NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nic nie trwa wiecznie.
Gwiazdy…
drzewa…
zwierzęta…
ludzie.
Nawet bogowie.
Wszystko w końcu znajduje swój kres.
Przyjdzie wilk.
A świat zapłonie.
Wilk pożre księżyc.
Pożre słońce.
Pożre wszystko, co kiedykolwiek istniało.
Ale nie musicie się tego bać.
Wszystko, co się zaczyna, musi się też skończyć.
Wilczyca uratowała Romulusa i Remusa?
Zgadza się, Arminiuszu.
Ale mój ojciec zawsze mówił, że wilk zniszczy świat.
Twój ojciec się na tym nie zna.
Wilk nie może zniszczyć świata.
Dokonać tego może jedynie armia rzymska.
Potężny Marsie,
proszę o twoje błogosławieństwo.
Daj mi siłę, abym wypełnił swój obowiązek.
Bogowie ci nie pomogą w tej misji.
Moi ludzie i ja będziemy ci towarzyszyć.
Mam własnych ludzi.
Rozkaz Warusa.
Mamy nie wracać bez głowy Folkwina nabitej na włócznię.
Znajdziemy tego przeklętego łajdaka.
Ci barbarzyńcy
sprzedaliby własną matkę, żeby ratować skórę.
Zupełnie zapomniałem…
Jesteś jednym z nich, prawda?
Jakie to uczucie wrócić do tego ohydnego, lodowatego lasu?
Jak bardzo tęskniłeś za tą kloaką?
Wróć do szyku,
centurionie Metellusie.
Musimy ich pochować.
Rzymianie odeszli. Ty tu rządzisz.
Niech wiszą dalej.
To Ida i Wiborg.
Rodzina twojego najlepszego woja.
Wynocha.
Za kogo ty się masz?
Wynocha! Wszyscy!
Precz stąd! Wszyscy!
Ogłuchliście? Wynocha!
Gdybyś nie przeszkodził, Arminiusz leżałby martwy na placu.
Gdy znów zobaczę tego szczura…
Sam mu obetnę łeb.
Może poszukamy sojuszników?
I weźmiemy odwet?
Brukterowie zawsze nienawidzili Rzymian.
Zwłaszcza po tym, jak ścięli mojego wuja,
starego reika Brukterów.
Następcą tego wuja…
jest kuzyn mojej matki.
To skomplikowane.
Mój ojciec jest Cheruskiem, moja matka Brukterką.
Czuję się, jakbym błąkał się między dwoma światami.
Kiedy z nimi walczymy, czyli bez przerwy,
zastanawiam się, kto jest moim reikiem.
Komu mam roztrzaskać łeb?
- Trudno się połapać. - Cicho.
- Rozumiem, że nie chcesz słuchać… - Zamilcz.
Ktoś tu jest.
Nie podchodzić!
Stój! Ani kroku dalej.
Nie mogą tak wisieć.
Zdejmijcie ich.
Zdejmijcie ich, do cholery!
Słyszycie?
Pomóżcie jej!
Ja to zrobię.
Nie wtrącaj się.
Rzymianie!
To będzie jego wyrok śmierci.
Przestańcie.
Wciąż myślisz, że stoisz po dobrej stronie?
- Zapytaj ich, czy się zgadzają. - Tusneldo.
Niech odpowie.
- Milcz! - Puść ją!
Czyj to był rozkaz?
Pyta, kto kazał.
Ja.
To ja.
Ja im kazałem.
Powiedz, Arminiuszu,
kim jesteśmy, skoro nie możemy zmarłym zapewnić przyzwoitego pochówku?
Mówiłem, żeby byli posłuszni Warusowi, ale…
- Zdjąć ich i pochować. - Panie.
Namiestnik Warus wydał wyraźny rozkaz…
aby nie usuwać krzyży.
Segestesie.
Pomożesz im.
Dalej.
Do roboty.
Masz oczy po matce.
To ty ukradłeś rzymskiego orła?
Chętnie posłuchamy tej historii!
Możecie tu przenocować.
Nienawidzisz mnie.
A ojca masz za zdrajcę.
Ale bez niego wszyscy byśmy tam wisieli.
Kiedy musiałam poślubić twojego ojca, nienawidziłam go.
To było coś dobrego.
Jesteśmy kobietami.
Jeśli kochasz, porzucisz wszystko
i się rozczarujesz.
Tylko gdy nienawidzisz…
uczysz się, jak zdobyć to, czego chcesz.
A ty wiesz, czego chcę?
Jesteś mądra.
Mogłabyś założyć dynastię.
Mieć plemię u swych stóp.
I męża, którym…
możesz sterować.
Czemu tak cię ciągnie do tego parszywego woja,
któremu pisana jest śmierć?
Dziękuję.
Gdzie Folkwin?
Jeśli wiesz, powiedz.
Nie wiem.
Arminiuszu,
dość już wycierpiał.
Błagam cię.
Oszczędź go.
Muszę mieć jego głowę.
Inaczej zapłacicie waszymi. Cała wioska.
Zawsze tak się zachowujesz.
Dla dobra twojego plemienia.
Tak.
No i?
Spójrz na mnie.
Mieliśmy ich orła.
Otoczyli nas legioniści.
Każdy miał oszczep wycelowany w nasze piersi.
Nawet cię tam nie było, Berulfie.
Jasne, że byłem.
Sercem.
Jak my wszyscy.
Nawet zmarli tam byli. I bogowie.
A ta wojowniczka?
Tusnelda?
Tusnelda.
Ponoć kradzież orła to jej pomysł.
To prawdziwa wojowniczka.
O tak.
Tusnelda ma dar.
Jest w kontakcie z bogami.
Jasnowidzka?
Tak.
Znam ją od dziecka.
Rzymianie posunęli się za daleko.
Mówią nam nie tylko, jak żyć…
ale też jak umierać.
Możecie zostać, jak długo chcecie.
Powiesili ich?
- Będziemy walczyć. - Ukrzyżowali.
Jesteście z nami?
Coraz więcej podatków i danin.
Rozłupmy rzymskie czaszki!
Nikt cię tu nie chce.
Wynoś się.
- Oni się palą! - Ansgarze!
- Tak nie wolno! - Palą się!
Palą się!
Przestań!
Palą się!
Oni się palą!
Wilk nadchodzi.
- Brukterowie? - Tak.
Folkwin jest u nas.
- Na pewno? - Tak.
W wiosce.
Zabierz nas tam!
Na koń!
Dokąd się wybierasz?
Wciąż jesteś moją córką.
Dlaczego mi to robisz?
W końcu się opamiętasz.
Poślubisz Hadgana.
Oby te pięć koni cię uszczęśliwiło.
Drzwi. Eigil.
O Boże.
Tylnym wyjściem!
Wychodźcie!
Szybko!
Berulfie!
Folkwin! Chodź już!
Dalej!
Idźcie!
- Chodź! - Nie mogę!
Muszę się pożegnać z rodziną.
Chodź.
Zdradziłeś ich.
Rzym dobrze zapłacił.
To byli nasi goście.
A Tusnelda kontaktuje się z bogami.
Jeśli myślisz, że byłbyś lepszym reikiem niż ja,
powiedz to teraz.
Nawet zwierzę nie powinno tak żyć.
Jeśli go kochasz, musisz mu ulżyć.
Zatem ja to zrobię.
Dokąd poszli?
Ansgar!
Rozwiąż mnie.
Ojcze!
Rozwiąż mnie!
Rozwiąż mnie! Proszę!
Natychmiast mnie rozwiąż!
Lubisz się bawić w wilka?
Więc zamknij oczy.
Zaraz się zacznie.
Idzie wilk.
- Wilk. - Jeszcze nie, mały wojowniku.
Jeszcze nie.
Teraz.
Wilk idzie.
Ansgar!
Koniec zabawy.
Koniec.
On już nie żyje.
Robiłam tylko to, co już się stało.
Przeklinam cię!
Gdzie moja panna młoda?
Tusneldo!
Śpiesz się. Folkwin na ciebie czeka.
Nie możesz go zabrać.
Daj mi go.
Chodź.
Chodź do mnie.
Chodź.
Jesteś ulubieńcem bogów.
Zaopiekuję się tobą.
Gdzie znajdę Folkwina?
Folkwinie.
Żaden śmiertelnik nie stąpał po Mrocznych Ziemiach.
On może mieć rację.
To miejsce dla nieumarłych.
Teraz i my nimi jesteśmy.
Bogowie zaświatów nas dopadną.
Pieprzyć bogów zaświatów.
Tu nikt za nami nie ruszy.
Nikt o zdrowych zmysłach.
Gdzie Luco?
Tam, gdzie jego miejsce… W domu.
Jesteś mi winien pannę młodą.
Nic ci nie jestem winien.
- Gdzie ona jest? - Nie słuchasz, przyjacielu.
Odeszła.
Proszę, zrozum, reiku Hadganie.
Chętnie byśmy ci ją oddali…
ale nie możemy.
Wszyscy się dowiedzą, ile warte jest twoje słowo.
Panna młoda albo pięć koni.
Przejechałem szmat drogi. Nie wrócę z pustymi rękami!
Będziesz musiał. Nic ci nie dam.
Wrócę
i zabiorę to, co mi się należy.
Nie posłuchałeś rozkazów Warusa.
Nie muszę ci się tłumaczyć, centurionie.
Ta breja przypomina mi Panonię.
Byłeś w Panonii?
W 15. legionie, dowodzonym przez Tyberiusza.
Prefekt pomocniczych wojsk germańskich.
Zasadzka pod Sirmium?
Nie mogliśmy iść naprzód ani się wycofać.
Utknęliśmy między górą a tym cholernym bagnem.
Wtedy twoja jazda przybyła na ratunek.
Silniejsza niż Herkules, bracie!
Może nie jesteś tak bezużyteczny, jak sądziłem.
To moja pamiątka po panońskiej stali.
Przez dwa miesiące musieli mnie nosić do latryny.
Skoro ich znałeś…
dobrze, że kazałeś ich pochować.
Panie, schwytaliśmy barbarzyńcę.
Zostawcie go.
Wstań.
Imię?
Luco z dworu Darida.
W porządku.
Znałem twojego ojca.
Wiesz, kim jestem?
Chodź. Usiądź przy ogniu.
Bogowie, pomóżcie mi pomścić rodzinę.
Jesteście silniejsi niż Trzy Kobiety Lasu.
Pokażcie mi swoją moc.
Warus i wszyscy, którzy jeżdżą pod jego sztandarem,
przeleją krew na naszej ziemi.
Ich flaki staną się nawozem naszych ogrodów,
a ich czaszki ozdobią nasze drzewa.
Dla tego poświęcę to, co najcenniejsze.
Swojego pierworodnego.
A teraz powiedz, gdzie jest Folkwin.
Nie wiem.
Wiesz.
Inaczej po co byłbyś tu sam, tak daleko od ziemi Cherusków?
Nie mogę.
Jeśli mi nie powiesz…
zatłuką cię na śmierć.
Chcę ci pomóc.
To miejsce umarłych.
Nikt nie powinien tam chodzić.
Kraina zmarłych.
Mroczne Ziemie?
Folkwin jest na Mrocznych Ziemiach?
Chcę tylko wrócić do domu. Proszę.
Chcę wrócić do domu.
Co to są Mroczne Ziemie?
Znasz je?
Zaprowadzisz nas tam?
Dlaczego to zrobiłeś?
Cytując Juliusza Cezara:
„Kocham zdradę, ale nienawidzę zdrajców”.
Siodłać konie!
Ruszamy.
Wiesz, co zrobię, gdy wrócimy do domu?
Weźmiesz kąpiel?
Poślubię twoją siostrę.
W swoich snach, przyjacielu.
Właśnie tam ją widuję.
Rodzi dużo dzieci. Całe stado.
Ty zostaniesz wujkiem.
Wujek Eigil.
Mówisz poważnie?
Będą dumne ze swojego ojca.
Bo walczył o ich wolność…
Hanno!
Rzymianie!
Dokończ to.
Napisy: Przemysław Rak