SERIAL NETFLIX
Bogowie, pokażcie mi swoją moc.
Dla niej poświęcę to, co dla mnie najcenniejsze.
Swojego pierworodnego.
Runa?
Runa!
Co ci tak śpieszno?
Przysięga. Przed wielką bitwą.
Błagałem bogów o pomoc, by pomścić rodzinę i uwolnić swoje plemię.
To dobrze. Wysłuchali twoje prośby.
Przysiągłem im,
że poświęcę pierworodnego.
Co mam zrobić, żeby cofnąć tę przysięgę?
Runa!
Jestem gotowy zrobić wszystko.
Wszystko, tak?
Żeby cofnąć przysięgę?
Chcesz się targować, ale bogowie nie ubijają złych interesów.
Wszystko?
Bogowie wezmą, co zechcą.
Ariemu nie można ufać.
Wiesz, czemu ukląkł, prawda?
To podstęp, by dostać się do twoich wojsk.
Wabi cię władzą, którą i tak posiadasz.
W zamian masz rozwiązać problemy plemion.
Nie mogę teraz opuścić plemion.
Wracajmy do domu.
Nie ryzykujmy dobrych stosunków z Rzymem.
Klękasz przed tym, który cię wydał Rzymianom?
To było najlepsze wyjście.
Teraz mamy z nim świętować.
Podejmować go w naszej wiosce.
Nie miałem wyboru.
Zawsze jest wybór.
Rzymianie, zabiliście mi brata!
Jestem bratem reika Ariego, żądam szacunku!
Flawiuszu! Wuju!
Gajuszu.
Jesteś cały i zdrów.
Z drogi!
- Co tu robisz? - Przybywam jako posłaniec.
Pomówimy na osobności?
Prezent od generała Tyberiusza.
Dowód jego lojalności
i wiary
w nasz nowy sojusz.
I wiadomość.
Dla ciebie. Prywatna.
Co tu robisz?
Jest pod moją ochroną.
Przybył jako wysłannik Rzymu.
Nie chcę się kłócić.
Więc czego chcesz?
Bo ja już nie wiem.
Wojna z Markomanami?
Tego właśnie chce Rzym.
- Żebyśmy się nawzajem wycięli. - Więc klękasz przed Marbodem?
- Myśli, że zawrze pokój z Rzymem. - Nie ma pokoju z Rzymem.
Wkrótce to pojmie.
A jaką cenę zapłacimy?
Co się wydarzy, nim to pojmie?
Oddajesz naszą przyszłość w ręce Marboda.
Wiem, jak wygląda pokój z Rzymem.
Widziałam, jak twoi ludzie krzyżowali rodzinę Folkwina.
I jak okaleczyli mojego brata!
Tam…
umiera przez ciebie Dido.
A twój brat zdrajca jest tutaj gościem.
Marbod królem wszystkich plemion? Pokój z Rzymem? Słyszysz, co mówisz?
Zaproponuj coś lepszego.
Zaproponuj coś lepszego!
Tylko się sprzeciwiasz!
Nie znam rozwiązania.
Oczywiście, że nie!
Bo nie wiesz, co to znaczy być reikiem.
Ponosić odpowiedzialność!
Jestem reikiem,
a kiedy muszę podejmować decyzje, to je podejmuję!
Poświęciłem wszystko, co posiadałem.
Musiałem zostawić syna, żeby was wszystkich uwolnić.
Opuszczanie innych przychodzi ci bez trudu.
Co takiego?
Odwróciłeś się od syna.
Tak jak odwróciłeś się od plemienia i jak dziś odwróciłeś się ode mnie!
Bo jesteś zdrajcą!
Zważaj na słowa.
Zdradziłeś przybranego ojca!
Zawiodłeś na śmierć tysiące ludzi, którzy ci ufali.
A dla kogo? Dla tych, których zdradziłeś dziś.
Zważaj na słowa!
Już nie wiem, kim naprawdę jesteś.
Matko?
Tusneldo. Miło cię widzieć.
Staliście się złodziejami?
Tak, skończyłam jako złodziejka.
Tusneldo, proszę. Pozwól nam wrócić do wioski.
Przebacz. Okaż serce.
Gnijemy w jaskini, a nadchodzi zima.
Pomyśl o bracie. Przymiera głodem.
Więc go przyprowadź.
Zaopiekuję się nim.
Tak jak tego potrzebuje.
I jak na to zasługuje.
Ty też możesz wrócić.
Nie musicie głodować.
Ani kraść.
A Segestes?
To twój ojciec.
Dlatego tak dobrze go znam.
Na tyle, aby nie pozwolić, żeby sączył tu swój jad.
Twój ojciec nigdy nie pozwoli,
żebyśmy tu mieszkali, gdy on jest na wygnaniu.
Więc tak zostanie.
Tak postanowiłaś.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Nie sądziłem, że tak szybko cię ujrzę.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
Tyberiusz dobrze wie, że sojusz z tobą jest ważny.
Pod twoją ochroną jestem bezpieczny.
Odpocznij.
Postawię ludzi na straży.
Dziękuję.
Niedługo wrócę.
Nikogo nie wpuszczać i nie wypuszczać.
Chcą głowy Flawiusza
jako dowodu twojej lojalności.
W zamian spełnią twoje żądania.
Tyberiusz wie, że Flawiusz to przyjaciel.
Jedna ofiara
dla przyszłości twojego ludu?
Naszej przyszłości.
Zrobisz to, co należy.
Dido.
Jej duch ruszył w podróż, by jej ciało mogło ozdrowieć.
Czy mam…
złożyć jakąś ofiarę?
Lepiej spłacić stare długi,
zanim ubijesz nowy interes z bogami.
Bogowie,
dziękuję wam za zwycięstwo nad Rzymianami i pomszczenie mojej rodziny.
Ale co wam po życiu małego dziecka
podczas waszych podróży przez lasy i ciemne nocne niebo?
Lub życie niewierzącego?
Wyrzekam się…
swojego pierworodnego.
Wypędzam go…
ze swojego życia…
i…
ze swojego serca.
A jeśli żądacie ludzkiego życia…
weźcie moje.
Weźcie moje!
Weźcie moje.
Sprzymierzeni w pokoju, sprzymierzeni na wojnie.
Dzięki sojuszowi z Rzymem wszyscy będziemy bogaci.
Wszyscy.
Wojna jest kosztowna i szkodzi interesom.
Tam, gdzie bogactwo, tam i wojna.
Moja droga,
w końcu ty również pojmiesz,
że nie wszystko, co proponuje Rzym, jest złe.
Twój mąż, na przykład.
Rzym nie szuka przyjaciół.
Rzym znajduje podwładnych.
Czemuż mieliby dzielić się tym,
co mogą zagarnąć siłą?
Mięsa?
Nie, dziękuję.
Dobrze kroi.
Piękny prezent od Tyberiusza.
Dla Flawiusza.
Czego chce Tyberiusz?
Chodź ze mną na wschód.
Dam ci ziemię.
Będziesz swoim własnym panem.
Tego dawniej pragnęliśmy.
Jestem Rzymianinem.
Do tego oficerem.
Chcę pić wino w tawernach po zwycięskich kampaniach wojskowych.
Chcę chodzić po ulicach,
po których chadzaliśmy razem.
Nie siedzieć samotnie w chacie
i doglądać tysiąca stad świń.
Tak to widzisz?
Stada świń.
Każdy ma swoje miejsce, Marbodzie.
Tak.
Łapy precz, barbarzyńska świnio!
Jestem wysłannikiem Rzymu!
Spróbuj się zabawić.
Wieprzowina jest smaczna.
Nie jestem głodny.
Więc pierwszy raz się upij.
Nienawidzę alkoholu.
Flawiusz weźmie mnie do Rzymu.
Możesz jechać.
Ale zanim się zdecydujesz…
chodź ze mną na ting.
A co tam się odbywa?
Wybieramy najodważniejszego z młodych wojowników.
Kogoś takiego jak ty.
A później… składamy go w ofierze Wodanowi.
Nie.
Wybierzemy Marboda na króla wszystkich plemion.
Po co mam tam być?
Chcę, byś zapalił pochodnię Cherusków.
To wielki honor.
Honor?
Trzymasz brata w niewoli jak zwierzę…
i mówisz o honorze?
Rzym nas okłamuje.
Ma nas za prostaków.
Uważa, że poddaństwo nam służy.
Tak jak Brytom, Galom, Panończykom.
Rzym to dzika bestia, którą trzeba zniszczyć.
Co to jest?
Ząb wilka.
Wspomnienie z dzieciństwa.
Życie jest tu trudne.
Ale byłem szczęśliwym dzieckiem.
I chcę,
byś i ty był szczęśliwy.
Przemyśl to.
Folkwinie.
Prosiłaś, żebym zajął się sy….
Żebym zajął się Tumelikiem, jeśli coś ci się stanie.
Nie mogę tego zrobić.
Przed bitwą z Warusem byliśmy gotowi oddać wszystko.
Ja też.
Co zrobiłeś?
Obiecałem bogom, że złożę w ofierze pierworodnego.
Nie mogłem wiedzieć, że ty…
- Spójrz na niego, to… - Już nigdy go nie ujrzę.
Wyrzekłem się go.
A swoje życie ofiarowałem bogom.
Zostawiam to wszystko.
To nie groźba, to…
To pożegnanie.
Dobrze się bawisz?
Znam tę frustrację,
gdy się przebywa w gorszym towarzystwie.
Nie martw się.
Wciąż jesteś młody.
Odnajdziesz należne ci miejsce.
Moje miejsce jest w Rzymie.
Flawiusz mnie tam zabierze.
Jestem przekonana, że pewnego dnia wrócisz do Rzymu.
Jesteś bystrym chłopcem.
Ale nie mam pewności co do twojego wuja.
Co to ma znaczyć?
Pusty.
Idę po coś do picia.
Flawiuszu!
- Musisz uciekać. - Gajusz.
Zwiadowcy wciąż nie widzieli śladów ruchów większych wojsk.
I żadnych rzymskich legionów w pobliżu.
Tak.
Co to może oznaczać, mój wielki prefekcie Arminiuszu?
Dalej.
Powiedz nam.
Powiedz!
Gdzie mamy walczyć z Rzymianami?
W wioskach?
W chatach?
A może w sraczach?
Czekaj. Już wiem.
Tutaj.
Pod stołem.
Tak, śmiej się.
Nie.
Już nigdy nie będziemy walczyć z Rzymianami.
Dzięki mnie.
Wiem, co trzeba zrobić.
Muzyka!
Czemu mnie tu zamknąłeś, Marbodzie?
Tyberiuszowi się nie spodoba, że tak traktujesz jego posłannika.
Tyberiusz.
Masz.
Czytaj.
Czytaj!
Chce, żebym cię zabił.
Tego właśnie chce.
Ale ty tego nie zrobisz.
Pomyśl o nas dwóch.
Kiedy zrozumiesz, że marnujesz życie?
Rzymianie się tobą bawią.
Śmieją się z ciebie.
Gardzą tobą.
Bo jesteś jednym z nas.
Jesteś głupi.
I uparty.
Rzym…
cię nie chce.
Rzym cię nie kocha.
Marbod!
Co się stało?
Flawiusz uciekł.
Ktoś mu pomógł.
Ktoś? Kto miałby powód poza tobą?
Dziel i rządź.
Tyberiusz chce siać niezgodę.
Odpocznijcie.
Jutro wielki dzień.
Pora na ting.
Gajuszu.
Chodź. Odprowadzę cię do łóżka.
Ja…
przyjdę jutro na ting.
Chodź.
Powiedziałem „nie”!
Hej! Kim jesteś?
- Pomyliłem się. - Wynocha.
Przepraszam.
Co ty tu robisz?
I czemu na twoich barkach wciąż tkwi głowa?
Bo tu bardziej przyda się Rzymowi niż zatknięta na włóczni.
Przyszedłem złożyć ci ofertę.
Przyniosę Tyberiuszowi głowy reików.
Dziś odbywa się ting. Marbod zostanie wybrany królem.
Będą tam wszyscy reikowie. Nieuzbrojeni.
Mogę cię tam zabrać.
Skąd to wszystko wiesz?
Otrzymałem pomoc od prawdziwego Rzymianina.
Nie denerwuj się.
Nie jestem zdenerwowany.
Cieszę się.
Ocknęłaś się?
Jak się czujesz?
Lepiej. Ale to nie powód, żeby mnie bić.
Chodźmy stąd dziś wieczorem.
Ansgar, przestań.
Może sytuacja się polepszy.
Dziś odbywa się ting, na którym Ari ogłosi Marboda królem.
Kto tak mówi?
Położył miecz u jego stóp na oczach wojowników.
Co zamierzasz?
Pójdziemy tam.
Porozmawiam z Marbodem. To przyjaciel Rzymu.
Potrzebuje ludzi umiejących negocjować z Rzymianami.
Zbierajmy się.
Idź szybciej!
- Ansgar, zaczekaj. - Przeklęty chłopak.
Ansgar!
Ansgar! Co ty wyprawiasz?
- Krwawisz. - Wstawaj!
- Dalej! - Zostaw go!
Wstawaj!
Chodźmy.
On nie da rady.
Nie ma czasu.
Ty idź.
A ty?
Zabiorę go do wioski Cherusków. To niedaleko.
Idź.
- Co się stało? - Musieliśmy się skryć przed Rzymianami.
Broniłeś matki?
Martwi ludzie.
Zmierzali na zachód.
Ting.
Czasem zły pokój
jest lepszy niż dobra wojna.
Reik Marbod, jako nasz król, pokaże nam,
jak wygląda dobry pokój z Rzymem.
Nie wierzę w pokój z Rzymem.
Obłudnik.
Klęknąłeś przed reikiem Marbodem!
Wszyscy przekonaliście się, co oznacza pokój z Rzymem.
A wciąż w niego wierzycie.
Marbod w niego wierzy.
Ja nie.
Popieram Marboda jako króla.
Popieram go nie dlatego,
że wierzę w Rzymian.
Ale dlatego, że wierzę w nas.
Z Marbodem
nie będziemy tylko Cheruskami.
Albo tylko Markomanami lub Marsami.
Dzisiaj
powstaniemy razem jako zjednoczone plemiona.
A bogowie
nas wesprą.
A Rzymianie…
ze strachu zeszczają się w zbroje.
Bo od dziś nie będą się mierzyć z pojedynczymi plemionami.
Zerwaliśmy kajdany, które nam nałożyli.
I teraz wykuwamy potężny miecz.
A Rzym przed tym mieczem będzie drżeć.
W czasie wojny i pokoju!
Napisy: Przemysław Rak