล้วก็รู้ว่าเขาไม่ได้เกลียดคุณยายจริงๆ
- แม่บอกยายตายไปแล้ว - [หัวเราะ]
แหม คุณยายสดยิ่งกว่าสดซะอีก
สนใจจะจิบชาหน่อยไหมจ๊ะ
ชาไข่มุกเหรอคะ
อะไรนะ
โทษค่ะ หนูไม่กินชา
ไม่ดื่มชาเหรอ ไม่ดื่มยินด้วย
แต่เอมิลีคิดว่าคุณยายเป็นแม่ที่แย่
เรื่องนี้ต้องแก้ไขหน่อยแล้ว
มาเถอะ
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
- [เสียงอุปกรณ์] - [เสียงบี๊บรัวถี่]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง]
- [ผู้ชาย 1] ไป - [ผู้ชาย 2] ไปๆ
[ดนตรีหยุด]
- เขียนโค้ดเป็นไหม - โค้ดเหรอ
แหงสิ ฉันเขียนเป็น ใช่ ฉันชอบของแบบนั้น
วีอาร์ เออาร์ อาร์แอนด์อาร์ คิวอาร์โค้ด ชอบทุกอาร์เลย
เดี๋ยวนี้ต้องเก่งเทคโนโลยี เราถึงจะเข้าเอ็มไอซิกซ์ได้
เราต้องเป็นเจมส์ บอนด์และคิวในคนคนเดียวกัน
พวกเขารับเราแน่ๆ จะเป็นผู้สมัครชั้นยอดเลย
หมายความว่าไง
พ่อแม่เธอเป็นสายลับ มันอยู่ในสายเลือด
แต่ผมไม่เหมือนพวกเขาเลยนะ
มาลองอะไรหน่อย ฉันจะวิ่งไปหาเธอ
- อะไรนะ - ใช่ ฉันจะวิ่งไปหาเธอ โอเค้
และฉันอยากให้เธอทำสิ่งแรกที่แว่บเข้ามาในหัว
ฉันจะไม่ทำร้ายเธอ [หัวเราะ]
ฉันทำเรื่องพวกนี้ตลอดเวลา มันเป็นการฝึกสายลับขั้นพื้นฐาน
โอเคนะ สาม สอง หนึ่ง [เสียงร้องดัง]
ไม่ๆ อย่า
[ไนเจลครางจุก]
[ครางอึกอัก]
- เอ่อ ขอโทษนะครับ - [อึกอัก]
ผมขอโทษจริงๆ
- ผมไม่รู้ว่าผมทำแบบนั้นได้ด้วย - [อึกอัก]
หมัดเธอมันจิ๋วนะ ฉันชินกับหมัดใหญ่ๆ
- มันก็เลยแทงทะลุซี่โครงเข้ามา [หัวเราะ] - ผมไม่ได้ตั้งใจ
เอ่อ…
ไม่ๆ ฉันฝึกรับหมัดมาเยอะ ชิล
เธอวิดพื้นได้กี่ครั้งเหรอ
เอิ่ม 15 มั้ง
สิบห้าเหรอ
ใครสี่ครั้งก่อนชนะ
[ดนตรีแนวสายลับบรรเลง]
มาทางนี้ ตามมา
มาเร็ว
[เสียงออกแรง]
[เสียงวัตถุขยับเขยื้อน]
[เสียงก้อนหิน]
ในนี้เหรอ
[เสียงก้อนหินเขยื้อน]
นี่อะไร
อันนี้ของผม อันนั้นของคุณ
[ดนตรีเศร้าสะเทือนใจบรรเลง]
"ถึงเอมิลี ถ้าคุณกำลังอ่าน
แปลว่าเรากำลังตกอยู่ในอันตราย และดูท่าจะเป็นความผิดผม
ผมขอโทษ
ผมแค่พยายามปกป้องคุณ
และนางฟ้าน้อยๆ ในท้องของคุณให้ปลอดภัย
ได้โปรดอย่าทิ้งผมไปนะ เพราะผมคงจะไร้ค่าถ้าไม่มีคุณ
มันคงจะเศร้ามากๆ"
คุณชอบพูดถูกใจเสมอเลย
ทำไมถึงเอามาซ่อนไว้ในนี้
ผมรู้ว่าเราอยู่ในอันตราย และรู้ว่าคุณกำลังท้อง
และรู้ว่าเราต้องการสิ่งนี้
และต้องการจินนี่ด้วย
ใช่
[เสียงเฮลิคอปเตอร์]
- [ดนตรีระทึกใจบรรเลง] - มาเร็ว
[เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์]
[แมตต์] ทางนี้
เข้าประตูที่อยู่ข้างๆ ครัว
[ดนตรีเครียดลึกลับบรรเลง]
[เสียงฟึดฟัด]
[ทั้งคู่ฟึดฟัด]
[แมตต์] ไม่เป็นไรแล้ว
[เสียงเด็กๆ ฟึดฟัดอยู่ไกลๆ]
[จินนี่ฟึดฟัดโบ้ยทิศ]
- [เสียงเด็กๆ ฟึดฟัด] - [แมตต์] มาเร็ว
[ดนตรีหยุด]
[ไนเจลอึกอัก ถอนใจ]
[ทั้งคู่คราง]
- [ผู้ชาย 1] หยุด ยกมือขึ้น - [ผู้ชาย 2] ยกมือขึ้น อย่าขยับ
- ลูกเราอยู่ไหน - [ผู้ชาย 3] อย่าขยับเชียวนะ
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[ไนเจล] อืม
[ผู้ชาย 4] ถอยไป
พวกแกน่ะสิถอยไป
- ลูกเป็นอะไรไหม - [ร้องคราง]
[เสียงขึ้นนกปืน]
ฟังนะ เรามีสิ่งที่แกตามหา
[เอมิลีหายใจสั่น]
- อ้ะ กุญแจอยู่นี่ - [เอมิลีพูดไม่ออกเสียง]
โอเคไหม อยู่นี่แล้ว
ปล่อยเด็กๆ ไป แล้วเราค่อยมาตกลงกัน
บารอน ออกมาเดี๋ยวนี้
ว่าไง
ชัคเหรอ
[ชัค] ขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง
อุตส่าห์หวังว่าฉันฝึกพวกนายมาดีกว่านี้นะ
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
ไงเด็กๆ นั่งอึ้งพูดไม่ออกเลยเหรอ
เอมิลี แมตต์
นี่อะไรกันเนี่ย
- ดีใจที่ได้เจอนะ - แต่ชัค เราเห็นคุณโดนยิงกับตาเลย
ฝีมือฉันเอง ฉันแค่คิดว่าพวกนาย ต้องมีแรงบันดาลใจให้พาฉันมาหากุญแจ
นายกับบารอนก็เลยร่วมมือกันอย่างงั้นล่ะสิ
อ๊ะ ไม่ๆ เขาตาใสไร้สมอง
เราแค่กันไม่ให้นายร้องไห้ไปซบอกพวกเขาน่ะ
เราก็เลยป้ายขี้ให้เขา
บารอนแค่แอบตามกอร์และวอลก้า ไม่ใช่ร่วมมือกัน
แล้วไอ้คนที่มันยิงฉันตอนนั้นน่ะ
ทักทายเขาหน่อยสิพวก
เจ๋งดีนะที่สมัยนี้เอฟเฟกต์ตบตาคนมีเพียบเลย
[เสียงแมตต์ดังก้อง] ชัค
[เสียงปืน]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[ดนตรีเครียดระทึกใจบรรเลง]
เออ อีกอย่างนึงนะ
เอากุญแจมา
ขอร้อง
- ถึงกับเล่นงานลูกฉันเชียวเหรอ - [เอมิลีถอนใจ]
[ชัค] ถึงเวลาต้องปล่อยมันแล้ว แมตต์
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[ผู้ชาย 5] เคลียร์
[เสียงพูดในวิทยุสื่อสารฟังไม่ได้ศัพท์]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงดังขึ้น]
[เสียงพิมพ์]
[เสียงบี๊บ]
[เสียงข้อมูลอัปโหลด]
[เสียงพิมพ์]
[เสียงบี๊บระบุตำแหน่ง]
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ
เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
ก็นายสองคนยังไงล่ะ
หมายความว่าไง
ฮึ… เป็นความผิดของเราได้ยังไง
[เสียงแล็ปท็อปดังบี๊บ]
[เสียงบี๊บ และอัปโหลด]
[เสียงบี๊บระบุตำแหน่ง]
คืออย่างนี้นะ แมตต์
สองสายลับของฉันถูกลักพาตัวไป ระหว่างขึ้นเครื่องกลับ
ถูกสรุปว่าตาย กุญแจก็สูญหาย
องค์กรเลยลงโทษฉัน ฉัน… ถึงกับต้องถูกพักงาน
ไม่ถึงหนึ่งปีก็โดนไล่ออก
ฉันไม่ได้เงินบำนาญ เสียบ้าน เมียทิ้ง หมาก็ทิ้ง
และมันเป็นเพราะพวกนาย
- [เสียงปืนเก็บเสียง] - [เสียงเฮือก]
[เสียงไนเจลส่งสัญญาณเบาๆ]
[เสียงเฮือก]
[เสียงหายใจหอบแรง]
ก็เลยจะล้างแค้นอย่างงั้นเหรอ
เปล่า อันนี้ทำเพื่อเงิน
ส่วนไอ้เรื่องล้างแค้นมันเป็นแค่โบนัส
[เสียงเฮือก]
[เสียงร้อง]
[เสียงลื่นล้ม]
- [เสียงหม้อตีหัว] - [ร้องลั่น]
- [เสียงไฟลวก] - [ร้องลั่น]
- [เสียงปืน] - [ร้องลั่น]
[ดนตรีเครียดระทึกใจบรรเลง]
[เสียงเฮือก]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงออกแรงต่อสู้]
- [เสียงร้อง] - [เสียงต่อสู้]
[เสียงลีโอฟึดฟัด]
- คืนลูกฉันมา ชัค - นายต้องทำตามที่ฉันสั่ง
- เราจะถอยไปจากที่นี่ - นายไม่รอดแน่
- แน่ใจนะว่านายอยากจะขัดใจฉันตอนนี้ - ปล่อยลูกฉัน
- ตราบใดที่นายไม่ขัดขวางฉันจนถึงพรุ่งนี้ - [ลีโอฟึดฟัด]
ลูกๆ นายจะกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย
ไม่เป็นไร ลูกรัก
ขอร้อง อย่าโทรแจ้งตำรวจ
เพราะเหตุจับตัวประกัน ผลมักจะออกมาไม่ค่อยสวยเลย
- ชัค - [เสียงจู่โจม]
- [ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง] - [เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงจินนี่ก้อง] ค่อยๆ นะ มาสิ
[ผู้ชายคราง]
[เสียงเฮือก]
ฟื้นแล้วเหรอ
- [ดนตรีเครียดบรรเลง] - [ครางเบาๆ]
อลิส ลีโอ
เราต้องติดตามเฮลิคอปเตอร์ไป
- มีใครรู้เลขคอปเตอร์ไหม - ไม่ มันไกลเกินไป
- กล้องวงจรปิดไงล่ะ - เยี่ยมมาก อยู่ทางนี้
ถอยกลับไปตอนฮอลงจอดซิ ดูซิจะเห็นอะไรบ้าง
[เสียงพิมพ์]
[เสียงกรอวิดีโอ]
[ไนเจลซี้ดปาก] อ้า…
- อูย - เขาโอเคไหม
- โอเค ใช่ - เดี๋ยวนะ
- กลับไปดูที่เด็กๆ - โอเค
หยุดภาพตรงนี้ ซูมหน่อยซิ
- เห็นไหมล่ะ - [เอมิลี] เดี๋ยว เขาให้เราดูบางอย่าง
แหวนนิ้วน่ะ เขาใส่แหวนที่นิ้วเอาไว้
- ถูกเผงเลย - คืออะไรนะ
- อุปกรณ์ฟิตเนสที่ใส่เอาไว้ที่นิ้วมือ - มันมีจีพีเอสอยู่
คอมพิวเตอร์นายอยู่ไหน
โอเค ล็อกอินแอ็กเคานต์เขาแล้ว
แล้วยืนยันตัวตนสองชั้นเหรอ โอ๊ย ขอเหอะ
ลองจิจูด ละติจูดล่ะ
51.5076 องศาเหนือ และ 0.0994 องศาตะวันตก
[เสียงบี๊บ]
[เสียงบี๊บระบุตำแหน่ง]
- เทตโมเดิร์น - [เอมิลีพูดเบา] ดี
[เสียงพิมพ์]
[เสียงบี๊บ]
ในนี้เขียนว่าคืนนี้มันปิดเพราะมีอิเวนต์เน็กไทดำ
ไนเจล มีทักซีโดดำใช่ไหม
แน่นอน สายลับที่ดีต้องมี
[ดนตรีแนวสายลับ ตื่นเต้นเร้าใจบรรเลง]
[ดนตรีค่อยๆ แผ่วลง]
ตรงนี้ห้ามจอด คันนี้ไม่ได้ลงทะเบียน
เดี๋ยวนะ เราลงทะเบียนไว้นี่
- [เสียงเครื่องช็อตไฟฟ้า] - [ชัค] ส่งมาซะ
(ยินดีต้อนรับสู่เทตโมเดิร์น)
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
น่าจะเดาออกนะ ชัคฉลาด
- [เสียงสแกน] - [แมตต์] มันคุ้มกันแน่นหนามาก
- ตรวจจับโลหะ อิเวนต์คนระดับสูงๆ - ตรวจซะเข้ม รอดยาก
เราจะหาตัวเขาให้เจอ
- ไปล่ามันเลย - โอเค ไปเถอะ
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงบี๊บ]
ไม่ กอร์ ผมรอไม่ได้ และผมไม่สนว่าคุณมีเวลาแค่สองชั่วโมง
ผมบอกแล้วว่ามันจะไปลอนดอนและไปคืนนี้
แล้วอีกอย่าง คู่แข่งคุณสี่คนทิ้งทุกอย่างเพื่อมาที่นี่
เพราะงั้นดูท่าแล้วคุณอยากได้มันไม่มากพอ
[พูดภาษาโปแลนด์] ไอ้ทุเรศเอ๊ย
[ถอนใจแรง]
เขาพยายามจะขายมันคืนนี้
รีบไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย
[เสียงเร่งเครื่องยนต์]
[เสียงเร่งเครื่องซ้ำๆ]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
ขอบคุณที่มากันกะทันหันแบบนี้ แต่ว่าเอ่อ… เชื่อเถอะ
คุณจะดีใจที่คุณมากัน
ทางนี้
- [ดนตรีเต้นรำจังหวะเร็ว] - [เสียงพูดคุยจอแจ]
[เอมิลีหอบ]
- มันว่าไง - พวกเขาควรจะอยู่ตรงนี้สิ
[เสียงบี๊บ]
(สถานีไฟฟ้าย่อยในลอนดอน)
[ดนตรีเครียดบรรเลง]
[เสียงบี๊บระบุตำแหน่ง]
(หอศิลป์เทตโมเดิร์น)
[เสียงชัคในสาย] ดาฟเน่ เป็นยังไงบ้าง
เรียบร้อย
[ชัค] ทุกๆ ท่าน ผมบอกว่าจะโชว์ของ
และผมอยากให้มัน มีประสิทธิภาพที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
เพราะงั้นช่วยมองไปทางตัวเมืองด้วยครับ
ผมอยากให้เห็นว่าคุณจะได้อะไร เอาเลย ดาฟเน่
รับทราบ
(เซาธ์เวสต์ 16 ปิดใช้งาน)
[เสียงบี๊บ]
[เสียงไฟฟ้าดับพรึบ]
[ชัค] ต่อเลย ดาฟเน่
- [เสียงพิมพ์] - [เสียงบี๊บ]
[เสียงบี๊บระบุตำแหน่ง]
และที่เรา
[เสียงพิมพ์]
(สถานีย่อยเทต ปิดใช้งาน)
[เสียงบี๊บ]
- [สัญญาณเตือนภัยดัง] - [เสียงสะดุ้งเฮือก]
- [เสียงดนตรีเต้นรำหยุดลง] - [เสียงคนฮือ]
[สัญญาณเตือนภัยดังขึ้น]
- เขากำลังโชว์พลังของกุญแจ - แปลว่าต้องอยู่ตรงที่ที่วิวดี
[ชัค] ดาฟเน่ เปิดทุกอย่างกลับมาใหม่ด้วย
[เสียงเครื่องปั่นไฟดัง]
[เสียงคนฮือ]
[เสียงโทรศัพท์ดังบี๊บ]
ที่จริงมันต้องอยู่ตรงนี้นี่
ถ้าไม่ใช่ตรงนี้ ก็แปลว่า พวกเขาจะต้องอยู่ข้างใต้เราหรือเหนือเรา
[เสียงลิฟต์ดังติ๊ง]
- เดี๋ยวก่อนนะ - [เอมิลี] อะไร
นั่นคนของชัคนี่ มาเร็ว
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[ดนตรีแผ่วลง]
- [เสียงลิฟต์ดังติ๊ง] - [ผู้หญิง] ประตูกำลังปิด
แต่ผมไม่ได้แค่จะโชว์แสงสี
ที่กั้นแม่น้ำเทมส์ ดาฟเน่ ยึดมันมาเลย
[เสียงบี๊บ]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงดังขึ้น]
[เสียงอิเล็กทรอนิกส์]
(ที่กั้นแม่น้ำเทมส์ อนุญาตให้เข้าใช้งาน)
สิ่งสิ่งนั้นหยุดไม่ให้ มหาสมุทรแอตแลนติกท่วมเมืองที่ยิ่งใหญ่นี้
และตอนนี้เรามีอำนาจจะปิดมันลงหรือเปิดก็ได้
ทำเมื่อไหร่ก็ได้
เราเปิดที่กั้นเลยดีไหม ดาฟเน่
[ที่กั้นแม่น้ำเทมส์ ตำแหน่ง 1]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงที่กั้นเหล็กขยับ]
[สัญญาณเตือนภัยดัง]
ท่านคะ ท่านต้องมาดูนี่ค่ะ
- [เสียงลิฟต์ดังติ๊ง] - [ผู้หญิง] ประตูกำลังเปิด
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง]
[ดนตรีแผ่วลง]
- ให้เราผ่านไปเถอะ - [หัวเราะเบาๆ] แล้วถ้าไม่ให้ล่ะ
[เสียงร้อง]
[เพลง "Papa's Got a Brand New Bag" บรรเลง]
[เสียงต่อสู้กันดุเดือด]
สิ่งที่ผมเสนอคืนนี้
ไม่ใช่แค่ฮาร์ดไดรฟ์ หรือระบบเลขฐานสองทั่วๆ ไป
สิ่งที่ผมขายคืออำนาจ
ถ้าคุณต้องการอำนาจ
- [เพลงหยุด] - กุญแจนี้ไขได้ทุกอย่าง
[เพลงบรรเลงต่อ]
- [เสียงฟาด] - [เสียงร้องลั่น]
[เสียงร้องลั่น]
[เสียงเอมิลีออกแรงหวด]
[เพลงบรรเลงต่อเนื่อง]
[แมตต์] เอ็ม
[เสียงเอมิลีออกแรง]
ผมจะเริ่มราคาประมูลที่…
ที่ราคาที่ผมคิดว่าเป็นตัวเลขที่สมเหตุสมผลแล้ว
หนึ่งร้อยห้าสิบล้านเหรียญ
สองร้อยล้านดอลลาร์นะครับ
สองร้อยล้านห้าแสนเหรียญ
- สองร้อยล้านห้าแสนเหรียญงั้นเหรอ - ใช่
[ผู้หญิงถอนใจแรง]
ถ้างั้นเราก็ได้ผู้ชนะสองร้อยล้าน ห้าแสนดอลลาร์จากคุณอิวานอฟ
ขอบอกเลยนะ จากที่รู้จักมาเนี่ย ถ้าคุณมีครอบครัวอยู่ที่ปารีส
รีบบอกให้เก็บของด่วนเลย
[บารอน] คุณคิดว่าคุณจะไปไหน
[เพลงจบ]
- บารอน - [ดนตรีเครียดบรรเลง]
หาเราเจอได้ไง
เราคือเอ็มไอซิกซ์นะ พวกคุณคือคนร้ายหลบหนีระดับชาติ
- นี่งานผม - งั้นคงรู้ว่าพวกมันจับลูกเราไป
และรู้ว่าคุณคิดว่าผมเป็นสายลับสองหน้า เอมิลี
ฟังนะ เอาไว้จับเราทีหลัง ให้เราช่วยครอบครัวของเราก่อน
[หัวเราะหยัน]
บอกตอนไหนว่าจะจับคุณ ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าคุณไม่ได้มาขายกุญแจ
[ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง]
- ตามมาสิ - [สายลับ 1] ไปเร็วเข้า
[ดนตรีเครียดขึ้น]
[สายลับ 2] ยกมือขึ้น
- คุณ หยุดอยู่ตรงนั้น - [เสียงคนชุลมุน]
- [เสียงร้อง] - [ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
- [เอมิลี] ชัค - [สายลับ 2] ขวางประตูไว้
- [แมตต์] ชัค ปล่อยลูกของฉันไปนะ - [สายลับ 3] โปรดอยู่ในความสงบ
[เสียงต่อสู้]
[เสียงฮึดฮัดต่อสู้]
[เสียงเวนดี้ออกแรง]
[ถอนใจแรง]
- ยอดมาก - ขอบคุณที่สังเกตเห็น
อย่ามัวแต่หลงระเริง ไปหากุญแจซะ
[แมตต์] ชัค
[ชัค] ทีมสองไปพาเด็กๆ ขึ้นเรือเดี๋ยวนี้
[แมตต์] ไป เร็วเข้า
- [ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง] - [เสียงคนพูดจอแจ]
[อลิส] ปล่อยนะ
จะไปไหนกันน่ะ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ
[คนเดินถนน] เฮ้ย
[เสียงมอเตอร์ไซค์เบรกดังเอี๊ยด]
[เสียงขึ้นนกปืน]
- [ดนตรีหยุด] - [อลิส] จะไปไหนอะ ปล่อยหนูนะ
- เร็วเข้า เร่งพวกนั้นให้ไวๆ หน่อย - [เสียงอลิสโวยวายขัดขืน]
[เสียงติดเครื่องยนต์เรือ]
กอร์อยากได้กุญแจ
ไม่อยู่ที่เรา
[ดนตรีเครียดลึกลับบรรเลง]
[ดนตรีฮีโร่แนวสายลับบรรเลงดังขึ้น]
เป็นฉันจะยืนอยู่เฉยๆ ไม่งั้นโดนยิงหัวหลุดแน่
[ดนตรีเบาลง]
[ดนตรีอ่อนโยนบรรเลง]
[เสียงยางเบียดถนน]
[เสียงเร่งเครื่องซ้ำๆ]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[พูดภาษาโปแลนด์] มันเอามอเตอร์ไซค์ไป ไปทางตะวันออก
[เสียงเร่งเครื่อง]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
- พวกเขากำลังไปนอร์ธแบงค์ - ฉันไปทางนั้นเอง
โทษทีครับ ขอทางหน่อย
[ผู้คนกรีดร้อง]
[เสียงเบรกเอี๊ยด]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
- [เสียงร้อง] - [แมตต์ถอนหายใจ]
[เสียงแตรรถยนต์]
[เสียงเร่งเครื่อง]
ดาฟเน่ มาเจอกันที่จุดนัดพบ เอากุญแจมาด้วย
[ดาฟเน่] ได้เลย
[เสียงบี๊บ]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
[เสียงกระแทกเหล็ก]
[เสียงกระแทกพื้น]
- [แมตต์] หลบหน่อยๆ - [ผู้หญิงตะโกนโวยวาย]
[เอมิลี] ชัคจะเปิดที่กั้นน้ำ
เมื่อเขาลงน้ำได้ เขาจะหนีพ้น และลูกเราจะไร้ประโยชน์กับเขา
- เราต้องรีบขึ้นเรือนั่น - [เสียงเร่งเครื่องยนต์]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
ห้องไม่มีคน ไม่มีวี่แววกุญแจ
- ชัคอยู่บนแม่น้ำเทมส์ ไปตะวันออก - [เสียงบี๊บสั่น]
(ที่กั้นแม่น้ำเปิดแล้ว)
- แย่แล้ว - อะไร
เขาเปิดที่กั้นแม่น้ำ
ผมจะแจ้งเอ็มพียูให้หาเรือตามไป คุณ เวนดี้ หาทางปิดที่กั้นน้ำ
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงเบรกเอี๊ยด]
[เสียงเร่งเครื่อง]
[เสียงเร่งเครื่องยนต์เรือ]
[เสียงผู้ชายคุยกัน]
- หนุ่มๆ ถือให้หน่อยนะ - เอ้า ครับ
[ผู้ชาย] อ้าวเฮ้ย จะเอาเรือไปไหน เดี๋ยวก่อน
[เอมิลี] โอเค ได้เรือมาแล้ว คุณอยู่ตรงไหน
เอ็ม 11 นาฬิกา
ทางใต้
ลงมา ฉันรับเอง
[เสียงเร่งเครื่องมอเตอร์ไซค์]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงหนักหน่วง]
[เสียงหายใจแรง]
[ถอนหายใจแรง]
- [ดนตรีเครียดบรรเลง] - พวกเขาปิดที่กั้นไม่ได้
เหมือนระบบบางอย่างขัดข้อง
กุญแจบ้านั่นอยู่ที่ไหน เวนดี้
[ดนตรีหยุด]
[เสียงฮึ่มในคอ]
- [เสียงกระแทก] - [เสียงคราง ซู้ดปาก]
[ถอนใจแรง]
- [ไนเจล] ไง จินนี่จ๋า - ไง
ใช่ ผมอยากจะเจอคุณ คุณอยู่ที่ไหน จะให้ผมไปที่… [พูดติดขัด]
เพราะ… เพราะผม… ผมพร้อมแล้ว ผมพร้อมทำทุกอย่างเลย
เยี่ยม รอนั่นแหละ รอเฉยๆ
แต่… ไม่ แต่ผม…
- [เสียงตัดสาย] - ให้ตายเถอะ
- [เสียงเร่งฝีเท้า] - [ดนตรีแนวสายลับบรรเลง]
[เสียงปลดล็อกรถตู้ดังบี๊บ]
[ดนตรีแผ่วเบาลง]
โว้ว
[ดนตรีแนวสายลับหนักหน่วงขึ้น]
[เสียงสตาร์ตเครื่องยนต์รถตู้]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
- [ดาฟเน่ร้อง] - [เสียงยางรถดังเอี๊ยด]
- [ดนตรีหยุด] - [ไนเจลเย้วๆ ตื่นเต้นดีใจ]
[ตะโกน] ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริง
[ครางตื่นเต้น]
[ตะโกนดัง] วู้
[ตะโกนต่อเนื่อง]
โอ้ โอ ตายแล้ว
สยองน่ากลัวสุดๆ
แต่เท่มาก
ช็อตเมื่อกี้มันเท่มากเลยนะ
ขอโทษจริงๆ
โธ่ พระเจ้า ไม่เป็นไรนะ ไม่ได้ถ่ายไว้ใช่ไหม ไม่ได้ถ่ายอยู่แล้ว
โอ้โฮ เธอสลบเลย
[ไนเจล] โอ้พระเจ้า เยี่ยม
- โอ้ พระเจ้า - [ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
- [ดนตรีหยุด] - [ไนเจลหอบ]
- เอาละ - [เสียงข้อมูลอัปโหลด]
- [เสียงกดโทรศัพท์] - จินนี่จ๋า
- ได้กุญแจแล้ว - ไนจี้ คุณเท่สับๆ เลยนะ
ไนเจลได้กุญแจมาแล้ว
ขอย้ำ ไนเจลได้กุญแจมาแล้ว
บอกไนเจลให้รีบปิดที่กั้นน้ำเดี๋ยวนี้
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงจินนี่] ไนจี้ ปิดที่กั้นน้ำเร็ว
- ครับ ไม่ต้องห่วง ผมต้องทำได้ ผมทำได้ครับ - [เสียงพิมพ์]
[จินนี่] เก่งมาก มันคือสิ่งที่คุณเรียนมา
ผมไม่คิดว่าจะทนดูได้ไหม อุ๊ย บ้าๆ โทษที หัวผมโขกคุณ
โอเค ก็ เอ่อ…
- [จินนี่] ทำตัวเป็นสายลับที่ดี - ได้ ลบๆ ลบๆ
[เสียงบี๊บขึ้นรัวๆ]
โอเค ไม่มีผลอะไรเลย เอ่อ คอนโทรล ใช่แล้ว คอนโทรลแซด
- [เสียงบี๊บๆ] - อีกแล้ว ไม่มีผล รอแป๊บนึงนะ แป๊บนึง
โทษนะ ฮัลโหล โทษที
ช่วยตื่นแป๊บนึง แล้วมาช่วยผมปิดหน่อยได้ไหม
ไม่ได้สินะ แหงละ จะทำได้ยังไงวะ
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงต่อเนื่อง]
แม่
อย่ายืนเฉยๆ สิ
- [เสียงเอมิลีออกแรงโถม] - [เสียงชกแรง]
พระเจ้า
[เสียงฮึดฮัดต่อสู้]
พวกลูกช่วยกันเองไปก่อนนะ
โอเค้
[เสียงผู้ชายออกแรงโถมใส่]
เฮ่!
[ผู้ชาย 1] มานี่
[เด็กๆ กรีดร้อง] ปล่อย
ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน
[เสียงลีโอใส่เต็มแรง]
[ผู้ชาย 1 ร้อง]
[เสียงเด็กๆ ออกแรงทุ่ม]
[ผู้ชาย 2 ร้อง]
[เสียงเร่งเครื่องยนต์เรือ]
หยิบเสื้อชูชีพ
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงหนักหน่วง]
- [เสียงเอมิลีซัด] - [ผู้ชาย 3 ร้อง]
บอกไนเจลให้ปิดที่กั้นเดี๋ยวนี้
- [ดนตรีหยุด] - [จินนี่] ไนเจล ปิดที่กั้นเดี๋ยวนี้
- [เสียงกดโทรศัพท์] - เฮ่ สิริ ช่วยบอกวิธีการ…
ไม่ ไนเจล ปิดเดี๋ยวนี้เลย
จ้า จินนี่จ๋า โทษที ผมขอโทษจริงๆ
ผมแค่ต้องทำทีละอย่าง
ผมพยายามอยู่ ผมพยายามอยู่ โอเค
[เสียงซี้ดปาก]
ขอร้อง ได้โปรด
- ฮึบ - [เสียงเครื่องรวน และหยุด]
โว้ว อะไรเนี่ย
โว้ว ออกมาแจ๋วเหมือนกันนะเนี่ย โอเค
เอาแล้วไง มันเกิดขึ้นจริงแล้ว
- โอเค - [เสียงบี๊บ]
- [ไนเจล] อู้หู… - [เสียงบี๊บ]
หวังว่าจะไม่ทำให้ลอนดอนน้ำท่วมนะ
- [เสียงครางสั่น] - [เสียงบี๊บ]
[เสียงที่กั้นน้ำขยับ]
[เสียงจักรกลทำงาน]
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
[เสียงคอมพิวเตอร์ดังบี๊บ]
[เสียงพูดจอแจ]
(ที่กั้นแม่น้ำเทมส์ กำลังปิด)
- [ดนตรีลุ้นระทึกบรรเลง] - [เสียงบี๊บเบาๆ]
[เสียงหัวใจเต้นตึกตัก]
- [ดนตรีหยุด] - สำเร็จด้วยเหรอ
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
เร็วเข้า ไปเลย
ไปๆ ไปๆ ไปๆ
[เสียงฮึดฮัดต่อสู้]
- [อลิส] แม่ - ลูกเชื่อแม่ไหม
หนูเชื่อค่ะ
[กรีดร้อง] แม่
ไม่ต้องฮะ ผมไปเองได้
[ลีโอตะโกน] วู้
ลีโอ ลีโอ
[ลีโอ] ว่าไง
[อลิส] ไหวเปล่า
- ฉันมาช่วยพี่ต่างหาก - ฮ้า
[เสียงต่อสู้]
[เอมิลี] แมตต์
[ชัคร้องคราง]
เล่นมันเลย
ชัค นายพูดถูก เหตุลักพาตัวมักจะจบไม่สวย
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงดังขึ้น]
[สัญญาณเตือนดังจากที่กั้นแม่น้ำ]
[หายใจเฮือกแรง]
- [ดนตรีบรรเลงดังขึ้นแล้วหยุด] - [ร้องลั่น]
[เสียงระเบิดดังกระหึ่ม]
(ที่กั้นแม่น้ำเทมส์ ปิดแล้ว)
เราทำได้
เราทำสำเร็จ [สะอื้น]
ฝีมือเราเอง
คุณเห็นรึเปล่า ไม่มีใครมาชื่นชมผมเลย
แต่ยังไงก็ช่างมันเถอะ
นี่… คือฝีมือของเอ็มไอซิกซ์… ที่กำลังฝึกฝนอยู่
- [ดนตรีแห่งชัยชนะบรรเลง] - [เสียงหวอกู้ชีพ]
[เสียงเฮลิคอปเตอร์]
[ดนตรีแผ่วเบาลง]
- [เอมิลีหัวเราะ] - แม่คะ
ฟังนะ สิ่งที่ลูกทำในวันนี้มันสุดยอดไปเลย
- จริงเหรอ - ใช่
ทั้งฟาดถังดับเพลิง แล้วก็แหวนนั่น
แบบว่ามันฉลาดมากเลยนะ
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพ่อเคยนึกว่าลูกกระจอกน่ะ
อะไรนะ พ่อคิดว่าผมกระจอกเหรอ
บ้า ไม่เคย
ไม่เค้ย ไม่เคยคิด ที่จริงแล้วพอกลับถึงบ้านน่ะ
เราจะนั่งเล่นเกมด้วยกันทั้งวัน
และจะไม่ยอมให้ลูกออกจากบ้านเลย
แต่ผมเล่าให้คอนเนอร์ฟังได้ใช่ไหม
เล่าอะไรไม่ได้ทั้งนั้นแหละ
เราจะบอกพวกเขาว่า พวกลูกน่ะเป็นโรคจูบ
[ดนตรีอบอุ่นใจบรรเลง]
เฮ้อ ให้ตาย ขอโทษนะที่แม่กอดแน่นแบบนี้
แม่แค่ดีใจที่ลูกปลอดภัยน่ะจ้ะ
ไม่เป็นไรค่ะ หนูชอบมาก
[ทั้งคู่หัวเราะ]
- พ่อดีใจที่จบลงด้วยดี - เนอะ
คุณพระ นี่มันกอดกันเยอะไปมั้ง
ลูกไปอยู่อเมริกานานเกินไปแล้ว
[จินนี่ถอนหายใจโล่งอก] อืม
[จินนี่หัวเราะเบาๆ]
[สะอื้น]
มาเถอะ
คุณรู้แล้วสินะว่าผมเองที่ปิดที่กั้นน้ำให้น่ะ
เยี่ยมมากเลยพวก
[ดนตรีอารมณ์ดี สบายๆ บรรเลง]
[เสียงหัวเราะ]
[ถอนหายใจโล่งอก]
รับปากกับผมเถอะ ว่าเราจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว โอเค้
พ่อขอสัญญาว่าเราจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว
ใช่ เราไม่มีวันทำแบบนั้นอีกแล้ว
ไม่อยากจะบอกหรอกนะ แต่พ่อคิดว่าเรากลับไปทันแข่งที่บ้านด้วย
[ดนตรีสะท้อนความกังวลใจบรรเลง]
[เสียงกดปุ่มวิดีโอเกมรัวๆ]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[พูดแบบใจสั่น] โอเค ถ้ายิงเข้าเราก็ชนะ
อย่าพูดแบบนี้สิ มันยิ่งกดดันใหญ่เลย
ขอโทษครับโค้ช เอางี้นะ ผมทนไม่ไหว ทนดูไม่ได้
หายใจลึกๆ
- หายใจสุดปอด - [ตะโกน] หายใจสุดปอด
[แมตต์สูดหายใจแรง]
ไม่ต้องห่วงนะ
ถ้าผู้หญิงตระกูลเราได้ยิง เราไม่เคยพลาด
หลานไม่เกรงกลัว เหมือนกับคุณยายของเขา
[เสียงนกหวีด]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
- [เสียงเฮ] - [อลิสตะโกน] เย่
- [เสียงเฮ] - โว้โฮ้
[ดนตรีแห่งชัยชนะ]
[หัวเราะ] สุดยอด
[ทุกคนเฮ]
- เยส เยส เยส - [จินนี่ตะโกนไม่ออกเสียง] หลานฉันสุดยอด
- [ดนตรีหยุด] - อย่านะ คุณแม่เป็นคนอังกฤษ
- [ดนตรีบรรเลงต่อ] - ฝีมือลูกสาวผมเอง
- [อลิส] เยส - [แมตต์] เย่ ฮ่าๆ ฮ่า
[เอมิลีและจินนี่ตะโกนตื่นเต้น] วู้ๆ
[แมตต์] สำเร็จแล้ว
[แมตต์และเอมิลี] วู้ฮู้
ถอยไป ไอ้หนวดหรอมแหรม ไปแหยมไกลๆ
ไปให้พ้นเลย
ยิ่งไกลยิ่งดี
[เสียงเฮต่อเนื่อง]
มีพวกคุณแม่มาด้วยก็สนุกดีนะคะ
- แต่คุณแม่บอกว่าจะกลับเมื่อไหร่นะ - ใครบอกว่าเราจะกลับ
- แม่คะ - จ๊ะ ลูกรัก
เอิ่ม หนูขอไปติวหนังสือ ที่บ้านแอนนาลีสได้ไหมคะ
รู้ไหมลูกรัก ไม่ต้องโกหกแม่หรอกนะ
ถ้าลูกอยากจะไปฉลองกับเพื่อนๆ แม่คิดว่าลูกก็ไปฉลองได้เลย
เอ่อ เปล่าค่ะ หนูจะไปติวจริงๆ ลีโอกับหนูขาดเรียนไปเยอะมากๆ เลย
ได้ จริงสิ
อ้อ และถ้าคืนวันจันทร์แม่ว่าง เราอาจจะนั่งดูหนังด้วยกันไหมคะ
[ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง]
เอิ่ม…
ได้สิ แบบว่า…
ถ้าลูกอยากดูน่ะนะ แม่ว่างอยู่แล้ว [หัวเราะ]
โอเค แจ๋ว
- พวกเธอพร้อมนะ - พร้อมแล้ว
ขอให้สนุกนะ
[อลิส] บายค่ะ
[เอมิลีถอนหายใจ]
- [ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง] - [หัวเราะ]
- ถ้าจะร้องก็ร้องได้นะ ลูกไปแล้ว - [กระซิบ] ฉันไม่ได้ร้อง
แต่ลูกร้องอยู่นะ
และมันน่ารักมาก
โอ้
ตอนนี้แม่เริ่มสืบยัยเด็กแอนนาลีสอะไรเนี่ย
- ดีครับ - ถ้าหากนั่นเป็นชื่อจริงล่ะก็
- ไม่ ไม่ใช่ - ไม่ๆ
- เราไม่ได้ทำแบบนั้นนะ - เราไม่ได้ทำแบบนั้นกัน
คงอยากจะคอยสอดแนมเธอ กับหนวดจิ๋มนั่นในเงามืดสินะ [หัวเราะ]
สไตล์สายลับ
ผมจำเป็นต้องปกป้องหลานสาวของผมด้วยชีวิต
เธอไม่ใช่หลานสาวของคุณ
- โอเค้ - โอเค
เราไว้ใจลูกเรา ไม่จำเป็นต้องสืบเรื่องเพื่อนเธอหรอก
เอ่อ…
พวกลูกไปหาเวลาจู๋จี๋กันสองต่อสองเถอะนะ
- จริงเหรอ - [จินนี่] อือฮึ
เอ่อ ผม… ผมดูแลลีโอให้ได้
เรามาฝึกซ้อมกันนิดหน่อย ว่าจะสอนเรื่องหน่วยสืบราชการลับกัน
- ฝ่ายไอทีน่ะนะ - คือ…
ไปนอนซะ
ขอบคุณค่ะ
คืนแรกที่ไม่มีลูกๆ ในรอบหลายปี
- งั้นเหรอ [หัวเราะ] รู้ใช่ไหมว่าต้องทำไง - อืม
- นอน - นอน ใช่
[ทั้งคู่หัวเราะ]
- เฮ้ ฟังนะ ลูกสาวเราเตะบอลเก่งมาก - อยากนอนแล้ว
- [เอมิลี] ใช่ - ชนะแบบขาดลอย ขาดลอยๆ
- ชนะขาดไปเลย - [เอมิลีถอนหายใจ]
ฉันภูมิใจในตัวคุณมาก
ขอร้อง อย่านะ
- [ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง] - บารอน อะไรวะเนี่ย
ทำไม ผมจะแวะมา ทักทายเพื่อนเก่าไม่ได้เลยรึไง
- ไม่ได้ - ไม่ได้
ดูแลเธอดีรึเปล่า แมตต์
ก็ต้องแน่อยู่แล้ว อยู่กินกันมาตั้ง 15 ปี
- ผมไม่ได้ถามคุณเรื่องนั้น - ลูกสองแล้วนะ บารอน
- ลูกสองแล้วพวก - เอมิลี มีความสุขไหม เอมิลี
- เอ่อ มีความสุขดี โอเค้ - ไม่เอาน่า พวก
พอดีผมแค่มาแหย่เล่นน่ะ ไม่เก็ตมุกเลยนะ [หัวเราะ]
- โอเค - ได้
- มาเรื่องงาน - เราไม่กลับไปรับงานแล้ว บารอน
- ครั้งก่อนเป็นงานที่เราไม่คาดคิด - ผมไม่มาหรอกถ้านี่ไม่ใช่เรื่องร้ายแรง
ขอบคุณที่อุตส่าห์แวะมาหา แต่ว่าส่งเมลมาก็ได้
ประเด็นคือเราหาศพของชัคไม่เจอเลย
และผมต้องการพวกคุณสองคน
ก็… ไม่ใช่แมตต์หรอก ไม่ต้องการคุณเท่าไหร่
แต่คุณ เอมิลี ผมต้องการให้คุณรวบรวม สมาชิกในครอบครัวของคุณ
ก็ แม่ฉันคงตื่นเต้นที่จะรับภารกิจ
- เพราะงั้นเชิญคุณไปคุยกับแม่… - ไม่ใช่แม่คุณ
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลงดังขึ้น]
โอ้
- [ดนตรีหยุด] - พ่อคุณน่ะ
พ่อคุณเหรอ
- ใช่ ฉันไม่เคยเล่าเรื่องพ่อให้คุณฟังเหรอ - หืม
[เพลง "Push It!" บรรเลง]
[เสียงเร่งเครื่องมอเตอร์ไซค์]
[เสียงแก้วแตก]
[เสียงขึ้นลำปืนลูกซอง]
[เสียงปืน]
[เพลง "Push It!" จบ]
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
[ดนตรีหยุด]