15 YIL ÖNCE
-Alo? -MI6'ten onay aldık.
-Hedef harekete geçti. Başlayın. -Tamam.
Hayatım, telefon geldi. Hazır mısın?
-Geç kalıyoruz, çıkmamız lazım. -Hemen geliyorum.
-Beş dakika önce de öyle dedin. -Bir dakika.
Öyle diyorsun, 20 dakika sürüyor. Neyse, arabayı getiriyorum.
Hayır, çocuk partisindeyiz.
O zaman ben…
-İkisini de. -Cidden mi?
Ve de şunu al.
Vay, araba süper.
Gider hesabının sınırı var, farkında mısınız?
Kimlik gizlerken tasarruf olmaz, öyle öğretmedin mi?
Makao'da mafyanın gözüne girmek için yarım milyon dolar kaybetmiştin.
Bu işin altından kalkarsanız araba sizde kalsın, tamam mı?
Gerçekten mi?
-Hayır. -Tahmin etmiştim.
Fransız silah aracılarısınız.
Gerçek Bay ve Bayan Lemieux müsait değil diyelim.
Odaklanın, başlıyoruz.
Balthazar Gor. Eski KGB ajanı. Şimdi Volka'nın elebaşı.
Doğu Avrupa'nın en tehlikeli teröristlerinden.
Çocuğunun doğum günü partisi olsa da onu hafife almayın.
Dikkat çekmeyin, onu bulmaya çalışın. Kameralarda göremiyoruz.
Bütün bunlar sekiz yaşındaki çocuk için mi?
Çocuk nasıl götün teki olmasın?
Çocuğu mahvetmenin bir sürü yolu var.
Şuraya yakınlaş.
Gerçekten mi ya?
-Ne? -Ne oldu?
Tanışmanız riskliydi. Yatıyorsunuz, değil mi?
-Görev için rol yapıyoruz sadece. -Evet, Ajanlık 101. Bilmiyor musun Chuck?
-Yakalanırsanız daha iyi yalan atın. -Hallederiz, bizi tanıyorsun.
-Gor'u gördük. -Görevi biliyorsunuz, hadi.
Portakallı Mezcal.
Merhaba, ben Mélodie Lemieux. Eviniz ne kadar güzelmiş.
Ben de Gor.
-Balthazar Gor. Çok memnun oldum. -O memnuniyet bana ait.
-Partide iyi eğlenceler. -Teşekkürler.
-Ses ve parmak izi alındı. -Aferin, şimdi kasaya.
Üst kata, Gor'un ofisine.
Parmak izini dikkatlice aktar.
Balthazar Gor.
-Cihazı aldık. -Harika.
-Bu ne? -EKS kumandasını duydun mu?
-Ne? -Endüstriyel kontrol sistemi.
Elektrik santrali, baraj, nükleer reaktör gibi
dünyanın en önemli altyapılarını kontrol ediyor.
-Gor bununla Çernobil'e neden olabilir. -Anladık, kötüymüş.
Doğu merdiveninden çıkın, çabuk.
Aferin. Buluşma noktasına.
MI6'ten Baron Andrews gelecek.
Emily, Baron'a kumandadan bahsetme.
Ortak geçmişiniz var, biliyorum ama kimseye güvenmiyoruz.
-Emily. -Baron.
Şükür, bir şeyin yok. Meraktan öldüm.
-Ya? Benzin atmış sahiden. -Matt.
Emily, artık İngiltere'ye dön de düzgün bir istihbarat örgütüne katıl.
Düzgün ajanlar tuttuklarında katılırım.
Ama seyahat planı işinde eline kimse su dökemez.
MI6 sağ olsun. Çizmeyin ama. Amerikalılar hoyrat olabiliyor.
-Hakaret saymıyorum. -Sinir mi ettim? Kıskanıyor musun?
-Neyi? -Bilmem. Kıskançlık sezdim.
-Nedeni aksanım mı? -Yok, kişiliğin ama aksanın iyice itiyor.
Sizden tatlı bir çift olur.
İyi yolculuklar Emily. Gördüğüme çok sevindim.
Al, anahtar.
Çizme ama. Hadi görüşürüz.
-Tamam efendim. Kusura kalma şekerim. -Berbat bir taklit.
Hoş geldiniz, ben Dylan. Çantaları alayım mı?
Gerek yok ama içki alırız. Şampanya lütfen.
-Tabii. -Teşekkürler.
Ben almayayım, teşekkürler.
-Şampanya içmiyor musun? -Yok.
Sahi mi? İşi bitirince kadeh kaldırıyorduk.
Evet ama yüksek irtifada olacağız, su kaybedeceğiz.
Şu an canım şampanya içmek istemiyor.
Şimdi bir şeyler döndüğünden emin oldum.
-Ya? -Evet.
Nedir, bilmiyorum ama sende bir şeyler var.
Hamileyim.
-Ne… Efendim? -Babası da sensin.
Babası olduğumu anladım zaten de… Başkasıyla görüşmüyorsun, değil mi?
-Hayır, sen? -Hayır, senden başkasıyla görüşmüyorum.
Hamile olduğuna emin misin?
Gayet eminim.
Vay be, hamilelik testlerini beşlemişsin.
Hepsine işedim, ona göre.
Sen ne düşünüyorsun, bilmiyorum ama…
Kısa süredir beraberiz, yani…
Ben varım.
Ne?
"Varım" diyorum. Tamamen varım.
En sevdiğim insan yeni en sevdiğim insanı yaratacak.
Varım.
-Hep en doğru lafı ediyorsun. -Çünkü öyle.
D, şampanya! Şişeyi getir, ikimizin yerine içeceğim.
-Bebeğimiz olacak. -Tebrik ederim, ne mutlu haber.
Gerçekten sorun değil mi?
Çünkü bu meslekte çocuk yetiştirmek zor. Kendimden biliyorum.
Ben de ailesiz olmak nasıl bir his, onu kendimden biliyorum.
-Tek istediğim buydu. -Benim de.
Ne?
Ne, nefesim mi kokuyor? İyi misin?
Şey… Bir gidip yüzümü yıkayayım.
Kusura bakmayın, tuvaletimiz hizmet dışı.
-Uçuş 11 saat sürecek. -Kusura bakmayın.
Matt, tuvalet hizmet dışıymış.
-Onu bırak. -Kumandayı istiyoruz.
Tamam.
Burada. Onu bırak.
Em!
-Ne yapıyorsun? -Bir tane var.
-Hayır! -Vakit yok Em!
Bebeğe iyi bak.
Ne yapıyorsun?
Bırakma.
-Sen bırakma. -Tamam.
Şu açıklığı görüyor musun?
-Tamam, dayan. -Dayanıyorum.
Başardık! Hadi, çabuk.
-Ne var, iyi misin? -Birkaç kaburgam kırıldı da sorun o değil.
Em, bu işe devam edemeyiz, hele de bebek beklerken.
Ne yapacağız peki, işi bırakıp sivil mi olacağız?
Uçakta olduğumuzu biliyorlardı, kimliğimiz ifşa olmuş.
Ortadan mı kaybolacağız?
Herkes kazada öldüğümüzü düşünecek, değil mi?
-Evet. -Bu da bize kaybolma fırsatı.
Evet, sıfırdan başlarız. Kimseyle iletişim kurmamamız gerekecek.
Sorun değil, kimim kimsem yok. Ama annen var, onunla konuşmaman lazım.
Evet, bir şey kaybetmiş sayılmam.
Chuck ne olacak?
Dost olsak da burada ailemiz söz konusu. Anlayışla karşılar.
Tüm emeklerimizi, kariyerlerimizi, hayatlarımızı, bildiklerimizi
bırakacak mıyız?
Evet çünkü her şey değişti.
İç bacaklarım inanılmaz güçlü olmasa ölmüştün, farkında mısın?
İç bacakların beni kurtardı, tamam mı? Ve de ölmedik.
-Bunu sahiden yapacak mıyız? -Kesinlikle. Bak.
-Nereye gideriz, ne yaparız bilmem ama… -Halledeceğiz.
-Sen varsan varım. -Tamamen varım.
-Gitmeliyiz. -Hadi.
GÜNÜMÜZ
Bugün günlerden ne, söyle yavrum!
Kocamın zaferle döneceği gün.
-Maç günü! -Maç günü!
-Bak. -Efendim?
Bu play-off maçını kazanırsak
benim antrenörlüğüm sayesinde olacak demiyorum ama…
Tamamen antrenörlüğün sayesinde.
-Seksi miyim? -Evet.
-Futbolda nasılım? -Nasıl?
-Messi'den farksız. -Tanrım.
Aman, yine geç kalacaklar.
Alice, Leo, kahvaltıya!
-Leo, oyunu bırak! -Bilmese olmazdı.
-Alice, hadi, hadi! -Dişimi fırçalıyorum!
20 dakikadır güya diş fırçalıyor. Telefona bakıyor.
Dediğim gibi, telefona kızıyorsan elinden al.
-Sen al. -Yok, kızdan korkuyorum.
-Çok korkunç, değil mi? -Hele o attığı bakış yok mu?
-Dişin temizlenmiştir Alice! -Geliyorum!
-Bizi severdi, hatırlıyor musun? -Yok, üstünden çok zaman geçti.
Film gecelerimize tekrar mı başlasak?
Aslında iyi fikir. Creed ve Creed II'yi izleyebiliriz.
-Çok bebek yağı kullanılmış ama. -Çok mu?
14 yaşındayken annenle ne yapıyordunuz?
14 yaşındayken
annem Beyrut'a sevk edildiğini bana söylemeyi unutmuştu.
-Kötü bir örnek oldu. -Çocukluğum çok farklıydı.
-Ne haber dostum, iyi misin? -Evet.
Dün yatma saatinden sonra oyun mu oynadın?
Hayır.
Evet, tamam. Özür dilerim.
Hemen döküldün, oysa beni kandırmıştın. Hemen dökülme, kendini geliştir.
Dur, neye kızdığını anlamadım.
-Hayır, yalan söylemesini teşvik etme. -Niye? Siz hep yalan atıyorsunuz.
-Ne? -Ne dedin sen?
Geçen gün klimacıyla Rusça konuşuyordun baba.
-Ne alaka? -İstediğimi yaparım, o alaka.
-Rusça mı biliyorsun? -Biraz.
Mesela do svidaniya, Sputnik, Gorbaçov, white Russian…
Ama klimadan bahsediyordun.
Barış Gönüllüleri olarak babanla oraya gittiğimizde
biraz Rusça öğrendik.
Hani Kolombiya'ya gidip orada tanışmıştınız?
-Tanıştık, evet. -Evet.
-Tanıştığımız yerde tanıştık. -Kolombiya.
-Kolombiya'dan Rusya'ya gittik. Peki. -Belize'ye.
-Belize, Kolombiya'nın yanı. -Aynen.
-Kolombiya, Belize, Rusya. -Evet.
Çok dolaştık. Barışı sağlamak kolay değil.
Ayrıca kushay zavtrak.
-Ne? -O ne demek?
-"Kahvaltını ye." -"Kahvaltını ye."
Öğleden sonra randevularım var, kuru temizlemeyi alır mısın?
Tamam.
-Costco'ya gitmemiz lazım, her şey bitti. -Tamam.
-Sabahın köründe diyet kola içmemen lazım. -Diyet kola kanseri engelliyormuş.
-Nereden çıkardın? -Ver bakayım. Şu an bunu içemezsin.
Kulaklığını çıkarsana.
-Ne var? -Yapma.
-Ne dinliyorsun? -Sen bilmezsin.
Doğru, bilmem.
Akşamki maçtan sonra planın var mı diye soracaktım.
-Niye? -Belki arkadaşlarını bize çağırırsın.
Alkolsüz kokteyl yapıp dedikodunun dibine vurabiliriz.
Annalise'lerde ders çalışacağız.
-İkinci hata. -Evet, tabii, ders çalışmaya bayılırsın.
Pazartesi günü tamamen boşum.
-Belki film gecesi yapabiliriz. -İstemem.
Gerçekten mi? İstemez misin? Emin misin? Peki.
Ben seninle film izlerim.
-Ya? -Tabii.
-Creed III'ü bile mi? -Bebek yağı da sürerim. Michael B gibi.
Tamam, geldik.
Tamam canım, güzel bir gün diliyorum.
Ben daha çok seviyorum.
Leo, bugün seni geç alacağımızı unutma, tamam mı?
-Şunu niye takıyorsun? -Süper bir şey.
Uyku düzeni, oksijen, hatta tansiyonumu izliyor.
12 yaşındasın, ne tansiyonu?
-Parmaklarına büyük gelmiyor mu? -O yüzden başparmağıma taktım.
Yarın çıkıp Amerikan futbolu oynayalım mı?
-Kafa travması ne, duymadın mı? -Top atacağız.
-Eskiden futbolcuydum ben. -Evet. Bir kontrole git.
Lafı soktu.
Kafa travmasıymış. Travmayı gösteririm.
-Gördün mü? -Neyi?
Yine o çocukla.
-Onu nereden aldın? -Amazon.
Kızı rahat bırak.
Yine o çocukla. Bugün el ele duruyorlar.
-Öpüştüler. -Ne? Öpüştüler mi?
-14 yaşında çocuğun nasıl bıyığı oluyor? -Adı James, 16 yaşında.
-Yok ya! -Hiç öpüştüklerini görmemiştim.
-O nereden? -Nasıl yani? Amazon işte.
-Bir de yaprak üfleyici almama kızmıştın. -İnanılmaz. Ne yapacağız?
-Arıyor. -Açman lazım.
-Gördü. -Reddet, anlamaz.
-Dur, şunu bırak. -Sıçayım. Cevap vermen lazım.
Selam canım.
-Anne. -Bir şey mi unuttun?
Ne yapıyorsunuz? Sapık gibisiniz. Dürbün mü onlar?
-Evet ama önce annen sapıklık yaptı. -Kendi hayatınız olsun ya.
-Annalise'lerde çalışmam bitince gelirim. -Tamam.
Sana dedim, telefonu elinden alman lazım.
Biraz gizli yap bari.
"Kendi hayatınız olsun"muş. Hayatım bu işte.
Ne demek o? Anlamını kendisi bile bilmiyor.
Bütün gün sizin hayatınızla uğraşıyorum. Kendi hayatım olsa ne yapacaksınız?
"Anne, neredesin? Bilmem nereye gitmem lazım.
Bana bakma. Odama girme. Bana yemek getir."
Ergen işte, bir günü bir gününü tutmuyor.
"Ergenler iradenizi kırar" diyorlar ama benimkini kıramayacak. Tanrım.
Anlamadım, tekrarlar mısın?
Bu yaptığın sapıkça Alexa, kendi işine bak.
Meditasyon uygulaması önersem?
YENİ MESAJLAR YAŞASIN BE! BİR SANİYE, GELİYORUM
ÜST KATTA SAĞDAYIZ İÇKİLERİ ALDIK!
Tamam.
Son bir kez deneyeceğim.
Neyse, iyi.
-Ne yapıyorsun? -Ne? Tanrım.
-Hiç. -Öyle görünmüyor.
-Sorun Alice. -Alice mi?
Yalan söylemiş, Annalise'de ders çalışmıyor.
O yüzden diğer ebeveynler gibi çocuklarımızı sürekli takip etmeliyiz.
Diğer ebeveynler gibi değiliz. Bunu konuşmuştuk.
Ama biz resmen casusuz, işimiz bu.
İşimiz buydu.
Meselemiz teröristler, savaş baronlarıydı, çocuklarımız değil.
-Ama bak, şöyle çıkıverdi… -Bakmak istemiyorum.
Şurası açıldı. Bu ne?
-Ne? "Annem yeto." -Yanlış yazmış.
İşte bu olur. "Annem yeto." Bakmak istemiyorum.
Deneyeyim.
-Merak insanı mezara sokar. -O zaman başın sağ olsun.
-İşte. -Burnunu sokarsan bu olur.
Bu aralar mottosu buymuş.
Bu ne? Şuna bak.
COŞMAYA HAZIRIZ, YAŞASIN KİMYASAL KIYAMET
Bu ne?
-Kimyasal Kıyamet. -Kimyasal Kıyamet mi?
Kimyasal Kıyamet mi dediniz?
Geçen yıl olandan sonra yine mi yapıyorlar?
Geçen yıl ne oldu?
Bilmem, Molly diye bir kızla ilgili bir şeyler olmuş.
Şaka mı bu? Şuna bak. Şehir merkezinde, Adams-Piedmont'ta.
Konumunu kapasaydı keşke, hile yapmış gibiyiz.
Gece kulübünde.
-Ne? -Evet.
Hadi bakalım.
-Ortam hareketli. -İyice beter ediyorsun.
-Ne var? Epeydir ortamlara akmadık. -Ortamlara akan biz değiliz, kızımız.
Hadi ama. Biraz eğlenemez miyiz yahu?
-Pardon, geçebilir miyiz? -Pardon.
Tanrım.
Harvey Wallbanger verir misin?
Şerefe!
Yukarıda.
Alice Emilia Reynolds, hemen kalkıyorsun.
-Ama ben… -Ağzını açma.
-Sen de Bıyıklı. Tüylü bıyığına bak. -Yürü hadi.
Kalsam ne olur? Onların ebeveynleri takmıyor.
Ebeveynleri onları sevmiyordur, ne bileyim. Hadi yürü.
Hemen gitme, parti daha yeni başlıyor.
Eşyalarını topla, gidiyoruz. Hadi.
Televizyon mu bozuldu? Ondan mı bu saatte dışarıdasınız bunaklar?
Merhaba deyin bunaklar.
-Bunak mı? -Evet şirret karı, bunak.
Şirret mi?
Bakın, kenara çekilir misiniz? Çıkıp gideceğiz.
Çekilmezsek ne yaparsın?
Duymadın galiba, "Kenara çekilin de reşit olmayan kızımı götüreyim" dedim.
-Baba! -Bana yeterince büyük göründü.
Bırak artık, tamam mı? Gidelim, yeter.
Hemen gitmek yok.
Dokunmayın.
-Vay. -Nefes alamıyorum.
Çok hızlı gelişti. O kadar kötü değil, değil mi?
SİL
Ayrıca biz bunak değiliz, hatta X kuşağıyız.
Tam sınırdayız, iki kuşak arasındayız. Hadi, gidelim buradan.
-İçeri nasıl girdin? Sahte kimlikle mi? -Hayır.
Kulübe 14 yaşındakileri mi sokuyorlar yani?
İyi, tamam. Sahte kimliğim var ama gidip dans ediyorum.
-Kimin işi bu, Tüy Bıyık'ın mı? -Adı James. Beyaz diye sevmiyorsun.
-Ne? Annen beyaz be. -Ne?
-Ayrıca konu James değil, sensin. -Evet.
Kendi hayatımı yaşıyorum diye kızıyorsunuz.
-Ne? -Bırak yahu.
Beni nasıl buldunuz?
Kime diyorum?
"Annem yeto." Y, E, T, O. Pek de zor bir şifre değil.
Bilgisayarıma girip mesajlarımı mı okudunuz?
-O mesajlar da bizim, telefon da bizim. -Aynen öyle.
Şimdi de bizim evimizde cezalı olacaksın.
-Bu yüzden üstten ders alıyorum. -Ne?
Erken mezun olup uzakta üniversiteye gideceğim.
Parasını ödemeyeceğiz ki.
Olanları konuşmayacak mıyız?
Çünkü o çocukların ağzına sıçtınız. Biri de yakışıklıydı.
-Küfür yok! -Şimdi küfür etmemi mi konuşacağız?
-Bunu yapmayı nereden öğrendiniz? -Babanla bir iki tekvando dersi aldık.
"Bir iki tekvando dersi" mi? Japonya'da Barış Gönüllüsü'yken mi?
Japonya demedik.
Aslında tekvando Kore dövüş sanatıdır.
Bir iki derste neler öğreniliyor, şaşarsın.
Sizce bunu yer miyim? Şu an ne kadar sahtesiniz ya!
-Sahte mi? -Biz mi? Sahte kimlikliye bak sen.
Şu an ben şok artık ya!
Sen şok mu? Cezalısın, biraz da öyle sen şok bakalım.
Dediği mantıklı olmasa da
o insanlara yaptıklarından sonra ona bulaşır mısın?
Size katlanamıyorum!
-Manyaktı, değil mi? -Delilikti. Çılgındı.
Kötü anlamda, yapmamalıydık anlamında mı?
İyi anlamda, yaşadığımızı hissettik anlamında mı?
-Kötü anlamda. -Kötü.
-Evet. -Sorayım dedim de.
Ne düşünüyorsun Em?
-Bak, hayatımızı seviyorum. -Ama?
Bilmiyorum, sanki bu gece taşlar yerine oturdu.
Uzun zamandır ilk kez bana ihtiyaç olduğunu hissettim.
İhtiyaç var da başka şekilde.
Beyinsiz, annemlere yerimi sen mi söyledin?
-Sosyal hayatın umurumda da… -Benim var bari.
Artık yok. Cezan öyle uzun olacak ki baloya senden önce gideceğim.
Güney Amerika'ya gidiverme hayali kurmuyor musun?
-Darbe durdurmak olur, başlatmak olur. -Hayır.
Bir şekilde eskisi gibi şöyle bir darbeye karışsak…
Darbe falan istemiyorum. O işleri bırakmamızın bir nedeni var.
-Çocuklarımızı korumak istiyoruz. -Haklısın.
Şifreyi bilgisayarının üstünde buldu.
-Gizliydi. -Yeterince gizli değilmiş.
Beni izleyen, seni de izler.
Denesinler de göreyim. Her şeyim iki adımlı doğrulamalı.
-Amma ineksin ya. -Ama annemler beni izleyemiyor.
Tekrar yaşadığımı hissetmem lazım. Nabzımın attığını hissetmem lazım.
-Yine güçlü olduğumu hissetmem lazım. -Bebeğim.
Sana ne lazım, biliyorum.
-Enerjin birikti, değil mi? -Evet.
Evet, ikimize de ne lazım, biliyorum.
Tanrım, çekilecek gibi değiller.
İğrenç.
Patlat! Hadi!
Hadi, tekrar.
Tekrar!
-Şimdi daha iyi misin? -Evet. Biraz.
Duş almam gerekecek.
-Geliyor musun? -Ter içindeyim.
-Çocuklar okula gitti mi? -Olumlu.
-Biri mi gelecekti? -Yo.
Chuck!
Ne haber bebeğim? Yıllar oldu.
-Nasılsın Matt? -İyiyim. Bizi nasıl buldun peki?
Evet.
"Bunaklar partiyi mahvetti." Ama bunak değiliz gerçi.
-Chuck mı o? -Evet, inanılmaz.
Selam Em.
Gerçekten harika görünüyorsun. İkiniz de öyle.
-Buyur, gel. -Buna vaktimiz yok.
-Ne? -Sizi kolay buldum, düşmanlar da yakındır.
-Chuck, 15 yıl geçti yahu. -Evet, düşmanımız falan yok.
-Etsy'de yapboz satıyorum. -Wordle oynuyoruz.
-Bizden ne isteyecekler? -EKS kumandasını.
Uçak kazasında kayboldu.
Enkazı aradık, bulamadık.
Kutusu ve birkaç terörist cesedi vardı ama kumanda yoktu.
İnanılmaz.
Baron Andrews'u hatırlıyor musunuz?
-Tabii. -Şu peynir gibi beyaz, hımbıl tip.
Evet, ne olmuş?
Uçağı ayarlayan oydu. Bence sizi Belaruslulara o sattı.
-Ondan beklenir. -Baron mı?
Sağlam istihbarat aldım.
Şimdi Gor'la çalışıyor. Sizin ve kumandanın peşindeler.
-Kumanda bizde değil ki. -Biz almadık.
Fark etmez Em. CIA yaşadığınızı öğrenince tutuklanacaksınız.
Sizi hemen buradan uzak…
Chuck!
-Hadi! Koş! -Çabuk!
Kahretsin! Bu kadar hızlı bulunduysak bu ne demektir?
-Çocuklar. -Evet.
-Şimdi! -Koş!
Eğil.
İleri, hadi!
Şimdi!
Bas!
Chuck! Kâbus bu ya!
Kumandanın bizde olmadığını kanıtlamalıyız.
-Bir şey söyleyeceğim. -Ne?
-Kızmamaya söz ver. -Bok söz veririm.
-Kumanda bende. -Ne?
Yanlış kişilerin eline geçmemeliydi.
Sola!
Evet!
Bahçe mobilyaları düşmanın mı? Hepsine çarpmasan?
Bunu hanidir yapmadım.
Eskin bizi öldürecek diye dikkatin dağılmıştır.
Bir kez çıktık. Bırak artık. Manchester United'dan bahsedip durdu.
Yani çıktığınızı itiraf ediyorsun. Sola!
Aklından ne geçiyordu?
Kimliğimiz açığa çıkarsa bir garantimiz olmalıydı.
Artık açığa çıktı.
-Nerede? -İngiltere'de.
-Peki. -Foxhound'da.
-Annemin evinde mi? -Ev hep korunuyor.
Çünkü onu öldürmek isteyen çok.
-Tekrar saklanamayız, çocuklarımız var. -CIA'e gidersek bizi korur.
Kumandasız asla. Alıp dokunulmazlık isteriz.
-CIA bizi korur. Önemli bir şey yok. -Önemli bir şey yok mu?
Siber terör silahı çalıp konuşmadığım annemin evine saklamışsın,
15 yıldır da yalan söylemişsin.
Öyle anlatınca kötü tabii. Sağa dön!
-Şarjör dolduruyor. -Dur.
Tutukluk yaptı.
Selam millet.
Bunu beğeneceğimi sanmıyorum, iğrenç olacak.
Şaka mı?
-Hadi. -Arabayı bırakmalıyız.
Bir adım öndeyim. Shane'i çağırdım, gri Prius sürüyormuş.
-Kuzey kapısına gelecek. -Peki.
-Bugün sizi erken alıyoruz. -Ne?
-Hadi. -Ne oluyor?
Yemeğini yememişsin, o oluyor. Şu sandviçi cebine koy. Hadi.
Yemeğini yemelisin.
-Niye panikliyorsunuz? -Panikleyen sensin.
-Arabaya ne oldu? -Özetle valeye vermeyeceksin.
-Nereye gidiyoruz? -Geziye.
Çocuklar nereye demez, paşa paşa gelir.
DIŞ HATLAR GİDİŞ
-İngiltere'ye mi gidiyoruz? -Güzel İngiltere'ye.
Okul, futbol ne olacak? Play-off'lardayız.
Okul ve futbol konusu…
-Galiba sezonu bitirdiler. -Ne?
Muhteşem sezonumuzun sona erdiğini kabullenmemiz lazım.
Çok üzgünüm canım.
-Anne, niye İngiltere'ye gidiyoruz? -Güzel bir soru sordun.
-Büyükannenizi ziyaret edeceğiz de ondan. -Ne?
-Büyükannemiz mi var? -Güzel bir sürpriz, değil mi?
Anlamakta zorluk çektiğinizi biliyorum. Gerçekten üzgünüm.
Ama annemi hayatınıza dâhil etmek istememiştim, tamam mı?
-Benimkine bile dâhil sayılmazdı. -"Öldü" demiştin.
-"Öldü" demedim canım. -"Öldü" dedin.
-Ölmek farklı farklı yorumlanabilir. -Bazen öyle geliyordu.
Ne bileyim, soğuk ve mesafeliydi.
-İlk fırsatta beni yatılı okula postaladı. -Ne kadar güzelmiş.
Hata yaptığımızı anladık. Geç olmadan büyükannenizle tanışın.
Evet.
-Ölüyor mu? -Hayır.
Yani evet, sonunda hepimiz öleceğiz. Bu uçakta bile ölebiliriz.
-Ne? -Matt.
Kötü ifade ettim. Ama ölmüyor yani.
Bakın, tuhaf veya stresli davranışlarımız bize öyle hissettirmesi yüzünden.
Bana öyle hissettirmesi yüzünden. Anladınız mı?
-Evet. -Ya? Güzel.
-Anladık mı? -Tabii ki hayır.
Yalan atıp kulübe gittim, ceza aldım. Sen "Annem öldü" diye yalan attın.
-Her şey saçma! -Sözlerine ve sesine dikkat küçük hanım.
Haklısın, size açıklama borçluyum. Ama şimdi, burada olmaz, tamam mı?
-Anne. -Efendim?
Pek iyi değilim.
-Neyin var canım? -Uçak tuttu galiba.
Daha uçmuyoruz ki.
-Sıradaki! -Şu güvenlikten bir geçelim önce.
Hanımlar, beyler, kemer ışığı yanmıştır. Lütfen yerlerinize geçin.
-Hey. -Efendim?
-Uçağa baktım, takip eden yok. -Tamam.
-Ne var? -Vakti geldi mi? Anlatmalı mıyız?
Asıl şimdi anlatmamalıyız.
Em, 15 yıldır bunu saklıyoruz. İki gün daha bilmeseler bir şey olmaz.
Haklısın. Bu yalan sayesinde güvendeler.
İyi ebeveynler hep yalan söyler. "Resitalin harikaydı."
Değil mi? Tabii.
-"Bu ay Disneyland kapalıymış, gidemeyiz." -Harika.
-"Bizim dövmemiz yok." -"Ot içersen ishal olursun."
-"Cebir her gün işe yarıyor." -"İşe yarıyor."
"Pi eşittir mc bok püsür."
Bak, gayet iyi gidiyoruz.
İyi, donanımlı çocuk böyle yetiştirilir. Gözünün içine baka baka yalan atarak.
İçim rahatladı, sağ ol.
Birazdan kabin ekibimiz…
Günaydın. Biraz dinlenmenize sevindim.
Boyun yastıkları saçma görünse de iş görüyor.
LONDRA'YA HOŞ GELDİNİZ
-Pasaportlar lütfen. -Buyurun.
-Merhaba canım. -Merhaba.
Baker ailesi.
-Sağ olun Bayan Baker. -Siz de.
Tamam, şuradan çıkıyoruz.
Yürüyün.
Hadi. Şu otobüse bineceğiz, çabuk.
Gelecek durak, uzun süreli otopark.
Görünüşe göre bu durakta inmemiz lazım, tamam mı?
-Durumun garipliğini kabul etsenize. -Bazen gariplik iyidir.
Michael Jackson'ı hâlâ dinlemek gibi. Hadi bakalım, birbirimizden ayrılmayalım.
-Ben Gor. -Heathrow'da otoparkın G bölümündeler.
Tamam, bilgilendirmeye devam et.
Pardon, affedersiniz.
Tamam, geldik.
Nasıl ama?
Otoparktayız.
Evet.
-Nereye gidiyor? -Kiralık arabayı alacak.
-Arabamız bu mu? -Evet, atlayın.
Onları hatırlıyorum. Güzel bir aileydi. Baba taş gibiydi.
Yorum katmanıza gerek yok. Teşekkürler.
-Kadını 15 yıldır niye aradığın belli. -Onu değil, EKS kumandasını arıyorum.
İşe odaklanalım lütfen.
Boş yere ortaya çıkmış olamazlar.
-Ortadan kaybolmayı biliyorlar. -Evet.
Çocuklar.
Onlara odaklan.
-Öyle mi? -Evet.
Havaalanının tüm kameralarını inceleyelim.
Telefonlar, dijital parmak izleri… Uzun süre gizlenemezler.
İğrenç.
Mide bulandırıcı.
Bu sigaranın markası ne?
-Çakmak mı bu? -Ver şunu.
Şu an Avrupa'dayız. Burası birazcık farklı.
Arabanın interneti var mı?
Hayır, yok. Bu gezide internete girmiyoruz.
Hatta şu telefonlarınızı annenize versenize.
-Ne? -Ne?
Telefonu bırakalım, böylece dolaşım ücreti falan ödemem.
Belki buradan hat alırız.
-Ciddi olamazsın. -Gayet ciddiyim.
Elim koptu çocuklar, hadi.
Teşekkürler.
Leo!
-Telefondan kopun. -Şimdi ne yapacağız?
Nasıl yani? Ablanla konuş, birbirinizi tanıyın.
"Nasılsın, nasıl gidiyor, İngiltere'yi sevdin mi?" de.
-Kıta değiştirdik. -Costco'nun önünden geçtik.
Costco'ya laf ettirmem. Yarım gün geçirmenin harika bir yolu.
-Hadi, biraz… -Biraz müzik dinleyelim.
-İyi müzik işte budur. -Hayır.
Şaka mı?
Benzin almalıyız.
-Yiyecek bir şey alabilir miyiz? -Şanslısın, geldik bile.
Tamamdır.
-Para verir misiniz? -Tamam, çantamı uzat.
-Hadi, çabuk. -Tamam, pardon.
Benzin alacağız, siz de hemen birkaç yiyecek alın.
-Para üstünü getir. Bir de M&M's. -Tamam.
-Ne istersiniz? -Kahvaltı.
-İngiliz kahvaltısı mı? -Tabii.
Buyurun, afiyet olsun.
Kolesterolümü coşturmayacak bir şeyler var mı?
Yok. Kan sucuğu.
-Kan mı? -Evet.
-Tanrım. -Aynen.
Ona demedim, şuna bak.
Adım niye Jeffrey Baker?
Niye doğum yerim Alabama görünüyor?
İnanamıyorum. Sahte kimliğime kızdılar
ama kendilerinin ismi, pasaportu, her şeyi sahte.
Nakit mi, kart mı?
Nakit.
Buyurun.
-Bir saniye, o şey internete giriyor mu? -Evet de annemler yasakladı.
Bay ve Bayan Baker mı? Gir gitsin.
-Afiyet olsun. -Teşekkürler.
Ya annemler suçluysa ve ülkeden kaçtıysak?
Ne? Mümkün değil. Suçlu değiller.
-Pickleball liginde oynuyorlar. -Önemi yok.
-Ev dekorasyon kanalı izliyorlar. -Leo.
Ekşi mayalı ekmek yapıyorlar.
Ne kadar vakit vardır?
45 dakika içinde yüz tanıma sistemi bizi pasaport kontrolde tespit eder.
Heathrow dışındaki kameraları taramaları 1,5 saat.
Arabayı da en fazla 30 dakikaya bulurlar.
Yani anneme selam verecek vaktimiz yok.
Bol bol vaktimiz var.
İki dakika konuşuruz. Onlara bir ömür travma olur.
Unutma, peşimizde Baron'dan başkaları olabilir.
Bak, kumandayı alacağız, CIA'e vereceğiz, hayatımıza geri döneceğiz, o kadar basit.
Çocuklara bunu yaşatmamız inanılmaz. Berbat bir anneyim.
Ben de şahane bir baba sayılmam.
-Bu arada harika bir annesin. -Bana hiç öyle gelmiyor.
Ayrıca bunu sonsuza dek yüzümüze vuracaklar.
Neler oluyor, anlat.
-Mola verdiler, etraflarındayız. -Konum at.
-Desteğe ihtiyacımız olacak. -Anlaşıldı, şimdi iletiyorum.
-Satmaya geldiklerini ne biliyorsun? -Çünkü onların ciğerini biliyorum.
GİZLİ NUMARA
Efendim? Güzel, teşekkürler. Beş kilometre kuzeyde, benzinlikteler.
Ne buldun?
Jeffrey R. Baker diye biri varmış. Memleketi Huntsville. 1952'de ölmüş.
-Biliyordum! -Bir şey kanıtlamaz bence.
Bak. Elimizden anca bir şey fark etmemelerini ummak gelir.
Zaten hiçbir dediğime veya yaptığıma dikkat etmiyorlar.
Bu ne…
Kahretsin!
Tanrım…
-Bir şey yapsak mı? -Ne yapabilirsin ki?
Sürekli negatifsin.
-911'i arayın! -Burada numara o değil.
-Anne! -İyi, iyi, bir şeyi yok.
Çocuklar.
-Baba. -Hadi.
-Ne oldu? -Hadi.
-Para üstümle M&M's nerede? -Onlar kim, niye dövüştünüz?
Boş ver. Hadi Alice, çabuk. Hadi, hadi, koşun!
-Hadi, atlayın! -Ne izlediğimizin farkında mısın?
Ne yaptığımızın farkında mısın? Otoriteyi sorguluyorsun, aferin sana.
-Ama bin artık ulan! -Küfür mü ettin? Hadi.
-Çabuk. Kemerleri bağlayın. -Binin!
-O kimdi? Niye çarptın? -Niye ateş ediyordu?
-Arkanıza yaslanın, bir şey yok. -Suç ortağı mıyız?
Baron bu.
-Bunlar onlar. -Geri dön.
-Silah mı o? -Baba, ne yapıyorsun ya?
-Ters şerittesin anne! -Neredeyim, biliyorum, tamam mı?
Ne oluyor? Niye onları öldürmeye çalışıyordunuz?
-Öldürmeye çalışmıyorduk. -Çalışsak çoktan gebermişlerdi.
-Evet. -Her şey yoluna girecek.
-Emin misin? -Evet.
Babam tıra ateş etti. Alev makinesi yaptı. Sen de o bayanı ellerinle öldürdün.
Dedim ya, kimseyi öldürmedim. Sadece bayılttım.
Annenin az daha öldürdüğü bayan değil, kadındı. Öyle diyeceksin.
-Kim olduğunuzu söyleyin. -Tamam, sakin.
Pekâlâ, dinleyin.
-Anneniz ve ben eskiden RGO'yduk. -Ne?
Yani CIA'de resmî görevde olmayan gizli ajanlardık.
Casustuk.
-Casus muydunuz? -Evet.
-Jason Bourne gibi? -Evet ama hafızamız yerinde.
Bir yalanlar döndüğünü biliyordum
ama casus olacak kadar havalı olduğunuzu düşünmemiştim.
-O yüzden havalı değiliz. -Evet.
-Connor'ın babasını döver misin? -O vegan.
-Ya Sydney'nin babasını? -Adamı gördün mü?
-Herkesin babasını döver misin? -Döverim ama aynı anda değil.
Ama artık dövüşmüyoruz, tamam mı? Emekli olduk.
Emekli gibi değildiniz. Onlar da casus mu?
-Terörist veya paralı asker olabilirler. -O daha mı iyi?
Teröristin politik ideolojisi olur, paralı askerse tutulmuştur.
Çok korktuğunuzu biliyorum ama sizi koruyacağız, işimiz bu.
Süper gidiyorsunuz.
Biri yerimizi belli etmese daha da süper olurdu.
Bir saat internete girmeseniz olmaz mı? Önemli ne var?
-Kim olduğunuzu Google'lıyorduk. -Ne?
-Anne babanızız canım, biz buyuz. -Evet.
-Bir dakika, o şey internete giriyor mu? -Evet.
Dostum. Çok akıllısın. Ver bir bakayım. Vay be.
Ne…
-Zaten oyunlar şiddet içeriyor. -Öyle mi? Bak sen.
-Müthiş bir nişancı. -Şanslıydı Wendy, abartmayalım.
İyi olduğunu duymuştum ama bunu beklemiyordum.
Teşekkürler.
Çeçen hapishanesi dövmesi. Volka mı bu?
Benzinlik bilgisi neredendi? Çocukların cihazları daha bulunmadı.
Volka'yı gizlice dinliyorum.
15 yıl önce kumandayı ele geçirdiler. Yine denerler dedim.
-Harika bir karar. -Sağ ol.
Çocukların profillerini takip ediyorduk. Oğlanın el konsolunu bulduk.
Dediğin gibi, çocuklar.
Bizi gördüler, artık emin değilim.
Kameraları izle. Aracı uydudan takip et. Çok uzaklaşmış olamaz.
Olamazlar amirim.
Çok uzaklaşmış olamazlar.
Evet.
Kamyonu hemen bulurlar, pek vakit kazandırmaz.
Düşündüm de, daha çok ben konuşayım.
Böylece birbirinize girmezsiniz, tamam mı?
Evet, iyi fikir.
Evine gelen usta suikastçılar olduğunu ve bunun nedenini anlatırsın.
Ne?
FOXHOUND MALİKÂNESİ
-Hadi uyanın çocuklar. -Leo, Alice, geldik.
Bir saniye, büyükannemin evi bu mu?
Evet, çocukluğum burada geçti.
Buradan gitmeyi iple çekiyordum.
-Kraliyetten falan mısın? Öyle miyiz? -Yok, yok.
Büyükanneniz 1970'lerde ne idiği belirsiz işler çeviriyordu da…
Em.
-Ne var? -Hadi, şifreyi gir.
Büyükanneyle tanışalım.
Vay be, büyükannemin evi süpermiş.
Niye ayrılmak istedin ki?
Tanrım.
Bu yüzden.
-Selam. -Siz mi geldiniz?
-Selam. Hâlâ bir şeyleri mi öldürüyorsun? -Sabrımı sınama, hâlâ sağlam nişancıyım.
Bunlar torunların, lütfen ateş etme.
-Fotoğraflarında daha küçüklerdi. -Fotoğraf mı?
-Evet, Matthew birkaç fotoğraf yolladı. -Öyle mi?
-Merhaba canım. -Nasılsın?
Fotoğrafları izlenemesin diye farklı ülkelerden geçirerek yolladım.
Fotoğraflarda giderek büyüdükleri için büyükanneleri büyüdüklerini görmüş oldu.
Paylaşım da yapmadı.
E, sarılsak mı?
Hayır, hayır. Ben İngiliz'im, biz öyle sarılmayız.
-Ama kuş ölüsünü alabilirsin. -Onu dinle, silahlı.
Bu şerefi neye borçluyum, bilmiyorum ama…
Hadi buyurun.
Bir şey yok.
-Bırak. -Tamam.
-Emily, evini hatırlıyorsundur. -Nasıl unutabilirim?
Süpermiş.
Oraya girme.
Hiçbir şeyi ellemeyin.
Vay be, burası kale gibi korunuyor.
Çocukların hep böyle sağı solu kurcalar mı?
-Merak ettiler anne. -Trüf mantarı domuzu mu bunlar?
-Peki, size ne ikram edebilirim? -Çok naziksin Ginny.
Ama hemen bir şeyi alıp çıkmamız lazım. Yakında tekrar bir görüşme ayarlarız.
Saçmalama, buradasınız işte.
Sabah sabah içki içilmez.
Şu üstten bakarak bilmişlik taslaması… Amerikalı olmak kaderiymiş.
Burada değilmişim gibi konuşuyor.
Kusura bakma canım, hiç burada olmamana alıştım da.
Sen portakallı Mezcal alırsın, değil mi?
Nereden bildi, bilmem.
Ya sen canım? Cin içmeye başladın mı?
Şaka yapıyor, şakaydı.
-Ter canavarı geliyor! Canım Ginny'm! -Canım Ginny'm mi?
Narlı enerji içeceklerimi gördün mü? Kurudum kaldım.
Dört yeni insan. Merhaba. Dost musunuz, düşman mı?
-İşte Nigel'ım. -Merhaba.
-Nasılsın? -İyiyim.
Vay be.
Tanrım. Dilini de soktu.
Vay be. Kusura bakmayın.
-Hâlim için de. Misafir beklemiyordum. -Ben de bunu beklemiyordum.
-Antrenmanın ortasındaydım. -Ne antrenmanı?
MI6'e hazırlanmaya çalışıyorum. Onun özel projesiyim de.
-Koca Nigel'ım, bu kızım. -Olamaz.
-Emily. -Yok artık.
-Evet, Emily. -Emzo!
-Bu yakışıklı mı yakışıklı kocası Matthew. -Matty. Tabii fark ettim.
Bunlar da çocukları, Alice ve Leo.
-Çocukları çok severim. -Çok sever.
Şu masumiyetiniz, dünyaya hayretle bakışınız…
Şunu jöleyi masaya koyar gibi bam diye sorayım.
-Bana dede demek ister misiniz? -Ne? Hayır.
Evet, peki. Karışık bir durum tabii.
Umarım ikiniz beni baba figürü olarak görmezsiniz.
-Ne? -Çünkü aslında şunu isterim…
Matty, Emzo, beni dostunuz olarak görün.
Sanmıyorum.
-Cine evet mi diyorsunuz, hayır mı? -Hayır.
Biri 14, biri 12 yaşında. Ya su ya portakal suyu içiyorlar.
Evet, biz artık sadede gelelim. Yapacağımız çok iş var. Nigel.
-Çocukları dolaştırır mısın? -Torunlarımı mı?
Yardım edeyim, tabii. Dedelik yapmalıyım Ginny'm.
Peki, muhteşem şeyleri sever misiniz? Havalı ofisimi göstereyim mi?
-Evet. -Hadi.
-Hadi, ver bakalım. -Buyurun efendim.
"Sorun aksanın değil, kişiliğin."
Hiç şaşırtmıyorsun Matt.
Kadıncağız sıkıntıdan ölmüştür.
Teşekkürler.
-Ne oldu? -Kumanda.
Birkaç kanaldan konuyla ilgisi olduğu söylendi.
-Araba ne oldu? -Uydular şuraya kadar takip etti.
-10 dakika önce bulut yüzünden kaybettik. -İyi.
Muhtemelen şu 200 kilometrekarelik alandalar.
Bu eski mühimmat fabrikası. Bu at çiftliği.
-Bu hipodrom. -Bu ne?
Bilmiyorum.
Arazi, merkezi Man Adası'nda olan ve kâr amacı gütmeyen Foxhunter'a kayıtlı.
Foxhunter mı?
Bu adı nereden biliyorum? Ginny Curtis.
MI6'ten. Kadın efsaneydi.
Bak Ginny.
Emily ile ortadan kaybolduğumuzda çok değerli bir şeyi aldım.
Kozun yoksa yaratacaksın. Şerefe.
Gözüm tutmuştu.
Hele bir devamını dinle.
Gördüğünüz gibi hiç havalı şeyler yok.
-Burası ofisin mi? Ne yapıyorsun? -Asıl ne yapmadığımı soracaksın.
-Ama iş olarak ne yapıyorsun? -Yani mesleğin ne?
Bir anlamda ekipmanlarım burada duruyor.
Akla gelecek her şeyin ustasıyım. Sai var, nunçaku var, cop var. Belim!
Ninja yıldızı var, onu da iyice ilerlettim.
Duvara geldi, bir sürü şeye de çarptı.
-Deneyeyim. -Dikkat et, çok keskin.
Dene ama pek bir şey yapamazsın. Yıldızıma dikkat et.
Mük… Evet. Bunu daha kendim yapamadım. Büyük bir başarı.
Tanrım. Sen dener misin?
Ben tuvalete gideyim.
Tabii, yıldıza yıldız gerekmez ki. Sen zaten yıldızsın.
Son olarak siyah ışıklı sigara, lazerli saat, kurşungeçirmez şemsiye.
Kurşungeçirmez şemsiye mi?
Casus dediğin olabilecek her şeye hazır olacak.
-Sağlık cihazın onun için mi? -Yok, uyku düzenimi takip ediyor.
Büyükannen beni gece uyutmuyor. Horlayıp duruyor.
Sende de varmış. Pişti olduk.
Şöyle bir durum var.
Onu…
Buraya sakladım.
Bunun arandığını varsayıyorum.
Evet.
Yani bunca yıl sonra kendi sorunlarınızı tutup benim kapıma getirdiniz.
Burada mesele sen değilsin.
Çünkü deneyimlerime göre mesele hep sensin.
Hayatım boyunca sana benzememek için uğraştım.
Senin olamadığın gibi bir anne olmak için. Sevgi dolu, hep yanında, anaç.
-Baskıcı. -Hayır. Tanrım.
Çocuklarımın hayatına dâhil oluyorum!
-İyi gidiyor mu bari? -Gayet iyi gidiyor.
-Bunu hallettiğimize sevindim çünkü… -Tahmin ettiğim gibi.
Kızın senden nefret ediyor.
Onun için her şeyden vazgeçtin ama senden nefret ediyor.
Peki. Alice'in benden nefret etme sebebini şahsen içime sindirebilirim.
Sen benim sebebimi sindirebilir misin?
-Nefret ağır oldu, başka bir şey desek… -Neyse ne.
Senin asla yapamayacağın bir şey yaptım.
Ailemi kariyerime tercih ettim.
Ama bak, sonumuz aynı oldu.
Nasıl bir anne olursan ol, ergen kızlar isyan eder.
Ben anneme isyan ettim, sen bana, senin kızın sana.
"Umarım çocuğumu iyi yetiştiririm de kendine bakabilir
ve bir gün bana geri dönebilir" demekten başka çare yok.
Niye geri dönmek isteyeyim?
Hayatımı kolaylaştırmak için hiç acımadan seni Amerika'da yatılı okula yolladığıma
kendini ikna ettin.
Gitmek için yalvardığını hatırlamak işine gelmiyor tabii.
Şimdi, torunlarımla birazcık zaman geçirmek istiyorum.
Herhâlde bundan sonra pek bir fırsatım olmaz, değil mi?
Anlayamadım amirim, aradaki bağlantı ne?
Bilmiyorum. Üç gruba ayrılıp o konumları inceleyin.
Teşkilattan onay alıp Bayan Curtis'e gideceğim.
Onay almamız şart mı?
Evet Wendy. Onay almadan evini basıp kariyerimi riske atamam.
Galiba bir şey buldum.
Şimdi gönderiyorum.
Kadına bakar mısın, gitmek istediğim için beni suçluyor.
Evet, annen zor biri ama yine de annen.
-Burada mı? -Gel.
Amerika'da yatılı okula gitmeden hemen önce çekmiştik.
Gülümsemesine bayılıyorum.
Gerçi benden kurtulacağına çok sevindiği için öyle gülümsemiş meğer.
Ergenliğinde hiç hayatıma dâhil olmak istiyormuş gibi değildi.
Ama ben de onun hayatına dâhil olmamışım, değil mi?
Hayatımı teşkilata adadım.
Ona pek vaktim kalmamış oldu, değil mi?
Annemden nefret etmiyorum.
Etmediğini biliyorum canım.
Onun da benden nefret ettiğini sanmıyorum.
Bize öldüğünü söylemişti.
Eh, epey kusurum oldu.
Çay ister misin canım?
-Boba çayı gibi mi? -Ne?
-Üzgünüm, çay içmiyorum da. -Hem çay hem cin içmiyorsun, öyle mi?
Emily bir de bana kötü anne diyor.
Bu durumun icabına bakacağız, hadi gel.
Çabuk! Koşun!
APTALLAR İÇİN KODLAMA
-Kod yazıyor musun? -Yazıyorum tabii. O işlere bayılıyorum.
AR, VR, R&R, QR kodları… R'li her şey.
Artık MI6'e girmek için teknolojiden anlamak lazım.
Hem James Bond hem Q olacaksın.
-Sen kolayca girersin. İdeal bir adaysın. -Nasıl yani?
-Anne baban casus. Bu iş kanında var. -Ama hiç onlara benzemiyorum.
Deneme yapalım, üstüne koşacağım.
-Ne? -Üstüne koşacağım.
Aklına ilk geleni yapmanı istiyorum. Canını yakmayacağım.
Bunu hep yapıyorum, ajan eğitiminin parçası.
Tamam mı? Üç, iki, bir.
Hayır, lütfen.
Tanrım. Çok özür dilerim. Bunu yapabildiğimi bilmiyordum.
Büyük yumruklara alışığım, seninki küçük. Kaburgalarımın arasından geçti.
İsteyerek olmadı.
Sakin ol, yumruklanma eğitimi aldım.
Kaç şınav çekebilirsin?
15 falan.
15 mi?
Dört çeken kazanır.
Bu taraftan, gel.
Gel.
Orada mı?
-Bu ne? -Bu bana, o sana.
"Sevgili Emily, bunu okuyorsan
muhtemelen benim yüzümden tehlikedeyiz demektir.
Özür dilerim.
Tek amacım seni
ve karnında büyüttüğün o meleği korumaktı.
Lütfen beni hiç bırakma çünkü sensiz mahvolurum.
Yani bayağı üzücü olur."
Hep en doğru lafı ediyorsun.
-Gerçekten niye buraya sakladın? -Tehlikedeydik, sen de hamileydin.
Buna ihtiyaç olursa Ginny'ye de ihtiyaç olacağını biliyordum.
Evet.
Gel.
Bu taraftan.
Mutfağın yanındaki kapıya.
Bir şey yok.
Gel.
-Durun! Eller yukarı. -Kıpırdamayın, durun!
-Çocuklar nerede? -Salonda. Hadi.
-Geri çekil. -Sen geri çekil.
İyi misiniz?
Bakın, aradığınız şey elimizde.
Kumanda burada. Tamam mı? Burada.
Çocukları bırakın, şu işi çözelim.
Baron, ortaya çık!
Çocuklar.
Chuck!
Üzgünüm, hüsrana uğrattım. Sizi daha iyi eğittiğimi umuyordum.
Dilinizi mi yuttunuz?
Emily, Matt.
Bu ne böyle?
-Sizi gördüğüme sevindim. -Gözümüzün önünde vurulmuştun.
Numaraydı. Beni kumandaya götürmeniz için gerekçeniz olmalıydı.
-Baron'la iş birliği yaptınız demek. -Yok, o masum.
Eski dostlarınızdan yardım dilenmeyin diye ona çamur atalım dedik.
Gor ve Volka'yı takip ediyor, onlarla çalışmıyor.
Beni vuran adama gelirsek…
Merhaba deyin. Şu sahte kan işini artık inanılmaz ilerlettiler.
Chuck!
Bu arada…
Kumandayı alayım.
Lütfen.
Çocuklarımıza bulaştın.
Artık bırak Matt.
Temiz.
-Nasıl bu hâle geldin? -Nasıl mı?
-Sizin yüzünüzden. -Nasıl yani?
Ne suçumuz var?
Düşünelim. En iyi iki ajanım tahliye edilirken kaçırıldı.
Onların öldüğü, kumandanın kaybolduğu varsayıldı.
Teşkilat suçu bana yıktı, emekli edildim.
Bir yılda işsiz kaldım.
Emekli maaşım, evim, evliliğim, köpeğim gitti!
Sizin yüzünüzden.
Derdin intikam mı yani?
Hayır, para. İntikam kısmı da yanında kaymağı.
-Çocuklarımızı ver! -Şöyle yapacağız. Geri çekileceğiz.
Yanına bırakmam.
-Lafımı mı kesiyorsun? -Bırak onları!
İşime karışmazsanız yarın bu saatte sağ salim alacaksınız.
Korkma canım.
Polisi aramayın, genelde rehine olayları iyi sonlanmıyor.
Chuck!
Yavaş yavaş. Hadi.
Kendine geldin.
Alice, Leo! Helikopteri takip etmeliyiz.
-Kuyruk numarasını gören var mı? -Uzaktı.
-Güvenlik kameraları. -Süper. Gelin.
Helikopterin indiği ana dön, bir bakalım.
-İyi mi? -İyiyim, evet.
Bir saniye.
-Çocuklara dön. -Tamam.
Dur, şuraya bak. Yaklaştır. Gördün mü?
Bize bir şey gösteriyor.
-Yüzüğünü takıyor. -Aynen öyle.
-Ne yüzüğü? -Sağlık takip cihazı.
GPS'i var.
Bilgisayarın nerede?
Hesabına girdim. İki adımlı doğrulama mı? Güldürme beni.
-Boylam ve enlem? -51.5076 derece kuzey, 0.0994 derece batı.
Tate Modern.
Bu akşam özel bir davet için kapalıymış.
-Nigel, smokinin var mı? -Tabii ki, iyi bir ajanın olmazsa olmazı.
Park edemezsiniz, listede yoksunuz.
Hayır, listedeyiz.
Şunu alayım.
TATE MODERN'A HOŞ GELDİNİZ
Tahmin etmeliydim. Chuck zeki adam. Güvenlik kuş uçurmuyor.
-Metal dedektörleri, özel davet. -Herkes kontrol altında.
Onları bulacağız, tamam mı?
-Çocuklarımızı alalım. -Hadi.
Bekleyemem Gor. İki saat yetmediyse bana ne.
"Bu gece Londra'da" dedim.
Bu arada dört rakibin her şeyi bırakıp geldi,
demek ki sen pek istemiyorsun.
Piç herif.
Bu gece satma niyetinde. Hemen oraya gidin!
Acilen geldiğiniz için teşekkürler.
Ama sizi temin ederim,
geldiğinize memnun olacaksınız.
Böyle buyurun.
-Ne diyor? -Burada olmaları lazım.
LONDRA ŞALT SAHALARI
-Ne durumdayız Daphne? -Hazırız.
Sizlere gösteri sözü verdim. Etkili olmasını isterim.
Lütfen şehri seyredin. Neler yapılabileceğini görün istiyorum.
-Şimdi Daphne. -Anlaşıldı.
SOUTHWEST 16: ÇEVRİMDIŞI
İkinci adıma geç.
Burayı da.
TATE SAHASI: ÇEVRİMDIŞI
-Kumandanın gösterimini yapıyor. -En güzel manzarayla.
Hepsini aç Daphne.
Burada olmalılar.
Tam burada değillerse ya altımızda ya üstümüzdeler.
-Bir dakika. -Ne var?
Chuck'ın adamları. Gel.
Kapı kapanıyor.
Sadece ışık gösterimiz yok.
Thames Nehri Bariyeri'ni ele geçir.
THAMES BARİYERİ: ERİŞİLDİ
Onun sayesinde Atlas Okyanusu bu harika şehri sular altında bırakmıyor.
Ve şimdi bunu istediğimiz zaman açıp kapama gücü
bizim elimizde.
Bariyeri açalım mı Daphne?
THAMES BARİYERİ POZİSYON 1
Efendim, bakar mısınız?
Kapı açılıyor.
-Bizi bıraksanız iyi olur. -Ya bırakmazsak?
Bu gece size sadece bir sabit disk veya birkaç sıfır ve bir sunmuyorum.
Size güç satıyorum.
Bununla ilgileniyorsanız
kumanda her kapıyı açacaktır.
Em!
Açık artırmayı şahsen çok makul bulduğum bir miktardan başlatıyorum.
150 milyon.
200 milyon dolar var mı?
250.
-250 milyon mu? -Evet.
Kazanan belli oldu! 250 milyona Bay Ivanov'a gidiyor.
Bu adamı tanırım. Paris'te sevdikleriniz varsa
bence hemen eşyalarını toplayıp kaçmalarını söyleyin.
Nereye böyle?
-Baron. -Bizi nasıl buldun?
MI6 olarak iki yabancı kaçağı bulmak benim işim Matt.
-Çocukları kaçırdılar, biliyorsundur. -Beni ikili ajan sandığını da biliyorum.
Bizi daha sonra tutuklarsın. Önce çocuklarımıza ulaşalım.
Sizi tutuklamayacağım. Kumandayı satmaya gelmediğinizi öğrendim.
Gelin bakalım. Hadi.
-Eller yukarı! -Sen! Kıpırdama!
-Chuck! -Kapıyı tutun!
Chuck, çocuklarımı bırak!
-Aferin. -Teşekkürler.
Hemen havalanma, kumandayı bul.
Chuck!
Çocukları hemen tekneye götürün.
Gel.
Bırak beni! Bıraksana, bırak!
Nereye gidiyoruz? Bırak!
Hadi, çabuk getirin.
Oturun!
-Gor kumandayı istiyor. -Bizde değil.
Hiç kıpırdama derim. Hâlâ sağlam nişancıdır.
Pusuya düştük. Motorlarımızla doğuya gidiyorlar.
Yakalayın!
-Kuzey kıyıya gidiyorlar. -Ben giderim.
Dikkat, çekilin!
Ne oluyor?
Daphne, buluşma noktasına kumandayı getir.
Anlaşıldı.
Dikkat!
Chuck bariyeri açmış.
Açık denize ulaşınca kaybederiz, çocuklarla da işi kalmaz.
Tekneye ulaşmalıyız!
Oda boş. Kumanda yok. Chuck da Thames Nehri'nde doğuya gidiyor.
BARİYER AÇIK
Olamaz.
-Ne oldu? -Bariyer açık.
Deniz polisini arayıp ekip yolluyorum. Bariyeri kapattır.
Beyler, şunu tutar mısınız?
Hey, dur!
-Tamam, tekne buldum. Neredesin? -Em, 11 yönünde, güney kıyısındayım.
Gel, seni alacağım.
Bariyeri kapatamıyorlar, sistemleri devre dışıymış.
Şu kumanda nerede Wendy?
-Selam Ginny'm. -Selam.
Nereye gitmem lazım diye soracaktım. Çünkü her şeye hazırım.
Şimdilik orada dur Nigel'ım.
Ama hayır, ben…
Buna inanamıyorum!
Korkunç görünüyor!
Çok da havalı.
Çok havalı bir olaydı aslında.
Çok üzgünüm.
Tanrım, iyi misin? Video çekmedin mi? Çekmedin tabii.
Bayılmış!
Tanrım, evet.
Tamamdır.
-Canım Ginny'm, kumandayı aldım. -Harikasın Nigel'ım.
Nigel kumandayı buldu. Tekrarlıyorum. Nigel kumandayı buldu.
Bariyeri hemen kapatmasını söyle!
-Nigel'ım, bariyeri kapat. -Evet, tamamdır. Bunu yapabilirim.
Harika, tam da buna çalışıyordun.
Bu konuya daha gelmemiştim. Tüh. Pardon, kafa attım.
Peki, şimdi…
-İyi bir ajan ol Nigel'ım. -Tamam. Sil, sil.
Bunun yararı olmadı. Kontrol. Tamamdır. Kontrol ve Z.
Yine işe yaramadı. Dur.
Affedersin, bir saniye uyanıp yardımcı olur musun?
Olamazsın tabii ki.
Anne!
Ne dikiliyorsunuz?
Tanrım!
Birbirinize yardım edin, tamam mı?
Gel!
Bırak beni, bırak!
Can yelekleri!
Nigel'a hemen bariyeri kapamasını söyle!
Nigel, bariyeri kapat.
Siri, şeyi nasıl yapabilirim…
Hemen şimdi Nigel!
Tamam canım Ginny'm, kusura bakma. Ama düşünürken konuşamıyorum.
Uğraşıyorum, gerçekten!
Lütfen!
Ne?
Aslında bu çok hoş oldu.
Vay be, başarıyorum.
Peki.
Umarım Londra sular altında kalmaz.
THAMES BARİYERİ KAPANIYOR
Başardım mı?
-Hadi, çabuk! -Çabuk olun!
Anne!
-Bana güveniyor musun? -Evet.
Anne!
Gerek yok, ben atlarım.
Leo!
-Efendim? -İyi misin?
-Seni kurtarmaya geldim! -Ne?
Matt!
Canına oku! Haklısın Chuck, genelde rehine olayları iyi sonlanmıyor.
KAPALI
Başardım.
Başardım, altından kalktım!
Beni gördün mü? Kutlama yapacak kimse yok! Ama önemli değil!
MI6'in eğitim programında biz böyleyizdir işte!
Çok mutluyum.
Bugün inanılmaz şeyler yaptın.
-Sahi mi? -Evet.
Yangın söndürücü, yüzük… Çok zekiceydi.
Korkarsın sandığıma inanamıyorum.
-Ne, korkarım mı sandın? -Hayır, asla ama asla.
Hatta dönünce bütün gün bilgisayar oyunu oynayacağız.
-Seni evden salmayacağım. -Connor'a anlatabilir miyim?
Connor'a bir bok anlatamazsın. "Öpücük hastalığı kaptılar" diyeceğiz.
Tanrım, sıkı sarıldığım için kusura bakma. Güvende olduğun için öyle mutluyum ki.
Olsun, hoşuma gidiyor.
-Barışmaları güzel. -Değil mi?
Tanrım, amma sarıldınız.
Amerika'da çok fazla kalmışsın.
Hadi gel.
-Haberin olsun, bariyeri kapatan bendim. -Aferin dostum.
Bunu bir daha yapmayacağımıza söz verin, tamam mı?
-Bir daha yapmayacağız, söz. -Hayır, bir daha yapmayacağız.
Galiba büyük maça yetişebiliriz.
-Peki, bunu atarsa kazanıyoruz. -Sus, daha da geriyorsun.
Kusura bakma, izlemeyeceğim, bakamıyorum. Derin nefes al.
-Ejderha gibi. -Ejderha gibi!
Endişelenme canım, bu ailenin kadınları attı mı ıskalamaz.
O da tıpkı büyükannesi gibi korkusuz.
Evet!
İşte bu!
Evet!
Hâlâ İngiliz'im.
-Bunu bebeğim başardı! -Evet!
Başardık!
Evet!
Geri çekil Bıyıklı. Uzak dur. İşte böyle.
Sizi ağırlamak çok güzeldi. Ne zaman dönecektiniz?
Döneceğimizi kim söyledi?
-Anne. -Efendim canım?
Annalise'lerde ders çalışabilir miyim?
Yalan söylemene gerek yok canım, kutlama yapmak istiyorsanız yapın.
Gerçekten çalışmalıyım. Bir sürü ders kaçırdık.
Doğru, tabii.
Pazartesi müsaitsen beraber film izlemek ister misin?
Tabii, film izlemek istiyorsan ben müsaitim.
Tamam, süper.
-Hazır mısınız? -Evet.
-İyi eğlenceler çocuklar. -Görüşürüz.
-Ağlayabilirsin, gitti. -Ağlamıyorum.
-Ağlıyorsun canım. -Ve bu çok hoş.
Annalise denen şu tip hakkında bir dosya başlattım.
-İyi. -Asıl adı oysa tabii.
-Hayır, öyle şeyler yapmıyoruz. -Hayır, yapmıyoruz.
Onu ve o bıyıklıyı gizli operasyonla takip etmemi isterseniz…
-Torunumu mutlaka korumalıyım. -O senin torunun değil.
-Tamam mı? -Evet.
Ona güveniyoruz, arkadaşlarını takip etmek gereksiz.
-Biraz kendinize zaman ayırsanıza. -Gerçekten mi?
Leo'ya ben bakarım.
Biraz eğitim yaparız. Teşkilatın zorluklarını öğrenir.
-Bilişim bölümünün. -Eh…
-Bu gece sizin olsun. -Teşekkürler.
-Uzun süredir çocuklarsız ilk gecemiz. -Bunun anlamını biliyorsun.
-Uyku. -Uyku, evet.
-Baksana. Kızımız bomba gibiydi. -İple çekiyorum!
-Eh… -Büyük zaferdi. Çok büyük.
-Seninle gurur duyuyorum. -Ya…
Tanrım, olamaz.
Baron, ne yapıyorsun be?
Eski bir dostu ziyaret edemez miyim?
-Hayır! -Hayır!
-Ona iyi bakıyor musun? -Kesinlikle. 15 yıllık evliyiz.
-Onu sormadım. -İki çocuğumuz var Baron.
-İki çocuğumuz var. -Mutlu musun Emily?
-Gayet iyiyiz, tamam mı? -Hadi ama.
Zaten şakalaşıyordum. Şaka kaldıramıyorsunuz.
-Tamam. -Peki.
Bir iş var.
İşe dönmüyoruz. O olay tek seferlik, plansız bir şeydi.
-Ciddi olmasa gelmezdim. -E-posta atsan yeterdi.
Chuck'ın cesedini bulamadık.
Size ihtiyacım olacak.
Aslında Matt'e pek ihtiyaç yok da Emily lazım.
Bir aile üyesini de getirmen lazım.
Annem memnuniyetle katılır, onunla bir konuşursunuz…
Annenden bahsetmiyorum.
Babanı diyorum.
-Baban mı? -Evet, sana ondan bahsetmedim mi?
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ