NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wodanie, bądź świadkiem naszego przymierza.
My jesteśmy jednym i jednym jesteśmy my.
Twój wróg jest moim wrogiem.
A mój wróg jest twoim wrogiem.
Ty! Jak cię zwą?
Jesteś Ari?
Potrzebujemy go żywego!
Ojcze!
W lesie są Rzymianie! Musisz się ukryć.
Nie!
Rzymianie będą dobrzy dla naszych synów.
Nie.
Zaufaj mi.
Daj mi go.
Powierzam wam ich, aby…
zapewnić pokój między naszymi narodami.
Oddajesz mnie?
Co ja ci zrobiłem?
Czym zawiniłem?
Więcej tego nie zrobię, ojcze!
Ojcze, błagam! Nie odsyłaj nas.
Proszę, ojcze!
Wyglądasz wspaniale.
Gdzie matka?
Kiedy?
Sześć zim temu.
Jak?
Gorączka.
Codziennie modliła się do bogów za ciebie i twojego brata.
- Co u brata? - Dobrze.
Można tym odmierzać czas.
W Rzymie są rzeczy, które ci się nie śniły.
Wiem, że macie orła.
Zabiorę go i dopilnuję, by Warus nie dowiedział się, że to wy.
- Ari. - Jestem Gajusz Juliusz Arminiusz.
Prefekt rzymskiej kawalerii.
Kiedy wrócę, reiku Segimerze,
oddasz orła mojego legionu.
Witaj, namiestniku Rzymu.
Nie cierpię tego akcentu.
Jak bezzębna dziwka, która usiłuje deklamować poezję.
Proszę, mów własnym językiem.
Jestem Segestes ze starej cheruskiej rodziny.
Do rzeczy, barbarzyńco.
Wiem, gdzie jest orzeł.
Segimerze!
Ponoć ukrywa się w tej wiosce.
Czego chcesz, Berulfie?
Jeśli to prawda…
domagamy się swoich praw.
Ari!
Nie!
Ari!
Chodź tutaj.
Chodź, Ari.
Zmieniłeś się.
Tak.
Wy nie.
Teraz jestem Arminiuszem.
Jak ci szczynopijcy?
To nie był twój wybór.
Wiem, że to wy.
O czym mówisz?
Ukradliście orła.
Dlatego tu jesteś?
Wiecie, co narobiliście?
Biedne ptaszysko było zamknięte. Potrzebowało świeżego powietrza.
- Bawi cię to? - Tak.
- I to nie koniec! - Nie wiesz, z kim masz do czynienia.
Macie pojęcie, jak potężne jest imperium?
Pokój z Rzymem to wasza jedyna szansa, żeby przeżyć!
Pokój z Rzymem?
Tak.
Rzymianie zrobili z mojego brata kalekę.
Tak bywa, gdy narażasz się Rzymowi.
Co oni ci zrobili, Ari?
Oddajcie mi orła.
I dalej żyjcie sobie po swojemu.
Zawsze wiedziałam, że kiedyś wrócisz.
Ale nie spodziewałam się, że będziesz takim łachudrą.
Prowadź do wioski Folkwina, barbarzyńco.
Jeśli kłamiesz, każę cię ukrzyżować.
Wśród plemion nie ma zgody.
Ale wiem, jak na nie wpłynąć
dla dobra Rzymu.
Gdybym był reikiem swojego plemienia…
Nie przybyłem do Germanii pomagać ci w awansach, barbarzyńco.
Wybacz mi, namiestniku,
ale będziesz potrzebował takich jak ja.
Rzymianinie!
Zamordowałeś reika!
Gernota Rudobrodego!
Reika Brukterów!
Pamiętasz?
Mojego wujka.
Odciąłeś mu głowę.
Wykonałem wyrok.
Doprawdy?
Jesteś bogiem?
Tylko bogowie mogą skazać człowieka na śmierć.
I prawo rzymskie.
Berulfie!
Ktoś jeszcze chce mi odebrać przyjaciela?
Odejdź, póki możesz.
Berulf cię zabije.
Berulfie.
- Uciekaj. - Martwisz się o moje życie?
Właśnie ty?
Ari.
Byłeś naszym gwarantem pokoju.
Zdradziłeś mnie.
Musiałem myśleć o wiosce.
Rzymianie spaliliby wszystko. Wiesz, że to prawda.
Tylko ratowałeś własną skórę!
Wielu reików oddało swoje dzieci!
Jesteś tchórzem.
Nie miałem wyboru.
Dałem ci nowe życie.
Na to życie sam zapracowałem.
Teraz mów, gdzie ten cholerny orzeł.
Segimerze!
Niech wyjdzie!
Idź!
Nie bez orła!
Segimerze!
Berulfie! Dość tego.
Dziękuj bogom, że jeszcze żyjesz.
Segimerze!
Daj spokój, Berulfie.
Mało ci?
To moje prawo.
Gdzie to rzymskie ścierwo?
Widzisz tu jakichś Rzymian?
Ani kroku dalej.
Ma orła!
Stój, szczurze!
Stój!
Ari!
Ratuję ci życie, a ty kradniesz mi orła?
Jest twój?
Nie rozumiesz?
Jeśli go nie odwiozę, wszyscy zginiecie!
Zginiesz, jeżeli go zabierzesz!
Oddawaj go!
Przyjdź i sam go sobie weź.
Wciąż marnie władasz włócznią.
Ari!
Tchórz z ciebie!
Wracaj tu natychmiast!
Ty rzymski szczurze!
Ari!
Pomyśl choć raz.
Lepiej, żeby nikt mnie nie widział z namiestnikiem.
Kiedy wkroczymy…
będziesz jechał u mego boku, barbarzyńco.
Sam powiedziałeś,
że potrzebuję ludzi takich jak ty.
Rzymianie!
Odtąd Rzym będzie wam matką.
A ja będę ojcem.
Dziękuję.
Gratias.
Dziękuję…
Warus jest ci wdzięczny.
Powierzyłeś mu dwóch wspaniałych synów.
Dziękuję…
że dobrze ich traktujesz.
Byli bystrzy i posłuszni.
Arminiusz jest teraz moim oficerem.
Gdzie jest nasze insygnium?
Człowiek, który je ukradł…
Gdzie on jest?
Nie uratujesz go.
Przepuśćcie mnie!
Moja córka.
- Coś ty zrobił? - Nie martw się.
Nie wiedzą, że tam byłaś. Jesteś bezpieczna.
A Folkwin?
Czego się spodziewałaś?
Barbarzyńca nie zdradza pobratymców.
Zatem jesteś barbarzyńcą z zasadami.
Szkoda, że nie mogłeś patrzeć,
jak twój syn staje się mężczyzną.
Pokaż, gdzie mieszka.
Musicie uciekać!
Do lasu!
- Gdzie Vegis? - Już!
Uciekajcie.
Vegis!
- Szybko! - Vegis!
Nie!
- Puść mojego syna! - Vegis!
Puść ją! To moja córka.
Należy do mnie!
Szukajcie go.
- Nie! - Lepiej oni niż ty.
Nie!
Barbarzyńcy! Przyprowadźcie nam Folkwina do świtu!
Oddajcie nam insygnium!
Patrzcie uważnie, Cheruskowie!
Zobaczcie, jak Rzym karze za pychę!
Dostarczcie mi insygnium…
i bandytę Folkwina Wilczą Włócznię,
a odzyskacie pokój.
Do tego czasu,
oni będą tu wisieć.
Każdy, kto waży się ich zdjąć,
sam zawiśnie!
Segestesie, ty szczurze!
- Zdrajca! - Zdrajca!
Co?
Zdrajca!
Jesteś zdrajcą!
Mnie nazywacie zdrajcą?
Kto sprzeciwił się decyzji reików? Ja?
Czy może Folkwin?
Ostrzegałem was.
Mówiłem, że musimy utrzymać pokój.
To Folkwin sprowokował Rzym.
Folkwin sprzeciwił się reikowi!
Złamał zasady pojedynku,
czym obraził bogów!
A to… jest cena, którą przyszło zapłacić.
Jasne, że tak mówisz.
Jeździsz z Rzymianami, którzy zrobili ci z syna kalekę!
Mój syn…
jest ofiarą, którą składam bogom.
Dla was.
Dla naszego plemienia.
Dla waszych dzieci.
Wstydź się…
Segestesie!
Wstydź się!
Kłócisz się przed umarłymi!
Wszyscy się wstydźcie.
Precz do domu!
Już!
Nie idź dalej.
Nie idź.
Folkwinie, nie!
Nie!
Folkwinie.
Musisz odejść.
Nie jesteś tu bezpieczny.
Słyszysz?
Folkwinie.
Musisz uciekać.
Pochowam ich, obiecuję.
Nie zostawię ich tak na krzyżach.
- Proszę. - Nie zostawię ich tak.
Proszę.
Chcą twojej głowy!
Pójdziemy za tobą.
Wszyscy za tobą pójdziemy.
Muszę ich stamtąd zdjąć.
Musi uciekać.
Muszę ich stamtąd zdjąć.
Muszę ich zdjąć.
- Zabierz go. - Muszę ich zdjąć…
Otwórzcie!
Szybko!
Dalej!
Rzym jest z ciebie dumny, synu.
Ja również.
Proszę o przeniesienie, ojcze.
Odeślij mnie z powrotem do Rzymu.
Albo do innej prowincji.
Syrii, Hiszpanii…
Gdzieś, gdzie Rzym mnie potrzebuje.
Wysłałem już posłańca…
Zaproponowałem cesarzowi…
aby ci przyznał tytuł ekwity.
Ale przed tobą ostatnie zadanie.
Musimy odzyskać honor legionu.
Ten, kto skradł naszego orła, musi ponieść karę.
Znasz tę ziemię i jej mieszkańców.
Z pewnością go znajdziesz.
Przynieś mi głowę…
Folkwina…
Wilczej Włóczni.
Napisy: Przemysław Rak