NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Chce was wciągnąć w pułapkę.
A tamta gnijąca głowa…
to nie głowa Folkwina Wilczej Włóczni!
Arminiusz cię okłamał!
Folkwin żyje.
Jest tu w obozie jako niewolnik!
To prawda.
Zamierzam cię zdradzić, ojcze.
Segestes ma całkowitą rację.
Zwabię co najmniej trzy rzymskie legiony…
15 000 ludzi w zasadzkę i otoczę ich…
razem z pięcioma setkami swoich barbarzyńskich przyjaciół.
Ja…
ekwita Cesarstwa Rzymskiego.
Właśnie taki mam plan.
I oczywiście, ojcze…
nie przyniosłem ci głowy Folkwina Wilczej Włóczni.
Zamiast tego przyniosłem ci głowę kogoś do niego podobnego.
A on sam, naturalnie, żyje tu jako niewolnik.
Jakże mogłoby być inaczej?
Germanie!
Jeśli jeszcze raz usłyszę te kłamstwa o moim synu,
osobiście zatknę twoją głowę na włóczni
i postawię ją obok głowy Folkwina.
Nie, proszę! Nie popełniaj tego błędu.
Odejdź!
Jeśli mi nie wierzysz, zakuj nas obu w łańcuchy!
W drodze do Vetery zobaczysz, kto jest prawdziwym zdrajcą!
Popełniasz błąd, Warusie!
Warusie!
Rzym upadnie!
W drodze powrotnej do Vetery
damy tym barbarzyńcom nauczkę w Lesie Teutoburskim!
Tak jak proponował Arminiusz.
Rozejść się.
Synu mój…
przez chwilę w ciebie zwątpiłem.
Wybacz mi, proszę.
To ta przeklęta Germania mąci mi w głowie.
Przeklęta Germania.
Rozejść się.
Nie patrz na mnie.
Nie śpieszyłeś się.
Myślałem, że nie żyjesz.
Mam gdzieś, co myślałeś. Wyciągnij mnie stąd.
Ją też.
Teraz nie mogę.
Wracamy do obozu zimowego.
Zaatakujemy w drodze do Vetery.
Czekaj.
- Szykujcie się do drogi. - Wedle rozkazu, panie.
Zbierajcie się! Koniec letniej kampanii.
Warus połknął przynętę?
Przekonamy się.
Trudno ich zliczyć.
Rzymianie po sam horyzont.
Jak rzeka ze stali.
Nigdy nie widziałem takiej armii.
Matko Krwi…
Matko Ognia…
Siostro Gniewu.
Dajcie mi pewność.
I ześlijcie dar.
Pozwólcie zobaczyć to, co będzie.
Czy jesteście po mojej stronie?
Poświęcę wszystko.
Moja panna młoda jest jasnowidzką?
Zapomniałeś, że mam męża?
Widzę, jak bardzo pragniesz władzy.
Razem będziemy rządzić Chattami i Cheruskami.
To dla ciebie tu jestem.
Nie pozwolę ci polec z Arminiuszem.
Umowa z twoim ojcem jest ważna. Jesteś moją żoną.
Dla ciebie poślę swoich ludzi do walki.
A gdy to się skończy,
pojedziesz ze mną.
Mamy jeszcze trochę czasu.
Nie!
Będziesz wdową po zdrajcy!
Twoi ludzie na ciebie czekają.
Stać!
To tutaj, ojcze.
Legion w lewo.
Legion! W lewo!
Jakie rozkazy?
Zabezpieczyć flanki?
Jak zwykle?
Jedź przodem ze swoim oddziałem i zabezpiecz drogę.
Później imperium da tym prostakom nauczkę.
Wiem, że mogę na ciebie liczyć, synu.
Arminiuszu!
Prezent od cesarza.
To symbol rzymskiego ekwity.
Znak siły, walki i potęgi imperium.
Pewnego dnia zasłużysz na własny.
Opuszczasz nas?
Nie, Aldarichu.
Jako dobry reik dbam o to, aby moi ludzie nie ginęli na marne.
Na pewno nie dla rzymskiego zdrajcy i jego dziwki.
Każdy, kto mądry…
też odejdzie.
Póki może.
Wycofujemy się?
Tak.
I tak było nas zbyt mało.
Bez wojowników Hadgana nie mamy szans!
Walczę tylko wtedy, gdy mogę wygrać.
Macie wątpliwości?
Arminiusz ryzykuje życie, aby zwabić legiony do lasu,
w którym mieszkają nasi bogowie.
I wy macie wątpliwości?
Bóg ojciec Wodan widział, co nadejdzie.
Bo poświęcił oko.
Chcecie pewności?
Widzę długą bitwę.
Widzę ogień.
I wodę.
Widzę mężczyzn…
we własnej krwi.
Rzymian.
Kruki pożerają ich wnętrzności.
Reiku Ruryku.
Twoi potomkowie nie zapomną tego, co dziś osiągniesz.
Reiku Aldarichu.
Wykąpiesz się w rzymskim złocie.
Reiku Golmadzie.
Thor spojrzy na ciebie z dumą.
Słyszę też pieśń.
Pieśń waszej odwagi.
Pieśń, która śpiewana będzie do końca czasu.
Świat zapamięta was na zawsze.
Za nasze zwycięstwo!
To jest armia rzymska w szyku bojowym.
A to…
rzymska armia w naszych lasach i na bagnach.
Wąż tak się wydłuży…
że ogon nie zauważy, gdy odetniemy głowę.
A potem porąbiemy go na kawałki.
Atakują!
Tarcze w górę!
Kryć się!
Odwrót!
Tarcze w górę!
Arminiuszu!
Zabić wszystkich.
Hadganie!
Przyszedłem ci powiedzieć, jak możesz zdobyć największą nagrodę.
Przybić go do drzewa!
Obaj nienawidzimy tego samego człowieka. Arminiusza!
Gdy stanie się jasne, że Rzymianie wygrają,
zgładzimy Arminiusza.
Wszystko, co posiada, będzie twoje.
I poprowadzimy plemiona.
Stać.
Kajusz Aureliusz, 19. legion.
Zostaliśmy zaatakowani. Straż przednia rozbita.
To było zaplanowane.
Musimy natychmiast zawrócić i przywrócić szyk.
Arminiusz mówił, że są tu buntownicy.
Dlatego tędy jedziemy.
A gdzie jest Arminiusz?
Miał zabezpieczać flanki!
Zapewne wdał się w potyczkę.
Nie możemy jechać przez las z odsłoniętą flanką.
Musimy wrócić na otwarty teren.
Zawracać!
Szybki marsz na otwarty teren!
Nic mi nie jest.
Folkwin i ja…
Pomścimy jego śmierć.
Zawracają.
Przygotowałaś wszystko?
Tak jak chciałeś.
Wszystkiego, co wiem o bitwach…
nauczyłem się od ciebie.
Po co walczymy?
Często o to pytałem.
Niektórzy walczą o to, co było kiedyś.
Inni o to, co ma nadejść.
Jesteście armią trupów!
Albo o miłość.
Tarcze w górę!
Walczymy o honor.
Walczymy o chwałę.
Walczymy o naszą wolność.
I gdzie masz teraz bat?
Niektórzy walczą o swoje dzieci.
Inni walczą o swoich bogów.
Ale wygrać możemy tylko wtedy,
gdy całkowicie zapanujemy nad emocjami.
Gdy opracujemy jasną taktykę.
Trzeba utrzymać porządek w szeregach, jednocześnie niszcząc szyki wroga.
O cokolwiek walczymy…
cenę płacimy krwią.
Umrzemy wszyscy.
Ci winni…
i ci niewinni.
Folkwin.
A gdy wszystko przepadnie…
potrzebujemy pomocy bogów.
Twoja niezniszczalna zbroja staje się twoim największym ciężarem.
Ale najważniejsze jest to…
aby odkryć największą słabość wroga.
I całą siłę skierować na ten jeden punkt.
Mój napierśnik.
Jesteś pewien, panie?
Jesteś wolnym człowiekiem.
Wynoś się stąd.
A twoją największą słabością było to…
że mi zaufałeś.
Zastanawiam się…
o co walczyłeś.
Czy było warto?
Ojcze!
Nigdy nie rozumiałeś,
że możemy chcieć żyć inaczej niż ty.
Inaczej wierzyć,
inaczej czuć
i myśleć inaczej niż ty.
Do walki!
Lepiej być po stronie zwycięzców!
Wróciłeś?
My, barbarzyńcy, musimy się trzymać razem.
Ośle! Czekałeś, żeby zobaczyć, kto wygra!
Zwycięstwo!
Rzym upadnie!
Wykorzystywał cię.
Wiem, jak to jest.
Tak bardzo pragniesz miłości ojca,
że uwierzysz we wszystko i wszystko zrobisz.
Jak pies skamlący przed panem.
Ale my nie jesteśmy psami.
My…
wygraliśmy tę bitwę, Ari.
A ty wygrałeś więcej niż bitwę.
Zdobyłeś serca swoich ludzi.
Będą wykrzykiwać twoje imię.
Nie Folkwin.
Wiedziałeś, że żyje.
Możesz zostać ich królem.
Już nim jesteś.
Słyszysz?
Jesteś ich królem.
A ja będę twoją królową.
Rzymskie jądra!
Nauczę psy, żeby je atakowały.
- Patrz. - To dla psów?
Tusnelda!
Myślałam, że nie żyjesz.
Było ci to na rękę.
- Nic nie jest takie jak kiedyś. - Tak.
Z nim możesz rządzić.
Tego chcesz?
Daj znać, gdy podejmiesz decyzję.
Nie zabierasz łupu?
Zasłużyłeś bardziej niż ktokolwiek.
Myślisz, że wszyscy dostają to, na co zasługują?
Tylko na tobie mogę polegać.
Gdy zostanę królem plemion,
chcę, żebyś był moją prawą ręką.
Jeśli zostaniesz królem plemion…
zabiję cię pierwszy.
Idziesz niebezpieczną drogą.
Czy bogowie mnie ukarzą?
Rośnie od jakiegoś czasu.
To nie dziecko twojego króla.
Bogowie mają swoje sposoby, aby nas karać.
Napisy: Przemysław Rak