1
00:00:29,676 --> 00:00:33,096
ปรากฏว่าเพชรก็ไม่ได้หายากขนาดนั้นนะเพคะ

2
00:00:33,179 --> 00:00:36,933
ด้วยเหตุนั้นเราจึงจะไม่เลือกเพชรน้ำหนึ่ง

3
00:00:37,016 --> 00:00:40,436
ต่อให้เหล่าแม่ๆ ใจร้อนรุ่ม
จะส่งเพชรนิลจินดามากองท่วม

4
00:00:40,520 --> 00:00:45,692
แปลว่าทรงมิได้อนาทรร้อนใจ
กับคำที่เลดี้วิสเซิลดาวน์เขียนไว้

5
00:00:45,775 --> 00:00:48,361
ที่ว่าเรากลัวจนไม่กล้าเลือกเพชรน้ำหนึ่งน่ะรึ

6
00:00:48,444 --> 00:00:49,487
จะใส่ใจไปทำไม

7
00:00:49,571 --> 00:00:52,240
ได้ข่าวว่าคนที่เราเลือกเมื่อปีที่แล้ว มิสเอ็ดวิน่า

8
00:00:52,323 --> 00:00:54,951
ไปได้คู่ชู้ชื่นถึงต่างแดน

9
00:00:55,034 --> 00:00:56,411
จริงแท้เพคะ

10
00:00:56,494 --> 00:01:00,331
ถ้าอย่างนั้น ต่อยอดความสำเร็จเสียไม่ดีรึ

11
00:01:00,415 --> 00:01:03,585
แล้วทำดั่งที่วิสเซิลดาวน์หมายใจไว้น่ะรึ ไม่มีทาง

12
00:01:03,668 --> 00:01:07,422
อีกอย่าง เรายังไม่ได้เห็นของดี
จากเหล่ากุลสตรีที่เปิดตัวปีนี้

13
00:01:07,505 --> 00:01:12,051
หากจะให้เราโปรดใคร
คนนั้นควรต้องพยายามให้มากกว่านี้

14
00:01:12,135 --> 00:01:13,344
เข้าใจแล้วเพคะ

15
00:01:13,428 --> 00:01:15,430
เราคิดจะเลือกคนที่…

16
00:01:15,513 --> 00:01:18,516
เปล่งประกายพราวเพริศ

17
00:01:18,600 --> 00:01:19,642
ถูกต้อง

18
00:01:19,726 --> 00:01:22,770
แม่สาวพราวเพริศของเรา
จะต้องได้คู่สร้างคู่สมแห่งฤดูนี้

19
00:01:22,854 --> 00:01:26,983
เมื่อนั้น วิสเซิลดาวน์จะได้ระลึกเสียที

20
00:01:27,609 --> 00:01:29,861
หล่อนต่างหากที่ควรจะต้องกลัว

21
00:01:30,361 --> 00:01:32,197
ท่านผู้อ่านที่รัก

22
00:01:32,280 --> 00:01:35,366
คำโบราณว่าไว้ มีเพียงคนเขลาจึงด่วนเข้าตัดสิน

23
00:01:35,450 --> 00:01:38,453
คนมีไหวพริบจะซุ่มมองรอจังหวะ

24
00:01:39,204 --> 00:01:44,042
หลายปีก่อน มิสเฮนเดอร์สัน
ซึ่งผู้คนต่างนึกว่าจะถูกทิ้งลืมไว้บนคาน

25
00:01:44,125 --> 00:01:48,504
กลับเอาชนะดรุณีแรกรุ่นหลายนาง
และได้เอิร์ลเฟรเซอร์ไปครอง

26
00:01:48,588 --> 00:01:51,799
มิสดันแฮมก็เคยมีชะตาจะต้องทึนทึก

27
00:01:51,883 --> 00:01:54,260
จนกระทั่งได้สมรสกับบารอนอีลี่

28
00:01:54,344 --> 00:01:59,557
และมิสคาธานี ชาร์มา ด้วยวัยล่วงเข้า 26 ปี

29
00:01:59,641 --> 00:02:01,976
ยังสามารถคว้าหัวใจ

30
00:02:02,060 --> 00:02:05,313
ไวเคานต์บริดเจอร์ตันที่เราคุ้นเคยกันนี่เอง

31
00:02:05,855 --> 00:02:08,358
ดีนะที่คุณแม่ไม่ได้สั่งให้เอาชุดไปทิ้ง

32
00:02:09,400 --> 00:02:11,569
กระจกไม่โกหกใคร

33
00:02:12,612 --> 00:02:17,533
ความจริงที่แท้ก็คือ
หินกรวดธรรมดาในสายตาของบางคน

34
00:02:17,617 --> 00:02:20,328
ครั้นเวลาผ่านพ้นยังอาจเผยตนเป็นอัญมณี

35
00:02:21,079 --> 00:02:23,831
ความจริงแท้ข้อนี้
ท่านบารอนแห่งเคนท์คนใหม่และครอบครัว

36
00:02:23,915 --> 00:02:26,292
กำลังได้เรียนรู้อยู่ในสัปดาห์นี้ทีเดียว

37
00:02:26,376 --> 00:02:28,962
ผ่านประตูบานนั้นไปคือปีกตึกตะวันตก
นี่ปีกตึกตะวันออก

38
00:02:30,004 --> 00:02:31,506
โปรดตามดิฉันมาค่ะ

39
00:02:39,889 --> 00:02:40,932
ลูกๆ

40
00:02:49,565 --> 00:02:51,150
ห้ามแตะต้องอะไรทั้งนั้น

41
00:02:52,986 --> 00:02:56,781
ชั้นบนจะเป็นห้องหนังสือและห้องดนตรี

42
00:02:56,864 --> 00:03:00,535
ห้องนั่งเล่นส่วนตัว
ห้องเขียนจดหมายและห้องทำงาน

43
00:03:00,618 --> 00:03:02,704
มีทั้งหมดกี่ห้องกันแน่

44
00:03:02,787 --> 00:03:04,914
ยี่สิบเจ็ดห้อง รวมส่วนของคนรับใช้ค่ะ

45
00:03:04,998 --> 00:03:08,293
อย่าได้กวนใจมิสซิสคานาเชียวนะ
ไม่อย่างนั้นต้องทำความสะอาดทั้งบ้านเอง

46
00:03:08,918 --> 00:03:11,212
นี่ห้องนอนของท่านค่ะ มิสซิสมอนด์ริช

47
00:03:11,296 --> 00:03:13,381
อยู่ตรงข้ามกับห้องของมิสเตอร์มอนด์ริช

48
00:03:13,464 --> 00:03:15,091
- แยกห้องกัน
- แน่สิคะ

49
00:03:15,174 --> 00:03:16,384
ผู้ดีเขาทำกันอย่างนั้น

50
00:03:16,968 --> 00:03:20,263
แต่ในบางครั้ง สิ่งที่ดูสูงส่งล้ำค่า

51
00:03:20,346 --> 00:03:23,391
เมื่อถูกแรงกดดันกลับแตกร้าวดั่งแก้ว

52
00:03:23,975 --> 00:03:24,892
ไม่อยากเชื่อ

53
00:03:25,977 --> 00:03:28,104
มรดกตระกูลเคนท์ตกอยู่กับลูกชายนักมวย

54
00:03:29,063 --> 00:03:32,942
ถ้ามรดกตระกูลเราไปตกอยู่กับพ่อค้าแม่ขาย
หรือเด็กกวาดปล่องไฟล่ะ

55
00:03:33,026 --> 00:03:36,696
กังวลไปทำไมคะคุณ ลูกๆ จะต้องหาดีได้สักคน

56
00:03:36,779 --> 00:03:37,697
เอาเลยนะ

57
00:03:37,780 --> 00:03:39,198
อกจะแตก

58
00:03:39,282 --> 00:03:41,868
คุณแม่คะ เรจะไปเป็นเพื่อนหนู
เดินเล่นที่ร็อทเทนโรวนะคะ

59
00:03:41,951 --> 00:03:43,953
- ไม่เห็นรึว่าตรงนี้ยุ่งมาก
- รับนะ

60
00:03:47,540 --> 00:03:50,001
ผู้เขียนคนนี้รู้แน่แก่ใจ

61
00:03:50,084 --> 00:03:54,630
เพชรหาใช่มณีหนึ่งเดียวที่ทอประกายระยับตา

62
00:03:55,465 --> 00:03:57,967
อยากเดินเล่นกับเพื่อนสาวแรกรุ่น
มากกว่าเดินกับพี่ๆ ไหม

63
00:03:58,051 --> 00:03:59,969
คุณพี่อยากนั่งจ้องรอหญ้างอกไหมล่ะคะ

64
00:04:00,803 --> 00:04:03,056
แถมพวกนั้นไม่ได้มองมาที่น้องหรอกนะ

65
00:04:04,182 --> 00:04:06,726
พี่ไม่เข้าใจมุมมองชีวิตใหม่ของน้องเลย

66
00:04:06,809 --> 00:04:09,270
ไปสนิทกับเครสซิด้า
แต่ไม่สนใจสาวสังคมแรกรุ่นคนอื่นๆ

67
00:04:09,354 --> 00:04:11,397
ทำผมผูกริบบิ้นสวย แต่ไม่พกพัด

68
00:04:11,481 --> 00:04:13,399
ทำไมน้องต้องเป็นเป้าความสนใจของคุณพี่

69
00:04:13,483 --> 00:04:15,443
น้องไม่ใช่คนที่มุมมองเปลี่ยนไปมากที่สุด

70
00:04:17,320 --> 00:04:20,406
พี่ก็รับปากพี่แอนโทนี่ไว้ไม่ใช่รึว่า
จะลองให้โอกาสวงสังคมดูบ้าง

71
00:04:23,493 --> 00:04:24,869
อีกสักพักกลับมาเจอกันนะ

72
00:04:33,669 --> 00:04:36,047
สาวๆ ตรงนั้นอาจพอมีพัดให้ยืม

73
00:04:36,130 --> 00:04:37,507
อีกสักพักคงเกิดร้อนรุ่มขึ้นมา

74
00:04:47,975 --> 00:04:50,186
แล้วจะเริ่มกันอย่างไรดี

75
00:04:50,978 --> 00:04:53,064
หรือมีหนังสือสอนเสน่ห์ให้ฉันอ่านได้

76
00:04:54,065 --> 00:04:57,110
แน่ใจหรือว่าอยากให้ผมช่วย
ทั้งที่เลดี้วิสเซิลดาวน์เขียนไว้อย่างนั้น

77
00:04:58,486 --> 00:05:01,781
หล่อนเข้าใจคุณผิดอย่างที่สุด อย่าใส่ใจหล่อนเลย

78
00:05:01,864 --> 00:05:04,617
ถูกต้อง ไม่ช้าก็เร็วคนจะต้องจับได้

79
00:05:05,118 --> 00:05:07,453
แล้วเราจะร้องรำทำเพลงในวันที่หล่อนสิ้นชื่อ

80
00:05:07,995 --> 00:05:09,747
ทีนี้ ไม่ต้องคุยเรื่องหนังสือแล้ว

81
00:05:09,831 --> 00:05:13,459
หากอยากได้คู่ เราจะต้องหันมองชีวิตจริง

82
00:05:14,043 --> 00:05:16,421
แต่ผมคงต้องขอดูทักษะที่มีอยู่ตอนนี้ก่อน

83
00:05:17,046 --> 00:05:18,089
ฉันไม่มีทักษะใดๆ ทั้งนั้น

84
00:05:19,173 --> 00:05:21,467
คุณสะบัดพัดได้ กะพริบตาถี่ๆ เป็น

85
00:05:21,968 --> 00:05:25,805
ปกติแล้วใช้เพียงเท่านั้นก็พอ
ผู้ชายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ซับซ้อนนัก

86
00:05:25,888 --> 00:05:28,391
ถ้าอย่างนั้น ฉันควรทำให้คุณดู

87
00:05:28,474 --> 00:05:29,308
ไม่ใช่ผมสิ

88
00:05:30,017 --> 00:05:30,852
พวกนั้น

89
00:05:38,151 --> 00:05:40,695
ทุกท่าน คงจะรู้จักมิสเฟทเธอริงตันกันแล้ว

90
00:05:42,155 --> 00:05:43,990
ยินดีเหลือเกินค่ะที่ได้พบทุกท่าน

91
00:05:44,073 --> 00:05:47,243
วันนี้อากาศช่างดีงามอร่ามเหลือ

92
00:05:48,286 --> 00:05:49,454
ช่าง…

93
00:05:50,580 --> 00:05:53,791
มิสเฟทเธอริงตัน ท่าทางคุณเดือดเนื้อร้อนใจ

94
00:05:53,875 --> 00:05:54,709
ไม่ค่ะ

95
00:05:55,209 --> 00:05:58,087
ขออภัย ดิฉันสบายดีทีเดียวค่ะ

96
00:06:21,819 --> 00:06:27,533
(บริดเจอร์ตัน: วังวนรัก เกมไฮโซ)

97
00:06:27,742 --> 00:06:30,953
ได้ข่าวว่าลอร์ดคอร์ทนีย์มาถึงเมื่อคืน

98
00:06:31,037 --> 00:06:32,079
ใช่จ้ะ

99
00:06:32,163 --> 00:06:35,208
หล่อเหลาเอาการ แถมรู้มาว่ารักเสียงดนตรีด้วย

100
00:06:35,291 --> 00:06:37,752
จริงหรือ คงจะเหมาะสมกับฟรานเชสก้าไหมคะ

101
00:06:37,835 --> 00:06:39,045
ไม่ใช่เขาคนเดียว

102
00:06:39,128 --> 00:06:43,257
ลอร์ดเพทริกับลอร์ดก็อดวิน
ก็ขยันสนับสนุนวงการศิลปะเช่นกัน

103
00:06:43,341 --> 00:06:45,843
- พวกนั้นหล่อด้วยไหมคะ
- ต้องคุยกับทั้งสามคน

104
00:06:45,927 --> 00:06:49,847
- มีตัวเลือกก็ดีนะคะ
- อาจมีมากกว่าที่คิด

105
00:06:49,931 --> 00:06:52,517
ฉันมาดื่มชาด้วยในวันนี้

106
00:06:52,600 --> 00:06:56,437
เพื่อมาแจ้งว่าสมเด็จพระราชินี
ยังไม่ถอดใจกับฤดูกาลนี้

107
00:06:56,521 --> 00:07:00,066
ทรงยังเฟ้นหาเพชรน้ำหนึ่ง แม้จะมีชื่ออื่น

108
00:07:00,149 --> 00:07:03,236
แต่ถึงกระนั้นก็ประสงค์จะทอดพระเนตรเพิ่ม

109
00:07:03,319 --> 00:07:04,612
งั้นรึ

110
00:07:04,695 --> 00:07:06,030
เชื่ออย่างนั้นจ้ะ

111
00:07:06,113 --> 00:07:09,116
และผู้นั้นอาจเป็นใครก็ได้

112
00:07:09,200 --> 00:07:10,076
ใครก็ได้จริงหรือคะ

113
00:07:11,327 --> 00:07:14,121
ใครก็ได้ที่เปิดตัวสู่สังคมผู้ดีแล้วจ้ะ

114
00:07:17,625 --> 00:07:19,126
จริงด้วย ถึงเวลาคงวุ่นวายกัน…

115
00:07:23,965 --> 00:07:26,467
เพลียจัง
การต้องเตรียมตัวเป็นนายหญิงของบ้านนี้

116
00:07:26,551 --> 00:07:29,220
แม่ถือความอ่อนเพลียเป็นสัญญาณที่ดีได้ไหม

117
00:07:29,929 --> 00:07:33,766
แปลว่าลูกทำกิจกรรมที่จำเป็นกันอยู่

118
00:07:33,849 --> 00:07:35,351
อัลเบียนกับหนูไปทำกิจกรรม

119
00:07:35,434 --> 00:07:37,395
ในห้างร้านสามแห่งแล้วเมื่อเช้านี้

120
00:07:37,478 --> 00:07:39,897
ห้างร้านงั้นรึ สถานที่แบบใดกัน

121
00:07:39,981 --> 00:07:43,317
ร้านผ้าม่านหุ้มเบาะ ร้านขายผ้าไหม และ…

122
00:07:44,277 --> 00:07:47,905
อย่าบอกวาร์ลีย์นะคะ แต่สัมภาษณ์แม่บ้านใหม่แล้ว

123
00:07:48,739 --> 00:07:51,701
ลูกอาจอยากเปลี่ยนอะไรบ้าง
เมื่อได้เป็นเลดี้เฟทเธอริงตันคนใหม่

124
00:07:51,784 --> 00:07:53,578
แต่หนูอยากให้วาร์ลีย์อยู่ต่อ

125
00:07:53,661 --> 00:07:55,204
ทั้งสองคนไม่คิดบ้างรึว่า

126
00:07:55,288 --> 00:07:58,708
กำลังตัดกระบอกก่อนที่จะเห็นแหล่งน้ำ

127
00:08:01,544 --> 00:08:05,673
คงไม่ไร้เหตุผลนัก
หากแม่ขอตั้งความหวังว่าในเร็ววันนี้

128
00:08:05,756 --> 00:08:07,675
ลูกทั้งสองจะมีทายาทให้ตระกูล

129
00:08:07,758 --> 00:08:09,510
คุณแม่! เสียมารยาท

130
00:08:11,262 --> 00:08:13,764
อัลเบียนกับหนูรักกันมาก

131
00:08:13,848 --> 00:08:15,683
- แน่นอนค่ะ
- ดี ลูกล่ะ

132
00:08:16,684 --> 00:08:18,436
ชาแก้วนี้ขมจังนะคะ

133
00:08:18,519 --> 00:08:19,395
ช่างชา

134
00:08:21,063 --> 00:08:24,650
ค่ะ คุณแม่ เราผูกพันใกล้ชิดกัน

135
00:08:24,734 --> 00:08:26,068
ก็ควรจะเป็นอย่างนั้น

136
00:08:27,194 --> 00:08:28,070
บ่อยแค่ไหน

137
00:08:28,571 --> 00:08:29,614
หนึ่งครั้ง

138
00:08:30,656 --> 00:08:31,699
เมื่อคืนแต่งงาน

139
00:08:33,701 --> 00:08:36,704
คิดว่าทารกจะปิ๊งโผล่ในมดลูกเองหรือไง

140
00:08:37,455 --> 00:08:40,750
ต้องผูกพันใกล้ชิดกันบ่อยๆ ถึงจะทำลูกได้

141
00:08:40,833 --> 00:08:44,170
แต่หนูอยากไปเที่ยวกับสามี
ควงไปอวดชาวบ้าน ไม่ใช่อยู่แต่บนเตียง

142
00:08:44,253 --> 00:08:45,963
แถมทำแล้วผมฟีบหมด

143
00:08:46,047 --> 00:08:48,507
ถ้าอยากเอาชนะน้องก็ต้องพยายามหนักกว่านี้

144
00:08:49,425 --> 00:08:50,801
ใกล้คืนพระจันทร์เต็มดวง

145
00:08:50,885 --> 00:08:52,553
เทพีแห่งการเจริญพันธุ์

146
00:08:53,346 --> 00:08:55,389
มีโอกาสแล้วก็ควรจะฉวยเอาไว้

147
00:09:18,412 --> 00:09:19,955
ผมไปสายเต็มทีแล้ว

148
00:09:25,795 --> 00:09:27,588
ยอดเยี่ยมมากนะ สาวๆ

149
00:09:35,012 --> 00:09:36,305
พรุ่งนี้เวลาเดิมไหมคะ

150
00:09:38,140 --> 00:09:38,974
เป็นได้

151
00:09:55,116 --> 00:09:57,660
แน่ใจหรือคะว่าอยากสอนฉันต่อ

152
00:09:58,744 --> 00:10:01,247
ฉันไม่โกรธนะหากคุณคิดว่าสอนไปก็ไร้ประโยชน์

153
00:10:02,373 --> 00:10:04,417
อันที่จริง คุณไม่ต้องให้สอน

154
00:10:05,126 --> 00:10:06,794
คุณคิดจริงๆ สินะ ฉันเป็นคนที่สอนไม่ได้

155
00:10:10,172 --> 00:10:11,674
คุณเป็นคนที่สอนได้ง่ายเชียวละ

156
00:10:12,258 --> 00:10:15,553
เพียงแค่ไม่จำเป็นต้องสอน
คุณรู้เรื่องเหล่านี้ดีอยู่แล้ว

157
00:10:15,636 --> 00:10:17,096
เชื่อฉันเถอะ ฉันไม่รู้เลย

158
00:10:19,140 --> 00:10:20,766
จำตอนเราพบกันครั้งแรกได้ไหม

159
00:10:20,850 --> 00:10:23,144
ผมขี่ม้า ไม่ได้สนใจใคร

160
00:10:23,227 --> 00:10:27,189
แล้วจู่ๆ ผ้าคลุมผมสีเหลืองอี๋ก็ปลิวมาเล่นงาน

161
00:10:27,273 --> 00:10:29,233
ไม่ใช่ความผิดฉันนะ
ลมพัดหลุดจากศีรษะฉันเอง

162
00:10:29,316 --> 00:10:32,069
จะลมพัดหรือไม่ คุณก็ทำสีหน้าพึงใจ
ตอนผมตกม้าลงไปในบ่อโคลน

163
00:10:32,653 --> 00:10:33,946
ฉันขอโทษแล้วนะ

164
00:10:34,029 --> 00:10:37,324
ใช่ คุณขอโทษได้อย่างมีเสน่ห์ยิ่ง

165
00:10:37,408 --> 00:10:39,493
คุณล้อเลียนผมไม่ได้หยุดหย่อนเลยต่างหาก

166
00:10:40,161 --> 00:10:41,537
ผมว่าผมรู้สาเหตุด้วยนะ

167
00:10:45,374 --> 00:10:47,543
เพราะตอนนั้นเรายังเด็ก

168
00:10:48,127 --> 00:10:50,880
ก่อนจะรู้จักใส่ใจสำรวมกิริยาให้สมวัยผู้ใหญ่

169
00:10:50,963 --> 00:10:53,549
ก่อนจะเริ่มใส่ใจว่าคนอื่นคิดเห็นอย่างไร

170
00:10:53,632 --> 00:10:56,677
คอลิน เราไม่อาจอยู่ในสังคมผู้ดี
โดยไม่ใส่ใจว่าใครจะคิดอย่างไร

171
00:10:56,761 --> 00:11:00,014
สังคมผู้ดีนี้ประกอบสร้าง
จากสายตาพิพากษาของผู้อื่นทั้งสิ้น

172
00:11:00,890 --> 00:11:03,309
รู้ไหมว่าผมค้นพบความจริงอะไร
ตอนไปต่างประเทศ

173
00:11:03,893 --> 00:11:05,436
ไม่มีใครรู้จักผม

174
00:11:06,228 --> 00:11:07,938
ไม่มีใครรู้ว่าผมควรจะเป็นคนอย่างไร

175
00:11:08,022 --> 00:11:10,399
ผมเป็นอิสระจากการเป็นคอลิน บริดเจอร์ตัน

176
00:11:10,483 --> 00:11:11,859
อย่างที่สังคมคาดหวังให้เป็น

177
00:11:12,568 --> 00:11:14,153
เมื่อนั้นผมจึงได้เป็นตัวเอง

178
00:11:15,362 --> 00:11:18,115
เพน การใช้ชีวิตเพื่อรอการประเมินจากผู้อื่น
นั่นเป็นกับดักแท้ๆ

179
00:11:18,741 --> 00:11:21,702
หากดิ้นหลุดได้เมื่อใด โลกนี้จะเปิดทางให้เรา

180
00:11:21,786 --> 00:11:23,496
คุณพูดเสียจนเหมือนเป็นเรื่องง่าย

181
00:11:37,092 --> 00:11:38,803
ทำไมคุณจึงต้องการสามี

182
00:11:40,179 --> 00:11:41,555
เพื่อฉันจะได้มีอิสรภาพบ้าง

183
00:11:42,681 --> 00:11:45,017
เพื่อฉันจะได้รู้สึกสบายใจในโลกนี้

184
00:11:45,559 --> 00:11:46,393
เช่นนี้นี่เอง

185
00:11:47,186 --> 00:11:50,189
คุณต้องสบายใจกับตัวเองก่อนจึงจะไปถึงจุดนั้นได้

186
00:11:51,106 --> 00:11:54,485
ในโลกนี้ อะไรทำให้คุณสบายใจมากที่สุด

187
00:11:54,568 --> 00:11:55,903
เป็นตัวของตัวเองที่สุด

188
00:11:57,363 --> 00:11:59,698
เมื่อก่อนเป็นการจิบชาบ่ายวันอาทิตย์
ที่บ้านบริดเจอร์ตัน

189
00:12:00,449 --> 00:12:03,202
เป็นที่ไม่กี่แห่งที่ฉันไปได้
โดยไม่มีผู้ติดตามและได้เป็นตัวเอง

190
00:12:03,285 --> 00:12:05,830
แต่… นั่นก็เป็นไปไม่ได้แล้ว

191
00:12:06,413 --> 00:12:09,375
เสียใจด้วยกับเรื่องระหว่างคุณและเอโลอีส

192
00:12:09,458 --> 00:12:10,960
ว่าแต่เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

193
00:12:15,089 --> 00:12:16,215
ฉันกลับดีกว่าค่ะ

194
00:12:18,384 --> 00:12:19,969
ก่อนใครจะเห็นเข้า

195
00:12:52,543 --> 00:12:53,377
อย่างนั้น!

196
00:13:02,094 --> 00:13:05,723
ฉันได้แต่ชื่นชมจากหน้าร้านมานานค่ะ
มาดามเดอลาครัว

197
00:13:05,806 --> 00:13:08,642
แต่ได้ก้าวเข้ามาในร้านนี้
เป็นความสุขใจในอีกระดับจริงๆ

198
00:13:09,143 --> 00:13:12,438
ช่วงหลังนี้คุณน่าจะได้พบ
ความสุขใจอีกหลายอย่างนะคะ

199
00:13:12,521 --> 00:13:16,525
ได้ชุดใหม่มากกว่า 30 ชุด
แต่จำเป็นต้องแก้ทรงใหม่ทั้งหมด

200
00:13:18,235 --> 00:13:21,906
ฉันแทบจะอ้อนวอน
ขอให้เลดี้เคนท์ผู้จากไปอนุญาต

201
00:13:21,989 --> 00:13:24,533
ให้ฉันตัดชุดที่เข้าสมัยกว่านั้น

202
00:13:24,617 --> 00:13:27,453
แต่หล่อนยืนยันอยากได้ตามสมัยนิยมเก่า

203
00:13:28,829 --> 00:13:32,541
หรือคุณจะอยากใช้สมบัติที่ได้มาใหม่นี้

204
00:13:32,625 --> 00:13:34,710
กับชุดที่หรูหราอลังการกว่าเดิม

205
00:13:35,961 --> 00:13:38,172
ลำพังแค่มีคนหน้าใหม่ไม่คาดคิดอยู่ในหมู่พวกเขา

206
00:13:38,255 --> 00:13:41,467
ฉันว่าควรทำให้วงสังคมเห็นก่อนว่า
อะไรๆ ไม่ได้เปลี่ยนไปเสียทั้งหมด

207
00:13:41,550 --> 00:13:44,094
ฉันเข้าใจความลังเลของคุณนะคะ

208
00:13:44,178 --> 00:13:47,473
แต่อย่าลืมว่าวงสังคมโหยหาอะไรใหม่ๆ

209
00:13:47,556 --> 00:13:50,267
และเมื่อปล่อยให้หิวกระหายก็จะกลายเป็นขี้โมโห

210
00:13:52,436 --> 00:13:53,729
(ห้องเสื้อ)

211
00:13:55,940 --> 00:13:56,941
ลูกๆ

212
00:13:57,024 --> 00:14:01,111
ดูผ้าซาตินสีเฟรนช์บลูแสนสวยนี่สิ

213
00:14:01,195 --> 00:14:03,697
ผืนนี้ต้องสะดุดตาพระราชินีแน่

214
00:14:06,700 --> 00:14:09,328
พี่ดีใจมากที่แม่มีเธอให้ประคบประหงมแทน

215
00:14:09,411 --> 00:14:11,497
พี่จะได้ประวิงเวลาเรื่องคนมาเกี้ยวพานไปอีกปี

216
00:14:11,580 --> 00:14:13,415
หรืออาจนานกว่านั้น ถ้าเธอก็ไม่รีบแต่ง

217
00:14:13,499 --> 00:14:16,752
ขอโทษที่ทำให้คุณพี่ต้องผิดหวังนะคะ
แต่โอกาสในการแต่งงาน

218
00:14:16,835 --> 00:14:19,463
เป็นเรื่องเดียวของฤดูเข้าสังคม
ที่น้องยินดีเปิดใจรับ

219
00:14:19,964 --> 00:14:22,257
น้องอยากรีบหาคนที่เหมาะสม
และทำให้จบไปเสียที

220
00:14:22,341 --> 00:14:24,635
ก่อนคุณแม่จะมีแผน
ให้พระราชินีใส่พระทัยกับน้อง

221
00:14:25,594 --> 00:14:27,888
ไหนว่าพระราชินีไม่สนใจกุลสตรี
ที่เปิดตัวในฤดูกาลนี้

222
00:14:27,972 --> 00:14:30,933
เลดี้แดนเบอรี่บอกว่า
"ทรงเพียงแต่รอความอัศจรรย์ตา"

223
00:14:37,439 --> 00:14:40,025
ถ้ามีคนอื่นมาเรียกร้องความสนใจจากพระองค์

224
00:14:40,109 --> 00:14:42,736
ต่อให้คุณแม่วางแผนอะไรก็คงจะไม่เป็นผล

225
00:14:42,820 --> 00:14:45,322
มิสฮาร์ติกัน มิสมัลโฮตรา

226
00:14:45,906 --> 00:14:48,617
ฉันมีข้อมูลที่พวกคุณอาจจะอยากรู้

227
00:14:54,790 --> 00:14:56,166
ลังเลล่ะสิ ไฮยาซินธ์

228
00:14:56,250 --> 00:14:57,167
น้องไม่ใช่คนลังเล

229
00:14:57,251 --> 00:14:58,711
แต่เราก็ยังรอให้เธอลงไพ่

230
00:14:58,794 --> 00:15:01,672
นับเป็นโชคดีของนาย
เพราะไฮยาซินธ์กินเรียบในตาที่แล้ว

231
00:15:01,755 --> 00:15:02,881
ผมวางแผนยาวๆ

232
00:15:04,675 --> 00:15:06,218
พอใจกับไพ่ในมือแล้ว

233
00:15:08,303 --> 00:15:09,346
ทีนี้นายกลับลังเลแทน

234
00:15:09,430 --> 00:15:10,764
ขอแลกไพ่ครับ

235
00:15:16,812 --> 00:15:18,397
ขอหมอบตานี้ก่อนละ

236
00:15:18,480 --> 00:15:19,898
- ขี้ขลาด
- มีกลยุทธ์ต่างหาก

237
00:15:19,982 --> 00:15:22,359
ถ้าไฮยาซินธ์เล่นมือขึ้นแบบนี้
เราอาจต้องลงอัฐเพิ่มกันอีก

238
00:15:24,028 --> 00:15:26,405
- ไม่ได้โกงแน่นะ
- เห็นน้องเป็นนักมายากลงั้นรึ

239
00:15:27,072 --> 00:15:29,199
ถ้าเป็นก็ช่วยสอนกลเม็ดให้พวกเราบ้าง

240
00:15:29,783 --> 00:15:31,952
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรอตรงนี้ได้

241
00:15:32,036 --> 00:15:32,870
เพเนโลปี้

242
00:15:33,787 --> 00:15:35,748
- ผมรอให้คุณมาอย่างใจจดจ่อ
- เช่นเดียวกัน

243
00:15:35,831 --> 00:15:38,709
แต่คงดีกว่าถ้าฉันไปพบคุณในตลาด
แทนที่จะมาที่นี่

244
00:15:38,792 --> 00:15:40,377
ครั้งนี้เราไม่ไปตลาดกัน

245
00:15:40,461 --> 00:15:42,463
เราจะไปที่ห้องนั่งเล่นบ้านบริดเจอร์ตัน

246
00:15:42,546 --> 00:15:43,380
ทำไมกันคะ

247
00:15:44,173 --> 00:15:45,215
บทเรียนต่อไปน่ะสิ

248
00:15:45,299 --> 00:15:47,259
แต่คอลิน สาวใช้ของฉันรออยู่ แล้วเอโลอีส…

249
00:15:47,342 --> 00:15:49,845
ออกไปห้องเสื้อตลอดทั้งบ่าย
กับฟรานเชสก้าและคุณแม่

250
00:15:49,928 --> 00:15:52,681
- คนอื่นๆ ในครอบครัวล่ะ
- เล่นไพ่กันอยู่ในสวน

251
00:15:53,515 --> 00:15:56,977
คุณเคยเห็นครอบครัวผมเล่นพัลมาล
รู้นี่ว่าแข่งกันเอาเป็นเอาตาย

252
00:15:57,061 --> 00:15:59,480
ไฮยาซินธ์ชอบเอาชนะ
เกรกอรี่ก็เกลียดการต้องแพ้น้อง

253
00:15:59,563 --> 00:16:01,982
ส่วนพี่เบเนดิกต์ไม่ยอมละสายตาจากความบันเทิง

254
00:16:02,066 --> 00:16:03,484
เชื่อเถอะ พวกนั้นทุกคน

255
00:16:03,567 --> 00:16:05,819
จะนั่งติดโต๊ะไพ่กันไปอีกนาน

256
00:16:09,740 --> 00:16:12,326
คุณพูดไว้ว่าสบายใจยามอยู่บ้านบริดเจอร์ตัน

257
00:16:12,409 --> 00:16:13,786
เราจึงจะมาฝึกซ้อมกันที่นี่

258
00:16:13,869 --> 00:16:16,705
ฉันเคยสบายใจยามมาบ้านบริดเจอร์ตัน
เมื่อก่อนนี้

259
00:16:16,789 --> 00:16:18,290
เราต้องการที่สงบๆ อยู่กันลำพัง

260
00:16:18,373 --> 00:16:20,375
มาที่นี่ สาวใช้คุณรอข้างนอกได้

261
00:16:20,459 --> 00:16:22,920
เราก็แสร้งทำเป็นอยู่ในงานราตรีสโมสรได้ด้วย

262
00:16:24,213 --> 00:16:25,422
คุณวิกลจริตไปแล้วรึ

263
00:16:26,256 --> 00:16:27,382
ลองนึกภาพตามสิ เพน

264
00:16:27,466 --> 00:16:32,304
วงควอเท็ตเล่นอยู่ข้างเปียโน
เตรียมเพลงสำหรับเต้นควอดรีลสี่คู่แบบปารีส

265
00:16:33,097 --> 00:16:34,348
ส่วนที่โซฟานี้

266
00:16:34,431 --> 00:16:38,393
เหล่าแม่ๆ กำลังถกเถียงเรื่องของประดับในงาน

267
00:16:38,477 --> 00:16:39,686
อีกด้านหนึ่งของห้อง

268
00:16:39,770 --> 00:16:42,648
เหล่าสุภาพบุรุษกำลังรุมขอเต้นรำกับกุลสตรีผู้หนึ่ง

269
00:16:43,774 --> 00:16:46,151
ส่วนตรงนี้คือโต๊ะน้ำมะนาว

270
00:16:46,235 --> 00:16:48,237
ซึ่งเราจะเริ่มบทเรียนกัน

271
00:16:56,078 --> 00:16:56,912
ได้ค่ะ

272
00:16:58,455 --> 00:17:01,291
ดิฉันต้องชม้อยชะม้ายชายตา
ให้นักเชลโล่ในจินตนาการไหมเจ้าคะ

273
00:17:01,792 --> 00:17:05,504
ไม่ใช่ ให้ชายหนุ่มรูปหล่อ
ที่คุณเพิ่งพบข้างโต๊ะเครื่องดื่มตรงหน้า

274
00:17:06,672 --> 00:17:07,548
ผมเอง

275
00:17:08,090 --> 00:17:09,216
คุณน่ะรึ

276
00:17:09,299 --> 00:17:11,552
ซ้อมกับผมนี่แหละเหมาะสมที่สุดแล้ว

277
00:17:11,635 --> 00:17:13,679
คุณจะได้ไม่ต้องอาย คุณรู้จักผมดี

278
00:17:13,762 --> 00:17:16,431
นั่นต่างหากจะยิ่งอาย เพราะฉันรู้จักคุณ

279
00:17:19,268 --> 00:17:21,228
ขออภัย แต่ว่า…

280
00:17:24,314 --> 00:17:25,482
ลึกๆ แล้ว

281
00:17:26,608 --> 00:17:31,363
ฉันรู้ว่าฉันมีเชาวน์ปัญญาและคุยสนุก

282
00:17:32,739 --> 00:17:36,118
แต่ไม่รู้อย่างไร บุคลิกของฉันหลงหาย
ยามเมื่อมาจากใจแต่ก่อนจะออกจากปาก

283
00:17:36,201 --> 00:17:40,164
สุดท้ายจึงได้แต่พูดจาผิดธรรมเนียม
หรือบ่อยครั้งก็พูดอะไรไม่ออก

284
00:17:40,956 --> 00:17:42,291
ลืมเรื่องถูกผิดไปก่อน

285
00:17:43,500 --> 00:17:46,503
ลองจินตนาการคำที่อยากพูดกับผม
หากผมคิดจะเกี้ยวคุณ

286
00:17:47,337 --> 00:17:50,883
อย่าได้กังวลว่าพูดมาแล้วผมจะคิดอย่างไร

287
00:17:58,849 --> 00:17:59,766
ดวงตาของคุณ…

288
00:18:01,727 --> 00:18:03,562
แววสีฟ้านั้นช่างงดงามมหัศจรรย์นัก

289
00:18:05,397 --> 00:18:07,816
มันยิ่งวาววามเป็นประกายยามที่คุณใจดีกับฉัน

290
00:18:11,195 --> 00:18:14,239
ฉันอาจพูดทำนองนั้นถ้าคุณมาเกี้ยวฉัน

291
00:18:16,867 --> 00:18:18,702
แหม นั่นก็ตรงไปตรงมาทีเดียว

292
00:18:20,120 --> 00:18:22,122
พี่ช่วยพวกหล่อนต่างหาก

293
00:18:22,206 --> 00:18:24,708
เว้นแต่จะอยากให้คุณแม่รู้ว่าคุณพี่
"ช่วยพวกหล่อน" อย่างไร

294
00:18:24,791 --> 00:18:26,960
- เอโลอีสกลับมาแล้ว
- ไปหลบในห้องทำงานก่อน

295
00:19:16,301 --> 00:19:18,136
"บัดนี้ผมสามารถประกาศได้อย่างมั่นใจยิ่ง

296
00:19:18,220 --> 00:19:21,098
ว่ากรุงปารีสนั้นเป็นที่พำนัก
ของเหล่าหญิงงามที่สุดในโลกหล้า"

297
00:19:22,975 --> 00:19:25,227
"ผมโชคดีนักที่มีพวกหล่อนห้อมล้อม

298
00:19:25,310 --> 00:19:27,521
ยามเดินท่องถนนเลอมาเรส์ซึ่งต้นไม้เรียงราย

299
00:19:27,604 --> 00:19:30,607
หรือบางคราวในร้านคาเฟ่น่ารักริมแม่น้ำแซนน์

300
00:19:31,400 --> 00:19:33,360
และเมื่อนครนั้นนิ่งงัน อยู่เพียงลำพังในราตรี"

301
00:19:43,370 --> 00:19:44,579
"ในจังหวะอันเปลี่ยวดาย

302
00:19:44,663 --> 00:19:48,417
ยามที่นิ้วผมไล่รอยกระ
ซึ่งประดับข้างแก้มไปจนถึงไรบ่า

303
00:19:48,500 --> 00:19:51,586
หรือยามชมแสงดาวทอระยับบนผิวเปลือยเปล่า

304
00:19:52,254 --> 00:19:55,173
ผมอัศจรรย์ใจยิ่งนัก
กับความรู้สึกชิดใกล้สนิทแนบ

305
00:19:55,257 --> 00:19:57,592
ทว่ากลับแปลกแยกแตกต่างในคราวเดียวกัน"

306
00:19:58,635 --> 00:19:59,636
เพน

307
00:20:00,637 --> 00:20:02,806
- แอบอ่านอยู่รึ
- ไม่ ฉันไม่ได้ตั้งใจ

308
00:20:02,889 --> 00:20:06,351
- ไม่ตั้งใจหยิบบันทึกผมขึ้นมาอ่านน่ะนะ
- ใช่ อ่าน แต่ไม่ควรอ่าน

309
00:20:06,435 --> 00:20:09,479
ไม่ควรอ่านจริงๆ สิ่งที่คุณได้อ่าน
ไม่ได้เขียนมาให้ใครเห็น

310
00:20:14,526 --> 00:20:16,153
- กรรม
- คอลิน มือคุณ

311
00:20:16,236 --> 00:20:18,488
- ไม่เป็นไร
- เป็นสิ อยู่นิ่งๆ ก่อน

312
00:20:22,409 --> 00:20:23,410
ได้โปรด

313
00:20:24,536 --> 00:20:25,370
ให้ฉันช่วยนะ

314
00:20:57,361 --> 00:20:58,403
งานเขียนของคุณ…

315
00:21:00,906 --> 00:21:01,907
ดีมากเลยนะ

316
00:21:06,620 --> 00:21:07,996
วันนี้ควรพักไว้แค่นี้ก่อน

317
00:21:11,917 --> 00:21:12,834
คืนนี้จะได้เจอกันไหม

318
00:21:14,211 --> 00:21:17,172
เจอค่ะ ขอบคุณที่ช่วย… สอน

319
00:21:57,504 --> 00:21:58,839
แต่งเครื่องประดับหน่อยไหมคะ

320
00:21:59,506 --> 00:22:01,258
เรียบง่ายเข้าไว้อาจดีกว่า

321
00:22:02,551 --> 00:22:04,344
อย่างน้อยไม่ดูเสียหน่อยหรือคะ

322
00:22:17,274 --> 00:22:19,818
เราอาจมีรสนิยมเรื่องเสื้อผ้าอาภรณ์ต่างกัน

323
00:22:23,864 --> 00:22:27,451
แต่เลดี้เคนท์ตาถึงเรื่องอัญมณีจริงๆ

324
00:22:41,673 --> 00:22:42,716
มีอะไรกวนใจน้องอยู่รึ

325
00:22:44,050 --> 00:22:45,802
วันนี้เพเนโลปี้ไปที่บ้านเรา

326
00:22:49,055 --> 00:22:50,265
เสียใจด้วยนะ

327
00:22:50,348 --> 00:22:53,059
แต่ก็ไม่รู้จะทำตัวอย่างไรเหมือนกัน

328
00:22:53,143 --> 00:22:55,103
เมื่อพี่ยังไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

329
00:22:55,187 --> 00:22:56,188
เราแค่ห่างกันไปเอง

330
00:22:57,564 --> 00:22:58,690
ใช่ น้องเคยพูดแล้ว

331
00:22:59,608 --> 00:23:01,610
- อยากให้พี่อัปเปหิหล่อนไปด้วยไหม
- ไม่ต้อง

332
00:23:02,903 --> 00:23:06,281
น้องไม่ได้อยากให้หล่อนไร้เพื่อนฝูง
คุณพี่อาจเป็นเพื่อนคนเดียวที่เหลืออยู่

333
00:23:08,074 --> 00:23:09,659
ขอเพียงอย่าเสวนากันที่บ้าน

334
00:23:11,703 --> 00:23:12,537
ได้สิ

335
00:23:18,168 --> 00:23:19,169
หล่อนเป็นอย่างไรบ้าง

336
00:23:20,921 --> 00:23:24,257
- เพเนโลปี้น่ะรึ
- คือ… ไม่จำเป็นต้องเล่าละเอียด

337
00:23:24,341 --> 00:23:28,428
แค่อยากรู้ว่าไม่ได้ตกทุกข์หรือ… สิ้นหวัง

338
00:23:28,512 --> 00:23:30,430
เธอทั้งไม่ได้ตกทุกข์และไม่ได้สิ้นหวัง

339
00:23:32,974 --> 00:23:35,852
อันที่จริง ฤดูกาลนี้เธอหวังจะหาสามีให้ได้

340
00:23:35,936 --> 00:23:37,896
สามี เพเนโลปี้น่ะนะ

341
00:23:39,147 --> 00:23:41,399
ไม่สมกับเป็นหล่อนเลย

342
00:23:41,483 --> 00:23:43,026
เธออาจเปลี่ยนไปแล้ว

343
00:23:43,109 --> 00:23:44,778
คงไม่ได้หวังให้คุณพี่เป็นสามีนะ

344
00:23:44,861 --> 00:23:46,905
ไม่ใช่ พี่เพียงแต่ช่วยเธอหาให้ได้

345
00:23:48,657 --> 00:23:52,118
จะดีหรือ ถ้าเกิดใครรู้เข้าว่าคุณพี่ช่วยหล่อนล่ะ

346
00:23:52,202 --> 00:23:55,455
ถ้าพี่ไม่ช่วยแล้วใครจะช่วย
เธอไม่มีญาติชายที่ไหน

347
00:23:55,539 --> 00:23:57,707
ใช่ แต่คุณพี่ก็เป็นหนุ่มโสดน่าหมายปองคนหนึ่ง

348
00:23:57,791 --> 00:23:59,876
ช่วงนี้ยิ่งเป็นที่หมายปองที่สุดเสียด้วยซ้ำ

349
00:23:59,960 --> 00:24:02,087
- ใครรู้เข้าจะไม่งาม
- ไม่งามจริงๆ

350
00:24:02,170 --> 00:24:04,422
ดังนั้นเราจึงจะไม่บอกใคร

351
00:24:28,530 --> 00:24:30,991
ในที่สุดจึงค่อยพยายามขึ้นมาบ้าง

352
00:24:31,074 --> 00:24:32,409
จริงพ่ะย่ะค่ะ

353
00:24:35,078 --> 00:24:36,371
แต่ดูจะพยายามเกินไปหน่อย

354
00:24:38,206 --> 00:24:42,002
ลูกน่าจะถอนสายบัวให้ต่ำพอดีตั้งแต่ฤดูกาลแรก

355
00:24:49,426 --> 00:24:50,343
ลูกจ๋า

356
00:24:50,885 --> 00:24:54,639
รู้ไว้นะลูกว่าฤดูกาลนี้
แม่ไม่คิดจะกดดันให้ใครมาเกี้ยวพาราสีลูก

357
00:24:54,723 --> 00:24:58,727
แต่ลูกน่าจะทำความรู้จักกับกุลสตรีคนอื่นๆ

358
00:24:58,810 --> 00:25:02,105
เผื่อว่าแวดวงของลูกจะกว้างขวางขึ้น
ไม่ใช่มีแค่มิสคาวเปอร์

359
00:25:03,356 --> 00:25:04,441
ลูกก็ตั้งใจอย่างนั้นค่ะ

360
00:25:04,524 --> 00:25:05,817
พูดจริงรึ

361
00:25:05,900 --> 00:25:09,112
มิสบริดเจอร์ตัน ไปเดินวนรอบๆ กับเราไหมคะ

362
00:25:09,821 --> 00:25:11,573
ฉันชอบเดินวนอยู่แล้วค่ะ

363
00:25:16,995 --> 00:25:17,829
แหม

364
00:25:18,872 --> 00:25:21,291
เหลือแค่เราสองคน
ไปเข้าเฝ้าพระราชินีกันนะจ๊ะ

365
00:25:21,916 --> 00:25:23,335
เรื่องนั้นรอก่อนได้ไหมคะ

366
00:25:23,960 --> 00:25:27,297
ตอนดื่มชา เลดี้แดนเบอรี่พูดถึง
สุภาพบุรุษคนหนึ่งที่อาจชอบการดนตรี

367
00:25:27,380 --> 00:25:28,548
แม่ว่าพูดถึงตั้งหลายคน

368
00:25:29,466 --> 00:25:31,968
เริ่มจากคนเดียวก่อนดีกว่าค่ะ
ค่อยดูว่าคืนนี้เป็นอย่างไร

369
00:25:34,804 --> 00:25:37,932
สวัสดีค่ะ มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน

370
00:25:38,516 --> 00:25:41,895
สาวๆ ครับ และสาวๆ ครับ

371
00:25:45,065 --> 00:25:46,900
พวกนางหัดล่าเป็นฝูงแล้ว

372
00:25:46,983 --> 00:25:50,028
มิสเตอร์บริดเจอร์ตันคะ
ดิฉันยังไม่เคยเห็นคุณเข้าวงเต้นรำสักครั้ง

373
00:25:50,695 --> 00:25:52,072
ว่าอย่างไรเล่า คุณพี่

374
00:25:52,697 --> 00:25:53,907
ควรออกไปเต้นแล้วไหม

375
00:25:54,699 --> 00:25:55,575
ใช่

376
00:25:56,493 --> 00:25:59,454
มิสสโตเวลล์ ผมขอเต้นรำกับคุณได้ไหมครับ

377
00:26:10,423 --> 00:26:12,592
มิสเตอร์แดงก์เวิร์ธ มิสเตอร์ฟินช์

378
00:26:12,676 --> 00:26:14,260
คู่ไปไหนเสียล่ะ

379
00:26:14,344 --> 00:26:18,098
ผมทำคู่หายที่ใดสักแห่ง
ในการตกแต่งแสนบรรเจิดนี้ครับ

380
00:26:18,181 --> 00:26:20,475
ผมส่งคู่ของผมไปหาขนมครับ

381
00:26:21,059 --> 00:26:22,686
ภรรยานั่นแหละขนม มิสเตอร์ฟินช์

382
00:26:22,769 --> 00:26:26,147
หากคุณดื่มด่ำกับภรรยา เท่าที่ดื่มด่ำกับของกิน

383
00:26:26,231 --> 00:26:27,524
ป่านนี้คงท้องแล้ว

384
00:26:28,233 --> 00:26:30,276
ผมมองพรูเดนซ์เป็นขนมบอนบอน

385
00:26:30,360 --> 00:26:33,321
ทั้งบอบบางและดีต่อใจเหลือเกิน

386
00:26:33,405 --> 00:26:37,992
มิสเตอร์แดงก์เวิร์ธ คุณช่าง… ดูสบายตา

387
00:26:38,576 --> 00:26:40,120
ฉันจะไปหาลูกให้

388
00:26:41,538 --> 00:26:45,250
เคยมีคนบอกไหมว่า
คุณแม่ของคุณชวนให้หวั่นใจมาก

389
00:26:56,052 --> 00:26:56,886
สวัสดีค่ะ

390
00:26:59,639 --> 00:27:00,890
มือเป็นอย่างไรบ้าง

391
00:27:01,558 --> 00:27:03,810
ดีขึ้นมากแล้วเพราะคุณช่วยไว้

392
00:27:03,893 --> 00:27:07,689
ขอโทษอีกครั้งที่อ่านงานเขียนของคุณ
แต่คุณเขียนได้ดีเยี่ยมจริงๆ

393
00:27:07,772 --> 00:27:10,859
คุณเขียนเป็นธรรมชาติซึ่งทำได้ยากเหลือเกิน

394
00:27:12,402 --> 00:27:15,196
ฉันอยากอ่านงานคุณอีกนะคะ ถ้าคุณอนุญาต

395
00:27:17,490 --> 00:27:18,825
มาทำข้อตกลงกันดีไหม

396
00:27:19,409 --> 00:27:23,496
ผมจะลองเก็บไปพิจารณา
ถ้าคืนนี้คุณคุยกับสุภาพบุรุษอย่างน้อยหนึ่งคน

397
00:27:24,122 --> 00:27:24,956
ได้ค่ะ

398
00:27:25,915 --> 00:27:26,958
จะให้ฉันคุยกับใคร

399
00:27:30,295 --> 00:27:32,505
เขา ลอร์ดบาซิลิโอ

400
00:27:33,214 --> 00:27:34,591
ลอร์ดบาซิลิโอเป็นไวเคานต์

401
00:27:34,674 --> 00:27:37,051
และคุณคือเพเนโลปี้ เฟทเธอริงตัน อย่าลืมสิ

402
00:27:39,554 --> 00:27:40,472
เชิญได้เลย

403
00:27:47,645 --> 00:27:49,314
สวัสดีครับ คุณเฟทเธอริงตัน

404
00:27:50,356 --> 00:27:51,775
ลอร์ดบาซิลิโอ ไม่ทันเห็นค่ะ

405
00:27:51,858 --> 00:27:55,028
ไม่เป็นไรครับ ช่วงนี้ผมตั้งใจหลบมุมอยู่นิ่งๆ

406
00:27:55,111 --> 00:27:57,489
ชีวิตเราสั้นเกินจะอยู่นิ่งไม่ใช่หรือคะ

407
00:28:03,119 --> 00:28:05,079
ลอร์ดบาซิลิโอ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ

408
00:28:08,500 --> 00:28:11,211
แต่น้องตายเร็วไม่ทรมาน ขออภัยครับ ขอตัว

409
00:28:14,631 --> 00:28:15,840
เกิดอะไรขึ้น

410
00:28:15,924 --> 00:28:17,425
ม้าสุดรักของเขาเพิ่งตายไป

411
00:28:18,343 --> 00:28:19,886
- พูดเล่นน่ะสิ
- ไม่ได้พูดเล่น

412
00:28:19,969 --> 00:28:21,221
คอลิน

413
00:28:21,304 --> 00:28:23,223
ขออภัย ผมไม่รู้

414
00:28:24,349 --> 00:28:26,100
น่าจะมีสักคนในงานที่ไม่ได้ไว้อาลัยอยู่

415
00:28:27,769 --> 00:28:29,854
- รีบควบกันเลยดีกว่า
- คอลิน!

416
00:28:36,694 --> 00:28:39,989
นี่นะ ยามที่ฉันผิดใจกับคนรู้จัก

417
00:28:40,073 --> 00:28:43,368
ฉันพบว่าวิธีที่ดีที่สุดคือ
แสร้งทำเป็นว่าเขาตายไปแล้ว

418
00:28:44,869 --> 00:28:47,205
ฉันคิดว่าคงทำแบบนั้นกับเพเนโลปี้ไม่ได้

419
00:28:47,789 --> 00:28:51,000
เว้นแต่จะแสร้งคิดว่าเป็นผีตามหลอกหลอน
วันนี้หล่อนไปที่บ้านฉัน

420
00:28:51,084 --> 00:28:52,335
ไปทำไมกัน

421
00:28:53,628 --> 00:28:56,631
ดูเหมือนคุณพี่คอลินกำลังช่วยหาสามี

422
00:28:57,423 --> 00:28:59,342
เราเคยพูดว่าจะขึ้นคานทึนทึกไปด้วยกัน

423
00:28:59,425 --> 00:29:01,469
พี่ชายเธอทำเรื่องฉาวเชียวนะ

424
00:29:02,220 --> 00:29:04,222
มองจากฝั่งเพเนโลปี้ยิ่งฉาวใหญ่

425
00:29:07,058 --> 00:29:09,394
หล่อนอาจไม่คิดว่าเธอตายไปแล้ว

426
00:29:09,477 --> 00:29:12,188
แต่เห็นได้ชัดว่า
ความรู้สึกของหล่อนที่มีต่อเธอเปลี่ยนไป

427
00:29:12,272 --> 00:29:14,232
เธอเองก็ควรจะเปลี่ยนความรู้สึกเช่นกัน

428
00:29:15,108 --> 00:29:16,860
ใช่ จริงจ้ะ

429
00:29:16,943 --> 00:29:21,155
เอโลอีส คุณมีความสามารถพิเศษใดๆ
ที่จะทำให้พระราชินีพอพระทัยไหมคะ

430
00:29:21,239 --> 00:29:22,323
ความสามารถพิเศษ ไม่มี

431
00:29:22,824 --> 00:29:25,451
เว้นแต่จะนับการพูดจาไม่รู้จักกาลเทศะ
เป็นความสามารถ

432
00:29:26,035 --> 00:29:28,454
ครั้งหนึ่งฉันพยายามชม
ครูสอนภาษาฝรั่งเศสว่าเขาสอนดี

433
00:29:28,538 --> 00:29:31,666
- แต่ฉันกลับบอกว่าเขา "อูน ฌูเอ็ตต์"
- นกฮูก ไม่นะ

434
00:29:32,333 --> 00:29:35,628
มิสเตอร์โบฟอร์ตใช่ไหม
เขาก็ขนดกเหมือนสัตว์อยู่นะ

435
00:29:35,712 --> 00:29:38,006
บังเอิญนกฮูกคลุมร่างด้วยขนนก ไม่ใช่ขนสัตว์

436
00:29:38,089 --> 00:29:40,341
ดังนั้นต่อให้จะอยากหยามชายน่าสงสารคนนั้น

437
00:29:40,425 --> 00:29:41,926
ฉันก็พูดผิดอีกนั่นแหละ

438
00:29:42,719 --> 00:29:45,221
แต่คงโทษครูบาอาจารย์ไม่ได้
เพราะฉันไร้ความสามารถ

439
00:29:45,305 --> 00:29:47,432
ไม่ใช่ความผิดพวกเขาที่ฉันเป็นลูกศิษย์เจ้าปัญหา

440
00:29:48,057 --> 00:29:49,934
ฉันว่าเราเจอความสามารถของคุณแล้ว

441
00:29:50,018 --> 00:29:53,479
จริงค่ะ คุณเป็นนักพูดที่ชวนบันเทิงมาก
พูดอีกอย่าหยุดนะคะ

442
00:30:05,825 --> 00:30:08,494
มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน คุณเต้นเก่งมากค่ะ

443
00:30:08,578 --> 00:30:10,246
ด้วยความยินดีครับ มิสสโตเวลล์

444
00:30:12,373 --> 00:30:13,917
ผมขอตัวก่อน

445
00:30:16,169 --> 00:30:18,421
เข้าใจแล้วว่าทำไมคนไม่ยอมมาที่บาร์กันตั้งนาน

446
00:30:19,297 --> 00:30:23,384
มิสเตอร์และมิสซิสมอนด์ริช
ขอต้อนรับสู่วงสังคมชั้นสูง

447
00:30:24,594 --> 00:30:27,388
ผมเคยขึ้นสังเวียนประลองหมัด
กับคนที่พร้อมจะฆ่าผมได้

448
00:30:27,472 --> 00:30:29,724
แต่กลับประหม่าตื่นเต้นมากกว่า

449
00:30:29,807 --> 00:30:33,061
กับการจะต้องเต้นรำและเข้าสังคมในคืนนี้

450
00:30:33,144 --> 00:30:36,022
แหม อย่างน้อยก็ยังเหวี่ยงหมัดได้
ใส่ชุดนี้ฉันขยับตัวแทบไม่ได้เลย

451
00:30:36,105 --> 00:30:38,942
ทั้งคู่ดูดีมากและไม่ต้องกลัว

452
00:30:39,525 --> 00:30:42,070
งานแบบนี้ก็บันเทิงไม่ใช่น้อย

453
00:30:42,153 --> 00:30:43,780
ถ้าเราไม่คิดจะว่ายทวนน้ำ

454
00:30:45,281 --> 00:30:47,784
เมื่อครู่คุณก็เหมือนจะสนุกกับสาวน้อยผู้นั้น

455
00:30:47,867 --> 00:30:48,993
กำลังเกี้ยวหล่อนอยู่รึ

456
00:30:49,077 --> 00:30:51,996
ไม่เลย มิสสโตเวลล์น่ารัก

457
00:30:52,497 --> 00:30:54,749
แต่ผมทำไปเพียงเพราะไม่ว่ายทวนน้ำ

458
00:30:54,832 --> 00:30:58,920
ฉันไม่แน่ใจว่ามิสสโตเวลล์
มองการทดลองของคุณเป็นเรื่องเบาสมอง

459
00:31:05,635 --> 00:31:07,595
ขอตัวก่อนค่ะ ฉันไปหาเหล้าราทาเฟียดื่มดีกว่า

460
00:31:07,679 --> 00:31:10,181
สถานการณ์ของคุณยิ่งทำให้ฉันตื่นเต้นไปกันใหญ่

461
00:31:12,225 --> 00:31:15,311
เต้นแค่รอบเดียว จู่ๆ ก็เหมือนประกาศว่า
คุณพร้อมจะลงสนามหาคู่

462
00:31:16,270 --> 00:31:19,732
จะให้เราเข้าใจกฎเกณฑ์ต่างๆ นานา
ของสังคมผู้ดีนี่ได้อย่างไร

463
00:31:19,816 --> 00:31:23,111
ในเมื่อคนที่เกิดในโลกนี้ยังไม่เข้าใจถ่องแท้

464
00:31:29,200 --> 00:31:30,827
เห็นสองคนนั้นไหม

465
00:31:30,910 --> 00:31:32,578
ลอร์ดและเลดี้เดอเลออน

466
00:31:33,329 --> 00:31:36,916
วงสังคมถือเป็นเรื่องไม่งาม
หากเต้นรำกับคู่เดิมหลายรอบ

467
00:31:37,000 --> 00:31:39,711
แต่สองคนนั้นแทบจะเกาะติดฟลอร์

468
00:31:40,294 --> 00:31:42,547
ส่วนลอร์ดและเลดี้ซิงเงอร์

469
00:31:42,630 --> 00:31:47,051
ตามกฎควรดื่มสุราแต่พองาม
สักแก้วหนึ่งหรือสองแก้ว

470
00:31:47,135 --> 00:31:50,888
ในงานราตรีแบบนี้
แต่พวกเขาก็เป็นอย่างนั้นเสมอ

471
00:31:50,972 --> 00:31:55,143
เมาหัวราน้ำ… แถมยังสุขใจ

472
00:31:55,768 --> 00:31:57,895
รู้ไหมว่าทั้งสองคู่นี้มีอะไรเหมือนกัน

473
00:31:58,896 --> 00:32:00,565
เป็นคู่ที่สมรสกันแล้ว เหมือนคู่ของคุณ

474
00:32:01,566 --> 00:32:04,485
กฎทั้งหลายนี้มีไว้เพื่อให้กลไกตลาดหาคู่ดำเนินต่อ

475
00:32:05,028 --> 00:32:06,988
แต่เมื่อใดเราทำหน้าที่สำเร็จเสร็จเรียบร้อย

476
00:32:07,572 --> 00:32:10,575
ได้พบคู่สมใจ

477
00:32:11,743 --> 00:32:12,869
ก็ไม่มีกฎใดๆ อีก

478
00:32:15,872 --> 00:32:18,041
ฟรานเชสก้า ลูกรัก

479
00:32:18,124 --> 00:32:20,585
ลอร์ดเพทริรักงานดนตรีเป็นที่ยิ่ง

480
00:32:20,668 --> 00:32:24,255
แม่รู้มาว่าเขาเองก็บรรเลงเชลโล่ได้เป็นเลิศ

481
00:32:24,338 --> 00:32:26,174
ท่านไวเคาน์เตสวิธวากล่าวชมกันเกินไป

482
00:32:26,257 --> 00:32:28,760
ผมมีใจรักให้กับเครื่องสายนั้น
มากกว่าที่ทักษะจะเอื้อมถึง

483
00:32:29,385 --> 00:32:31,554
เชลโล่เป็นเครื่องสายที่เสียงเพราะมากค่ะ

484
00:32:32,138 --> 00:32:32,972
จริงครับ

485
00:32:34,057 --> 00:32:35,600
คุณชอบดนตรีแบบใดมากที่สุดครับ

486
00:32:36,225 --> 00:32:39,896
ช่วงหลังนี้ ดิฉันชอบงานของรีส
เพลงเปียโนทรีโอของเขางดงามทีเดียว

487
00:32:39,979 --> 00:32:43,900
และอัพพาซิโอนาต้าของบีโธเฟ่นค่ะ
ดิฉันฟังได้ไม่รู้เบื่อ

488
00:32:43,983 --> 00:32:47,361
นั่นเป็นงานดนตรีที่แสดงความรู้สึกแรงกล้าทีเดียว

489
00:32:49,155 --> 00:32:51,657
ผมเคยได้ยินข่าวลือว่าเขาแต่งทรีโอ

490
00:32:51,741 --> 00:32:54,160
เพื่อแสดงความรู้สึกที่มีต่อมาดมัวแซลลุดวิกส์

491
00:32:54,702 --> 00:32:56,412
คุณสัมผัสได้จากโน้ตดนตรีหรือไม่

492
00:32:56,496 --> 00:32:57,663
ตามมาทางนี้เลย ที่รัก

493
00:32:58,539 --> 00:33:01,751
อันที่จริง
ดิฉันชอบลักษณะการเปลี่ยนคอร์ดเท่านั้นค่ะ

494
00:33:05,004 --> 00:33:08,049
คนเป็นแม่ในวงเขตที่ดีต่อใจ

495
00:33:08,132 --> 00:33:10,676
คอยจับตามองจากข้างสนามเสมอ

496
00:33:10,760 --> 00:33:12,053
เลดี้แดนเบอรี่

497
00:33:12,637 --> 00:33:14,347
หลังจากทำพลาดกับเอโลอีสเมื่อปีที่แล้ว

498
00:33:14,430 --> 00:33:17,558
ฉันกลัวค่ะว่าจะกดดันลูกสาวอีกคนมากเกินไป

499
00:33:17,642 --> 00:33:20,311
แต่ก็กลัวเช่นกันว่าหากไม่กดดัน
ฟรานเชสก้าจะตกลงปลงใจ

500
00:33:20,394 --> 00:33:22,355
กับชายที่ "ดีพอประมาณ" คนแรกที่เข้ามา

501
00:33:22,438 --> 00:33:25,316
และไม่คิดออกจากวงเขตที่ดีต่อใจตนอีกเลย

502
00:33:26,484 --> 00:33:29,237
ปริศนาซับซ้อนจริง

503
00:33:31,697 --> 00:33:33,991
ไม่แน่ เราอาจช่วยได้ดีที่สุด

504
00:33:34,075 --> 00:33:37,495
ด้วยการปล่อยให้ลูกอยู่ในวงเขตที่ดีต่อใจตน

505
00:33:37,578 --> 00:33:38,579
มาสิจ๊ะ

506
00:33:43,459 --> 00:33:44,335
มากับฉัน

507
00:33:47,672 --> 00:33:51,425
ฉันอาจมีเด็กในท้องแล้วก็ได้
ต้องกินให้พอสำหรับสองคน

508
00:33:51,509 --> 00:33:54,137
ความจองหองไม่นับเป็นสองคนย่ะ

509
00:33:54,929 --> 00:33:56,055
พอได้แล้ว

510
00:33:57,557 --> 00:34:01,310
ทำไมถึงไม่ไปยืนกับสามี
ทั้งที่แม่อุตส่าห์ลำบากลำบนหามาให้

511
00:34:01,394 --> 00:34:03,229
เผื่อจะเตรียมอารมณ์ไว้สำหรับช่วงดึก

512
00:34:03,312 --> 00:34:04,939
อัลบี้กับหนูนอนกันแล้วก่อนมา

513
00:34:05,481 --> 00:34:08,401
พูดให้เบาๆ หน่อย อย่าพูดตรงนี้

514
00:34:15,449 --> 00:34:16,534
แล้วลูกล่ะ

515
00:34:17,743 --> 00:34:18,870
สองคนได้…

516
00:34:21,038 --> 00:34:22,081
เราเริ่มแล้วค่ะ

517
00:34:23,457 --> 00:34:24,458
หนูแค่…

518
00:34:26,252 --> 00:34:27,336
ไม่ค่อยชอบนัก

519
00:34:31,424 --> 00:34:35,803
ความพึงใจของสตรีนั้นละเอียดอ่อนกว่าของบุรุษ

520
00:34:35,887 --> 00:34:37,263
คือว่า เมื่อเขา…

521
00:34:39,182 --> 00:34:40,558
สอดร่างเข้าไป…

522
00:34:40,641 --> 00:34:42,018
สอดอะไรนะคะ

523
00:34:43,144 --> 00:34:44,520
สอดเข้าไปอะไรที่ไหน

524
00:34:47,732 --> 00:34:50,151
แล้วเธอกับมิสเตอร์ฟินช์ทำอะไรกันแน่

525
00:34:50,234 --> 00:34:51,652
เราจูบกัน

526
00:34:51,736 --> 00:34:53,654
แล้วเขาก็จะทำเสียงประหลาด

527
00:34:53,738 --> 00:34:55,531
แล้วเดินไปเปลี่ยนกางเกง

528
00:34:56,532 --> 00:34:58,534
เขาไม่ได้ถอดกางเกงเลยรึ

529
00:34:59,243 --> 00:35:02,163
- แน่สิ
- ทำไมสวรรค์ต้องลงทัณฑ์ฉันซ้ำๆ แบบนี้

530
00:35:11,589 --> 00:35:14,508
มีแต่พวกกระเสือกกระสนเสนอหน้า
แล้วเซ่อซ่าเมื่อเห็นเรา เบื่อแล้ว

531
00:35:15,593 --> 00:35:18,429
เห็นมากจนเพลียตา ได้เวลากลับเสียที

532
00:35:18,512 --> 00:35:19,972
ก่อนจะเสด็จกลับ

533
00:35:20,056 --> 00:35:23,059
ทรงเห็นภาพวาดของเจอราร์
ในห้องด้านหลังหรือยังเพคะ

534
00:35:23,643 --> 00:35:26,145
หม่อมฉันคิดว่าจะทรงพบว่ามัน

535
00:35:27,146 --> 00:35:28,689
เจิดจรัสไม่ใช่น้อย

536
00:35:31,776 --> 00:35:34,695
น่าจะใกล้เสด็จกลับแล้ว
ไม่เห็นตรัสอะไรกับเราสักคน

537
00:35:34,779 --> 00:35:36,906
จะได้หาช็อกโกแลตเข้าปากเสียที

538
00:35:36,989 --> 00:35:38,908
โดยไม่ต้องกลัวจะเสียมารยาท ขอตัวนะคะ

539
00:35:38,991 --> 00:35:41,452
แต่เรายังไม่มีจังหวะอวดความสามารถอะไรเลย

540
00:35:41,535 --> 00:35:43,746
อย่างน้อยมีใครมีเรื่องซุบซิบสนุกๆ ไหม

541
00:35:47,083 --> 00:35:49,543
ตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย

542
00:36:01,722 --> 00:36:03,015
สวัสดีค่ะ ลอร์ดเรมิงตัน

543
00:36:03,099 --> 00:36:06,310
มิสเฟทเธอริงตัน คืนนี้ช่างงดงามนะ

544
00:36:06,936 --> 00:36:07,937
เป็นเช่นนั้นค่ะ

545
00:36:08,521 --> 00:36:10,856
ได้ข่าวว่าสมเด็จพระราชินี
ยังไม่เลือกเพชรน้ำหนึ่ง

546
00:36:10,940 --> 00:36:14,777
จึงเกิดความระส่ำระสาย
ในหมู่กุลสตรีอย่างพวกคุณ

547
00:36:14,860 --> 00:36:17,029
ดิฉันไม่ค่อยสนใจเรื่องซุบซิบไร้แก่นสารค่ะ

548
00:36:17,113 --> 00:36:19,365
ถ้าอย่างนั้นคุณก็ใจแข็งกว่าผม

549
00:36:19,448 --> 00:36:21,242
ผมชอบเรื่องซุบซิบมาก

550
00:36:21,742 --> 00:36:24,620
ผมไม่ควรตั้งตารอคอยขนาดนั้น
แต่วันที่นำส่งวิสเซิลดาวน์

551
00:36:24,704 --> 00:36:27,915
ผมถึงกับนั่งรอข้างประตู
และรีบอ่านทันทีที่จุลสารมาถึง

552
00:36:27,999 --> 00:36:31,419
จริงหรือคะ ดิฉันเองก็ต้องยอมรับว่า
วิสเซิลดาวน์อ่านสนุกจริง

553
00:36:31,502 --> 00:36:34,088
ได้อ่านท่อนที่พูดถึงแม่บ้านของเลดี้คาร์เตอร์ไหม

554
00:36:34,171 --> 00:36:36,382
เพราะเลดี้โฮตันขโมยตัวไป

555
00:36:36,465 --> 00:36:38,926
นั่นเป็นเหตุให้เลดี้คาร์เตอร์
ตกหล่นจากรายชื่อแขกในคืนนี้

556
00:36:44,390 --> 00:36:46,350
- สวัสดีค่ะ ลอร์ดเรมิงตัน
- ท่านลอร์ด

557
00:36:53,232 --> 00:36:56,610
คอลิน ลอร์ดเรมิงตันขอมาเยี่ยมฉันพรุ่งนี้

558
00:36:56,694 --> 00:36:57,945
วิเศษไปเลย

559
00:36:58,029 --> 00:36:59,655
คุณชอบเขาหรือเปล่า

560
00:37:01,240 --> 00:37:04,035
คุยกับเขาแล้วเพลินดี ดีมากทีเดียว

561
00:37:05,202 --> 00:37:06,662
ผมแน่ใจว่าเขาก็เพลิดเพลิน

562
00:37:08,039 --> 00:37:11,000
ไม่ค่อยงามเท่าไรนะ
ที่มิสเฟทเธอริงตันยอมรับความช่วยเหลือ

563
00:37:11,083 --> 00:37:13,044
น่าสมเพชเลยทีเดียว

564
00:37:13,127 --> 00:37:16,422
เขาก็ช่างใจดี แต่คงจะใจดีเกินไป

565
00:37:16,964 --> 00:37:18,257
ฉันไม่อยากเชื่อ…

566
00:37:19,884 --> 00:37:20,885
หล่อนไม่เหลืออะไรแล้ว

567
00:37:20,968 --> 00:37:22,887
ขออภัย กระซิบกระซาบอะไรกัน

568
00:37:23,471 --> 00:37:27,850
มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน เรากำลังสงสัยว่า
เหตุใดสุภาพบุรุษน่าหมายปองอย่างคุณ

569
00:37:27,933 --> 00:37:30,394
จึงคิดจะไปช่วยสาวทึนทึกหาสามี

570
00:37:30,478 --> 00:37:33,731
โดยเฉพาะคนที่ดูอย่างไรก็ไม่มีหวังจะสำเร็จ

571
00:37:35,983 --> 00:37:37,526
เห็นแล้วแอบสงสาร

572
00:37:43,449 --> 00:37:44,450
เพน เดี๋ยวสิ

573
00:37:47,578 --> 00:37:50,539
แทบรอไม่ไหวแล้วว่าเลดี้วิสเซิลดาวน์
จะเขียนถึงเรื่องนี้อย่างไร

574
00:37:50,623 --> 00:37:53,542
ต้องเป็นประเด็นสำคัญของฉบับหน้าแน่ๆ

575
00:37:58,381 --> 00:38:01,384
เอโลอีส!
ไปบอกใครรึว่าพี่กำลังช่วยเพเนโลปี้

576
00:38:01,467 --> 00:38:03,552
ไม่ น้องไม่ได้ตั้งใจ…

577
00:38:03,636 --> 00:38:05,012
ซึ่งแปลว่าบอกสินะ

578
00:38:05,096 --> 00:38:07,765
- บอกเครสซิด้าคนเดียว
- เพราะคิดว่าไว้ใจหล่อนได้น่ะรึ

579
00:38:07,848 --> 00:38:10,059
ทำไมจึงเลือกเครสซิด้า
มาเป็นเพื่อนแทนเพเนโลปี้

580
00:38:10,142 --> 00:38:11,560
เรื่องนั้นพี่ไม่มีวันเข้าใจ

581
00:38:11,644 --> 00:38:14,730
เพเนโลปี้ทำอะไรลงไป
จึงต้องร้ายกาจกับเขาถึงเพียงนี้

582
00:38:53,644 --> 00:38:55,312
บรรเจิดนัก

583
00:38:55,396 --> 00:38:58,399
ขอพระราชทานอภัยเพคะ
หม่อมฉันแค่คิดจะพักจากงานสักครู่

584
00:38:58,482 --> 00:39:00,443
เพราะเธอแสนรื่นรมย์กับสิ่งที่ตนทำได้

585
00:39:00,526 --> 00:39:02,736
คนที่ไม่ได้คิดจะแสดงให้เราดู

586
00:39:03,446 --> 00:39:04,947
แต่ทำเพื่อตนเองเท่านั้น

587
00:39:06,532 --> 00:39:07,366
บราวา

588
00:39:11,328 --> 00:39:13,873
เรียกได้เลยว่า "เปล่งประกายระยับ"

589
00:39:34,435 --> 00:39:36,228
ท่านหญิง

590
00:39:36,770 --> 00:39:38,939
วิล ทำอะไรของคุณ

591
00:39:39,023 --> 00:39:41,275
ควรไปนอนในห้องตัวเองไม่ใช่รึ

592
00:39:41,358 --> 00:39:42,902
ผมยังไม่อยากนอน

593
00:39:43,903 --> 00:39:45,196
อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้

594
00:39:45,279 --> 00:39:47,323
แล้วเมื่อนอน จะนอนที่นี่

595
00:39:47,948 --> 00:39:50,201
กับเมียคนสวยของผม

596
00:39:50,284 --> 00:39:52,411
ไม่ใช่ในห้องหนาวเย็นเดียวดายตามลำพัง

597
00:39:52,495 --> 00:39:55,039
มิสซิสคานาบอกแล้วนี่ ผู้ดีเขาไม่ทำกัน

598
00:39:55,122 --> 00:39:56,874
- เราไม่อาจ…
- ทำได้สิ

599
00:39:56,957 --> 00:40:00,628
เราทำได้ตามใจชอบ อลิซ
นี่เป็นชีวิตของเราแล้ว

600
00:40:00,711 --> 00:40:03,297
เราเป็นคู่ผู้ดีที่สมรสกันแล้ว

601
00:40:03,380 --> 00:40:04,882
ลูกเราต่างหากที่เป็นผู้ดี

602
00:40:04,965 --> 00:40:06,759
ก็ถือเป็นผู้ดีทั้งครอบครัว

603
00:40:09,678 --> 00:40:10,638
คิดว่า

604
00:40:12,181 --> 00:40:15,601
ฉันคงกลัวจะทำอะไรพลาด

605
00:40:15,684 --> 00:40:17,561
แล้วเขาจะริบทุกอย่างไปจากเรา

606
00:40:17,645 --> 00:40:19,313
เราเคยใช้โอกาสทุกทางที่มี

607
00:40:19,396 --> 00:40:21,774
แต่ทุกอย่างที่มีก่อนหน้า
เราทำด้วยน้ำพักน้ำแรงตนเอง

608
00:40:21,857 --> 00:40:25,236
ฉันหยุดคิดไม่ได้ว่า…

609
00:40:26,487 --> 00:40:28,781
- เราทำอะไรจึงสมควรได้รับสิ่งเหล่านี้
- ไม่ได้ทำ

610
00:40:28,864 --> 00:40:32,451
เช่นเดียวกับไวเคานต์ เอิร์ลและบารอนทุกคน

611
00:40:32,535 --> 00:40:35,162
ไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น

612
00:40:35,246 --> 00:40:38,666
แต่สิ่งเหล่านี้เป็นของเราแล้ว
ฉะนั้นเรามีสิทธิ์ใช้ให้สมใจ

613
00:40:38,749 --> 00:40:42,336
ไม่ต้องคอยระวังตัว ไม่ต้องแยกนอนคนละห้อง

614
00:40:42,419 --> 00:40:44,630
ไม่ต้องใส่เสื้อผ้าของเลดี้เคนท์คนเก่า

615
00:40:44,713 --> 00:40:46,674
ทิ้งเสื้อผ้าเลดี้เคนท์ไปเลย

616
00:40:48,384 --> 00:40:50,469
ทิ้งเสื้อผ้าเลยเถอะ

617
00:40:54,932 --> 00:40:58,811
แต่ฉันจะเก็บเครื่องเพชรไว้นะคะ

618
00:40:58,894 --> 00:41:00,104
ต้องอย่างนั้น

619
00:41:20,708 --> 00:41:22,835
ภายใต้แสงจันทร์นวลลออ

620
00:41:22,918 --> 00:41:26,672
ย่อมอาจทำให้มองผิด
คิดไปว่าราตรีนั้นไร้ภยันตราย

621
00:41:29,592 --> 00:41:33,345
นั่นอาจเป็นเหตุให้สองศรีพี่น้องเฟทเธอริงตัน

622
00:41:33,429 --> 00:41:37,182
รีบแอบกลับจากงานโดยเร็วรี่พร้อมกับสามี

623
00:41:38,892 --> 00:41:42,896
แต่อย่าได้ลืมว่าแม้มีเงารัตติกาลมาบดบัง

624
00:41:42,980 --> 00:41:46,525
กลับยังมีคนเฝ้าจับตามองอยู่ตลอดเวลา

625
00:41:46,609 --> 00:41:49,194
สวัสดีครับ เลดี้แดนเบอรี่ มีจดหมายมา

626
00:41:52,698 --> 00:41:53,616
ขอบใจจ้ะ

627
00:41:57,745 --> 00:41:59,538
ขออภัยที่ต้องรบกวน

628
00:42:01,206 --> 00:42:03,042
ช่วยแจ้งมิสซิสวอลช์ด้วย

629
00:42:03,125 --> 00:42:05,294
เรากำลังต้องเตรียมรับแขก

630
00:42:11,800 --> 00:42:16,347
เรารู้กันทั่วว่ามีกุลสตรีคนหนึ่งซึ่งปรารถนายิ่งยวด

631
00:42:16,430 --> 00:42:19,058
ให้แผนของหล่อนยังเป็นความลับในที่มืด

632
00:42:19,141 --> 00:42:21,894
เพเนโลปี้ เฟทเธอริงตัน ผู้มั่นใจเหลือเกินว่า

633
00:42:21,977 --> 00:42:24,063
คงไม่มีวันหาสามีได้ด้วยตนเอง

634
00:42:24,146 --> 00:42:27,691
จนต้องยืมมือ ขอความช่วยเหลือจาก
มิสเตอร์คอลิน บริดเจอร์ตัน

635
00:42:29,068 --> 00:42:31,403
และแม้เราจะรู้กันว่ามิสเฟทเธอริงตัน

636
00:42:31,487 --> 00:42:34,365
มีโอกาสได้คู่สมรสแต่เพียงริบหรี่

637
00:42:34,990 --> 00:42:36,992
เรื่องฉาวครั้งล่าสุดนี้

638
00:42:37,076 --> 00:42:40,788
คงดับแสงแห่งความหวังนั้นไปโดยสิ้นเชิง

639
00:42:42,122 --> 00:42:44,083
เอโลอีส อยู่นี่เอง

640
00:42:46,168 --> 00:42:47,753
เธออยากให้เกิดเรื่องแบบนี้สินะ

641
00:42:49,296 --> 00:42:50,714
ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดถึงอะไร

642
00:42:50,798 --> 00:42:54,468
ถ้านำข่าวซุบซิบเรื่องคนอื่นไปพูด
สุดท้ายต้องจบที่หน้ากระดาษของวิสเซิลดาวน์

643
00:42:54,551 --> 00:42:55,427
เธอต้องรู้ดีแก่ใจ

644
00:42:55,511 --> 00:42:56,970
หรือเธออาจตั้งใจเช่นนั้นแต่แรก

645
00:42:57,054 --> 00:42:59,890
จึงได้ส่งต่อความลับที่ฉันไว้ใจจึงเล่าให้ฟัง

646
00:42:59,973 --> 00:43:02,184
หรือเธออดใจไม่ไหว ต้องโหดร้ายถึงเพียงนั้น

647
00:43:03,435 --> 00:43:05,312
ฉันไม่ได้ส่งต่อความลับของเธอให้ใครฟัง

648
00:43:05,396 --> 00:43:07,147
แต่ฉันสังเกตเห็นว่ามิสลิฟวิงสตัน

649
00:43:07,231 --> 00:43:09,483
เที่ยวกระซิบกระซาบไปทั่ว
หลังจากที่ยืนเกร่อยู่แถวนั้น

650
00:43:09,566 --> 00:43:12,528
เธอไม่ได้เก็บกิริยาเท่าใด
ตอนเล่าเรื่องเพเนโลปี้ให้ฉันฟัง

651
00:43:13,445 --> 00:43:15,864
หากเธอตัดใจจากอดีตมิตรภาพครั้งนั้นได้ขาด

652
00:43:15,948 --> 00:43:17,741
เธออาจไม่รู้สึกอยากนินทาให้ฉันฟัง

653
00:43:20,077 --> 00:43:22,496
ฉันขอขอบคุณที่เธอเกรงว่าฉันจะมีใจโหดร้าย

654
00:43:22,996 --> 00:43:25,374
แต่เธอควรหากระจกมาส่องจะดีไหม

655
00:43:26,375 --> 00:43:28,210
ก่อนจะหันมาโทษฉัน

656
00:43:39,847 --> 00:43:40,973
เห็นหรือยัง

657
00:43:42,808 --> 00:43:44,184
พูดมาว่าไม่ใช่เรื่องจริง

658
00:43:44,268 --> 00:43:45,436
พูดไม่ได้ค่ะ

659
00:43:45,519 --> 00:43:47,354
โธ่ เพเนโลปี้

660
00:43:48,355 --> 00:43:50,357
บุ่มบ่ามขนาดนั้นได้อย่างไร

661
00:43:50,441 --> 00:43:55,154
แค่นี้บ้านเราก็ถูกสังคมจับตามองอย่างหนัก
แล้วยังมาเจอเรื่องแบบนี้

662
00:43:57,072 --> 00:43:58,282
ช่างโง่นักที่ไปขอ…

663
00:43:58,365 --> 00:44:01,535
ไม่ใช่ เรื่องที่โง่คือการคิดโดยไม่ตรองเหตุผล

664
00:44:01,618 --> 00:44:03,954
ว่าคิดแล้วทำจริงได้แค่ไหน

665
00:44:04,037 --> 00:44:07,916
แม่นึกว่าตอนซื้อชุดใหม่
ลูกแค่ซื้อเพราะพอใจเองเท่านั้น

666
00:44:08,000 --> 00:44:10,043
ไม่ใช่ว่าหลงเชื่อจริงจัง

667
00:44:10,127 --> 00:44:13,297
คิดว่าจะหาสามีได้ทั้งที่เปิดตัวมาแล้วสามปี

668
00:44:25,350 --> 00:44:27,936
ชีวิตสาวโสดก็ไม่แย่นักหรอก

669
00:44:28,020 --> 00:44:32,024
เชื่อแม่ บางครั้งผู้ชายก็เป็นภาระเสียจนไม่คุ้ม

670
00:44:55,547 --> 00:44:57,716
ผู้เขียนจะไม่ประหลาดใจ

671
00:44:57,800 --> 00:45:00,344
หากมิสเฟทเธอริงตันนึกอยากหลบลี้หนีหน้า

672
00:45:00,427 --> 00:45:03,889
กลับไปอยู่ในเงาอันแสนเคยคุ้นตลอดกาล

673
00:45:08,811 --> 00:45:09,686
คุณหนูคะ

674
00:45:10,896 --> 00:45:12,022
มีคนมาเยี่ยมค่ะ

675
00:45:25,035 --> 00:45:26,245
คุณมาทำอะไรที่นี่

676
00:45:33,085 --> 00:45:35,003
ผมติดสินบนสาวใช้ ขอให้เราคุยกันตามลำพัง

677
00:45:36,046 --> 00:45:37,422
ต้องมาดูว่าคุณเป็นอย่างไรบ้าง

678
00:45:38,841 --> 00:45:41,343
- อ่านวิสเซิลดาวน์แล้วสินะ
- ช่างร้ายกาจผิดมนุษย์มนา

679
00:45:41,426 --> 00:45:43,554
หน้าที่ของหล่อนต้องรายงานสิ่งที่ทุกคนพูดกัน

680
00:45:43,637 --> 00:45:46,098
หากไม่เขียนต่างหากจึงจะน่าสงสัย

681
00:45:46,765 --> 00:45:48,475
อันที่จริง ฉันเป็นคนรนหาที่เอง

682
00:45:49,601 --> 00:45:53,105
เด็กสาวโง่เง่าน่าสมเพชที่หลงเชื่อว่า
คนอย่างเราอาจพอมีหวังจะพบรัก

683
00:45:53,188 --> 00:45:54,857
คุณพูดอย่างนั้นไม่ได้

684
00:45:55,524 --> 00:45:58,861
การกลับไปอยู่ในเงาอาจเหมาะสมที่สุด

685
00:45:58,944 --> 00:46:00,821
เพราะหากได้ลิ้มรสแสงเพียงนิด

686
00:46:00,904 --> 00:46:03,866
อาจนำไปสู่อารมณ์อันแสนอันตรายยิ่ง

687
00:46:03,949 --> 00:46:04,783
ความหวัง

688
00:46:05,534 --> 00:46:10,414
และเมื่อสิ้นแล้วซึ่งความหวัง
กุลสตรีอาจกระทำการโดยไม่ยั้งคิด

689
00:46:12,124 --> 00:46:12,958
คอลิน…

690
00:46:15,043 --> 00:46:16,253
ฉันขออะไรสักอย่างได้ไหม

691
00:46:17,462 --> 00:46:18,297
ได้สิ

692
00:46:21,008 --> 00:46:21,842
คุณ…

693
00:46:24,720 --> 00:46:25,846
คุณช่วยจูบฉันสักครั้งได้ไหม

694
00:46:29,224 --> 00:46:31,184
- เพเนโลปี้…
- ใช่ว่าต้องมีความหมายอะไร

695
00:46:31,268 --> 00:46:33,896
และฉันจะไม่คาดหวังอะไรจากคุณหลังจากนั้น

696
00:46:33,979 --> 00:46:35,731
แต่ฉันขึ้นคานแน่แล้ว ชีวิตนี้ยังไม่เคยจูบใคร

697
00:46:35,814 --> 00:46:37,566
และฉันก็ไม่แน่ใจว่าชาตินี้จะมีโอกาสอีก

698
00:46:37,649 --> 00:46:39,234
พรุ่งนี้ฉันอาจตาย…

699
00:46:39,318 --> 00:46:42,529
- พรุ่งนี้คุณไม่ตายหรอก
- แต่อาจตายได้ และฉันก็จะอยากตายถ้าไม่เคย

700
00:46:42,613 --> 00:46:43,572
แต่คุณจะตายไปแล้ว

701
00:46:43,655 --> 00:46:46,283
ฉันไม่อยากตายโดยไม่เคยจูบใครเลยในชีวิต

702
00:46:49,745 --> 00:46:50,579
ได้โปรด

703
00:46:53,999 --> 00:46:55,000
คอลิน

704
00:47:50,013 --> 00:47:51,014
ขอบคุณ

705
00:49:38,080 --> 00:49:40,582
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม

