Colin.
Dziękuję za spotkanie. Przepraszam za późną porę,
ale nie zniósłbym zwłoki.
Co się stało?
Pen, ja…
Nie jestem w stanie spać. Nie jestem w stanie jeść.
Ja… ledwie mogę coś z siebie wydusić.
Wszystkie moje myśli pochłania…
Cóż takiego?
Nasz pocałunek.
I ty.
Też to czuję.
Myśli me krążą wokół ciebie.
Colin.
Widok balonu był tego wart?
Spadłem z dachu, nim go ujrzałem.
Przytocz jeszcze raz słowa królowej, moja droga.
Znowu?
„Cudownie, co za rozbłysk. Brawo”.
Pytam, bo to ważne.
Dzięki względom królowej Francesca będzie mogła przebierać w adoratorach.
Z kim zatańczysz najpierw, siostro?
Może wybiorę porządek alfabetyczny?
- Dzień dobry. - I późny.
- Tak? - Coś ci nie daje spać?
Bynajmniej.
Spałem spokojnie.
Ledwie złożyłem głowę na poduszce,
a zaraz pochłonęły mnie całkowite ciemności.
Nie śniłem.
Gratuluję.
Wiem, że nie powinniśmy o tym mówić,
ale okazałeś Penelopie dobroć.
Czyta Kronikę Whistledown po służących.
Choć wie, że jej nie wolno.
Szkoda, że napisała te słowa.
I że w ogóle poznała prawdę.
Przepraszam.
Penelopa ma szczęście, że jesteś jej przyjacielem.
Tak.
Jest…
Bardzo dobrą znajomą.
Całej tej rodziny, rzecz jasna.
Nic ci nie jest?
Zupełnie nic.
BRIDGERTONOWIE
Łaskawy, szlachetny czytelniku!
Ludzkość poczyniła niezwykłe postępy
w toku swej rywalizacji z naturą.
Zbudowała statki, by okrążyć planetę,
zamki sięgające niemal chmur,
a teraz także balony do przemierzania przestworzy.
Ilu by jednak talentów nie zaprezentowały
nasze debiutantki królowej Charlotcie,
wydaje się, że Jej Królewska Mość interesuje się tylko jedną z nich.
Wybranek panny Franceski
musi być bogaty, przystojny
i wysokiego rodu.
Może lord Debling?
Ponoć chętnie pojmie żonę w tym sezonie.
Połowę swych dni spędza na łonie natury,
drugą na opowiadaniu o niej. To nudziarz.
Odrzuć go z przekonaniem, lady Danbury.
Proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość. Moje myśli błądzą.
Otrzymałam zapowiedź niechcianej wizyty.
Czy twoja królowa ma zesłać tego gościa
na odległe krańce swej domeny?
Nie. Szkoda twego czasu, pani.
Wyrzućmy to… z naszych głów.
Inne młode damy mogą walczyć
o to, co pozostanie na rynku,
warto jednak, by pamiętały:
im wyżej kto wzleci, tym dłużej może potem spadać.
Raczej nie będę miała w ciąży brzuszka.
Zawsze miałam elegancką figurę.
Brzuszek to nie kwestia tuszy,
lecz samo dziecko.
Że co? Że będę miała w sobie jego główkę i ciałko?
- Na pewno? - Spokojnie.
Twojego kochanego synka na pewno dostarczy złoty bocian.
Skąd wiadomo, że synka?
Tydzień siedziałaś u siebie i tak gadasz?
- Varley, na słówko. - Tak, pani.
Przyszedł jednak gość.
Do panienki Penelopy.
Eloise.
Od dłuższego czasu nie bywasz na salonach.
Niemiło czyta się o sobie u Whistledown.
To prawda.
Niemiło.
Nie obeszła się z tobą łaskawie.
Była zbyt surowa.
Byłoby dziwne, gdyby to zignorowała.
To przeze mnie plotkowano o tobie i Colinie.
Nie taki jednak miałam zamiar.
- Nie miałabym ci go za złe. - Nie taki.
Może wejdziesz?
- Mam kilka książek… - Nie.
Dziękuję.
Jestem umówiona.
Ale liczę, że dopniesz swego celu na ten sezon.
Z pomocą Colina lub bez.
Dzień dobry.
To ona.
Tak, moja droga.
Dzień dobry.
Jest dobry.
- Dobrze cię widzieć. - I wzajemnie.
Przepraszam, że nie przyszedłem do ciebie wcześniej.
- To nawet lepiej. - Tak?
A nie jest tak?
Jest.
Trzeba zakończyć lekcje.
Ja… zgadzam się.
Dobrze.
Tak dla pewności. Dlaczego tak uważasz?
Przez to, co między nami zaszło?
Nie.
Zapewniam jednak, że to się nie powtórzy.
- Oczywiście. Przepraszam… - Przepraszam, że pytam.
- Nie przepraszaj. - Ty przeprosiłeś.
Tak.
A lekcje?
Mówisz, że trzeba je zakończyć.
Tak właśnie.
Napisała o nas Whistledown. Zawstydziłam moją rodzinę,
kontynuacja zawstydzi też twoją.
Tak. To nader… rozsądne.
Najlepiej będzie trzymać teraz dystans.
Oczywiście.
Czas pomyśleć o mych perspektywach.
Są ważne.
Wyraźnie się wprawdzie pogorszyły,
ale muszę próbować.
Tak, musisz.
Cóż…
Lepiej już pójdę.
- Ja pójdę. - Penelopo.
Mam nadzieję…
Gorącą nadzieję, że zaznasz szczęścia.
Dziękuję.
Za twą dobroć.
Tobie zawdzięczam ewentualne oświadczyny.
Lord Debling może okazać się najlepszą partią sezonu.
Uważam jego troskę o naturę za uroczą.
Czym innym jest troska, czym innym formalny bzik.
Ponoć je tylko warzywa.
Lord Debling jasno deklaruje, że pragnie pojąć żonę.
Ponoć ma rozległe włości.
To on rozmawia z ptakami?
Cressido! Wiesz, co ludzie powiedzą,
gdy pozostaniesz niezamężna?
Jeśli szybko nie znajdziesz męża,
przyjdzie go poszukać mnie i twemu ojcu.
Jak rozległe są te włości?
Miły wieczór, milordzie?
Milszy dla mnie niż dla nich.
Bez dwóch zdań, wolę być drapieżcą niż ofiarą.
Szkoda, że twoje siostry są zajęte.
Z nimi tutaj łatwiej byłoby ci się skryć.
Nie mogę się zamknąć w pokoju.
Nowy skandal odwróci zaraz uwagę.
Dobrze, tylko nie rzucaj się w oczy.
Widzę kąt, w którym się schowam.
Jeśli ktoś spyta, to mnie nie ma.
Wiedz, że rozmawiałam z Penelopą.
Ach tak?
I co powiedziała?
Przeprosiłam za ujawnienie waszego układu.
Rozumiem.
- Dziękuję. Przepraszam. - Ja…
Przychylność królowej czyni cuda.
Nasz salon wypełniali w tym tygodniu adoratorzy Franceski.
Kto taki?
Baron Harvey, lord Godwin i pan Ford.
Tak jak myślałam.
Pierwsi ruszają zawsze pomniejsi lordowie.
Dopiero po nich
zaczynają działać ci wyższej rangi.
Wielce prawdopodobne, że, uznawszy, żeś już gotowa,
Jej Wysokość przedstawi cię
lordowi o najwyższej randze.
Może przyjacielowi rodziny królewskiej.
Tak właśnie było z Daphne i księciem.
Tak jak z Daphne,
nie musisz wybrać tego, kogo ci wybierze królowa.
Postępuj wedle wskazań serca.
Zastanawiałam się, czy królowa mi kogoś przedstawi.
Wydaje mi się, że to będzie dla mnie najlepsza partia.
Bo tak jest łatwiej?
Bo ufam królowej.
Lady Bridgerton, lady Danbury.
Wspaniale panienkę widzieć.
Lord Cutbill. Earl.
- Panno Featherington. - Panowie.
Dobrze się bawicie?
Czy panienka znów szuka pomocy w poszukiwaniu męża?
Powodzenia na obu polach.
Pani Mondrich!
Moje panie.
Bridgerton.
Państwo Mondrich.
Prezentujecie się niezwykle dostojnie.
Prawda?
Oceniasz uczennicę?
Widzę, że poza fortuną i dobrym gustem
poznaliście też smak plotek.
Nie wiń mnie.
Wiele się uczę z Kroniki lady Whistledown.
Tyle że mnie nie szokują twoje działania.
Uważam je za przejaw dobroci.
Nawet galanterii.
Tylko człowiek dobry pomaga potrzebującej znajomej.
Dzięki twojemu dobremu sercu
lada chwila znajdzie sobie męża.
Tak.
Na to, rzecz jasna, liczymy.
Jak się pani miewa, milady?
Czy…
wszystko w porządku?
Pańskie motywy są przejrzyste, panie Bridgerton.
Używa mnie pan niczym tarczy chroniącej przed głodnymi mamuśkami.
Przepraszam panią.
Chyba się udało, więc winienem też pani wdzięczność.
Proszę dać jej wyraz,
przechadzając się ze mną po sali.
Ja też potrzebuję odwrócenia uwagi.
Będę zaszczycony.
Panno Featherington.
Dobry wieczór.
Dobrze się panienka bawi?
Wręcz cudownie. A pan?
O tak.
Poza tym, że czuję się niczym… zwierzyna łowna.
Przybywa pan do mej kryjówki.
Witam.
Zwykle wpuszczam tu tylko społecznych wyrzutków.
Nie zlituje się panienka?
Całą litość zachowuję dla siebie.
Panu mogę zaoferować społeczny mór.
Uczyniła panienka coś strasznego?
Nie jem mięsa martwych zwierząt.
To dość, by ledwie mnie tolerowali.
Nie czyta pan Whistledown?
Nie.
Napisała o panience?
- Owszem. - Co takiego?
Że przyjaciel stanu wolnego pomagał mi szukać męża.
Ach tak.
- Gratuluję. - Bezmyślności?
Porzucenia stada,
choć czyni to z panienki cel.
On też był celem.
Nie żyje.
Racja.
Ale chociaż trafił na przyjęcie.
Prawdę mówiąc, dość nudne.
- Przepraszam, nie powinnam. - Proszę, nie.
Znajduję szczerość panienki nader odświeżającą.
Podjęłam decyzję, kto zostanie mym mężem.
Kapitalnie. Czy szczęśliwy wybranek już o tym wie?
To lord Debling.
Przyrodnik?
Wydajesz się mocno zaskoczona.
Po prostu… nie wydajesz się dbać o naturę.
Ani o zwierzęta. Jego dwie główne pasje.
Bardzo dbam o zwierzęta.
- Kocham futra. - Jemu tego nie mów.
Nie zamęczaj mnie szczegółami.
Ale czy on
nie rozmawiał wczoraj długo z Penelopą?
Z Penelopą? Daj spokój, Eloise.
Tak jak ty, pragnę być dla niej miła,
ale lord Debling widzi w niej z pewnością
tylko kolejne ranne stworzenie potrzebujące ochrony.
To dowodzi, jak miłym będzie mi mężem.
Być może. Ostrzegam jednak:
Pen nie jest tak bezbronna, jak się wydaje.
Ja też nie.
Nie każdy ma takie wsparcie bliskich jak ty.
Ślub może być jedyną metodą, bym tego zaznała.
Lord Debling jest dobrotliwy.
Co najważniejsze, jest moim wyborem.
Pomożesz mi?
Mogę ci użyczyć paru tomów o historii naturalnej.
Znakomicie.
Mam pięciu braci. Matka piła to w każdej ciąży.
Poza tą ze mną.
No już, pijcie.
Nie mówisz poważnie. To cuchnie…
zbukiem!
Nie bądź śmieszna. Obie chcecie urodzić chłopca, czyż nie?
Możecie poczuć parcie na żołądek.
Nie jest takie złe.
Zaskakująco słodkie.
Nocnik!
Chodźcie wszyscy, mości państwo!
Patrzcie, jak człowiek wzbija się w przestworza
na nieosiągalne dotąd pułapy!
Myślałam, że będzie większy.
Jest olbrzymi.
Zaiste.
Skoro już lepiej się czujesz, jest też gotowy na każde twe skinienie.
O czym oni gadają?
Są najwyraźniej entuzjastami aeronautyki.
Któż wiedział?
NIEZWYKŁA ATRAKCJA: BALON HAWKINSA
Pragnę zostać baloniarzem.
- Mówi się chyba „aeronautą”. - Już tak nie mędrkuj.
Przyjdziesz później?
Przepraszam.
Udawaj przeglądanie słodyczy, by ukryć rozmowę.
Oczywiście.
To nużące.
Dla mnie raczej słodkie.
Jak się masz?
Dobrze.
Zaskakująco dobrze.
Lord Debling okazał mi zainteresowanie.
Tak to wyglądało u Stowellów.
Twe lekcje działają.
Byłam przybita.
Jakimś cudem pozwoliło mi to nie dbać,
jak jestem postrzegana.
Po prostu być sobą.
Czujesz do niego przywiązanie?
Jest wcześnie.
Jest chyba jednak dobrego charakteru.
Sam nie jest też szpetny.
Dziękuję.
Mam na twarzy lukier?
Nie.
Usunęłaś go.
Życz mi dobrze.
Powodzenia.
Zebrałam myśli o tym paradnym ptaku
z twojej książki.
Jest całkiem uroczy.
Szkoda, że grozi mu wyginięcie.
Alka olbrzymia? Lord raczej by nie chciał,
by mówić o niej „paradna”.
Oby chciał rozmawiać o ptakach, nie o balonach.
- Choć jedne i drugie latają. - Alka nie.
Panno Cowper. Panno Bridgerton.
Witam panienki.
Wspaniały balon, prawda?
Czy kiedyś już się pan… balonował?
Nie.
Lubię miejsca tak odległe,
że nie dałoby się do nich powrócić tą drogą.
Nie ma tam cywilizacji.
Ma pan jakiś powód, by chcieć od niej uciekać?
Pogoń za naturalnym pięknem.
Za pięknymi istotami.
Miejscem z dala od mych bliskich.
Nie dogadujecie się?
Dogadać się z moją rodziną?
Łatwiej byłoby wielbłądowi przejść przez ucho igielne.
Miast się skurczyć, postanowiłem wytyczyć własną ścieżkę.
Daleko od bliskich.
Czy to ma sens?
Jak najbardziej.
Panno Featherington.
Zapraszam.
Milordzie.
Nie chcę zawadzać.
Bzdura.
Zaraz ruszam na wyprawę z kompanami z mej załogi.
Nie odmówi mi panienka milszego towarzystwa.
Rzecz jasna.
Eloise?
Mówiłam ci, że przepadam za tym ptakiem…
Za alką olbrzymią.
Czynię starania, by zapobiec ich wyginięciu.
Są zagrożone.
Wiem. To straszne.
Mają dożywotnich partnerów.
- To takie… urocze. - Urocze.
Kocham ptaki.
Również.
Czy jednak najpiękniejsze
nie są te najbardziej pospolite?
Nie należy ignorować wróbli.
Chyba faktycznie nie należy.
Bridgerton.
Spodziewaliśmy się, że będziesz tu podziwiać ludzką zmyślność.
Lubisz takie dziwa.
Czy to dlatego zostałeś zaklinaczem matrymonialnym?
Skończyłem z tym.
Dobrze jest wrócić.
CIASTKA HUMPHREYSÓW
O co chodziło?
Zaproszono mnie na polowanie.
Jesteś w swoim żywiole.
Chyba zaczynam się czuć pewniej w tym świecie.
Choć tęsknię za naszym klubem.
Bywam tam, ale nie spędzam tam już każdego wieczora.
Imprez jest tyle, że zatęskniłam za naszym domem.
Musimy iść na dzisiejszy bal?
Jak brzmi reguła?
Robimy, co tylko zechcemy.
Przyprowadźcie dziatki,
by mogły przyjrzeć się temu cudownemu wynalazkowi naukowemu…
Ma to związek z ciepłem i spalaniem.
- To napędza balon? - Napełnia się…
Dzięki trwalszej i lżejszej tkaninie
powinienem móc utrzymać się w górze
przez ponad dwie godziny.
Dwie godziny?
Żaglowiec może dopłynąć aż do Ameryki.
I można nim sterować.
Balony mogłyby być jednak przydatne
do uciekania przed mamuśkami.
Przepraszam, miałem panią za…
Mężczyznę?
Dlaczego?
Bo damy nie może interesować inżynieria?
Na co komu ten balon, lordzie Hawkins?
Czyż ten namiot nie jest również balonem?
Panowie podgrzewają tu atmosferę.
Pomysłowość tego człowieka napędzi koło zamachowe postępu.
Przyszłam tu posłuchać innych poglądów,
nie znanego mi chóru głosów mówiących, co nie jest możliwe.
Dziękuję, milady.
Ma pan jeszcze jakieś uwagi?
Nie, żadnych.
Chętnie wysłucham wykładu.
Uwielbiam poznawać cudze pasje.
Jak już mówiłem…
Panienka Francesca, pani.
Francesco,
poznaj mego wielkiego przyjaciela.
Lord Samadani mieszkał w Wiedniu,
ale zaprosiłam go do Londynu właśnie po to, by cię poznał.
Jest markizem.
- Milordzie. - Panno Francesco.
Wiele o panience słyszałem.
Obym nie rozczarowała.
To z pewnością niemożliwe.
Pierwsza iskra uczucia.
Elektryzująca, czyż nie?
Możliwie dużo czasu chcę spędzać poza domem.
Doskonale potrafię się przystosować
do natury w całej jej wspaniałości.
Tak, panno Cowper?
I ja.
Również.
Wolę świat naturalny niż… nienaturalny.
Niczego nie kocham bardziej od…
trawy.
Cóż to takiego przypadło w niej panience do gustu?
Jest taka… zielona.
Bardzo zielona.
I kiedy to było?
Powiedziałbym, że jakieś sześć, siedem miesięcy temu.
Ten Debling jest dość dziwny, czyż nie?
Z pewnością ma osobliwe pasje.
Ale nie ma w nich niczego niestosownego.
Poza niestosowną miłością do warzyw.
Tak, ale przy jego fortunie
może być tak osobliwy, jak zechce.
Przypomina mi poznanego we Francji ogrodnika.
- Chyba… - Czy to normalne?
Chwyć wleczkę.
- Ustabilizuj gondolę. - Przesuń.
Co widzisz?
HYDE PARK, TYLKO ZA SZYLINGA!
Wiatr się wzmaga.
ZABAWKI MOORE’ÓW
Tylko za szylinga.
Z chęcią.
Tutaj? Jesteś pewien? Jest dość… wietrznie.
Muszę poczuć twe wargi.
Nigdy nie wydawałaś się bardziej… wiatrem smagnięta.
Czy to komplement?
Zaczekaj!
Jak me szaty?
Uwaga!
Trzymaj!
Nie dam rady!
Wyskakuj!
Pomóżcie mi, ale już!
- Szybko! - Zwieje go.
Wszystkie ręce na pokład!
Ciągnij!
Rety!
Panno Featherington!
Ciągnij!
Raz, dwa, trzy, ciągnij!
Utrzymajcie!
- Przywiąż. - Proszę puścić.
Puszczać!
Hawkins wzbija się w przestworza!
Brawo.
Świetnie, Bridgerton.
Tak.
To było dobre!
Co za heroizm!
- Nas wszystkich. - Co za siła!
Imponujące, panie Bridgerton.
Niesamowite!
Ach.
Cóż za porywająca odmiana.
Dobrze, że wszyscy cali.
Jacy „wszyscy”?
Co się stało?
Moja kostka. Chyba trafiła mnie jedna z lin.
Już dobrze.
Poszukajmy siedziska.
LORD I LADY HAWKINS ZAPRASZAJĄ: BAL WYNALAZCZOŚCI 1815
Dziś ty mnie eskortujesz?
Raczej ty służysz mi za tarczę.
Dziękuję.
Wciąż się dąsasz?
Nie, między nami jest dobrze.
Po prostu się zamyśliłem.
Mężczyzna też może się zadumać.
To chyba pani.
Dziękuję.
Na szczęście wszyscy będą mówić o Bridgertonie i balonie,
nie o Bridgertonie i tobie.
Tak, mamo.
Lady Featherington, pozwoli pani sobie wręczyć
coś, co sir Humphry Davy nazywa lampą.
Nie pozwolę.
Musisz zatańczyć z lordem Deblingiem.
Wiem, mamo. Staram się.
Masz mnie za surową, Cressido.
Gdybyś jednak wiedziała, jak kontroluje mnie twój ojciec…
Zmniejszył nasz budżet o połowę.
Może przyjdzie nam ponownie nosić w sezonie te same suknie.
Pan Bridgerton.
Podziwiam pańskie bohaterstwo.
Czy równie dzielny jest pan na parkiecie?
Milordzie, ponownie dziękuję za pomoc w trudnej chwili.
Nie ma za co, panno Cowper.
Już pani lepiej?
Kostka nadal mnie boli.
Ale wciąż mogę na niej tańczyć.
Myślałyście o dniu swego ślubu?
- Co założycie? - Wszystko sobie rozplanowałam.
Cieszę się, że Jej Wysokość nas zapoznała,
bo nas dwoje łączy coś wielkiego.
Siódemka rodzeństwa.
Zaiste, dość rzadka to liczba.
Pan też nie może zaznać spokoju?
To prawda.
Kocham moją rodzinę, ale…
w takim tłumie można poczuć dojmującą samotność.
Jestem przeciwnego zdania.
Sam pragnę mieć ósemkę dzieci,
by dom mój stale wypełniał ich gwar.
Przepraszam na chwilę.
Przepraszam.
Szuka pani drugiej rękawiczki?
Nie, choć dziękuję za pierwszą.
Zdarzają się mimowolni bohaterowie.
Szukam mej córki.
Pamiętam to uczucie. Moje już opuściły rodzinne gniazdo.
Czy to możliwe?
Nie. Chyba nie.
Gniazdo to tylko gałązki i listowie.
Domem jest, gdy w pobliżu są dzieci,
czyli w zasadzie zawsze,
bo niesie się je ze sobą wszędzie.
Chyba wcześniej pana nie widziałam.
Marcus.
Przybyłeś.
Poznałaś mego brata.
Brata?
Lord Marcus Anderson.
Miło mi formalnie panią poznać.
Violet Bridgerton. Lady Bridgerton. Wdowa. Dawna lady.
Marcus właśnie przyjechał.
W odwiedziny.
Nie wiedziałam o tym bracie.
Witamy w Mayfair, lordzie Anderson.
Dziękuję.
Już mi się tu podoba.
Dobry wieczór.
Dobry wieczór panu. Przepraszam, ja tylko…
Potrzebowała panienka ciszy? Sam cały wieczór jej szukam.
Może razem się nią nacieszymy?
Proszę o wybaczenie.
Kolejne spotkanie.
Zaskakuje mnie pana widok.
Sala balowa to wszak ulubione łowisko mamusiek.
Zapuściłem się między te żmije i matki, by znaleźć panią.
Liczyłem na to, że właściwie się zapoznamy.
Benedict Bridgerton.
Znam pańskie miano.
Jest na językach,
tak jak pańskiego brata. Dwóch bohaterów.
Byłam pod wrażeniem.
Zmieniła pani podejście do mnie,
bo pociągnąłem za linę?
Jestem zaskoczony.
Miałem panią za kobietę, która przedkłada idee nad brutalną siłę.
Błędnie mnie pan ocenił.
Uwielbiam brutalną siłę.
Przedkładam ją nad bezcelową gadaninę.
Lady Tilley Arnold.
Lady? Zamężna?
Niegdyś.
Mąż zmarł.
Ja… Tak mi przykro.
Dziękuję.
Miałam wiele czasu na żałobę,
lecz nie szukam kolejnego męża,
więc proszę się nie lękać, że pana usidlę.
Nie boję się pani.
Tak?
To błąd.
Panie Mondrich.
To nadal pański lokal?
Owszem, lordzie Garrett.
Wypijmy za nadchodzące polowanie.
Nie mogę się go doczekać.
Jeśli ma być pan członkiem towarzystwa,
nie może pan dalej zarządzać tym miejscem.
Członkowie socjety nie pracują.
Bycie częścią tego świata nie oznacza, że mam swobodę zachowań?
Swoboda ma granice.
Jeśli strzela pan tak, jak nalewa, liczę na spotkanie na polowaniu.
Odważny.
Właśnie. Gdzie pan znalazł takie pokłady odwagi?
Cóż, uważam, że…
ma je każdy z nas.
Jeśli jesteśmy ze sobą szczerzy w kwestii uczuć,
stać nas na wszystko.
Przepraszam panie.
Milordzie.
Panienko.
Kolejne spotkanie z psotnym balonem?
Nie tym razem.
Niosę właśnie lemoniadę pannie Cowper.
Milordzie.
Nie byłam z panem szczera.
Słucham?
W kwestii…
trawy.
Nie kocham jej.
Nie jest zła, ale wolę przebywać pod dachem.
Rozumiem.
To, kim dziś byłam…
Udawałam kogoś, kim nie jestem.
Nie chcę dłużej udawać.
Tak naprawdę
cenię towarzystwo i plotki,
choć chowam się czasem na konwentyklach.
Dobrą książkę przedkładam nad poznawanie natury.
Lubię obserwować ptaki, ale wyłącznie z parapetu. Ja…
Właśnie przesadnie się tłumaczę.
Ma panienka bogatą osobowość.
Gdzie ją panienka chowa?
Nie przeszkadza panu,
że nie chcę spędzać czasu na poznawaniu przyrody?
Uchowaj Boże.
Gdybym mówił tylko o naturze, przestano by mnie zapraszać.
Nie chcę zalecać się do kogoś takiego jak ja.
Chcę być z kimś, kto wie, kim jest.
Kto akceptuje swoje osobliwości, jako i ja to robię.
Panienka, jak sądzę, także.
W końcu jesteś sama. Cóż za męczący wieczór.
Lada chwila powróci.
Jestem tego pewna.
Może tak będzie lepiej.
Dieta jarska do ciebie nie pasuje.
Colin.
Widziałeś Francescę?
Nie.
Czy mogę cię o coś spytać?
O wszystko, synku.
Kto by był właściwą partią dla Franceski?
Kogo liczysz, że znajdzie?
Ja… pragnę dla niej tego samego, czego pragnęłam dla siebie.
Dla Anthony’ego i dla Daphne.
Pasji, ekscytacji, elektryzującego uczucia.
Nie wierzysz, że przyjaźń to najlepszy fundament miłości?
Owszem. Tak zaczynałam z waszym ojcem.
Rzadko jednak oboje przyjaciół
zaczyna czuć coś więcej do siebie nawzajem.
Skąd wy wiedzieliście o swej wzajemności?
Bo zebrał się na odwagę, by zapytać.
No tak.
Oby Francesca była dość odważna, by zadać w swoim czasie to pytanie.
Też mam taką nadzieję.
Pisząca te słowa wierzy, że wszystkie ludzkie wynalazki
odwracają tylko naszą uwagę od tego, co dla nas naturalne.
Colin.
W końcu wolny od wielbicielek.
Nic ci nie dolega?
Muszę ci zadać pytanie.
Od naszego instynktu.
Wrodzonych, zwierzęcych impulsów,
które kryją się nawet w najbardziej wyrafinowanych z nas.
Bowiem w decydujących chwilach…
Colin?
Zawsze zatryumfuje nasza natura.
- Ja… - Panienko.
Pora na nasz taniec.
Oczywiście, milordzie.
Panie Bridgerton.
Wygląda na to, że instynkt lorda Deblinga
sprawił, że ten naturalista dokonał najbardziej niespodzianego wyboru sezonu.
Postawił na pannę Penelopę Featherington.
Mam omamy?
Czuję mdłości.
Ja też.
Naprawdę mnie mdli.
Myślałam, że odstawiłyście miksturę.
- Owszem. - To dlaczego…
Przyznam,
że piszącą te słowa to intryguje.
Bowiem w walce człowieka z naturą
oczywistym staje się, że tak naprawdę
człowiek mierzy się… z samym sobą.
Napisy: Kuba Żywko