SERIAL NETFLIX
Ari!
Ari, gdzie jesteś?
To Arminiusz, ta zdradziecka świnia!
- Nakarmię tobą szczury! - Żryj gówno!
Dajcie mi uciąć mu łeb!
Tusneldo.
Potrzebuję kilku szybkich i sprawnych ludzi.
Czyja to krew?
Ari zniknął.
Czy to jego krew?
Nie, jego klaczy.
Zdychała przy małym wodospadzie.
- A Ari? - Nie było go tam.
- W boku konia tkwił pilum. - Rzymianie go mają.
Pojechał za Marbodem. To była pułapka, jestem pewna.
Dedykuję tę misję Cezarowi Augustowi i tobie, panie.
Zrobiłem to, co obiecałem.
Nie spodziewałem się, że jeszcze ujrzę cię żywego.
Ale cieszę się.
Że znów widzę ciebie i jego.
A co z Marbodem?
Doskonale. Tak jak zaplanowałem.
Przekonał wodzów, że pokój z Rzymem jest lepszym wyjściem.
Niedługo przybędzie, aby omówić nasz pakt.
- Nasz pakt? - Tak.
Obaj idźcie się umyć.
Za wami długa noc.
Odpoczynek dobrze wam zrobi.
Dziękuję, generale.
Marbodzie!
Co zrobiłeś z Arim?
Zjawili się jakby spod ziemi.
Ośmiu, dziewięciu Rzymian.
Trafili konia Ariego.
Potem upadł.
Ja dostałem włócznią. Miałem szczęście.
A co tam robiliście?
Sami?
Napijesz się wina, moja droga Tusneldo?
Chciał porozmawiać o tingu.
Nie chciał waśni między nami.
Z Rzymu. Wino.
Obaj chcemy jak najlepiej dla plemion.
Uciekasz, gdy stary przyjaciel ma kłopoty?
Przeceniasz mnie.
Sam przeciwko tylu Rzymianom?
A co z Rzymianinem, który tu był?
Co z nim?
Myślę, że skończyliśmy.
Wcale nie skończyliśmy.
Arminiuszu, przyszedłem zobaczyć, czy jeszcze żyjesz.
Otwierać!
Byłoby smutno, gdybyś umarł, zanim Tyberiusz każe cię zabić.
Zapomniałeś języka w gębie?
Czy tak ubolewasz, że pobił cię młodszy brat?
Nie uwierzysz mi…
ale nawet nie jestem na ciebie zły.
Cały Ari.
Myślisz, że dbam o twoje zdanie?
Myślisz, że cię zdradziłem.
Bo mnie zdradziłeś.
Ale największą zdradę
popełniłeś przeciwko sobie.
Przeciwko Arminiuszowi, podziwianemu prefektowi imperium.
Teraz wszyscy zobaczą, że ja…
jestem lojalnym żołnierzem Rzymu. A ty…
jesteś brudnym, cuchnącym barbarzyńcą, który zamordował własnego ojca.
Nasz ojciec utonął.
Nie on.
Warus.
Nasz ojciec nazywał się Segimer.
I tak,
jestem brudnym barbarzyńcą.
Tak jak ty.
Nienawidzisz swojego pochodzenia,
ale masz je we krwi.
Ta cząstka mnie umarła dawno temu.
Słyszałeś to wszystko?
Trochę. Nie wszystko.
Nie widać nic dziwnego.
- Jeśli mają Ariego… - Mają go. Wiem to.
Co chcesz zrobić?
Uwolnić go.
Mamy szturmować obóz?
Jeśli nie ma innego wyjścia.
- W czwórkę nie możemy… - Musimy coś zrobić!
Nawet z ludźmi Marboda
- szturm na obóz byłby trudny. - I co?
- Kto wie, czy Ari wciąż… - On żyje!
- Tusneldo… - Talio!
Do ataku!
Macie nowego więźnia?
Cheruska?
Moje ostrze jest o dwa palce od twojego kręgosłupa.
Czy Arminiusz jest w obozie?
Nie rozumie, co mówisz.
Zapłaci za swoją zdradę.
O tak.
Ari… pojmany przez Rzymian.
Jeśli to nie znak od bogów…
Reikowie się mylą i ty też.
Gdybyście słuchali Ariego, nic by się nie stało.
Nasz atak by ich zaskoczył.
Kto wie?
Kto wie, czy jesteś tchórzem?
Uważaj!
Twój mąż cenił moją radę.
Ja ceniłem go jako reika.
Ale Ariego tu nie ma.
I nie widzę tu żadnego reika.
Co widzisz?
Wdowę.
Idź do domu, kobieto. Zajmij się dzieckiem. Opłakuj męża!
- To tchórz. - Wracamy do wioski?
- Tak, potem do obozu. - Tusneldo.
Pierwsza rzecz, jakiej uczy się najemnik, to dbać o zapłatę.
Druga, to oceniać, czy przeżyje bój, żeby mógł ją wydać.
Ale nie jesteśmy najemnikami. Nie walczymy dla pełnej sakwy.
Nie mamy najmniejszej szansy.
Wejście do obozu to samobójstwo!
Więc niech tak będzie.
Nie szykujesz się na zabawę, aby uczcić pojmanie Arminiusza?
Trzeba podnieść morale żołnierzy.
Dostają żołd. To musi im wystarczyć.
Nie jesteś rad, że Flawiusz go przyprowadził?
Arminiusz to jeden człowiek.
Jeden człowiek, ale to ich przywódca, ojcze.
Przywódców można zastąpić.
Prawdziwe pytanie brzmi,
czy nowy przywódca będzie…
lepszy
czy gorszy.
Słusznie.
Przywódców można zastąpić.
Gajusz!
Gajusz.
Co tutaj robisz?
Gajusz.
Mój najdroższy synu.
Nienawidzę cię…
ojcze.
- Jak się tu dostałeś? - Nie jestem już twym synem!
Gajuszu,
spróbuj mnie zrozumieć…
Zrozumieć cię?
Wiesz, że matkę obrzucali kamieniami?
Wiesz, że rzuciłem szkołę,
bo moi przyjaciele mnie bili?
Bili mnie!
Każdego dnia!
Wiedziałeś o tym?
Gajuszu…
Gajuszu.
Tak bardzo cię kochałem!
Byłem z ciebie dumny.
Zanim…
Gajuszu!
Muszę iść.
Ale wrócę jutro rano.
Może nawet wcześniej.
Wiem, że nie będziesz tego pamiętał.
Ale mam nadzieję, że będziesz pamiętał mnie.
I to, jak bardzo cię kocham.
Tak, panie. Optio Sekstus i siedmiu ludzi zostali zaszlachtowani.
W pobliżu obozu, nad rzeką.
Wyjdźcie.
Wyjdźcie!
Niepokoją się, bo mamy ich przywódcę.
To nic złego.
Podwoić straże w całym obozie. Żadnych patroli ani jakichkolwiek wyjść.
Wynocha.
Wyjdźcie z obozu.
Puść mnie!
Zawsze sprzedajesz nam zepsute jedzenie!
Zgniłe owoce i warzywa!
Idź.
- Stój! - Na targ.
Gero!
Znowu ten barbarzyński bełkot.
Czego chcesz?
Zrobić zakupy na targu.
Idź stąd. Wracaj do swojej nory.
Tylko legioniści mogą tu kupować.
Jazda!
Aulusie! Gero! Rozkaz od Germanika. Podwoić straże!
Zrobić przejście! Trzymać się z dala od bramy!
Przejście dla Marboda!
Odsunąć się!
Marbod, ty zdrajco.
Usunąć się z drogi.
Przejście dla Marboda!
Ruszać się!
Zróbcie przejście!
Z drogi! Zróbcie przejście!
- Czy to ciebie zwą Tusneldą? - Przestań.
Z Cherusków…
- Tusneldo… - Ej, ty.
Stój!
Co tu robisz…
Rusnildo?
Co znowu zrobiła? Zaczepiałaś ludzi?
Próbowała się tu wślizgnąć.
Nie! Naprawdę? Przepraszam.
Na chwilę spuściłem cię z oczu, a ty znów się hańbisz?
Chodź, Rusnildo.
A ty to kto?
Jestem jej bratem.
Bo wiesz, dwa lata temu
osioł…
kopnął ją w łeb.
I od tamtej pory…
Ale wygląda normalnie.
Na zewnątrz – tak.
Ale tu, w środku? Nic.
Kompletna pustka. Chodź.
Dziękuję ci, dobry człowieku. Dziękuję ja, ona i moja żona.
Chodź ze mną, siostro.
Byłeś bardzo przekonujący.
Mają Ariego. Muszę go znaleźć i uwolnić.
Marbod!
Słynny książę Markomanów!
Często mówiłem, jakim jesteś wzorowym partnerem handlowym dla imperium.
Dla Rzymu wszyscy zagraniczni przywódcy są tacy sami.
To marionetkowi władcy ziem, które należą do nas.
Jedyną radością, jaką nam dajecie,
jest wymawianie tych dziwnych, małych imion.
Może to i prawda,
że imiona mamy mniejsze, ale za to jaja większe.
A zatem
skoro twój największy rywal zniknął,
łatwiej będzie ci zostać królem Germanii, prawda?
Brzydzę się rozlewem krwi.
Z dumą wprowadzę plemiona w czasy pokoju, dobrobytu
i przyjaźni z Rzymem.
Rzym ucieszyłby się, mając za przyjaciela kogoś takiego jak ty.
Władasz naszym językiem.
Czego chcesz w zamian za swoją przychylność?
Będę rządził swoim królestwem niezależnie.
Cesarstwo Rzymskie uzna Dunaj za naszą południową granicę.
Nasze państwa nawiążą pokojowe stosunki.
Na dowód naszego sojuszu Marbodia stanie się królewskim miastem
z dobrymi drogami i bezpośrednimi szlakami handlowymi do imperium.
Z pomocą Rzymu, naturalnie.
Ta pomoc to…?
90 tysięcy.
Wiedziałem, że sojusz z tobą nie będzie tani.
Ale niełatwo będzie przekonać cesarza Augusta.
Być może.
Do tego pięć tysięcy koni.
Albo sześć.
Po co toczyć wojnę, Tyberiuszu,
skoro możemy robić dobre interesy?
Twoja mądrość w rzeczy samej godna jest króla.
Rzym dobrze mnie wyedukował.
Jak mawia cesarz,
nie ma sojuszników ani wrogów, są tylko wspólne…
- interesy. - Interesy.
- Mądre słowa. - Tak.
Co zamierzałaś zrobić?
- Wydostać Ariego. - Nie.
Jak chciałaś to zrobić sama? Jaki miałaś plan?
Nie wiem. Nic nie planowałam.
Chyba że umrzeć.
Przeżyłam dzięki tobie.
Dziękuję, Folkwinie.
Ryzykujesz dla niego życie?
Gdy walczysz za ludzi, których kochasz,
możesz zginąć.
Wspaniale.
Jutro znów spróbuję.
Możesz mi pomóc?
Ja?
Pomóc ci go wyciągnąć? Właśnie Ariego?
Odkąd wrócił z Rzymu,
straciłem wszystko, na czym mi zależało.
Moja rodzina została ukrzyżowana, nasz dom spalono,
twój Ari zostawił mnie, bym gnił w rzymskim więzieniu,
a teraz jestem sam, bez plemienia.
Czy coś jeszcze? Tak! Odebrał mi kobietę.
Z powodów politycznych.
Ale to nie przeszkodziło mu, żeby się z nią zabawiać i…
zrobić jej dziecko.
No więc?
Czemu miałbym pomagać go wyciągnąć?
- Ha! - Co cię tak bawi?
Tusnelda. Żartuje sobie.
Prosiłam, by mi pomógł uwolnić męża z rzymskiego obozu.
Właśnie.
Ja ci pomogę.
- Jutro mogę cię zabrać do obozu. - Ty?
Gdy w Kartaginie Rzymianie zabili mi rodzinę,
żałowałam, że nikt mi nie pomaga.
Nigdy tego nie zapomnę.
Wprowadzę cię do obozu.
Resztę musisz zrobić sam.
A więc ty jesteś Tusnelda.
Idę po drewno.
To namiot Marboda?
Tak.
Podać ci kielich?
Mądrze mówiłeś.
Tyberiusz był pod wrażeniem.
Razem możemy wiele osiągnąć.
To się okaże.
Też byłem pod wrażeniem.
Wciąż widzę cię przed sobą takim,
jakim byłeś tamtego dnia,
gdy musiałem opuścić Rzym.
Co widzisz dzisiaj?
Wyobrażałem sobie…
jak to będzie, gdy znów się zobaczymy.
A teraz, tak po prostu…
się pojawiasz.
Czy wiesz, że…
myślałem, że jesteś wytworem mojej wyobraźni.
Ale jestem prawdziwy.
Na pewno?
Tak.
Bardzo za tobą tęskniłem.
Nie położysz się?
Ona jest nawet miła.
Miła?
Nawet miła?
Ta kobieta jest jak ptak,
który sra nieszczęściem wszędzie, gdzie poleci.
Ale…
cieszę się, że wy dwie
tak się rozumiecie.
Aż tak źle?
Co?
Naprawdę aż tak źle znów ją spotkać?
Nie musiałbym już się z nią spotykać, gdybyś nie obiecała, że jej pomożesz.
Więc to moja wina?
Tak.
Ale róbcie, co chcecie.
I tak nie przeżyje tam sama.
Pięciokrotnie hartowana, ostra jak brzytwa,
wyważona stal.
I…
Brawo! Nadzwyczajne!
…trafia prosto w cel.
Nie jesteście w cyrku.
Przestańcie się gapić i kupujcie!
- Gdy wrócę z Rzymu… - Jeśli…
wrócisz do Rzymu.
Będziesz miał miasto u stóp.
Myślisz, że po takim triumfie
będziesz miał ochotę wracać do nas, dzikusów?
Nie możesz w to wątpić.
Jesteś dla mnie wszystkim.
Szczęśliwej drogi.
Stąd nic nie widzę. Muszę iść na tyły obozu.
Nic z tego. To zabronione.
Jak się nazywasz, żołnierzu?
Mówię do ciebie!
Czy to Folkwin?
Do aresztu z nim!
Żebym go nie widział!
Pokazuje mi drogę do więzienia.
Jazda!
Atak!
Nie przerywać!
Co się dzieje?
Wszystko gotowe do podróży?
Wszystko oprócz więźnia.
Nie wiedziałem, czy chcesz go odebrać osobiście.
Roztropnie.
Co zrobił, poza tym że się zeszczał?
Przywalił Aulusowi.
Wspaniale.
Awansujemy go?
Potrzymaj go tu, póki nie wytrzeźwieje.
Nie myśl, że robię to z radością.
Ari!
Nie!
To mój syn.
Potrzebuje pomocy.
Chodź tu.
Trzeba ją zabrać.
Musicie ją wyprowadzić. Będę tuż za wami.
Idźcie.
Gajuszu!
Gdzie Ari?
Chodźcie.
Sprawdzę, czy prefekt Flawiusz potrzebuje pomocy.
Już odjeżdżasz?
Krwawię. Zraniłam się.
Przepuśćcie ją!
Niech jedzie!
Trzymaj się.
Stój!
Przepuść mnie.
Panie?
Co jest?
Do broni!
Zatrzymaj się.
Żołnierze!
Gero!
Do broni!
Napisy: Przemysław Rak